francis ford coppola

  • Frankenstein (1994) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Je zou denken dat er geen betere regisseur zou zijn om het verhaal van Frankenstein te verfilmen als Kenneth Branagh. Een klassiek geschoolde regisseur die het manuscript van Mary Shelley als geen ander kon ontrafelen en waarschijnlijk ook binnenstebuiten heeft gekeerd. En dat deed hij ook, maar tot spijt van vele toeschouwers was deze eigenzinnige adaptatie van één van Hollywoods bekendste monsters, die al meer dan 30 verfilmingen rijk was, niet meteen een schot in de roos. De acteurs waren geweldig, de setdesign en de make-up indrukwekkend, maar spijtig genoeg was deze Frankenstein (1994) allesbehalve griezelig, ook al was dat de opzet.

    frankenstein,kenneth branagh,mary shelley,john cleese,helena bonham carter,robert de niro,francis ford coppola,dracula,frank darabont,ian holm,aidan quinn

    Korte inhoud: Eind 18e eeuw. Victor Frankenstein (Kenneth Branagh) raakt geobsedeerd door de theorie van professor Waldman (John Cleese); de mogelijkheid om zelf een mens te creëren! Frankenstein is vastbesloten om deze uit te werken. Zijn missie lijkt geslaagd als hij op een nacht zijn surrogaat mens tot leven heeft gewekt. Al snel realiseert Frankenstein zich de verschrikking die hij teweeg heeft gebracht; Hij wordt achtervolgd door zijn eigen creatie (Robert De Niro).

    Bij momenten lijkt het op een opera en je zou denken dat het monster of Frankenstein plots zal beginnen zingen. En op zich kan je er niets op tegen hebben dat de regisseur/acteur deze film op een heel andere manier in beeld wou zetten, in vergelijking met de traditionele gotische adaptaties. Op andere momenten heeft het veel weg van een Griekse tragedie met personages die de Goden aanroepen, met voldoende pathos die net de melodramatiek overstijgt. Het scenario is ondermeer van Frank Darabont, maar ik ben er zelf nog niet uit of het zwakke tweede gedeelte van de film te wijten was aan het script, dan wel aan de foute keuzes van de regisseur.

    Het zijn allemaal ronkende namen in de casting, van De Niro en Branagh tot Tom Hulce, Helena Bonham Carter, Aidan Quinn en Ian Holm. Maar de acteur die me is bijgebleven is John Cleese, in zijn eerste serieuze bijrol die hij in slechts twee weken had opgenomen. Ik was onder de indruk en vond het spijtig dat we hem niet langer aan het werk mochten zien. Zijn optreden was in ieder geval al stukken beter dan de behaarde torso-shots van Branagh, de zijn tegenspeelster duidelijk wou behagen, zowel voor als achter de camera.

    frankenstein,kenneth branagh,mary shelley,john cleese,helena bonham carter,robert de niro,francis ford coppola,dracula,frank darabont,ian holm,aidan quinnfrankenstein,kenneth branagh,mary shelley,john cleese,helena bonham carter,robert de niro,francis ford coppola,dracula,frank darabont,ian holm,aidan quinnfrankenstein,kenneth branagh,mary shelley,john cleese,helena bonham carter,robert de niro,francis ford coppola,dracula,frank darabont,ian holm,aidan quinn

    Eigenlijk had Francis Ford Coppola de film moeten regisseren, in opvolging van zijn Bram Stoker’s Dracula (1992). Maar uiteindelijk liet hij de regie over aan Branagh en werd hij producer, een keuze waar hij later spijt zou van hebben. Toen Coppola de eerste montage zag van de film wou hij er meteen de schaar in zetten, maar dat was niet naar de zin van de regisseur. Het resultaat was dat Coppola zich niets meer van de film wou aantrekken. Maar ik raad jullie het audio-commentaar aan op de Blu-ray voor nog meer weetjes. Het enige verhaal waar hij echter niets over vertelde was zijn uitgesproken verliefdheid op Helena Bonham Carter, terwijl hij toen nog een relatie had met Emma Thompson. Inderdaad, Kristen Stewart en Rupert Sanders zijn niet de enige tortelduifjes die vreemd gaan in Hollywood.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 26 februari 2013

