De FilmBlog

De trailer zag er te gek uit maar Dark Shadows (2012) van Tim Burton, gebaseerd op de Britse 60's tv-serie, is toch maar een teleurstelling. Nochtans was deze bovennatuurlijke vampierenreeks een kolfje naar de hand van Burton en Johnny Depp. Dat de film ondertussen niet kan overtuigen aan de box-office, en waarschijnlijk in het rood zal eindigen, komt niet als een verrassing.

Korte inhoud: We bevinden ons in het jaar 1752, Joshua en Naomi Collins zeilen met hun jonge zoon Barnabas van Liverpool, Engeland naar Amerika om er een nieuw leven te beginnen. Maar zelfs de enorme oceaan is niet groot genoeg om de mysterieuze vloek die op hen rust te ontsnappen. Na twee decennia heeft Barnabas (Johnny Depp) de wereld aan zijn voeten, of op zijn minst de stad Collinsport in Maine. De baas van Collinwood Manor is rijk, machtig en een onverbeterlijke playboy ... totdat hij de foute maakt door het hart te breken van Angelique Bouchard (Eva Green). Een heks, in elke zin van het woord, die Barnabas verdoemt tot een lot erger dan de dood. Zeer maakt van hem een vampier, om hem vervolgens levend te begraven. Twee eeuwen later wordt Barnabas per ongeluk bevrijd uit zijn graf en komt in de zeer veranderde wereld van 1972. Hij keert terug naar Collinwood Manor om te constateren dat zijn landgoed is verkommerd tot een ruïne. Met de disfunctionele overblijfselen van de Collins familie verging het niet veel beter ...

Het resultaat is een vervelde en onsamenhangende adaptatie, die nog maar weinig met de oorspronkelijke serie van doen heeft. Tim maakt om de zoveel jaar een bangelijke prent, maar tussendoor stelt hij zich tevreden met commercieel afgelikte, en half-grappige troep, en deze prent mag je gerust tot deze orde degraderen. De scenarist van dienst, Seth Grahame-Smith, heeft zich verkeken op deze prent en maakt een slechte beurt met zijn eerste langspeelfilm-script. Ik vraag mij af of hij een betere film zal afleveren met die andere vampierenfilm Abraham Lincoln: Vampire Hunter (2012). Volgens mij heeft hij iets teveel hooi op zijn vork genomen en had hij misschien beter een volledig jaar gewijd aan één mainstream Hollywood film, in plaats van twee. Hij heeft de ervaring niet van een Steven Zaillian, en zelfs Zaillian neemt zijn tijd om een goed scenario te laten rijpen. De prent waggelt van de komedie, naar de horror in de melodrama, om nadien in de parodie te vervallen. Een beschamende prestatie, zeker in het licht van al het aanwezig talent (regie, cast, muziek van Danny Elfman, DoP Bruno Delbonnel, ...) en het geld (150 miljoen dollar) die tegen dit project werd gesmeten. Had Seth Grahame-Smith dit scenario overhandigd als eindwerk op het Rits of Sint-Lucas, dan kan ik je nu vertellen dat het een dikke buis zou opgeleverd hebben. Het is één grote puinhoop.

En van talent gesproken, daar was er geen tekort aan. Te beginnen met Michelle Pfeiffer, de ravissante Bella Heathcote, de sensuele Eva Green en de talentvolle Chloë Grace Moretz die altijd een meerwaarde blijft aan om het even welk filmproject. Anderzijds zijn er acteurs die nauwelijks aan het verhaal te pas komen, zoals die van Jonny Lee Miller die gaandeweg gewoon werd vergeten. Ook de muse van Burton Helena Bonham Carter komt eigenlijk nauwelijks aan het verhaal te pas, ook al zat ze veelvuldig in de trailers. Ook Christopher Lee heeft een screentime van niet langer dan 30 seconden. WTF?!

En zo zijn er nog onbegrijpelijke plotwendingen en schreeuwende tekortkomingen. Op een gegeven moment hebben Barnabas (Depp) en Angelique (Green) seks met elkaar, ook al haat hij haar en hij een crush heeft op Victoria (Heathcote). Begrijpen wie begrijpen kan. Victoria wordt ook in het begin van de film benaderd alsof ze een hoofdpersonage is (we horen haar gedachten en volgen haar verhaal), maar dan vergeten we ze voor een vol uur om daarna terug de draad op te pikken met wat flashbacks. En ja, nadien wordt ze weer uit het verhaal geknipt. Als kijker krijg je er noch kop of staart van. Op een geven moment vertelt ze aan Barnabas dat de kleine David (Gulliver McGrath) hem als een idool ziet – ook al hebben Barnabas en David geen enkele woordenwisseling gehad. En mocht deze er al geweest zijn, dat hebben ze die scène uit de montage geknipt. Op een gegeven moment maakt het allemaal niet veel meer uit.

En terwijl je als kijker al verlangt naar de end-credits, maken ze nog even de tijd voor een aantal getelefoneerde onthullingen om zo de deur open te zetten voor een sequel. Ik had na de visie het gevoel dat Tim Burton eigenlijk niet veel zin had om deze adaptatie te maken. Het viel me ook op dat hij geen producer-credit had, maar bijvoorbeeld wel op Abraham Lincoln: Vampire Hunter. Johnny Depp heeft wel een producer-credit, en dat is dan wel logisch gezien je het ook als zien als een Johnny Depp film. De creativiteit in deze prent staat in ieder geval op een laag pitje en de humor is nooit echt uitgesproken. De toon wisselt, net zoveel als de motivaties en drijfveren van de personages. Deze bijna 2 uur durende kwakkel is deze week in première gegaan…ik zou zeggen, aan The Avengers (2012) zal je meer plezier beleven.

