exodus

  • Paul Verhoeven werkt aan controversiële Christus film

    Pin it!

    En terwijl een hoop Paul Verhoeven films een remake krijgen, laat de Nederlander weer van zich horen. Aan zijn laatste film, Zwartboek (2006), hield hij een financiële kater over en het is ondertussen 6 jaar geleden dat deze legende nog eens achter de camera kroop voor een langspeelfilm. Zijn eerst volgende project is De Stille Kracht (2013), een Hollandse prent die zich afspeelt in het koloniale verleden. Maar waar iedereen tegenwoordig over spreekt zijn de plannen voor een controversiële versie van het Jezus Christus verhaal.

    De bijbelse film zijn blijkbaar terug in trek. Ook Darren Aronofsky is bezig met een Noah (2014) prent, en ook deze cineast heeft geen schrik om controversieel uit de hoek te komen. Er doen zelfs geruchten de ronde dat Steven Spielberg en Ridley Scott plannen hebben voor een nieuwe Moses film. De laatste controversiële Christus film dateert van 8 jaar geleden met The Passion of Christ (2004) van Mel Gibson. Daarvoor hadden we ook nog de Martin Scorsese film The Last Temptation of Christ (1988).

    De film zal gebaseerd worden op het boek Jesus Of Nazareth van Paul Verhoeven. De filmmaker verdiepte zich in de historische teksten net zoals een James Cameron zich verdiept had in de grote dieptes van de Oceaan. Laten we hopen dat deze intellectuele reflex zijn vruchten zal afwerpen. Het scenario van de film zou geschreven worden door Roger Avery (Beowulf, Pulp Fiction).

    De benadering van Verhoeven is een nuchtere kijk op het leven van Christus, ontdaan van alle mirakels. Dat geldt ook voor de onbevlekte ontvangenis en de heropstanding. Verhoeven gelooft niet dat deze zaken ooit zijn gebeurd. Meer nog, hij vermoedt dat Maria door een Romeinse soldaat verkracht werd, iets wat in die tijd en plaats veel voorkwam. Verhoeven ziet Christus als een radicale profeet die zich geregeld "bezondigde" aan exorcisme. Maar de regisseur is niet alleen geïnteresseerd in de zogenaamde mirakels van Christus, maar ook in de kracht van zijn boodschap die al 2000 jaar Christenen overal ter wereld inspireerde.

    Anderzijds is hij ook van mening dat het offer van Jezus aan het kruis, overkomt als een soort vrijkaart om zich mis te gedragen, net omdat iemand niet verantwoordelijk is voor zijn eigen handelingen. Hij voelt dat de kern van Christus missie was om de waarden die voor hem zo dierbaar waren, zoals vergevingsgezindheid, over te brengen bij de andere mensen. En hij is hierin ook in geslaagd. Hij was iemand die op een innoverende manier dacht over ethiek. Het zijn niet de mirakels maar wel zijn manier van denken en zijn benadering van ethische waarden onder Romeinse terreur, die de bewondering van Paul Verhoeven wegdraagt. Hij werd dan ook ter dood veroordeeld omwille van de politieke implicaties en niet omwille van zijn mirakels.

    Anderzijds zou Ridley Scott bezig zijn met de ontwikkeling van Exodus met zijn Scott free productiehuis, onder de hoede van Fox. Het script wordt geschreven door Adam Cooper en Bill Collage (Tower Heist). En daar tegenover zit Moses (2014), een Warner Bros / Steven Spielberg Bijbelprent met Stuart Hazeldine en Michael Green als scenaristen.

    En of dat allemaal nog niet genoeg was zou er ook gewerkt worden aan een Jesus Christ Superstar (2014) remake met Nicole Scherzinger in de rol van de prostituee Mary Magdalene. De musical zou in goede banen worden geleid door Andrew Lloyd Webber die het muzikale gedeelte voor zijn rekening zou nemen. Na de zomer van comics, krijgen we dus binnenkort een bijbelse zomer over ons heen. Hallelujah!

