exodus gods and kings

  • John Oliver haalt uit naar de Hollywood white washing

    Pin it!

    Dit weekend zijn de uitreikingen van de Oscars, en zoals jullie ondertussen wel weten zijn The Academy Awards de enige awards van enig belang. Nobody cares or remembers de winnaars van de Bafta's of de Golden Globes! Iedereen herinnert zich nog vaag de Oscar winnende films en de Oscar-winnende acteurs. Mensen weten zelfs dat Leonardo DiCaprio nog altijd heeft Oscar heeft gewonnen voor Beste Acteur. Maar dit jaar vallen de Oscar vooral op door hun #OscarsSoWhite, een serieuze overreactie die uiteindelijk grappig begint te worden en een ware nest van heethoofden vergezeld aan beide kanten van het spectrum. Twitter er maar op los, ik beloof jullie een bloemlezing van hilariteiten. Deze post is dus in geen geval een pleidooi voor of tegen het systeem, maar er niet de spot mee drijven zou een zonde zijn.

    John Oliver, de ex-reporter van de Daily Show onder Jon Stewart, heeft in zijn Last Week Tonight de white washing trend aangepakt in Hollywood. Het is een grappig filmpje geworden in de stijl van Cinema Sins! Je kunt niet ontkennen dat het opvallend is dat we nu al met zekerheid kunnen zeggen dat de 4 Oscars voor de acterende rollen zullen gaan naar blanke acteurs van de 20 genomineerden. Maar wat John met dat "How is this still a thing?" filmpje heeft blootgelegd is dat het niet alleen de Oscars zijn, maar gewoon Hollywood die zich misschien voor een stuk moet emanciperen. Het meest pijnlijke is dat er voldoende films waren met niet-blanke acteurs en geregisseerd door niet-blanke regisseurs die zeker een nominatie verdienden. Ook al konden de Oscars 10 films nomineren als beste films, werden er maar 8 weerhouden. Is het verdiend of niet, dat laat ik geheel in het midden. Ik denk zelfs niet dat er een agenda is, maar ja, als je alles op een rijtje zet begint het wel grappig te worden.

    whitewashing_pic01.jpgwhitewashing_pic02.jpg

    Voor mensen die de #OscarsSoWhite een beetje hebben gevolgd zal het filmpje niet veel nieuws vertellen, maar voor zij die er nog niet vertrouwd mee zijn is dat een mooie samenvatting van wat er scheef getrokken is in Hollywood. Het mooiste en meest recente voorbeeld is uiteraard Exodus: Gods and Kings (2014). Je hebt filmmakers die alles zo authentiek mogelijk willen houden, maar gingen dan allemaal blanke acteurs opstellen. De casting van John Turturro als Seti wringt aan alle kanten. Ook de Amerikanen Sigourney Weaver en Aaron Paul of de Australiër Ben Mendelsohn maken een verdienstelijke beurt maar passen gewoon niet in het plaatje. En uiteraard kon de getypecaste Ben Kingsley niet ontbreken. Het was bespottelijk. Ridley Scott flatterde dan met zijn reactie: "Gods and Kings couldn’t have gotten the budget it needed if he’d cast 'Mohammad so-and-so from such-and-such' as his lead actor." En de reactie was meteen boenk erop: Yeah, you needed the white-hot star power of whoever the fuck this guy is - verwijzend naar de vrij onbekende Joel Edgerton.

    whitewashing_pic03.jpg

    Maar ook het publiek heeft door jarenlang Hollywood brainwashing ook zoiets van: "Hmm, een zwarte acteur als lead in Star Wars." Jullie hadden de forums moeten lezen, het was om beschaamd van te worden. Of nog maar de commotie rond een mogelijke zwarte James Bond acteur. Een zwarte James Bond vind ik zelf wat bespottelijk, want dan is het duidelijk dat je een sociale agenda naar voor wil schuiven. Neem gewoon de beste acteur voor de rol en het ras speelt op zich niet zo'n grote rol. Om nog maar al die films over minoriteiten in de maatschappij die verdoken zijn achter de rug van een blanke acteur (cf. The Last Samurai, Dances With Wolves, ...).

