evan daugherty

  • Divergent (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Deze week krijgen we de bespreking van de Blu-ray van Insurgent (2015), de segel op Divergent (2014) van de man met de smakelijke naam, Neil Burger, de regisseur van films als The Illusionist (2006) en Limitless (2011). Een filmbespreking van deze niet onaardige young adult dystopia mocht hier niet ontbreken.

    divergent_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Het verhaal speelt zich af in een dystopische toekomst van Chicago, waarin de maatschappij verdeeld is in vijf facties, die elk een deugd vertegenwoordigen: Abnegation (onbaatzuchtig), Amity (vriendelijk), Candor (eerlijk), Erudite (intelligent) and Dauntless (dapper). Tieners moeten beslissen of ze willen blijven in hun fractie of overstappen naar een andere voor de rest van hun leven. Tris Prior (Shailene Woodley) maakt een keuze die iedereen verrast en moet met haar collega factie-leden een zeer moeilijk initiatieproces ondergaan. Zij moeten extreme fysieke en intense psychologische tests doorstaan, waarbij ze allemaal gaan beginnen veranderen. Maar Tris heeft een geheim, ze is namelijk Divergent, wat betekent dat ze niet past in een bepaalde groep. Als iemand dat te weten zou komen, zou dit een zekere dood betekenen.Maar terwijl ze een groeiend conflict ontrafelt binnen haar schijnbaar perfecte samenleving, kan dit geheim er misschien voor zorgen dat mensenlevens gered kunnen worden ... of het zou haar kunnen vernietigen.

    En toch zitten er wel heel veel bekende gezichten in Divergent; en dan vooral bij de dames: de villain van dienst wordt gespeeld door Kate Winslet, Maggie Q heeft een kleinere rol als analiste, Ashley Judd speelt de rol van de moeder en Zoë Kravitz speelt de rol van de vriendin van Tris. Bij de mannen hebben we Theo James, Jai Courtney en Ray Stevenson.

    Deze science-fiction actieprent, gebaseerd op de bestseller van Veronica Roth, schets net zoals The Maze Runner (2014-15) en The Hunger Games (2012-13-14) een dystopische wereld met teenagers die het moeten zien te redden in penibele situaties. En ook al waren mijn verwachtingen niet al te hoog, heb ik er eigenlijk nog wel van genoten, ook al mocht het allemaal wel een stuk origineler zijn.

    Het lijkt allemaal heel nodeloos ingewikkeld en gezien het verhaal ook in trilogie-vorm is geschreven, krijg je heel heel wat expositie op ja bord - zeker met een speelduur van 139 minuten! Ik heb het boek niet gelezen, maar Veronica Roth was in ieder geval onder de indruk van het script van Evan Daugherty en Vanessa Taylor en hoe alles heel dicht stond bij wat ze in haar roman had geschreven. Toch kan je niet zeggen dat het een domme film is. Het is nu en dan wel wat eentonig, maar het verhaal heeft effectief heel wat potentieel om een geslaagde trilogie te worden, ook al gaan ze Allegiant (2016), in twee stukken opdelen. Uiteraard gaat het verhaal over de gevaren van fascisme, ook al komt dat woord nooit in de mond genomen. Maar de troepen van Dauntless, met hun zwarte pakken, lijken fel op de 'zwarthemden' van Benito Mussolini, die alsmaar gewelddadiger werden met methodes als intimidatie en moord tegenover politieke tegenstanders. De Fracties lijken op het eerste gezicht als een goed geöliede machine werkt voor een samenleving, maar alles wat niet in het vakje past moet verstoten of uitgeschakeld worden.

