haris zambarloukos

  • Tom Hardy's eenmansfilm Locke

    Pin it!

    Soms heb je niet veel nodig om een spannende film te maken. Een personage kan vast zitten in een kofferbak van een wagen of gewoon levend begraven in een kist. In Locke (2013) zit een man in een wagen achter het stuur, vluchtend van problemen en zoekend naar een uitweg.

    tom hardy,locke,brake,buried,Steven Knight,Hummingbird,Ruth Wilson,Andrew Scott,Tom Holland,Haris Zambarloukos

    Korte inhoud: Ivan Locke (Tom Hardy) heeft hard gewerkt om een goed leven voor zichzelf te hebben. Vanavond zal zijn leven echter totaal uiteenspatten. Aan de vooravond van de grootste uitdaging uit zijn carrière, krijgt hij een telefoontje dat een reeks gebeurtenissen in beweging zet die zijn familie, werk en ziel zal ontrafelen.

    Dergelijke scenario's zijn een droom voor acteurs, want de gehele film berust op hun acteervermogen en met dergelijke filmrollen kunnen ze al de facetten van hun acteertalent aan het publiek laten zien. Het zijn ook films waar de regisseur uiterst creatief moet zijn om de saaiheid en monotonie tegen te gaan. En als je al 90 minuten lang kan boeien met enkel maar een man in een kist, denk ik dat je wel een spannende prent kunt maken met een man achter het stuur. Anderzijds moet het geen simpele klus geweest zijn, want daar waar je met het verhaal van de kist op één locatie bent en zo goed als alles kan controleren, zit je met Locke op de weg en constant in beweging. Gezien de beelden is het wel duidelijk dat het niet in de studio werd gedraaid.

    Het originele script en de regie zijn van Steven Knight. Dit is zijn tweede langspeelfilm na Hummingbird (2013) met Jason Statham. Net zoals bij de bovenvermelde films zien we dat het hoofdpersonage wel degelijk interactie heeft met andere acteurs, maar dat de camera toch op hem gericht blijft. Zo is er ondermeer een rol weggelegd voor Ruth Wilson, Andrew Scott en Tom Holland.

    De film komt op 18 april 2014 uit in de UK, en hopelijk nadien bij ons. Tom Hardy is een geweldig acteur en de fotografie van Haris Zambarloukos lijkt wederom bijzonder knap.

    *** Locke trailer ***

  • Death Defying Acts (2007) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    In het vaarwater van The Illusionist (2006) en The Prestige (2006) is er nu een nieuwe film over een illusionist, en dan nod wel één van de bekendste: Harry Houdini. Spijtig genoeg kan ik niet zeggen dat Death Defying Acts (2007) een film is van het niveau van de twee vorige prenten. De film gaat eigenlijk niet over Houdini en dat is toch wel een beetje van een teleurstelling, zeker in het licht van de misleidende promotie-campagne. Het zal wachten zijn op de Houdini-biopic om iets meer te weten te komen over dit fascinerende personage.

    death_defying_acts_2007_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Mary McGarvie (Catherine Zeta-Jones) heeft met haar dochter Benji (Saoirse Ronan) een populaire theateract. Mary kan zogenaamd met overleden mensen praten. Als ze horen dat Harry Houdini (Guy Pearce) hun woonplaats Edinburgh zal aandoen, zien Mary en Benji hierin een uitgelezen kans om aan hun armoede te ontsnappen. De legendarische boeienkoning heeft maar liefst 10.000 dollar uitgeloofd voor degene die de laatste woorden van zijn moeder op haar sterfbed kan herhalen. Mary ruikt haar kans. Zij en Benji gaan op hun gebruikelijke manier te werk en proberen op allerlei manieren de geheimen van Houdini te achterhalen. Maar Houdini, genie op het gebied van illusies, kent alle kneepjes van oplichterij en weet direct hoe de act van Mary en Benji in elkaar steekt.

    Het is een romantisch drama over twee mensen die voorzichtig vanachter de door henzelf opgeworpen verschansingen vandaan komen om elkaar lief te hebben. Guy Pearce speelt met gepaste stoerheid de man die gehard door het leven, na zijn strijd tegen de armoede en de vroegtijdige dood van zijn moeder, tot welstand is gekomen. Hij laat zich door niemand meer een rad voor de ogen draaien, tenzij hij dat zelf verkiest. Hij heeft een gloeiende hekel aan vals spiritualisme of paranormale gaven omdat hij daarin de geur van oplichterij ruikt.

    Maar spijtig genoeg verliest de film de pedalen in een zeemzoet liefdesverhaaltje die in geen enkel opzicht geloofwaardig overkomt. En dat is toch een beetje van een pijnpunt voor een film die de hunker naar echtheid in zijn vaandel draagt. Het liefdesverhaal is allesbehalve ‘echt’. Het is verveling troef als je Zeta-Jones en Pearce bezig ziet. Je kunt dus ook niet zeggen dat er goed geacteerd wordt, want de acteurs in kwestie weten niet waarmee ze bezig zijn en Australische regisseuse Gillian Armstrong al evenmin. Zeta-Jones zet hier trouwens een beschamende vertolking neer waar ze zonder veel succes een poging onderneemt om een emotie tot uiting te brengen. Maar ook Pearce gaat niet vrijuit want hij zet hier een vertolking neer van het niveau van de tv-soap. Maar in hun verdediging moet ik toegeven dat ik zelden zo’n belachelijke dialogen heb gehoord als in deze film, een script die van de hand was van Tony Grisoni en Brian Ward.

    Er steekt zelfs geen plot in de film van enig belang en het verbaast me dus ook niet dat de film geen bioscoop-release kreeg bij ons. De film werd zelfs heel beperkt vertoond in de States en kwam meteen uit op DVD. Deze 20 miljoen dollar productie bracht slechts 6 miljoen op wereldwijd. Dit zegt meteen ook hoe weinig bankable die twee filmsterren zijn. Maar op technisch vlak is Death Defying Acts nog behoorlijk met een mooie belichting van de Cyprioot Haris Zambarloukos en een toch wel indrukwekkende production design van Gemma Jackson. Maar het is uiteindelijk een film die vroegtijdig en onvoorbereid in een watertank is gesprongen en verzopen omdat de handboeien niet los kwamen.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 6 maart 2009

     

    *** Death Defying Acts ***