hans herbots

  • Black (2015) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Zoveel lovende woorden in Vlaanderen met een publieksprijs op het Filmfestival van Gent voor Black (2015), de tweede film van Adil El Arbi en Bilall Fallah. Spijtig genoeg was de film ook 'zwart' / wit en niet echt pienter in zijn vertelling, zelfs op het randje van het racisme. Het verbaast me dan ook niet echt dat de film geen wijde bioscooprelease heeft gekregen, ondanks zijn knappe fotografie van Robrecht Heyvaert, die ook de fotografie verzorgde voor die andere Vlaamse prent D'Ardennen (2015). Misschien een tikkeltje té afgelikt gezien de inhoud van de film.

    black_2015_dvd.jpg

    Korte inhoud: Black vertelt het verhaal van de vijftienjarige Mavela (Martha Canga Antonio) - zwart en lid van de gevreesde Brusselse jeugdbende lid van "Black Bronx" uit de Matongewijk. Ze wordt brutaal gedwongen om te kiezen tussen loyaliteit en liefde wanneer ze halsoverkop verliefd wordt op de Marokkaanse jongen Marwan (Aboubakr Bensaihi) uit de rivaliserende gang '1080'. Maar één ding leert Mavela snel: ‘Eens een bendelid, altijd een bendelid; bij de Black Bronx geraak je nooit meer weg.’

    De verdiensten van beide regisseur, die hun visitekaartje hadden gegeven met hun wat tegenvallende debuutfilm Image (2014), is dat Brussel op een wel bijzonder knappe manier in beeld hebben gezet. Ook al ligt het accent misschien wel op de migrantenbuurten. Maar toch toont men niet de vuile en vervallen buurten, maar zoekt men het in de meer grafische wijken met hun grote appartementscomplexen. En op één of andere manier krijg je hierdoor het effect dat deze film niet alleen gaat over een specifieke groep in een specifieke buurt, maar krijg je wel een universeler gevoel.

    Een tweede verdienste is dat de twee regisseurs er toch in slagen om deftige vertolkingen te bekomen van twee onervaren acteurs. Elke onbekwame regisseur kan een scene doen werken met pakweg een Meryl Streep of een Gary Oldman in de hoofdrol, maar het echte talent komt naar boven wanneer ze met een onbekende cast moeten werken.

    Spijtig genoeg mist het script die werd mede-geschreven door Hans Herbots en Nele Meirhaeghe, diepgang en finesse. Alle ingrediënten zijn aanwezig maar de samenstelling levert een fletse en nasmaak achter. Ik had ook het gevoel dat de film wel op een behoorlijk eenzijdige manier werd verteld vanuit het standpunt van de Marokkanen, terwijl deze film wel 'Black' heet. Anderzijds wordt er heel weinig diepgang gegeven aan de zwarte Afrikanen en hebben de makers er een scene in gegooid waarin één van hen op tv naar de gruwel van Rwanda aan het kijken is, alsof dit ook maar iets te maken had met het psychopatisch gedrag.

    black_2015_pic03.jpgblack_2015_pic02.jpgblack_2015_pic01.jpg

    De Marokkanen zijn de (anti-) helden. Zij zondigen wel wat aan kattenkwaad door het stelen van handtassen op een zonnige dag, van idiote Vlamingen (het is cool om een boefje te zijn en flikkenwagens in brand te steken met molotov cocktails). Worden bedreigt door fascistische Vlaamse flikken (nog een geluk is er een zwarte en Marokkaanse flik) en krijgen het aan de stok met door en door gemene, gestoorde en gewelddadige zwarten. Ja het is het eeuwenoude Shakespeare verhaal van Rome & Juliet, maar ik kan me niet herinneren dat één clan de slechte waren end e andere clan de goede. Alle zwarten, met uitzondering van Mavela, zijn karikaturale psychopaten en verkrachters. En wanneer er een Marokkaans meisje verkracht wordt krijgen we dit vreemd genoeg niet te zien, maar de makers hebben klaarblijkelijk wel plezier gehad in het verfilmen van de verkrachting van het halfnaakte zwarte meisje vanuit alle mogelijke hoeken.

