gina gershon

  • SNL makers brengen Staten Island Summer uit op Netflix

    Pin it!

    De Saturday Night Live regisseur Rhys Thomas waagt zich aan zijn eerste komedie. En de trailer van Staten Island Summer (2015) belooft een a-typische coming-of-age summer comedy te gaan worden. Voor het scenario deed Rhys beroep op de SNL scenarist Colin Jost. Het lijkt niet meteen het soort film die het genre zal heruitvinden, maar waar de grappen wel degelijk zullen aankomen.

    staten_island_summer_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Staten Island Summer volgt Danny (Graham Phillips) en Frank (Zack Pearlman), twee beste vrienden die recent van de high school zijn afgestudeerd en die momenteel werken als redders tijdens de zomermaanden, terwijl ze proberen te achterhalen wat ze met hun toekomst willen doen. En met deze vakantiejob komt onverantwoordelijkheid, het confronteren van rare individuen in hun buurt, feestjes en heimwee naar meisjes.

    Er zijn tal van films die deze zomer op het witte doek verschijnen, maar het ziet er naar uit dat deze indie-komedie uitgebracht zal worden op de streaming service Netflix, en dat al vanaf augustus van dit jaar en zou al te zien zijn op iTunes. Het verhaal lijkt op een soort mengeling van Superbad (2007) en Project X (2012), die zich deze keer afspelen aan de rand van een zwambad.

    Naast de twee hoofdacteurs zien we nog Twilight actrice Ashley Greene, spierbundel Brett Azar die de jonge T800 body double was in Terminator Genisys (2015), Bound actrice Gina Gershon, naast John DeLuca, Jim Gaffigan, Katie Cockrell en Maria Breyman. Heel wat nieuw talent. Het zou me niet verbazen mochten er veel acteurs met deze film een kleine duw in de rug krijgen naar betere en grotere filmrollen. De toekomst zal het uitwijzen. Geniet alvast van de trailer.

    staten_island_summer_2015_pic01.jpgstaten_island_summer_2015_pic02.jpgstaten_island_summer_2015_pic03.jpgstaten_island_summer_2015_pic04.jpg

    *** Staten Island Summer trailer ***

  • Controversiële The Master wint Beste Film prijs in Toronto

    Pin it!

    Net zoals elk jaar worden de betere films in december van stal gehaald, om zo fris in het geheugen te zitten van The Academy die binnenkort hun stem moeten uitbrengen voor de Oscars. En een film die indruk heeft gemaakt op het filmfestival van Toronto is The Master (2010) van Paul Thomas Anderson, de regisseur van ondermeer There Will Be Blood, Magnolia, Boogie Nights. De prent werd ondertussen uitgeroepen tot Beste Film.

    the master,Paul Thomas Anderson,Philip Seymour Hoffman,Joaquin Phoenix,scientology,Denis Lavant,holy motors,Rachel Weisz,The Deep Blue Sea,Killer Joe,Gina Gershon,Zero Dark Thirty,argo,amour,L Ron Hubbard

    Korte inhoud: We bevinden ons in de jaren '50. Na de oorlog is Lancaster Dodd (Philip Seymour Hoffman) terug naar huis gekeerd. Nog steeds onder invloed van de gruweldaden die hij heeft meegemaakt probeert hij eenmaal terug in de Verenigde Staten te ontdekken wie hij werkelijk is. Hiervoor sticht hij een eigen religie op die al snel doorbreekt in de Verenigde Staten. Deze charismatische figuur werd aangesproken als 'the Master'. Hij wordt gesteund door Freddie Quell (Joaquin Phoenix), een gedrogeerde zwerver die uitgroeit tot Dodd's belangrijkste discipel. Peggy (Amy Adams), de vrouw van Dodd, is bezorgd over de toestand van Freddie.

    Naast de hoofdprijs kreeg Anderson ook nog eens de award voor Beste Regisseur alsook het Beste Scenario en Philip Seymour Hoffman viel eveneens in de prijzen met die van Beste Mannelijke Bijrol. Een andere prijswinnaar was Denis Lavant die gelauwerd werd als Beste Acteur voor Holy Motors (2012), een film die in mijn Top 10 van 2012 stond. Rachel Weisz won dan weer Beste Actrice voor The Deep Blue Sea (2011) en Gina Gershon won Beste Vrouwelijke Bijrol voor Killer Joe (2012).

    Uiteraard wil dit nog niet zeggen dat The Master de grote slokop zal zijn bij de eerstvolgende Oscaruitreiking. Er zijn heel wat filmfestivals en films als Zero Dark Thirty (2012), Amour (2012) en Argo (2012) vielen ook al in de prijzen.