     

    *** Frankenstein (1994) trailer ***

  • Kramer vs. Kramer (1979) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het wordt tijd dat we nog eens een klassieker vanonder het stof halen, en wat beter dan een film die zijn intrede maakt in de Blu-ray wereld. Kramer vs. Kramer (1979) van Robert Benton won maar liefst de 5 belangrijkste Oscars (Film, Actrice, Acteur, Regisseur en Scenario), en dit in een periode waarin Francis Ford Coppola zijn Apocalypse Now (1979) uitbracht.

    kramer vs kramer,dustin hoffman,meryl streep,robert benton,apocalypse now,francis ford coppola,avery corman

    Korte inhoud: Ted Kramer (Dustin Hoffman) is een zakenman die zijn werk belangrijker vindt dan zijn gezin. Zijn vrouw Joanna (Meryl Streep) kan er niet meer tegen en besluit hem te verlaten. Ted heeft nou de taak zelf het huishouden te doen en op zichzelf en zijn zoontje Billy te passen. Wanneer Ted heeft geleerd te leven met deze verantwoordelijkheden in zijn leven, wil Joanna haar zoontje terug. Ted weigert om het op te geven en dat leidt tot een rechtszaak om de voogdij van het kind.

    Tegenwoordig kosten filmproducties zodanig veel, dat nog maar weinig zaken aan het toeval worden overgelaten. Alles wordt gescript, gestoryboard, getimed en minutieus afgemeten, maar in de jaren '70 had je veel regisseurs die een grote voorliefde hadden voor improvisatie. Acteurs kregen meer ruimte om hun ding te doen, en zeker wanneer je te maken hebt met dramatische zwaargewichten zoals Streep en Hoffman, levert dit vonken op. Denk maar aan de scène waarin de kleine Billy zijn maaltijd wou overslaan en direct naar het dessert wou gaan werd geheel in elkaar gezet door Hoffman en de regisseur vond het werken en stak het in de finale edit. Meryl Streep schreef dan weer haar eigen speech voor de scène in de rechtbank, wat uiteindelijk een heel sterke scène bleek te zijn. Zelfs de scène met het wijnglas die van een tafel wordt geslagen in een café is puur improvisatiewerk.

    Het is een film die op een volwassen manier de relatie tussen een man en een vrouw in beeld brengt. De conflicten die er kunnen ontstaan, de keuzes die gemaakt moeten worden inzake het hoederecht van kinderen, de relatie tussen vader en zoon, en de offers die een ouder moet leveren om de band met hun kinderen te herstellen. De film is gebaseerd op het boek van Avery Corman en in een scenario gegoten door regisseur Benton. Het is een pareltje van dramatische eerlijkheid, waar geen ruimte is voor vals sentiment of overdreven en zwaarwichtige pathos. En dat is net wat deze film zo tijdloos maakt. Benton maakt de juiste keuzes door en laat vaak de beelden spreken in plaats van dialogen.

    Op de Blu-ray vinden jullie buiten een making-off niet enorm veel extras. Ik had gehoopt op een audio-commentaar van Meryl Streep en Dustin Hoffman, maar ik was eraan voor de moeite. Maar de film ziet er in hi-def schitterend uit, en dit is niet altijd een evidente zaak met films van voor de jaren 80. Er is geen kras of stofje te bespeuren op de beelden, en de korrel lijkt zijn cinemalook te hebben bewaard. Dus zeker een aanrader.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 24 november 2012

     