***Related Post***
30/03/2012: Dark Shadows posters

Regisseur Tim Burton heeft vorig jaar geen films uitgebracht, maar zal er twee uitbrengen in 2012, met name de animatiefilm Frankenweenie (2012) over Victor die zijn hondje terug tot leven brengt met alle gevolgen van dien. Maar ook Dark Shadows (2012) (pic). Deze vrij aparte vampierenfilm zou bij ons op 9 mei 2012 in de bioscoop moeten draaien.

Korte inhoud: We bevinden ons in het jaar 1752, Joshua en Naomi Collins zeilen met hun jonge zoon Barnabas van Liverpool, Engeland naar Amerika om er een nieuw leven te beginnen. Maar zelfs de enorme oceaan is niet groot genoeg om de mysterieuze vloek die op hen rust te ontsnappen. Na twee decennia heeft Barnabas (Johnny Depp) de wereld aan zijn voeten, of op zijn minst de stad Collinsport in Maine. De baas van Collinwood Manor is rijk, machtig en een onverbeterlijke playboy ... totdat hij de foute maakt door het hart te breken van Angelique Bouchard (Eva Green). Een heks, in elke zin van het woord, die Barnabas verdoemt tot een lot erger dan de dood. Zeer maakt van hem een vampier, om hem vervolgens levend te begraven. Twee eeuwen later wordt Barnabas per ongeluk bevrijd uit zijn graf en komt in de zeer veranderde wereld van 1972. Hij keert terug naar Collinwood Manor om te constateren dat zijn landgoed is verkommerd tot een ruïne. Met de disfunctionele overblijfselen van de Collins familie verging het niet veel beter ...

De film is gebaseerd op de cult tv-serie Dark Shadows (1966-1971). Naast Eva en Johnny zien we ook nog vertolkingen van Michelle Pfeiffer, Jonny Lee Miller, Chloë Grace Moretz, Helena Bonham Carter, Jackie Earle Haley en Bella Heathcote. De eerste afbeeldingen van de film zien er geweldig uit en kijk nu al uit naar de trailer.

Burton heeft trouwens plannen om een live-action bewerking te maken van Pinocchio (2013) voor Warner Brothers. Hij heeft zijn oog laten vallen op Robert Downey Jr. voor de rol van Geppetto, in het klassieke verhaal van Carlo Collodi. Net als bij Burton's uitvoering van Alice In Wonderland (2010) lijkt ook deze film een vervolg te worden op het origineel, waarbij Geppetto op zoek gaat naar de vermiste trekpop. Het scenario voor Pinocchio is geschreven door Bryan Fuller, die we ook kennen van zijn scripts voor onder meer Dead Like Me, Pushing Daisies en Heroes. Vreemd genoeg is ook regisseur Guillermo Del Toro is momenteel bezig met de voorbereidingen van een stop-motion versie van het Pinocchio (2014)-verhaal.

Het ziet er naar uit dat er wat problemen zijn met de productie van de tweedelige live-action Akira (2013) manga-adaptatie. De studio had het vertrouwen geschonken aan de nog jonge Jaume Collet-Serra, die indruk heeft gemaakt met zijn horrorprent Orphan (2009) en zijn actie-thriller Unknown (2011). Maar blijkbaar is alles compleet fout gelopen en heeft Warner Bros de productie stop gezet.

Korte inhoud: Kaneda is de leider van een Motorbende in Neo-Tokio (wordt waarschijnlijk Neo-Manhattan). Tetsuo is één van de bendeleden en is altijd de benjamin geweest, die onder bescherming van Kaneda staat. Als Tetsuo wordt gearresteerd, wordt hij als proefkonijn gebruikt voor een militair experiment, waardoor hij ongelooflijke krachten krijgt. Tetsuo kan zijn krachten niet in bedwang houden en slaat volledig door. Kaneda is de enige die hem nog kan tegenhouden.

Volgens The Hollywood Reporter ligt het probleem bij het budget van de film. Warner maakt zich zorgen over de lopende zaken en vreest dat alles zal ontsporen. Maar er zouden ook nog problemen zijn met de casting en het script. Bijgevolg heeft Warner besloten om de filmproductie stil te leggen voor onbepaalde tijd. Het is op dit ogenblik nog niet zeker wanneer alles terug op de rails kan gezet worden, laat staan of ze de film nog zullen afwerken.

Het is trouwens een filmproject die geplaagd wordt door problemen. Regisseur Albert Hughes heeft trouwens dit project de rug toegekeerd nadat er heel wat acteurswissels waren. Eerst werd er gedacht aan Andrew Garfield en Garrett Hedlund voor de twee hoofdrollen, nadien aan Robert Pattinson, Justin Timberlake, Joaquin Phoenix en Chris Pine, en uiteindelijk kwam dan de naam van Keanu Reeves, maar hij had er zelf geen interesse in. En bijgevolg heeft de studio opnieuw hun oorspronkelijke cast (lees: minder bankable) genomen. En hoe zwakker de cast, hoe lager het budget. En daar wringt dus het schoentje. Dit project heeft 100 miljoen nodig, maar met een B-cast zal deze film het moeilijk hebben om met een dergelijk budget nog winst te maken. En komt daar nog bij dat Andrew Garfield blijkbaar niet meer van de partij is. Het budget was inmiddels gezakt van 90 naar 60 miljoen…een beetje aan de magere kant als je het mij vraagt.

