flop

  • 5 redenen waarom Blade Runner 2049 flopt aan de box-office

    Pin it!

    Alcon Entertainment zit in zak en as nadat Blade Runner (2017) van Denis Villeneuve ook in zijn tweede weekend niet aan de box-office verwachtingen voldoet, en slechts een miserabele recette van 15 miljoen dollar kon vergaren in de States , wat het totaal brengt op 60 miljoen dollar, wat bitter weinig is voor een film die 150 miljoen dollar heeft gekost (enkel en alleen in productiekost).

    De film doet het iets beter in het buitenland met een recette van een kleine 100 miljoen. De film heeft nog een lange weg af te leggen om de break-even grens te halen van +/-300 miljoen dollar. Alle hoop is nu gesteld op China die pas volgende week vrijdag (27/10) in de bioscoop komt, lang genoeg alvorens iedereen de film al heeft gedownload.

    blade_runner_2019_flop.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing

    Nu hadden we op het internet veel onzin gelezen over de reden waarom Blade Runner een flop is geworden, en veel van die redenen zijn al even krankzinnig als ze idioot zijn. Science-fiction is helemaal niet dood en deze Blade Runner 2049 is een geniale film in elk opzicht. Ik ben er tevens zeker van dat deze film zijn geld zal terugwinnen. Net als de originele film zal het tijd nodig hebben om zijn publiek te vinden. Maar wat zijn dan de echte redenen voor deze teleurstellende box-office cijfers?

     

    5 redenen waarom Blade Runner 2046 flopt

     

    1. De film is een sequel op iets wat 35 jaar oud is

    Dit is de hoofdreden waarom het jongeren publiek het liet afweten. De generatie van de 35-45 jarigen - bij wie deze film wel iets zal betekenen - staan niet meteen in de rij bij een bioscoop première, maar zien tegenwoordig films in de beslotenheid van hun huis op een Home Cinema systeem. Anderzijds zal de jongere generatie zijn huiswerk moeten doen, en als je weet dat er zomaar eventjes zeven (!) versies zijn van Blade Runner (1982), dan vraag je wel heel veel van je puibliek. In de documentaire Dangerous Days: The Making of Blade Runner (2007) maakt Ridley zelfs gewag van een 8ste versie.

    2. De marketing zette vooral in op stijl in plaats van verhaal

    Een film als Valerian and the City of a Thousand Planets (2017) leert ons dat toeschouwers niet meer zo snel te paaien zijn met mooie beeldjes. Ze willen vooral een goed verhaal. Dat het er allemaal mooi uitziet is een plus. Hadden de trailer misschien iets meer ingezet op verhaal (ook al ging je spoilen) dan denk ik dat deze prent gemakkelijk zijn publiek kon verdubbelen. De eerste film was 35 jaar geleden, ik heb met tientallen jongeren van 18-22 gepraat vorig weekend en tot mijn verbazing had quasi niemand het origineel gezien.

    3. Een duurtijd van 164 minuten is wel heel lang

    Een film mag meer dan 2 uur duren. Heel wat succesvolle films duren zelfs rond de 2 uur en 15 minuten. Echter 2 uur en 44 minuten is misschien wel iets teveel van het goede voor een toch wel vrij ingewikkelde prent. The Lord of the Rings films duurden allemaal langer met Return of the King die zelfs 3 uur en 21 minuten duurde, en het waren stuk voor stuk box-office hits. Het is dus niet altijd waar dat langere films een meer langzame box-office hebben omdat er simpelweg minder viewings zijn op één dag. Het is wel zo dat een publiek geen 3 uur zal spenderen voor een existentialistische en stilistische prent. Hij wil zich ook wel kunnen ontspannen, en eigenlijk had Blade Runner 2049 gerust 30 minuten korter kunnen zijn.

    4. Een te hoog productiebudget

    Een budget van 150 miljoen dollar is misschien wel wat veel. Visueel kon deze film volgens mijn bescheiden mening wel gemaakt worden voor 100 miljoen. Een dergelijk budget impliceert dat er ook een hoger marketing budget is en dat maakt een hoop geld dat moet opgehaald worden om nog maar break-even te zijn. In een artikel in de Hollywood Reporter zou de film voor Alcon Entertainment een slordige 400 miljoen moeten ophalen of het 45 koppige bedrijf zou wel eens kunnen kapseizen. Alcon houdt wel van een gokje – met geld van shareholders – en hebben een vreselijke track record. Hun vorige verkeerde gok was het Point Break (2015) treinongeluk die zowat 200 miljoen moest ophalen maar wereldwijd slechts 133 miljoen dollar opbracht. Blade Runner 2049 haalt geen 400 miljoen, dat is nu al een feit!

