finding nemo

  • Finding Dory (2016) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben eindelijk de Finding Dory (2016) gezien en hoewel het misschien niet zo boeiend is als zijn voorganger, Finding Nemo (2003) van Pixar, tevens één van de meest succesvolle stand-alone film van de studio. En in deze film volgen we dus Dory, in een gelijkaardige aquatische setting en ietwat gelijkaardige scènes.

    finding dory,finding nemo,ellen degeneres,albert brooks,alexander gould,ed oneill,sigourney weaver,andrew stanton,angus maclane

    Korte inhoud: De hyperactieve Dory (Ellen DeGeneres) komt er achter dat ze geboren is in het Marine Biology Institute of California, waar vele zeedieren worden voorbereid op hun terugkeer naar de zee. De vergeetachtige blauwe vis werd op jonge leeftijd weer in de oceaan vrijgelaten, maar ze reist terug naar het instituut om haar ouders te vinden, met de hulp van Marlin (Albert Brooks) en Nemo (Alexander Gould).

    Marlin en Nemo worden in deze film een beetje aan de zijlijn geduwd, en Dory stapt in de titelrol met relatief gemak. Dory heeft last van een korte termijn geheugen en dat gegeven wordt gebruikt voor zowel een lach als een traan. Het voice-over werk is uiteraard geweldig met DeGeneres die haar karakter volledig omhelst. Ook de chagrijnige octopus Hank (Ed O'Neill) is een fijn karakter. Er zit zelfs een klein cameo-stemmetje in van Sigourney Weaver.

    En de reden waarom alles er zo vertrouwd uitziet is omdat Disney ervoor gekozen heeft om opnieuw te werken met regisseur Andrew Stanton in samenwerking met Angus MacLane. Er was al sprake van een sequel-plan terug in 2012, maar ik denk dat iedereen al aan een sequel dacht na het mega-succes die de film bleek te zijn. Maar voor een film waar al jaren is over nagedacht vond ik het verhaal op zich wel wat magertjes. De short-memory gimmick werkt tot op het moment dat alles irritant begint te worden. Ik had niet de indruk dat het bijzonder origineel was, maar toch was het opnieuw een visueel spektakel en kleurrijke beelden die vooral de jongere generatie zal aanspreken.

    finding_dory_2016_blu-ray_pic01.jpgfinding_dory_2016_blu-ray_pic02.jpgfinding_dory_2016_blu-ray_pic03.jpg

    Op de Blu-ray van Finding Dory staat de korte bonusfilm 'Piper', een audio-track van de makers van de film, interviews, making of filmpjes, een blik om de stemmencast en nog wat opmerkelijke feiten. De film is ook te krijgen in 3D versie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 17 december 2016

     

    *** Finding Dory trailer ***

  • Finding Nemo 2 in de maak

    Pin it!

    Ook al was John Carter (2012) een enorme teleurstelling, toch lijkt Pixar met regisseur Andrew Stanton te willen werken voor de opkomende Finding Nemo (2003) sequel, Finding Dory (2016). En dat is eigenlijk wel een logische keuze, gezien de man ook de regie op zich heeft genomen en het scenario schreef van de eerste film. En laten we niet vergeten dat Stanton ook Wall-E (2008) heeft ingeblikt en hij zichtbaar meer talent heeft om animatiefiguurtjes te regisseren dan acteurs.

    Maar blijkbaar zou er zo’n package deal zijn met de belofte dat Stanton nog een andere live-action film mocht maken naast deze sequel. Vreemde toestand als je het mij vraagt. Het zijn de mensen van MovieWeb die in ieder geval met het nieuws uitpakten.

    pixar,finding nemo,finding nemo 2,andrew stanton,albert brooks,ellen degeneres,alexander gould,willem dafoe,victoria strause,john carter,disney
    Finding NemoFinding NemoFinding Nemo

    It is believed that part of the filmmaker's deal was the promise that he would get to direct another live-action feature, despite the box office failure of John Carter. No story details have been released for this animated follow-up. It isn’t known if Finding Nemo stars Albert Brooks, Ellen DeGeneres, Alexander Gould, Willem Dafoe will reprise their roles.

    Newcomer Victoria Strause is writing the screenplay, with Lindsey Collins on board as a producer. It isn’t known when production will begin.