    "The Cause" is het nieuwe geloof die The Master heeft gesticht, en gelijkenissen met Scientology stoken al meteen de kop op in diverse opiniestukken. Enerzijds werden de gelijkenissen aangestipt tussen het hoofdpersonage dat Hoffman vertolkt en de gelijkenissen met Scientology leider L. Ron Hubbard (pic), die nota bene ook deelnam aan de 2de W.O. en nadien een geloof had opgericht in 1950. Maar de makers ontkennen wel in alle talen, waarschijnlijk om gespaard te blijven van mogelijke vervolgingen of dat de Kerk misschien de productie van de film zou kunnen boycotten. Anderson heeft de film laten zien aan Tom Cruise, die een prominent figuur is van de Scientology Kerk en tevens acteerde in Magnolia. Cruise had een probleem met het feit dat het hoofdpersonage zijn geloof ter plekke uitvond. Anderson had een goed gesprek met Cruise, maar veranderde niets aan zijn film. The Master komt bij ons in de bioscoop vanaf 6 maart 2013.

    *** The Master trailer ***

  • Red Heat (1988) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Soms beter dan een remake is de originele film in High Def. En dit kan gezegd worden van Red Heat (1988) die Universal zopas heeft uitgebracht op Blu-ray. Het is een typische Walter Hill prent, met brutale actie en stoere, gespierde mannen met lawaaierige blaffers. Het is een typische 80'ties buddy cop-movie met Arnold Schwarzenegger als de koele Rus van het oude regime en de cynische en grappige Amerikaanse flik gespeeld door James Belushi.

    ed oross,nick nolte,strange days,red heat,walter hill,arnold schwarzenegger,james belushi,eddie murphy,48 hrs,matthew f leonetti,commando,rush hour 2,gina gershon,conan the barbarian,dvd,universal

    Korte inhoud: De Soviet politie kapitein Ivan Danko (Arnold Schwarzenegger) wordt achter een drugsdealer, genaamd Viktor Rostavili (Ed O'Ross), aan gestuurd die naar Amerika gevlucht is. Eenmaal in Chicago aangekomen krijgt hij een tijdelijke partner toegewezen, Det. Sgt. Art Ridzic (James Belushi). Wanneer de drugsdealer ontsnapt moeten de twee hun verschillen zien te overwinnen om hem zo te kunnen pakken.

    Het is uiteindelijk een simpele actiefilm waar je niet al te diep voor hoeft na te denken, maar onder zijn gepolijst Hollywood-omhulsel schuilt toch een opmerkelijke prent. Enerzijds is het bij mijn weten de eerste Amerikaanse actiefilm die zomaar eventjes op het Rode Plein in Moskou kon filmen, en die bovenop een karikatuur maakt van de emotieloze Rus (alsook van de slordige Amerikaan). Je moet trouwens de politieke situatie in het achterhoofd houden. Veel van die actiefilms, en tevens ook de meeste slasherfilms, zitten in een rechts-republikeins-keurslijfje. Maar in tegenstelling tot de actieprenten van bijvoorbeeld Sylvester Stallone (cf. Rocky, Rambo, …) ontwijken de meeste Schwarzenegger films toch al te evidente politieke boodschappen. Ook al zitten we hier met Russen vs Amerikanen, gaat de film niet echt over koude oorlog toestanden, maar uiteindelijk wel over hun gemeenschappelijke vijand: de drugshandel. We bevinden ons eind jaren ’80 met een regering Bush die ook meer interesse had om een nul tolerantie door te voeren op het witte poeder. De film zit ook boordevol zelfkritiek. Zo hoor je Danko zeggen: "This Chicago is very strange city. Your crime is organized, but your police is not." Anderzijds lijkt Danko emotieloos te zijn, behalve op het moment dat iemand praat over de slachtpartijen en misbruiken van het Rode Leger, en hij duidelijk ontzet is door deze geschiedenis. De Franse vertaling van de titel is Double Détente, een mooie verwijzing naar de VS-Soviet detente in de jaren 70.

    Walter Hill houdt ook niet veel van gezwets en valt meteen met de deur in huis met harde actie, waar we een bijna naakte Schwarzenegger zien vechten in een Turks stoombad, om nadien het gevecht verder te zetten in de sneeuw. En dit ritme wordt ook strak aangehouden met vrijwel geen rustpauzes of romantische intermezzo’s. Maar in tegenstelling tot het Nick Nolte / Eddie Murphy duo, in die andere Walter Hill film 48 Hrs. (1982), zijn er weinig vonken te bespeuren tussen Schwarzie en Belushi. Ze spelen elk wel hun rol met brio, die perfect past bij het testosteron-gehalte van deze actieprent, maar er is vrijwel geen geslaagde interactie tussen beide mannen. De humor is ook ver te zoeken tussen die twee, ook al zag je dat het wel de bedoeling was om hier en daar de sfeer wat te ontladen met humor

     red heat review animated picture red heat review animated picture

    Maar ook al is er vrijwel geen echte karakter-uitdieping, is de film een explosie van kinetische energie, zoals het chicken-spel met bussen. En je kunt pas genieten van dit spektakel indien je kan rekenen op een afgelikte fotografie. En dit werd verzekerd door de ervaren DoP Matthew F. Leonetti die eerder al Commando (1985) had ingeblikt en later films als Rush Hour 2 (2001) en Strange Days (1995). En je zou het haast vergeten in deze macho-prent, maar er loopt ook een femme fatale rond, met name showgirl Gina Gershon (Face/Off, Bound, The Insider).

