hayden christensen

  • Star Wars: The Force Awakens (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De film brak heel wat box-office records toen de film in de zalen kwam en werd zo het cinematografische evenement voor een hele generatie, met meer dan 2 miljard box-office wereldwijd en meer dan 1,1 miljoen bioscoopbezoekers in België. Morgen verschijnt Star Wars: The Force Awakens (2015) op DVD en Blu-ray.

    star_wars_the_force_awakens_2015_blu-ray.jpg

    Was al deze opwinding en hype dan gerechtvaardigd? Wel ja, want Star Wars: The Force Awakens is dé Star Wars film waar de fans op zaten te wachten sinds 1983, en met pijn in het hart The Phantom Menace (1999), Attack of the Clones (2002) en Revenge of the Sith (2005) moesten aanzien. Ik had zelf geen zin meer om na de prequels nog over Star Wars te praten. Maar regisseur J.J. Abrams heeft Star Wars weer op de kaart gezet en ik kijk nu al uit naar episode 8 en episode 9.

    Maar wees gerust het is niet alleen een film voor de Star Wars fans, want naast de oude cast krijgen we ook een pak nieuwe en jonge karakters te zien, die je meteen kunnen bekoren en waarvan je meer wil te weten komen. Het grootste verschil tussen een J.J. Abrams en een George Lucas is dat die eerste met acteurs kan werken. Alle rollen, van de kleinste tot de grootste, is perfect gecast en de vertolkingen komen bijzonder vlot over. Ja, zelfs de Britse Keira Knightley look-alike Daisy Ridley, waarvan geruchten opdoken dat ze tijdens de repetities nogal houterig stond te acteren, is door J.J. voldoende gekneed tot een innemend en karaktervol personage. Veel is uiteraard ook te danken aan het intelligente script van Lawrence Kasdan, Michael Arndt en Abrams dat het personage van Rey niet ging devalueren tot een typisch onderdanig vrouwenrolletje. Rey is effectief een soort spilfiguur die je gedurende de nieuwe trilogie wil blijven herontdekken.

    Maar ook die andere Londenaar John Boyega zet een geweldige Finn neer. Finn en Rey zijn de twee hoofdpersonages en hun screentijd lijkt evenwicht verdeeld onder mekaar. Finn is ook het personage, naast dat van Han Solo, dat een beetje humor brengt, en op bepaalde momenten komt zoiets als geroepen. Als antipolen van Finn en Rey zien we General Hux (Domhnall Gleeson) en uiteraard de nieuwe aartsrivaal Kylo Ren (Adam Driver). De ene lijkt een reïncarnatie van Hitler zonder te vervallen in de al te evidente clichés van een nazi dictator - ook al zit er een scène in die doet denken aan de fameuze Hitler speech in Nuremberg uit 1935. De andere is een getormenteerde ziel die we hadden willen zien in de prequels in de rol van Anakin Skywalker, maar Adam Driver is op zoveel vlakken een betere acteur dan Hayden Christensen.

    Korte inhoud: Star Wars: Episode VII - The Force Awakens speelt zich af 30 jaar na Return of the Jedi. The Galactic Empire is vervangen door de First Order en het verzet probeert er alles aan te doen om een antwoord te bieden aan het nieuwe geweld. Maar de leden zijn versnipperd en de locatie van Luke Skywalker (Mark Hamill) wordt meteen de inzet voor zowel de verzetsstrijders als de manschappen van General Hux en Kylo Ren, die onder het bevel handelen van Supreme Leader Snoke (Andy Serkis). Een fragment van de locatie van Luke wordt door piloot Poe Dameron (Oscar Isaac) in de droid BB8 gestoken, nog voor hij wordt opgepakt door de Orde. Uiteindelijk belandt het robotje in de handen van de schroothandelaar Rey die met de hulp van Leia Organa (Carrie Fisher), Finn en Han Solo (Harrison Ford) de strijd aanbinden met de donkere zijde van The Force.

    star_wars_the_force_awakens_2015_pic08.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic09.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic10.jpg
    star_wars_the_force_awakens_2015_pic11.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic12.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic13.jpg

