frank van den eeden

  • De Behandeling (2014) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vorig jaar was een uitstekende periode voor de Vlaamse films qua bioscoopbezoeken. Enerzijds had je de nieuwe Stijn Coninx film Marina (2013) met 506'421 bezoekers, alsook Het Vonnis (2013) van Jan Verheyen met 394'928 bezoekers. Er was dan ook nog het FC. De Kampioenen gedrocht dat zowat 720'000 mensen kon overtuigen hiervoor een filmticket te kopen ... begrijpen wie begrijpen kan. Dit voorjaar was het uitkijken naar Halfweg (2014) van Geoffrey Enthoven en De Behandeling (2014) van Hans Herbots. Twee films die niet echt hebben kunnen overtuigen en ver onder de grens van 150'000 bezoekers zijn beland.

    de_behandeling_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Agent Nick Cafmeyer (Geert Van Rampelberg) lijkt op het eerste gezicht een gedreven rechercheur te zijn. Maar er hangt een donkere schaduw over zijn leven en relaties. Nick worstelt sinds zijn 9de met de onopgeloste verdwijning van zijn broertje Bjorn. Op aanwijzen van Nick is zijn buurman Plettinckx (Johan van Assche), een zedendelinquent, toen verhoord en weer vrijgelaten. Plettinckx woont na al die jaren nog steeds in dezelfde buurt als Nick en schept er genoegen in om hem te tergen. Het blijft op Nick wegen. De enige vrouw die op de hoogte is van dit drama uit zijn verleden, is zijn chef, de iets oudere Danni (Ina Geerts). Danni aarzelt om Nick te betrekken bij een nieuwe onrustwekkende zaak : een koppel is 3 dagen vastgehouden door een indringer. Van hun 9-jarig zoontje Robin en de dader ontbreekt elk spoor. Nick neemt de leiding in een adembenemende klopjacht.

    Alle ingrediënten waren aanwezig voor een geslaagde thriller. Enerzijds is er de talentvolle Director of Photography Frank Van den Eeden (The Invader, Het Vonnis, Swooni), de geslepen en ervaren monteur Philippe Ravoet (De Zaak Alzheimer, Hasta La Vista, Loft) en ook een beloftevolle en charismatische hoofdacteur die zich een beetje opwerkt als de nieuwe Koen De Bouw. Ook scenarist Carl Joos (The Broken Circle Breakdown, De Zaak Alzheimer) is een vaste waarde en hier heeft hij een bestseller van de Britse Mo Hayder, die gekend staat voor haar expliciete gruwel beschrijvingen, tot een filmscript vertaald.

    Maar het script en de regie waren spijtig genoeg niet van het niveau om de vele genre-clichés te overstijgen. Bij momenten heb je de indruk naar een aflevering van Code 37 te kijken en anderzijds naar de B-roll van een Amerikaanse thriller. En hierin zie je meteen het verschil tussen een Erik Van Looy en een Hans Herbots. Beiden zijn ze enorme fans van de Amerikaanse cinema, en het is hen gegund want geslaagde thrillers zijn dun gezaaid in ons filmlandschap. Maar je moet wel iets te vertellen hebben en ons niet 2 uur lang opzadelen met een personage die woest heen en weer schopt en van het ene huis naar het andere loopt met een zaklamp. Dat Hans Herbots een fan is van Se7en (1995) is overduidelijk, maar Se7en was 20 jaar geleden een film die grenzen heeft verlegd op vlak van fotografie en sfeer, met een ijzersterk plot en een uitzinnig knappe cast. Het was een thriller die bestemd was voor de echte filmliefhebbers.