    Veel vernieuwing zal je hier ook niet aantreffen. Het is een film gemaakt door mannen die zijn opgegroeid met Amerikaanse cinema en deze stijl met succes hebben overgeplaatst in de straten van Brussel. Had het een commercieel succes geweest dat ging ik hier hen veel felicitaties toewensen, maar dat was het niet. Ondanks de massale promotie-campagnes, de muziek van Oscar and the Wolf met Tsar B en het Slimste Mens kroontje van één van de regisseurs. Maar ik vermoed dat het allemaal net iets te onvolwassen is voor een hedendaagse generatie, die ook al die Amerikaanse films heeft gezien en die iets wat meer vernuft en intellect verwacht van een Vlaamse film. Hoe dan ook is het altijd wel leuk om nog eens een Belgische film te zien zonder Veerle Baetens of Koen de Bouw.

    Op 22 april 2016 is de DVD en Blu-ray van Black beschikbaar met een documentaire over de stadsbendes en de muziekvideo 'Black to Black.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 27 april 2016

     

    *** Black trailer ***

  • Frankrijk rolt de rode loper uit voor de Vlaamse cinema

    Pin it!

    Van 24-31 maart komen maar liefst 18 films in de aandacht in Straatsburg in Frankrijk. Het filmfestival heeft als thema 'De Andere Belgische Film' (l’Autre Cinéma Belge). Hier is de poster van het evenement. En het is Waste Land (2014) van Pieter Van Hees die de spits mag afbijten. De film zal nadien vertoond worden in het reguliere circuit de volgende dagen. Hopelijk nadien in ons land!

    waste_land_2014_poster_pieter_van_hees.jpg

    Korte inhoud: In Waste Land volgen we Leo Woeste (Jérémie Renier) die samen woont met zijn vriendin Kathleen (Natali Broods) en haar vijfjarig zoontje Jack in een wijk in Brussel. Als hoofdinspecteur Moordzaken komt hij dagelijks in aanraking met de onderbuik van de stad en vecht hij een soort persoonlijke guerrilla uit tegen de zieken van geest die de stad bevolken. Maar het criminele Waste Land brengt hem steeds meer aan het wankelen. Zijn gezin en de nodige dosis Xanax houden hem nog overeind.

    Maar ook de nieuwe film van Hans Herbots (Verlengd Weekend), de thriller De Behandeling (2014), is één van de geselecteerde films. Deze film werd bij ons vorige zomer al uitgebracht op Blu-ray. Ook Lucifer (2014) van Gust Van Den Berghe (Blue Bird) heeft er zijn plaats naast de Vlaamse horrorprent Welp (2014) van Jonas Govaerts, Labyrinthus (2014) van Douglas Boswell, Kid (2012) van Fien Troch, de debuutfilm Violet (2014) van Bas Devos en de nieuwe film van Geoffrey Enthoven (Hasta la Vista), de komedie Halfweg (2012)

    Korte inhoud: In deze film zien we Stef (Koen De Graeve) die te midden van een scheiding zit en verhuist naar een prachtig huis dat hij flink onder de prijs heeft kunnen kopen. Daar wil hij in alle rust de dingen op een rij zetten, maar die rust wordt al snel verstoord. De vreemde Theo (Jurgen Delnaet), die als een natte zwerver te pas en te onpas in het huis opduikt, beweert de ware eigenaar te zijn. Stef wil niet wijken en de pesterijen tussen de twee mannen lopen compleet uit de hand. Tot Stef ontdekt dat Theo inderdaad de vorige eigenaar is. En twee jaar geleden overleden. Maar dan staat er plots een jong meisje aan de deur en keert de rust weer. Of toch niet helemaal.

    Laten we hopen dat onze Vlaamse filmmakers voldoende de show kunnen stelen in het hexagoon. Het aanbod is in ieder geval gevarieerd en er is voor iedereen wel wat: van artistieke auteursfilms tot commerciële thrillers en vlotte komedies.

