De FilmBlog

Eén van de betere zoniet dé beste Stephen King verfilmingen is The Shawshank Redemption (1994) van Frank Darabont. In de gevangenis van Shawshank zitten de grote boefjes, die vaak een lange lijst van misdaden op hun palmares hebben staan. Maar het zijn niet allemaal schurken en vaak zitten de grootste schurken niet achter de tralies. De wellustige bewaker Captain Hadley (Clancy Brown) gebruikt maar al te graag de gevangenen om zijn frustraties op uit te werken en directeur Norton (Bob Gunton) is niet vies van exploitatie van de gevangenen voor zijn eigen verrijking. We krijgen een blik achter de schermen van de gevangenis doorheen de ogen van Red (Morgan Freeman) en zien hierin meteen een metafoor voor de dingen die ons allemaal gevangen houden - onze problemen, onze routine, de verveling, ons dagelijks leven, noem maar op. Maar dat alles, impliceert de film, kan opgelost worden zo lang er hoop is.

Meer dan een simple gevangenis-verhaaltje is The Shawshank Redemption een verhaal over vriendschap, hoop en onderdrukking, een beetje in dezelfde lijnals als Thelma & Louise (1991) van Ridley Scott. Daar waar de meeste gevangenis-verhalen gaan over een gevangene die terecht of onterecht is veroordeeld tot een gevangenisstraf, om nadien te ontsnappen om zich te wreken, komt de 'redemption' in deze film pas in het tweede gedeelte van de film en bovenop in de vorm van wraak tegenover de gevangenisdirecteur.

Korte inhoud: Bankier Andy Dufresne (Tim Robbins) wordt beschuldigd van moord op zijn vrouw en haar minnaar. Hij houdt vol dat hij onschuldig is, maar belandt anno 1947 met twee maal levenslang in de strenge gevangenis Shawshank. Hij is een buitenbeentje, houdt zich kranig en komt daardoor in de gunst van een gerespecteerde zwarte gevangene (Morgan Freeman). Deze ‘Red’ zit al twintig jaar en legt zich neer bij zijn levenslange lot. Andy buit zijn maatschappelijke kwaliteiten daarentegen uit om de omstandigheden in de gevangenis te verbeteren. Daartoe heult hij met de corrupte directeur (Bob Gunton). Er zijn twee dingen die Andy echt op de been houden: hoop en een poster van Rita Hayworth.

Andy wordt bij zijn aankomst al snel in het nauw gedreven door de "sisters". Niet een groepje van losgeslagen nichten maar wel een venijnige bende die blijkbaar de truuk met de zeep in de douche hebben uitgevonden en het vooral gemunt hebben op de nieuwelingen (the fish) om hun seksuele driften op bot te vieren. We horen de stem van Freeman: "I wish I could tell you that Andy fought the good fight, and the Sisters let him be. I wish I could tell you that - but prison is no fairy-tale world." De medegevangenen waar Andy tussen terecht komt, zijn eigenlijk allemaal best betamelijke jongens als je ze een beetje leert kennen - nadat Andy in de ziekenboeg is beland, zorgen ze zelfs voor een welcome back-gift. Maar het is nooit zo doorzichtig als een aflevering uit Prison Break. En dat is dan weer te danken aan de geweldige vertolkingen en het briljante script van Darabont gebaseerd op de geniale novelle Rita Hayworth and Shawshank Redemption van Stephen King. Darabont is blijkbaar een grote fan van de horrorschrijver want hij verfilmde ook al The Mist (2007) en The Green Mile (1999).

Dufresne hoort niet thuis in de gevangenis hoewel je in het begin niet zeker bent of hij al dan niet schuldig is. Maar hij is gewoon iets te slim om opgesloten te worden of zoals Red het zegt: "…some birds aren't meant to be caged, that's all. Their feathers are just too bright." Andy werkt zich op tot financieel adviseur van zowat iedereen die er over de vloer komt - in één scène zien we de bewakers van een andere gevangenis, op bezoek voor een baseballmatch tegen de cipiers van Shawshank, op een rijtje voor Andy's bureau zitten, hun belastingspapieren in de hand. Niet realistisch? Wel deze film zet zijn eigen regels en wil meer zijn dan een spiegel van wat er zich binnen de muren van een gevang afspeelt. Het is een grimmig sprookje over ‘hoop’ die verteld wordt met heel veel inzicht in de menselijke psyche en de maatschappij. De film besluit: Hope is a good thing, maybe the best of things.

Regisseur Frank Darabont heeft de verrassende plot van King's verhaal grotendeels overgenomen. De moord binnen de gevangenismuren – een sleutelmoment in de film - is ook een wijziging van Darabont. Deze schokkende gebeurtenis is met Andy's uiteindelijke wraak het meest volwassen moment in dit beklemmende drama. Hoop kan in moeilijke omstandigheden een onmogelijkheid worden, wat het trieste lot van gevangenisoudste Brooks (James Whitmore) illustreert. Je hebt er mensen voor nodig die om je geven of moet de intelligentie en het doorzettingsvermogen hebben van een Andy Dufresne.

Je kunt het niet ontkennen dat Darabont hier zonder veel schaamte een vrij sentimenteel verhaal vertelt. Maar daar waar een minder talentvolle regisseur zou vervallen in zeemzoeterigheid, valt de film van de ene verrassing in de andere, en alles op een rustgevend tempo. The Shawshank Redemption is één van die films die traag durft te gaan, in overeenstemming met het levenstempo in een gevangenis. De voice-over van Morgan Freeman en de warme, van geel doordrongen kleuren van de fotografie van Roger Deakins en de uitstekende score van Thomas Newman, verhogen het gevoel van intimiteit. Shawshank is een film die ons op zijn schoot neemt en dan bedaard de tijd neemt om met rustige stem een verhaal te vertellen. Er wordt een overtuigende wereld voor je ogen opgetrokken, met karakters die de kans krijgen om te ademen en zich langzaam te ontwikkelen. Op het einde van de rit heb je het idee dat je zelf je weg zou kunnen vinden in het gevang.