    Bekijk het fragment in onderstaand YouTube filmpje. Het is misschien niet het beste filmpje die hij al gemaakt heeft - daarvoor haspelt hij eigenlijk naar het einde toe heel veel zaken door mekaar. Twitter staat ondertussen een beetje in vuur en vlam omwille van dat artikel, maar ik heb zelfs de indruk niet dat John Oliver hier een onrecht wil aankaarten dan gewoon een beetje de draak wil steken met Hollywood. Het grootste probleem is niet zozeer de white washing in Hollywood - zij steken nog altijd heel veel middelen in projecten met bijvoorbeeld zwarte acteurs - maar misschien wel het feit dat buitenlandse cinema geen kans maakt tegen Hollywoodfilms. Maar dat is een compleet andere discussie. Laat me weten wat jullie erover denken in de commentaren.

     

    *** John Oliver Goes After Hollywood Amidst #OscarsSoWhite Controversy ***

  • The Martian (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    En terwijl Ridley Scott nog steeds werkt aan het script van de sequel Prometheus 2 (2016), is gisteren die andere science-fiction prent The Martian (2015), uitgekomen op DVD en Blu-ray (3D). Een film over een missie naar Mars die verkeerd afloopt, en tevens een interessante blik werp op de werking van de NASA. Bijzonder actueel, zeker in het licht van de beruchte Mars One missie.

    the_martian_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Zes dagen geleden werd astronaut Mark Watney (Matt Damon) één van de eerste mensen die een voet op Mars zette. Nu is hij er zeker van dat hij de eerste zal zijn die er zal sterven. Na een zandstorm blijft hij alleen achter. Zijn team waant hem dood en Mark kan geen contact opnemen met aarde om te laten weten dat hij nog leeft. En zelfs al zou hij daarin slagen, tegen de tijd dat een reddingsploeg hem bereikt zouden zijn levensvoorraden reeds lang zijn uitgeput. Maar de kans dat hij door honger zal omkomen is klein: de beschadigde machine, de genadeloze omgeving of een simpele menselijke fout zullen hem meer dan waarschijnlijk eerder fataal worden. Maar Mark geeft niet zomaar op. Met de hulp van zijn inventiviteit, zijn vaardigheden als ingenieur en zijn niet aflatende weigering om op te geven vat hij de ene hindernis na de andere aan.

    De film is gebaseerd op het boek van Andy Weir, een echte page turner. De hoofdrol wordt gespeeld door vaste waarde Matt Damon. De eerste draft van het script was geschreven door Drew Goddard die twee jaar geleden zijn indrukwekkende debuut maakte met The Cabin in the Woods (2012). Drew Goddard had deze film moeten regisseren, maar het project kwam maar niet van de grond. Nu is hij bezig zijn met de voorbereidingen van The Sinister Six (2016), geen onaardig vervang-project.

    Ridley Scott staat bekend om de films naar zijn hand te zetten, en dat gebeurt ook met deze prent, ook al werd hij vergeten bij de Oscar-nominaties. Het verhaal is een soort mengeling geworden tussen Cast Away (2000) en Apollo 13 (1995) met een astronaut die vergeten wordt op Mars en 4 jaar lang moet wachten tot de volgende ploeg op het Mars-oppervlak landt. Toch kijken we geen 2 uur lang op het gezicht van Damon, want er duiken nog heel wat andere acteurs op, zoals Jessica Chastain (pics), Mackenzie Davis, Kate Mara (pics), Sean Bean, Jeff Daniels, Chiwetel Ejiofor en Kristen Wiig. De film werd opgenomen in de Wadi Rum vallei in Jordanië, die met zijn roodkleurige rotswanden van zandsteen en graniet toch wel lijkt op de planeet Mars. Deze locatie werd tevens ook gebruikt voor de opnames van Lawrence of Arabia (1962) van David Lean.