    *** Waste Land trailer ***

  • De Behandeling (2014) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vorig jaar was een uitstekende periode voor de Vlaamse films qua bioscoopbezoeken. Enerzijds had je de nieuwe Stijn Coninx film Marina (2013) met 506'421 bezoekers, alsook Het Vonnis (2013) van Jan Verheyen met 394'928 bezoekers. Er was dan ook nog het FC. De Kampioenen gedrocht dat zowat 720'000 mensen kon overtuigen hiervoor een filmticket te kopen ... begrijpen wie begrijpen kan. Dit voorjaar was het uitkijken naar Halfweg (2014) van Geoffrey Enthoven en De Behandeling (2014) van Hans Herbots. Twee films die niet echt hebben kunnen overtuigen en ver onder de grens van 150'000 bezoekers zijn beland.

    de_behandeling_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Agent Nick Cafmeyer (Geert Van Rampelberg) lijkt op het eerste gezicht een gedreven rechercheur te zijn. Maar er hangt een donkere schaduw over zijn leven en relaties. Nick worstelt sinds zijn 9de met de onopgeloste verdwijning van zijn broertje Bjorn. Op aanwijzen van Nick is zijn buurman Plettinckx (Johan van Assche), een zedendelinquent, toen verhoord en weer vrijgelaten. Plettinckx woont na al die jaren nog steeds in dezelfde buurt als Nick en schept er genoegen in om hem te tergen. Het blijft op Nick wegen. De enige vrouw die op de hoogte is van dit drama uit zijn verleden, is zijn chef, de iets oudere Danni (Ina Geerts). Danni aarzelt om Nick te betrekken bij een nieuwe onrustwekkende zaak : een koppel is 3 dagen vastgehouden door een indringer. Van hun 9-jarig zoontje Robin en de dader ontbreekt elk spoor. Nick neemt de leiding in een adembenemende klopjacht.

    Alle ingrediënten waren aanwezig voor een geslaagde thriller. Enerzijds is er de talentvolle Director of Photography Frank Van den Eeden (The Invader, Het Vonnis, Swooni), de geslepen en ervaren monteur Philippe Ravoet (De Zaak Alzheimer, Hasta La Vista, Loft) en ook een beloftevolle en charismatische hoofdacteur die zich een beetje opwerkt als de nieuwe Koen De Bouw. Ook scenarist Carl Joos (The Broken Circle Breakdown, De Zaak Alzheimer) is een vaste waarde en hier heeft hij een bestseller van de Britse Mo Hayder, die gekend staat voor haar expliciete gruwel beschrijvingen, tot een filmscript vertaald.

    Maar het script en de regie waren spijtig genoeg niet van het niveau om de vele genre-clichés te overstijgen. Bij momenten heb je de indruk naar een aflevering van Code 37 te kijken en anderzijds naar de B-roll van een Amerikaanse thriller. En hierin zie je meteen het verschil tussen een Erik Van Looy en een Hans Herbots. Beiden zijn ze enorme fans van de Amerikaanse cinema, en het is hen gegund want geslaagde thrillers zijn dun gezaaid in ons filmlandschap. Maar je moet wel iets te vertellen hebben en ons niet 2 uur lang opzadelen met een personage die woest heen en weer schopt en van het ene huis naar het andere loopt met een zaklamp. Dat Hans Herbots een fan is van Se7en (1995) is overduidelijk, maar Se7en was 20 jaar geleden een film die grenzen heeft verlegd op vlak van fotografie en sfeer, met een ijzersterk plot en een uitzinnig knappe cast. Het was een thriller die bestemd was voor de echte filmliefhebbers.

    Deze Behandeling is op geen enkel vlak vernieuwend, laat staan dat het zelfs een beetje interessant of spannend is. Komt daar nog bij dat het doelpubliek waarvoor deze prent is bestemd, net iets meer verwacht van een thriller. Je kunt hiermee slechts een tv-publiek mee bekoren. Een publiek die op het puntje van hun stoel zitten voor series als "Cordon" of "Deadline 25/5" maar die nauwelijks nog een bioscoop binnenstappen, tenzij er een FC De Kampioenen film op het programma staat (720'000! Dat is meer dan 1 op 10 Vlamingen!). Maar hiervoor was dit project niet commercieel genoeg en bijgevolg heb je dan ook een tegenvallende opkomst. Herbots wou nochtans het doorsnee Jan Verheyen vertier overstijgen maar zoiets speel je niet voor mekaar met geforceerde trage slow motion shots en veel te dichte close-ups waar het artificieel karakter ervan af druipt.