  • Paul Newman (1925-2008) overleden

    Pin it!

    Opnieuw een groot verlies in het filmlandschap. Paul Newman, de oscar-winnende acteur is gisteren op 83-jarige leeftijd overleden na een lange, slepende strijd tegen kanker. Dat meldt zijn woordvoerster Marni Tomljanovic. Newman was één van de grootste Hollywoodsterren ooit, een wereldicoon in zijn gloriejaren. En hoewel hij een sekssymbool was, slaagde hij erin de liefde van zijn leven sinds 1958 tot zijn dood trouw te blijven. Hij was ook een groot filantroop en schonk naar schatting gedurende zijn leven voor een half miljard euro weg aan goede doelen.

    Newman stopte de chemotherapie in augustus, en iedereen wist dat het een kwestie van weken was voordat hij zou overlijden. In mei dit jaar trok hij zich terug uit het filmproject Of Mice and Men, een film naar de roman van John Steinbeck die hij zou gaan regisseren. Toen klonk het nog vaag 'wegens gezondheidsredenen'. Eerder klonken al geruchten als zou Newman kanker hebben, maar die werden door zijn vertegenwoordiger Toni Howard weggewuifd als 'uit de lucht gegrepen'. Nochtans getuigde een buurman van de acteur dat hij vorig jaar al door de acteur op de hoogte werd gebracht van zijn strijd tegen kanker.

    Paul Newman ging in 2006 op pensioen, na een carrière van meer dan 50 jaar. Hij speelde onder meer in The Hustler (1961), Butch Cassidy And The Sundance Kid (1969), The Sting (1973), Hud (1963) and Cool Hand Luke (1967). Hij werd 10 keer genomineerd voor een Oscar en won er uiteindelijk één als ‘Beste Acteur’ voor zijn rol in The Color of Money (1986), het quasi-vervolg op de klassieker The Hustler.

    Paul Newman werd in 1925 geboren in Shaker Heights, een plaatsje nabij Cleveland, Ohio. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ging hij bij de marine. In 1946 ging hij naar Kenyon College. Later ging hij Drama volgen bij de Universiteit van Yale. Via rollen bij de tv kwam hij in 1953 op Broadway, waar hij zijn debuut maakte in het stuk Picnic. Hierna kreeg hij een filmcontract bij Warner Bros. Zijn eerste film, The Silver Chalice (1954), was een grote flop. In 1956 had hij zijn eerste succes te pakken, met de boksfilm Somebody Up There Likes Me (1955). Tijdens de opnamen van zijn volgende film, The Long, Hot Summer (1958), ontmoette hij zijn tweede vrouw, actrice Joanne Woodward. Ze zouden hierna vaker samen in een film verschijnen. Met zijn rol in Cat on a Hot Tin Roof (1958), met Elizabeth Taylor, werd hij voor de eerste maal genomineerd voor een Oscar.

    Paul Newman heeft uit zijn eerste huwelijk met Jackie Witte drie kinderen en ook uit zijn tweede huwelijk met Joanne Woodward ontsproten drie kinderen. Zijn vijf dochters schonken Newman acht kleinkinderen. Zijn eerste huwelijk duurde van 1949 tot 1958. Toen trouwde hij met actrice Joanne Woodward. Een relatie die duurde tot zijn dood. Newman koos er dan ook voor niet te leven in wat hij de 'Hollywood environment' noemde. Hij settelde in Westport, Connecticut. Gevraagd waarom hij zijn Joanne al die jaren trouw was gebleven terwijl zovele vrouwen hem aanbaden, antwoordde hij: "Waarom ergens een hamburger gaan eten als je thuis steak krijgt." De jaren 60 ging hij in als een grote ster. Hij speelde in een rij kassuccessen, zoals Exodus (1960), The Hustler en Hud. Voor de laatste twee kreeg hij zijn tweede en derde Oscarnominatie. Na een dipje van twee jaar keerde hij terug met Hitchcock's Torn Curtain (1966).

