De FilmBlog

Je moet al met stevig materiaal uitpakken wil je enigszins nog een originele horrorprent maken rond exorcisme. Het is allemaal begonnen met The Exorcist (1973) van William Friedkin, en sindsdien duiken er geregeld gelijkaardige projecten op; zoals Exorcist: The Beginning (2004), The Exorcism of Emily Rose (2005), Constantine (2005), [Rec]² (2009) en onlangs nog The Rite (2011). En nu is er The Devil Inside (2012) van William Brent Bell.

Korte inhoud: Op 30 oktober, 1989, heeft Maria Rossi (Suzan Crowley) een drievoudige moord gepleegd tijdens een duivelsuitdrijving die op haard werd uitgevoerd. De katholieke kerk raakte betrokken, en ze is sindsdien opgesloten in een katholiek psychiatrisch ziekenhuis in Rome. In 2009, twintig jaar later, probeert haar dochter Isabella (Fernanda Andrade) en een filmploeg om een priesters/wetenschappers (Simon Quarterman and Evan Helmuth) te vinden die Maria kan helpen. Isabella begint zich tevens af te vragen of deze duivelse trek niet in de familie loopt, omdat ze zelf vreest op een dag bezeten te worden door de duivel. De toestand van Maria is in ieder geval uniek in de geschiedenis van het christendom. Een reeks van ongeautoriseerde duiveluitdrijvingen volgen, waarin alles vreselijk mis gaat. Het enige bewijsstuk zijn de beelden die de filmploeg heeft kunnen maken.

Het is dus nog maar eens een found footage film (een film gebaseerd op gefilmd materiaal die men ergens vindt -> cf. Blair Witch, Cloverfield,...), maar de trailer jaagt ons toch wel de stuipen op het lijf. Maar dat is de trailer. Als we de eerste reviews mogen geloven zou dit de grote kanshebber zijn voor worst movie of 2012, en het jaar is nog maar net begonnen. De film haalt met moeite 8% op RT en de commentaren zijn niet mals. De grootste kritiek is dat de film nauwelijks een verhaal heeft. De film duurt ook maar 87 minuten (waarvan 7 minuten end-credits) en dat ligt toch wel een stuk onder de gemiddelde duurtijd van een film. Het tweede punt van kritiek is de afschuwelijk slechte regie alsof het gemaakt werd door een amateur-cineast, maar dat had Paramount al kunnen weten na het zien van Stay Alive (2006). En uiteindelijk is het grootste verwijt dat de film gewoon ‘dom’ is. In de trailer lezen we dat de Katholieke Kerk afstand heeft genomen van deze prent; zo te zien is de boodschap dat we dat beter allemaal doen.

Paramount had blijkbaar al een tijdje in de mot dat hun film de ballen waard was, gezien ze uitzonderlijk de film niet hebben laten zien aan de journalisten, en zoiets wekt altijd wel wat wrevel op. Ze dachten toch voldoende mensen te kunnen misleiden met een agressieve media-campagne, en het werkt, want er wordt over de The Devil Inside gepraat. En er hiervoor altijd wel een publiek te vinden (cf. fans van The Human Centipede 1 & 2, Saw 2-3-4-5-6-7,…) wiens smaakpapillen geheel zijn versleten door jarenlange blootstelling aan troep. En het enige schrikwekkende aan dit project, is dat ze er wel eens een sequel van kunnen maken. Het productiebudget (1 miljoen dollar) is zo laag dat deze film sowieso winst zal maken. Valt nog af te wachten of hij even succesvol zal worden als Paranormal Activity (2007) (budget: 15'000 dollar - box-office: 193 miljoen wereldwijd). De film komt bij ons uit op 1 februari 2012, jullie zijn bij deze gewaarschuwd.

In de nasleep van The Blair Witch Project en het iets duurdere Cloverfield komt er nu een Noors antwoord op het found-footage genre. Trolljegeren of Trollhunter (2011) is de tweede film van regisseur André Øvredal, die met zijn prent voor de eerste keer het documentaire aspect vermengt met het fantasy genre. Met het laatste beeld van de film zou je deze prent zelfs kunnen omschrijven als een mockumentary. Binnenkort krijgen we tevens een nieuw experiment, met een mengeling tussen docu en de super hero film, met Chronicle (2012).

