ewan mcgregor

  • T2 Trainspotting wordt beter dan het origineel

    Pin it!

    Gisteren hebben we de 20th Anniversary Trainspotting (1996) Blu-ray besproken, vandaag bespreken we de sequel, T2 Trainspotting (2017), opnieuw in regie van Danny Boyle. Op 1 maart 2017 is de film bij ons te zien in de bioscoop.

    t2_trainspotting_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Er zijn 20 jaar verstreken. Er is veel veranderd, maar ook veel hetzelfde gebleven. Ex-verslaafde Mark Renton (Ewan McGregor) keert terug naar de enige plaats die hij thuis kan noemen. Zijn oude maten Spud (Ewen Bremner), Sick Boy (Jonny Lee Miller) en Begbie (Robert Carlyle) wachten op zijn komst, maar ook zijn 'oude vrienden' verdriet, verlies, vreugde, wraak, haat, vriendschap, liefde, verlangen, angst, spijt, diacetylmorfine, zelfvernietiging en gevaar, blijken hem op te wachten. Het duurt dan ook niet lang voordat hij in oude gewoontes dreigt te vervallen.

    Met de teaser trailer van de film werden we niet veel wijzer van hoe deze film zou worden, maar wat we wel hadden opgemerkt is dat de kledingstijl precies niet zo zot veel was veranderd als toen. Maar ondertussen is ook de trailer vrijgegeven, en hiermee kunnen we al wat beter de sfeer van de film opsnuiven. De nieuwe verslaving Renton is endorfine, dus is hij verzot op lopen, en het feit dat hij Spud een paar loopschoenen geeft is zowel grappig als lief. T2 Trainspotting lijkt een stuk meer hartverwarmend te zijn in tegenstelling tot de oorspronkelijke film. Maar rekening houdend met het onderwerp en de personages die betrokken zijn, kunnen we ons waarschijnlijk verwachten aan een aantal gruwelijke momenten, geheel in de stijl van Danny Boyle.

    Het is ook leuk om het personage van Diane terug te zien, gespeeld door Kelly Macdonald, die ondertussen ook al een heuse tv-carrière heeft opgebouwd. Het is geleden sinds 1997 dat Ewan McGregor en Danny Boyle nog met elkaar gewerkt hebben, want Ewan vond het niet leuk dat wanneer Danny een groot budget kreeg voor The Beach (2000) hij DiCaprio had gecast in de hoofdrol en niet hem.

    Het is een tijd geleden dat ik het vervolgboek van Irvine Welsh, Porno, heb gelezen, maar ik denk niet dat deze film een adaptatie is van het boek. Er zullen wel een aantal verwijzingen in de film zitten, maar na het zien van de trailer denk ik dat scenarist John Hodge en Irvine er iets nieuws van hebben gemaakt. De auteur liet zelf optekenen dat hij vond dat deze sequel waarschijnlijk zelf beter was dan de eerste film. Het zou een film zijn die de cult status van deze personages zou bevestigen, in een meer episch kader en grootser kader.

     

    *** T2 Trainspotting trailer ***

  • Trainspotting (1996) **** 20th Anniversary Blu-ray recensie

    Pin it!

    Nog een film die Universal binnenkort op Blu-ray zal uitbrengen is Trainspotting (1996) van Danny Boyle gebaseerd op de roman van Irvine Welsh. En het is een 20th Anniversary editie, ook al zijn er niet echt veel extraatjes te rapen. Een ware cultklassieker die nog steeds de tand des tijds kan doorstaan. Het onderwerp van de film is drugs en de gevolgen ervan, maar in tegenstelling tot het gitzwarte Requiem for a Dream (2000) is deze prent buitengewoon grappig (Schotse humor wel te verstaan!) en zeer inventief.

    trainspotting_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Trainspotting vertelt het verhaal van de werkloze Mark Renton (Ewan McGregor) die samen met zijn zogenaamde vrienden het alledaagse leven in Edinburgh kleur probeert te geven. Hun leven bestaat voornamelijk uit bier drinken, uitgaan, drugs en voetballen. Dat is hun manier om de jaren '90 door te komen. Door verschillende gebeurtenissen besluit Mark te kiezen voor een nieuw leven dat hij los van zijn verleden op wil bouwen in Londen. Als één van zijn vroegere vrienden, Begbie (Robert Carlyle), in Edinburgh in moeilijkheden komt, zoekt hij onderdak bij Mark. Wanneer ook Spud (Ewen Bremner), Sick Boy (Jonny Lee Miller) en Tommy (Kevin McKidd) naar Londen komen, lijkt Mark onder de druk van zijn Schotse vriendenclub al snel zijn oude levensgewoontes weer op te pakken.

