De FilmBlog

Game of Thrones is één van de betere HBO tv-series van de laatste 10 jaar, en met enig enthousiasme kunnen we aankondigen dat de blu-ray van het eerste seizoen in de rekken ligt. Dit fantasy drama werd geschreven door David Benioff en D.B. Weiss en speelt zich af in een soort herkenbaar middeleeuws Lord of the Rings wereldje, waar de bovennatuurlijke elementen tot een minimum werden herleid. En de reden waarom de serie zo gesmaakt wordt, is juist het bijzonder appetijtelijke scenario met een gezonde afwisseling tussen actie, drama en romantiek. En laten we eerlijk zijn, het is dankzij het succes van LotR dat deze serie mogelijk werd. Het is tot op heden de duurste 10-delige fantasy serie ooit gemaakt. Elke aflevering heeft een duurtijd van 60 minuten.

Korte inhoud: Het verhaal van Game of Thrones speelt zich af in een mythische wereld, vooral in de Zeven Koninkrijken op het westelijke continent Westeros. Maar ook in het uiterste noorden van Westeros en op het oostelijke continent Essos. De Zeven Koninkrijken vormden ooit zeven aparte staten maar werden verenigd door de Targaryens. Zij regeerden 200 jaar over de Zeven Koninkrijken totdat Aerys II Targaryen "de gekke koning" door een verbond van Baratheons, Starks, Arryns, Tullings en Lannisters werd afgezet en gedood. Robert Baratheon (Mark Addy) werd de nieuwe koning. De Zeven Koninkrijken worden van het verre noorden gescheiden door de grote ijsmuur. De muur wordt bemand door de Nachtwacht, die het rijk beschermen tegen de gevaren van achter de muur.

En elke goede serie heeft een sterke cast. De meest opvallende rollen in het eerste seizoen worden vertolkt door Lena Headey, Emilia Clarke, Jason Momoa, Peter Dinklage Sean Bean en Roxanne McKee. Het verhaal van de serie werd gebaseerd op het boek A Song of Ice and Fire van George R. R. Martin, en de verfilming heeft het boek zo goed als op de letter gevolgd. Ja, het is duister en grauw, maar het is wel een serie waar het verhaal en de personages op de voorgrond treden, in tegenstelling tot de sfeerbeelden en de speciale effecten. Zelfs voor mensen die niet van fantasy houden, kan ik deze serie enkel maar aanraden.

Misschien het enige puntje van kritiek is dat alles wel de tijd nodig heeft om te rijpen. En dat is uiteindelijk wel logisch gezien we hier te maken hebben met een clash tussen verschillende families, en dat elke familie ook uitvoering aan bod komt. Voor diegene die het boek niet hebben gelezen zullen er dan wel even het kopje moeten bijhouden.

Anderzijds is het wel niet de typische familie-serie, gezien er nogal wat seks en geweld in voorkomt en de humor beperkt wordt tot cynische en sarcastische opmerkingen. Maar vooral de slimme en scherpe verbale interventies van de dwerg, gespeeld door de een getalenteerde Peter Dinklage, doorprikken nu en dan de statigheid van de traditionele middeleeuwse replieken. Wat uiteraard ook in het oog springt is de set decoratie, met name de troonzaal, of de kerker met uitzicht op de kliffen, alsook de oorlogskampen, zijn uitstekend. En wat hier bij aansluit is de fotografie van de Noord-Ierse en Schotse landschappen, die op een efficiënte manier afwisselt tussen grootse beelden en intieme scènes. Het is tevens niet de eerste keer dat een HBO-serie zo'n realistisch portret weet te maken vol intrige, seks en geweld, denk maar aan Rome en The Sopranos.

En gezien het succes van de serie is ondertussen al het tweede seizoen in kannen en kruiken en zit het derde seizoen er aan te komen. Maar dat lag uiteindelijk al een beetje in het verschiet met het open einde van het eerste seizoen. De serie heeft een sterke fundering gelegd voor een episch verhaal die zeker niet moet onderdoen voor de LotR trilogie.