Ondertussen werd er wanhopig gezocht naar bekende namen, maar buiten de Japanner van dienst Ken Watanabe en de mysterieuze Helena Bonham Carter zijn ze niet ver gekomen. Misschien moet producer Leonardo DiCaprio maar een rol opnemen. Wordt vervolgd ...

***Related Posts***
26/03/2011: Akira verfilming niet in Neo-Tokyo maar Neo-Manhattan
10/11/2007: Akira verfilming in de maak

Er werd een paar maand geleden reikhalzend uitgekeken naar de release van de allerlaatste Harry Potterfilm. Iedereen was benieuwd of deze achtste film uit de reeks een waardig sluitstuk zou worden van de franchise, of zou de hele reeks eindigen met een sisser? En de fans werden uiteindelijk gerustgesteld: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011) voldoet aan alle verwachtingen en rond de hele reeks keurig af. Het tweede deel van The Deathly Hallows biedt alles waar een moderne blockbuster aan moet voldoen: actie, romantiek, humor, emoties en knappe special effects. En nu is er dus de blu-ray, en daarnaast ook een editie in 3D. (Je hebt er wel een 3D tv voor nodig met 3d-brilletje).

Korte inhoud: Onze drie vrienden Harry Potter (Daniel Radcliffe), Ron Weasley (Rupert Grint) en Hermione Granger (Emma Watson) vormen in deze allerlaatste film het ultieme obstakel voor Lord Voldemort (Ralph Fiennes) om de definitieve heerschappij van de wereld te veroveren. In Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 hebben de drie vrienden al een paar horcruxes (zeven artefacten die een deel van de ziel van Voldemort bevatten) kunnen vernietigen, maar om de donkere meester definitief te verslaan, zullen ze ze allemaal moeten vinden en verwoesten.

En dat is geen gemakkelijke opgave want Voldemort weet waar de drie naar op zoek zijn en hij zal zich vanzelfsprekend niet zomaar gewonnen geven. Harry en co moeten terugkeren naar Hogwarts waar de laatste horcruxes zich bevinden. En zo is de cirkel rond, want op en rond Hogwarts, waar het jaren eerder allemaal begon voor Harry Potter zal het ultieme duel tussen hem en Lord Voldemort zich afspelen. En terwijl de twee kemphanen zich met elkaar bezighouden, vechten hun beide legers een ultieme confrontatie uit in Hogwarts.

The Deathly Hallows: Part 2 begint waar het eerste deel eindigde, namelijk bij het graf van Dobby de huiself. Deze scène dient om je terug in het verhaal te oriënteren en vormt meteen zowat het enige rustpunt in de hele film, want daarna dendert de film met een rotvaart voort. Harry en co willen infiltreren in de kluis van Bellatrix Lestrange (Helena Bonham Carter) in de bank Gringotts op zoek naar een van de horcruxes. Geen gemakkelijke opgave en deze scène zorgt meteen voor een eerste adrenalinestoot in de film (en een schitterende prestatie van Bonham Carter die Lestrange speelt als Watson).

Regisseur David Yates houdt de teugels strak in handen en biedt waar de fans om vragen. Wanneer Harry, Ron en Hermione eindelijk weer op Hogwarts zijn, hoor je bijna kreten van geluk door de zaal gaan. Op Hogwarts bevinden zich namelijk enkele oude bekenden die in het eerste deel van The Deathly Hallows niet in beeld kwamen. Neville Longbottom (Matthew Lewis), professor McGonagall (Maggie Smith), professor Slughorn (Jim Broadbent), Hagrid (Robbie Coltrane), professor Lupin (David Thewlis), professor Snape (Alan Rickman), Ollivander (John Hurt), zelfs professor Dumbledore (Michael Gambon) en Sirius Black (Gary Oldman)…: ze zijn allemaal weer van de partij. Sommige passeren slechts vluchtig door het beeld, maar het is begrijpelijk dat men er voor gekozen heeft om in de allerlaatste film alle bekende personages toch op zijn minst enkele minuten screentime te geven.

De special effects zijn zoals in elke Harry Potterfilm meer dan dik in orde en zien er vaak adembenemend uit (deze film is trouwens de eerste uit de reeks die je ook in 3D kan bekijken). Maar Yates weet in deze laatste film bovendien een perfecte balans te vinden tussen actie (bv. de belegering van Hogwarts), romantiek (bv. de kus van Ron en Harmione), humor (die deze keer vooral van professor McGonagall en Neville Longbottom komt) en ontroering (bv. de herinneringen van professor Snape). Het is geen uitgebalanceerde combinatie die je doorgaans verwacht van zulke blockbusters, maar The Deathly Hallows: Part 2 toont zich dan ook meer dan de zoveelste actiefilm waarin de actiescènes zich aan een razend tempo opvolgen en je na afloop murw (en halfdoof) in je zetel wordt achtergelaten.

Je verveelt je dan ook geen seconde, en meermaals brak er in het publiek een spontaan applaus los, iets wat ik nog niet vaak heb meegemaakt. Yates maakt van dit laatste deel niet alleen een entertainende film, maar breide er een magische, haast epische conclusie aan. Meer dan 4200 bladzijden boek werden omgezet in acht films met een duur van meer dan 20 uur en een opbrengst van meer dan 6,3 miljard dollar. Net als de boeken zullen de films nog jaren meegaan en het zal waarschijnlijk nog jaren duren eer er een nieuwe franchise van deze omvang in de bioscoop zal te zien zijn.

