De FilmBlog

Iedereen is ongetwijfeld bekend met de uitspraak: Men haalt het onderste uit de kan. Dit wil zeggen dat alles op alles gezet is om een goed resultaat te boeken, kosten nog moeite sparend in het proces. Helaas kan dit niet gezegd worden van 5 Days of War (2011). De mensen die deze film ontwikkeld hebben, of op z’n minst hebben bijgedragen aan de voltooiing ervan hebben niet genoeg hun best gedaan, zoveel is duidelijk. 5 Days of War is gebaseerd op het waargebeurde gewapende conflict in Georgië met Rusland in 2008, waarbij een Nederlandse cameraman om het leven kwam.

De regisseur van deze film is Renny Harlin. Deze man heeft Die Hard 2 geregisseerd en Cliffhanger, twee geslaagde actiefilms die ik in de tijd wel kon smaken. Maar hij is ook verantwoordelijk voor één van de slechtste films uit 2006, met name The Covenant (2006).

Korte inhoud: De film vertelt het verhaal van enkele oorlogsreporters die worden uitgezonden om de oorlog tussen Rusland en Georgie te verslaan. Thomas Anders (Rupert Friend), een Amerikaanse oorlogscorrespondent, en zijn cameraman Sebastian Ganz (Richard Coyle) komen midden tussen de strijdende partijen terecht in de vijfdaagse oorlog tussen Rusland en Georgië. Zij zijn hierbij getuige van de gruwelijkste oorlogsmisdaden. Wanneer de Russen vernemen dat Thomas beelden heeft gemaakt, openen zij de jacht op hem. Hij moet vechten voor zijn leven en ervoor zorgen dat de wereld alsnog te beelden te zien krijgt.

Maar toen ik deze film in de brievenbus kreeg was ik niet bevooroordeeld. Integendeel, na het lezen van de namen der cast (Val Kilmer, Andy Garcia) was ik zelfs een beetje nieuwsgierig naar het resultaat. Ik moest en zou dezelfde avond de film nog zien.

Zo gezegd zo gedaan, film opgezet: en genieten maar! Mijn geniet-plan werd echter, naarmate de film vorderde, omgezet naar ongespeelde irritatie. De verschrikkelijk saaie acteerprestaties van werkelijk alle acteurs, de saaie dialogen, de zwakke betrokkenheid bij het verhaal, de emotieloosheid van deze prent, kortom ALLES in deze film zit verkeerd. En hoe?

De film start met een scene in Irak. Thomas Anders (Rupert Friend) en zijn vrouw Miriam (Heather Graham) rijden door een ogenschijnlijk onschuldig dorp. Dit onder begeleiding van de zeer flauwe en misplaatste grappen van hun cameraman (Richard Coyle) Plots worden zij het slachtoffer van een valstrik. Gemaskerde mannen nemen de wagen onder vuur en Miriam sterft. Het klinkt allemaal spannender als het is want toen ik de scène zag was ik NIET overtuigd. Ik was eerder opgelucht dat dit alles voorbij was zodat ik de dwaze praat van Richard Coyle niet meer hoefde aan te horen. De film zit vol met zulke scènes dat ik ze moeilijk allemaal kan uitleggen. In dit geval ga ik niet "see for yourself" zeggen. Uw tijd is u waarschijnlijk te kostbaar.

In Val Kilmer en Andy Garcia ben ik nog het meest teleurgesteld. Van deze heren kunnen we enigszins verwachten dat ze de nodige bagage op zak hebben om een meerwaarde voor te stellen in een filmproject. Val Kilmer in Heat (1995) destijds: Meesterlijk. Andy Garcia kennen we dan weer van The Untouchables, toch ook een ambitieus en geslaagd project. Ik zou acteurs van zulk kaliber haast kunnen vergelijken met een bewaarwijn, zelfs na jaren houden ze toch hun klasse en sommigen worden zelfs beter. Helaas, driewerf helaas, zij mogen na het zien van 5 Days of War gecatalogeerd worden onder de sectie van "goedkope tafelwijntjes".

Val Kilmer vertolkt op zeer matige wijze een cameraman, daarbij continue bazelend over het verleden. Iets waarbij je als kijker zeer weinig betrokkenheid hebt. Zijn pafferige voorkomen, zijn lange haren, het is bijna zielig om te zien. Andy Garcia speelt dan weer een ruggengraatloze president, die huilt bij zijn toespraken op televisie. He can’t be serious...