    Deze Behandeling is op geen enkel vlak vernieuwend, laat staan dat het zelfs een beetje interessant of spannend is. Komt daar nog bij dat het doelpubliek waarvoor deze prent is bestemd, net iets meer verwacht van een thriller. Je kunt hiermee slechts een tv-publiek mee bekoren. Een publiek die op het puntje van hun stoel zitten voor series als "Cordon" of "Deadline 25/5" maar die nauwelijks nog een bioscoop binnenstappen, tenzij er een FC De Kampioenen film op het programma staat (720'000! Dat is meer dan 1 op 10 Vlamingen!). Maar hiervoor was dit project niet commercieel genoeg en bijgevolg heb je dan ook een tegenvallende opkomst. Herbots wou nochtans het doorsnee Jan Verheyen vertier overstijgen maar zoiets speel je niet voor mekaar met geforceerde trage slow motion shots en veel te dichte close-ups waar het artificieel karakter ervan af druipt.

    De Behandeling animated pictureDe Behandeling animated picture

    Ik heb het boek niet gelezen en kan enkel een oordeel geven over datgene wat ik te zien kreeg in deze filmversie, maar het hoofdpersonage was allesbehalve interessant te noemen, laat staan dat we er ooit sympathie voor konden krijgen. En dit zou wel eens een verklaring kunnen zijn waarom de Amerikanen niet meteen staan te springen om de boeken van Mo Hayder te verfilmen. Dit had een helletocht moeten worden van een personage die de duisternis ging trotseren, maar bleef steken in banaliteiten en stereotypen. En wanneer je als kijker iets teveel bezig bent met de sfeer en het fotografische aspect, heb je een probleem. De intrige in het verhaal is minimaal en de uitwerking van de ontspoorde ontvoering mist geloofwaardigheid. Het resultaat is een schots en scheef in mekaar zittende thriller met 3 verschillende plotlijnen die elk afzonderlijk verfijning en originaliteit missen. Van Rampelberg slaagt er hier ook niet in om weerwoord te bieden op het flauwe script of de steriele regie, maar ik wil deze acteur nog wel zien opdraven als hoofdacteur in hopelijk iets betere thrillers met regisseurs die zijn acteergeweld kunnen doseren.

    de_behandeling_2014_pic01.jpgde_behandeling_2014_pic02.jpg

    'De Behandeling' draait rond karakters die ten gevolge van een ziek brein of van een trauma een behandeling kunnen gebruiken, maar deze niet hebben gekregen met alle gevolgen van dien. En jawel, deze prent wil bovendien choqueren met pedo-gruwel en ouwe VHS cassettes met mannen die jongetjes vastnemen bij de arm en een bizar shot van een liggende naakte man en een been van een tiener over zich heen. Was ik op dit moment al niet half in slaap gevallen, had ik er misschien wel mee zitten lachen. Iets wat ik nu en dan toch deed zoals bij de scene waarin Van Rampelberg verstrikt raakte in een bloedzakje of met het urine-leitmotiv die gewoon te dom is om na te vertellen. Plaats daarnaast een serie als "True Detective" en het contrast kan haast niet groter zijn.

    De Blu-ray en DVD van De Behandeling is vanaf 6 juni 2014 beschikbaar met een première-verslag, fotogalerij en nog wat verwijderde scènes. Er is spijtig genoeg geen audio-commentaar op de film, en ik denk niet dat ik al een Blu-ray van een Vlaamse langspeelfilm heb gezien met audio-commentaar. Ik hoop dat daar snel eens verandering in komt. Ook al heeft deze Vlaamse prent me niet kunnen overtuigen, wil ik de regisseur wel eens aan het woord laten en zijn motivaties horen bij de uiteenlopende scènes. Maar tot nu toe moeten we het stellen met de bovenvermelde extraatjes.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 14 juni 2014

     

    *** De Behandeling trailer ***

  • Het Vonnis (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Naast Prisoners (2013) kwam er vorig jaar een andere film in de bioscoop waarin het hoofdpersonage na een tragisch voorval het recht in eigen handen neemt. Ik heb het over de laatste film van Jan Verheyen, genaamd Het Vonnis (2013). Net zoals SM-rechter (2009) hebben we hier te maken met een Vlaamse rechtbank thriller. Het courtroom drama is een genre waarin de Amerikanen in uitblinken met films als Primal Fear (1996), The Accused (1988), A Few Good Men (1992), A Time to Kill (1996) of nog The Verdict (1982) en ik zou er nog tientallen kunnen opsommen.