De uiterst sympathieke mensen van DFW hebben dan ook deze film uitgebracht op Blu-ray in twee verschillende versies. Zo is er een versie uit de Prestige Collection - zonder extraatjes maar voor een voordelige prijs - en een versie met het audio-commentaar van Darabont. Geen 'deleted scenes'? Nope. Who cares anyway? Deleted scenes zijn scènes die gewoon scènes die niet goed genoeg zijn om in de film te zitten dus waarom zouden we onze tijd verspillen om hier naar te kijken.

Deze prent duurt 143 minuten, wat heel wat langer is dan de gemiddelde film. Maar The Shawshank Redemption gaat over mensen die een jarenlange celstraf moeten uitzitten, en gezien de lange duurtijd van de film beginnen we op een gegeven moment ook de tralies te voelen en net zoals het hoofdpersonage Andy, te verlangen naar die verlossing. Begrijp me niet verkeerd, de film is geen urenlange sleur, wel integendeel. We worden geconfronteerd met bruut geweld, humor, intrige maar bovenal drama en karakter-uitdieping. En met als acteurs als Robbins en Freeman kon Darabont niet anders dan te scoren met deze film. Spijtig voor hem kwam dit jaar ook Pulp Fiction (1994) en Forrest Gump (1994) in de zalen en bijgevolg kon de film geen van de zeven (!) Oscar-nominaties verzilveren. Toch vond ik Shawshank een betere film dan Forrest Gump. Maar dit is ook wel typisch voor 'The Academy' om de meesterwerkjes te nomineren maar uiteindelijk de award te schenken aan de foute film. Michael Seirton kreeg geen nominatie voor Best Art Direction-Set Decoration en dat was nog zo een flater van het selectie-comiteetje. Iedereen dacht dat de makers gewoon hadden gefilmd in een oud gevang, want alles zag er zo realistisch uit. Maar het gebouwen waarin gefilmd werd waren compleet herwerkt en opgebouwd tot in de kleinste details voor de film.

Het was niet de debuutfilm van Frank Darabont, daarvoor maakte hij al de thriller Buried Alive (1990). Shawshank was wel zijn eerste big budget film en tevens zijn beste tot nu toe. De man is niet alleen een sterke acteurs-regisseur, maar tevens een geweldig scenarist die onlangs nog de tv-serie The Walking Dead schreef (een script die heel sterk begon, maar werd gaandeweg hersendood). Toch blijft Darabont een filmmaker die ik op de voet volgt. Het is een film die jullie niet onberoerd zal laten. Je kunt de film bestempelen als een al te sentimentele, moralistische Hollywood prent of je kunt je hoofd uit je achterwerk halen en besluiten dat The Shawshank Redemption een bijzonder knappe film en tevens een mijlpaal in de filmgeschiedenis.

Frank Darabont heeft de eer om te zeggen dat hij 'de beste film ooit' heeft gemaakt. Tenminste als we de publieke opinie mogen geloven. Zijn meesterwerk The Shawshank Redemption (1994) voert immers de IMDB top 250 lijst aan en daar mag de man trots op zijn.

Frank levert vrijwel altijd goed werk af. Zelfs zijn mindere films zijn nog steeds van een degelijk niveau. Hij vult gebrek aan kwaliteit in het script, cast of zelfs eigen regie (zie The Majestic (2001)) steeds op met zijn geheim wapen: atmosfeer. Hij is een meester in het brengen van een bepaalde unieke feeling in films waardoor je deze steeds gaat onthouden en onderscheiden van andere gelijkaardige genre-producties.

Ook zo in zijn recentste en eerste televisieproject dat hij eigenhandig produceert en waarvan hij de pilootaflevering heeft geregisseerd: "The Walking Dead" (2010 - ). De serie is gebaseerd op de gelijknamige cult-comic van Robert Kirkman. Het concept over een plaag die de wereldbevolking teistert en ze in zombies transformeert is verre van origineel, maar Darabont weet dat hij de gave heeft om er een unieke twist aan te geven.

The Walking Dead is een heerlijke zombiereeks in de lijn van zombie-guru George A. Romero (Night Of The Living Dead (1968), The Land of the Dead (2005), …) . De serie bevat ook wat elementen uit I am Legend (2007) en 28 Days Later (2002). Ze roept vooral veel nostalgie op. Frank brengt hier op respectabele manier ode aan het zombie-genre en blijft trouw aan alle aspecten ervan, zonder achterhaald aan te voelen en zonder te veel af te wijken van de kern: Een horrorepos brengen met bloeddorstige "ondoden"…

Het is een enorm entertainende serie geworden die je vastgrijpt van seconde één en je niet meer loslaat tot de finale. Het eerste seizoen is in november verschenen op topzender AMC (verwekker van Breaking Bad en Mad Men) en de seizoensfinale is er reeds op antenne geweest. Het werd een mini-serie van 6 zeer kwalitatieve aflevering vol suspensie, horror en de relaties/ontwikkelingen tussen de vele memorabele personages die erin meespelen. Ik wil toch even benadrukken dat deze serie echt een revelatie is. Ik had verwacht dat het een luchtige B-serie ging worden vol met referenties naar oudere zombiefilm. Het is veel meer dan dat. Deze serie kan zich meten met het allerbeste wat Darabont al heeft gemaakt in zijn carrière.