    Drugs nemen is fout, maar deze film wil niet al te moralistisch uit de hoek komen. Het blijft een dolkomische prent over jonge mensen in de buitenwijken van Edinburgh (ook al werd veel van de film opgenomen in Glasgow). Het gaat niet alleen over druggebruik, maar ook over seks, relaties tussen vrienden, armoede, verantwoordelijkheidszin, escapisme en opgroeien met een uitzichtloze toekomst. Danny Boyle laat ons de vrijheid om zelf een oordeel te vormen over datgene wat we te zien krijgen. Ondertussen verwend de regisseur ons met visueel spektakel, zoals de scène waar McGregor in een wc-pot gaat zwemmen - een shot die achteraf werd geript door Guy Ritchie in Snatch. (2000) - of de scène waar hij wordt overgebracht naar het hospitaal met een zware overdosis.

    Voor wie het boek van Welsh gelezen heeft zal meteen hebben opgemerkt dat het boek zo goed als onverfilmbaar was met zijn aparte point-of-view verhaaltjes geschreven in een aparte stijl. Scenarist John Hodge (Shallow Grave, The Beach) heeft zich zichtbaar uit de naad gewerkt om al die verhalen in een schitterende film te gieten met een logische structuur. Een mooie drugscocktail van humor, tragedie, realisme en fantasie.

    trainspotting_01.jpgtrainspotting_02.jpg

    Toen ik de film voor het eerst zag verstond ik maar half de dialogen ook al is mijn Engels vrij goed. Deze film zie je dus best met ondertitels want het lokale dialect is voor een buitenstaander niet altijd even verstaanbaar. De muziek die gebruikt wordt is dan weer universeel en net zoals een Pulp Fiction (1994), onvergetelijk. Met name de muziek van Iggy Pop blijft nog nazinderen na het zien van de film.

    Het is een low budget film maar het is er niet aan te zien. Het productiebudget lag op iets meer dan 2,5 miljoen dollar maar bracht bijna 10 keer zoveel op met zijn bioscoop-release in de States en nog veel meer met zijn video-release.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 14 januari 2017

     

    *** Trainspotting trailer ***

  • Nieuwe Jane Got a Gun trailer met Natalie Portman

    Pin it!

    Ik hou wel van een goeie western, en als deze western ook nog eens bezet wordt door talentvolle acteurs, dan kan ik haast wachten de film te zien. En dat geldt voor Jane Got a Gun (2015) van regisseur Gavin O'Connor (Warrior, Pride and Glory) met Natalie Portman (pics) in een schietende en strijdvaardige hoofdrol. Het script komt van Brian Duffield en stond op de Black List van 2011.

    jane_got_a_gun_2016_poster.jpgjane_got_a_gun_2016_poster02.jpgjane_got_a_gun_2016_poster03.jpg

    Korte inhoud: Jane Hammond (Natalie Portman) is een voorbeeldige vrouw die getrouwd is met Bill (Noah Emmerich), een van de slechtste mannen die er in de stad rondloopt. Als Bill zich tegen zijn eigen bende keert en op een dag halfdood thuis komt met acht kogels in zijn rug, neemt Jane zelf een wapen ter handen om orde op zaken te stellen. Om haar familie van de meedogenloze bendeleider Colin McCann (Ewan McGregor) en zijn wraakzuchtige metgezellen te redden, probeert ze hulp te krijgen van Dan Frost (Joel Edgerton), een revolverheld en voormalig liefde van haar. Dat deze hulp er komt, is te danken aan Dans liefde voor Jane, die maar nipt groter is dan de bijna net zo sterk aanwezige haat voor haar zwaar gehavende man Bill, die hij nu voor haar in bescherming zal moeten nemen.

