four weddings and a funeral

  • About Time (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik keek wel uit naar de Blu-ray release van About Time (2013), gezien ik deze prent in november van vorig jaar in de bioscoop had gemist. Het was dan ook de vraag of scenarist en regisseur Richard Curtis het succes van de romcom Love Actually (2003) kon herhalen. Wat meteen was opgevallen is dat de regisseur zich heel bescheiden had opgesteld met een relatief laag productiebudget (12 miljoen dollar ivm. 40 miljoen dollar voor Love Actually) en (bijgevolg ook) minder filmsterren.

    About Time Blu-ray cover recensie review

    Korte inhoud: Op de leeftijd van 21 komt Tim Lake (Domhnall Gleeson) te weten van zijn vader (Bill Nighy) dat hij kan reizen in de tijd ... en dit de nacht na een onbevredigend Nieuwjaarsfeestje. Blijkbaar zouden alle mannen van vader op zoon de gave te hebben. En met tijdreizen komt meteen ook de netelige situaties waarin de toekomst gewijzigd kan worden. En bij deze beslist Tim Lake een flinke draai te geven aan zijn tot nog toe vruchteloos romantisch leventje. Op een avond ontmoet hij een wel heel bijzonder meisje, de mooie en timide Mary (Rachel McAdams), en het is liefde op het eerste gezicht. Maar na een reis in de tijd ondervindt hij de nadelen, zoals het feit dat hij de ontmoeting met Mary compleet moet herdoen en dat zoiets niet van een leien dakje loopt. Maar Tim is vastbesloten hun ontmoeting zo romantisch mogelijk te maken...

    Ik moet toegeven, de eerste 40 minuten waren veelbelovend, met een leuke cast - waaronder ook een rol voor The Wolf of Wall Street vamp Margot Robbie - en verrassende situaties. Maar na verloop van tijd heb je de indruk dat de regisseur niet goed weet wat hij met zijn personages moet aanvangen, en gaat het verhaal een beetje alle kanten op. Daar waar andere romcoms, zoals Love Actually of Four Weddings and a Funeral, nog met voldoende scherpte, zelfspot en humor voor de dag kwamen heeft dit script toch een nijpend gebrek aan ideeën en originaliteit, los van de time-travel gimmick. We hebben alles al eerder gezien in andere films, maar gewoon veel beter uitgewerkt dan in deze prent.

    Hoofdacteur Domhnall Gleeson zien we normaal gezien in bijrollen, en hier is hij wel bij momenten amusant, maar hij mist toch charisma om zijn stempel te kunnen zetten op deze romantische komedie. Hij ziet er bij momenten ook uit als een uitgedroogde kamerplant en als kijker vraag je je af wat de dames in de film in hem zien. Hij is zelfs nog niet stuntelend genoeg om op de sympathie te kunnen spelen van het vrouwelijke geslacht. Ik heb geen probleem met het feit dat we minder aantrekkelijke mensen opvoeren in romantische komedies, maar wat doet Margot Robbie en Rachel McAdams dan in godsnaam in deze prent?!? Dat die laatste ook een bloedmooie vrouw is getuigen de foto's van haar die ik aan mijn review heb toegevoegd.

    De plot holes in dit verhaal zijn ook nauwelijks bij te houden. Zonder te willen spoilen moet je weten dat de regisseur een dramatische noot aan de film wou voegen om tijdreizen alsnog te willen beperken om zo een dramatische wending op te bouwen in de derde act. *** spoiler *** zo zou je niet meer terug in de tijd tot voor de geboortes van kinderen, wat het geslacht zou kunnen veranderen. Bijgevolg zal Tim voor altijd zijn vader verliezen als hij een nieuw kind zou krijgen met Mary. Deze problematiek wordt duidelijk nadat hij zijn zus wil redden van de ondergang. Maar nadat hij merkt dat zijn kind van geslacht is veranderd gaan hij terug in de tijd en wijzigt dat. Wat is het punt dan van de derde act met zijn vader ALS HIJ TOCH ALLES WEER KAN HERSTELLEN?! *** end spoiler ***. Dit slaat nergens op is. Ik ga niet in twijfel trekken dat tijdreizen niet bestaan en dat deze film geen intelligente analyse biedt over het concept van tijdreizen, maar je moet als scenarist wel consequent blijven in datgene wat je ons wil vertellen en op z'n minst uw eigen regels respecteren.