    De Behandeling animated pictureDe Behandeling animated picture

    Ik heb het boek niet gelezen en kan enkel een oordeel geven over datgene wat ik te zien kreeg in deze filmversie, maar het hoofdpersonage was allesbehalve interessant te noemen, laat staan dat we er ooit sympathie voor konden krijgen. En dit zou wel eens een verklaring kunnen zijn waarom de Amerikanen niet meteen staan te springen om de boeken van Mo Hayder te verfilmen. Dit had een helletocht moeten worden van een personage die de duisternis ging trotseren, maar bleef steken in banaliteiten en stereotypen. En wanneer je als kijker iets teveel bezig bent met de sfeer en het fotografische aspect, heb je een probleem. De intrige in het verhaal is minimaal en de uitwerking van de ontspoorde ontvoering mist geloofwaardigheid. Het resultaat is een schots en scheef in mekaar zittende thriller met 3 verschillende plotlijnen die elk afzonderlijk verfijning en originaliteit missen. Van Rampelberg slaagt er hier ook niet in om weerwoord te bieden op het flauwe script of de steriele regie, maar ik wil deze acteur nog wel zien opdraven als hoofdacteur in hopelijk iets betere thrillers met regisseurs die zijn acteergeweld kunnen doseren.

    de_behandeling_2014_pic01.jpgde_behandeling_2014_pic02.jpg

    'De Behandeling' draait rond karakters die ten gevolge van een ziek brein of van een trauma een behandeling kunnen gebruiken, maar deze niet hebben gekregen met alle gevolgen van dien. En jawel, deze prent wil bovendien choqueren met pedo-gruwel en ouwe VHS cassettes met mannen die jongetjes vastnemen bij de arm en een bizar shot van een liggende naakte man en een been van een tiener over zich heen. Was ik op dit moment al niet half in slaap gevallen, had ik er misschien wel mee zitten lachen. Iets wat ik nu en dan toch deed zoals bij de scene waarin Van Rampelberg verstrikt raakte in een bloedzakje of met het urine-leitmotiv die gewoon te dom is om na te vertellen. Plaats daarnaast een serie als "True Detective" en het contrast kan haast niet groter zijn.

    De Blu-ray en DVD van De Behandeling is vanaf 6 juni 2014 beschikbaar met een première-verslag, fotogalerij en nog wat verwijderde scènes. Er is spijtig genoeg geen audio-commentaar op de film, en ik denk niet dat ik al een Blu-ray van een Vlaamse langspeelfilm heb gezien met audio-commentaar. Ik hoop dat daar snel eens verandering in komt. Ook al heeft deze Vlaamse prent me niet kunnen overtuigen, wil ik de regisseur wel eens aan het woord laten en zijn motivaties horen bij de uiteenlopende scènes. Maar tot nu toe moeten we het stellen met de bovenvermelde extraatjes.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 14 juni 2014

     

    *** De Behandeling trailer ***

  • Windkracht 10 film slechts 200'000 bezoekers

    Pin it!

    Een Vlaamse film die het niet doet zoals verwacht is Windkracht 10: Koksijde Rescue (2006) van Hans Herbots (Verlengd Weekend), de duurste Vlaamse prent uit onze filmgeschiedenis (4,6 miljoen euro - sommige berichten spreken zelfs van 7,4 miljoen) die de grootste film had moeten worden, kreeg na zijn 5de week nog maar 200'000 bezoekers over de vloer en dat is voor een film met een dergelijk budget een zware teleurstelling.

    Windkracht 10

    De producent Erwin Provoost probeert nog wel te zeggen dat de film uiteindelijk uit zijn kosten zal geraken, maar dan heeft hij volgens mij vorig weekend op de Lotto gespeeld want een eenvoudig rekensommetje leert ons het volgende: 200'000 x 7 euro is nog maar altijd 1,4 miljoen euro (bruto !!!).