    Zat er iemand te wachten op een Finding Nemo 2? Ik denk al evenmin als iemand stond te wachten op Cars 2 (2011). Maar met Disney aan tafel zal er wel regelmatig over geld gediscussieerd worden. Anderzijds blijft Finding Nemo wel één van de beste Pixar films ooit. Het is een hartverwarmend en dramatisch vader-zoon verhaaltje met heel veel spanning en humor. Een film zowel bestemd voor jongeren als volwassenen. Het is een film die zeker in de Top 10 van de Beste Animatiefilms mag staan. Uiteraard ben je dan benieuwd hoe ze hier een vervolg zullen aan breien.

  • John Carter (2012) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    John Carter (2012), een film met een rare naam, en als je niet even zelf zoekt wie of wat John Carter is, lijkt die filmposter nogal tegenstrijdig met de naam. In ieder geval de film is van de hand van Andrew Stanton, jawel de man achter Wall-E (2008) en Finding Nemo. Nooit gedacht dat het zo verkeerd zou kunnen lopen. Deze Walt Disney-productie slaat alle ballen mis, en dat werd reeds in de pers breed uitgesmeerd. Waarom? Is de film dan zo slecht? Nee, de film is absoluut geen draak, maar van een Walt Disney productie met torenhoge budgetten verwacht je veel. De lat ligt bijzonder hoog. En deze film kon evengoed gemaakt zijn door een kleine filmstudio, toch als je het zoals altijd magere verhaaltje bekijkt.

    john_carter_blu-ray_cover.jpg

    John Carter is een verfilming van een bijna honderdjarige novel van Edgar Rice Burroughs, die in de jaren 1911 en volgende zijn fantasie de vrije loop liet. Misschien speelde de industriële revolutie een belangrijke inspiratie bron en ook de vreselijke gebeurtenissen op wereldvlak in die jaren. Zonder het boek te kennen, lijkt het erop dat de makers zich goed aan de sfeer van het boek gehouden hebben. De vliegtuigen en steden van Barsoom, lijken regelrecht uit de steampunkperiode te komen. Vooral mechanisch, u moet maar eens kijken naar de grote machinerieën die Charlie Chaplin opvoerde in zijn Modern Times (1936). Het doet ook nogal Jules Verne-achtig aan, die ook eigen mechanische sci-fi-tuigen ontwierp.

    Ook de decors zijn prachtig. Star-Wars-gewijs, wordt de planeet Barsoom opgedeeld in zwart-wit. Of eerder Blauw versus Rood en dan nog een horde groene primitievelingen, de Thark. Deze wezens kunnen evengoed in Stars Wars opdraven, met hun vier armen. Maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat de comics van John Carter veel vroeger op de markt waren dan de boeken van Star Wars. Als er dus iemand inspiratie heeft gezocht, dan zal het wel George Lucas geweest zijn.

    Korte Inhoud: John Carter (Taylor Kitsch) is een deserterende kapitein in het leger van de Noordelijke federatie, We schrijven 1866, hoogtepunt van de secessieoorlog. Carter is de oorlog beu en lijkt obsessief op zoek naar een grot met goud vol mysterieuze tekens. Als bij toeval ontdekt hij die vreemde grot en wanneer hij belaagd wordt door een vreemd figuur ontwaakt hij opeens op Barsoom. De planeet Mars. Niet toevallig, blijkbaar dacht men in 1911 ook al aan Marsmannetjes. Algauw komt John Carter tot de ontdekking dat de wetten van de zwaartekracht op hem als mens weinig effect hebben en hij daardoor buitengewone krachten bezit. In de dorre woestenij wordt hij al snel gevangen door de primitievelingen van de Thark, die als outsider de Grote Oorlog tussen de twee rivaliserende steden Zodanga en Helium aanschouwen en zo veel mogelijk ontwijken. Tot ene prinses Deja (Lynn Collins) ook in handen valt van de Thark, toen ze wilde ontsnappen aan een huwelijk met de heerser van Zodanga, ene Jimmy McNulty, ik bedoel, Dominic West.