    Uiteraard zijn er heel wat familiebanden en schokkende plotwendingen, waarover ik in deze review wijselijk zal over zwijgen, maar alles wat gebeurt klopt volledig binnen de traditie en thematiek van de franchise. Mijn enige probleem met The Force Awakens is dat het bij momenten net iets teveel de hommage-toer wil opgaan. Mocht je van slechte wil zijn, zou je kunnen zeggen dat de film een soort samenvatting is van episode 4-5-6, inclusief met een aanval op een nieuwe en groter uitgevallen Death Star. Gelukkig is het meer dan alleen maar hommage en koester de hoop dat we met episode 8 en 9 de nostalgie een beetje achterwege kunnen laten en voluit kunnen gaan voor intrige en actie met de nieuwe karakters. De spanningsboog is ook niet altijd even gespannen en zo heb je in het begin van de tweede helft even een zwak moment, waarbij we de personages zien springen van de ene naar de andere locatie met extra veel expositie.

    De visuele effecten zijn gelukkig genoeg niet in overvloed aanwezig en de makers hebben er goed aan gedaan om te draaien op echte sets in plaats van tegen een groen scherm. Dergelijke fake decors uit de prequels behoren tot het verre verleden. Ik hoop in ieder geval dat ze op hetzelfde pad zullen verder gaan en dat J.J. een oogje in het zeil blijft houden. Ook de lightsaber-fights zijn van een no nonsense niveau en we hebben dus geen Jedi's die majorette-gewijs hun zwaard zond hun middel zwaaien als in de prequels. De fotografie van Daniel Mindel is bijzonder knap, met kleine onopvallende kleur-accenten die verbonden zijn aan welbepaalde personages en ook de muziek van John Williams versterkt het episch karakter van de film, ook al zijn er een pak minder themaatjes dan in de vorige Star Wars films.

    Ik kan verder niet zo veel over de film vertellen zonder te gaan spoilen, maar laat ik misschien dit nog zeggen voor de mensen die niet alle Star Wars films hebben gezien. Organiseer een kleine marathon alvorens naar de bioscoop te gaan. Het kijkplezier wordt er enkel maar beter van, ook al is het geen vereiste. Je kan gemakkelijk het verhaal volgen zonder voorkennis. Ik heb de film gezien in 3D, een spijtige zaak gezien de film niet werd opgenomen met 3D technologie. Er zit wel één opmerkelijk shot in met een Star Destroyer die letterlijk in de bioscoopzaal komt binnen zweven. Voor de rest is het een extra last op de neus voor mensen die een bril dragen. Persoonlijk had ik deze prent liever gezien in 2D. Star Wars: The Force Awakens komt vandaag 16 december 2015 uit in de bioscoop.

    star_wars_the_force_awakens_2015_pic14.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic15.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic16.jpg
    star_wars_the_force_awakens_2015_pic17.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic18.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic19.jpg

    Ik wil dit nog even kwijt. Ik ben zelden zo nerveus geweest voor een voorstelling als bij deze van Star Wars: The Force Awakens. Niet alleen omdat de verwachtingen torenhoog zijn, maar ook omdat je hoopt dat de condities van de screening naar wens zullen verlopen. En bij een persvisie zijn de omstandigheden meestal optimaal gezien de kleine bezetting en we elkaars lijfgeur niet moeten ruiken, laat staan de stank van nacho's of andere brol die ze naar binnen zeulen bij een publieke voorstelling.

    En alles leek naar wens te verlopen tot plots een dwaas met een perskaart voorin de zaal tijdens het afspelen van de begintitels ging recht staan uit zijn zetel om vervolgens als een stuntelde aap te zoeken naar een andere plaats, terwijl hij daartoe ruimschoots de tijd had vóór de film begon. Daar krijg ik het dus van. Drie collega journalisten hebben bijgevolg de inleidende tekst voor een stuk gemist omwille van een egocentrische weirdo die zich blijkbaar thuis waande. Als ik jullie dus een goede tip kan geven, kies uw moment uit om naar deze film te gaan. Ik verwacht dat deze prent alle kijkrecords zal breken in binnen- en buitenland en je wilt van elk frame kunnen genieten zonder stoorzenders. In een overvolle zaal kan het dus fout lopen. Anderzijds wil je ook niet al te lang wachten, want ja er steekt veel 'spoiler'-materiaal in de film, en voor je het weet kom je ongewild impactvolle wendingen in het verhaal te weten.

