De FilmBlog

Wanneer je de naam van Bill Murray hoort, ga je meteen beginnen denken aan komische films, maar de Groundhog Day-acteur heeft ook al bewezen dat dramatische rollen hem niet vreemd zijn. Denk maar aan Lost in Translation (2004) of recent nog Passion Play (2010). En terwijl elke fan zit te wachten op Ghostbusters 3 (2012), maakt Murray zich klaar voor een nieuwe dramatische vertolking, met misschien wel een Oscar-geurtje.

De rol die hij krijgt aangeboden is deze van President Franklin Delano Roosevelt, en dit voor de opkomende Hyde Park on the Hudson (2011) van Roger Michell (Notting Hill, Changing Lanes, Morning Glory). De film is een adaptatie van Richard Nelson op een radio-stuk. Ik heb het moeten opzoeken maar Roosevelt werd geboren in Hyde Park in New York, maar de titel komt van een ontmoeting tussen de koning en koningin van Engeland en Roosevelt aan de Hudson rivier aan de vooravond van de 2de wereldoorlog.

De democraat Roosevelt of beter bekend als FDR was de 32e president van de Verenigde Staten. Tijdens de presidentsverkiezingen van 1932 en te midden van een slechte economie versloeg hij de zittende president Herbert Hoover. Zijn presidentschap duurde van 1933 tot 1945. Roosevelt maakte als president intensief gebruik van de media om de publieke opinie voor zich te winnen en zijn beleid toe te lichten. Zijn informele off the record-stijl van persconferenties en zijn populaire fireside chats (praatjes bij de haard), op de radio voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog, zijn daar voorbeelden van. Met de New Deal initieerde hij een programma tegen de sociale en economische gevolgen van de Grote Depressie. Hij is tevens de enige Amerikaanse president die vier keer gekozen is, een record dat niet meer verbeterd kan worden omdat sedert Amendment XXII uit 1947 de president maar éénmaal herkozen kan worden. Op 12 april 1945 overleed Roosevelt aan een beroerte op 63-jarige leeftijd.

Met het enorme succes van The King’s Speech (2010), die de beste film van het jaar werd volgens de academy, zou je denken dat er nog meer verfilmingen zullen losweken van koningen en presidenten. Zo wachten we nog steeds op de Abraham Lincoln film die Steven Spielberg zou maken. Martin Scorsese is zelfs bezig met een film over die andere Roosevelt, The Rise of Theodore Roosevelt, een film die in 2013 zou moeten uitkomen.

Een van de grappigste komedies die ik ken is zonder twijfel Groundhog Day (1993), over Phil Connors (gespeeld door Bill Murray) die plots dezelfde dag meermaals herleeft en dit tot vervelens toe, tot wanneer hij beseft dat hij misschien iets zinvols met zijn leven kan aanvangen. Maar alvorens hij tot deze conclusie komt probeert hij zich wanhopig om het leven te brengen op diverse manieren, maar elke ochtend ontwaakt hij door dezelfde klokradio in hetzelfde hotel.

Toen ik de korte inhoud van The Deaths of Ian Stone (2007) las, moest ik toch even terugdenken aan deze film. Het lag een beetje voor de hand dat deze premisse zeker nog zou terugkomen in een thriller.

Regisseur Dario Piana heeft hiermee zijn tweede thriller afgewerkt. De poster ziet er in ieder geval boeiend uit.

Korte inhoud: Ian Stone (Mike Vogel) is een doodnormale jongen, die op een nacht een lijk ontdekt aan de kant van de weg. Maar als hij het lichaam onderzoekt, wordt hij plotseling aangevallen en komt van schrik op de rails terecht, waarna hij wordt overreden door een trein. Ian wordt vervolgens wakker in een kantoor en ontdekt nog steeds in leven te zijn. Ian komt dan tot de ontdekking dat hij elke dag op dezelfde tijd zal worden opgejaagd en uiteindelijk wordt vermoord. De volgende dag zal hij echter weer wakker worden in een nieuw leven en opnieuw sterven, later die dag. Ian besluit om op zoek te gaan naar antwoorden op zijn vele vragen. Maar zijn meest dringende vraag is en blijft wanneer hij écht het loodje zal gaan leggen.

De film is in première geweest op het fantastisch filmfestival in Duitsland op 26 juli 2007, en hopelijk baant deze ook zijn weg naar onze zalen.

Ik heb echter nog geen trailer gevonden van deze film. Indien er mensen zijn die deze ergens vinden mogen zij mij daar zeker op wijzen in de reacties.

Gisteren The Ice Harvest (2005) gezien, een misdaadkomedie van Ghostbusters-acteur Harold Ramis (foto) die veel faam behaalde met de regie van komedies zoals Groundhog Day (1993) en Analyze This (1999). Het scenario van The Ice Harvest is gebaseerd op een boek van Scott Phillips.

Hoofdrolspelers John Cusack en Billy Bob Thornton kenden elkaar al van het komische drama Pushing Tin (1999). Andere rollen zijn voor Connie Nielsen (Gladiator), Randy Quaid (Brokeback Mountain, Kingpin) en Oliver Platt (Flatliners, A Time to Kill).

Korte inhoud: Het is kerstavond in het regenachtige en ingevroren Wichata in Kansas, en dit jaar heeft Charlie Arglist (John Cusack) misschien wel eens wat te vieren. Charlie, een advocaat die de smerige zaakjes van Wichata behandelt, en zijn weerzinwekkende en onwrikbare partner Vic Cavanaugh (Billy Bob Thornton) hebben meer dan twee miljoen dollar weten te verduisteren van een grote baas uit Kansas City. Toch is Charlie's echte kerstwens om er vandoor te gaan met de mooie Renata, de eigenares van een stripclub. Als buiten de storm opsteekt, begint iedereen zich af te vragen wat Charlie in zijn schild voert. De komende twaalf uur maakt Charlie de vreemdste capriolen op glad ijs. Hier is de trailer van de film en de officiële site.

Het verhaal en de talrijke plotwendingen zijn niet om over naar huis te schrijven, maar wel spannend genoeg om de aandacht erbij te houden. De regisseur pleziert ons met een aantal onderkoelde humor, maar is een stuk grimmiger dan de films die we van hem gewend zijn.

Als je de film gaat vergelijken met Fargo (1996), de al even onderkoelde film van de gebroeders Coen, dan is dit maar een magere “oogst”. Maar Fargo is dan ook ééntje in de duizend. Maar het zijn de knappe acteerprestaties die van deze film een slimme prent maken. Geen hoogvlieger, maar zeker een film die mag gezien worden. De film kwam in februari bij ons in de zalen maar is reeds te huur in de dvd-theek.