    divergent_2014_pic04.jpgdivergent_2014_pic05.jpgdivergent_2014_pic06.jpg

    Ook al zit er kwaad in de organisatie van Dauntless, toch is het duidelijk dat de grootste dreiging komt van de leidster van Erudite, Jeanine (Kate Winslet), die op het punt slaat de Dauntless fractie in te zetten tegen de leidinggevende Abnegation fractie. Niet zozeer omdat het systeem in elkaar dreigt te zakken, maar wel omdat zij vindt dat haar fractie beter bestuur zou kunnen leveren om de vrede binnen het systeem beter te waarborgen. En gezien er niet meteen een aanleiding was voor deze zet, komt het personage van de blonde Hilary Clinton kloon heel karikaturaal over, en wordt je nooit echt emotioneel betrokken in die onderliggende socio-politieke laag van het verhaal, iets wat dan weer beter werd uitgewerkt in The Hunger Games.

    Divergent heeft 85 miljoen dollar gekost (iets meer dan de eerste Hunger Games film), en heeft een solide indruk gemaakt op de box-office met een kleine 290 miljoen dollar. Toch kwam de film nog niet aan de hielen van Hunger Games met een box-office recette van 691 miljoen dollar. Maar Shailene Woodley is duidelijk geen Jennifer Lawrence (zowel qua uitstraling als vertolking) en er was ook een pak minder buzz rond de film en de promotiecampagne is uiteindelijk behoorlijk braaf gebleven.

    divergent,Neil Burger,The Maze Runner,the hunger games,Shailene Woodley,Evan Daugherty,Vanessa Taylor,Jennifer Lawrence,Young Adult Dystopia,Kate Winslet,Maggie Q,zoe kravitz,Ashley Judd,Theo James,Jai Courtney,Ray Stevensondivergent_2014_pic02.jpgdivergent_2014_pic03.jpg

    Wat mij betreft mogen ze die Young Adult Dystopia films toch voor een paar jaartjes opdoeken, want er begint slijt op te komen. Ik heb ook steeds meer de indruk dat de boodschap van de onderdrukte jongeren die de strijd moeten aanbinden met machtige organisaties die hun vrijheid aan banden wil leggen en hun manier van denken willen controleren, een weerspiegeling wordt van machtige filmstudios die dergelijke "producten" inzetten om diezelfde teenagers te paaien. Kritisch denken wordt ingeruild voor onnozel entertainment en het voorgekauwde plot richt voornamelijk zijn pijlen op een publiek van 14-jarigen.

    Divergent, The Hunger Games, The Maze Runner zijn geen maatschappij kritische films, laat staan intelligente mainstream prenten met een coherente ideologische of filosofische logica. Het zijn producten die gemaakt zijn om tickets en popcorn te verkopen. En in die zin een handhaving van datgene wat ze in hun film willen omver werpen. "Jongeren mag je niet onderverdelen in vakjes, maar zijn individuen met eigen verlangens en behoeftes", luidt het. Spijtig dat dergelijke diversiteit nergens terug te vinden is in hun filmproject.

    Misschien moet ik maar eens de boeken gaan lezen in plaats van de film te gaan zien, want na de trailer had ik meteen het gevoel alles al een keertje gezien te hebben. Als er mensen zijn die de boeken al hebben gelezen, laat een berichtje achter in de commentaren. Op de Blu-ray vinden jullie niet alleen de altijd interessante audio-commentaar van de regisseur, in dit geval Neil Burger, alsook een pak making-of filmpjes en een uiteenzetting van het verhaal, alsook deleted scenes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 21 augustus 2015

    ***Related Posts***
    22/07/2016: Allegiant review
    26/08/2015: Insurgent review
    01/11/2014: Shailene Woodley HQ picture gallery

    *** Divergent trailer ***

  • Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik wist waaraan ik me kon verwachten met Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) en het resultaat bleek precies datgene wat ik had gedacht: popcorn-vertier van de domste soort op de beats van 'Shell Shocked' van Juicy J, Wiz Khalifa, en Ty Dolla $ign. De muziek is wat mij betreft nog het enige verdienstelijke. Voor de rest ben je als kijker ook wel "shell shocked" van al die nonsens en gratuit geweld op het scherm. En net zoals je een Luc Besson kan herkennen los van de regisseur achter de camera, weet je ook dat het hier om een Michael Bay prent gaat, ook al staat zijn Platinum Dunes pupil Jonathan Liebesman (The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning, Wrath of the Titans, Battle Los Angeles) achter de camera.

    teenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster05.jpg

    Korte inhoud: De stad heeft helden nodig. De duisternis heeft zich genesteld in New York City. Shredder (William Fichtner) en zijn boosaardige Foot Clan houden de politie en politici in een ijzeren greep. De toekomst ziet er grimmig uit tot vier onwaarschijnlijke outcast broers uit de riolen komen en hun lot als Teenage Mutant Ninja Turtles gaan ontdekken. Raphael (Alan Ritchson), Michelangelo (Noel Fisher), Donatello (Jeremy Howard) en Leonardo (Pete Ploszek) moeten werken met de onverschrokken reporter April (Megan Fox) en haar bijdehante cameraman Vern Fenwick (Will Arnett) om de stad te redden en de duivels plannen van Shredder te ontrafelen.

    De Teenage Mutant Ninja Turtles zagen voor het eerst het daglicht in comic-vorm in 1984. De Turtle-mania breidde zich uit op het tv-scherm met animatie-series en er kwamen zelfs 3 live-action bioscoopfilms, alsook een full 3D animated versie TMNT (2007) die qua verhaal uiteindelijk nergens op sloeg maar visueel wel indrukwekkend was. Het bleef weliswaar een product voor pubers. Hier hebben de makers geprobeerd om er een meer volwassen film van te maken. Toch ben ik van mening dat geen enkele volwassene hier plezier mee zal beleven. Het doelpubliek waarbij ze zullen scoren ligt tussen de 8 en 14 jarigen (en dan vooral niet de slimste onder hen).

    En uiteindelijk heeft Teenage Mutant Ninja Turtles veel weg van Michael Bay's Transformers franchise: het zijn films die populair waren in de vorm van speelgoed en tv-series, het is luidruchtig, er zit veel actie in, het verhaal is van minder belang en staat in functie van de visuele effecten en er is Megan Fox of een gelijkaardig slecht acterende bimbo met voldoende sexappeal om Bay op te winden. Het enige pluspunt in vergelijking met Transformers: Age of Extinction (2014) is dat het 64 minuten korter is!

    De turtles zijn in 3D, net zoals de Transformers. Het enige verschil is dat ze werden opgenomen met motion capture, maar geen enkele van de vier maakt echt indruk. Je kunt ze met - uitzondering van Donatello (die een beetje de 'Ghostbuster' Dr. Egon Spengler is van de bende) - uit mekaar houden. Ik had ook de indruk dat ze iets teveel het verhaal wilden ophangen rond de oninteressante figuur van April O'Neil en haar goofy vriendje. Ook al lijkt de villain Shredder in de film echt wel bad-ass, loopt hij in dit flutverhaaltje een beetje verloren. Ik heb zelden zo'n saaie film gezien, ondanks de actiescènes op snowboards, ninja-stealth-moves en rooftop stand-off's. Waar zit de spanning? Waar zijn de geslaagde grappen? Waar zit de lol? De film is misschien vanwege zijn visueel meer verfijnde karakter beter dan de originele Teenage Mutant Ninja Turtles (1990), maar het is verre van een geslaagde reboot.

    teenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster01.jpgteenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster02.jpgteenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster03.jpgteenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster04.jpg

    Het is moeilijk om te geloven, maar hier hebben drie ervaren scenaristen op zitten zwoegen; Josh Appelbaum, André Nemec en Evan Daugherty. Wat ze bij elkaar hebben geschreven is nauwelijks het navertellen waard en het einde is al zo teleurstellend als de StarMeal reclame met Tia Hellebaut. Je verwacht veel, maar is uiteindelijk op het randje van het beschamende. Het zal echter Michael Bay een zorg wezen, gezien zijn films massaal worden bekeken, incluis de product placement voor Victoria Secret.