    De productie van deze film liep allesbehalve vlotjes. De film was eerder in regie van Lynne Ramsay (We Need to Talk About Kevin) met Michael Fassbender in de rol van Dan Frost. Maar die twee konden het echt niet vinden met elkaar. Eén week voor de shooting trapte Fassbender het af en werd Edgerton gecast. Op dag één van de productie kwam Lynne niet opdagen op de set! En een dag later werd regisseur Gavin O'Connor om deze productie uit het sop te halen. En of het allemaal nog niet erg genoeg was, stapte Jude Law ook op omdat hij een contract had met Lynne als regisseur en niet O'Connor, en werd de rol van John Bishop overhandig aan Bradley Cooper, maar hij verliet ook het project. Zelfs de cameraman Darius Khondji koos het hazenpad. Natalie Portman deed er ondertussen alles aan om Hollywood acteurs te overtuigen om deel te nemen aan de film, maar velen (Tobey Maguire, Joseph Gordon-Levitt, Tom Hiddleston, Jake Gyllenhaal) hebben toch geweigerd.

    jane_got_a_gun_2016_pic01.jpgjane_got_a_gun_2016_pic02.jpgjane_got_a_gun_2016_pic03.jpg
    jane_got_a_gun_2016_pic04.jpgjane_got_a_gun_2016_pic05.jpgjane_got_a_gun_2016_pic06.jpg

    Het behind-the-scenes drama leek op zich boeiender te gaan worden dan het uiteindelijk script, want zo kwamen geruchten naar boven dat Lynne geen vertrouwen had in de producers en dat ze haar een onmogelijk draaischema hadden opgelegd - waarschijnlijk omdat ze de film afgewerkt wilden hebben eind 2015 om zo nog te kunnen meedingen naar een mogelijke Oscar. Toen ze uiteindelijk op dag 1 haar biezen nam, ook al was haar salaris 750'000 dollar met extraatjes, werd ze met een schadevergoeding van maar liefst 850'000 dollar opgezadeld. Uiteindelijk werd er tussen te partijen iets geregeld achter de schermen, maar de release van de film werd noodgedwongen verschoven naar eind januari.

    Ik ben benieuwd wat uiteindelijk het resultaat zal zijn van dat circus. De film komt op 29 januari uit in de States met de hulp van The Weinstein Company en hier is de nieuwe trailer. En deze trailer valt eigenlijk nog wel mee, ook al weet ik op dit moment niet in welke richting deze western wil gaan: eerder een soort John Ford drama of een Sergio Leone shootout. Op dit moment is er nog geen releasedatum bekend voor België.

     

    *** Jane Got a Gun trailer ***

  • Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    En met Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002) heeft George Lucas een nieuw dieptepunt bereikt. Ook al is episode 2 minder slaapverwekkend dan Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999) is het werkelijk een apotheose van slechte ideeën en gemiste kansen.

    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Tien jaar zijn verstreken sinds de vorige film. Er heerst onrust in de Galactische Republiek. Steeds meer planeten hebben zich afgescheiden van de Republiek en vormen nu als de Separatisten een grote dreiging onder leiding van een voormalige Jedi, Graaf Dooku (Christopher Lee). De Republiek moet het hoofd bieden aan deze nieuwe dreiging, en daarom wordt er in de Senaat druk gediscussieerd over een groot leger van de Republiek. Ondertussen groeit de onrust en wordt de dubbelganger van Padmé Amidala (Natalie Portman) vermoord op Coruscant ten gevolge van een mislukte aanslag. Na nog een aanslag verijdeld te hebben krijgt Obi-Wan (Ewan McGregor) opdracht om de moordenaar op te sporen, terwijl Anakin (Hayden Christensen) de jonge vrouw moet blijven bewaken. Bij de aanslag ontdekt Obi-Wan een gifpijl die van een Clone Trooper afkomsig zou zijn. De speurtocht leidt naar de planeet Kamino, waar al bijna tien jaar wordt gewerkt aan een geheim kloonleger voor de republiek. De man die ervoor gekloond werd, Jango Fett (Temuera Morrison) doet echter nogal geheimzinnig tegen Obi-Wan.

    Qua acteerwerk is deze film niet veel beter dan de vorige, en proberen ervaren acteurs (Christopher Lee, Natalie Portman) toch het beste te doen met wat ze aangereikt krijgen. Maar Hayden Christensen is een houten plank en zijn vertolking van cry baby / creepy psychopaat / halfbakken romanticus, staat mijlenver van het personage van Darth Vader. Die hele romance tussen Anakin en Padmé komt ook heel lullig over, ondanks de mooie locaties waar die twee werden gefilmd (zoals het Como meer in Italië waar honderden koppels hun trouwfoto's nemen). Tussen Leila en Han Solo was er ook een romance, maar ik kan me niet herinneren dat het er zo melig aan toe ging. Maar hier wordt Attack of the Clones regelmatig onderbroken met een aflevering van The Bold and the Beautiful.

