gaspard ulliel

  • Twee Franse biopics over Yves Saint Laurent

    Pin it!

    Er zijn dit jaar twee Yves Saint Laurent biopics in omloop. Enerzijds is er de brave versie genaamd Yves Saint Laurent (2014) van Jalil Lespert, en een meer gewaagde en persoonlijke versie genaamd Saint Laurent (2014) van Bertrand Bonello.

    Korte inhoud YSL: Parijs, januari 1958. De 21-jarige Yves Saint Laurent (Pierre Niney) werd aangeduid als opvolger van Christian Dior en stelt zijn eerste collectie voor. Op diezelfde succesvolle dag ontmoet hij Pierre Bergé (Guillaume Gallienne), meester in het vak, die de liefde van zijn leven en zijn zakenpartner wordt. Beiden zullen elkaar nooit verlaten. Drie jaar later richten ze het bedrijf Yves Saint Laurent op, inmiddels uitgegroeid tot een van de beroemdste merken in de luxe modewereld. Is reeds vanaf 6 augustus 2014 te verkrijgen op DVD en Blu-ray (105 minuten).

    yves_saint_laurent_2014_poster.jpgsaint_laurent_2014_poster.jpg

    Korte inhoud SL: Film over het leven van Yves Saint Laurent (Gaspard Ulliel), de bekende Franse modeontwerper die eerst voor Dior werkte om nadien samen met zijn vriend Pierre Bergé (Jérémie Renier) met zijn eigen modelabel te beginnen. Het verhaal richt zich voornamelijk op de periode tussen 1965 en 1976, wanneer Saint Laurent zijn topjaren kende op professioneel vlak, maar zijn meest bewogen jaren kende op persoonlijk vlak. De mode-ontwerper hield er nogal een extravagante levensstijl op na. De film komt op 24 september 2014 bij ons in de bioscoop (150 minuten).

    yves_saint_laurent_2014_pic01.jpgsaint_laurent_2014_pic01.jpg
    yves_saint_laurent_2014_pic02.jpgsaint_laurent_2014_pic02.jpg

    Vorig jaar stuurde Frankrijk "Renoir" naar de Oscars, een biopic over de laatste jaren van de impressionistische schilder, maar die haalde de eerste selectie niet. Dit jaar heeft Frankrijk opnieuw een biopic naar de oscars gestuurd, en de eer ging naar Saint Laurent. En het moet gezegd worden, daar waar je bij de trailer van de eerste film bijna in slaap valt, merk je op dat de tweede film net iets meer plezier heeft beleefd in hun zoektocht naar een uitdagende filmstijl. De casting bestaat niet alleen uit charismatische mannen (dit in tegenstelling tot de andere film), maar het zijn stuk voor stuk talentvolle acteurs. Zelfs bij de actrices pakken ze uit met de knappe Léa Seydoux en de blonde stoot Aymeline Valade. Ik moet de twee films nog niet dus ga ik me niet uitspreken over de kwaliteit ervan. Ik laat het aan jullie over of je eerder kiest voor een meer waarheidsgetrouwe maar saaie biopic of een meer verzonnen maar boeiende biopic.

    *** Yves Saint Laurent + Saint Laurent trailer ***

  • Hannibal Rising

    Pin it!

    De vraag die iedereen zich kan stellen is of een Hannibal Lecter film zonder Anthony Hopkins eigenlijk wel mogelijk is. Het antwoord op deze vraag zullen we spoedig te weten komen in deze prequel, Hannibal Rising (2007) van Peter Webber (Girl with a Pearl Earring), waar we het personage zien opgroeien van zijn kindertijd in Litouwen via zijn levensperiode in Frankrijk tot aan zijn ondergang in de Verenigde Staten. Vaak verkozen tot Best Villain heeft Lecter, het personage dat is uitgevonden door romanschrijver Thomas Harris, ondertussen al 4 films op zijn naam: Manhunter (1986), The Silence of the Lambs (1991), Hannibal (2001) en Red Dragon (2002).