    Conclusie: Star Wars: The Force Awakens is geen meesterwerk, zonder Michael Haneke dramatiek en de acteurs zullen waarschijnlijk naast een oscar-nominatie grijpen. Anderzijds is het een geweldige, nostalgische rollercoaster en een immense opluchting om te zien dat de makers begrepen hebben hoe een Star Wars film voor een hedendaags publiek er moet uitzien. Met plezier wil ik deze film nog een tweede keer gaan zien, al zal ik even wachten tot de massa is gepasseerd.

    Ontdek op de Blu-ray het volledige verhaal achter het maken van Star Wars : The Force Awakens met een grondige documentaire en bonusmateriaal dat fans van alle leeftijden op een spannende reis achter de schermen meeneemt. Exclusief bonusmateriaal, verwijderde filmscènes die nog nooit werden getoond, exclusieve interviews met de acteurs en de filmmakers, … er valt heel wat te ontdekken!

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 16 december 2015

     

    *** Star Wars: The Force Awakens trailer ***

  • Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    En met Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002) heeft George Lucas een nieuw dieptepunt bereikt. Ook al is episode 2 minder slaapverwekkend dan Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999) is het werkelijk een apotheose van slechte ideeën en gemiste kansen.

    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Tien jaar zijn verstreken sinds de vorige film. Er heerst onrust in de Galactische Republiek. Steeds meer planeten hebben zich afgescheiden van de Republiek en vormen nu als de Separatisten een grote dreiging onder leiding van een voormalige Jedi, Graaf Dooku (Christopher Lee). De Republiek moet het hoofd bieden aan deze nieuwe dreiging, en daarom wordt er in de Senaat druk gediscussieerd over een groot leger van de Republiek. Ondertussen groeit de onrust en wordt de dubbelganger van Padmé Amidala (Natalie Portman) vermoord op Coruscant ten gevolge van een mislukte aanslag. Na nog een aanslag verijdeld te hebben krijgt Obi-Wan (Ewan McGregor) opdracht om de moordenaar op te sporen, terwijl Anakin (Hayden Christensen) de jonge vrouw moet blijven bewaken. Bij de aanslag ontdekt Obi-Wan een gifpijl die van een Clone Trooper afkomsig zou zijn. De speurtocht leidt naar de planeet Kamino, waar al bijna tien jaar wordt gewerkt aan een geheim kloonleger voor de republiek. De man die ervoor gekloond werd, Jango Fett (Temuera Morrison) doet echter nogal geheimzinnig tegen Obi-Wan.

    Qua acteerwerk is deze film niet veel beter dan de vorige, en proberen ervaren acteurs (Christopher Lee, Natalie Portman) toch het beste te doen met wat ze aangereikt krijgen. Maar Hayden Christensen is een houten plank en zijn vertolking van cry baby / creepy psychopaat / halfbakken romanticus, staat mijlenver van het personage van Darth Vader. Die hele romance tussen Anakin en Padmé komt ook heel lullig over, ondanks de mooie locaties waar die twee werden gefilmd (zoals het Como meer in Italië waar honderden koppels hun trouwfoto's nemen). Tussen Leila en Han Solo was er ook een romance, maar ik kan me niet herinneren dat het er zo melig aan toe ging. Maar hier wordt Attack of the Clones regelmatig onderbroken met een aflevering van The Bold and the Beautiful.

    Nadat George Lucas een beetje wind kreeg van de golf van kritiek op de gruwel van Jar Jar Binks en de 'roger roger' robots uit zijn eerste film, heeft hij zich op dat vlak behoorlijk ingehouden. Anderzijds liet hij ons een staaltje zien van zijn vreselijk mise-en-scene werk met shots die stinken naar green key. Je kunt J.J. Abrams met zijn lens flares veel verwijten, maar je zult in zijn films nooit het gevoel hebben dat twee acteurs voor een groen scherm staan, daarvoor zijn de licht-effecten van de cgi beelden synchroon met de belichting op de acteurs in de studio. Maar ook al kunnen de Star Wars prequels gebruik maken van ILM-effecten, slaagt George Lucas er nooit in om de twee werelden met elkaar te verzoenen. De actie-sequenties hebben meestal ook geen dramatische pay off. Neem nu de scene in de droid fabriek. Wat was de bedoeling van deze scène buiten een actie-intermezzo in te lassen?