    Nadat George Lucas een beetje wind kreeg van de golf van kritiek op de gruwel van Jar Jar Binks en de 'roger roger' robots uit zijn eerste film, heeft hij zich op dat vlak behoorlijk ingehouden. Anderzijds liet hij ons een staaltje zien van zijn vreselijk mise-en-scene werk met shots die stinken naar green key. Je kunt J.J. Abrams met zijn lens flares veel verwijten, maar je zult in zijn films nooit het gevoel hebben dat twee acteurs voor een groen scherm staan, daarvoor zijn de licht-effecten van de cgi beelden synchroon met de belichting op de acteurs in de studio. Maar ook al kunnen de Star Wars prequels gebruik maken van ILM-effecten, slaagt George Lucas er nooit in om de twee werelden met elkaar te verzoenen. De actie-sequenties hebben meestal ook geen dramatische pay off. Neem nu de scene in de droid fabriek. Wat was de bedoeling van deze scène buiten een actie-intermezzo in te lassen?

    De beste sequenties uit de film zijn de clash tussen Boba Fett en Obi-Wan in de gietende regen op de planeet Kamino, en uiteraard Yoda die het opneemt tegen Dooku. Van de dialoogscènes kan ik spijtig genoeg niet veel goeds zeggen, wat wederom zijn de dialogen van ondermaats niveau. Enkel een aantal interventies van Supreme Chancellor Palpatine (Ian McDiarmid) zijn nog wel de moeite en je vraagt je af waarom hij maar een beperkt aantal minuten screentijd heeft in deze 142 minuten durende film. Ik had met plezier de romance tussen Anakin en Padmé ingekort willen zien ten voordele voor meer scènes met Ian McDiarmid. Ook al was het niet zo pikant als de gouden bikini outfit van Leila, vond ik de Buck Rogers outfit van Padmé in de arena outfit ook wel sexy. Klinkt futiel, maar het is hopeloos zoeken naar zaken die verdienstelijk zijn. De poging van Lucas om van deze trilogie een saga te maken rond corruptie is nauwelijks serieus te nemen met de cross-edit van 3 zwakke verhaallijnen, en zo begin je te letten op futiliteiten.

    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic01.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic02.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic03.jpg
    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic04.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic05.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic06.jpg
    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic07.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic08.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic09.jpg

    Ja, er zit veel actie in deze prent, inclusief een van de pot gerukt en compleet fout arena gevecht met monsters, roger-roger-robots, en tientallen Jedi's. Met een betere regisseur aan het roer had dit nog wel een geslaagde Star Wars film kunnen worden, mits een complete herziening van het script. De muziek van John Williams is zeer verdienstelijk, maar spijtig genoeg niet goed gebruikt. Een van de betere nummers werd bijvoorbeeld verspild voor de sequentie waarin Anakin de kinderen van Tusken Raider gaat fileren met zijn light saber, uit wraak voor de slavernij van zijn moeder zo'n 10 jaar (!) geleden. De slachting krijgen we spijtig genoeg niet te zien, maar wel zijn psycho cry baby scène die erop volgt en waarbij Padmé onbegrijpelijk niet voor gaat lopen.

    Het Flash Gordon gehalte is bij momenten wel aandoenlijk, en het helpt om de aandacht even weg te nemen van het flutverhaaltje, maar de heimwee naar de eerste trilogie kan je toch moeilijk onderdrukken. Vandaag heeft George Lucas de greep op Star Wars verloren, en dat is niet naar zijn zin en hij wil ook niets met Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015) te maken hebben. En wat mij betreft maar goed ook. Ik geef hem alle krediet om Star Wars te hebben gemaakt, maar als regisseur is George Lucas niet (meer) in staat om het niveau te halen van wat de huidige bioscoopbezoeker verwacht. Het is pijnlijk, maar een harde realiteit. Lucas wou met de nieuwe trilogie het accent leggen op de teenagers, en we weten allemaal wat het resultaat zou zijn geweest na het zien van The Phantom Menace. Disney heeft wijselijk zijn ideeën naar de prullenmand verwezen en ik twijfel er niet aan de J.J. Abrams een "echte" en hedendaagse Star Wars film zal brengen. Maar als jullie echt willen genieten van Attack of the Clones, raad ik de Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002) ANTI-CHEESE EDIT aan! Zijn de enige edits die ik nog wil bekijken.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 3 december 2015