    *** Kramer vs Kramer trailer ***

  • The Conversation (1974) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een van de betere Francis Ford Coppola films blijft zonder enige twijfel The Conversation (1974). Dit is uiteraard deel te danken aan zijn geweldige script, maar tevens aan de uitstekende vertolking van Gene Hackman die deze tragische eenzaat voldoende sympathie wist mee te geven. De film werd genomineerd voor 3 Oscars (Beste Film, Beste Geluid, Beste Originele Script), maar moest de duimen leggen voor die andere Coppola film, het meesterwerk The Godfater part II (1974).

    the conversation,francis ford coppola,the godfather 2,gene hackman,john cazale,cindy williams,frederic forrest,robert duvall,harrison ford,michelangelo antonioni,blowup,das leben der anderen,walter murch

    <>Korte inhoud: Harry Caul (Gene Hackman) is een afluisterexpert, die zijn geld verdient met het afluisteren van andere mensen. Wanneer hij samen met zijn assistent Stan (John Cazale) een flard van een gesprek opvangt van Ann (Cindy Williams) en Mark (Frederic Forrest), op vraag van een anonieme directeur (Robert Duvall) die hiervoor 15’000 dollar op tafel legt, meent hij iets op het spoor te zijn. Hoe meer stukjes hij bij elkaar sprokkelt en hoe vaker hij zijn tapes beluistert, des te meer hij ervan overtuigd raakt dat er zich spoedig een drama zal afspelen. Of is het slechts zijn fantasie die op hol slaat?

    Ik ken weinig films die het thema van paranoia op zo’n briljante manier weet uit te werken. We bevinden ons in een periode waar de afluister-apparatuur en spionage in opmars zijn en ons hoofdpersonage dat actief is in de sector is een pionier in het spionage werk. Deze excentrieke eenzaat gaat zo grondig te werk dat hij nauwelijks iemand kan vertrouwen, zelfs zijn eigen vriendin niet. Ironisch genoeg worden op een gegeven moment de technieken plots tegen hemzelf gebruikt. Nochtans ging hij zoals altijd heel zorgvuldig tewerk. Of zoals hij zelf zei: "I don't care what they're talking about. All I want is a nice fat recording." Het maakt hem niet uit waarover het gesprek gaat of waarvoor het zal dienen, maar dit alles verandert wanneer hij geconfronteerd wordt met Martin Stett (Harrison Ford), een zogenaamde assistent van de directeur, die de tapes zelf in ontvangst wil nemen. Dit is echter tegenin de regels van Caul en tevens het begin van de verdenking dat er een reukje zit aan de opname.

    Maar in plaats dat we een confrontatie zien, volgen we in deze thriller het personage van Harry die het fijne van de zaak te weten wil komen. Het wordt een echte obsessie en stilaan komt zijn eigen leven in gevaar. De film heeft dan ook iets weg van Blowup (1966) van Michelangelo Antonioni, over een fotograaf die iets vreemd ontdekt in een foto van een mysterieuze vrouw in een park. Maar in plaats van de wereld van de fotografie uit te pluizen, werp Coppola zich op de wereld van het geluid. Bijgevolg is de klankband van deze prent echt wel om van te smullen. Niet verwonderlijk dat de film hiervoor een ook Oscar-nominatie kreeg.

    the conversation,francis ford coppola,the godfather 2,gene hackman,john cazale,cindy williams,frederic forrest,robert duvall,harrison ford,michelangelo antonioni,blowup,das leben der anderen,walter murchthe conversation,francis ford coppola,the godfather 2,gene hackman,john cazale,cindy williams,frederic forrest,robert duvall,harrison ford,michelangelo antonioni,blowup,das leben der anderen,walter murchthe conversation,francis ford coppola,the godfather 2,gene hackman,john cazale,cindy williams,frederic forrest,robert duvall,harrison ford,michelangelo antonioni,blowup,das leben der anderen,walter murch

    The Conversation is een geslaagde karakter-thriller, een verhaal van een excentriekeling die zijn eigen graf aan het graven is. Ook al werd deze film overschaduwd door The Godfather, werd deze film toch op een uitstekend moment uitgebracht te midden van het Watergate schandaal, waarin de Amerikaanse regering ook verwikkeld was in een afluisterschandaal. Maar dat wil niet zeggen dat de film gedateerd is. Dat bewees onlangs nog de afluisterpraktijken van News of the World. Een paar jaar geleden konden we tevens ook nog genieten van die andere spionage-thriller Das Leben der Anderen (2006). Maar zelden was de ontknoping zo onthutsend als deze in The Conversation.