    De beste sequenties uit de film zijn de clash tussen Boba Fett en Obi-Wan in de gietende regen op de planeet Kamino, en uiteraard Yoda die het opneemt tegen Dooku. Van de dialoogscènes kan ik spijtig genoeg niet veel goeds zeggen, wat wederom zijn de dialogen van ondermaats niveau. Enkel een aantal interventies van Supreme Chancellor Palpatine (Ian McDiarmid) zijn nog wel de moeite en je vraagt je af waarom hij maar een beperkt aantal minuten screentijd heeft in deze 142 minuten durende film. Ik had met plezier de romance tussen Anakin en Padmé ingekort willen zien ten voordele voor meer scènes met Ian McDiarmid. Ook al was het niet zo pikant als de gouden bikini outfit van Leila, vond ik de Buck Rogers outfit van Padmé in de arena outfit ook wel sexy. Klinkt futiel, maar het is hopeloos zoeken naar zaken die verdienstelijk zijn. De poging van Lucas om van deze trilogie een saga te maken rond corruptie is nauwelijks serieus te nemen met de cross-edit van 3 zwakke verhaallijnen, en zo begin je te letten op futiliteiten.

    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic01.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic02.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic03.jpg
    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic04.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic05.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic06.jpg
    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic07.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic08.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic09.jpg

    Ja, er zit veel actie in deze prent, inclusief een van de pot gerukt en compleet fout arena gevecht met monsters, roger-roger-robots, en tientallen Jedi's. Met een betere regisseur aan het roer had dit nog wel een geslaagde Star Wars film kunnen worden, mits een complete herziening van het script. De muziek van John Williams is zeer verdienstelijk, maar spijtig genoeg niet goed gebruikt. Een van de betere nummers werd bijvoorbeeld verspild voor de sequentie waarin Anakin de kinderen van Tusken Raider gaat fileren met zijn light saber, uit wraak voor de slavernij van zijn moeder zo'n 10 jaar (!) geleden. De slachting krijgen we spijtig genoeg niet te zien, maar wel zijn psycho cry baby scène die erop volgt en waarbij Padmé onbegrijpelijk niet voor gaat lopen.

    Het Flash Gordon gehalte is bij momenten wel aandoenlijk, en het helpt om de aandacht even weg te nemen van het flutverhaaltje, maar de heimwee naar de eerste trilogie kan je toch moeilijk onderdrukken. Vandaag heeft George Lucas de greep op Star Wars verloren, en dat is niet naar zijn zin en hij wil ook niets met Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015) te maken hebben. En wat mij betreft maar goed ook. Ik geef hem alle krediet om Star Wars te hebben gemaakt, maar als regisseur is George Lucas niet (meer) in staat om het niveau te halen van wat de huidige bioscoopbezoeker verwacht. Het is pijnlijk, maar een harde realiteit. Lucas wou met de nieuwe trilogie het accent leggen op de teenagers, en we weten allemaal wat het resultaat zou zijn geweest na het zien van The Phantom Menace. Disney heeft wijselijk zijn ideeën naar de prullenmand verwezen en ik twijfel er niet aan de J.J. Abrams een "echte" en hedendaagse Star Wars film zal brengen. Maar als jullie echt willen genieten van Attack of the Clones, raad ik de Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002) ANTI-CHEESE EDIT aan! Zijn de enige edits die ik nog wil bekijken.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 3 december 2015

    ***Related Posts***
    29/11/2015: Star Wars: Episode I - The Phantom Menace review
    03/12/2015: Star Wars: Episode II - Attack of the Clones review
    27/11/2015: Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith review

     

    *** Star Wars: Episode II - Attack of the Clones trailer ***

  • Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vandaag komt Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) op VIER, het derde deel van de prequel trilogie. Althans voor George Lucas, die zomaar eventjes 30 jaar van zijn leven schonk aan de realisatie van 's werelds meest invloedrijke filmepos. Dat er nog drie delen op stapel liggen, episodes VII, VIII, IX, zal George Lucas een zorg wezen, want hij heeft vandaag geen invloed meer op de productie..