    the_martian_2015_pic05.jpgthe_martian_2015_pic02.jpg
    the_martian_2015_pic04.jpgthe_martian_2015_pic03.jpgthe_martian_2015_pic01.jpg

    Het project is waarschijnlijk in een stroomversnelling gekomen na het succes van Gravity (2013), ook al over een personage die alleen is achtergebleven in de ruimte en moet zien te overleven. De stijl van Weir zijn boek doet in ieder geval een beetje denken aan deze van Michael Crichton, die op een geniale manier science fiction wist te linken aan dramatische gebeurtenissen.

    Scott was in ieder geval een geschikt persoon om deze prent te regisseren, en ook het script van Drew Goddard was sterk genoeg om ons 141 minuten lang te boeien. The Martian is niet alleen een film die ons emotioneel kan raken, maar is tevens een crowd pleaser, en dat is voornamelijk te danken aan de vele humor in de film. Maar laat me duidelijk zijn, in tegenstelling tot wat de Golden Globes beweren is deze prent wel degelijk een drama en geen komedie. In ieder geval draagt de charismatische Matt Damon deze film volledig op zijn schouders. Naast Prometheus 2 is het ook nog uitkijken naar een mogelijke Blade Runner sequel. De toekomst zal het uitwijzen. De vorige film van Ridley, Exodus: Gods and Kings (2014), was toch wel iets van een teleurstelling, maar deze is in ieder geval beter.

    The Martian komt is op 3 februari 2016 uitgekomen op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D, met heel wat extraatjes gaande van making of filmpjes over de kostuums, het script, de regie, casting, de Ares III missie en niet te vergeten de bloopers. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur. Hoe dan ook, een film om zeker toe te voegen aan de collectie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 4 februari 2016

     

    ***The Martian trailer ***

  • Everest (2015) ***½ Blu-ray review

    Pin it!

    Deze week komt de drama thriller Everest (2015) van de IJslandse regisseur Baltasar Kormákur uit op DVD en Blu-ray (3D). De regisseur had eerder al twee flauwe Amerikaanse actiefilms gemaakt, Contraband (2012) en 2 Guns (2013). Hopelijk wordt deze film, gebaseerd op waar gebeurde feiten, een stuk beter.

    everest_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: 1996. Ondanks waarschuwingen over een grote storm die voorspeld is, gaan twee teams op klimexpeditie naar de top van de Mount Everest. Een team staat onder leiding van gids Rob Hall (Jason Clarke), het andere team wordt geleid door Scott Fischer (Jake Gyllenhaal). Journalist Jon Krakauer (Michael Kelly) gaat mee om verslag te doen van het 'commercieel' uitbuiten van Mount Everest. De beklimming heeft desastreuze gevolgen; binnen twee dagen vinden maar liefst acht bergbeklimmers de dood tijdens de barre tocht naar de top. Gebaseerd op waargebeurde feiten.

    Wat meteen opvalt is de indrukwekkende casting. Naast bovenvermelde namen zien we ook nog Keira Knightley (pics) opduiken, naast Josh Brolin, Robin Wright, Sam Worthington en Emily Watson. Christian Bale kwam ook in aanmerking, maar hij koos uiteindelijk voor een hoofdrol in Exodus: Gods and Kings (2014). Het script werd geschreven door door Justin Isbell en William Nicholson, zich baserend op een draft van Simon Beaufoy en Mark Medoff.

    Het budget van de film zou geraamd zijn op 65 miljoen dollar met opnames in Nepal en Italië. Gelukkig werden alle beelden opgenomen in het voorjaar van 2014 en had de filmploeg niet af te rekenen met de plaatselijke aardbeving van april 2015. Maar de second unit crew kreeg wel bijna een sneeuwlawine over zich heen tijdens de opnames van additioneel materiaal in het base camp van Nepal. Volgens een artikel op de site van de BCC zouden maar liefst 12 Sherpa gidsen (andere bronnen spreken over 16 doden) het leven hebben gelaten in de buurt van de filmcrew. Een tragisch voorval die niet rechtstreeks iets te maken had met de filmproductie, ook al liep de productie volgens Deadline wel wat vertragingen op.