    het vonnis,koen de bouw,jan verheyen,veerle baetens,Joke Devynck,Wouter Hendrickx,Hendrik Aerts,Johan Leysen,Chris Lomme,Jo De Meyere,Jappe Claes,Frank Van den Eeden,West of Memphis

    Korte inhoud: Het lot verscheurt het leven van Luc Segers (Koen De Bouw), die op de vooravond van zijn benoeming als CEO van een topbedrijf zijn vrouw Ella (Joke Devynck) en zes-jarige dochter verliest ten gevolge van een brutale moord. Luc ontwaakt in het ziekenhuis na drie weken coma en wordt snel op de hoogte gehouden van de feiten en met de hulp van inspecteur Vercauteren (Wouter Hendrickx) kan hij de dader met de vinger wijzen. De dader Kenny De Groot (Hendrik Aerts) wordt dan ook opgepakt. Maar door een onnozele procedurefout komt de dader op vrije voeten, nog voor het proces kan beginnen. Bij Segers gaan de stoppen springen en hij beslist dan maar het recht in eigen handen te nemen en zal zich daarna meten met de rechtsstaat die hem in de steek heeft gelaten.

    Laat ik misschien eerst beginnen met het positieve. Ik vind Het Vonnis één van de betere Jan Verheyen films. Het script is het gevolg van een persoonlijke verontwaardiging over het justitie-apparaat en deze woede heeft de regisseur nu ook gedeeld met zijn publiek. Het moet gezegd worden, Jan Verheyen kenmerkt zich vooral door zijn ietwat platte en zeemzoete films à la Team Spirit en Zot van A., die voornamelijk bestemd waren voor een tv-publiek. Hier lijkt hij iets meer gewicht in de schaal te willen leggen, en ik hoop dat hij op dit elan verder gaat.

    Het valt niet te betwijfelen dat er geacteerd wordt op hoog niveau en dan vooral door Johan Leysen, bekend van ondermeer "The Spiral", die hier een glansrol neerzet als advocaat van Segers. Daarnaast zien we ook een uitstekende Koen De Bouw die een zwaar getekende man speelt, en een briljante scène heeft met Chris Lomme. De andere acteurs, gaande van Jo De Meyere, Veerle Baetens en Jappe Claes hebben allemaal ook wel verdienstelijke bijrollen en de fotografie van Frank Van den Eeden houdt alles heel koel en strak. De kleurcorrectie is misschien wel iets te overdreven gedesatureerd en gecontrasteerd.

    Tot zover de pluspunten. Het Vonnis mag dan nog wel de intentie hebben breder te mikken dan het gewone tv-publiek, het slaagt er eigenlijk amper in om ons 2 uur lang te boeien. En het probleem ligt volgens mij bij het scenario die iets teveel platgetreden paden bewandelt en eigenlijk weinig nieuwigheden te vertellen heeft. Je weet trouwens al waar dit verhaal naar toe gaat van bij het begin en het is voor mij altijd een slecht teken wanneer ik te midden van de film naar mijn uurwerk zit te staren. Het script is noch een volwaardige vendetta film (de film suggereert de wraak-actie zelfs in flash back), noch een slimme rechtbank thriller. Dit scenario mist intrige en spanning. Je hebt ook moeite om meteen mee te leven met het hoofdpersonage, gezien er heel weinig karakter-ontwikkeling is alvorens de moordaanslag.