    ***Related Posts***
    29/11/2015: Star Wars: Episode I - The Phantom Menace review
    03/12/2015: Star Wars: Episode II - Attack of the Clones review
    27/11/2015: Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith review

     

    *** Star Wars: Episode II - Attack of the Clones trailer ***

  • Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Dit moet één van de meest pijnlijke filmervaringen zijn ooit. Iedereen keek reikhalzend uit naar Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999), het eerste deel van de prequel trilogie van George Lucas, maar het resultaat was zo slecht dat ik weigerde ooit nog iets te schrijven over deze films. Maar met de nieuwe Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015) zijn hier dan toch de veel te lang uitgebleven reviews.

    star_wars_episode_i_the_phantom_menace_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De Handelsfederatie heeft de vreedzame planeet Naboo geblokkeerd in de hoop een handelsconflict in haar voordeel te kunnen beslechten. Hierop stuurt de Galactische Senaat twee Jedi-ridders, Jedi-meester Qui-Gon Jinn (Liam Neeson) en zijn padawan Obi-Wan Kenobi (Ewan McGregor) naar het ruimteschip Lucrehulk, om te onderhandelen. Maar eenmaal aangekomen worden ze aangevallen door de droids van de Handelsfederatie en wordt een invasie ingezet op Naboo. Een invasie die geleid wordt door de mysterieuze Sith Lord Darth Sidious. Zij krijgen hulp van de jonge Koningin Amidala (Natalie Portman), en de Gungan Jar Jar Binks (Ahmed Best). Tijdens hun avontuur komen ze terecht op de planeet Tatooine, waar ze de jonge Anakin Skywalker (Jake Lloyd) tegenkomen. Qui-Gon en Obi-Wan zien in hem een mogelijk Jedi, en willen 'm gaan trainen.

    Ik had zoveel commentaar op deze prent dat ik nauwelijks weet waar te starten. Laat ik beginnen met het meest pijnlijke, dit zag er allesbehalve als een Star Wars film uit! Het was goofy, behoorlijk fake, tenenkrullende visuele effecten, het acteerwerk was ronduit bespottelijk, bepaalde shots leken uit die vreselijke The Clone Wars animatiefilm te komen, de sets zagen eruit als... euh... sets, de dialogen waren lachwekkend, de mise-en-scènes stuntelend en het script bestaat uit een aaneenschakeling van expositie-scènes waar mensen in een cirkel met elkaar staan te kletsen. De enige momenten waar je een glimp kan opvangen van wat een 'echte' Star Wars had kunnen zijn, komt op het einde met een gevecht tussen Obi-Wan, Qui-Gon en Darth Maul (Ray Park) - ook al heb je ondertussen deze prent al zoveel vervloekt dat deze scène nog maar weinig impact heeft.

    Met alle respect voor George Lucas, maar hij had deze film niet mogen regisseren. De grootste fout die hij maakt is dat hij zijn publiek behoorlijk heeft onderschat. Het inbrengen van personages als Jar Jar Binks is slechts het topje van de ijsberg. Nergens in deze film - en tevens alle prequels die volgen en in fel contrast met de oorspronkelijke trilogie - is er een gevoel van gevaar. De roger roger battledroids zijn Meccano soldaatjes die geen enkele dreiging vormen en in elk frame zonder veel moeite worden weggeblazen. Vervang deze cgi robots met echte soldaten en je hebt meteen al een compleet andere film. Lucas vond het ook nodig om zijn Jedi's te voorzien van comic superhero krachten, zoals ultra snel kunnen lopen. Maar wanneer Obi-Wan zijn meester had kunnen redden op het einde van de film met een supersnelle sprint, dan lijkt hij niet in staat te zijn om te sprinten. WTF?! Ook het feit dat laser beams uit pistolen perfect kunnen weerkaatst worden met een lightsaber om zo de tegenstander uit te schakelen, vind ik een belachelijk idee. Want dat zou resulteren in een wel heel kort gevecht tussen Boba Fett en Obi-Wan in Attack of the Clones. Dat Jedi's de Force kunnen gebruiken is één zaak, maar om hen superskills te geven vind ik dwaas.

    star_wars_episode_i_the_phantom_menace_1999_blu-ray_pic01.jpgstar_wars_episode_i_the_phantom_menace_1999_blu-ray_pic02.jpgstar_wars_episode_i_the_phantom_menace_1999_blu-ray_pic03.jpg
    star_wars_episode_i_the_phantom_menace_1999_blu-ray_pic04.jpgstar_wars_episode_i_the_phantom_menace_1999_blu-ray_pic05.jpgstar_wars_episode_i_the_phantom_menace_1999_blu-ray_pic06.jpg