    5. De acteurs zijn geen box-office magneten

    Deze laatste reden zal misschien heel wat wenkbrauwen doen fronsen, maar Harrison Ford mag dan vroeger wel een box-office magneet geweest zijn, deze periode is lang geleden. En Ryan Gosling is los van La La Land (2016) nooit geen acteur geweest die massa’s volk kon trekken naar zijn films. Hetzelfde kan gezegd worden van Jared Leto en zo goed als niemand kent Ana de Armas. Wat mij betreft zijn het stuk voor stuk talentvolle acteurs, ook al moet je als producer weten dat deze 4 acteurs geen publiek zullen trekken en niet van hetzelfde kaliber zijn als een Denzel Washington of een Leonardo DiCaprio. Die laatste twee zorgen er tevens voor dat hun films altijd wel van niveau zijn en zullen zich niet laten vangen door B-films zoals een Robert De Niro dat doet. Een film met deze twee iconen is gegarandeerd een geslaagde prent.

  • 5 redenen waarom Mother! flopt aan de box-office

    Pin it!

    Zoals verwacht gaat It (2017) zijn weg verder om de meest succesvolle horrorfilm ooit te worden met 60 miljoen dollar tijdens zijn tweede weekend in de States. Dat was zowat het meest optimistische bedrag die de studio had verwacht in het eerste weekend. Ondertussen staat de teller op 372 miljoen dollar wereldwijd en de film moet nog uitkomen in China. En zoals verwacht zou Mother! (2017) hier ook gaan onder lijden. Paramount is ondertussen in het vuur gesprongen met een tirade dan Mother! eigenlijk datgene is waar het publiek om smeekt, en sleurde Netflix er ook nog eens bij.

    mother_box_office_flop.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing Belgium

    Toch had NIEMAND verwacht dat de film in zijn openingsweekend in de States slechts 7,5 miljoen dollar zou opbrengen, en dat met een brede release en hetzelfde productiebudget als It (+/- 35 miljoen dollar – te weinig voor een It remake en teveel voor een arthouse film). Met die 7 miljoen kunnen ze de 15 miljoen dollar vergoeding van Jennifer Lawrence nog niet eens betalen. Het zullen spannende tijden worden voor Paramount die na de teleurstellende Ghost in the Shell (2017) remake en de flauwe ontvangst van Transformers: The Last Knight, gehoopt hadden op een horror hit. Tevens, hecht niet al teveel geloof in hun opgestelde budget van 35 miljoen dollar. Deze film heeft véél meer gekost. (naast de 15 miljoen dollar voor Jennifer reken je nog eens 3-5 miljoen voor Ed Harris en Michelle Pfeiffer elk, nog eens 5 tot 7 miljoen voor Bardem en Aronofsky elk, en dan heb je nog de effectieve productiekosten niet gerekend)

     

    5 redenen waarom Mother! flopt

     

    1. Verkeerde marketing strategie

    Een prachtig voorbeeld van hoe een marketing-campagne een box-office in negatieve zin kan beïnvloeden heb je hier. De film werd omschreven als een horrorfilm die vergelijkbaar was met een soort Rosemary's Baby (1968). In deze peperdure media-campagne (+ 60 miljoen dollar) werden zelfs parallellen gelegd met de horror It in de zin dat je naast deze horrorfilm nogmaals kon schrikken met deze prent. Eigenlijk is Mother! allesbehalve een mainstream horrorfilm, en dit op deze manier willen verkopen is krankzinnig. Er zit zelfs GEEN horror in de film. Dit was een gitzwarte Darren Aronofsky komedie/psychologische thriller, volgepakt met Bijbelse en cinematografische referenties, bestemd voor een select publiek van filmliefhebbers. Ook de bizarre getekende filmposters lieten vermoeden dat het dan toch geen mainstream horror was. Hetzelfde lot onderging Killing Them Softley (2012) die verkocht werd als een Goodfellas. Komt daar nog bij dat het marketing departement waarschijnlijk zelf niet goed wist waarover deze prent ging: Is het een film die ons moet waarschuwen op de dramatische gevolgen die de mens veroorzaakt op de natuur en staat 'Mother' symbool voor moeder aarde, of is het een parabel over de creatie van het levens volgens de Bijbel verteld op een eigenzinnige manier. Niemand kan het trouwens met zekerheid zeggen.