    Ik had een ijzingwekkende disaster thriller verwacht, maar eigenlijk kan je dit geen thriller noemen. Het is eerder een drama die de waar gebeurde feiten niet al teveel gaat dramatiseren. Bijgevolg zitten er geen verrassende plotwendingen, maar anderzijds voel je echt wel mee met de personages. Ook het feit dat alles op feiten gebaseerd is, bezorgt deze film wat extra gewicht. Er zijn heel wat personages in de film, maar de scenarist heeft de wijze beslissing genomen om zich te concentreren op slechts een handvol karakters, en vooral het accent leggen op het personage van Rob Hall. Maar het meest indrukwekkende blijft toch wel de fotografie van Salvatore Totino die ook effectief in Nepal en op de Everest werd opgenomen.

    everest_2015_pic01.jpgeverest_2015_pic02.jpgeverest_2015_pic03.jpg

    Op 27 januari 2016 komt Everest uit op DVD en Blu-ray. Er is ook een 3D versie op de markt en als er nu één film is waar de 3D een meerwaarde zou kunnen hebben is het toch wel deze. Daarnaast vinden jullie ook de audio-commentaar van de regisseur en nog heel wat making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 19 januari 2016

    *** Everest trailer ***

  • Regenboog van kleuren in de Gods of Egypt posters

    Pin it!

    Een film staat of valt met een goed script, talentvolle acteurs of een intelligente regisseur. Maar een compleet foute marketing kan een film ook serieus om zeep helpen, en wanneer ik de eerste posters bekijk van Gods of Egypt (2016) heb ik zoiets van : WTF! Nochtans is de film in regie van Alex Proyas, een talentvolle regisseur die ons Dark City (1998) en The Crow (1994) bracht.

    Korte inhoud: Set (Gerard Butler), de genadeloze God van de duisternis, heeft de troon van Egypte overgenomen en heeft het eens vreedzame en welvarende rijk veranderd in een grote chaos. Weinigen durven het op te nemen tegen hem. Bek (Brenton Thwaites), een jonge dief, wiens geliefde gevangen is genomen door hem, tracht met behulp van de machtige god Horus (Nikolaj Coster-Waldau) Set te onttronen en te verslaan.

    gods_of_egypt_2016_poster_gerard_butler.jpggods_of_egypt_2016_poster_nikolaj_coster_waldau.jpggods_of_egypt_2016_poster_brenton_thwaites.jpg
    gods_of_egypt_2016_poster_courtney_eaton.jpggods_of_egypt_2016_poster_chadwick_boseman.jpggods_of_egypt_2016_poster_elodie_yung.jpg

    De grootste flop van 2015 is Pan, maar deze film zou wel eens de grootste flop van 2016 kunnen worden met zijn gigantische productiebudget van 140 miljoen dollar en zijn al even gewicht promotie en distributiebudget. Ik heb geen flauw idee waarom ze dergelijke films nog blijven maken, na de teleurstellende Exodus: Gods and Kings (2014) of de tegenvallende Clash of the Titan films. Toen ik de posters zag dacht ik tevens dat het een derde deel was van die laatste franchise.

    Gerdard Butler is tevens geen bankable acteur, en ook de andere rollen zijn geen publieksmagneten. Met alle respect voor Nikolaj Coster-Waldau, Brenton Thwaites, Geoffrey Rush, Rufus Sewell, Abbey Lee, Elodie Yung, Chadwick Boseman en Courtney Eaton, maar ik heb niet de indruk dat de massa meteen een gezicht kan plakken op deze namen.