Ik ga er niet teveel woorden meer aan vuilmaken, deze film is troep pur-sang, dwaze geld en tijdverspilling. Hij verdient zelfs gaan plaats in mijn filmcollectie. Deze gaat rechtstreeks op zolder, tussen de overige gedrochten die haast allemaal uit de beerput van Hollywood gekropen zijn. Een magere troost: op metacritic.com krijgt deze film 31/100. Een baggerscore, maar men krijgt wat men verdient.

5 Days of War is vanaf 6 december verkrijgbaar op DVD en Blu-ray. Inclusief een extra interview met regisseur Renny Harlin en de cast.

Met het succes van The Hangover (2009) lag een vervolgfilm in het verschiet, en The Hangover part II (2011) van Todd Phillips heeft niet ontgoocheld. De sequel heeft het financieel nog stukken beter gedaan dan de eerste film. Maar dit bewijst in ieder geval één ding; een betere box-office wil nog niet zeggen dat de film beter is dan het origineel. En spijtig genoeg is deze sequel allesbehalve vernieuwend.

Korte inhoud: Phil (Bradley Cooper), Stu (Ed Helms), Alan (Zach Galifianakis) en Doug(Justin Bartha) reizen af naar het exotische Thailand voor de bruiloft van Stu met Lauren (Jamie Chung), de zus van de vervelende Teddy (Mason Lee). Na het onvergetelijke vrijgezellenfeest in Las Vegas wat uitliep op een grote ravage kiest Stu nu voor een veilige, ingetogen 'pre-bruiloft' brunch. Echter, dingen gaan (weer) niet zoals gepland. What happens in Vegas, may stay in Vegas, maar wat het gezelschap in Bangkok staat te wachten overtreft al hun verwachtingen...

'Wanneer de kat van huis is dansen de muizen', en je zou het een beetje kunnen zien als de tegenhanger van Bridesmaids (2011). Maar alle Hangover ingrediënten zijn aanwezig, van de de exotische dieren tot zelfs Mike Tyson en Mr. Chow (Ken Jeong) toe. Scenaristen Craig Mazin en Scot Armstrong hebben het werk van hun voorgangers Jon Lucas en Scott Moore gewoon klakkeloos overgenomen. Het is dus vrijwel hetzelfde concept maar in een ander kleedje op een andere locatie. En dit is toch zeker wel een beetje van een teleurstelling. Dat dit dan uiteindelijk het principe is van een sequel, kan ik begrijpen, maar hier hadden ze toch wel iets meer moeite kunnen doen.

Je zou denken dat ze met een locatie als Bangkok toch iets origineler uit de hoek kunnen komen met dezelfde karakters. Maar ik heb de indruk dat het script er snel moest komen en niet voldoende tijd had om te rijpen. En dus krijg je een film waar het ene cliché op het andere wordt gestapeld. Zach Galifianakis moet de humor brengen in de film, maar als de acteur geen teksten krijgt aangereikt met leuke insteken, dan kan je hem ook geen verwijten naar de kop gooien. Het is duidelijk dat het een product is die de wereld wordt ingestuurd om geld te maken, en minder de bedoeling had om een geslaagde komedie te brengen.

In de film zit er zelfs geen nevenplot die de moeite waard is om te vertellen. In de eerste prent had je nog de ingewikkelde relatie van Stu die onderdrukt werd door zijn vrouw Melissa (Rachael Harris), en plots gevoelens kreeg voor de stripper Jade (Heather Graham). In deze sequel heeft Stu al de vrouw van zijn leven gevonden. Wat hem echter te doen staat is het vertrouwen te winnen van zijn irritante schoonvader. Een slap equivalent die waar weinig vonken geeft. Als kijker voel je je totaal niet betrokken bij de situatie, en dit is nog maar eens te danken aan het luie script die voorhanden was. Er zitten wel degelijk nu en dan grappige interventies in, maar je kunt ze op één hand tellen.