    2. Het publiek gelooft Rotten Tomatoes niet langer

    Wanneer de eerste bezoekers met hun verwachtingspatroon van Rosemary’s Baby deze film gingen zien was de mond-aan-mond reclame vernietigend. Mother! kreeg in het prille begin hoge cijfers op Rotten Tomaties met scores rond de 88%. Een schril contrast met wat het publiek vond, want zij scoorden de film op nauwelijks 42%. Ondertussen is de critic rating ook in vrije val, want deze is gedaald naar 68%. Op CinemaScore kreeg de film zelfs een F-score, iets wat je enkel maar krijgt bij barslechte B-films. Blijkbaar had het publiek niet veel zin in een allegorische en existentialistische prent, en de mensen die als eersten de film gingen zien waren niet meteen onder de indruk.

    3. Aronofsky is Nolan niet

    Wanneer Nolan de montage van Batman Begins (2005) had afgewerkt, moeten velen gedacht hebben dat hij waarschijnlijk gek moest zijn geweest. Dit was een mengeling tussen een comic book adaptatie en een psychologisch drama verwikkelend in een ingewikkelde vertelstructuur. En het resultaat was uiteindelijk een mega-succes, want de man wist dat hij zijn publiek niet moest onderschatten. Ditzelfde zou je kunnen zeggen van Aronofsky, met dit verschil dat Nolan één van de beste verhalenverteller is en Aronofsky zelden een goed idee kan uitwerken. En last but not least, de twee regisseurs zweren bij filmpellicule, wat daarom geen slechte zaak is, maar daar waar Nolan haarscherpe 65 mm pellicule gebruikt, zien we dat Aronofsky zich beter voelt bij 16mm. Het verschil is dat je met 16mm een grauwer en korrelig beeld krijgt. En in een wereld waar alles haarscherp in beeld wordt gebracht zullen heel wat potentiële bezoekers gedacht hebben dat dit een low budget arthouse film moet zijn.

    4. De tanende populariteit van J-Law

    Jennifer was gigantisch populair na de Hunger Games en overtuigde met films als Silver Linings Playbook (2012) en American Hustle (2013). Maar de laatste jaren gaat het een beetje bergaf voor de actrice. De laatste 2 Hunger Game films (Mockingjay - Part 1 en Mockingjay - Part 2) waren toch wel wat van een teleurstelling, haar film Joy (2015) en Passengers (2016) waren pijnlijke flops en X-Men: Apocalypse (2016) was ronduit slecht. Hopelijk kan Red Sparrow (2018) het zinkende schip alsnog redden.

    5. De Jennifer Lawrence boycott

    Kijk, dit is mogelijks de 5de reden ook al denk ik dat de impact minimaal moet zijn geweest. Toch was er een boycott nadat de actrice in aanvaring kwam met de Amerikaanse Alt-Right beweging. Een compleet van de pot gerukte stelling van conservatief Amerika die massaal op Twitter is gevlogen na een interview op Channel 4 waar ze het ondermeer had over de klimaatopwarming en de resulterende rampen, het taalgebruik van heel wat Amerikanen en Donald Trump van wie ze niets moest weten. Op Twitter hadden er ervan gemaakt dat Jennifer had gezegd dat Trump de oorzaak was van de orkaanrampen. En toen Jennifer opdook op een Vogue cover aan het vrijheidsstandbeeld in een periode waarin CNN in de clash ging met het Witte Huis (Video). Acteurs blijven best politiek neutraal, want in veel gevallen keert deze boemerang terug in hun gezicht.

     

    *** Mother! trailer ***

  • 5 redenen waarom War for the Planet of the Apes sputtert aan de box-office

    Pin it!

    2017 lijkt wel het jaar van de grote ontgoochelingen en verrassingen. Enerzijds zijn er de onverwachte box-office succes, zoals Wonder Woman (2017) en Get Out (2017), maar er zijn ook al heel wat financiële rampen geweest. Meest opvallende flops waren King Arthur: Legend of the Sword (2017), Alien: Covenant (2017) en The Mummy (2017).

    war_for_the_planet_of_the_apes_2017_box-office.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    En het ziet er nu naar uit dat ook War for the Planet of the Apes (2017) onderpresteert met een flauw openingsweekend van 56 miljoen dollar in de States en slechts 100 miljoen wereldwijd. En nu komt Dunkirk (2017) in de zalen en deze prent zal ongetwijfeld alle andere films van de kaart vegen. Regisseur Matthew Reeves was nog maar pas zo in de wolken van de positieve reviews, dat hij in een moment van drieste hoogmoed het Batman script van Ben Affleck naar de prullenmand verwees. Het zou wel eens kunnen dat Warner Bros na de teleurstellende Apes cijfers dan toch het script van Affleck uit de prullenmand zal opvissen.

    Wij hadden War for the Planet of the Apes een 3,5/5 gegeven, wat een uitstekende score is en dat is de film ook. Waarom bleef het publiek dan weg? We zullen een poging ondernemen om dit te analyseren.