    Wanneer je de kleurrijke posters bekijkt heb je meteen een Jupiter Ascending (2015) gevoel, en zoiets is allesbehalve een goed teken. Anderzijds kan je er op zich niets op tegen hebben dat een regisseur eens iets anders probeert dan The Dark Knight toer op te gaan. Maar los van de intentie heb ik toch mijn twijfels om deze kleurboek posters serieus te nemen. Mocht dit Clash of the Titans: The Musical zijn zou ik daar niks op tegen hebben, maar dat is niet de bedoeling van de filmmakers. De posters zijn in ieder geval al zo vreemd als die eerste trailer. De film zelf zou in februari 2016 moeten uitkomen, de dumpingplaats voor films die geen kans maken om te scoren tijdens de zomer-periode en niet award-waardig zijn voor het najaar.

     

    *** Gods of Egypt trailer ***

  • Exodus: Gods and Kings (2014) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Op 29 april 2015 is de DVD en Blu-ray van Exodus: Gods and Kings (2014) van Ridley Scott uitgekomen. Bij aanloop van deze release kregen we op regelmatige basis van 20th Century Fox enigmatische codes doorgestuurd, en even dachten we dat er een nieuwe Bijbelfilm op komst was. Dat was het gelukkig niet. Wij hebben het hier zo niet voor Bijbelfilms, en ook deze Exodus werd door ons maar koeltjes onthaald. Gelukkig hebben we opnieuw een interessante audio-commentaar piste van de regisseur om alles wat goed te 'praten', en vinden we ook een aantal verwijderde en extended scènes. Spijtig genoeg geen making-of op de gewone Blu-ray maar enkel op de 3D versie.

    exodus_gods_and_kings_2014_poster04.jpg

    Films moeten tegenwoordig psychologisch onderbouwd zijn met oog voor realisme (het liefst zo donker mogelijk), en dat heeft niet altijd het gewenste effect. Ik kan nog genieten van een sprookjes-verfilming zoals Snow White and the Huntsman (2012) die zonder afbraak van de magie er toch in slaagt een realistisch beeld te scheppen van Sneeuwwitje en de evil queen. Ik heb dan weer meer moeite met de Halloween remakes van Rob Zombie, omdat hier de psychologie van de seriemoordenaar alle gruwel en horror uit de film zuigt. En ook bij de recente Bijbelfilms krijgen we een 'reality-check', maar daar waar ik nog kon genieten van Noah (2014), die een mooie balans wist te vinden tussen realisme en science-fiction, heb ik me toch strontverveeld bij deze nieuwe Ridley Scott film.

    Korte inhoud Mozes (Christian Bale) werd als kind te vondeling gelegd door zijn wanhopige moeder en werd gevonden door de dochter van de Farao. Hij groeide op bij de Egyptische koninklijke familie samen met toekomstige Farao Ramses II (Joel Edgerton). Maar wanneer hij een brandende doornstruik ziet die met de stem van God sprak raakt Mozes ervan overtuigd dat hij de Israëlitische slaven moet bevrijden van de slavernij, wat leidde tot het splijten van de Rode Zee en een veertigjarige pelgrimstocht door de woestijn op zoek naar het Beloofde Land.

    Gezien ik hier ook heel veel van had verwacht was mijn ontgoocheling ook dermate groot. Exodus komt nauwelijks goed op gang, halverwege dommel je bijna in slaap, en het einde is misschien het meest troosteloze wat ik ooit in een 140 miljoen dollar film heb gezien. Het grootste probleem met deze Bijbelverfilming is dat Ridley alles heeft benaderd alsof het ging om historisch accurate feiten. Alle poëzie uit het verhaal werd met de scalpel uit het script gesneden ten voordele van een min-of-meer "plausibel" relaas van een man die zijn volk uit de slavernij haalde. Wat was uiteindelijk de bedoeling? Mensen ga je hiermee niet bekeren (integendeel) en een goeie film zal je er ook niet mee maken. Scott is één van de meest talentvolle regisseurs van de laatste 30 jaar, en moet zijn projecten goed uitkiezen gezien de man ondertussen al 77 jaar oud is. Je snapt dus niet waarom hij zijn tijd verspilt aan Bijbelfilms, en al zeker niet met zo'n smaakloze benadering.