***Related Post***
09/02/2006: Top 25 Beste TV-series

Een Amerikaanse serie waar de laatste jaren veel om te doen was, is "Boardwalk Empire" van Terence Winter (scenarist van ondermeer The Sopranos) en Martin Scorsese. En met de release van de dvd van het eerste seizoen is hier een korte bespreking, van wat één van de beste tv-series is van de laatste jaren.

Korte inhoud: Het hoofdpersonage van de serie is gedeeltelijk gebaseerd op Enoch "Nucky" Johnson (Steve Buscemi), een Republikeins politicus die in de periode van de jaren '20 - '30 in Atlantic City de touwtjes in handen had. In werkelijkheid was Johnson erg corrupt, maar hij heeft naar verluidt geen moorden op zijn geweten. Tijdens die periode werd hij ook op de hielen gezeten door de Federale politie, onder leiding van Agent Nelson Van Alden (Michael Shannon). Atlantic City was toen een trekpleister voor toeristen, en was ten gevolge van de drooglegging de bakermat van corruptie, gokken en prostitutie.

Ook al is de gehele serie gedramatiseerd, zijn de personages in de film gebaseerd op werkelijk bestaande figuren. Zo zien we ondermeer Al Capone (Stephen Graham) opduiken, naast Arnold Rothstein (Michael Stuhlbarg), Lucky Luciano (Vincent Piazza), Meyer Lansky (Anatol Yusef) of nog Johnny Torrio (Greg Antonacci). Maar de serie draait ook rond de rol van de twee broers van Nucky, James 'Jimmy' Darmody (Michael Pitt) en Elias 'Eli' Thompson (Shea Whigham).

De serie heeft ook een aantal rollen die uit de fantasie van de schrijver zijn ontsproten, zoals de rol van Chalky White, vertolkt door The Wire-acteur Michael Kenneth Williams. Maar alle rollen zijn stuk voor stuk vertolkt door talentvolle acteurs. En dat kan zeker gezegd worden van de actrices: Kelly Macdonald, Aleksa Palladino, Paz de la Huerta en Gretchen Mol.

De pilot van de serie werd in beeld gezet door Martin Scorsese, en hij heeft hiervoor een groot deel van de luxueuze kustlijn van het Atlantic City uit de jaren '20 herschapen op een waarheidsgetrouw manier. Deze enorme set werd in Brooklyn gebouwd. Scorsese stond er zelfs op dat de planken van de boardwalk even groot waren als de echte planken van de oorspronkelijke kustdijk. Uiteindelijk hebben ze een strook gebouwd van zo’n 90 meter lang. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de pilot een slordige 18 miljoen dollar heeft gekost, maar het resultaat mag er zijn. Scorsese keek al langer uit om aan een HBO serie te werken. Hij zei hierover het volgende in een interview op Deadline:

"What's happening the past 9 to 10 years, particularly at HBO, is what we had hoped for in the mid-Sixties with films being made for television at first. We'd hoped there would be this kind of freedom and also the ability to create another world and create longform characters and story. That didn't happen in the 1970s, 1980s and in the 1990s I think. And of course ...HBO is a trailblazer in this. I've been tempted over the years to be involved with them because of the nature of long-form and their development of character and plot."

Scorsese heeft de stijl van de serie bepaald, alsook de casting ervan, en heeft geen steken laten vallen. Niemand zou ooit op het idee zijn gekomen om bijvoorbeeld Steve Buscemi te casten als de nieuwe Tony Soprano, maar dit blijkt uiteindelijk een uitstekende keuze te zijn. Vreemd genoeg zag de werkelijke Nucky er meer uit als Tony Soprano (James Gandolfini); zwaar gebouwd, groot en kaalhoofdig – niets vergeleken met de acteur Buscemi. Maar qua vertolking moet de ene acteur niet onderdoen voor de andere. Het personage van Nucky is zowel misdadig als hartverwarmend, humoristisch als koelbloedig, en Buscemi weet al die gradaties perfect te doseren. Dit moet één van de meest fascinerende tv-personages zijn uit de laatste 10 jaar.