     

    5 redenen waarom War for the Planet of the Apes sputtert aan de box-office

     

    1. Aap moeheid

    Dit is de derde Planet of the Apes film en de nieuwigheid is er wel wat van af. De film zet wel in op de vertolkingen en de subtiele interacties tussen de wezens, maar dat is niet meteen iets waar je mee kan uitpakken. In mijn review had ik tevens ook geschreven dat ik vond dat er eigenlijk meer 'War' zat in Dawn dan in de deze derde prent. En franchise moeheid treed overal wel eens op. Denk maar aan de Alien franchise, maar tevens ook bij de comic book adaptaties zie je dat na verloop van tijd de massa afhaakt. Kijk maar naar Spider-Man: Homecoming (2017), op zich een voortreffelijke Spiderman adaptatie, toch blijft deze prent slechts de 5de best scorende Spiderman film in de States op 6. Enkel The Amazing Spider-Man 2 (2014) deed slechter.

    2. Depressieve film in blockbuster seizoen

    Zomerblockbusters en 'fun' gaan hand in hand. Het is dan ook niet te verwonderen dat dramatische films vaak kiezen voor de winter periode. Tenzij je allergisch bent aan de zon ga je niet meteen de blauwe hemel inruilen voor regen en winterweer met 'holocaust' achtige toestanden waar je niet meteen vrolijk van wordt. Misschien had een release in de winter een betere strategie geweest.

    3. Sterke concurrentie

    Niemand had verwacht dat Baby Driver (2017) zo goed ging scoren. De film kwam een week voor Apes uit en bleef heel wat volk trekken ten gevolge van een goede mond-aan-mond-reclame. En uiteraard was er ook de Spider-Man die desondanks de wat lage uitkomst toch behoorlijk veel bezoekers kon aantrekken.

    4. Zwakke marketing

    Tot op heden heb ik de titels van deze films nooit begrepen. Eerst was er Rise of the Planet of the Apes, daarna Dawn of the Planet of the Apes, en uiteindelijk War FOR the Planet of the Apes. Los van het feit dat ik heel weinig mensen de titel niet eens correct uitspreken (meestal hebben ze het over Planets of the Apes 3 of iets wat klinkt op War OF the Planet of the Apes), was mond-aan-mond reclame eigenlijk ook niet zo bijzonder goed. Op vlak van marketing heb je tevens iets spectaculairs nodig of beroemdheden om je film te kunnen verkopen, hier had je apen. En tenzij je King Kong zullen apen op een affiche niet meteen acteurs vervangen. De enige twee menselijke karakters waren Woody Harrelson en Amiah Miller, maar Woody had slechts een screentijd van 10 à 15 minuten en niemand kende Amiah.

    5. Woody Harrelson lag er niet van wakker

    Ik respecteer het werk van Woody Harrelson, maar de man heeft hoegenaamd geen enkele tweet gepost op zijn account (16'000 volgers) over de productie of tijdens de première week, zelfs niet op zijn instagram (70'000 volgers). Films maken kosten veel geld en acteurs worden hiervoor rijkelijk vergoed. Ik vind het dus niet krankzinnig wanneer een acteur zijn medewerking verleend aan een productie, dat hij dit dan ook een heel klein beetje" kan ondersteunen. Ja hij had een kleine rol, maar zoals ik zei in punt 4, was hij één van de weinige mensen in de film.

  • 5 redenen waarom The Mummy flopt aan de box-office

    Pin it!

    We zullen (nog) niet spreken van een algemene flop maar The Mummy (2017) sputtert aan de box-office en flopt wel degelijk in de States, en dat is ondertussen de derde blockbuster die de verwachtingen niet kan inlossen, na Alien: Covenant (2017) en King Arthur: Legend of the Sword (2017).

    the_mummy_tom_cruise.jpgthe_mummy_russell_crowe_annabelle_wallis.jpg
    © 2017 Universal Pictures International Benelux

    Wij hebben de film gezien en hadden niet meteen zin om er een review over te schrijven, voor de simpele reden dat we eigenlijk super ontgoocheld waren. En wij blijkbaar niet alleen want de film wordt door pers en publiek met de grond gelijk gemaakt. Tom Cruise is en blijft een box-office magneet, vooral in het buitenland maar steeds minder in de States. Op Rotten Tomatoes scoort Baywatch (2017) zelfs beter dan The Mummy. De film haalde dit weekend slechts 31 miljoen dollar op aan de box-office in de States en dat is voor een 125 miljoen dollar film véél te weinig. In het buitenland deed de The Mummy het wel beter met een recette van 140 miljoen. Maar we zijn nog wel een eindje verwijderd van de break-even meetlijn van 250 miljoen dollar. Ik zal een poging ondernemen om deze flop in de States te verklaren.