    Het Vonnis animated pictureHet Vonnis animated pictureHet Vonnis animated picture

    Het had veel interessanter geweest mocht Verheyen bijvoorbeeld de identiteit van de dader verborgen hebben gehouden. Het had naast een meer boeiende film ook een veel interessantere discussie opgeleverd over de gevolgen van vendetta acties. Nu wordt alles nogal simplistisch voorgesteld, alsof een juridische fout per se in het voordeel is van de dader. De documentaire West of Memphis (2012) heeft het ook over juridische dwalingen, maar met het gevolg dat 3 onschuldige jongeren 17 jaar achter de tralies vlogen en één ervan bijna ter dood veroordeeld werd. De film dringt ons ook iets teveel een mening op, en laat geen ruimte voor nuance. De slechterik is slecht, de procureur is emotieloos, de fout is al zo onnozel als wraakroepend en het slachtoffer is de ideale man met het ideale gezinnetje in het ideale leven. De dader, die nooit schuldig werd bevonden, werd zelfs door zijn advocaat afgespiegeld als een 'problem child'. Ik had zoiets van: "WHY?" Dit had het pleidooi kunnen zijn van de advocaat van Segers in het voordeel van zijn klant, maar dit werd hem op een dienstblad aangereikt door een gemene advocate met valse glimlach vol met blokjes op haar tanden (die blokjes zijn er niet voor haar personage maar de actrice had toevallig in die periode haar tanden willen rechtzetten - had bij momenten de indruk dat Sara De Roose het tot advocaat geschopt had). Het vonnis zag je dan ook al van ver aankomen.

    Kortom, ik denk dat Het Vonnis wel zijn publiek zal vinden, zeker in de hoek van de verzuurde Vlamingen die over alles en nog wat hun beklag doen. Maar veel wijzer zullen ze van deze prent echt niet worden, integendeel, het zal het geloof in de rechtsstaat nog meer een deuk geven. Laat me duidelijk zijn, het rammelt bij justitie, maar het is denk ik niet met populistische platitudes dat we hier iets aan zullen veranderen. Deze film snijdt immers te weinig in het vlees om echt te bloeden en indruk te maken. Qua niveau is het wel beter dan SM-Rechter, en het is verre van een slechte film, maar ik wacht nog op de eerste geslaagde rechtbank thriller. (quotering 2/5)

    Het Vonnis is vanaf volgende week 25 februari 2014 beschikbaar op DVD en Blu-ray met als bonus een aantal verwijderde scènes, een première verslag en een set-interview met regisseur Jan Verheyen. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur over de gehele film, want misschien tot leuke en vaak gênante stiltes had kunnen zorgen.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 19 februari 2014

     

    *** Het Vonnis trailer ***

  • The Invader (2011) *** recensie

    Pin it!

    Het was een aangename verrassing op het Filmfestival van Gent dat er weer enkele Belgische films op het menu stonden. De Belgische en dan vooral de Vlaamse film doet het erg goed de laatste tijd. Mijn kompanen wezen me erop dat The Invader (2011) (L'Envahisseur) de film was met het naakte topmodel Hannelore Knuts. Niet dat ik dat op zich een reden vond om deze film te willen zien, maar na het zien van de openingsscene van beeldend kunstenaars en regisseur Nicolas Provost, was ik wel overtuigd.

    the invader,nicolas provost,hannelore knuts,Isaka Sawadogo,Stefania Rocca,Frank van den Eeden,nico leunen,swooni

    Achteraf werden we trouwens verrast op een verschijning van Nicolas Provost en Hannelore Knuts, die beiden duidelijk nog last hadden van jetlag. Ze had het niet zozeer over een 'acteerprestatie' maar over een samenwerking en 'performance'. Een die er zeker mag zijn. Het is een knaller van een openingsscène. Het is een trip, een droomsequentie en lichtjes onheilspellend ook. Knap. En dan trekt Nicolas ons terug in de realiteit. We bevinden ons op een werf in Brussel. Duidelijk met illegale werknemers die 's avonds na de dagtaak weggevoerd worden naar een bouwvallig pand in Brussel en samen moeten hokken in mensonterende omstandigheden. Zo ook Amadou een Afrikaan die aanspoelde op een strand en nu door deze mensensmokkelaars moet werken voor zijn papieren.