    The VerdictThe Hudsucker ProxyRoad to PerditionShadow Makers

    In 1968 kreeg hij zijn vierde Oscarnominatie, voor Cool Hand Luke. Datzelfde jaar volgde zijn regiedebuut, Rachel, Rachel (1968), met Joanne Woodward in de hoofdrol. Hij kreeg een Oscarnominatie voor Beste Film, en werd door de New York critics uitgeroepen tot beste regisseur van 1968. Datzelfde jaar voerde hij samen met zijn vrouw campagne voor Eugene McCarthy, de presidentskandidaat voor de Democraten. Hierdoor kwam hij op de "Enemies list" van Richard Nixon, de Republikeinse tegenkandidaat terecht. In 1969 kwam hij voor de eerste keer in aanraking met de autosport, in de film Winning. Wat begon als een hobby, leidde tot een tweede carrière. Vanaf 1972 doet hij aan professionele wedstrijden mee. In 1979 werd hij tweede in een Porsche 935 in de 24 uur van Le Mans, en in 1995 won hij op zeventigjarige leeftijd de 24 uur van Daytona. Door Newmans passie voor wagens konden de makers van Cars (2006) hem strikken om de stem te doen van Doc Hudson. Hij richtte in 1983 Newman-Haas Racing op, een erg succesvol raceteam dat ondermeer meedeed in de champcar en indycar-series, de Amerikaanse versies van Formule 1.

    In 1969 speelde hij met Robert Redford in de western Butch Cassidy and the Sundance Kid. Het werd de meest succesvolle western aller tijden, en betekende de grote doorbraak van Redford. In 1973 speelde hij weer samen met Redford in The Sting, die de Oscar voor Beste Film won. Andere succesvolle films uit de jaren zeventig waren de rampenfilm The Towering Inferno (1974) en de sportfilm-parodie Slap Shot (1977).

    The Color of MoneyThe StingThe Towering InfernoHud

    In 1971 richtte hij samen met Barbara Streisand en Steve McQueen de productiemaatschappij First Artists op, waarvoor hij enkele films regisseerde. In 1978 stierf zijn enige zoon Scott Newman aan een overdosis. In zijn naam stichtte hij de Scott Newman Foundation, een stichting die zich inzet voor het genezen van drugsverslaafden. In de jaren tachtig speelde hij nog in een enkele succesvolle films, waaronder Absence of Malice (1981) en The Verdict (1982), waarvoor hij zijn zesde en zevende Oscarnominaties kreeg. In 1986 werd hij door de Academy geëerd met een ere-Oscar. Voor The Color of Money van Martin Scorsese met Tom Cruise, de sequel van The Hustler, kreeg hij uiteindelijk zijn eerste echte Oscar. Na Shadow Makers (1989) deed hij het iets rustiger aan. In 1995 kreeg hij nog een Oscarnominatie voor Nobody’s Fool (1994), en nadien voor Road to Perdition (2002). Hij speelde ook een merkwaardige rol in de Coen Brother's The Hudsucker Proxy (1994).

    In de jaren tachtig begon Newman ook een nieuwe carrière. In 1982 startte hij Newman's Own, een bedrijf dat verscheidene voedselproducten produceert, waaronder saladedressing, pastasaus en popcorn. De winst van het bedrijf wordt geschonken aan goede doelen, voornamelijk aan kinderen met kanker. Newman gaf zo meer dan 250 miljoen euro weg. Het was slechts één van de goede doelen die hij steunde. Op 25 mei 2007 verklaarde hij nog in een interview met de Amerikaanse zender ABC dat hij zou stoppen met acteren omdat hij "niet meer kan werken op het niveau dat ik zou willen", en omdat hij naar eigen zeggen zijn geheugen, zijn vertrouwen en zijn vindingrijkheid begon te verliezen. Hij wilde zich voortaan concentreren op zijn restaurant en op projecten voor terminaal zieke kinderen.

    Rest in Peace.