     

    5 redenen waarom The Mummy flopt

     

    1. Nog geen franchise

    Ooit was het zo dat een (1) groot budget + (2) ster acteur + (3) knappe visuele effecten, meestal gelijk stond aan een box-office succes. Tegenwoordig liggen de kaarten anders gezien er steeds meer big budget films in de zalen komen. Er zijn steeds minder garanties, ook al lijken de franchisen nog steeds de beste kaarten in handen te hebben. Deze Mummy lijkt ook een franchise, maar dat is het niet. Het is te ver verwijderd van de vorige mummy films en die gehele 'Dark Universe' die Universal Studio's wil uitwerken - in de nasleep van de MCU en DCU - is blijkbaar nog niet echt aangeslaan bij het grote publiek. Misschien zal dit wel veranderen met The Bride of Frankenstein (2017) in regie van Bill Condon (Beauty and the Beast).

    2. Slechte mond-aan-mond reclame

    De reviews waren barslecht. Het leek echt wel een mengelmoes van Mission: Impossible meets Suicide Squad, maar zo ver verwijderd van een monsterfilm als het maar kon. 17% op Rotten Tomatoes laat zich wel voelen bij mensen die eigenlijk nog twijfelen. En de echte horrorfans zouden wel meer voor hun geld krijgen met echte horrorfilms als It Comes At Night (2017). Ook de trailer deed veel wenkbrauwen fronsen, zeker nadat 'The Mummy' net iets teveel weg had van Enchantress uit Suicide Squad, en dat was nu niet meteen iets waarmee je vergeleken wou worden.

    3. Origin stories liggen niet goed in de markt

    Overdaad schaadt en dat kan zeker gezegd worden van origin stories. Of het nu over een Spider-Man film gaat, Michael Myers of een Alien film, het publiek lijkt niet meteen verkocht voor het idee. De meeste origin stories volgen een voorspelbaar patroon en de laatste 10 jaar was het soms echt wel huilen met de kwaliteit van de origin verhalen. Toch zijn er ook uitzonderingen die heel origineel uit de hoek kwamen (Deadpool, Ant-Man), maar niets rook naar originaliteit in de Mummy trailers. Het leek de zoveelste 'Tom Cruise film'.

    4. De concurrentie van Wonder Woman is moordend

    De persvisie voor Wonder Woman is nu vrijdag, maar aan de overkant van de oceaan zien we al dat de adaptatie op handen wordt gedragen en echt wel indruk aan het maken is. Iedereen lijkt te praten over Wonder Woman, zo goed als niemand praat over The Mummy. Wonder Woman scoort tevens behoorlijk goed op sociale media.

    5. De ster van Tom Cruise is aan het doven

    Wanneer Tom niet in een franchise zit, merk je dat hij niet altijd evengoed in de markt ligt. Neem nu Oblivion (2013). Met een productiebudget en marketing budget van 250 miljoen dollar, heeft de film wereldwijd slechts 286 miljoen opgebracht, en dat is toch te weinig voor een dergelijke prent. Ook Knight and Day (2010) bleef steken op 262 miljoen dollar wereldwijd, en ook deze film moest minstens 250 miljoen halen voor nog maar een break-even. Strikt gezien geen flops, maar verre van succesverhalen. Enkel Mission: Impossible lijkt goede zaken te doen, ook al is veel te danken aan het gegeven van de 'franchise'. Een zelfde fenomeen speelt zich af bij Vin Diesel en zijn Fast & Furious franchise. De acteur kon minder overtuigen met de big budget film The Last Witch Hunter (2015).

  • 5 redenen waarom Alien: Covenant flopt aan de box-office

    Pin it!

    This is insane! Alien: Covenant (2017) is na King Arthur: Legend of the Sword (2017) de tweede blockbuster die zwaar flopt aan de box-office. Bij King Arthur had ik hier wel een verklaring voor. Bij deze sequel op Prometheus (2017) liggen de zaken wat complexer.

    alien_covenant_2017_pic007.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Deze Covenant heeft een wijde release gehad in de States in zowat 3'761 cinema's, en strandde in zijn openingsweekend op een miserabele 36 miljoen dollar met een productie en marketing budget van boven de 200 miljoen dollar. Prometheus werd vertoond in 3'396 zalen en haalde nog 51 miljoen dollar op. Dankzij de buitenlandse markt is Prometheus nog uit de kosten gekomen, ... dit zou wel eens zwaar kunnen tegenvallen voor Covenant, zie puntje 3.