    Hier hebben jullie een idee van het aantal bezoekers bij een gemiddelde Vlaamse film:

    Oesje! (1997) 670'000 bezoekers
    De Kabouterschat (1999) 240'000 bezoekers
    Team Spirit (2000) 355'000 bezoekers
    Pauline & Paulette (2001) 227'000 bezoekers
    Team Spirit II (2003) 348'000 bezoekers
    Any Way The Wind Blows (2003) 75'000 bezoekers
    De Zaak Alzheimer (2003) 750'000 bezoekers
    Verlengd Weekend (2005) 92'000 bezoekers
    Een Ander Zijn Geluk (2005) 13'000 bezoekers
    De Indringer (2005) 168’000 bezoekers

    Ik ben de zaal een paar weken geleden binnengestapt met een lage verwachting. Ik was niet echt onder de indruk van de beelden die ik vooraf tezien kreeg. Toch heb ik bij momenten kunnen genieten van de supergestileerde fotografie van Danny Elsen en de zware kleurcorrecties (ik ben nu eenmaal verzot op mooie beelden). De aanwezigheid van acteur Koen De Bouw werkt nog steeds. Hij is één van de weinige Vlaamse acteurs die echt charisma uitstraalt op het witte doek. Veerle Baetens en Kevin Janssens hadden zeker ook wel een verdienstelijke presence en de toekomst ziet er voor hen rooskleurig uit. Binnenkort is Kevin tezien in de mini-serie Koning van de Wereld van Guido Henderickx, en de eerste beelden zien er bijzonder knap uit.

    Ik heb toen geen review geschreven omdat ik Windkracht 10 uiteindelijk behoorlijk zwak vond en geen negatieve pers de wereld wou insturen tijdens de beginweken van de release. Vlaamse films verdienen een ruggensteun, want het blijft aartsmoeilijk om die dingen gefinancierd te krijgen. Toch genoot Windkracht van alle denkbare financiële impulsen (VAF, de zender één, Nederlands Film Fund, Bridge Entertainment Group, COBO Fonds, Media Plus,...) en heel wat sponsors via het Begische Tax Shelter systeem. Maar ook de videoclip van Sandrine, de familiedag en het Windkracht 10 videospel konden deze Sea King niet redden van de box-office crash.

    De pijnpunten waren – alweer – het oerslechte scenario (zwakke dramatische opbouw, vreemde plotwendingen afgewisseld met banaliteiten en overdreven sentimenteel gezever en als kers op de taart een zeer teleurstellend einde) en bij momenten zwakke acteursregie. Waarom ze Erik Van Looy niet op deze film hebben gezet blijft voor mij een groot raadsel, want dit zijn het soort films die op het lijf van Erik zijn geschreven. Hij was trouwens al een keertje in zee geweest met het windkracht 10 team en is een bekende bij het productiehuis van MMG. Promotioneel uitpakken met 'De regisseur van De Zaak Alzheimer' had ook wat meer indruk gemaakt bij het Vlaamse publiek. Niet vergeten dat Alzheimer een slordige 750’000 bezoekers trok (iets wat niemand had verwacht) en dit met de helft van het Windkracht 10 budget.

    Windkracht 10 Koksijde Rescue banner

    Maar het grootste probleem met Windkracht 10 is dat het hopeloos de Amerikanen 'probeert' achterna te lopen en daar uiteindelijk in essentie niet in slaagt. De prent poogt het publiek te paaien met mooie beeldjes maar vergeet in haar imitatiedrang om een coherent, dramatisch verhaal te vertellen, laat staan een beetje originaliteit te vertonen. Het ene cliché volgt het andere andere op; van het meisje in de douche, huilen in de regen tot jawel, het blaffende brave hondje. Veel geld werd gepompt in het zwembad van Pinewood Studio's, maar er bleef blijkbaar te weinig geld over om de rest van de film te verfraaien. Sommige scènes zijn gewoon op het randje van het belachelijke en het is verontrustend dat niemand de film kon bijsturen tijdens de opnames. Komt daar nog bij dat de film saai en voorspelbaar is en allesbehalve spannend. Betekent dit dat we in Vlaanderen geen commerciële films kunnen maken? Absoluut niet, integendeel, we moeten ze gewoon veel beter maken.

    ***Related Post***
    02/08/2006: Kevin Costner in The Guardian, ... windkracht 10²
    29/11/2005: De Top 10 van de Vlaamse Films in verkochte bioscooptickets