    about time domhnall gleesonabout time,richard curtis,love actually,domhnall gleeson,bill nighy,rachel mcadams,margot robbie,four weddings and a funeral,lydia wilson,ellie gouldingabout time rachel mcadams
    about time bill nighyabout time,richard curtis,domhnall gleesonabout time margot robbie

    Waarom dat Rachel McAdams gaan typecasten als we de bedoeling hebben een ander soort romcom film te willen maken? Rachel speelt dergelijke rollen in haar slaap, maar hier heeft ze misschien wel de meest ongelukkige match uit haar carrière. In haar verdediging had haar personage ook niet veel om het lijf en volstond het voor Rachel om mooi te zijn en af en toe te glimlachen. Los van het feit dat ze het levensdoel is van Tim blijft haar personage uiterst passief te zaken ondergaan. Tijdreizen is in dit verhaal tevens ook een mannenzaak. Rachel maakt zelfs minder indruk dat een paar nevenpersonages. Bill Nighy steelt op zijn beurt iedere scène waarin hij zit, net zoals de zus van Tim, gespeeld door Lydia Wilson.

    Wat de film uiteindelijk als boodschap heeft is ook heel troebel. Liefde is iets wat maar tot de perfectie kan komen door manipulatie van tijd en mensen, gesteund op een paar grove leugens? De film had evengoed Lies Actually kunnen noemen. Hadden ze maar het komisch gehalte bewaard van het begin, had dit nog een geslaagde feelgood komedie kunnen worden, maar het verloor gaandeweg zijn glimlach en speelsheid en als kijker bleven we achter met een bedenkelijke ethische boodschap en wegwerp personages die zelfs te licht zijn voor een volwaardige bijrol. Oh ja, het is charmant en dit zorgt ervoor dat je niet al te diep gaat graven in zijn bedoelingen, en bijgevolg ga je de kritiek ook wat gaan milderen. Maar wat mij nog het meest stoort aan deze About Time is het gebrek aan: echte liefde, echte romantiek, echte drama, laat staan een echt verhaal. Met zijn meer dan 2 uur durende speelduur (!) keek je dan ook wel uit naar het einde met een verlossende zucht: It's About f@#ing Time ...

    De Blu-ray en DVD van About Time ligt al vanaf 5 februari 2014 te verkrijgen met een hele zooi aan bonusmateriaal, gaande van deleted scenes, gesprekken met regisseur en acteurs alsook een pak making-off filmpjes. Zelfs de Ellie Goulding videoclip van "How Long Will I Love You? " staat erop. Gemengde gevoelens, maar deze film zal wel zijn publiek vinden.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 17 februari 2014

     

    *** About Time trailer ***

  • Notting Hill (1999) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De romantische zielen zullen tevreden zijn om te vernemen dat Universal zopas de blu-ray editie van Notting Hill (1999) van Roger Michell in de rekken heeft gelegd, zodat iedereen wederom kan genieten van het gestuntel van Hugh Grant en de glamour-queen Julia Roberts.

    notting hill,hugh grant,julie roberts,rhys ifans,four weddings and a funeral,blackadder,bridget joness diary,love actually,zot van a,richard curtis,trevor jones,roger michell,romcom,universal

    Korte inhoud: Anna Scott (Julia Roberts) is de beroemdste en meest begeerde filmster ter wereld. Haar foto prijkt op elk tijdschrift en de roddelpers volgt haar op de voet. William Thacker (Hugh Grant) is de eigenaar van een slechtlopend reisgidsenwinkeltje in Notting Hill. Hij leidt een rustige leventje, weliswaar met een knotsgekke medebewoner Spike (Rhys Ifans). Sinds de scheiding van zijn vrouw staat zijn liefdesleven op een laag pitje. Beiden missen ze iets - of iemand - in hun leven. Als Anna's en Williams paden elkaar onverwacht kruisen, is romantiek wel het laatste waaraan ze denken. Of toch? Want in Notting Hill is de liefde onvoorspelbaar.

    De troeven van deze film is niet alleen het acteerspel van de acteurs, maar ook het leuke script van Richard Curtis (Four Weddings and a Funeral, Blackadder, Bridget Jones's Diary), die nadien de wereld kon charmeren met het scenario van Love Actually (2003), die tot vervelens toe werd gekopieerd. Ook hier in België trouwens door niemand minder dan Jan Verheyen en zijn ietwat vervelende Zot van A. (2010). In Notting Hill zijn er heel wat grappige momenten, zoals de scene waar William zich voordoet als journalist van 'Horse and Hound' tijdens de persmeeting voor de nieuwe film van Anna Scott. Ook de roommate van William is hilarisch.