     

    5 redenen waarom Alien: Covenant flopt

     

    1. De schaduw van Prometheus

    De eerste zin van mijn Prometheus review was meteen duidelijk: "Je sukkelt niet zonder enige teleurstelling uit de zaal na het zien van Prometheus (2012)". Mensen hadden een echte 'Alien' film verwacht en kregen een filosofie- en godsdienstles en een verhaaltje van vreemde kale snuiters die onze voorvaders zouden zijn. En oh ja, nog iets met een zwarte vloeistof. Je had duidelijk twee kampen, de Prometheus fans en de overgrote meerderheid van teleurgestelde Alien-fans. Op het einde van Prometheus zat ik met meer vragen dan antwoorden. De studio was zich bewust van het ongenoegen en bracht spoiler trailers uit met méér aliens en minder filosofie. En enerzijds werd hiermee een deel van de teleurgestelde fans tevreden gesteld. De hardcore Prometheus fans waren echter minder gelukkig.

    2. Michael Fassbender is box-office poison

    Hij is misschien één van de meest talentvolle acteurs in Hollywood, hij is duidelijk niet Tom Cruise. En daar waar Tom Cruise niet meteen diepgang kan brengen in een filmrol - iets wat Fassbender wél kan - heeft hij geen moeite om horden bioscoopbezoekers aan te trekken. Fassbender maakte ook al met Assassin's Creed (2016) geen goede beurt aan de box-office, en zelfs de minder spectaculaire biopic Steve Jobs (2015) scoorde beneden alle verwachtingen. Uiteraard kan je niet alle schuld van een flop op één man steken, en dus komen we uit op puntje drie.

    3. Weinig diversiteit in de cast

    Zoals ik al schreef in mijn review, Katherine Waterston is geen Sigourney Weaver. She is boring as fuck. Ook de rest van de crew is onderbenut. Het enige interessante personage naast David is Oram vertolkt door Billy Crudup, ook al was zijn screentijd en bijgevolg zijn acties bijzonder beperkt. Denk terug aan Alien en Aliens en de leuke collectie van personages en acteurs, het contrast kan nauwelijks groter zijn. Misschien het meest pijnlijke is dat de cast eigenlijk niet zo "divers" is. En neen, het maakt mij persoonlijk niet uit of een film een diverse cast heeft of dat een film aan white washing doet, zolang de acteurs in kwestie een degelijke vertolking geven. Toch voel je het vaak aan de box-office en voor een groot deel van het publiek is het toch een issue.

    4. Word of mouth was 'meh'

    In tegenstelling tot King Arthur maakt deze film deel uit van de Alien franchise en heeft dus wel iets van een fanbase. Bijgevolg zou je verwachten dat er een publiek is. Zelfs Rotten Tomatoes gaf deze film een Fresh rating. Maar RT is niet echt meer een graadmeter voor wat er leeft bij het publiek. Vaak verschilt de user rating met de critic rating, en ook bij Covenant is dat het geval. Eigenlijk zou de film geen 71% moeten krijgen, eerder 64%. Gezien de middelen en het talent voor en achter de camera zou de quotering toch rond de 80% moeten bengelen. Toch is de fanbase van Alien niet de fanbase van de comic-adaptaties. Het zijn ofwel 35-plussers die de originele films nog in de bioscoop hebben gezien of nog gehuurd hebben op VHS/DVD. Dit is een publiek die ook minder snel naar de bioscoop gaat in tegenstelling tot teenagers en twintigers. Wanneer het jongerenpubliek dan te horen krijgt dat de film middelmatig is en de beste stukken in de trailer zitten, dan kan je zoiets verwachten.

    5. Ingewikkelde tijdlijn

    Misschien een beetje van een bizarre reden waarom het publiek heeft afgehaakt - daarom niet minder belangrijk - is het ingewikkelde plot. Deze Covenant is een prequel op de eerste Alien film en een vervolg op Prometheus en zou zelfs nog een vervolg krijgen. Met andere woorden, voorkennis is noodzakelijk, en al zeker met al die species, want slechts een handvol mensen kent de creatie cyclus van Ingenieur tot mens tot AI tot Xenomorph en dan heb ik het nog niet over de sub-species zoals de Neomorph of de (octo-)facehuggers afkomstig van de eieren die David heeft gemaakt of van een menselijk lichaam. Je moet er dus wel een beetje je verstand bij houden om echt te kunnen genieten van de film, en dat vraag je nu eenmaal niet aan het publiek die een ticket kopen voor pakweg een Transformers film. Eigenlijk heeft Ridley Scott een soort 2001: A Space Odyssey (1968) film willen maken, waarschijnlijk uit frustratie dat de film van Stanley Kubrick wél in heel wat prestigieuze Top 10 Best Movie lijstjes staan en niet Alien. Covenant wekte met zijn trailers de indruk dat het een gewone horrorfilm was in de stijl van de eerste Alien film. En onduidelijkheid is nooit interessant voor een box-office, vraag dat maar aan de mensen van King Arthur en hun verwarrende marketing.