    Hannibal Rising 01 Hannibal Rising 02 Hannibal Rising 04 Hannibal Rising 05 Hannibal Rising 03 Hannibal Rising 07

    Ik heb een dubbel gevoel bij het zien van de trailer. Rationeel bekeken denk ik dat het personage al zoveel is uitgemolken dat je haast geen interessant verhaal meer kunt vertellen zonder te vervallen in clichés. Anderzijds ziet Rising Hannibal er veelbelovend uit met een eigen filmstijl. Helaas zitten er in de trailer naar mijn smaak weer iets teveel fade-to-blacks in, en zie je de jonge Lecter, gespeeld door de Franse acteur Gaspard Ulliel, amper spelen. Je krijgt wel een pak sfeerbeelden en een nieuw foltertuig die waarschijnlijk de verdrinkingsangst moet simuleren. Maar de vertolking van de jonge Lecter zal de film doen vallen of staan, dat staat nu al vast. Daarnaast zien we ook nog Gong Li in de film opduiken als Lady Murasaki.

    Voor diegene die de boeken hebben gelezen van Thomas Harris, weten dat de psychopaat een fascinerend leven heeft gehad toen hij nog jong was. Rising Hannibal lijkt heel wat interesse te hebben in de fascinatie voor de masker via de samurai cultuur - en ik die dacht dat het masker uiteindelijk iets functioneels was om te vermijden dat Lecter tijdens zijn gevangenschap naar je gezicht zou happen. In ieder geval kunnen we begin volgend jaar het nieuwe boek van Harris lezen – en hier kunnen we in onze verbeelding perfect een jonge Anthony Hopkins voor de geest halen. Ik twijfel nog of ik eerst het boek zal lezen of de film zal bekijken… Op 28 maart 2007 komt de film bij ons in de zalen. Laat weten wat jullie denken van de trailer in de commentaren.

    ***Related Posts***
    13/11/2006: The Painted Veil, Hannibal Rising en Ratatouille poster
    03/11/2005: Eerste blik op Hannibal Rising
    30/09/2005: Villain Top 50
    30/03/2005: Gong Li in de Hannibal Lecter prequel
    29/10/2004: Terugkeer naar de jeugd van Hannibal Lecter
    28/09/2004: Analyse van Manhunter, Silence of the Lambs, Hannibal & Red Dragon

  • Foto's van de Hannibal Lecter prequel

    Pin it!

    Dat Hannibal Lecter een van de best uitgeschreven villain is op het witte doek konden we onlangs nog zien in een Top 50 lijstje van het American Film Institute. Of er nog een vervolg zal komen na Red Dragon (2002) met Anthony Hopkins valt te betwijfelen. Een prequel op de Hannibal Lecter-personage is daarentegen al een tijdje in productie, onder de naam Hannibal Rising (2007). Normaal had de film Behind the Mask moeten heten, maar er andere film had de titel al weggekaapt.

    Hier zijn de eerste twee foto’s van de film: 1 en 2. Behind the Mask, is opnieuw gebaseerd op een boek van Thomas Harris en speelt zich af in het Europa van de jaren '40, en graaft naar de oorzaak van Dr. Lecter’s bloeddorstige natuur.

    De hoofdrol wordt gespeeld door de 20-jarige Franse acteur Gaspard Ulliel (Un long dimanche de fiançailles) en de regie is in handen van Peter Webber (Girl With A Pearl Earring).

    Wordt deze film een hit? Wel, ik had vóór de film Hannibal (2001) het gelijknamige boek gelezen van Harris en toen ik de film zag van Scott was ik ontgoocheld dat de backstory van Hannibal volledig uit de film werd geschreven. Ik kijk dus echt uit naar de verfilming want dit gedeelte van het leven van Hannibal is echt wel boeiend en verrassend goed uitgeschreven. Of het een kaskraker wordt betwijfel ik, gezien iedereen uiteraard Hopkins zal missen. Maar als het al een troost mag zijn, althans voor sommige filmfans, Gong Li zit in de film. Als dat geen fantastisch nieuws is.