Korte inhoud: Een groep studenten, Thomas (Glenn Erland Tosterud), Johanna (Johanna Mørck), en hun cameraman Kalle (Tomas Alf Larsen), hebben besloten een documentaire te maken over een vermeende beer stroper, ganaamd Hans (Otto Jespersen). Op de plaats van een gedode beer, interviewen ze diverse lokale jagers. De sporen doen vermoeden dat het karkas werd verplaatst. Finn Haugen (Hans Morten Hansen), hoofd van de Noorse Wildlife Raad van Bestuur verwerpt het idee dat de beer sporen had kunnen vervalsen. De studenten proberen ondertussen de stroper een interview van hem te ontfutselen. Maar groot is hun verbazing wanneer ze te weten komen dat Finn niet op beren jaagt, dan wel op gigantische 'trollen'. Hij werd door de overheid aangesteld om de trollenpopulatie op peil te houden.

Eindelijk nog eens een monsterfilm zonder vampieren of weerwolven. Het enige spijtige is dat de prent nooit echt angstwekkend aanvoelt, ook al had dit met een iets strakkere regie een mogelijkheid kunnen zijn. Nu walst de film een beetje tussen horror en onderkoelde Scandinavische zwarte komedie (zo kunnen Trollen het zweet ruiken van zij die geloven in Christus, vraag is of ze ook moeite hebben met moslimvrouwen), zonder echt uit te blinken in één genre. Alles komt ook heel traag op gang, maar naar het einde toe maken we toch een opwindende achtervolging mee, wat veel van de film goed maakt. Maar spannend blijft de film wel, en dit omwille van het docu-karakter waarmee je je al toeschouwers meteen betrokken voelt met de gebeurtenissen – hoe onwaarschijnlijk deze ook moge zijn. De monsters in deze prent (of toch de laatste twee exemplaren) zijn tevens meer geloofwaardig dan pakweg het monster uit Super 8 (2011).

Wat eigen is aan het genre zijn de bruuske handheld-camera bewegingen, en in deze Trollhunter werken ze bijzonder wel op de zenuwen. Misschien zelfs iets teveel. Maar de makers weten met hun vrij beperkte middelen (3,5 miljoen dollar) toch een bijzonder knappe film af te leveren die nooit echt verveelt. Hoewel, om ten volle te kunnen genieten van deze prent, moet je in de bioscoop zitten of achter een groot tv-scherm met surround systeem. De film moet het grotendeels hebben van zijn wow-momenten en zijn geluidseffecten. Qua plot en karakter-ontwikkeling blijft het allemaal wel wat rommelig en to little to care.

Mensen die iets afweten van Scandinavische mythologie zullen hier mateloos van kunnen genieten, want zoals ik later heb kunnen vernemen zitten er heel wat verwijzingen in (de eigenschappen van trollen, de eet-competities, de geit op de brug en de trol eronder,…). Ik ga er vanuit dat de doorsnee Vlaming hier niet echt van wakker zal liggen. Maar er is hoop, want ja, er is binnenkort een Amerikaanse versie van de film, en ik heb zo een vermoeden dat het scenario wel iets beter uitgewerkt zal worden. Uiteraard zal de gehele Noorse flair uit het project zijn verdampt, maar anderzijds denk ik wel dat het een veel betere film kan worden met een veel beter script. Niets belet hen om de film tevens op te nemen in Noorwegen.

"With great power, comes great responsibility" dit is niet alleen het devies van heel wat Marvel Comics, maar deze lijfspreuk wordt in Chronicle (2012), de debuutfilm van Josh Trank, pas echt concreet. Net zoals films als The Blair Witch Project en Cloverfield gaat het opnieuw om een 'found footage' film, m.a.w. een film die is samengesteld door beelden die door de personages werd gemaakt, om dan uiteindelijk gemonteerd te worden tot een film.

Korte inhoud: Drie doodnormale middelbare scholieren (Michael B. Jordan, Dane DeHaan, Alex Russell) doen een ongelooflijke ontdekking. Ze vinden in het bos een mysterieuze substantie waar ze aan bloot gesteld worden en waardoor ze superkrachten ontwikkelen. Als ze leren om de superkrachten onder controle te houden en ze te gebruiken in hun voordeel, beginnen hun levens uit de hand te lopen en hun duistere kanten naar boven te komen.