De tweede scène van de pilootaflevering bijvoorbeeld is er eentje die je nooit meer zal vergeten. Een klassieker die ook de korte inhoud vertelt: Rick Grimes (Andrew Lincoln) wordt met hartkloppingen wakker in een ziekenhuis en kijkt verdwaasd om zich heen. Waar is hij? Hoe komt hij hier? Hij komt stilaan tot zijn zelve en herinnert zich plots dat hij een tijd geleden werd neergeschoten door een op de vlucht geslagen crimineel. De verzwakte Grimes merkt dat zijn ziekenhuiskamer al meer dan 2 weken onaangeroerd is gebleven en hij al die tijd in leven werd gehouden door een infuus. Hij gaat de gang van het ziekenhuis in en ziet er apocalyptische vernieling. Alles ligt er verlaten bij en er hangt overal bloed aan de muren. Hij vervolgt zijn weg naar buiten en ziet onderweg een deur waartegen geramd wordt. Achter de deur hoort hij een agressief gekreun…

Rick waggelt angstig de deur uit om daar het daglicht te zien. Zijn opluchting om terug in de buitenwereld te stappen slaagt om in angst nadat hij dood en verderf voorgeschoteld krijgt… Hij ziet honderden opeengestapelde lijken van het ziekenhuis, een verlaten legerbasis op een heuvel en vooral stilte in een verlaten niemandsland. Wat is hier gebeurd?, denkt hij luidop. In de verte hoort hij weer een gekreun en gaat erop af. Wat hij daar te zien krijgt tart alle verbeelding: een rottend lijk, zonder benen dat zichzelf op armkracht blijft verder slepen en wil uithalen naar een geschokte Rick…

Een avontuur is begonnen in een nieuwe wereld overspoeld met zombies. Het is er verraderlijk stil, want achter elke hoek verschuilen zich wel een dozijn, soms een heel leger zombies, die enkel uit zijn op vers mensenvlees. Rick, ooit een gerespecteerd sheriff in zijn County, doorkruist een spookachtig Atlanta op zoek naar zijn familie. Er is hoop, want op zijn pad vol vijandige confrontaties met hordes zombies ontmoet hij groepjes overlevenden, die op zoek zijn naar een toevluchtsoord en die samentroepen onder zijn leiding.

Aan de andere kant van Atlanta volgen we deputy-sheriff en beste vriend van Grimes, Shane Walsh (Jon Bernthal ), die een groep overlevenden leidt waaronder Rick’s vrouw Lori (Sarah Wayne Callies) en zoon Carl (Chandler Riggs). Zal Grimes zijn familie terugvinden? Waarom en hoe is Atlanta in enkele weken tijd de vernieling in gebracht door een virus dat de mensheid herlijdt heeft tot levende lijken?

Dat ontdek je in deze schitterende rit doorheen 6 topafleveringen. Het is een knappe (maar ook peperdure) serie geworden. Honderden figuranten werden ingehuurd om op overtuigende wijze zombies te spelen zonder inmenging van CGI. Hele straten werden afgezet om het realisme over je beeld te laten vloeien. Kosten noch moeite werden hier gespaard. De muziekscore (vooral in de begingeneriek) is adembenemend net als alle andere facetten. Een stevig tempo, leuke plotwendingen, extreem goede acteerprestaties, een zeer knappe cinematografie met realistisch ogende effecten zijnde de zombies en de meesterlijk gecreëerde wereld. Je krijgt een juweel van een serie te zien die elke aflevering steengoed blijft. Alles werkt wonderwel: hier zit een lange, entertainende saga in die vele miljoenen kijkers zal kunnen plezieren.

Ik moet helaas vermelden dat geen enkele zender in de Benelux The Walking Dead gaat programmeren. Onbegrijpelijk is dat. Enkel "Acht" (en in mindere maten Prime) lijkt begrepen te hebben dat investeren in topseries van het kaliber Breaking Bad, The Sopranos, of The Wire een goed idee is. Spijtig dat ze deze topper niet aanbieden. Het wordt dus ongeduldig afwachten op de DVD-release in maart. Gelukkig maar kunnen jullie ondertussen de honger stillen met "frisse kwaliteitstelevisie" op onder andere 2BE met het uiterst "veelzijdige" Ice Road Truckers of het epos Xena. "Topzender" VT4 zal u ook kunnen bekoren met Komen Eten of According To Jim. Ik kijk al halsreikend uit naar de 12e herhaling van de klassiekers Full House of The Fresh Prince…

Er is uiteindelijk nog een nieuwe trailer van The Wolfman (2010), de remake waar meer dan 3 jaar aan gewerkt is en geregisseerd door Joe Johnston (Jurassic Park III, Hidalgo). De scenarist van dienst is niemand minder dan Andrew Kevin Walker (Se7en, The Game).

Universal probeert al ruim een decennium lang om oude glorie nieuw leven in te blazen. Bij The Mummy liep het een beetje mis, gezien de drie films nog maar weinig van doen hebben met de oude horrorklassieker waarop ze gebaseerd zijn. Alleen al vanwege de indrukwekkende cast zijn de verwachtingen van Wolfman hooggespannen. Ronkende namen als Anthony Hopkins, Benicio del Toro, Hugo Weaving, Geraldine Chaplin en Emily Blunt; daar gaat het hart van de ware filmliefhebber absoluut sneller van kloppen. Oscarwinnaars Hopkins en Del Toro hebben logischerwijs een streepje voor, maar ook Weaving, Blunt en Chaplin (de dochter van) hebben hun sporen in de filmwereld inmiddels ruimschoots verdiend. Del Toro, die bekendstaat als iemand niet zomaar elke rol aanneemt, wilde als fan van het origineel en verzamelaar van Wolfman-memorabilia dolgraag een bijdrage leveren aan de film.