Kortom, als je de eerste film nog niet hebt gezien, dan zou ik niet beginnen met deze prent, ook al heb je niet meteen voorkennis nodig. Anderzijds zal je de sequel waarschijnlijk als een betere film ervaren als je niets van de eerste film af weet. Het feit dat de inspiratieloze scenaristen de copy-paste techniek hebben toegepast is het grootste minpunt van deze prent. En ik verwacht zelfs dat ze er nog een derde film zullen uitpersen, zeker na dit box-office succes. Maar net zoals Ocean's Eleven (2001) en zijn flauwe sequels, zal het nooit het origineel overtreffen. Misschien moeten ze voor het mogelijke derde deel net niets minder diep in het glas kijken alvorens een script op papier te zetten.

***Related Posts***
18/05/2011: Vrouwelijke Hangover film
27/02/2011: The Hangover part II trailer
11/05/2010: Hangover spin-off voor bejaarden
06/01/2010: Top 10 Beste Films 2009
25/11/2009: The Hangover filmbespreking

De trailer van District 9 (2009) van Neill Blomkamp is geland. Het is een verhaal over een fictionele wereld waarin onze Aarde door buitenaardse wezens is gevonden. Echter de mensheid heeft dit buitenaardse ras als tweederangsburgers ondergebracht in getto's in Zuid-Afrika. Ze krijgen steun van een overheidsfunctionaris wanneer deze hun biotechnologie ontdekt.

Een verfrissende nieuwe kijk op de groene mannetjes die op aarde landen. Ik ben in ieder geval benieuwd van Blomkamp ervan zal bakken gezien Peter Jackson de man ophemelt als de nieuwe messiah. De man kreeg eerder het Halo-project in de voeten geworpen door PJ, maar Microsoft had zijn bedenkingen om een +200 miljoen dollar project te overhandigen aan een groentje. Blomkamp zal zich toch eens moeten bewijzen op eigen krachten. De enige reden waarom deze special-fx artiest een kans maakt op een big budget film, is omdat hij de toy boy is van Peter Jackson.

Een andere film die ik even in de aandacht wil brengen is The Hangover (2009) van Todd Phillips (Starsky & Hutch, Old School). Twee dagen voor zijn huwelijk, gaat Doug (Justin Bartha) met drie vrienden naar Las Vegas, om daar een knallend vrijgezellenfeest te houden. Doug, Alan (Zach Galifianakis), Stu (Ed Helms) en Phil (Bradley Cooper) feesten er op los, maar als ze de volgende morgen wakker worden weten ze niks meer van de vorige avond. Om één of andere reden vinden ze een tijger in de douche en zitten ze opgescheept met een zes maanden oude baby. Doug is echter nergens te bekennen. Een race tegen de klok volgt om Doug toch nog op tijd voor het altaar te laten verschijnen.

Voor wie verzot is op Knocked Up, Superbad en Stepbrothers zal hier ook wel plezier aan beleven, toch denk ik niet dat dit een hoogvlieger zal worden. De enige reden waarom ik misschien toch deze film niet wil missen is om de bebaarde Zach Galifanaki aan het werk te zien. Ik heb hem bezig gezien in Visioneers (2008) en die heeft echt wel indruk gemaakt als nieuwkomer. Maar er zal ook slecht geacteerd worden in de film gezien ook Mike Tyson en Heather Graham van de partij zijn. Op 17 juni 2009 draait The Hangover in onze zalen.

Na Elizabeth Hurley, Heather Graham en Beyoncé Knowles is volgens Coming Soon het Braziliaanse lingeriemodel Gisele Bündchen verkozen om de eye-candy van dienst te worden voor de opkomende Austin Powers 4. Bundchen heeft het script al gelezen en gaat aan tafel zitten met Mike Myers, de scenarist en tevens hoofdrolspeler, en regisseur Jay Roach.

Dit wordt niet de eerste filmrol van het acterende model Bundchen. Een paar jaren geleden speelde ze naast Queen Latifah in Taxi (2004), en in 2006 had ze een klein rolletje in The Devil Wears Prada (2006). De titel van de vierde Austin Powers is nog niet bekend, maar Myers heeft wel al onthuld dat hij zal focussen op Dr. Evil, de vijand van Powers die ook door Myers wordt gespeeld.