Ik had het verhaaltje met het bos er misschien wel uitgelaten, maar de premisse van jongeren die plots superkrachten ontwikkelen en niet kunnen inschatten wat de gevolgen zijn, vind ik wel een leuk concept voor een film. Het is tevens niet de typische Hollywood blockbuster, wat mooi meegenomen is. Er kan dus ruimte zijn voor alternatieve verhaallijnen en situaties, wat alles minder voorspelbaar zal maken.

Cannibal Holocaust (1980) heeft het 'found footage' genre ingeluid op een vrij experimentele manier, C’est Arrivé Près de Chez Vous (1992) gebruikte de techniek op een uiterst efficiënte manier in de zwarte komedie, The Blair Witch Project (1999) introduceerde de techniek in het horror-genre, Paranormal Activity (2007) ging de home-video toer op en Cloverfield (2008) ging dan weer spelen met de monster-film. Deze Chronicle verkent dan weer een compleet nieuw terrein, met name de superhero-film.

Ik kijk in ieder geval uit naar deze prent. Hopelijk ondervinden ze niet al teveel hinder van die andere Chronicle (2012) van Jay Alaimo met niemand minder dan Milla Jovovich, Ben Foster, Ryan Phillippe, Justin Long en Vincent D'Onofrio. Dit wordt een misdaad thriller die waarschijnlijk met evenveel middelen is gemaakt (een kleine 10 miljoen dollar). Het meest idiote van het gehele zaakje is dat beide Chronicle films nog eens op dezelfde datum worden uitgebracht in de States, op 3 februari 2012. Ofwel hebben ze zich hier vreselijk in vergist, ofwel zal dit voor heel wat verwarring zorgen aan de kassa.

Een paar maanden gelden werd duidelijk waarom er geen maanlandingen waren geweest sinds Apollo 17 in 1972. Volgens NASA zou het te wijten zijn aan gebrek aan fondsen en diverse besparingen van de Amerikaanse regering op de ruimtevaart. Maar is dat werkelijk zo, of zou er een andere reden zijn waarom het al langer is dan 40 jaar dat de mens zich waagde op het dichtstbijzijnde ruimte-object ? De science-fiction horrorfilm Apollo 18 (2011) denkt er in ieder geval anders over.

Korte inhoud: Apollo 18 is een film in documentaire-stijl over het "waargebeurde" verhaal van NASA's geheime achttiende vlucht met een Apollo raket naar de maan. De astronauten zijn geschokt wanneer ze buitenaards leven ontdekken tijdens hun missie. Hierna besluit de Amerikaanse overheid de missie geheim te houden voor de buitenwereld.

Net zoals in Blair Witch gaat het over een found-footage film waarbij filmmateriaal wordt gevonden over deze geheime missie…en rarara, wat staat er op die beelden? De bemanning zou er in aanvaring zijn gekomen met een agressief buitenaards wezen. Heeft de regering dat jarenlang in de doofpot gestoken? Je zou kunnen zeggen dat dit misschien effectief zo is gebeurd, maar de realiteit ziet er spijtig genoeg iets minder dramatisch uit. Maar dit wil nog niet zeggen dat je niet zou kunnen genieten van deze prent.

En het promotieteam speelt in ieder geval volledig het spel en wakkert de complotgevoelens nog een beetje aan. De productie is in handen van visueel-effecten wizard Timur Bekmambetov (regisseur van Night Watch en Wanted) en werd geregisseerd door Gonzalo López-Gallego. Om de geruchten over de missie nog wat aan te dikken, zouden er zelfs verschillende affiches zijn gemaakt. De Russische suggereren een Amerikaans complot, Engelse posters wijzen de vinger dan weer naar de Sovjets.

Maar ja, het probleem met deze 5 miljoen dollar filmproductie, is dat het steunt op een versleten premisse van het ‘gevonden beeldmateriaal die uiteindelijk verschrikkelijke zaken onthult’. De makers willen echter alles iets uitvergroten, en in plaats van een lokaal drama gaan ze het nu zoeken in de ruimte, en dit als volgt koppelen aan bepaalde feiten. Ondertussen worden websites en sociale media voortdurend gebombardeerd om geruchten over de prent te verspreiden. MTV trapte erin, en ging de trailer scene voor scene analyseren. Wat meteen het succes van deze marketingmethode in de verf zet.