Korte inhoud: Lawrence Talbot’s (Benicio Del Toro) onschuldige jeugd wordt bruusk tot een einde in de nacht waarin zijn moeder overleed. Nadat hij het slaperige Victoriaanse stadje Blackmoor verlaten heeft in de hoop de tragedie uit zijn jeugd achter zich te kunnen laten, trekt hij naar de VS om er een nieuw leven op te bouwen. Daar wordt hij echter opgespoord door Gwen Conliffe (Emily Blunt), de verloofde van zijn broer die spoorloos is verdwenen. In de hoop dat Lawrence haar kan helpen bij haar zoektocht, haalt ze hem over mee terug te komen naar Wales. Hij komt er al gauw achter dat een krachtig, bloeddorstig en angstaanjagend monster de dorpelingen bedreigt en dat Aberline (Hugo Weaving), een mysterieuze detective van Scotland Yard die de situatie is komen onderzoeken, meer weet dan hij wil toegeven. In zijn poging de zaak op te lossen, stuit Talbot op een oude vloek die de slachtoffers van het monsters in weerwolven verandert bij volle maan. De enige manier om een einde aan deze horror te brengen en de vrouw voor wie hij warme gevoelens heeft gekregen te beschermen, is door het kwaadaardige beest te verslaan. Maar tijdens zijn jacht op het monster ontdekt deze simpele maar gekwetste man zijn eigen duistere kant. Een oerkracht komt los waarvan hij geen idee had dat het in hem schuilde.

De productie van The Wolfman kende nogal wat moeilijkheden. Vooral de zoektocht naar een geschikte regisseur nam enige tijd in beslag. De namen van Brett Ratner (Red Dragon, X-Men 3) en Matt Reeves (Cloverfield) deden de ronde, maar geen van hen durfde de uitdaging aan. Mark Romanek (One Hour Photo) zegde toe en de preproductiefase werd ingezet, maar de regisseur keerde het project begin 2008 de rug toe, naar eigen zeggen vanwege creatieve meningsverschillen. Het budget van 85 miljoen dollar was volgens hem niet toereikend. Een domper van jewelste voor Universal, dat op stel en sprong op zoek moest naar een andere regisseur. Uiteindelijk besloot men, nadat gesprekken met onder anderen Frank Darabont (The Shawshank Redemption) en James Mangold (Walk the Line) op niets waren uitgelopen, met Joe Johnston in zee te gaan. Nadat Johnston was aangetrokken, vroeg men David Self (Road to Perdition) om delen van het verhaal te herschrijven.

The Wolfman werd opgenomen op enkele pittoreske maar mystieke locaties in Groot-Brittannië. Kosten nog moeite werden gespaard om Benicio del Toro uit te dossen als de angstaanjagende Wolfman. Rick Baker verzorgde de make-up. Volgens hem was het vrij eenvoudig om de transformatie van Del Toro te bewerkstelligen: "Benicio del Toro practically is the Wolf Man already (...) so we only had to give him more hair and bigger teeth." De fans van het origineel zullen wellicht niet blij zijn geweest met het nieuws van een zoveelste horrorklassieker die in een nieuw jasje wordt gegoten. Maar waarschijnlijk zullen ze niet teleurgesteld worden door The Wolfman. In de productie is enorm veel bloed, zweet, tranen en vooral geld gestopt en eerlijk is eerlijk; het ziet er allemaal veelbelovend uit. Ik ben benieuwd of er een volle maan zal zijn tijdens de première van de film…

***Related Posts***
23/03/2008: The Wolfman pics
31/01/2008: The Wolfman voor Joe Johnston
17/03/2006: Del Toro is The Wolfman

Eén van die films die maar moeilijk van de grond raakt is de remake van François Truffaut’s Fahrenheit 451 (1966) of de adaptatie van de gelijknamige roman van de Amerikaanse sciencefiction- en fantasyschrijver Ray Bradbury (The Martian Chronicles). Een paar jaar geleden had Mel Gibson interesse in het werk, maar toen keek hij iets te diep in het glas en zei hij onkuise dingen over de joden. Met als gevolg dat Fahrenheit 451 (2010?) opnieuw in het ijsvakje belande.

Volgens de laatste berichten zou de film op het verlanglijstje staan van Frank Darabont die er alles aan doet om een bekende acteur te strikken voor de hoofdrol. Want zelfs iemand met de reputatie van een Darabont (The Shawshank Redemption, The Green Mile) moet de studio gerust stellen met een Hollywoodster die voldoende bezoekers naar de bioscoop kan aantrekken. Iets wat tegenwoordig niet meer zo eenvoudig is. De sterren die nog echt ‘bankable’ zijn, kan je op één hand tellen. Het magazine Sci-Fi Wire had toch het volgende te vertellen:

"Fahrenheit is the thing I'm trying to get up next, which is casting-dependent, so it's one of those. I'm out to somebody at the moment, fingers crossed, because, boy, do I want to make that movie. I'm not giving up. I'll die in the traces before I don't make that movie ... It's not one of those movies that are vastly expensive by any contemporary standard, but money is still money, and it's of a price that requires somebody that will justify that investment. This is definitely going to be more than The Mist, so those other considerations do come into play."

Waar gaat het boek over? Het verhaal speelt in de 24e eeuw in een land waar niemand meer boeken leest omdat het leven snel geleefd moet worden. Er is geen tijd meer voor lezen. De ideeën in boeken worden aangezien als verketterend en boeken worden dan ook verbrand op het moment dat ze worden ontdekt. Guy Montag werkt als brandweerman, iets dat in die tijd betekent dat hij boeken verbrandt. Hij houdt wel van zijn baan en beschouwt de kerosinelucht die om hem heen hangt als een soort parfum. Fahreheit 451 (of 233 graden Celcius) is de temperatuur waarop boekpapier vlam vat en verbrandt. De verhaallijn in het boek behandelt problemen die in de tijd van schrijven belangrijk waren: censuur en onderdrukking van gedachten en ideeën in de jaren 50 in de Verenigde staten (McCarthyisme), het verbranden van boeken in nazi-Duitsland vanaf 1933 en de verschrikkelijke gevolgen van het gebruik van een atoombom.