    Uiteraard is het een formule romcom zoals we er al honderden zijn gemaakt, maar toch blijf je wel aangetrokken door die twee individuen. Ze hebben veel charisma en vullen mekaar goed aan. Het is een film voor jong en oud. Een echte crowdpleaser. Hoewel, misschien eerder een chickflick dan een film voor mannen. Mijn enige puntje van kritiek is dat het vooral komedie is wat de klok slaat, en iets minder romantiek. De romantische scènes zijn niet meteen overtuigend. De muziek van Trevor Jones maakt alles wel weer goed, met gepaste sfeervolle arrangementen. Spijtig genoeg zijn er ook soundtracks die alles verknoeien. Maar goed, het behoort blijkbaar bij het pakket van romantische komedies

    Op de blu-ray vinden jullie wat deleted scenes en een making-off van en fameuze time-lapse scène waarin Hugh Grant op een markt doorheen de 4 seizoenen loopt. Tevens ook nog wat filmtips van Hugh Grant. Wie zou dat nu willen missen?

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 2 november 2010

     

    *** Notting Hill trailer ***

  • Top 10 Minst Overtuigende Filmkoppel

    Pin it!

    Hayden Christensen en Natalie Portman, de twee tortelduifjes uit de meest recente Star Wars-films, zijn uitverkoren tot de minst geloofwaardige lovers uit de filmgeschiedenis. Dat stond recent te lezen op de website van de BBC. Het Britse bioscoopreclamebedrijf Pearl & Dean stelde de vraag aan meer dan drieduizend filmfans. De meerderheid van de ondervraagden ging niet mee in hun tragische liefdesgeschiedenis, die hoofdpersonage Anakin Skywalker uiteindelijk transformeert tot Darth Vader.

    Natalie Portman & Hayden Christensen pic

    De 2de plaats is bestemd voor Ben Affleck en Jennifer Lopez, die in de pathetische tragikomedie Gigli (2003) twee verliefde huurmoordenaars spelen. Opmerkelijk is dat het duo ten tijde van de opnames ook in het echte leven een relatie had. Hetzelfde geldt voor Tom Cruise en Nicole Kidman, die met het seksueel gefrustreerde echtpaar in het broeierige Eyes Wide Shut (1999) op de 8e plaats zijn beland. Op de derde plaats pronken Orlando Bloom en Keira Knightley, die in de Pirates of the Caribbean (2003-2007)-trilogie maar achter elkaar aan bleven huppelen zonder gevolg en dat in drie delen.

    Ben Affleck is overigens de enige acteur die twee maal in de top 10 te vinden is: hij bekleedt ook de zevende plaats voor zijn krukkige affaire met verpleegster Kate Beckinsale in het bombastische oorlogsdrama Pearl Harbor (2001). Hieronder vinden jullie uiteindelijk de Top 10 lijst:

    Top 10 Least Convincing Screen Partnerships

    1. Natalie Portman & Hayden Christensen in Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002)
    2. Ben Affleck & Jennifer Lopez in Gigli
    3. Keira Knightley & Orlando Bloom in Pirates of the Caribbean trilogy
    4. Madonna & Adriano Giannini in Swept Away (2002)
    5. Catherine Zeta-Jones & Sean Connery in Entrapment (2002)
    6. Hugh Grant & Andie MacDowell in Four Weddings and a Funeral (2002)
    7. Ben Affleck & Kate Beckinsale in Pearl Harbor
    8. Tom Cruise & Nicole Kidman in Eyes Wide Shut
    9. Heath Ledger & Jake Gyllenhaal in Brokeback Mountain (2005)
    10. Leonardo DiCaprio & Kate Winslet in Titanic (1997)

  • Elizabethtown, met Kirsten Dunst en Orlando Bloom

    Pin it!

    elizabethtown_picRomantische komedies, ik heb er een ingewikkelde relatie mee. Het is ook een genre die men gemakkelijk op lyrische wijze met de grond gelijk kunnen maken, terwijl we volledig naast de kwestie zwetsen. Romantische komedies kunnen een verleidelijke cocktail zijn van humor en romantische hoogtepunten, dat het ons in het diepste raakt. En daarmee hebben het veel mensen moeilijk. Soms word ik er ook zenuwachtig van, zoals dat het geval was bij Bridget Jones's Diary (2001), een fake, gerecycleerde, zielloze opsomming van clichés en voorspelbare plotwendingen. En soms word ik erdoor verrast en laat ik me bewust meeslepen door personages van vlees en bloed, de originele verhaaltwists en de echte humor, zoals (van Britse makelij) Four Weddings and a Funeral, Love Actually, (van Franse stempel) Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain, (en van Amerikaanse signatuur) As Good as it Gets, Moonstruck, Jerry Maguire, Garden State, Shakespeare in Love.