Films als Cloverfield (2008) en Paranormal Activity (2007) moesten het voor een groot stuk hebben van een internethype, en dit kijkt ook hier het geval te zijn. De trailer van Apollo 18 werd in de eerste zes dagen 4,3 miljoen keer bekeken op You Tube. Complot-theorieën zijn nu eenmaal in trek, dat bewezen ook al die docu’s over 9/11. Toch denk ik niet dat er nog veel mensen zijn die denken dat de maanlanding ook iets verzonnen was.

Volgens de studio zullen er nog meer geheimen worden onthuld in aanloop naar de release-datum; die overigens al een aantal keer is gewijzigd. Als je hier van wakker ligt, kan je altijd de officiële site gaan consulteren. Op 5 oktober 2011 draait Apollo 18 in onze zalen.

***Related Posts***
28/06/2010: Apollo 13 filmbespreking
13/04/2009: Moon met Sam Rockwell

De beste film tot nu toe op het Filmfestival van de Fantastische film was [Rec] (2007) van Jaume Balagueró en Paco Plaza. Een 5tal jaar geleden was het allemaal Zuid-Korea en Japan die de klok sloeg op vlak van horror. Tegenwoordig duiken steeds meer Spaanse films de kop op in het gruwel-genre. Voor wie verzot is op Diary of the Dead (2007) en Cloverfield (2008) of zin heeft in een angstwekkende zombie-prent, dan is deze prent aan u besteed!

Korte inhoud: Een groepje reporters van een lokale televisiezender volgt een brandweerteam tijdens hun dienst. Het is de bedoeling om een verslag te maken van het leven en werken van deze professionele hulpverleners. De eerste oproep van de nacht betreft een oude vrouw die om een onbekende reden zit opgesloten in haar appartement. Tijdens deze reddingsoperatie gaat er echter iets vreselijk fout. Wat op het eerste gezicht een routineopdracht leek, blijkt in werkelijkheid een hel te zijn. Afgesloten van de buitenwereld moeten de brandweermannen, de televisieploeg en de bewoners van het gebouw een dodelijk gevaar trotseren. Van een reddingsoperatie is geen sprake meer. De enige opdracht is nog de angst te overwinnen, te vluchten, te overleven en vooral te blijven filmen. Wat er ook gebeurt. Tot het allerlaatste moment. Hier is de trailer.

Deze film komt precies 9 jaar uit na The Blair Witch Project (1999), en ik heb zo de indruk dat de camcorder / movie-in-movie-hype / found-footage nog steeds niet dood is. Beide regisseurs zijn trouwens geen onbekenden in het horrorgenre. Paco Plaza heeft op zijn manier het weerwolf-genre nieuw leven ingeblazen met Romasanta (2004). Jaume Balagueró leverde een aantal niet-onaardige horrorthrillers af met The Nameless (1999), Darkness (2002) en Fragiles (2005). Voor Rec besloten de heren om de conventie te breken en hadden plannen om de nachtmerrie "realistisch" te maken. Dus besloten ze om dit verhaal te vertellen alsof het een tv-reportage is, waarin de horror zich in real time voor onze ogen afspeelt.

Met al die positieve buzz over de film heeft de filmstudio nu besloten om de remake (lees: met meer middelen, een bekende cast en in het Engels – ook al spreekt bijna de helft van de States Spaans) op de sporen te zetten. De remake zal Quarantine (2008) heten, en door John Erick Dowdle in beeld worden gezet. In deze film zien we Johnathon Schaech in de hoofdrol, alsook Dexter-girl Jennifer Carpenter. Maar ik raad jullie toch aan om de originele versie te bekijken vanaf 30 april 2008 in onze zalen.

Ondanks het shaky camerawerk om van te kotsen, heeft Matt Reeves met zijn found footage film Cloverfield (2008) kunnen overtuigen. De film werd gelauwerd door zowel publiek als recensenten en bracht ook nog eens heel wat geld op. De prent heeft na twee weken zijn productiebudget al bijna verdrievoudigd en dat is Paramount niet ontgaan, want volgens Coming Soon hebben ze de regisseur al gecontacteerd om te praten over een mogelijke sequel. Matt Reeves is momenteel de talk of the town, zover is duidelijk.