Ik heb nog maar het eerste seizoen gezien, maar ik kijk nu al uit naar het tweede seizoen. Het cinematografisch talent van Scorsese en het dramatisch talent van Terence Winter, geeft vonken op het scherm. Boardwalk Empire is een serie die binnenkort zijn intrede zal maken in mijn Top 25 TV-Series.

Als fan van oorlogsseries zoals "Band of Brothers" (2001) en "The Pacific" (2010) keek ik uit naar de release van "Generation Kill" (2008). Een HBO serie gebaseerd op de ervaringen van oorlogscorrespondent Evan Wright die "embedded" bij First Recon Battallion de invasie van Irak vanuit Koeweit in 2003 aan de lijve en vanop de eerste linies mocht ervaren.

Deze serie over de moderne oorlogsvoering anno 2000 werd mede mogelijk gemaakt door de mannen die "The Wire" op hun naam hebben gezet, de ultra-realistische serie over de misdaadbestrijding in Baltimore, waar ik helaas nog maar drie seizoenen van gezien heb.

Het moet gezegd, oorlog zorgt voor onmenselijk veel leed maar ook hopen inspiratie voor de cinema en de televisie. Je zou denken dat je echt niet meer origineel uit de hoek kunt komen in het onderwerp. Dat is buiten de hedendaagse strategie van het leger gerekend. Geen massale aanvallen meer met heroïsche veldslagen en massaslachtingen. Nee, eerst komt het zwaar geschut en dan trekt de infanterie over het reeds murw gebombardeerde doelwit. Of worden elitetroepen zoals de mariniers ingezet voor de moeilijke klusjes en doelgerichte acties.

Zo ook het First Recon Battallion van de Amerikaanse mariniers. Dagenlang troepen ze al samen bij de Iraakse grens. Klaar om losgelaten te worden en in actie te schieten. Ze voelen zich heel wat, het machismo druipt er van af, ze zullen die moslims wel eens mores leren. Maar de bevelen komen maar niet. En ondertussen wachten deze soldaten. Wachten en nog eens wachten. Ze zijn getraind om te vechten en te doden. Ze zijn kort gehouden en staan op springen. Hun ergste vijand blijkt niet het Iraakse leger te zijn maar de verveling, hun incompetente commandanten, de slechte logistiek en het feit dat hun bevelen soms indruisen met hun moraal als soldaat. Voor zover deze vechtmachines een moraal hebben natuurlijk.

In de serie volgen we vooral de ervaringen van Bravo Company onder leiding van luitenant Nate (Stark Sands). Nate is een eerste klas luitenant met heel veel beroepseer. Hij kan rekenen op "Ice Man" Sergeant Brad ( Alexander Skarsgård), een al even koele kikker die ze allemaal op grondig een rijtje heeft en het zootje ongeregeld van het peloton samen kan houden. In de eerste aflevering hebben we een groot Jarhead gevoel. Deze film wist op een flagrant treffende manier de uitzichtloosheid weer te geven van opgefokte soldaten die weken lang niets anders zien dan woestijn en de "grote oorlog" vooral meemaken van horen zeggen. Bravo Company, nochtans het verkennerkorps bij uitstek, leeft ook toe naar die uiteindelijke strijd. Wanneer ze dan eindelijk het bevel krijgen om te strijde te trekken, blijkt dat ze nog uren moeten zitten suffen in hun aftandse humvees. Ook de invasie zelf blijkt een tegenvaller. Maar dan komen langzaam de eerste confrontaties met de vijand eraan.