    ***Related Posts***
    31/12/2006: Hannibal Rising trailer
    13/11/2006: The Painted Veil, Hannibal Rising en Ratatouille poster
    30/09/2005: Villain Top 50
    30/03/2005: Gong Li in de Hannibal Lecter prequel
    29/10/2004: Terugkeer naar de jeugd van Hannibal Lecter
    28/09/2004: Analyse van Manhunter, Silence of the Lambs, Hannibal & Red Dragon

  • Un Long Dimanche de Fiançailles (2004) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Jean-Pierre Jeunet heeft zich goed herpakt na zijn misstap in Amerika met Alien: Resurrection. In Un Long Dimanche de Fiançailles (2004) grijpt hij terug naar het materiaal die hem ‘fortune and glory’ bezorgde, iets teveel volgens sommigen, maar daar kom ik later op terug. De film is tevens ook de duurste Franse film (55M euro), en niet zonder controverse, maar deze titel zal Jeunet binnenkort mogen afstaan aan Luc Besson.

    un_long_dimanche_de_fiancailles_2004_blu-ray.jpg

    In ieder geval trekt Jeunet opnieuw de kaart van de grote publieksfilm met een affiche die doet denken aan het schaduwbeeld van Russell Crowe op een goudgele zonsondergang in Gladiator. Maar in plaats van de mannelijke held die, gewapend met zwaard, frontaal de camera aankijkt, zien we nu een vrouwelijke verschijning met een bloesje in kant, voor een zonovergoten landschap. Ze heeft haar rug naar de camera toegekeerd. Haar hoofd is lichtjes gedraaid en voorover gebogen. Zij weet iets wat wij niet weten. Zij vermoedt dat haar verloofde Manech niet aan het front is gestorven.

    De film had iets mee van de anti-oorlogsfilm La Chambre des Officiers uit 2001, waar een jonge officier tijdens WO1 werd opgenomen in de ziekenboeg na een zware wonde. Maar zoveel geluk hebben de soldaten in deze film niet. In Un Long Dimanche de Fiançailles zitten we opnieuw in de eerste wereldoorlog. Vijf soldaten moeten voor de krijgsraad verschijnen wegens moedwillige zelfverminking. Ze hopen elk te ontkomen aan het slachtveld. Maar hun “ongelukjes” kan de raad niet overtuigen en de mannen worden ter dood veroordeeld. Ze worden losgelaten in het bloederige no-man’s-land tussen de twee rivaliserende loopgraven van de Duitse en Franse troepen. De vijf mannen zijn ten dode opgeschreven en zo doet het verhaal de ronde dat ook Manech zijn leven heeft verloren op het slachtveld. Wanneer Mathilde dit te horen krijgt, kan ze zich er niet bij neerleggen. Ze gelooft niet dat haar verloofde is afgeslacht aan het front, gezien ze nog steeds een stevige band voelt met hem. Haar beslissing staat vast om Manech op te speuren, ook al wordt dit afgeraden door familie, kennissen en zelfs de overheid. Mathilde laat zich niet uit het lood slaan en gaat op zoek naar kennissen en familieleden van de andere soldaten, in de hoop iets meer over Manech te weten te komen.