    Leuk te zien dat het oerklassieke gegeven van het bezegelen van een vredespact middels een huwelijk ook in het boek terug te vinden is. Maar de Prinses zou de prinses niet zijn en John Carter, rebel without a cause, zichzelf niet als dit geen nieuwe allianties creëert met grote gevolgen voor de gevestigde wereldorde.

    john carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hindsjohn carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hindsjohn carter,edgar rice burroughs,andrew stanton,wall-e,star wars,finding nemo,modern times,taylor kitsch,lynn collins,dominic west,willem dafoe,ciaran hinds

    Het verhaal is zo oud als de pot met mosterd van Abraham en stelt in se niet zoveel voor. Heeft Walt Disney er alles aan gedaan om dit clichématig verhaal tot een hoger niveau te brengen? Nee, er is veel actie, er zijn spectaculaire beelden, spectaculair vooral op grafisch vlak dan, maar verder stelt het helaas niet veel voor. Er is hier en daar wel wat spanning. Het is vooral goedkoop entertainment. De acteurs komen niet tot hun recht, maar verknoeien de film ook niet gelukkig.

    Ik vond het vooral leuk ,als je iet wat dieper nadenkt, om te zien hoe de schrijver van toen dacht. Ik zei het al, leuk te zien dat zijn tuigen en steden gebaseerd zijn op grote mechanische tuigen gecombineerd met de Romeinse keizerlijke legioenen. Onze held vliegt gelijk superman, maar in 1911 bedacht de schrijver dat hij dit kon laten gebeuren door de zwaartekracht anders te laten werken. De man zou eens moeten weten dat ze helden anno 2012 gewoon laten vliegen zonder enige verklaring.

    Vermeldenswaardig is de Romeins tragische karakterkop van Ciarán Hinds als heerser van Helium en Willem Dafoe als Thark-leider. Taylor Kitsch als superhero, heeft iets meer diepgang dan de dagdagelijkse superhelden die ons tot vervelends toe van het scherm rond onze oren vliegen. Ik zou zeggen: voor de fans van het genre is dit wel eens leuk om je werkdag te eindigen.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 22 maart 2012

     

    *** John Carter trailer ***

  • Up, de nieuwe Pixar-prent

    Pin it!

    Het gebeurt niet vaak dat een animatiefilm het filmfestival van Cannes mocht openen. Deze eer viel te beurt aan de nieuwe Pixar productie, Up (2009) van Pete Docter (Monsters, Inc.) en Bob Peterson die meteen het publiek kon enthousiasmeren.

    Up

    Al jaren presteert de intussen door Disney ingelijfde studio het om films te maken die ontroeren, verrassen en vooral imponeren met hun onbeschrijflijke schoonheid en oog voor detail. De lat voor de concurrentie wordt door Pixar onnoemelijk hoog gelegd. Meteen na de première verschenen er lovende recensies in de media. Up werd zelfs 'de beste Pixar-film ooit' genoemd. En dat terwijl de studio met Finding Nemo (2003), Ratatouille (2007) en Wall-E (2008) al zoveel fantastische films gemaakt heeft.

    Korte inhoud: Carl Fredricksen (Edward Asner) heeft er zijn hele leven al van gedroomd om de wereld te ontdekken en grootse avonturen te beleven. Maar op 78-jarige leeftijd lijkt het alsof zijn leven aan hem voorbij is gegaan en zijn de grootse avonturen alleen maar dromen geweest. Maar dat gaat vanaf nu veranderen als Carl besluit om zijn dromen uit te laten komen. Samen met de 8-jarige padvinder Russel gaat hij op avontuur.

    Originaliteit primeert bij de Pixar producties. Niet alleen willen ze grenzen verleggen binnen de 3D-animatie maar tevens moet het script een hoog niveau halen zowel qua drama en humor. Ook het gehele concept moet opvallend en vernieuwend genoeg zijn, en dat kan zeker gezegd worden van de nieuwe animatiefilm. Een nukkige oude man heeft zijn overleden vrouw een belofte gedaan om naar Zuid-Amerika te reizen. Nu Carl alleen is wordt zijn wereldje steeds kleiner. Men dreigt hem in een bejaardenhuis te stoppen. Als klap op de vuurpijl hebben projectontwikkelaars het nu ook nog op zijn huis gemunt. Zijn laatste dag in vrijheid gebruikt Carl dan ook om 'met huis en al' te vertrekken. Daarvoor gebruikt hij honderden heliumballonnen, zodat deze de lucht in gaat.