    star_wars_episode_iii_revenge_of_the_sith_2005_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Ik zal meteen met de deur in huis vallen. Revenge of the Sith is de beste van de 3 prequels en is een fantastische filmervaring. Toch had ik een 4 sterrenfilm verwacht. Ik zit dus een beetje met gemengde gevoelens. Maar als grote Star Wars-geek verdient deze film toch een knappe 7 op 10. De film heeft alle ingrediënten die de fans kunnen bekoren. Het derde deel vertelt het verhaal van het ontstaan van Darth Vader en de uitroeiing van de Jedi. Na drie lange jaren van oorlog hebben de Separatisten Supreme Chancellor Palpatine (Ian McDiarmid) geschaakt en houden hem gevangen in de Invisible Hand, het vlagschip van Count Dooku (Christopher Lee) en de militaire leider van de Separatisten, General Grievous. Jedi-knight Obi Wan Kenobi (Ewan McGregor) wordt naar voren geschoven om aartsvijand Dooku en General Grievous op de sporen. Eenmaal uit de klauwen van zijn rivalen trekt senator Palpatine alle macht naar zich toe en vindt er op Coruscant een politieke verschuiving plaats. Hij wil de krachtige Jedi Anakin Skywalker (Hayden Christensen) als zijn rechterhand maken, om samen de Republiek te veranderen in een Keizerrijk. Anakin komt klem te zitten tussen zijn geheime huwelijk met de zwangere Amidala (Natalie Portman) en de verleiding voor 'The Dark Force'.

    George Lucas is een meester in het vertellen van verhalen. Zijn enige 3 herkenbare zwaktes zijn echter het overvloedige en overdreven gebruik van CGI (al die kleine beestjes die de aandacht trekken en te weinig interactie tussen acteurs en de decors waarin ze vertoeven), zijn geforceerde en houterige acteursregie (cf. Natalie Portman) en zijn kleurloze dialogen (met uitzondering van misschien Yoda en Palpatine). En dit vat zowat de minpunten samen over het derde en laatste deel. Hoe dan ook ben ik nu een stuk ouder geworden en kijk ik niet meer met dezelfde naïeve ogen naar de prequels als toen ik dat deed voor de eerste trilogie. Toch, vind ik nog altijd dat Episode V: The Empire Strikes Back nog steeds de beste is van alle 6. Revenge of the Sith krijgt na Episode IV: A New Hope een mooie 3de plaats. Vooral omdat de film de registers voor een stuk heeft open getrokken en een paar onvergetelijke scènes heeft neergezet, zoals de confrontatie tussen Obi-Wan en General Grievous. Geweldig staaltje cinema met Shakespeariaanse trekjes en opera-achtige choreografieën.

    Lucas mag dan wel de heer en meester blijven van de visuele effecten, toch moest ik me af en toe ergeren aan de "rondspringende" R2-D2, die zomaar eventjes 2 warlocks kon overmeesteren en die baby-stemmentjes van de droids. Maar van een visueel standpunt kan geen enkele film op de dag van vandaag tippen aan de rijkdom die Revenge of the Sith te bieden heeft. De snelheid van de montage en de camerabewegingen doen onrecht aan de geniale complexiteit van de achtergronden. Van een verhaalstandpunt is er niets nieuws onder de zon. We weten eigenlijk alles wat er zal gebeuren en er zijn niet meteen verrassingen. Het enige wat van belang zou kunnen zijn was de relatie tussen Anakin en Amidala. Lucas ruilt de melige scènes van Attack of the Clones in voor kortere sequenties, maar de ‘cheesy dialogues’ blijven bestaan.