    Op de Blu-ray vinden jullie niet alleen de audio-commentaar van Francis Ford Coppola, maar ook deze van Walter Murch die het geluid heeft gemonteerd op de film. Daarnaast krijgen we ook eens een beeld van een acteurs screentest, een interview met Gene Hackman en nog veel meer. De Blu-ray ligt vanaf 24 oktober 2012 in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 oktober 2012

     

    *** The Conversation trailer ***

  • Twixt (2011) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Zaterdagavond na een drukke dag vol vertier en een heerlijke portie sushi, zagen we op de klok dat de nacht nog jong was en de tijd geruststellend. We besloten dan maar eens langs de Sphinx-cinema te struinen en te kijken wat er zoal klokslag 22u30 speelde. Toen we de affiche zagen van Twixt (2011), waren we er niet meteen weg van. Ook de korte inhoud uit een krantenknipsel had het meer of de meester zelf dan over zijn laatste film. Die meester is dan ook niet van de minste: Francis Ford Coppola. Van een meester verwachten we veel.

    twixt_2012_blu-ray.jpg

    Twixt is niet de film die je verwacht, toch stelt hij niet teleur. Het lijkt een stijloefening te zijn, licht experimenteel, zonder veel diepgang, maar echt oppervlakkig kun je het ook niet noemen. Horror, nee, magisch-realistisch en surrealistisch dat wel ja. Een al tientallen keren herkauwd thema, maar het blijft werken zeker als je het in de handen geeft van Coppola die er zich duidelijk geamuseerd heeft met verschillende filmstijlen door mekaar te verweven.

    Korte Inhoud: Hall Baltimore (Val Kilmer), is een schrijver op leeftijd en op retour, met veel schulden en een boze echtgenote, waardoor hij maar vlucht in den drank en de eenzaamheid van het bestaan. Hopend om nog wat te verdienen aan zijn laatste bestseller belandt hij in een Swann Valley, een stadje waar de tijd stille bleef staan. Of liever waar de tijd de tijd niet is, als je de verhalen over de klokkentoren met de zeven klokken die elk een ander tijdstip aangeven, moet geloven. Als de plaatselijke sheriff Bobby Lagrange (Bruce Dern) als enige fan, dan nog een opdringerige kerel blijkt te zijn, die zelf ook schrijft, dan heb je het als schrijver wel gezien. Hall will het stadje dan ook zo vlug mogelijk achter zich laten. Hij installeert zich in een motel, bezint zich en gaat met een fles in de hand nog eens wandelen. Tijdens zijn nachtelijke wandeling wordt hij opgeschrikt door de plotse verschijning van Virginia (Elle Fanning), een jong meisje. die precies iets van hem wil. Een oud hotel blijkt plots weer bewoond, hij loopt ook Edgar Allen Poe (Ben Chaplin) tegen het lijf en dan de schreeuw om hulp van Virginia.

    Hall ontwaakt uit zijn droom, maar was het wel een droom? Het laat hem niet los en ook in het dorp zelf begint hij verhalen op te vangen over het oude hotel, het drama dat er gebeurde en de klokkentoren waar iedereen zo bang voor is. Bovendien betrekt Bobby Lagrange hem bij een geheimzinnige moord die hij in de schoenen van de mysterieuze commune aan de andere kant van het meer wil schuiven. Hall denkt eindelijk de plot gevonden te hebben voor een nieuw verhaal waardoor hij zijn schulden kan afbetalen en zijn vrouw en uitgever tevreden te stemmen en is vastberaden de fijne achter de wilde verhalen te zoeken. Het brengt hem verder dan hij ook verwacht zou hebben.