    Toen ik de affiche zag van Elizabethtown (2005), had ik meteen een lichte afkeer bij naam van Kirsten Dunst, maar ik werd gerustgesteld door de aanwezigheid van regisseur Cameron Crowe (Singles, Jerry Maguire, Vanilla Sky, Almost Famous) die bij deze film het roer in handen zal nemen en het schip kan navigeren uit de poel van de platvloerse humor en de goedkope romantiek.

    Korte Inhoud: Een paar uur nadat Drew Baylor (Orlando Bloom) is ontslagen van zijn werk waar hij een zware financiële blunder heeft veroorzaakt en op het punt staat een eind te maken aan zijn leven, krijgt hij te horen dat zijn vader is overleden. Als enige zoon gaat hij terug naar Elizabethtown voor de begrafenis. Tijdens de vlucht naar huis ontmoet hij de scherpzinnige en grappige stewardess, Claire (Kirsten Dunst), die hem door de moeilijke periode heen helpt en bewijst dat fantastische dingen altijd onverwacht gebeuren.

    Ik heb er toch geen goed gevoel bij na het zien van de trailer. Regisseur Cameron Crowe heeft bewezen dat hij grappige momenten kan kruiden met warme romantiek, samen met een niet oninteressante levensfilosofie. En hier lijkt de levensles zich toe te spitsen op de vader-zoon relatie. De jongens-achtige Orlando Bloom lijkt zich perfect in het genre te hebben gesmolten, en we zien ook nog de aanwezigheid van een aantal vaste waarden zoals Alec Baldwin en Susan Sarandon. Maar looks kunnen bedriegen en de herinneringen van Wimbledon spoken nog altijd in mijn hoofd. De eerste beelden ruiken trouwens naar melige sentimentaliteit (iets wat ik van Crowe niet gewend ben) en ik ben er niet van overtuigd dat Bloom/Dunst een geloofwaardig koppel vormen...laat ik het anders zeggen: Bloom en Dunst passen gewoon niet bij mekaar. Het heeft er alle schijn van dat ze gezocht hebben naar twee schattige jonge acteurs, maar niet stil stonden bij de vraag of die twee wel samen passen. Doet me een beetje denken aan Ralph Fiennes & Jennifer Lopez in Maid in Manhattan of Natalie Portman & Hayden Christensen in Star Wars Episode II: Attack Of The Clones. IT DOES NOT MATCH! Na vijf sterke films zou dit voor Cameron wel eens zijn eerste flop kunnen zijn. Elizabethtown is bij ons in de zalen vanaf 9 november 2005.

    *** Elizabethtown trailer ***

  • Top 10 van de meest melige filmquotes

    Pin it!

    Dit is nog eens een leuke promotiestunt voor snacks met kaas-smaak. In een onderzoek bij 2000 filmfans vroeg het merk Warburtons wat hun top 10 van de meest “Cheesiest lines in movies” waren. Dit is gewoon te gek. Hier is de lijst:

    1. Titanic - "I'm the king of the world!" (Leonardo DiCaprio)
    2. Dirty Dancing - "Nobody puts Baby in the corner." (Patrick Swayze)
    3. Four Weddings and a Funeral - "Is is still raining..." (Andie MacDowell)
    4. Ghost - "I love you." "Ditto." (Demi Moore)
    5. Top Gun - "You can be my wingman any time." (Val Kilmer)
    6. Notting Hill - "I'm just a girl..." (Julia Roberts)
    7. Independence Day - "Today we celebrate our Independence Day." (Bill Pullman)
    8. Braveheart - "They may take our lives..." (Mel Gibson)
    9. Jerry Maguire - "You had me at hello." (Renee Zellweger)
    10. The Postman - "You're a godsend, a saviour." "No, I'm a postman." (Kevin Costner)

    Hihihi... Kunnen jullie het lijstje opvullen met andere quotes?