    Padme: If I'm beautiful, it's only because I'm in love.
    Annakin: No, it's because I love you so much, I see you as beautiful.
    Padme: Then love has blinded you?
    Dave: My God, will you shut up!

    revenge_of_the_sith_01.jpgrevenge_of_the_sith_02.jpg

    Het gevecht tussen Obi-Wan en Anakin is meesterlijk in elkaar gestoken. Vergeleken met de gentlemen’s duel in A New Hope krijg je een harde confrontatie te zien met emoties die even heet zijn als de apocalyptische vlammenzee rondom hen tijdens hun gevecht. De scène is tevens parallel gemonteerd met een geweldig gevecht tussen Yoda en Darth Sidious, meesterlijk begeleid door John Williams die een synthese maakt van zijn vorige 2 prequels. Maar een nog groter emotioneel moment in de film is uiteraard het ontstaan van Darth Vader, die niet op een triomfantelijke manier gebeurt. Anakin zit met een tweestrijd die Sidious met brio weet te manipuleren. De transformatie van Anakin in Vader is een moment van pure melancholie. De jonge man gaat ten onder aan zijn ambitie naar macht en wordt met pijn in een zwart masker gestoken die hem gevangen zal houden tot het einde van zijn leven. Lucas toont hier opnieuw zijn meesterschap in het vertellen van verhalen. Had Ridley Scott of Spielberg deze scène geregisseerd, dan hadden we er waarschijnlijk een traantje bij gelaten.

    Zoals ik zei, de cirkel is rond. Lucas legt overal een link met wat komen zal in episode IV. Let op de haartooi van Amidale die uiteraard geïnspireerd is op die van haar dochter Princess Leila. Even komt Chewbacca in beeld en ook de storm troopers zien er bijna hetzelfde uit als datgene wat ze zullen worden. De TIE-fighters hebben dezelfde bouwstructuur gekregen en voor wie heeft opgelet zien we in het begin van de film even het prototype van de Millenium Falcon voorbij vliegen. Het enige wat een beetje raar aanvoelt is het design van het kostuum van Darth Vader die zo typisch jaren ’70 is en eigenlijk een volledige trendbreuk maakt met de prequels.

    Hoewel acteursregie niet meteen de sterkste kant is van Lucas moet ik toch even de verdienstelijke acteerprestatie van Hayden Christensen onderstrepen. DIT IS de Anakin Skywalker die ik wou zien in de eerste twee films! Hij had niet alleen de meest complexe rol maar bracht de emotie verbazingwekkend goed over. De complexiteit waarmee hij de conflictueuze gevoelens vertolkt, enerzijds zijn hunker naar meer macht en anderzijds zijn trouw voor zijn vrienden en liefde voor Amidala, is nooit karikaturaal of doorzichtig. Ik had mijn twijfels over de jonge man in Attack of the Clones, maar nu sta ik 100% achter de keuze. Ook al is hij kleiner dan David Prowse, de transformatie naar Darth Vader werkt perfect ! Ook Yoda ziet er heel overtuigend uit.

    Van een technisch standpunt werd de film volledig opgenomen in HD. Dit is een digitaal videoformaat van hoge kwaliteit. Voor een betere filmervaring raad ik jullie aan om de film te gaan zien in een zaal met Digitale Projectie. Het beeld heeft iets meer contrast dan wanneer deze is overgezet op een 35mm band. Merk je een verschil in kwaliteit van de HD-opname? Enkel getrainde ogen zullen het verschil zien. Het beeld is dus grotendeels gezuiverd van korrel. Dit merk je vooral bij de close-ups van gezichten. Door het contrast hebben de schaduwpartijen in het beeld minder informatie. Wat de technici van Sony ook mogen zeggen, er is effectief minder beeldresolutie dan met 35mm pellicule. Maar het werkt en de nieuwe drager is dus stukken goedkoper dan celluloid en zal deze binnenkort helemaal vervangen.

    revenge_of_the_sith_03.jpgrevenge_of_the_sith_04.jpg

    Het begint allemaal sterk met een visueel knappe 'star wars' ride-movie, en naarmate de film vordert komen we in een grimmige, bittere, melancholische en aangrijpende sfeer terecht met personages van vlees en bloed, ook al zijn sommige volledig CGI. Er is nauwelijks een dood moment te bespeuren en we treffen meer actie en light-saber gevechten aan dan in de vorige twee prequels. Het eindigt wel met een trieste noot en de verlossing steekt in de volgende 3 delen. Velen zullen dan ook na het zien van Revenge of the Sith de eerste trilogie willen terugzien, ... misschien op zoek naar die happy ending. Echte Star War fans zullen de 'donkere zijde' van Revenge of the Sith willen laten sudderen. Een uitstekende prestatie van George Lucas. The Force is strong with him. Maar als jullie echt willen genieten van Revenge of the Sith, raad ik de Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) ANTI-CHEESE EDIT aan! Zijn de enige edits die ik nog wil bekijken.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 27 november 2015

    ***Related Posts***
    29/11/2015: Star Wars: Episode I - The Phantom Menace review
    03/12/2015: Star Wars: Episode II - Attack of the Clones review
    27/11/2015: Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith review

     

    *** Episode III: Revenge of the Sith trailer ***

  • Vanishing on 7th Street met Hayden Christensen

    Pin it!