Frank Darabont is iemand die, net zoals François Truffaut, een serieus thema zoals dit kan omzetten in een film voor jong en oud. Voor wie het boek heeft gelezen weet dat Fahrenheit 451 zware lectuur is met heel wat morele dilemma’s en verwijzingen naar praktijken van diverse autoritaire regimes. De film benader je dus ook best met een zekere lichtheid en dat had Truffaut goed begrepen. Hopelijk komt er spoedig een ‘green light’ want dit is echt een remake/adaptatie die ik wil zien.

***Related Post***
24/11/2004: Fahrenheit 451 volgens Mel Gibson

De low-budget The Mist (2007) heeft alle elementen van een geslaagde horrorfilm, hij is donker, bloedstollend en doorspekt met momenten van gore om de angst bij de toeschouwer aan te wakkeren. En bij het zien van het ironische einde weet je meteen dat regisseur Frank Darabont (The Shawshank Redemption) niet gehinderd werd door de studio en zijn final cut mocht uitbrengen zoals hij het in gedachten had – en dus NIET zoals Stephen King het in gedachten had toen hij de novelle schreef.

Korte inhoud: Nadat het kleine plaatsje Bridgton getroffen wordt door een hevige storm, verschijnt een mysterieuze mist. David Drayton (Thomas Jane) en diens zoontje worden, net vele andere dorpelingen, verrast door de mist terwijl ze inkopen doen. Al snel blijkt de mist een dekmantel, waarin de meest vreemde en gevaarlijke wezens zich verstopt hebben. Drayton vreest voor zijn leven en voor dat van zijn kind en probeert met alle macht te overleven. Samen met een 50 tal bewoners verschansen ze zich in een supermarkt, maar de gemoederen al snel beginnen te geloven tussen de believers en de non-believers zoals Brent Norton (Andre Braugher) en zij die een teken zien van God, zoals Mrs Carmody (Marcia Gay Harden).

Het is niet van het niveau van zijn vorige films, maar Darabont - met 'The Mist' als zijn derde Stephen King verfilming - schetst hier een maatschappij kritisch portret van paranoia, religieus fanatisme, hoop en hopeloosheid. Datgene wat zich in de mist bevindt is eigenlijk bijzaak. Diegene die op zoek zijn naar een doorsnee brainless gore horrorprent zullen hier hopeloos verdwalen in een mist van menselijke conflicten en botsende overtuigingen.

Darabont slaagt hier waar grootmeester John Carpenter niet in slaagde met The Fog (1980), een een guerilla hand-held multi-camera impovisatiestijl die fel in contrast is bij wat we van een Darabont verwachten. Maar de novelle van King was niet van het niveau van zijn andere werk, en dus hapert de film af en toe bij bepaalde plotwendingen en mocht de uitwerking van bepaalde personages iets beter tot zijn recht komen (de zwarte buur en het verliefde koppel).

De dikke mist wordt feilloos in beeld gebracht door de artiesten van CafeFX en de enge wezens die zich erin schuilhouden zien er, samen met de nodige bloederige gore, behoorlijk goed uit zolang ze verhuld blijven in de mist (van te dichtbij ruikt het iets teveel naar cgi). Maar het zijn, zoals ik eerder zei, de spanningen tussen de mensen die voor de memorabele momenten zorgen. Gay Harden haalt het bloed onder de nagels vandaan als de hatelijke en godsvrezende Mrs. Carmody. De ontvankelijkheid onder de bewoners voor haar ideeën is zowel onthutsend als zorgwekkend en de vraag waar het nu uiteindelijk veiliger is, binnen of buiten, dringt zich onherroepelijk op. De spanning wordt hierbij nauwkeurig opgebouwd en de film weet zo de volle duur de aandacht vast te houden.

De film zorgt met een aantal mindere conventionele elementen voor een verfrissende insteek. Aan de andere kant voelt de vormgeving, hoewel kundig in beeld gebracht, iets te vertrouwd aan. Vernieuwend kan je The Mist dus niet echt noemen. Darabont bewijst hier zijn talent als regisseur die een uitstekende verfilming maakt van een novelle die bij een eerste lectuur heel cliché en simpel overkomt. Het beseft dat indien de regisseur een andere scenarist had aangetrokken, wat meer middelen had verworven (slechts 18 miljoen dollar) en iets meer tijd (gedraaid in slechts 6 weken!), deze film misschien vleugels had gekregen. Zo is The Mist vooral een geslaagde stijloefening met een aantal eigenzinnige keuzes, die vermakelijk is van begin tot eind.

***Related Post***
04/09/2007: The Mist naar een verhaal van Stephen King

Neen, het gaat hier niet over het vervolg van The Number 23 (2007) (thank god), en al evenmin over de prequel van 1492 (1992), maar wel over de eerste geslaagde Stephen King prent sinds een jaartje of drie.

1408 (2007) is een character-driven thriller die zich afspeelt in een gesloten hotelkamer met als doel om ons de stuipen op het lijf te jagen met een afdaling in het onderbewustzijn waar demonen en duivelse kwelgeesten beslissen over leven en dood. De regie van de film is toevertrouwd aan de Zweed Mikael Håfström die we nog kennen Derailed (2005) met Jennifer Aniston en Clive Owen.

Korte inhoud: Mike Enslin (John Cusack) is een niet al te succesvolle schrijver van boeken over bovennatuurlijke fenomenen. Als research voor zijn nieuwe boek gaat hij op zoek naar de beruchte kamer 1408 in een New Yorks hotel. Vastbesloten te bewijzen dat de verhalen rondom de kamer een mythe zijn, schrijft hij zich in als gast, ondanks waarschuwingen van Mr. Olin (Samuel L. Jackson), de hotel-eigenaar. Hier vinden jullie de trailer en de officiële website.