    De verfilming van Noah van Darren Aronofsky had op z'n minst de merite het personage uit het Oude Testament te benaderen op een compleet nieuwe manier, met inbegrip van de aanwezigheid van een Goddelijk wezen. In Exodus is er in essentie niets nieuws te zien (de slavernij, de plagen, de tocht doorheen de woestijn, de splitsing van de zee, de 10 geboden, ...) en komt er ook een god (of beter een boodschapper in de vorm van een ongeduldige en geprikkelde puber - een geniale keuze van Ridley wat mij betreft). Maar de film benadert alles alsof God eigenlijk de grote afwezige was. Er zijn hier geen mirakels, en de scenaristen Adam Cooper, Bill Collage, Jeffrey Caine en Steven Zaillian (4 stuks!) komen dan met van de pot gerukte theorieën om alles te gaan verklaren; zoals reuze krokodillen die vissers in stukken bijten om zo de zee rood te kleuren.

    Het is duidelijk dat 20th Century Fox zowel een film voor ogen had voor het religieuze (met de figuur van Mozes) als voor het grote publiek (Hollywood acteurs en epische actie-taferelen). Het zou me niet verbazen mocht geen van beide partijen echt tevreden zijn met het resultaat. Zelfs voor de meerwaardezoeker is het een verspilling van tijd, want buiten de wijde massashots en de cgi weet ik niet meteen wat de meerwaarde was van deze verfilming. En dan heb je die filmmakers die alles zo authentiek mogelijk willen houden, maar dan allemaal blanke acteurs opstellen. De casting van John Turturro als Seti wringt aan alle kanten. Ook de Amerikanen Sigourney Weaver en Aaron Paul of de Australiër Ben Mendelsohn maken een verdienstelijke beurt maar passen gewoon niet in het plaatje. En uiteraard mocht de getypecaste Ben Kingsley niet ontbreken.

    exodus_gods_and_kings_2014_pic01.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic02.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic03.jpg
    exodus_gods_and_kings_2014_pic04.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic05.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic06.jpg

    Het is dan ook niet verbazingwekkend dat de dialogen uit de mond van die verkeer gecaste acteurs fout aanvoelt. Op een gegeven moment vraagt Mozes: "Let my people go." Waarschijnlijk een letterlijke vertaling van wat er staat in het Oude Testament. Maar dan antwoord Ramses, gespeeld door de Australiër Joel Edgerton, iets in de stijl van 'From an economic standpoint alone, what you are asking is problematic'. Zoiets klinkt als een tang op een varken, en zo zitten er nog meer van dat hedendaags Engels die stoot tegen letterlijke vertalingen van oude quotes uit het boek.

    Volgens Ridley Scott had hij moeite om 140 miljoen te vinden voor een film zonder blanke hoofdacteurs, en was deze keuze dan ook snel gemaakt. Ik heb hier moeite mee om dit te geloven. Ridley heeft toch al voldoende zijn kwaliteiten bewezen en dit is toch geen popcorn film à la Prince of Persia: The Sands of Time (2010). De enige acteurs die wél passen in Exodus zijn verdreven naar de achtergrond, zoals María Valverde als Zipporah, Indira Varma als de hoge priesteres en Golshifteh Farahani als Nefertari. Maar dat is dan weer het probleem met Exodus die ons laat zien hoe goed deze prent had kunnen worden! Eigenlijk had Ridley Scott het voorbeeld moeten nemen van Aronofsky met zijn Noah en zijn cast volledig "wit" gemaakt. Het heeft op z'n mist de verdienste om consequent te zijn. Hier heb je nu zelfs een soort klassesysteem waar de machtige personages 'blank' zijn en hoe lager je gaat op de sociale ladder, hoe etnischer de acteurs worden. Buitengewoon bespottelijk. Je zou van iemand van het kaliber van Ridley Scott toch meer nuance en schranderheid verwachten.