    ***Related Posts***
    17/05/2017: Alien: Covenant filmbespreking
    02/03/2017: Hier de tweede Alien: Covenant trailer
    28/11/2015: Fox schrapt De Blomkamp Alien 5 en Fantastic Four 2
    22/02/2015: Nieuwe Alien film na de gebeurtenissen uit Prometheus 2?
    20/07/2012: Prometheus filmbespreking
    14/05/2012: Prometheus verklapt misschien iets teveel
    11/11/2011: Aliens filmbespreking
    17/01/2011: Alien prequels dood en begraven?
    07/09/2010: Ridley Scott vertelt over Alien 1 & 2
    25/04/2010: Ridley Scott wil 2 Alien prequels

  • 5 redenen waarom King Arthur dit weekend flopte

    Pin it!

    Trump zou zeggen dat het de schuld is van 'the crooked press' dat King Arthur: Legend of the Sword (2017) van Guy Ritchie niet kon overtuigen aan de box-office dit weekend. Met een recette van 43 miljoen wereldwijd scoort deze 175 miljoen dollar prent ondermaats en lijkt het nu al de 350 miljoen break-even lat niet te halen. Heeft dit te maken met Charlie Hunnam die niet zo "bankable" is als acteur? Nee, niet echt. Vin Diesel heeft evenveel flops als mega-successen. Mocht King Arthur gecast worden door een nobele onbekende, dan was dit een andere zaak geweest. Charlie Hunnam is geen onbekende en Jude Law al evenmin.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic10.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic13.jpg
    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic11.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic12.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Nochtans is King Arthur niet zo 'rot' als Rotten Tomatoes ons wil wijsmaken. Wat is dan de reden achter deze koele ontvangst? Het is een samenloop van verschillende factoren, die uiteindelijk allemaal weinig te maken hebben met de film op zich. Ik blijf het herhalen, een box-office heeft niks te maken met de kwaliteit van een film. De Transformers films brengen vrachtwagens vol met geld op, en nochtans zijn ze niet om aan te zien. Anderzijds moet je maar eens een discussie voeren met iemand die King Arthur slecht vond. Je zal weinig argumenten vinden die echt de kwaliteit van deze prent onderuit halen, en overblijven met "alle ja, ik vond het wa cliché". Ja, het is geen meesterwerk en kreeg hier een 3/5 sterren. Toch hebben we ervan genoten, en wij staan niet alleen. Op Rotten Tomatoes is de rating van 9% naar 27% gestegen (ook al is de gemiddelde rating op 46%), maar de reviews van de 17,122 users lijkt met 79% toch een compleet ander beeld te schetsen dan de 102 rotten reviews van journalisten. Reden genoeg voor een post over mogelijke redenen van deze ontsporing. Want ja, hoe kon het publiek een oordeel vellen over de film zonder deze gezien te hebben?

     

    5 redenen waarom King Arthur flopt

     

    1. Negatieve reviews bij niet-franchise films

    De impact van de pers op de uiteindelijke box-office is minimaal, om niet te zeggen vrijwel onbestaand. De reden is dat er 'verschillende meningen' zijn. De impact vergroot wanneer de meningen gelijklopend én negatief zijn bij een niet-franchise film. The Lost City of Z (2016) - ook al met Charlie Hunnam - werd op handen gedragen door voltallige pers (kreeg zelfs een 88% fresh rating op RT), maar geen kat heeft deze film gezien. Anderzijds vond iedereen Resident Evil: The Final Chapter (2016) een garbage film maar het is een franchise en met zijn productiebudget van 40 miljoen haalde het 312 miljoen op aan de box-offce en dus een mega-succes. King Arthur was geen franchise film (en heeft dus geen fan-base), en wanneer de eerste lichting van de reviews allemaal schreeuwend slecht zijn, lijkt de trend moeilijk te stoppen en hebben journalisten ook zoiets van wat ik in het puntje 5 zal aanhalen.

    2. De pers rook bloed

    Journalisten haten embargo's! Er blijft altijd een sluimerend gevoel dat de distributeur hen monddood wil maken. En dat was zeker het geval bij deze King Arthur. Embargo's zijn nuttig om ervoor te zorgen dat belangrijke plotwendingen niet worden gelekt naar het publiek, zoals bij Star Wars: The Force Awakens (2015), maar zijn anderzijds een compleet van de pot gerukte remedie om alsnog "de mogelijke schade" te beperken. Hier had je een historische prent van een iconisch figuur die in een hedendaags kleedje werd gezet, en dus was er wel een beetje goodwill nodig van de pers. Komt daar nog bij dat de productie een paar keer werd uitgesteld (had in 2016 moeten uitkomen), wat al heel wat wenkbrauwen deed fronsen. En dus heb je een deel van de journalisten die tot op heden zelfs nog geen review hebben gepost en een ander deel die met een kritisch gevoel deze film is gaan zien en ook nog eens de mond werd gesnoerd tot de dag van de release.