    Twixt begint als een sprookje. De vertelstem van Tom Waits -wat hier een leuke gimmick is – leidt ons in Swann Valley. Ander leuks is dat de film het ene moment een doordeweekse zaterdagavond film is, bv de momenten dat we Hall in zijn gewone doen zien en soms iets weg heeft van de komedies van Woody Allen: gedetailleerde shots, fijne dialogen met komische inslag. En wanneer Hall in de andere wereld terecht komt bij Edgar Allen Poe, is het een ware gothic novel. Niet alleen qua filmstijl, die doet denken aan Sin City en bepaalde scènes uit Paris Je t'aime (2006).

    Ik vind het prachtig. Het soort magisch-realisme waar ik fan van ben, ondanks het thema van de vermoorde onschuld, ook wel typisch voor zowel de gothic novel als het magisch-realisme, denk maar aan mijn meest favoriete boek ooit in die zin: "De Komst van Joachim Stiller" van Hubert Lampoo. De puzzel valt niet te moeilijk in mekaar, het verhaal is boeiend en licht verteerbaar. Sommigen vinden dit de meester niet waard, het kan me niet schelen. Ik hield er van. De personages acteren op meer dan degelijk niveau. Perfect geregisseerd en gecast. Hall als waardeloze drinkebroer met bierbuik, Ben Chaplin als Charlie Chaplin (ik bedoel Edgar Allen Poe) en de fotogenieke Elle Fanning. De typecasting en stereotypen ook, zonder banaal te worden. Twixt doet me denken aan The Pledge (2001) van Sean Penn: een op het eerste zicht kleine film, waarvan de kwaliteiten pas later naar boven komen.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 27 september 2012

    ***Related Posts***
    21/03/2012: John Cusack is Edgar Allen Poe in The Raven
    04/08/2011: Twixt van Francis Ford Coppola
    05/11/2007: The Tell-Tale Heart verfilmd

     

    *** Twixt trailer ***

  • Twixt van Francis Ford Coppola

    Pin it!

    Regisseur Francis Ford Coppola gaat zich na bijna 20 jaar opnieuw begeven op het terrein van de horror/thriller met de film Twixt (2010). Zijn vorige griezelprent was Bram Stoker's Dracula (1992), maar in tussentijd heeft de cineast al heel wat ervaring met het horror-genre als producent (cf. Frankenstein, Sleepy Hollow, Jeepers Creepers). Het is toch geen zuivere horror, maar eerder een soort bovennatuurlijke griezelprent.

    Korte inhoud: De schrijver Hall Baltimore (Val Kilmer) wiens carrière in het slop zit, belandt tijdens een boekentour in een klein stadje en raakt verwikkeld in een mysterieuze moordzaak rond een jong meisje. Hij wordt hierin bijgestaan door de lokale cheriff Bobby LaGrange (Bruce Dern). De daaropvolgende nacht wordt hij in een droom benaderd door een mysterieuze jonge geest genaamd V (Elle Fanning). Hij heeft geen idee van haar rol in de moord, maar is dankbaar voor het verhaal dat ze hem geeft. Uiteindelijk ontdekt hij de waarheid die verrassend genoeg meer met zijn leven te maken heeft dan hij had verwacht.

    Francis Ford Coppola,twixt,val kilmer,Bruce Dern,Elle Fanning,fellon

    De film is gebaseerd op een kortverhaal van Coppola, die dan weer gebaseerd is op de gotische literatuur van Edgar Allen Poe, tevens één van de figuren die Hall ontmoet in zijn vreemde dromen. Ik weet zelf niet goed wat ik nu moet denken van de trailer. Enerzijds zijn er interessante 16mm-achtige beelden, die dan weer worden afgewisseld met Sin City achtige zwart/wit fotografie, die dan nog eens worden afgewisseld met troosteloze digitale beelden. Ik heb de indruk dat Coppola met deze Twixt de B-film alle eer wou aandoen. Het heeft veel weg van een mislukte poging een kind te baren tussen Stephen King's 1408 (2008) en een aflevering van Twin Peaks van David Lynch.