    Je zou denken dat de nieuwe horrorfilm van Brad Anderson (Transsiberian, The Machinist, Session 9) gebaseerd was op het werk van Stephen King, maar Vanishing on 7th Street (2010) zou een origineel verhaal zijn geschreven door Anthony Jaswinski.

    Wanneer je echter de trailer bekijkt zie je meteen dat de makers zich wel geïnspireerd hebben op de horror-meester. In de hoofdrol treffen we opnieuw Hayden Christensen, naast Thandie Newton en John Leguizamo.

    vanishing on 7th street,postervanishing on 7th street,postervanishing on 7th street,poster

    Korte inhoud: Door een mysterieuze en globale zonsverduistering verdwijnen ontelbare bevolkingsgroepen van de aardbodem waarbij alleen hun kleding en bezittingen achterblijven. Een handjevol overlevenden, een verslaggever (Hayden Christensen), een verpleegster (Thandie Newton) en een metrobestuurder (John Leguizamo), zitten gezamenlijk in een zwak verlichte herberg op 7th Street. Ze moeten de handen inéén slaan in een poging de strijd aan te gaan tegen de apocalyptische verschrikkingen. Als de duisternis langzaam intreedt realiseren ze zich dat ze misschien wel de laatste mensen op aarde zijn.

    We bevinden ons opnieuw in het post-apocalyptische register, een genre die de laatste jaren steeds meer op de voorgrond treed (cf. I Am Legend, 28 Days/Weeks Later, Children of Men, The Book of Eli, The Road, Doomsday,…). Het is in ieder geval een genre waar veel mee te doen is. Je kan zowel het menselijk drama in de verf zetten of gewoon de horror-toer op gaan, en beiden werken ze uitermate goed. Toch ben ik niet geheel overtuigd door de trailer, hoewel ik ben aangetrokken door de sfeer en de premisse van de film. Ik heb een probleem met Hayden Christensen, die voor mij niet echt past in het plaatje. Ik moet trouwens nog een eerste film zien met hem waar zijn vertolking het tv-niveau overstijgt. En misschien lukt dat wel met een rol als …eu, tv-reporter.

    De trailer heeft zo een beetje een vibe van films zoals The Mist (2007), waar de kijker niet weet met welke dreiging de personages te maken hebben. Je tast in deze film letterlijk en figuurlijk in het donker over de redenen waarom de mensen zijn verdwenen en wat voor kwaad hier achter zit. En uiteraard wordt in dergelijke films ook heftig gespeculeerd naar de mogelijke oorzaken. Het geloof en demonische theorieën zijn dus nooit ver weg. Maar uiteindelijk volgt het wel hetzelfde patroon als de slasher film, waar de karakters hoofdzakelijk moeten weglopen van het gevaar.

    En er is een nieuwe trend in Hollywood. Video-On-Demand release nog voor de film in de bioscoop heeft gedraaid. Uiteraard geldt dit niet voor de grote filmproducties, maar voor kleinere films zie je dat steeds meer gebeuren. Er zal nog een bioscoop-release volgen, maar datums zijn op dit ogenblik nog onbekend.

    *** Vanishing on 7th Street trailer ***

  • Takers met Paul Walker en Hayden Christensen

    Pin it!

    Takers (2010) wordt de ultieme girl-movie. Een vehikel met posterboys Paul Walker én Hayden Christensen, welke gezonde vrouw kan hieraan weerstaan? Juist, geen enkele. Wat betreft het andere gedeelte van het menselijke ras, wel het wordt afwachten op die eerste trailer of deze film ook nog een verhaal heeft wat de moeite is. Het zijn de mensen van Movie Web die met het nieuws komen:

    Paul Walker and Hayden Christensen have climbed aboard the Screen Gems crime thriller Takers, being directed by John Luessenhop.