De naam van Stephen King is al zoveel door het slijk gehaald met B-film - soms maar niet altijd tegen de zin van de auteur zelf - dat je er als filmdistributeur niet altijd wil mee uitpakken. Toch wel schrijnend dat veel van die adaptaties nauwelijks het niveau halen van de teksten waarop ze zich hadden geïnspireerd. Wat betreft het hardnekkige cliché, 'het boek is beter dan de film', geldt in ieder geval wel voor de Stephen King films.

Twee Stephen King adaptaties die bij mij een grote impact hebben nagelaten zijn Christine (1983) en Pet Sematary (1989). Maar andere prenten die ook wel de moeite waren zijn uiteraard Carrie (1976), The Dead Zone (1983), Stand by Me (1986), Dolores Claiborne (1995) en Apt Pupil (1998). En ik zou nog de Frank Darabont films vergeten of die huiveringwekkende Salem's Lot (1979) tv-film. Maar moest ik hier de oerslechte King-adaptaties opsommen dan zou deze blog meteen uit zijn voegen barsten. Gezien de remake-rage zouden ze beter eens een aantal van die waardeloze prenten aanpakken. Ze zouden de horror-meester zeker een dienst bewijzen.

Wat betreft 1408, het is niet de beste adaptatie, maar toch wel één van de betere Stephen King films. Het is zelfs de eerste horror in lange tijd waar Stephen King in eigen persoon volledig achter staat. En dat terwijl quasi de ganse filmzich ontrolt binnen de muren van een hotelkamer! Verwacht dus geen visueel verbluffende actie-sequenties of spannende achtervolgingen. Alles speelt zich af in die kleine ruimte en in de psyche van ons hoofdpersonage.

Ik ben zelf geen grote fan van de regisseur, maar de rest van de crew en de cast hebben in ieder geval voortreffelijk werk geleverd. Ik denk dan maar aan de input van producer Lorenzo di Bonaventura (Transformers, Stardust, Constantine) en scenarist Matt Greenberg (Reign of Fire) alsook het talentvolle schrijversduo Scott Alexander en Larry Karaszewski (Man on the Moon, The People vs Larry Flint, Ed Wood) die hier voor de eerste maal te doen hebben met een horrorprent. Deze laatste twee hebben er zeker hun tanden in gezet en een old-school horrorfilm gemaakt, in de stijl van Roman Polanski’s Rosemary’s Baby (1968), The Tenant (1976) en Repulsion (1965). Ze zijn daar trouwens aardig in geslaagd en ze mogen van mijn part nog meer horrorfilms schrijven. De psychologische terreur in hun scenario is allesomvattend, eenvoudig en zeer efficiënt. Het feit dat alles ook heel traag op gang komt zorgt er meteen voor dat we meer vertrouwd raken met het hoofdpersonage en ook meer betrokken zullen worden met de gruwel die hem zal tergen.

Ik kan er eigenlijk weinig over vertellen zonder te spoilen, maar als jullie nog de kamer 237 herinneren uit die andere film van Stephen King, The Shining (1980), dan hebben jullie een idee wat jullie te wachten staat. Dit is waarschijnlijk de slimste horrorfilm van het jaar en één van de betere films die momenteel in de bioscoop draait. Verwacht niet al teveel bloedspatten, gore, boormachines en kettingen zoals in al die Saw en Hostel films, maar geniet met volle teugen van 'echte' horror met een knappe vertolking van een schitterende John Cusack in een huiveringwekkende en claustrofobische huis clos van Stephen King. De film is te verkrijgen op DVD in een 'Special Steelbox 2 Disc Edition' met een directors cut (+ 15 minuten beeldmateriaal) en met twee alternatieve eindes. De film is ook te verkrijgen op HD DVD en Blu-ray.

***Related Posts***
04/09/2007: The Mist trailer
20/10/2006: The Mist van Stephen King verfilmd

Het gebeurt niet alle dagen dat een videoclipmaker / beginnend filmregisseur, een miljoenen dollar project met een sterren-cast de rug toekeert, maar dit overkwam gisteren The Wolfman (2009). Precieze details kennen we niet maar wel is duidelijk dat de 49-jarige regisseur Mark Romanek (One Hour Photo) niet tevreden was met het budget. Blijkbaar kon hij voor dit geld de vooropgestelde film niet maken. Alstublieft! En dit terwijl onze Erik Van Looy - die evenveel talent en ervaring heeft als Romanek - er maar niet in slaagt een Hollywoodfilm te maken met ¼ van dit budget en het nu moet stellen met een Vlaamse filmproductie met een Bart De Pauw die in zijn nek staat te blazen. Nu ja, als deze even knap zal zijn als De Zaak Alzheimer hebben wij zeker niet klagen.

De acteurs, Benicio Del Toro, Anthony Hopkins en Emily Blunt, blijven wel aan boord. Universal zal volgens mij wel snel een talentvolle regisseur aan de haak slaan voor deze horrorprent met een productiebudget van 85 miljoen dollar en15 miljoen dollar in taxshelter (omdat er gedraaid wordt in Groot-Brittannië). Het scenario is trouwens ook niet van om het even wie. Andrew Kevin Walker (Se7en, Sleepy Hollow) heeft het script geschreven. Kevin Walker wou eerder met deze film zijn regiedebuut maken, maar dit is om onduidelijke redenen niet verwezenlijkt. Het zou in deze omstandigheden misschien wel een uitgelezen kans zijn voor de scenarist om nog eens zijn kandidatuur te stellen.

Korte inhoud: Als zijn broer sterft, keert Larry Talbot (Del Toro) vanuit Amerika terug naar Wales naar het huis van zijn familie. Tijdens een bezoek aan een zigeunerkamp wordt hij aangevallen door een weerwolf. Larry doodt de weerwolf maar wordt tijdens het gevecht gebeten.