    Ik zou geneigd zijn om te zeggen, het is een Francis Ford Coppola film, dus zal het wel zo slecht niet zijn, maar deze trailer ziet er afschuwelijk uit. Maar misschien is het wel het soort film die niet gebaat is bij een korte trailer en moet je compleet ondergedompeld worden in de sfeer van de film. Een tweede zaak wat me was opgevallen is de opgezwollen Val Kilmer, die zijn 'good looks' duidelijk heeft opgeborgen en resoluut kiest voor de Homer Simpson look (met pony tale). Anderzijds huppelt de acteur van de ene B-film naar de andere. De laatste film die ik me herinner die nog enigszins de moeite was, is de gevangenis-film Felon (2008).

    Wanneer Twixt in de zalen zal draaien is nog niet bekend…misschien in het alternatieve circuit.

    *** Twixt trailer ***

  • American Graffiti (1973) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De beste George Lucas film is niet de eerste Star Wars film, en nog minder de 3 prequels, maar wel zijn tweede langspeelfilm American Graffiti (1973), die zopas werd uitgebracht op blu-ray. Daar waar THX 1138 (1971) eerder een stijloefening was in dystopische science fiction, is American Graffiti een stuk persoonlijker en weerspiegelt op een treffende manier de culturele en sociale context van zijn hoofdpersonages. Hoewel het een blik is op de Amerikaanse jeugd in de 60'ties met de drive-ins en de glimmende hot rods, heeft het een universeel karakter, en gaat de film over jongeren op een kantelmoment in hun leven.

    American Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting

    De ongedwongen filmstijl die hij hanteert, en die open stond voor improvisatie, gaf de mogelijkheid aan de acteurs om hun personage beter te ontwikkelen en meer kleur te geven. Daarnaast is deze feel-good-movie meteen ook een stuk toegankelijker voor het publiek, die met volle teugen kan genieten van de nostalgie en de spontane humor. De Amerikaanse 60'ties was een periode vol optimisme, met een gezonde competitiegeest en deze zaken druipen van het scherm terwijl de hot rods voorbij vliegen op 50'ties rock'n'roll muziek. Het is zonder twijfel ook een stuk autobiografisch. Een regisseur die niet in dat milieu en in die periode heeft geleefd, zou nooit die kleine details kunnen weergeven. Hetzelfde kan je tevens zeggen van The Three of Life (2011) van regisseur Terrence Malick. En het zijn die kleine details die de rijkdom maken van de film.

    Korte inhoud: Twee jongens, Curt (Richard Dreyfuss) en Steve (Ron Howard), staan op het punt om te gaan studeren. Beiden hebben ze twijfels. Ze brengen een laatste avond door waarin ze elk avontuur mogelijk proberen te hebben voor het ochtend is, en ze moeten beslissen over de rest van hun leven. Daarnaast zien we ook een stoere James Dean figuur genaamd John (Paul Le Mat) die nog lang niet volwassen is en wiens interesse vooral uitgaat naar mooie auto's en knappe meisjes. Terry 'the Toad' (Charles Martin Smith), een volgzame jongen die zijn uiterlijk niet mee heeft en hard op zoek is naar een vriendin.

    American Graffiti is een mijlpaal in de filmgeschiedenis. Deze coming-to-age classic heeft heel wat carrières opgestart, niet alleen deze van de George Lucas, Richard Dreyfuss en Ron Howard, maar ook voor Harrison Ford, Bo Hopkins en Cindy Williams die allen een tijdloze acteerprestatie hebben neergezet. Maar het was ook de start voor honderden crewleden en producenten, met name Francis Ford Coppola die toen net The Godfather had gefilmd. het is spijtig dat Lucas nooit meer in staat was om zo goed zijn karakters neer te zetten als in deze prent.