    Gedurende de film had ik het gevoel dat de makers meer bezig waren om toys en videogames te verkopen dan een sterk verhaal te vertellen. De podracing zag er nog wel knap uit, maar duurt gewoon véél te lang. Ik had tevens de indruk naar een videogame te kijken. Op geen enkel moment had je het gevoel dat de deelnemers gevaar liepen, ook al waren er maar een handvol overlevenden. Zelfs de moeder van Anakin in de tribune lijkt niet echt bezorgd voor haar jongste telg en die onnozele annoucer helpt ook niet om alles dramatischer te maken. Ook de grote oorlog sequenties zien er cartoony uit, met nog maar eens die onnozele roger roger robotjes en die hatelijke Jar Jar Binks slapstick karakters, wiens wapen bestaat uit het smijten van blauwe gummy balletjes. Welke kiekens dachten dat dit een goed idee was? Met uitzondering van de muziek van John Williams en de mannen van het sound departement is niets uit de The Phantom Menace nog maar een beetje verdienstelijk.

    George Lucas heeft niet alleen moeite om acteurs te regisseren, maar los daarvan suckt hij bij deze prequels ook in het kiezen van de juiste acteurs. Neem nu de casting van Anakin. What were they thinking? Dat kereltje bakt er niets van! Wanneer je weet dat ze wereldwijd hebben gezocht en 3000 kinderen in overweging genomen, dan begrijp ik niet hoe ze bij Jake Lloyd zijn uitgekomen. Wanneer je de casting tape bekijkt is het tweede jongetje uit de drie kandidaten zichtbaar ook stukken beter dan Jake Lloyd. Dit is gewoon 'bad casting' en deze miskleun zal zich herhalen met de casting van Hayden Christensen in Attack of the Clones. En van 'bad castings' gesproken, Samuel L. Jackson past gewoon niet in het Star Wars plaatje en welke nitwit vond het een goed idee om Dominic West een minuscuul 3-seconden figurantenrol te geven als een palace guard, maar dan wel een sprekende rol geven aan Ralph Brown. Deze Brit had nog wel een verdienstelijke rol in Alien ³, maar zonder een bekwame regisseur is die kerel waardeloos! Herbekijk de scènes met hem en je zal begrijpen wat ik bedoel.

    star_wars_episode_i_the_phantom_menace_1999_poster.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_poster.jpgstar_wars_episode_iii_revenge_of_the_sith_2005_poster.jpgstar_wars_episode_iv_a_new_hope_1977_poster.jpgstar_wars_episode_v_the_empire_strikes_back_1980_poster.jpgstar_wars_episode_vi_return_of_the_jedi_1983_poster.jpg

    Al je beseft dat de fans hier zestien jaar op hebben gewacht, kan de frustratie niet groter zijn. Dat de Star Wars cultus gepaard gaat met een bijna religieus aandoend fanatisme en dat de verwachtingen van dit nieuwe hoofdstuk uit de bijbel van de popcorncultuur torenhoog waren, is nauwelijks een excuus. Ook al is Attack of the Clones voor mij dé slechtste Star Wars film tot nu toe, is deze The Phantom Menace met zijn verhaaltje over die Muppet belasting-inspecteurs de meest slaapverwekkende uit de reeks. Toch raad ik de Blu-ray aan, want de extraatjes zijn dan weer de moeite waard, met audio-commentaar van George Lucas en cast & crew. Als jullie echt willen genieten van The Phantom Menace, raad ik de Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999) ANTI-CHEESE EDIT aan! Zijn de enige edits die ik nog wil bekijken.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 29 november 2015

    ***Related Posts***
    29/11/2015: Star Wars: Episode I - The Phantom Menace review
    03/12/2015: Star Wars: Episode II - Attack of the Clones review
    27/11/2015: Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith review

     

    *** Star Wars: Episode I - The Phantom Menace trailer ***

  • Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vandaag komt Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) op VIER, het derde deel van de prequel trilogie. Althans voor George Lucas, die zomaar eventjes 30 jaar van zijn leven schonk aan de realisatie van 's werelds meest invloedrijke filmepos. Dat er nog drie delen op stapel liggen, episodes VII, VIII, IX, zal George Lucas een zorg wezen, want hij heeft vandaag geen invloed meer op de productie..