Als de regisseur vertrokken is omwille van creatieve meningsverschillen, more power to him. Maar als het enkel een budgettaire kwestie was, vind ik dat toch maar zielig. Er bestaan altijd oplossingen, zeker wanneer je goed ondersteund wordt door capabele en integere producenten die weten hoe ze een dollarcent in vier moeten bijten. Maar 100 miljoen is toch wel een smak geld. Met dit budget maak je gemakkelijk 4 Underworld (2003) films, en daarin zaten ook heel wat overtuigende wolven. Hopelijk verspeelt de regisseur hiermee geen grote kans op een mogelijke doorbraak, want veel films heeft de man niet in voorbereiding en veel meer dan een geslaagde debuutfilm heeft hij tot nu toe niet gemaakt.

En als we de laatste berichten mogen geloven zijn er al een paar namen bekend van mogelijke regisseurs. Zo komen Breck Eisner (Sahara) en Matt Reeves (regisseur van het shaky Cloverfield) in aanmerking, maar ook de overroepen Brett Ratner. Ik weet niet wat jullie denken, maar na het lezen van deze drie namen denk ik dat The Wolfman ten dode is opgeschreven.

Korte inhoud: De regie van Wolfman komt toe aan Joe Johnston. Een klote regisseur die eerder misbaksels als Jumanji, Jurassic Park III en Hidalgo maakte zal zich nu vergrijpen aan de weerwolf-remake. Hierboven schreef ik nog – met heel wat teleursteling - dat de remake misschien in de handen van Brett Ratner zou vallen, maar dit nieuws is misschien nog erger. Ik had nog gehoopt op Frank Darabont (The Shawshank Redemption, The Green Mile) of James Mangold (Walk The Line, 3:10 To Yuma). Johnston is een filmmaker die verzot is op avonturenfilms, iets wat de remake van The Wolfman niet zou mogen zijn. Your thoughts?

***Related Posts***
22/10/2009: The Wolfman trailer
23/03/2008: The Wolfman pics
17/03/2006: Del Toro is The Wolfman

Regisseur Frank Darabont maakte eerder twee van de Stephen King verfilmingen: The Shawshank Redemption en The Green Mile. De eerste film staat bij vele filmfreaks in hun Top 10 Beste Film Ooit. De tweede film is best wel een knappe prent. Daarna werd het stil rond Darabont, tenminste als regisseur. Wel was hij als scriptschrijver betrokken bij Indiana Jones 4 (2008), maar George Lucas verwees zijn scenario, onder luid protest van Darabont, zonder pardon naar de prullenbak. Nu laat hij opnieuw van zich horen met een derde Stephen King verfilming, The Mist (2007), waarvan hij het scenario schreef en de film regisseert.

Korte inhoud: Nadat het kleine plaatsje Bridgton getroffen wordt door een hevige storm, verschijnt een mysterieuze mist. David Drayton (Thomas Jane) en diens zoontje worden, net zoals vele andere dorpelingen verrast door de mist terwijl ze inkopen doen. Al snel blijkt de mist een dekmantel, waarin de meest vreemde en gevaarlijke wezens zich verstopt hebben. Een groepje dorpsbewoners verschanst zich in een plaatselijke winkel. Daar lijkt de vraag niet of ze het monster buiten kunnen houden, maar of ze het monster in zichzelf onder controle kunnen houden…

En de trailer mag zeker gezien worden. Ik heb ooit het boek gelezen als tiener, en ik sta echt wel te springen om de filmversie te zien. Dit verhaal mag je dus niet gaan verwarren met dat van The Fog (2005) want het is een wereld van verschil. Het is een verhaal over angst, massa-hysterie, moed, paranoia - en blijkbaar ook religie hoewel ik me dat in de oorspronkelijke novelle niet meteen kan plaatsen. In ieder geval zou dit een horrorfilm met brains moeten zijn met een indrukwekkende cast (Thomas Jane, Bill Sadler, Marcia Gay Harden, Laurie Holden, Andre Braugher, Frances Sternhagen, Jeffrey DeMunn) en een getalenteerde regisseur. Zondermeer een rariteit om van te smullen. De film zou bij ons in 2008 moeten uitkomen.

***Related Post***
06/09/2008: The Mist review

De regisseur/scenarist van één van de beste films uit onze filmgeschiedenis, Frank Darabont (The Shawshank Redemption (1994) - de quote van Red in de film staat trouwens al een paar jaartjes te pronken op deze filmblog), heeft bedenkingen bij de afwijzing door George Lucas van zijn Indiana Jones IV script. Darabont had daarvoor een jaar lang aan het script gewerkt in samenwerking met Steven Spielberg. Volgens Darabont was Spielberg erg gelukkig met het eindresultaat. "Hij (Spielberg) vindt de eerste versie van het script het beste wat hij onder ogen heeft gehad sinds de eerste 'Indy', Raiders of the Lost Ark (1981). Dat is voor mij het ultieme compliment", zegt Darabont in een interview met Chud.com. Maar Lucas was blijkbaar minder enthousiast. Met een simpel "I don't think so, I don't like it" was de productie van het vierde deel weer terug bij af en ziet het er naar uit dat de film er nooit van zal komen.

That was the most frustrating of all, and that was the straw that broke the back of me wanting to continue in that line of work. That was terrifically frustrating. I worked for over a year on that; I worked very close with Steven Spielberg. He was ecstatic with the result and was ready to shoot it two years ago. He was very, very happy with the script and said it was the best draft of anything since Raiders of the Lost Ark. That’s really high praise and gave me a real sense of accomplishment, especially when you love the material you’re working on as much as I love the Indiana Jones films.

And then you have George Lucas read it and say, ‘Yeah, I don’t think so, I don’t like it.’ And then he resets it to zero when Spielberg is ready to shoot it that coming year, [which] is a real kick to the nuts. You can only waste so much time and so many years of your life on experiences like that, you can only get so emotionally invested and have the rug pulled out from under you before you say enough of that.