    Je hoeft in ieder geval de Blu-ray niet te kopen voor zijn extras, want deze zijn zo goed als waardeloos. Er wordt hoegenaamd niet gepraat over Red Heat. De makers van de blu-ray proberen dit echter te verhelpen door bij de interviews foto's te tonen uit de film. Zo krijg je hilarische toestanden van twee mannen die praten over de rol van Arnold in Conan the Barbarian (1982), terwijl we foto's zien uit Red Heat. WTF?! Er is geen audio-commentaar van de regisseur over de gehele film, Walter Hill en de acteurs komen zelfs niet in de extras aan het woord. Buitengewoon pathetisch. Daarentegen is de conversie naar het digitale formaat best knap, alsook de klank-afwerking. En dit is misschien het belangrijkste element van deze schijf.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 29 mei 2010

     

    *** Red Heat trailer ***

  • Sex Tape van Gina Gershon op You Tube !

    Pin it!

    Dat Gina Gershon ondertussen de leeftijd van 45jaar heeft bereikt en er nog steeds uitziet als een babe van 30 is toch wel opmerkelijk, en dit zonder veel ingrijpende plastische chirurgie. Ik ken vriendinnen van 25 die er nu al uitzien als versleten moeders van 50. Spijtig genoeg ziet de carrière van Gershon er niet altijd even aanstekelijk uit als haar donkere ogen en sexy gelaat. De flops en straight-to-dvd films zijn ondertussen niet meer bij te houden. In zekere zin is Gina Gershon een beetje een zwart-harige Sharon Stone; niet op haar tong gevallen, intelligent, talentvol, begeerlijk en een wisselvallige carrière. Hoewel, Gina weigerde om haar benen te kruisen voor Paul Verhoeven in Showgirls (1996) zoals Stone deed in Basic Instinct (1992).

    Delirious poster

    De actrice heeft nochtans bewezen in Bound (1996) van de gebroeders Wachowski dat ze haar vrouwtje kan staan in de acteerwereld. Ze is trouwens met deze film een rolmodel geworden voor heel wat lesbo's. Nu heeft ze een kleine rol in Delirious (2006), de nieuwe independent prent van de maatschappij-kritische-wacko-regisseur Tom DiCillo (Living in Oblivion, The Real Blonde). Ook Steve Buscemi en guitarist Elvis Costello zijn van de partij.

    Korte inhoud: De ietwat zielige paparazzi Les Galantine (Steve Buscemi) raakt bevriend met Toby (Michael Pitt), een dakloze zwerver die ervan droomt om acteur te worden. Wanneer Toby een affaire begint met de blonde teenage-popster K'Harma Leeds (Alison Lohman), wordt Les jaloers en besluit hij op zijn manier wraak te nemen.

    Hopelijk komt Delirious bij ons uit. Tot nu toe is er nog geen release-datum, ook al mocht de prent een aantal filmfestival prijzen in ontvangst nemen (San Sebastian, Istanbul). Maar dit moeten we toch even nuanceren, want tegenwoordig kan je uw film in zowat honderden filmfestival opsturen. De kans dat je genomineerd wordt voor een festival is vrij groot, of je moet al een draak van een film afleveren. En als er een prijs uit de bus komt, maken distributeurs daar maar al te graag gebruik van als promotiemiddel. Zelfs films die zijn opgenomen in een nominatie-lijst (!) volstaat al om alle tv-zenders en kranten het hoofd op hol te brengen. Cannes, Sundance, Toronto, The Academy Awards en in mindere mate Venetië zijn de belangrijke filmfestivals wat mij betreft – de rest is mooi meegenomen voor de winnende bioscoopfilms.

    In het onderstaande fragment zien jullie Gina Gershon die in eigen persoon wordt gevraagd voor een interview in een hotelkamer met regisseur DiCillo. Dit lijkt na verloop van een tijd een soort promotie te worden in de vorm van een uitgelekte seks-tape (iets wat sterren tegenwoordig graag gelekt zien op grote media-stations). Maar Gina is totaal niet op de hoogte van de plannen van de regisseur om een porno te shooten. Nope, dit heeft niets te maken met de echte film, maar was best grappig als promotiestunt. In de film speelt Gershon de rol van een castingregisseur. Hier is trouwens de échte trailer.