Enig minpunt toch: er werd gekozen om de epiloog van het boek, die zich negentien jaar na de feiten afspeelt, te behouden. De keuze om de acteurs niet digitaal te verouderen maar via de old fashioned way met make-up, komt niet echt overtuigend over. Twintigjarige acteurs laten doorgaan voor bijna-veertigers is niet geloofwaardig. Maar laat dat geen smet zijn op deze film: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 is absoluut een waardige en bevredigende bioscoopafsluiter van een van de grootste fenomenen van de laatste jaren. Het ga je goed Harry!

De speciale 3D-editie van de film komt in een verpakking waar je ook een gewone blu-ray krijgt, naast een bonus blu-ray met een pak reportages, making-off's van de film en een aantal deleted scenes. Een must-have voor alle fans van de franchise.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen, dan hebben we dat ook weer achter de rug: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010) is eens te meer de donkerste film uit de reeks. Dat heeft er natuurlijk mee te maken dat het de voorlaatste film is uit de serie en de ultieme confrontatie tussen de bebrilde tovenaar en Lord Voldemort steeds dichterbij komt. Maar ondertussen is het doelpubliek natuurlijk ook weer paar jaartjes ouder, en mag het dus allemaal weer net ietsje duisterder. Dit eerste deel van de allerlaatste film dient vooral als opstapje naar Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 die deze zomer in première gaat en het sluitstuk vormt van de franchise.

Korte inhoud: Na de dood van Albus Dumbledore en de andere gebeurtenissen uit Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) is de macht van Lord Voldemort (Ralph Fiennes) alleen maar toegenomen. Voldemort heeft nu ook de volledige controle over het ministerie van magie en heeft in één moeite Harry Potter (Daniel Radcliffe) uitgeroepen tot publieke vijand nummer één. Er wordt dus met man en macht gejaagd op Potter en de jongen kan zich niet verplaatsen zonder dat anderen daarvoor hun leven moeten wagen.

Gelukkig kan Harry nog rekenen op zijn vrienden Ron Weasley (Rupert Grint) en Hermione Granger (Emma Watson), Rons familie en enkele sympathisanten. Maar ze zijn duidelijk in de minderheid tegenover Voldemorts steeds groeiende leger, en zonder Dumbledore zitten ze eigenlijk zonder duidelijke leider. Alsof dat allemaal nog niet genoeg is, moet Harry samen met Hermione en Ron op zoek naar de zeven Horcruxes, of zeven artefacten die allemaal een stukje van de ziel van Voldemort bevatten en de enige kans zijn om de donkere meester te verslaan en de wereld voor eens en altijd te bevrijden van zwarte magie.

De regie is opnieuw in handen van David Yates, die ook de vorige twee afleveringen voor zijn rekening nam, en momenteel ook het laatste deel inblikt. Dat maakt dat Yates vier van de acht films voor zijn rekening neemt. En de Britse regisseur groeit duidelijk naarmate hij meer ervaring krijgt met blockbusters in het algemeen en de ‘Harry Potter’-franchise in het bijzonder. Want kon Yates met Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007) zijn stempel nog niet helemaal doordrukken, dan was dat in Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) duidelijk al een pak zichtbaarder. Met The Deathly Hallows toont Yates zich opnieuw een stuk zekerder achter de camera, wat het beste doet verhopen voor het finale deel.

Het grootste verschil ten opzichte van de vorige films is dat The Deathly Hallows zich niet afspeelt in en rond Hogwarts, dat na Dumbledores dood in handen is van Voldemort en dus verboden terrein is voor iedereen die Harry Potter gunstig gezind is. Harry en co zijn daarentegen een ganse film op de vlucht voor Voldemort en zijn Death Eaters doorheen sombere Britse landschappen, het lijkt bijwijlen wel The Road 2. Gelukkig heeft Ron zijn transistorradio bij om af en toe berichten te krijgen van het thuisfront en zijn belaagde familie.

Doordat we vrijwel de ganse film het jonge drietal volgen, staat in The Deathly Hallows de relatie tussen Harry, Ron en Hermione centraal. Ron blijkt het moeilijk te hebben met de sterke band tussen Hermione en Harry en heeft zo zijn eigen manier om daarop te reageren. De vriendschap tussen de drie komt meermaals onder spanning te staan, en zo wordt er in Part 1 meer aandacht besteed aan de menselijke emoties dan in de vorige films.

Jammer is wel dat, omdat de nadruk zo sterk ligt op het centrale trio, een pleiade aan grote Britse namen wordt gedegradeerd tot bijrollen van sommige amper enkele minuten (zoals nieuwkomer Bill Nighy, of regulars als Alan Rickman (Severus Snape), Helena Bonham Carter (Bellatrix Lestrange), Robbie Coltrane (Hagrid), Brendan Gleeson (Mad’Eye Moody), David Thewlis (Remus Lupin), John Hurt (Ollivander), Imelda Staunton (Dolores Umbridge), Miranda Richardson (Rita Skeeter) of Julie Walters (Molly Weasley)).

Visueel ziet The Deathly Hallows er weer oogverblind uit — even werd gedacht om de film in 3D uit te brengen, maar door tijdsgebrek moesten die plannen opgeborgen worden —, de special effects zijn vakwerk, met daarbij een speciale vermelding voor de animatiesequentie waarin de geschiedenis van The Deathly Hallows wordt verteld. Misschien wel de mooiste scènes uit de hele reeks tot nu toe. Ook de beginscènes waarin Harry Potter zeven keer wordt vermenigvuldigd is een knap visueel staaltje.