    Maar naast het script, dat werd leeggezogen van al zijn dramatische, morele en emotionele slagkracht, is het acteerwerk hier ook tenenkrullend slecht. Het zijn allemaal kartonnen borden met iets teveel make-up op hun smoel. Je gelooft er voor geen seconde in en het werkt bij momenten zelfs op de zenuwen. Ik ken overigens geen enkele teenager die 150 minuten van zijn tijd zal spenderen aan een historische Bijbelfilm. Exodus is gemaakt voor een volwassen publiek. Spijtig genoeg komt het niveau niet hoger dan dat van een 12-jarige. En in contrast met zijn PG13 rating zitten er dan nu en dan scènes in van brutaal geweld die deze rating dan weer in vraag stellen.

    exodus gods and kings animated pictureexodus gods and kings animated picture

    Ja, visueel ziet het er allemaal wel schitterend uit. De film werd tevens opgenomen met 3D-camera technologie om alle effecten nog iets meer in de verf te zetten. De grootse grondoffensieven zien er indrukwekkend uit, en de scene met de oversteek van de zee is ongezien, maar dat is het minste wat je kan verwachten van een prent met zo'n mega-budget. En net zoals bij elke idioot-Hollywoodscript komen de gevechten op geregelde tijdstippen om zo de spanning erin te houden. En nog een geluk, want de personages zijn zo banaal dat je snakt naar wat visueel vertier. Hadden de personages meer om het lijf, dat mochten al die battle-sequenties wat mij betreft met de scalpel verwijderd worden. I couldn't care less.

    Kortom, Exodus: Gods and Kings is een slechte film, op zoveel vlakken dat de uitmuntende fotografie van Dariusz Wolski en de set design van Arthur Max , eigenlijk compleet overschaduwd worden door het gebrek aan een dramatische en emotionele verhaallijn met karakters die je wil ontdekken en volgen. Zelfs de muziek van Alberto Iglesias komt er op geen enkel moment uit. De dialogen klinken fake en de witter-dan-wit casting druist in tegen de ijver om alles op een meer authentieke en realistische manier te presenteren dan Cecil B. DeMille's The Ten Commandments (1956). Maar deze epische, Oscar-winnende soap-opera klassieker was op z'n minst nog een prent die op geen enkel moment vervelend was. Exodus is humor- en emotieloze schooltelevisie, die alle gebeurtenissen op een realistische manier in beeld brengt en waar niemand echt een boodschap aan heeft. Het neemt geen standpunt in, laat staan risico's met zijn verhaallijn. Het is al zo smaakloos als kauwgom waarop iets teveel werd herkauwd. De enige emotie die voelbaar was kwam op het allerlaatste moment, wanneer we een zwarte pancarte te zien kregen: In dedication to my brother Tony, die zich 2 jaar geleden het leven had ontnomen.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 4 mei 2015

     

    *** Exodus: Gods and Kings trailer #3 ***

  • The Bible (2013) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Natalie had een tijd geleden de Blu-ray besproken van Son of God (2014), wat uiteindelijk een geknipte versie was van de 570 minuten durende miniserie The Bible (2013). Wel, Ik heb ondertussen mijn handen kunnen leggen op deze miniserie, en deze versie schept toch iets meer voldoening, ook al is een werk die we snel weer zullen vergeten.

    the_bible_2013_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De 10-delige serie neemt ons mee op een reis van de schepping van de wereld en de Tuin van Eden met Adam (Paul Knops) en Eve (Darcie Lincoln) tot de beproevingen van Abraham (Gary Oliver), de reis van Noah (David Rintoul), Mozes (William Houston) die zijn volk zou bevrijden, en het inspirerende leven van de redder van de wereld, Jezus Christus (Diogo Morgado). Het woord van God wordt hier nieuw leven ingeblazen met geweldige visuals en opzienbarende verhalen.