Variety says the timing of the projects will depend on how quickly Paramount can complete discussions with Reeves, producer J.J. Abrams and writer Drew Goddard to come up with another monster story for the Cloverfield sequel. There’s a good chance the sequel will be Reeves’ next film, in which case he will direct The Invisible Woman remake afterward.

Met al die formule Saw-sequels – die veel opbrengen met weinig middelen – lijkt het logisch dat er ook hier een vervolg zit aan te komen. Het is trouwens een rariteit dat een film zowel door de massa als van de journalisten in de smaak valt. Kan er wel een vervolg geknoopt worden aan de film? Eigenlijk wel, want voor diegene bij wie het is opgevallen valt er op het einde van de film iets in het water. Is een sequel nodig? Niet echt. Ik denk dat het verrassingselement nu wel voorbij is. Het is niet zoals de serie Lost dat je de mensen aan het lijntje kan blijven houden met een lege doos. Matt had zelfs al een paar ideetjes:

"While we were on set making the film we talked about the possibilities and directions of how a sequel can go. The fun of this movie was that it might not have been the only movie being made that night, there might be another movie! In today's day and age of people filming their lives on their iphones and handy cams, uploading it to YouTube... That was kind of exciting thinking about that."

Woooow! Dat klinkt als een barslecht idee. Ik wil diezelfde film niet opnieuw zien gefilmd door een andere camera. No Way! Ik wil een nieuwe film zien! Steek al die verschillende camerastandpunten in één film, maak er een zooitje van, go crazy. Maar ik ga niet naar de bioscoop om nog eens dezelfde film te zien gefilmd vanuit een andere hoek. Het lijkt wel iets wat je op een DVD kan zetten bij de bonussen.

Als er al een sequel komt, mogen we hopen dat ze het camera-geschud een beetje achterwege laten. Wat ga ik blij zijn dat deze rage binnenkort passé zal zijn. Damn! Reeves wordt ook genoemd als mogelijke regisseur van The Wolf Man (2009), alsook van het intrigerende The Invisible Woman, gebaseerd op The Invisible Woman (1940). Ik ben eigenlijk meer benieuwd naar deze prent dan naar Cloverfield 2.

***Related Posts***
16/12/2007: 3 minuten Cloverfield
27/07/2007: Blair Witch Hits Manhattan

Eén van de grootste hypes van het moment is zonder twijfel de found footage film Cloverfield (2008), de debuutfilm van Matt Reeves, en vreemd genoeg is dit hoofdzakelijk te wijten aan het feit dat we gebombardeerd worden met clipjes die onze interesse aanwakkeren en dat JJ Abrams de productie van de film op zich heeft genomen. En toch, geen grote acteurs, waarschijnlijk ook niets bijzonders (…Godzilla 2…oh boy). Maar, wie weet, wordt Cloverfield misschien toch een nieuwe Blair Witch sensatie. Tot nu toe kregen we maar fletse fragmentjes met veel camera-geschud en weinig overstijgende scènes. We weten dat een monsterachtig en brullend wezen New York aanvalt, en dat kan wel leuk zijn…I guess.

Maar er is dus een nieuwe 4 minuten clip aan het rondcirculeren op de diverse filmblogs en filmforums. En gezien ik het niet kan weerstaan om deel te nemen aan die veel te evidente teaser-hype krijgen jullie het dus ook voorgeschoteld. Blame me in the comments, I don't care. Ik vind het leuk dat distributeurs eens afstappen van klassieke marketingstrategieën om hun films in de aandacht te brengen. Nu moeten ze nog een beetje werken aan hun subtiliteit, maar het komt wel goed. Ik loop nog niet van stapel, maar de clip heeft mijn interesse wel iets gestimuleerd. Op 6 februari 2008 slaat het monster toe in onze bioscoopzalen. Enjoy the clip!

***Related Posts***
01/02/2008: Cloverfield 2 een slecht idee ?
27/07/2007: The Blair Witch hits Manhattan