Was het een goede beslissing om het laatste boek op te splitsen in twee films. Ja, want dat geeft de filmmakers iets meer ademruimte en zo kunnen ze ook enkele — vooral emotionele en poëtische — scènes aan de film toevoegen die niet in het boek staan, zoals de dansscène met Harry en Hermione. Nee, want uiteindelijk blijkt deze film met zijn 146 minuten ook net weer een tikkeltje te lang en vooral het middengedeelte had best wat gebalder gekund. De opsplitsing lijkt eens te meer een commerciële zet om de kijkers nog een tweede keer langs de kassa te zien passeren. Dat zullen ze dan ook met graagte doen, want Part 1 eindigt netjes op een cliffhanger en in Part 2 volgt eindelijk de confrontatie waar we nu al sinds 2001 op zitten te wachten: Potter vs. Voldemort.

De blu-ray van The Deathly Hallows Part 1 bestaat uit twee schijfjes. Op het eerste vind je de film en de extra ‘maximum movie mode’ waarin je de film kan bekijken met enkele castleden en ondertussen ook fragmenten uit de vorige films krijgt om je geheugen op te frissen. Op disc 2 vind je extra’s als ‘Dan, Rupert and Emma’s running competition’, ‘The seven Harrys’, ‘On the green with Rupert, Tom, Oliver and James’ en enkele bijkomende scenes.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Het wordt een beetje een afgezaagd liedje telkens opnieuw te zeggen dat met elke nieuwe film de ‘Harry Potter’-reeks weer een beetje donkerder wordt. Ook Harry Potter and the Order of the Phoenix, de vijfde film in het rijtje, doorbreekt dit patroon niet, en dus is Hogwarts weer een stukje gevaarlijker en duisterder. Dat komt in deze film doordat de kracht van Harry en Lord Voldemort toeneemt, maar ook omdat Harry, zijn vrienden én het publiek ouder en volwassener zijn. The Order of the Phoenix is Harry Potters coming of age verhaal, met zijn eerste kus, maar ook met nieuwe verantwoordelijkheden.

Korte inhoud: Harry Potter keert na de zomervakantie terug naar Hogwarts voor zijn vijfde jaar aan de tovenaarsschool. Daar ontdekt hij daar al snel dat de tovenaarsgemeenschap de waarheid over zijn recente ontmoeting met Lord Voldemort (zie Harry Potter and the Goblet of Fire) ontkent. Omdat Cornelius Fudge, de minister van magie, vreest dat Dumbledore liegt over Voldemorts terugkeer om Fudges macht te ondermijnen en zijn baan af te pakken, stelt de minister met Dolores Umbridge een nieuwe leraar ‘Defense Against the Dark Arts’ aan. Umbridge moet een oogje in het zeil houden op Hogwarts en daarbij gaat haar aandacht vooral naar schoolhoofd Dumbledore. Daardoor verwaarloost ze de lessen en laat ze de leerlingen onvoorbereid achter. Harry besluit het recht in zijn eigen handen te nemen en organiseert met een aantal medestudenten geheime meetings (onder de naam ‘Dumbledore’s Army’) om zichzelf tegen de donkere krachten te beschermen.

De Brit David Yates is er in geslaagd van het dikste boek uit de hele reeks (ca. 800 bladzijden), de kortste film te maken. Met 138 minuten blijft The Order of the Phoenix, onder de speeltijd van The Sorcerer’s Stone (152 min.), The Chamber of Secrets (161 min.), The Prisoner of Azkaban (141 min.), The Goblet of Fire (157 min.), The Half-Blood Prince (153 min.) en The Deathly Hallows: Part 1 (146 min.).

In deze kortere speelduur zit meteen ook het grootste minpunt van The Order of the Phoenix want er is enorm veel interessant materiaal uit het boek gesneuveld. Het lijkt er zelfs op dat scenarist Michael Goldenberg (Contact) alle vrolijkheid uit het boek heeft weggetoverd en alleen de duisterheid heeft overgehouden. Geen spoor van de triomfen van Ron (Rupert Grint) tijdens het Quidditsch, de vriendschap tussen Harry (Daniel Radcliffe), Ron en Hermione (Emma Watson) komt zeer weinig aan bod en de ontluikende liefde tussen Harry en Cho wordt afgehaspeld met een vluchtige kus.

Veel van de terugkerende personages worden ook naar de achtergrond verschoven ten voordele van de strijd tussen Harry en Lord Voldemort (Ralph Fiennes). Severus Snape (Alan Rickman), Sybil Trelawney (Emma Thompson), Hagrid (Robbie Coltrane), Minerva McGonagall (Maggie Smith), Mad’Eye Moody (Brendan Gleeson), Remus Lupin (David Thewlis), Albus Dumbledore (Michael Gambon), de Weasley’s, de Malfoys en zelfs Sirius Black (Gary Oldman), ze lopen er allemaal een beetje voor spek en bonen bij en meer dan enkele lijnen tekst krijgen de meeste van hen niet. Als je dan ziet wat bijvoorbeeld Alan Rickman kan halen uit die paar minuten screentime, is het extra jammer dat zulke geweldige acteurs zo weinig krijgen om hun tanden in te zetten.

Wie er wel veelvuldig in beeld komt — en terecht — is Dolores Umbridge, de nieuwe kwelduivel van Harry Potter die met duivels plezier wordt gespeeld door Imelda Staunton. Umbridge terroriseert de school met haar nieuwe regels en met elke nieuwe wet wordt haar roze outfit een tikje donkerder. Ook nieuw is het personage van Luna Lovegood die met haar piepstemmetje en mysterieuze gedrag perfect wordt neergezet door nieuwkomer — én hevig Harry Potter fan — Evana Lynch. Ook Helena Bonham Carter is nieuw als de ontsnapte gevangene Bellatrix Lestrange, maar ook haar rol is te kort en vrijwel overbodig. Lestrange zal echter nog een belangrijke rol spelen in de volgende delen.