    Deze 10de Pixar-film zocht gedeeltelijk zijn inspiratie bij de Japanse animatielegende Hayao Miyazaki. Zo zien we fantastische creaturen opduiken in de Zuid-Amerikaanse jungle die meteen doen denken aan het werk van de Japanse animatie regisseur. Net als in Miyazaki’s werk wordt een realistische wereld gekatapulteerd naar een fantasievolle, kleurrijke en onbekende omgeving. Up heeft tevens ook iets weg van The Wizard of Oz (1939), hoewel de filmmakers zelf die vergelijking altijd bewust hebben willen omzeilen. De heren begonnen met het beeld van een huis dat, gedragen door een gigantische hoeveelheid ballonnen, door de lucht vloog. Van daaruit hebben ze hun verhaal verzonnen. Van Pixar-baas John Lasseter kregen ze de vrije hand.

    0001 0002

    Up is de eerste Pixar-film die volledig in 3D wordt uitgebracht. Als het aan Lasseter ligt is de film het begin van een nieuw 3D-tijdperk. Toch pleit hij voor verhaal boven techniek: "Bij 3D-films krijg je al snel dat je als kijker allerlei dingen op je afgeslingerd krijgt om het 3D-effect te vergroten. Dat willen wij juist niet omdat de kijker daardoor afgeleid wordt en uit het verhaal raakt, en het verhaal is bij ons altijd het belangrijkst," aldus Lasseter tijdens een persconferentie in Cannes.

    up_pic01.gif

    Elk aspect van de film, van de stemmencast met onder anderen Ed Asner, Christopher Plummer en Delroy Lindo en de score tot en met de onovertroffen animaties en de levendige en complexe karakters zijn tot in de kleinste details verzorgd. De verwachtingen zijn dan ook torenhoog. De eerste recensies uit Amerika zijn in ieder geval lovend. Zo noemt Roger Ebert van de Chicago Sun Times de film 'another masterwork from Pixar' en Kenneth Turan van de LA Times schrijft: 'This is a film that is heartfelt enough to restore your faith in whatever needs restoration.' Dat ook deze Pixar weer één van de beste films van het jaar zal blijken te zijn, zal duidelijk worden op 7 oktober 2009.

    *** Up trailer ***

    ***Related Post***
    31/12/2008: Top 10 Meest Verwachte Films in 2009

  • Wall•E (2008) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Pixar is een animatiehuis dat zijn lat steeds hoger wil leggen en daar verdomd goed in slaagt. Het resultaat is dan ook geen Disney-achtige tekenfilmpjes die voornamelijk bestemd zijn voor de allerjongsten, maar tevens ook voor volwassenen. Niet enkel de verhaaltjes, maar zeker ook de kwaliteit van de animaties wordt met de jaren beter. Na hun opmerkelijke rijtje van Finding Nemo, The Incredibles tot Cars wist Pixar ons weer te verrassen in 2007 met de leuke culinaire-komedie Ratatouille (2007). Deze film wou Disney niet maken, maar de mensen van Pixar laten zich niet zomaar van de wijs brengen, en maar goed ook.

    wall-e_2008_blu-ray.jpg

    Het antwoord op de muis is een roestig robotje en een aantrekkelijke een glanswitte robottin met attitute die wel uit de Apple-design factory lijkt te komen. Zij zijn de hoofdpersonen van WALL•E (2008), een animatiefilm die mijlenver afstaat van alles wat tot dusver op animatiegebied is verschenen, voorgaande Pixars inbegrepen. Met Wall-E brengt Pixar een volwassen, maatschappij-kritische film, die bovendien oogverblindend mooi is geanimeerd.

    Korte inhoud: WALL•E is een eenzame opruimrobot die al eeuwenlang probeert de verwoeste aarde weer schoon te krijgen. De laatste mensen hebben 700 jaar geleden de planeet verlaten en hebben WALL•E en zijn collega's achtergelaten. Als laatste functionerende opruimrobot veegt hij de straten schoon en verzamelt allerlei interessante prulletjes. Als op een dag de glanzende zoekrobot Eve arriveert raakt WALL•E in alle staten. Wanneer Eve ontdekt dat WALL•E de sleutel naar de toekomst van de aarde bezit, keert zij terug naar het moederschip Axiom (~ axioma= iets wat je dus niet meer in vraag stelt). Daar wachten de nakomelingen van de gevluchte mensheid op bericht van de aarde. De tot over zijn robot-oren verliefde WALL•E reist Eve achterna.