    star_wars_episode_iii_revenge_of_the_sith_2005_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Ik zal meteen met de deur in huis vallen. Revenge of the Sith is de beste van de 3 prequels en is een fantastische filmervaring. Toch had ik een 4 sterrenfilm verwacht. Ik zit dus een beetje met gemengde gevoelens. Maar als grote Star Wars-geek verdient deze film toch een knappe 7 op 10. De film heeft alle ingrediënten die de fans kunnen bekoren. Het derde deel vertelt het verhaal van het ontstaan van Darth Vader en de uitroeiing van de Jedi. Na drie lange jaren van oorlog hebben de Separatisten Supreme Chancellor Palpatine (Ian McDiarmid) geschaakt en houden hem gevangen in de Invisible Hand, het vlagschip van Count Dooku (Christopher Lee) en de militaire leider van de Separatisten, General Grievous. Jedi-knight Obi Wan Kenobi (Ewan McGregor) wordt naar voren geschoven om aartsvijand Dooku en General Grievous op de sporen. Eenmaal uit de klauwen van zijn rivalen trekt senator Palpatine alle macht naar zich toe en vindt er op Coruscant een politieke verschuiving plaats. Hij wil de krachtige Jedi Anakin Skywalker (Hayden Christensen) als zijn rechterhand maken, om samen de Republiek te veranderen in een Keizerrijk. Anakin komt klem te zitten tussen zijn geheime huwelijk met de zwangere Amidala (Natalie Portman) en de verleiding voor 'The Dark Force'.

    George Lucas is een meester in het vertellen van verhalen. Zijn enige 3 herkenbare zwaktes zijn echter het overvloedige en overdreven gebruik van CGI (al die kleine beestjes die de aandacht trekken en te weinig interactie tussen acteurs en de decors waarin ze vertoeven), zijn geforceerde en houterige acteursregie (cf. Natalie Portman) en zijn kleurloze dialogen (met uitzondering van misschien Yoda en Palpatine). En dit vat zowat de minpunten samen over het derde en laatste deel. Hoe dan ook ben ik nu een stuk ouder geworden en kijk ik niet meer met dezelfde naïeve ogen naar de prequels als toen ik dat deed voor de eerste trilogie. Toch, vind ik nog altijd dat Episode V: The Empire Strikes Back nog steeds de beste is van alle 6. Revenge of the Sith krijgt na Episode IV: A New Hope een mooie 3de plaats. Vooral omdat de film de registers voor een stuk heeft open getrokken en een paar onvergetelijke scènes heeft neergezet, zoals de confrontatie tussen Obi-Wan en General Grievous. Geweldig staaltje cinema met Shakespeariaanse trekjes en opera-achtige choreografieën.

    Lucas mag dan wel de heer en meester blijven van de visuele effecten, toch moest ik me af en toe ergeren aan de "rondspringende" R2-D2, die zomaar eventjes 2 warlocks kon overmeesteren en die baby-stemmentjes van de droids. Maar van een visueel standpunt kan geen enkele film op de dag van vandaag tippen aan de rijkdom die Revenge of the Sith te bieden heeft. De snelheid van de montage en de camerabewegingen doen onrecht aan de geniale complexiteit van de achtergronden. Van een verhaalstandpunt is er niets nieuws onder de zon. We weten eigenlijk alles wat er zal gebeuren en er zijn niet meteen verrassingen. Het enige wat van belang zou kunnen zijn was de relatie tussen Anakin en Amidala. Lucas ruilt de melige scènes van Attack of the Clones in voor kortere sequenties, maar de ‘cheesy dialogues’ blijven bestaan.

    Padme: If I'm beautiful, it's only because I'm in love.
    Annakin: No, it's because I love you so much, I see you as beautiful.
    Padme: Then love has blinded you?
    Dave: My God, will you shut up!

    revenge_of_the_sith_01.jpgrevenge_of_the_sith_02.jpg

    Het gevecht tussen Obi-Wan en Anakin is meesterlijk in elkaar gestoken. Vergeleken met de gentlemen’s duel in A New Hope krijg je een harde confrontatie te zien met emoties die even heet zijn als de apocalyptische vlammenzee rondom hen tijdens hun gevecht. De scène is tevens parallel gemonteerd met een geweldig gevecht tussen Yoda en Darth Sidious, meesterlijk begeleid door John Williams die een synthese maakt van zijn vorige 2 prequels. Maar een nog groter emotioneel moment in de film is uiteraard het ontstaan van Darth Vader, die niet op een triomfantelijke manier gebeurt. Anakin zit met een tweestrijd die Sidious met brio weet te manipuleren. De transformatie van Anakin in Vader is een moment van pure melancholie. De jonge man gaat ten onder aan zijn ambitie naar macht en wordt met pijn in een zwart masker gestoken die hem gevangen zal houden tot het einde van zijn leven. Lucas toont hier opnieuw zijn meesterschap in het vertellen van verhalen. Had Ridley Scott of Spielberg deze scène geregisseerd, dan hadden we er waarschijnlijk een traantje bij gelaten.