Een deel van de kritiek kan toegeschreven worden aan regisseur David Yates die met The Order of the Phoenix zijn eerste grote film draait. Yates is misschien niet zo bekend in onze contreien, maar kreeg in eigen land veel lof voor zijn televisiewerk “State of Play” en “The Bill”. Yates moet nog een beetje wennen aan het medium film en heeft hier en daar gekozen voor ietwat vreemde montages, maar hij levert al bij al toch zeer behoorlijk werk af. De regisseur slaagt er ook in om de duisterheid die Alfonso Cuaron met The Prisoner of Azkaban in de serie introduceerde, in stand te houden. Als dank mag Yates ook de resterende drie films regisseren.

Visueel ziet het er allemaal prachtig uit, de special effects zijn wat minder aanwezig dan in de vorige films (bv. geen schepen die opdoemen uit het meer), maar voor het eerst zien we Harry en co op hun bezem langs de Big Ben en andere Londense momenten vliegen. Vooral het ‘Ministry of Magic’ is een visueel pareltje met zijn zwarte glanzende muren, onheilspellende sfeer en dictatoriale aanwezige portret van minister Cornelius Fudge. Het roept haast Orwelliaanse beelden op.

Harry Potter and the Order of the Phoenix is de film waarin Harry Potter en zijn vrienden groot worden en vormt een soort overgang naar de zesde film, Harry Potter and the Half Blood Prince (2008). Dit is misschien niet de beste film uit de serie, maar wel een noodzakelijke aangezien enkele belangrijke verhaallijnen en personages worden geïntroduceerd die in The Half Blood Prince en in The Deathly Hallows (2010) zullen worden uitgewerkt. Dit mag dan wel niet de allersterkste film uit de serie zijn, maar hij zorgt toch voor 138 minuten puur entertainment. De film had wel wat langer mogen zijn om bepaalde zaken en personages beter tot hun recht te laten komen.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
16/07/2009: Harry Potter and the Half-Blood Prince review
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

In een periode waar de ene remake na de andere volgt, is het vreemd dat er bitter weinig remakes zijn van Disney-films. Maar dit zal veranderen met een live-action remake van de Disney-klassieker Sleeping Beauty/Doornroosje. Oorspronkelijk een verhaal van de hand van de Franse schrijver Charles Perrault, maar nadien bewerkt door de gebroeders Grimm. Maar er bestaan verschillende versies van het verhaal, de ene al meer seksueel getint dan de andere. De vraag blijft dus op welke versie de film gebaseerd zal zijn. De regisseur die in aanmerking komt voor de verfilming is niemand minder dan Tim Burton. De mensen van FirstShowing shares schrijven het volgende:

Harry at Ain’t It Cool News says he’s "heard" that Tim Burton may be taking on Sleeping Beauty next. But it won’t be a straight remake, apparently his semi-live-action version, like Alice in Wonderland (2010), will be told from the point of view of Maleficent, the self-proclaimed "Mistress of All Evil" who curses Princess Aurora to "prick her finger on the spindle of a spinning wheel and die" before the sun sets on her 16th birthday. In fact, it may even be called simply Maleficent.

Korte inhoud: Als er in het koninkrijk eindelijk een prinsesje geboren is wordt er een groot feest gegeven. Vijftig feeën krijgen een uitnodiging, maar een oude fee, Maleficent, die allang doodgewaand werd, werd over het hoofd gezien. Wanneer de feeën hun doopgaven afspreken over de baby komt de oude fee als laatste: “Als het prinsesje zestien is zal ze zich prikken aan de spoel van een spinnewiel en sterven!” Eén jonge fee voorzag echter de woede van de oude fee en spreekt snel de bezwering uit dat de prinses honderd jaar zal slapen waarna een prins haar met een liefdeskus zal wekken.

Ik vind het een uitstekend idee om het verhaal te vertellen vanuit het standpunt van de boze fee. Het zet meteen de deur open voor heel wat interessante én nieuwe verhaalwendingen. Het drama lijkt bij deze ook niet al te zeemzoeterig te worden. Ik kijk hier meer naar uit dan naar Alice in Wonderland.

Waar ik niet op zit te wachten is een braaf sprookje. Ik hoop dat ze de juiste versie van het verhaal zullen vertalen naar het witte doek en misschien met een compleet andere format als Alice in Wonderland die er nogal lollig en kleurrijk uitziet. Misschien meer een prent die in dezelfde lijn ligt als The Lord of the Rings films met een zeker serieus en een beangstigende én tevens passionele ondertoon, net zoals dit ook zo staat te lezen in het werk van de gebroeders Grimm. De casting zal in ieder geval van cruciaal belang zijn. Misschien ook eens afstappen van de vaste waarden als Helena Bonham Carter en Johnny Depp.

***Related Post***
23/06/2009: Tim Burton verfilmt Alice in Wonderland

Als jullie op zoek zijn naar een aantal fijne Blu-rays moeten jullie zeker uitkijken naar Warner Bros Essentials. Onder dit kwaliteitslabel treffen jullie een waaier van films aan, waar je simpelweg niet omheen kan. Maar liefst 42 titels kwamen op 15 september in de rekken, telkens voor een bijzonder gunstige prijs. In het najaar zal dit aanbod verder worden uitgebreid. De films krijgen een adviesprijs mee van 17,50 euro. Zoals de naam het al liet verstaan, zijn het 'essentiële' schijven die niet mogen ontbreken aan jullie collectie. Onder dit label vinden jullie o.a. Corpse Bride.