    Van al de Bijbelverfilmingen die we de laatste jaren over ons heen hebben gekregen is het tevens de meest "brave" maar anderzijds ook de minst inspirerende verfilming. De Noah (2014) verfilming was de meest gewaagde en Exodus: Gods and Kings (2014) de duurste en meest teleurstellende. De serie is wel gemaakt door tv-makers in plaats van rasechte filmregisseurs, en dat voel je wel bij heel wat mise-en-scenes. Anderzijds zit er wel meer vaart achter dan bijvoorbeeld The Ten Commandments (1956) of Franco Zeffirelli's schitterende Jesus of Nazareth (1977).

    En dat is dit ook mijn grootste probleem met de miniserie. Ondanks de 570 minuten hebben ze toch iets teveel hooi op hun vork genomen met de verfilming van de gehele Bijbel. Het voelt allemaal net iets teveel opgefokt en gezien de budgettaire restricties kan je er niet omheen dat de visuele effecten er bij momenten wel wat gedateerd uitzien, zeker in vergelijking van de recente Ridley Scott film. De bedoelingen van producer Mark Burnett had wel de ambitie om een Bijbelversie te brengen voor een hedendaagse generatie, maar het resultaat was toch eerder een melig spektakel door vooral de reeds bekeerde zielen zal bekoren maar de rest toch ongemoeid zal laten.

    Als product van een katholiek onderwijs heb ik zelf Het Oude en Nieuwe Testament gelezen en wat me is opgevallen is dat ik de indruk had dat de makers eigenlijk slechts de samenvatting hebben gelezen van het heilig boek. Als je al wil uitpakken met een film genaamd 'The Bible', kan je misschien wel beginnen de +/- 1300 pagina's tellende werk te lezen. Het was hen misschien opgevallen dat er heel wat meer in het boek staat dan die vertrouwde scènes die we om de haverklap te zien krijgen. Het is een complex en gelaagd relaas, vaak episch met lyrische kantjes en gevuld met karakters met hun tekortkomingen wiens persoonlijke reis verweven is met een collectieve gebeurtenissen. Het is tevens niet allemaal ellende wat beschreven wordt maar ook heel wat vreugdevolle en hoopgevende verhalen, maar deze vinden we niet terug in deze adaptatie. Hier hebben we zo een beetje de 'greatest hits' van de Bijbel, aan mekaar geplakt met een voice over, enerzijds door de gepaste stem van Robert Powell en de net iets te familiaire stem van Keith David.

    the_bible_2013_blu-ray_pic01.jpgthe_bible_2013_blu-ray_pic02.jpgthe_bible_2013_blu-ray_pic03.jpg

    Het Oude Testament is grofweg 1000 pagina's terwijl het Nieuwe Testament er misschien 300 telt, toch is de serie onderverdeeld in 5 episodes Oud en 5 episodes Nieuw, en zo heb je meteen een idee van de onevenwichtige structuur. Daar waar de eerste personages nauwelijks uitgewerkt worden, wordt er net iets teveel tijd gespendeerd rond de figuur van Christus. Waren de kijkcijfers minder van tel, er slechts één regisseur was met een welomschreven visie, visuele effecten die de moeite zijn, een meer evenwichtige structuur en beter acteerwerk dan had dit nog wel een geslaagde verfilming kunnen worden.

    De DVD en Blu-ray komen met een pak bonussen, met interviews van de filmmakers, making-off films over de visuele effecten en de verfilming, en filmpjes over de muziek. Maar niet meteen iets om echt wild van te worden. Toch denk ik dat de diepgelovige mensen hier iets meer plezier aan zullen beleven. Ondertussen wordt er gewerkt aan een sequel miniserie genaamd A.D. (2015) (poster).

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 1 januari 2015

    ***Related Posts***
    11/12/2014: Exodus: Gods and Kings review
    26/10/2014: Son of God review
    30/07/2014: Noah review

     

    *** The Bible trailer ***