girls trip

  • 5 redenen waarom Valerian flopt aan de box-office

    Pin it!

    Zoals ik al reeds zei in mijn Atomic Blonde review, in 2017 krijgen heel wat films rake klappen aan de box-office. Vorig weekend was het de beurt aan Valerian and the City of a Thousand Planets (2017), de super-productie van Luc Besson die zomaar eventjes 210 miljoen dollar had geïnvesteerd en zowat 420 miljoen zal moeten ophalen om nog maar break-even te zijn. Indien deze film flopt zou dit wel eens voor grondverzakkingen kunnen leiden bij EuropaCorp, want een verlies van +200 miljoen overleef je niet zomaar zonder ontslagen en herstructureringen.

    valerian_and_the_city_of_a_thousand_planets.jpg
    © 2017 Belga Films

    De film startte in ieder geval in mineur met een openingsweekend in de States op de 5de plaats achter een B-comedie genaamd Girls Trip (2017), met een miserabele 17 miljoen dollar in 3'553 bioscoopzalen. Besson had eerder ook al schamper gereageerd tijdens de voorstelling van zijn film op ComicCon, nadat er gevraagd werd wat zijn reactie was dat zijn film zou openen tegenover Dunkirk (2017). Hei zei toen: "I was surprised they put it in the summer. I’m a big fan of his, to be sure, but Dunkirk to me is a November, going-for-Oscar release." Wel, Dunkirk bracht 50 miljoen op in zijn openingsweek en zit ondertussen aan 121 miljoen wereldwijd mét een uitstekende mond-aan-mond reclame. Dunkirk was ook gemaakt met de helft minder middelen. Maar wat is nu aan de oorzaak van deze Valerian monster flop?

     

    5 redenen waarom Valerian flopt

     

    1. Dane DeHaan & Cara Delevigne

    In april toen ik voor het eerst de trailer zag had ik toen al laten vallen dat ze met deze casting een wel héél groot risico hebben genomen. Cara en Dane kunnen best wel (een beetje) acteren, maar het zijn geen blockbuster magneten. Niemand zal naar de bioscopp gaan om hen aan het werk te zien. Komt daar nog bij dat heel veel potentiële bioscoopbezoekers eigenlijk geen grote fan zijn van beide acteurs. Dane's Green Goblin / Harry Osborn vertolking in The Amazing Spider-Man 2 (2014) was bespottelijk, om nog maar te zwijgen van Cara's versie van Enchantress in Suicide Squad (2016). En de laatste jaren is het ook gebleken dat een film met "diverse (lees: gekleurde) cast" vaak beter scoort dan 'all white'.

    2. Onbekend is onbemind

    Het zag eruit als een soort melting pot van Star Wars meets Star Trek meets Avatar meets Mass Effect, met mooie kleurtjes en indrukwekkende decors. Als kijker werd je er wel niet veel wijzer van. Het is een FRanse comics dus in eigen land zal deze wel scoren, maar deze film lijkt niet bestemd voor het grote publiek van niet-ingewijden. En dus was een productiebudget van +200 miljoen gewoon een verspilling van middelen . Zelfs de titel - 'Valerian and the City of a Thousand Planets' - is nu niet meteen iets uitnodigend.

    3. Luc Besson moet dringend op pensioen

    Er is ooit een periode geweest waarin de regisseur indruk kon maken met zijn films, maar dat is ondertussen al héél lang geleden. Besson is een uitstekende producent, maar als regisseur is hij duidelijk geen Clint Eastwood of Ridley Scott en moet hij misschien maar het artistieke werk overlaten aan anderen.

    4. Slechte mond-aan-mond reclame

    De internationale pers vindt Valerian eigenlijk geen goede film. Visueel ziet alles er wel indrukwekkend uit - iets wat geen verdienste is met een productiebudget van 200 miljoen dollar - maar inhoudelijk laat het verhaal ons koud. Als showreel voor een FX-huis is het leuk, maar niet als een speelfilm bestemd voor een kritisch publiek die hunkert naar meer intelligente producties (cf. Christopher Nolan). Journalisten hadden de indruk dat Besson zoveel mogelijk nonsens wou steken in een film van 2 uur, en zo ziet de trailer er ook wel uit.

    5. Zwakke marketing

    De eerste trailer uitgebracht door EuropaCorps vertelde NIKS over de film, maar was een montage van mooie beeldjes op crappy muziek. Nadien besloot Besson wijselijk om een Amerikaanse distributeur te vinden voor de Amerikaanse markt, en ging hij samenwerken met STX Entertainment, een nog jonge Amerikaanse distributeur. Zij brachten een twee trailer op de markt met meer meer verhaal en minder crappy muziek. Het resultaat was beter, maar ik bleef zelf wat op mijn honger zitten. Daarnaast pakten de makers ook veel uit met Rihanna, ook al zit ze nauwelijks een paar minuten in de film. En van zodra dat nieuws uitlekte was het hek al helemaal van de dam.