Ik ben altijd al een grote fan geweest van Tim Burton, ook al is hij volledig verantwoordelijk voor de zwakke Planet of the Apes remake. Het is een regisseur met een grote persoonlijkheid en een uitgesproken filmstijl die heel wat filmmakers heeft geïnspireerd.

Ik kan geen andere regisseur benoemen die zoveel uiteenlopende films kan maken zoals het surreële, fantastische en komische Edward Scissorhands, Beetle Juice, Charlie and the Chocolate Factory, de sprookjesachtige griezelfilms Sleepy Hollow, Sweeney Todd, de populaire Hollywood films Planet of the Apes, Batman, het portret van Ed Wood, animatiefilms zoals Nightmare Before Christmas, en nog steeds zijn stempel kan zetten met een visuele en thematische toon. En elk project waar deze man mee bezig is, kan mij telkens boeien. Ook het animatie project, Corpse Bride wist me te boeien.

Korte inhoud: We bevinden ons in een 19e eeuws dorpje. De verlegen Victor (Johnny Depp) is nerveus voor zijn huwelijk met Victoria (Emily Watson). Hij besluit de huwelijksbeloften te oefenen op een uit de grond stekende tak. Tot zijn schrik verrijst uit de grond The Corpse Bride (Helena Bonham Carter) die claimt dat het huwelijk gegrond is. Victor belandt in 'The Land Of The Dead' terwijl Victoria nog altijd op hem wacht in The Land Of The Living. Vindt Victor nog wel zijn ware liefde als deze twee werelden met elkaar in aanraking komen?

Het verhaal is geïnspireerd op een 19de eeuws sprookje over een man die per vergissing in het huwelijk treed met een lijk. Victor is naar de onderwereld gebracht voor de akelige huwelijksceremonie met The Corpse Bride, en dit allemaal terwijl zijn levende bruid Victoria op hem zit te wachten in 'de wereld van de levenden'. Desondanks de morbide toestanden valt Victor voor de charmes van die onderwereld, maar hunkert toch naar de echte wereld en vooral ook naar zijn ware liefde. En ook al lijken de drie hoofdpersonages niet meteen romantische zielen te zijn gezien hun omgeving en de streng Victoriaanse mores van hun tijd, beschikken ze toch over voldoende passie en hartstocht die deze macabere animatiefilm omtovert in iets romantisch. Het zijn op de eerste plaats vertederende personages die zich voortbewegen in een uitbundige visuele en muzikale stijl. Dit alles maakt van Corpse Bride zo'n verrukkelijke stop-frame animatiefilm.

Op de Blu-ray vinden liefhebbers van animatie heel wat interessante documentaires en making-off's. Ook componist Danny Elfman doet er zijn verhaal over de aanpak van dit griezelig, romantisch verhaaltje die zich afspeelt in twee werelden. De film is niet alleen een aanraden voor animatie-liefhebbers of voor Tim Burton fans of amateurs van necrofilie, maar zeker ook voor het gehele gezin. En als jullie verzot zijn op de animatie-techniek moeten jullie zeker ook uitkijken naar Coraline (2009).

*** Warner Bros Essentials ***
13/10/2009: The Shining
11/10/2009: Batman Begins

We hebben er lang moeten op wachten maar le nouveau Harry Potter est arrive en diegene die het boek hebben gelezen zullen hier een vette kluif aan hebben. De anderen zullen met gemengde gevoelens de bioscoopzaal buiten strompelen. Wat ja, je kunt het draaien of keren zoals je wilt, maar van Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009) van David Yates kan je niet evenveel genieten als van pakweg een James Bond-film. Het verschil tussen beide franchisen is dat Harry Potter niet gezien kan worden als een stand-alone film. De voorkennis is essentieel anders weet je nauwelijks waar ze mee bezig zijn. Er valt hier geen belangrijke achtergrond informatie te rapen. Mensen die de voorgaande films niet hebben gezien, of ook niet één van de vorige vijf J.K. Rowling boeken hebben gelezen, zijn bij deze gewaarschuwd.

Het ziet er allemaal bijzonder indrukwekkend uit, maar dat kan op zich geen verdienste zijn van een film met een productiebudget van 200 miljoen dollar. En toch moet ik toegeven dat dit één van de betere films is uit het rijtje van de Harry Potter films. Harry Potter wordt (zichtbaar) meer volwassen en dat valt ook te beurt aan de films, en dat kan ik enkel maar toejuichen, maar van een volwassen Fantasy film kan je in geen geval spreken. Dit is een franchise die al zijn pijlen richt op de tieners, het potentieel bioscooppubliek, en dat met thema’s van dood en verderf.

Korte inhoud: Als Harry (Daniel Radcliffe), Ron (Rupert Grint) en Hermione (Emma Watson) aan hun zesde jaar aan Hogwarts beginnen, komt Harry in het bezit van een geheimzinnig volgekladderd toverdrankenboek, dat ooit het eigendom is geweest van de onbekende Half-Blood Prince. Wat moet Harry doen met de af en toe wel erg obscure spreuken die het boek vermeldt? En ondertussen heeft hij te kampen met een moeizaam sociaal leven en laat Dumbledore (Michael Gambon) hem stukje bij beetje informatie zien over het duistere verleden van Voldemort. Deze lessen van Dumbledore zullen leiden tot het grootste geheim van de duistere heerser en het zal Harry helpen om te overleven.