Niet lang daarna gaf de maker van The Green Mile er de brui aan om zich te gaan concentreren op zijn eigen filmprojecten zoals 'The Mist' - opnieuw naar een boek van Stephen King - en 'Fahrenheit 451'. Op de vraag of hij denkt of 'Indy IV' er ooit nog komt, antwoordt de 47-jarige regisseur en scenarist:

I don’t think so. I don’t think so. But that’s just my opinion, I could be wrong. I just think it’s fantastically bizarre that for a project that people have been trying to crack for ten years and have a writer come in and finally crack it and have a director who happens to be Steven Spielberg, one of the greatest directors of all time, and then say, "No, I don't think so…" It's just bizarre to me. I can’t get into George’s head.

Dergelijk nieuws is om gek van te worden. Hier heb je Darabont en Spielberg, twee meesters van de 7de kunst tegenover Lucas die na zijn fel gedebatteerde Star Wars-prequels aankondigt te stoppen met blockbusters, nu plots beter weet. Maar goed, het is zijn kindje, dus ere wie ere toekomt. Maar hij zet hier veel op het spel, want Harrison Ford wordt er niet jonger op.

Hoe dan ook blijf ik hoopvol want de scenarist van Spielberg, David Koepp, heeft zijn tanden in het scenario van Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008) gezet en naar het schijnt lijken zowel Lucas als Spielberg tevreden met de eerste resultaten. Als Indy 4 er ooit van komt geef ik een fuif. Zoiets moet gewoon gevierd worden. Maar ik wacht toch nog op iets concreter nieuws om de festiviteiten te beginnen...

Update 25/12/2006: Filmheld Indiana Jones keert in 2008 terug op het witte doek. Regisseurs George Lucas en Steven Spielberg hebben recent het script afgerond en beginnen volgend jaar met de opnames van de avonturenfilm. Daarin keert acteur Harrison Ford, inmiddels 64, terug als hoofdrolspeler.

"Het wordt fantastisch", aldus Lucas in Amerikaanse media zaterdag. "Het wordt de beste tot nog toe." Lucas en Spielberg werken al tijden aan een script voor de vierde film in de serie. De eerdere versies waren Raiders of The Lost Ark (1981), Temple of Doom (1984) en Last Crusade. De drie films behaalden zeven Oscarnominaties.

***Related Posts***
05/10/2008: Indiana Jones 5 met Harrison Ford
14/02/2008: Indiana Jones 4 trailer !
26/06/2007: Eerste foto van Harrison Ford als Indiana Jones
09/03/2007: Shia LaBeouf wordt zoon van Indiana Jones
03/01/2007: Indiana Jones 4 gaat dit jaar in productie
23/08/2006: George Lucas over Indy 4 en Red Tails
07/06/2006: Virginia Madsen misschien Mrs. Indiana Jones en Natalie Portman zijn dochter
05/04/2006: Indiana Jones in Australië
08/03/2006: Spielberg trekt zich terug in 2006
26/01/2006: Voorlopig geen Jurassic Park IV in zicht
05/10/2005: Lara Dutta én Sean Connery in Indiana Jones 4
31/05/2005: Indiana Jones 4 script wacht op goedkeuring
29/04/2005: Geruchten over Scarlett Johansson in Indiana Jones 4
05/12/2004: Pre-productie Indiana Jones 4 goed op dreef
28/10/2004: Nieuwe scenarist voor Indiana Jones 4

Regisseur Frank Darabont zou na The Shawshank Redemption (1994) en The Green Mile (1999) opnieuw een verhaal van Stephen King gaan verfilmen. Het betreft de novelle The Mist die deel uitmaakte van de verhalenbundel Skeleton Crew. In tegenstelling tot Darabonts vorige King-verfilmingen zal The Mist meer de nadruk leggen op de horror-elementen van het verhaal. Van de cast is enkel bekend dat Thomas Jane (The Punisher) een rol zal spelen.

Korte inhoud: The Mist voor de mensen die het nog niet zouden kennen is een zalig verhaaltje die zich afspeelt in een kleine stad, die ondergedompeld raakt in een dikke mist waarin kwade krachten schuilgaan. Paniek en dodelijke slachtoffers zijn het gevolg. Overlevenden vluchten naar de plaatselijke supermarkt, waar hun leven verder onveilig wordt gemaakt door enge beesten die binnen proberen te komen … Volgens Darabont zal The Mist, niet te verwarren met The Fog, een gemeen harde, karaktergedreven horrorfilm moeten worden.

The Weinstein Company zal de film produceren en distribueren. Op dit moment is het bedrijf ook bezig met twee andere projecten gebaseerd op romans van Stephen King. Ten eerste is er 1408 (2007) met Samuel L. Jackson en John Cusack in de hoofdrollen. Daarnaast zal Hostel-regisseur Eli Roth de roman Cell gaan verfilmen. De laatste gaat over een mobiel telefoonsignaal dat alle telefonerende mensen tot zombies kan laten veranderen.

Al twintig jaar lang wil Darabont The Mist verfilmen. Volgens de regisseur had het zelfs zijn debuutfilm moeten worden, maar uiteindelijk maakte hij toch maar The Shawshank Redemption het gevangenisdrama uit 1994 met Tim Robbins en Morgan Freeman, voor mij nog steeds één van de beste Amerikaanse films ooit. Toentertijd was die film een tegenvaller in de bioscopen, maar door de mond-op-mond reclame werd het een hit in de videotheken en daardoor alsnog een moderne klassieker. Darabonts volgende film The Green Mile was eveneens een gevangenisdrama gebaseerd op een roman van Stephen King. Die film met Tom Hanks werd meteen al een hit in de bioscopen.

Darabont is eveneens bezig met de voorbereiding voor Fahrenheit 451 (2007) die hij zal produceren en regisseren. Deze controversiële film had Mel Gibson moeten regisseren (zie post), maar blijkbaar waren de incidenten rond de acteur toch niet helemaal vergeten.