    According to The Hollywood Reporter, the film revolves around a group of criminals who find their $20 million plan interrupted by a hard-boiled detective (the previously cast Matt Dillon). Walker stars as the leader of the bank robbers. Christensen is a newbie detective.

    Er zijn minstens twee elementen die een film nodig heeft om een succesvolle prent te worden. Het eerste is een stevig scenario, het tweede zijn sterke vertolkingen. Christensen en Walker zijn niet meteen dramatische zwaargewichten, dus hoop ik echt dat Luessenhop en zijn 3 andere script-collega’s hun huiswerk hebben gedaan. Het verbaast me trouwens dat Christensen na de prequels nog een filmcarrière heeft. Maar als er films zijn waar aantrekkelijke-slecht-acterende-babes de enige bestaansreden is, moet een film met alleen maar knappe studs ook wel kunnen.

  • Jumper van Doug Liman

    Pin it!

    Hayden Christensen (pics) mag dan wel acteren als een strijkplank in de Star Wars-prequels, de acteur heeft bij momenten heel veel charisma. En wie weet, kan hij ons zelfs verbazen met Jumper (2008) van Doug Liman, de regisseur van de eerste Bourne-film, The Bourne Identity (2002).

    Jumper

    Korte inhoud: David Rice (Hayden Christensen) leidt een zeer normaal leven, todat hij per ongeluk ontdekt dat hij een ongelooflijke gave bezit. David is een Jumper die zichzelf in een flits van de drukke straten in New York naar Tokyo - van de ruines in Rome naar de top van de Mount Everest kan teleporteren. Al snel blijkt dat hij niet de enige Jumper is. Noodgedwongen moet hij samenwerken met een andere Jumper wanneer David erachter komt dat een geheime organisatie, de Paladins onder leiding van Cox (Samuel L. Jackson), het op de Jumpers gemunt heeft. De jonge Griffin (Jamie Bell), die op jonge leeftijd wees werd nadat zijn ouders vermoord waren door de Paladins, is sinds zijn negende i op de vlucht en hij is een van de meest talentvolle Jumpers. Wanneer David en Griffin elkaar tegenkomen breekt de hel los.

    Na het lezen van de titel, dacht ik aan een film over mensen die zelfmoord willen plegen, of iets over die populaire danspasjes. Maar het gaat dus wel degelijk over een soort Heroes verhaal, die lichtelijk gebaseerd is op de boeken van Steven Gould. In eerste instantie zouden Tom Sturridge (pic) en Teresa Palmer (pic), de rollen van David en Millie vertolken. Na slechts twee maanden werden ze echter al vervangen omdat de studio toch liever meer prominentere acteurs wilde. Zo werd er meteen gedacht aan Jamie Belll (Billy Elliot) voor de rol van Griffin en Rachel Bilson (The O.C.) in de rol van Millie. Ook die laatste actrice was een derde keuze omdat eerder Evan Rachel Wood, het lief van Marilyn Manson, geen interesse had om mee te doen. Ook Eminem had geen zin om te figureren in de film.

    Erg bijzonder is dat de crew toestemming heeft gekregen voor het filmen binnen het Colosseum. Drie dagen lang op strikte tijden (van 6u30 tot 8u30 en opnieuw van 15u30 tot 17u30) mocht er gefilmd worden zolang er geen spullen op de grond gezet zouden worden. Deze scènes zijn dus geschoten met natuurlijk licht. Niet alles ging echter voorspoedig. De 56-jarige setdresser David Ritchie kwam om het leven nadat een groot stuk bevroren zand van een buitenset naar beneden viel toen hij en twee collega’s in de vrieskou de set aan het afbreken waren.

    De website van Jumper, waar jullie tevens de Quicktime trailer vinden, is ook nog even het vermelden waard. Je vindt er niet alleen heel veel achtergrondinformatie te vinden, maar is de site ook leuk in elkaar gezet. Mocht deze film een succes worden, zullen er waarschijnlijk nog twee films bijkomen, of wat had je gedacht. Vanaf 20 februari te zien of het de moeite waard is.