Maar gelukkig voor de niet-Harry Potter geeks is het lezen van het zesde boek geen vereiste lectuur om het verhaal te volgen. Er zitten geen noemenswaardige gaten in de opbouw en buiten een aantal sub-plots en kleine neven-personages blijft de film trouw aan de structuur van het boek, iets wat voornamelijk te danken is aan de Harry Potter scenarist Steve Kloves. Het is wel zo dat de film, meer dan het boek, aanvoelt als teenage-soap-opera. De helse strijd tegen het Kwade wordt dus regelmatig doorprikt met tiener-romantiek op het randje van het cartooneske. We zien bijvoorbeeld de kinderlijke affectie van Lavender (Jessie Cave) tegenover de overgevoelige Ron waarbij je echt niet teveel hoeft na te denken over de uiteindelijke leeftijd van de acteurs. Aan de andere kant waren de sequenties met Luna (Evanna Lynch) wel iets beter qua humor. Het viel me trouwens op dat de kleinere relaties veel beter werkten. Het onderonsje tussen Harry en Hermione op de trappen was best aandoenlijk.

Het karakter van Bellatrix Lestrange, gespeeld door Helena Bonham Carter, mocht van mijn part geknipt worden. Haar acteerspel lag er een beetje over en uiteindelijk was ze niet geheel onmisbaar. Daarentegen blijft Alan Rickman als Professor Severus Snape zeer genietbaar, as usual. Ook oscar-winnaar Jim Broadbent als Professor Horace Slughorn is een mooie aanwinst.

Zoals ik al eerder zei is dit één van de betere Harry Potter films, waarbij regisseur Yates de beste manier heeft gevonden om het boek naar het witte doek te brengen. Het is een suspensvol drama met voldoende humor en griezelmomenten (zonder ooit te eng te worden voor teenagers) om een groot publiek te bekoren. De film zal geen awards winnen voor meest diepzinnige film, maar het is een ontspannend en opwindend verhaaltje. De anti-climax neem je er wel bij. Mensen die nog nooit van Harry Potter hebben gehoord blijven best weg van deze prent, want zij zullen nauwelijks weten wie de personages zijn en wat ze komen doen.

***Related Posts***
28/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 trailer
15/04/2011: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 review
13/03/2010: Harry Potter and the Order of the Phoenix review
01/12/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 - The Videogame
07/10/2010: Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 trailer
11/10/2008: Twilight vervangt Harry Potter
18/08/2008: Aasgieren bij Warner Bros laten Harry Potter fans wachten
13/03/2008: Harry Potter and the Half Blood Prince teaser
08/05/2007: Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007)
26/10/2006: Harry Potter is een Star Wars rip-off !
18/02/2006: Gary Oldman in Harry Potter and the Order of the Phoenix
16/09/2005: Eerste beelden Harry Potter and the Goblet of Fire
09/05/2005: Harry Potter and the Goblet of Fire in de maak
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Het heeft er alle schijn van dat de nieuwe Tim Burton film Alice in Wonderland (2010) alle kleine kindjes én volwassenen de stuipen op het lijf zal jagen. Net zoals clowns wel eens akelige figuren kunnen zijn (cf. It of House of 1000 Corpses (2003)) kunnen ook sprookjes een duistere kant hebben. En dat wordt meteen duidelijk bij het zien van de eerste afbeelding uit de film.

Korte inhoud: Alice (Mia Wasikowska), zit met haar oudere zus aan de oever van een meertje, wanneer er een pratend, wit konijn langs rent. Terwijl ze het konijn achterna zit, valt ze in een diep gat. Na een lange val blijkt ze zich in de vreemde, maar wonderlijke wereld 'Wonderland' te bevinden. Hier ontmoet ze verschillende wezens en beleeft ze de mooiste en spannendste avonturen, maar hoe moet ze terugkeren naar huis?

Ik heb altijd al Alice in Wonderland van Lewis Carroll een akelig verhaaltje gevonden. Het verbaasde mij dan ook niet dat Marilyn Manson eveneens plannen heeft om het boek te verfilmen (Phantasmagoria: The Visions of Lewis Carroll (2010)). Het boek verschilt ook van heel wat andere "kinderboeken" in die zin dat er relatief weinig actie in steekt maar voornamelijk draait rond de dialogen en principes van identiteit en de zin en onzin der dingen.

Hoewel er wel onverklaarbare dingen gebeuren, is het bovennatuurlijke eigenlijk afwezig in het boek; het wordt voornamelijk bevolkt door dieren en normaal levenloze objecten als speelkaarten. Lewis Carroll steekt hier de draak met al die andere sprookjes die heel moralistisch van nature zijn. Maar om dit te ontdekken moet je het boek lezen in plaats van de Disney film te bekijken.

In de afbeelding zien we kameleon Johnny Depp in de rol van The Mad Hatter. Het witte konijn wordt vertolkt door Michael Sheen, Anne Hathaway speelt de rol van de Witte Koningin, Helena Bonham Carter vertolkt de Rode Koningin. In de film zien we ook nog vertolkingen door Alan Rickman, Christopher Lee, Stephen Fry en Crispin Glover. Het script is van de hand van Linda Woolverton (The Lion King, Beauty and the Beast). Om te weten hoe diep de konijnenpijp reikt, om The Matrix (1999) te citeren, zullen we moeten wachten tot 2010. En uiteraard zullen we ook deze Burtonesque film kunnen zien in 3D in de zalen die uitgerust zijn met het nieuwe projectiesysteem.