    American Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo HopkinsAmerican Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo HopkinsAmerican Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo Hopkins

    American Graffiti kan je niet vergelijken met een andere gelijkaardige films. Hij is meer volwassen dan een Happy Days of een Grease (1978), maar blijft het nooit echt nazinderen zoals een Rebel Without a Cause (1955) of een West Side Story (1961). American Graffiti heeft hiervoor net iets te weinig drama, en nestelt zich in de naïviteit die zo kenmerkend was voor die periode. Het is misschien daarom dat de film maar zelden wordt opgenomen in top 10 lijstjes van beste filmklassiekers. Nochtans was het een heel avantgarde film in die tijd met een complex script met 4 verhaallijnen die door mekaar liepen en een heel documentaire shoot.

    American Graffiti was een enorm succes en had tevens de grootste box-office return ooit. De film had een productiebudget van ongeveer 750’000 dollar, maar haalde tijdens zijn bioscoop-release een slordige 115 miljoen op en nog eens 55 miljoen tijdens zijn video-release. En dankzij dit enorme succes heeft George Lucas ook zijn Star Wars film kunnen maken. Universal heeft toen de grootste vergissing begaan uit hun bestaan. Ze hadden met George Lucas een two-picture deal, voor American Graffiti én Star Wars. Maar de studiobonzen waren niet tevreden met American Graffiti en geloofden niet in het science-fiction project. De studio 20th Century Fox geloofde er wél in en dat bracht hen op termijn meer dan 4 miljard dollar op. George Lucas en James Cameron hebben er uiteindelijk voor gezorgd dat 20th Century Fox de grootste filmstudio werd in de wereld ver voor Universal.

    American Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo HopkinsAmerican Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo HopkinsAmerican Graffiti,george lucas,THX 1138,Richard Dreyfuss,ron howard,Paul Le Mat,Charles Martin Smith,francis ford coppola,Cindy Williams,Harrison Ford,Happy Days,grease,rebel without a cause,west side story,universal,20th century fox,the sting,Bo Hopkins

    American Graffiti won twee Golden Globes voor beste muziek en beste komedie; en werd ook genomineerd voor vijf Oscars, waaronder de Oscars voor beste film en beste regisseur. Maar het was The Sting (1973) die met de Oscar-beeldjes ging lopen. Vreemd genoeg werd de film niet genomineerd voor zijn klank, ook al zit de klankband geniaal in mekaar en is het niet zomaar de aaneenschakeling van rock muziek. Het budget voor de muziek was slechts 80'000 dollar en bijgevolg konden ze maar een beperkt aantal nummers aankopen en hadden ze geen geld voor een echte muziekscore. Maar de klankmensen hebben bijzonder creatief geweest met sound-effects en tevens de rock-nummers op verschillende manieren opgenomen om alles beter te integreren in de film. Mensen met een surround systeem zullen hier zeker van kunnen genieten.

    Het is een knappe editie met veel extraatjes. Op de blu-ray kaft staat echter 'commentary with George Lucas', maar daarnaast staat tussen haakjes (PiP) – wat wil zeggen Picture in Picture. Met andere woorden: 'Er is GEEN audiocommentaar van de regisseur over de gehele film, maar wel korte tekst-commentaren tijdens de film.' Als je het mij vraagt een beetje een lullig alternatief op het ontbrekende audio-commentaar. Anderzijds is er wel een interessante making-off met George Lucas die vertelt over het ontstaan van het filmproject, de productie en de casting, alsook heel wat leuke en interessante interventies van de cast. En ja, George Lucas doet er ook zijn verhaal over de clash met Universal die niet geloofde in American Graffiti en er op de koop toe 5 minuten wou uitknippen (iets waar ze na het succes van Star Wars op terug keerden). Dit commentaar-stukje hebben ze in deze Universal blu-ray uitgave gelukkig 'niet' geknipt.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 3 augustus 2011

     

    *** American Graffiti trailer ***