    We komen terecht in een post-apocalyptische wereld, een immense grauwe stortplaats, waar de mensen zijn vertrokken en de enig overlevende machine op aarde een ijverige opruimrobot Wall•E is. De gecreëerde wereld leunt dicht tegen het fotorealisme en is bij vlagen van een onwerkelijke schoonheid. Het contrast tussen de stortplaats en het spierwitte en reflecterende ruimteschip is al zo treffend als het desolate landschap en de energieke, plichtsgetrouwe robotje. Omdat we door de ogen van robots de menselijke verwoesting bekijken, is dit deel meteen het meest confronterend. Waar Finding Nemo de ecologische tragedie in de verf zette, drukt Wall•E je met de neus in de verf. Zonder dialogen maar met beelden die dubbel zo hard aankomen.

    Het tweede deel van het verhaal speelt zich af op een gigantisch ruimteschip waar de nazaten van weggetrokken aardbewoners hun dagen slijten met eten, slapen en luieren. Als Wall•E hier terechtkomt, is het snel over met de rust. Terwijl dit deel verdrinkt in leuke vondsten. Neem nu dat Kubrickiaans ruimteballet door twee robots en een brandblusser of het alziend rode oog die veel weg heeft van HAL-9000. Wat een Pixar-film bijzonder maakt is in ieder geval zijn gezonde dosis aan (intelligente) humor, zijn onuitputtelijke bron aan originaliteit, zijn talloze referenties en zijn vrijwel feilloze techniek. De scène met de dikke mensen is buitengewoon en de kapitein van het schip die kennis maakt met de wereld is grandioos en doet wel wat denken aan de wereld van Aldous Huxley en Philip K. Dick. In de film zit ook een stukje live-action is (via een tv-scherm) en dat is bij mijn weten tich de eerste keer dat Pixar live-action gebruikt.

    WALLE 01WALLE 02WALLE 03WALLE 04
    WALLE 01WALLE 02

    De referenties in de film zijn omnipresent. Niet alleen naamverwijzingen, of knipoogjes naar films, maar ook referenties naar invloedrijke merken waar de makers waarschijnlijk verzot op zijn. Ik denk dan aan de oude spelconsole Atari of zelfs de Apple-computer. Telkens Wall•E zijn energie heeft opgeladen horen we het bekende Apple-opstart geluidje. De film is dus bedoelt voor de allerkleinsten die aangetrokken zullen worden door de visuele schoonheid en de mooie kleuren, de jeugd zal opkijken van de actie, de jonge adolescenten zullen lachen met de vele referenties, de volwassenen zullen de iets oudere referenties opmerken (zoals de Russische Sputnik I of de film Hello, Dolly!), alsook de boodschap van 'overconsumptie' en dat 'de liefde' het enige waardevolle is in het leven en dat je iemand graag kan zien zonder te weten hoe je dit moet zeggen. De oudjes zullen dan weer aangetrokken worden door de visuele schoonheid en de mooie kleuren.

    wall-e.gif

    Wall•E van Andrew Stanton is een efficiënte "stille film", en dit in tegenstelling tot een film als The Dark Knight die maar geen minuut zijn bek kan houden. De afwisseling van slapstick, intelligente grapjes en culturele associaties werkt opperbest. De vertederende karakters van Wall•E (Waste Allocation Load Lifter-Earth-class) en EVE (Extraterrestial Vegetation Evaluator)zijn goed uitgewerkt, en hebben zelfs meer persoonlijkheid dan de mensen, en de toon is hoopvol ondanks de deplorabele staat van de mensheid. Met het ambitieuze Wall•E wordt de lat voor animatie opnieuw hoger gelegd waarna de vraag rest wie dit nu nog kan evenaren. Iedereen met een hart zal verliefd worden op deze film. Wie weet zal Wall•E ook een paar hartloze zielen bekeren. Voor mij zeker een contender voor de Top 10 Beste films van 2008.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 7 augustus 2008

    ***Related Post***
    04/01/2008: WALL-E, de Pixar versie van Johnny Five

     

    *** Wall-E trailer ***
  • Bee Movie van Jerry Seinfeld

    Pin it!