    De roddels dat de film een afkooksel van La Fabuleux Destin d’Amélie Poulain zou zijn doet de film onrecht aan. Uiteraard kan je er moeilijk omheen dat de twee films veel met elkaar gemeen hebben. Zo zien we dezelfde hoofdactrice en vele herkenbare nevenacteurs uit Amélie. Het verhaal heeft ook een gelijkaardige fragmentarische structuur en baadt alles opnieuw in een fotografische apotheose van goudgele tinten (maar ook in koude blauwe oorlogs-atmosferen). Met al die verwijzingen zouden we uiteraard nog vergeten dat Jeunet een heel specifieke, herkenbare en doeltreffende verteltechniek bezit, en dit al 15 jaar lang, samen met zijn metgezel Marc Caro. Zo was het duistere en experimentele karakter reeds aanwezig in de kortfilmLe Bunker de la Dernière Rafale, het kleurenpalet in Delicatessen, de ludieke en anekdotische ondertoon zat in de kortfilm Foutaises en het fantastische in La Cité des Enfants Perdues. Maar als je niet verder wil kijken dan het evidente, zal de magie van de vertelling u compleet ontgaan. Zo wordt het gruwelijke van de oorlog geniaal afgewisseld met het absurde, en de innige romantiek wordt aangevuld met idyllische humoristische momenten. Het gaat dus niet om 1 film maar wel om tientallen films, en ze zijn allen even verrassend. En zo krijgt de 1ste wereldoorlog een nooit eerder gezien uitzicht. Jean-Pierre Jeunet is misschien naast Wong Kar-Wai en Zhang Yimou, één van de knapste beeldvirtuozen van het moment, in dezelfde lijn als Tim Burton en Terry Gilliam. Genieën die eigenlijk geen boodschap hebben aan de “auteursfilm”-discussies, maar die op hun manier succesvolle mijlpalen in de filmgeschiedenis neerzetten die toekomstige generaties van filmmakers zullen inspireren.

    un_long_dimanche_de_fiancailles_02.jpg
    © Warner Bros.

    Het is ook veel te gemakkelijk om te beweren dat het visuele aspect in de film, het liefdesverhaal zou overschaduwen. Onzin! Het liefdesverhaal zit hem juist in de kleine momenten van Mathilde die er alles aan doet om de waarheid te achterhalen. Audrey speelt perfect haar rol zonder in een karikatuur te vallen. Haar overtuiging is niet gestoeld in een grenzeloos optimisme, maar we zien haar constant twijfelen met een onschuldige blik, een ongemakkelijke beweging – versterkt door haar mank lopen. En juist deze handicap versterkt haar doortastende speurtocht, die niet minder heroïsch wordt als de strijd die de soldaten hebben gevoerd op het slachtveld. Haar koppige strijd die ze levert ten opzichte van het ongeloof rondom haar weerspiegelt zonder enige twijfel ook het halsstarrige karakter van Jeunet die de films maakt waar hij zin in heeft, gekant tegen alle kritieken van pers en media.

    un_long_dimanche_de_fiancailles_01.jpg
    © Warner Bros.

    Het verhaal is gebaseerd op een moeilijk te adapteren brievenroman van Sébastien Japrisot, die Jeunet met ongelofelijk veel detail en gevoeligheid omzet in verheven poëtische cinema, waar ik echt dol op ben. De film is een passionele puzzel die dieper snijdt in het menselijke vlees dan Amélie, en de hartstochten en de menselijke warmte van verschillende personages bloot legt op een duizelingwekkende manier. Verschillende verhaallijnen die elk een heel persoonlijk invulling doen, net zoals in Rashomon, onthullen een Frankrijk in de jaren 20.

    un_long_dimanche_de_fiancailles_03.jpg
    © Warner Bros.

    Kortom, Un Long Dimanche de Fiançailles is een overweldigend liefdesverhaal die veelvuldig beroep doet op ons collectief geheugen. We worden heen en weer geschud tussen verschillende emoties en reizen vanuit de moerassige loopgraven, via het nostalgische Garde d’Orsay, naar een enorme hangar waar een reusachtige zeppelin in vlammen opgaat. Deze film is niet enkel bedoeld voor het grote publiek maar zeker ook voor de echte filmliefhebber. Het is ook een zuivere bioscoopfilm die op het grote witte scherm moet aanschouwd worden, met opnieuw knappe dialogen, een schitterende mise-en-scène, een overtuigende Audrey Tautou, een sterke cast, een adembenemende visuele slagkracht en als kers op de taart een meeslepende en sobere score van Angelo Badalamenti. Ik zou het niet omschrijven als een meesterwerk, omwille van de simpele reden dat de mensen rondom mij in de zaal geen traantje hebben weggepinkt op het einde van de film. En dit is geen punt van meligheid, maar gewoon een kwestie van goede cinema. In dat opzicht is The English Patient als oorlogs-romance nog net iets doeltreffender.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 8 november 2004