De serie legt mooi de klemtoon op het feit dat oorlog nooit is wat je ervan verwacht. Ook niet als soldaat die als eerste in de vuurlinie wordt gestuurd. Het dagenlang doden van de tijd zonder voldoende voorzieningen werkt op de moraal van de mannen. Wanneer blijkt dat bepaalde officieren eigenlijk lichtjes flippen onder de stress, dreigt de moraal van Bravo Company helemaal onder uit te gaan. Bovendien blijkt de vijand niet goed gedefinieerd. Als kijker merk je dat duidelijk ook. Je weet met praktisch zekerheid dat de Irakezen die zomaar neergeschoten worden, meestal gewone boeren zijn die toevallig te dicht bij de vijand kwamen. Je kan je ook terecht vragen stellen bij de rules of engagement in dergelijke situaties. maar zou je zelf ook niet schieten op alles wat beweegt in een vreemd land waar je niet moet rekenen op steun van een groot leger en waar je er meestal alleen voor staat?

Boeiend is de uitwerking van de verschillende karakters. In het leger zitten ronduit marginalen. Mariniers zijn bovendien een geval apart, meer macho, meer racist, en dergelijke. Sergeant Brad weet zijn peloton vrij goed in het gareel te houden door respect af te dwingen met zijn onverschrokken serieus en koelbloedigheid. Conflicten met oversten horen daarbij en ook dan wankelt de beste soldaat wel even. Hetzelfde overkomt de luitenant van Bravo Company. De jonge Nate lijkt een opperbeste kerel die voor zijn mannen door het vuur gaat. Als enige met strepen durft hij wel eens tegen de hiërarchie ingaan. Die onredelijkheid samen met het absurde van de situaties waarin ze terecht komen, maakt Nate extra gevoelig. Ondertussen ben ik aan de aflevering gekomen waar Bravo Company een roadblock moet bemannen. Het is duidelijk dat ook deze missie tot de nodige verwarring en frustratie leidt.

Voor de fans van Jarhead (2005) of liefhebbers die tijdens de voorlopig regenachtige zomer een leuk tijdverdrijf zoeken, raad ik deze serie ten zeerste aan.

Mocht het aan HBO liggen dan was waren al plannen voor een Sopranos film, in navolging op die andere tv-series die een doorbraak kenden (Sex and the City, Mission Impossible, Miami Vice). En dit zou echt wel leuk zijn want de personages zijn stuk voor stuk aantrekkelijke personages, en dan in het bijzonder hoofdacteur James Gandolfini. Ik zou wel een standalone verhaal schrijven zonder proberen een vervolg te breien aan het 6de seizoen. Het is Cinematical die de spits afbijt:

Sorry we missed this earlier, but during that same press tour mentioned in the Sex and the City sequel post, Michael Lombardo (president of HBO’s programming group) also said that HBO would be interested in a Sopranos film if David Chase is willing.

It’s no surprise HBO is looking to head back to the land of organized crime, and of course they’d be behind a feature film based on The Sopranos — especially after seeing the damage done by Sex and the City at the box office. But David Chase seems to have put this show behind him, and I personally think a feature film would be too much of a stretch.

Veel stemmen gaan uiteraard op om de tv-serie te laten bij haar zes seizoenen. Ik kan dit begrijpen, maar in tegenstelling tot Six Feet Under had The Sopranos geen sluitend einde. Meer nog, de serie eindigde traditie getrouw met een 'open einde', en de meningen lopen uiteen of dit wel een goede aanpak was. Ik vond het einde best wel passend voor de serie, maar ik zou niets tegen een filmversie van The Sopranos hebben. Tenminste als het een film met ballen wordt en niet een filmversie met irritante droomsequenties en eindeloze psychiatrische analyses, zoals de laatste 2 seizoenen. Wie van jullie zou een filmversie wel zien zitten?

***Related Post***
09/02/2006: Top 15 Beste TV-series