    3. De marketing sloeg de bal mis

    Ik heb zelden zo'n slechte marketing gezien als bij deze prent. Mensen wisten niet waarin ze terecht gingen komen. Was het een historische film, een actieprent, een sarcastische Guy Ritchie film, ...? Ook de mengeling van GoPro beelden met fotografisch epische beelden van Jude Law die met zijn hand de menigte onderdrukte, staat als een tang op een varken in een korte trailer - ook al zit er een zekere esthetische logica in wanneer je de film in zijn totaliteit aanschouwt. Narratief is een trailer van 90 seconden iets compleet anders als een verhaal van 120 minuten. Het doel moet zijn zo min mogelijk te verklappen en zoveel mogelijk bezoekers warm maken om een filmticket te kopen. Wat je niet moet doen is teveel vragen oproepen of de kijker achterlaten met het gevoel dat hij niet weet wat voor soort film dit uiteindelijk is. En deze poster of deze ruikt naar B-film materiaal, ook al was de ambitie de epische toer op te gaan in de stijl van The Hobbit. De posters kwamen tevens van Art Machine, diezelfde kerels die de Hobbit campagne hebben verzorgd. Deze film is geen LotR en ook geen Game of Thrones en het daarmee vergelijken heeft evenveel zin als Kick-Ass (2010) te vergelijken met Batman Begins (2005)

    4. De figuur van King Arthur is niet zo sexy

    Ritchie heeft deze wel sexy gemaakt met de gespierde Charlie, maar de figuur op zich is niet zo aantrekkelijk. Deze prent is eigenlijk meer bestemd voor een jong publiek, maar daar waar Sherlock Holmes nog enigszins bekend in de oren klinkt moet men voor King Arthur terug gaan naar het sterk verouderde Excalibur (1981) - die geen enkele jongere heeft gezien. Zelfs de meer recente King Arthur (2004) was een miserabele prent. Wat Robert Downey Jr. deed met Sherlock heeft Hunnam een beetje kunnen brengen met deze ridder van de Ronde Tafel, toch liep hij wat in de schaduw van de vele andere personages en leek het bij momenten op een soort gang-film dan over een King Arthur zelf. Eigenlijk ging deze prent zelfs niet alleen over de bende van King Arthur, maar werd het een Guy Ritchie film, en zijn stempel is overheersend. Mensen die niets afwisten van King Arthur waren enerzijds al niet aangesproken en zij die het personage wel kenden, vonden hem niet terug in de trailers.

    5. Geen mond-aan-mond reclame

    "Ik hou van de film, maar ik zal zwijgen omdat mijn mening niet overeenstemt met wat de anderen denken". Dat was zowat de teneur van heel wat collega filmbloggers met wie ik sprak en zal zich ook wel weerspiegelen in de slechte mond-aan-mond reclame bij het publiek. Soms wordt een film neergesabeld door de pers maar is er een vrij goede mond-aan-mond reclame, en dat zorgt ervoor dat een Suicide Squad (2016) nog voldoende scoort aan de kassa (cf. een franchise film mét horden fans). Laat ik dus duidelijk zijn voor iedereen: Je hoeft geen schaamte te voelen omdat je mening afwijkt van de massa. Los van de mening van een recensent of de score op Rotten Tomatoes heb je het recht op uw eigen mening en deze is niet meer of minder waard dan dat van een ander. Films zijn en blijven subjectief en ook al begrijp ik niet waarom X,Y, Z uiteindelijk Transformers goed vonden, hebben ze wat mij betreft het recht dat te denken. Rotten Tomatoes heeft de Ghostbusters (2016) remake een fresh rating gegeven met 73% daar waar de users slechts 53% gaven. Denk daar maar eens over na.

    De grote verantwoordelijke voor deze flop aan de businesskant is zonder twijfel de studio-executive die dacht dat 175 miljoen dollar voor dergelijke film zijn geld wel zou terug winnen. King Arthur had 80 miljoen moeten kosten. Maar los van dit alles, ga zeker kijken naar King Arthur: Legend of the Sword en vorm uw eigen mening. Ik ben er zeker van dat 3/4 dit een leuke prent zal vinden.

    ***Related Posts***
    10/05/2017: King Arthur: Legend of the Sword filmbespreking
    24/01/2017: King Arthur: Legend of the Sword draagt de Guy Ritchie stempel