    Zoals ik zei, de cirkel is rond. Lucas legt overal een link met wat komen zal in episode IV. Let op de haartooi van Amidale die uiteraard geïnspireerd is op die van haar dochter Princess Leila. Even komt Chewbacca in beeld en ook de storm troopers zien er bijna hetzelfde uit als datgene wat ze zullen worden. De TIE-fighters hebben dezelfde bouwstructuur gekregen en voor wie heeft opgelet zien we in het begin van de film even het prototype van de Millenium Falcon voorbij vliegen. Het enige wat een beetje raar aanvoelt is het design van het kostuum van Darth Vader die zo typisch jaren ’70 is en eigenlijk een volledige trendbreuk maakt met de prequels.

    Hoewel acteursregie niet meteen de sterkste kant is van Lucas moet ik toch even de verdienstelijke acteerprestatie van Hayden Christensen onderstrepen. DIT IS de Anakin Skywalker die ik wou zien in de eerste twee films! Hij had niet alleen de meest complexe rol maar bracht de emotie verbazingwekkend goed over. De complexiteit waarmee hij de conflictueuze gevoelens vertolkt, enerzijds zijn hunker naar meer macht en anderzijds zijn trouw voor zijn vrienden en liefde voor Amidala, is nooit karikaturaal of doorzichtig. Ik had mijn twijfels over de jonge man in Attack of the Clones, maar nu sta ik 100% achter de keuze. Ook al is hij kleiner dan David Prowse, de transformatie naar Darth Vader werkt perfect ! Ook Yoda ziet er heel overtuigend uit.

    Van een technisch standpunt werd de film volledig opgenomen in HD. Dit is een digitaal videoformaat van hoge kwaliteit. Voor een betere filmervaring raad ik jullie aan om de film te gaan zien in een zaal met Digitale Projectie. Het beeld heeft iets meer contrast dan wanneer deze is overgezet op een 35mm band. Merk je een verschil in kwaliteit van de HD-opname? Enkel getrainde ogen zullen het verschil zien. Het beeld is dus grotendeels gezuiverd van korrel. Dit merk je vooral bij de close-ups van gezichten. Door het contrast hebben de schaduwpartijen in het beeld minder informatie. Wat de technici van Sony ook mogen zeggen, er is effectief minder beeldresolutie dan met 35mm pellicule. Maar het werkt en de nieuwe drager is dus stukken goedkoper dan celluloid en zal deze binnenkort helemaal vervangen.

    revenge_of_the_sith_03.jpgrevenge_of_the_sith_04.jpg

    Het begint allemaal sterk met een visueel knappe 'star wars' ride-movie, en naarmate de film vordert komen we in een grimmige, bittere, melancholische en aangrijpende sfeer terecht met personages van vlees en bloed, ook al zijn sommige volledig CGI. Er is nauwelijks een dood moment te bespeuren en we treffen meer actie en light-saber gevechten aan dan in de vorige twee prequels. Het eindigt wel met een trieste noot en de verlossing steekt in de volgende 3 delen. Velen zullen dan ook na het zien van Revenge of the Sith de eerste trilogie willen terugzien, ... misschien op zoek naar die happy ending. Echte Star War fans zullen de 'donkere zijde' van Revenge of the Sith willen laten sudderen. Een uitstekende prestatie van George Lucas. The Force is strong with him. Maar als jullie echt willen genieten van Revenge of the Sith, raad ik de Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) ANTI-CHEESE EDIT aan! Zijn de enige edits die ik nog wil bekijken.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 27 november 2015

    ***Related Posts***
    29/11/2015: Star Wars: Episode I - The Phantom Menace review
    03/12/2015: Star Wars: Episode II - Attack of the Clones review
    27/11/2015: Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith review

     

    *** Episode III: Revenge of the Sith trailer ***