    Korte inhoud: Amadou (Isaka Sawadogo), een sterke en charismatische Afrikaanse man, spoelt aan op een strand in Zuid-Europa. Het lot brengt hem naar Brussel, waar hij verstrikt raakt in de netten van mensenhandelaars die hem alle hoop ontnemen. Op een dag ontmoet hij echter Agnès (Stefania Rocca), een ravissante en briljante zakenvrouw die zich aangetrokken voelt tot de charmante Amadou. Amadou beschouwt haar als zijn reddende engel en hij droomt meteen van een prachtige zorgeloze toekomst met haar. Helaas: de illusie wordt algauw doorprikt. Agnès verbreekt elk contact met Amadou, die gefrustreerd in een draaikolk van destructief geweld belandt.

    Amadou wil aan zijn toekomst werken, hij wil het hier maken en werkt dus voor twee. Zijn vriend is namelijk doodziek. Bij een plotse controle op de werf moet Amadou de benen nemen en doolt hij de hele dag lang door Brussel. Wanneer hij terug bij de mensenhandelaars aankomt, merkt hij dat zijn vriend verdwenen is. De criminelen maken hem wijs dat zijn vriend zelf de benen heeft genomen, maar Amadou trapt er niet in en besluit van nu af aan op eigen benen te staan en zijn vriend te wreken.

    Tijdens een van zijn dooltochten door de troosteloze straten leert hij de zakenvrouw Agnes kennen, met wie hij een korte vurige affaire beleeft. Als ook Agnes hem afwijst en hem ten allen prijze wil vermijden, heeft Amadou het heel moeilijk om haar afwijzing te accepteren. Bovendien krijgt Amadou opeens de kans om de mensensmokkelaars de rekening te presenteren en ontaardt de situatie.

    Het sterke aan de hele film is dat de sympathieke Amadou gedurende de film en door de loop van de gebeurtenissen een totaal andere persoon wordt. Van iemand met een droom die het wil maken, wordt hij opeens een wreker en daarnaast nog een obsessieve stalker.

    the invader,nicolas provost,hannelore knuts,Isaka Sawadogo,Stefania Rocca,Frank van den Eeden,nico leunen,swooni,François Pirot,Giordano Gederlinithe invader,nicolas provost,hannelore knuts,Isaka Sawadogo,Stefania Rocca,Frank van den Eeden,nico leunen,swooni,François Pirot,Giordano Gederlinithe invader,nicolas provost,hannelore knuts,Isaka Sawadogo,Stefania Rocca,Frank van den Eeden,nico leunen,swooni,François Pirot,Giordano Gederlini

    Je weet dus met je aanvankelijke sympathie voor Amadou opeens niet echt blijf meer. De man wordt monster, het sociaal drama wordt een thriller. De transformatie wordt subtiel verteld, de grootstad Brussel als ontredderde wildernis wordt op prachtige manier in beeld gebracht, in schril contrast met de intieme scènes tussen de personages die bijna altijd face-to-face scenes zijn. Provost heeft veel geleerd van die andere bekende regisseurs die dergelijke sociale drama's op ons netvlies wisten te branden, maar dat doet zeker geen afbreuk aan zijn verdienstelijke Franstalige debuutfilm.

    De fotografie van de film werd verzorgd door Frank van den Eeden, die hetzelfde jaar ook de beeldvoering van Swooni (2011) op zich heeft genomen. De montage gebeurde door Nico Leunen, die ondertussen ook al een mooie CV kan voorleggen. Het scenario van de film kwam onder meer van Giordano Gederlini and François Pirot.

    Update: The Invader kreeg zomet de Jo Rupke prijs. Verleden jaar viel die eer te beurt aan Gust Van den Berghe met zijn En waar de sterre bleef stille staan (2010). Voor de muziek en sound van The Invader winnen Sacha Galperine, Evgueni Galperine en Senjan Jansen de Georges Delrue prijs voor de Beste Muziek/Sound Design. De prijs omvat distributiepremie en media-ondersteuning ter waarde van 25.000 euro. De film komt op 23 november 2011 bij ons in de zalen

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 19 oktober 2011