Ik ben gestopt met lachen na de eerste Austin Powers, dus het maakt mij niet veel uit dat ze nog tien sequels maken. Een verstandig mens kan maar zoveel keer lachen met 'mojo' en 'shag me baby', alvorens het op de zenuwen begint te werken. Austin Powers in Goldmember (2002) bewees trouwens dat de vervaldatum van de formule al een paar jaar overschreden is en dat de tijd rijp is voor iets anders. Een komiek als Sacha Baron Cohen weet ook wanneer een typetje aan vervanging toe is, hopelijk zal Mike Myers ook tot dit inzicht komen met Austin Powers (of zelfs Shrek die ook nog een 4de keer wordt uitgemolken). Mike Myers zou beter het advies van Dr. Evil opvolgen…zip it.

Het topmodel Gisele Bündchen is misschien de enige mogelijke reden om naar deze film te gaan, en dan vooral om te genieten van haar mooie vormen. Voor diegene die geen flauw benul hebben van wie Gisele eigenlijk is, vinden jullie hieronder een hq gallery van de nieuwe Austin Powers vamp.

*** HQ pics van Gisele Bündchen ***

***Related Posts***
19/03/2007: Acterende modellen
15/10/2005: Er komt een Austin Powers 4
05/07/2004: Gisele Bündchen in de Amerikaanse Taxi versie

Een film met een waslijst van bekende koppen: populaire jonge tieneridolen zonder serieuze acteercarrière (Ashton Kutcher, Lindsay Lohan, Heather Graham), ex-tieneridolen (Demi Moore, Christian Slater) en nieuw talent (Freddy Rodríguez, Brian Geraghty, Nick Cannon, Elijah Wood, Jacob Vargas, Joshua Jackson) worden er afgewisseld met vaste waarden (Anthony Hopkins, Martin Sheen, William H. Macy, Harry Belafonte) en populaire sterren (Helen Hunt, Laurence Fishburne, Sharon Stone). Zo te zien wordt elk rolletje gespeeld door een bekend gezicht en hopelijk voor ieder wat wils.

Acteurs zijn waarschijnlijk 'de belangrijkste factor' in een Amerikaanse productie – daar bij ons (Europa) geld en middelen levensnoodzakelijk zijn. In de States is geld nooit echt een issue. De meest relevante vraag die men stelt: 'welke ster speelt in jouw film?' Is de acteur bankable (en die zijn schaars ten opzichte van het aantal films) dan heb je meteen groen licht en ga je in productie met de kortste deadlines en sleep je meteen ook een bioscoopdistributie in de wacht. Je mag dan al een sterk scenario hebben, maar als je de acteurs niet vindt, dan kan het jaren duren vooraleer de machinerie van start kan gaan – soms nooit. Bobby (2006) heeft dus niet echt een probleem wat dat betreft. Het lijkt een beetje op de JFK (1991) film waar je ook een gigantische lijst aan talenten had.

Korte inhoud: Deze film is het verhaal van de moord op de amerikaanse senator Robert F. Kennedy, op 6 juni 1968. De 22 mensen die zich op die dag in hetzelfde 'Ambassador' hotel bevonden als toen hij werd gedood, worden in hun doen en laten gevolgd.

Maar het meest opmerkelijke aan deze productie is dat deze film geschreven en geregisseerd is door het ex-tieneridool, Emilio Estevez (zoon van Martin Sheen en broer van Charlie Sheen). De laatste keer dat ik nog van hem had gehoord was 10 jaar geleden in het minuscule rolletje in Mission Impossible (1995) en nu komt hij terug met een wel heel bijzondere prent en alvast een veelbelovende trailer. Estevez begon zijn regie-carrière met de veelbelovende John Hughes-achtige tienerfilm Wisdom (1986), waarin hij zelf speelde aan de zij van Demi Moore. Maar dat was meteen ook de enige film van enig belang. Nadien regisseerde Emilio een aantal tv-afleveringen en nu pakt hij dus uit na zoveel jaar met een echte Hollywoodprent. Hij heeft in een aantal shows verklaard dat hij de film ook voor een stuk uit zijn eigen zak heeft gefinancierd, maar Emilio verschijnt wel niet als producer op de credits. In ieder geval zal het erop of eronder zijn, maar ik heb er een goed gevoel bij. Op 24 januari 2007 komt deze prent in onze bioscopen.

***Related Post***
26/08/2005: Demi Moore en Anthony Hopkins in Bobby