    De eigenzinnige miljardair Jerry Seinfeld is terug met een animatieprent waarin hij met zijn stem in de huid van het hoofdpersonage kruipt.

    Bee Movie

    En als we hem mogen geloven is hij reeds vier jaar druk in de weer om de film af te maken. En dat Jerry nog steeds zijn zelfspot niet verloren heeft, zien we duidelijk aan de manier waarop de film wordt gepromoot. De eerste twee trailers van de film, plus de prachtige stunt van hem op het festival van Cannes, gaven de indruk dat Bee Movie (2007) een lichtjes debiele "kostuumfilm" was. We zien Jerry Seinfeld naast Chris Rock en enkele andere acteurs op een reusachtige vooruit van een auto geplakt. De eerste in een bijenpak en de ander in een muggenpak. Op het moment dat de camera gaat lopen worden de sproeiers op hen gezet en beginnen de ruitenwissers te draaien. De scène slaat op niets, maar het mislukte resultaat is buitengewoon hilarisch.

    In de tweede trailer zien we Jerry weer in zijn vertrouwde bijenpak, bengelend aan een kabel boven een grote plantenbak met bloemen. Ook deze scène mislukt compleet, waarna Steven Spielberg (de producer van Bee Movie) dan maar de suggestie maakt om er een animatiefilm van te maken.

    Gelukkig kon daarmee Seinfelds bijenpakje nog niet de kast in, want op het filmfestival van Cannes wist hij in het pakje alle aandacht te trekken door ermee van een enorm hoog hotel te springen, natuurlijk hangend aan een kabel. Vervolgens, met beide benen weer op de grond, zegt Jerry doodleuk: "Ladies and gentlemen, you just witnessed pure stupidity!" Het is deze zelfspot die de serie Seinfeld zo leuk maakte, en die hopelijk ook terug te vinden is in Bee Movie.

    Korte inhoud: Alles wat je van bijen dacht te weten zal met deze animatiefilm veranderen. De net afgestudeerde bij Barry B. Benson (Jerry Seinfeld) raakt gedesillusioneerd door het vooruitzicht van zijn enige carrièrekeuze: honing. Als hij de bijenkorf voor het eerst verlaat, breekt hij één van de voornaamste regels van de bijenwereld: hij praat met een mens: een bloemiste uit New York, genaamd Vanessa (Renée Zellweger). Hij raakt geschokt als hij merkt dat mensen al eeuwenlang honing van bijen stelen en opeten. Uiteindelijk realiseert hij zich dat zijn ware roeping is om de wereld weer op orde te brengen door het menselijke ras aan te klagen voor het stelen van hun geliefde honing.

    001002

    Ik breng graag in herinnering dat een geslaagde trailer niet altijd garant staan voor een goede film. Ik denk dan aan de knappe trailer van Ghost Rider (2007) of The Black Dahlia (2006), stuk voor stuk veelbelovend beeldmateriaal, maar het eindresultaat was teleurstellend en onsamenhangend. De animatiestijl voelt nogal infantiel aan en doet denken aan die andere animatiefilm met insecten: A Bug's Life (1998). Het verhaal op zich doet dan weer meer denken aan dat van Antz (1998).

    003004

    Qua plot heeft Finding Nemo (2003) ook niet meteen het meest originele uitgangspunt, maar bleek in staat de clichés gemakkelijk te omzeilen. Of Bee Movie dat ook gaat lukken is nog maar de vraag. De film leunt sterk op de droogkomische humor van Jerry Seinfeld, maar moeten we daarbij denken aan zijn flauwe stand-up stukjes die voorafgingen aan zijn sitcom, of moeten we naar de complexe humoristische situaties kijken die zich in de serie zelf afspeelden? Het is nu nog wat voorbarig om daar een uitspraak over te doen, maar heel stilletjes kunnen we gaan hopen dat er eindelijk weer eens een dolkomische animatieprent op het witte doek verschijnt.

    ***Related Post***
    02/02/2007: Aardman & Dreamworks uit elkaar