    Met zijn productiebudget van 125 miljoen dollar haalt de film al 334 miljoen dollar op en is dus volledig klaar voor de sequel Teenage Mutant Ninja Turtles 2 (2016). En is de ruzie tussen Michael Bay en Megan Fox dan bijgelegd nadat zij hem met Hitler had vergeleken? Ik denk van niet. Lijkt meer op een genadestoot van haar filmcarrière als actrice.

    Volgende week woensdag op 25 februari 2015 komt deze Teenage Mutant Ninja Turtles uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. Let op, de film werd niet opgenomen met 3D technologie maar achteraf in post-productie omgezet in 3D-formaat. Op de Blu-ray is er geen audio-commentaar van de regisseur, wel heel wat making-of filmpjes, de muziekvideo 'Shell Shocked' en de making-of van de de clip.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 17 februari 2015

     

    *** Teenage Mutant Ninja Turtles trailer ***

  • Snow White and the Huntsman (2012) ***½ Blu-ray Recensie

    Pin it!

    Teenage liefdesverhalen moeten tegenwoordig driehoeksverhoudingen bevatten. Dat hebben we meegekregen met de Twilight vehikels, en dit steekt nu ook de kop op in recente sprookjes-adaptaties. Onlangs nog met het afschuwelijke Red Riding Hood (2011) en nu ook met Snow White and the Huntsman (2012). En ook al is deze vrij vertaalde adaptatie veel beter dan de bovenvermelde films, het is nog steeds verre van een geslaagde prent, maar we zitten op de goede weg.

    snow white and the huntsman,red riding hood,john lee hancock,evan daugherty,twilight,kristen stewart,charlize theron,sprookje,chris hemsworth,sam claflin,snow white and the huntsman 2,sam spruell,nick frost,bob hoskins,ian mcshane,tarsem singh,mirror mirror,liberty ross

    Korte inhoud: Koningin Ravenna (Charlize Theron) verneemt dat haar stiefdochter Sneeuwwitje (Kristen Stewart) haar zal opvolgen als leidster van het koninkrijk en de knapste van het land. De magische spiegel vertelt haar dat, wanneer ze Sneeuwwitjes hart opeet, ze voor altijd zal leven. Wanneer Sneeuwwitje achter de snode plannen van haar stiefmoeder komt, vlucht ze het donkere woud in. De koningin huurt de jager Eric (Chris Hemsworth) in om Sneeuwwitje te vangen en om te brengen. De jager krijgt echter medelijden met Sneeuwwitje en leert haar de kunst van strijd voeren. Sneeuwwitje, tezamen met de zeven dwergen en Prins William (Sam Claflin), start vervolgens een oorlog om de koningin van de troon te stoten.

    Snow White and the Huntsman hervormt het klassieke sprookje door meer achtergrondverhaal te geven aan de karakters, met name aan Eric (Chris Hemsworth), de jager die door Ravenna wordt ingehuurd om Sneeuwwitje (Kristen Stewart) te vermoorden. Uiteindelijk weigert hij dit door te zetten en besluit hij haar mentor te worden. Daarnaast zien we een Sneeuwwitje, die nauwelijks een trauma heeft overgehouden aan haar jarenlange opsluitingt, volledig in harnas en klaar om in Jeanne D’Arc stijl de strijd aan te gaan met de boze koningin. We zitten dus wel mijlenver van de Disney tekenfilmversie en dit is qua intentie enkel mar toe te juichen. De makers konden het echter niet laten om resoluut te kiezen in de gitzwarte traditie te blijven van de meeste comic-verfilmingen. Maar in plaats van een volwassen publiek aan te speken hebben ze een Twilight doelpubliek voor ogen en dat was voor mij en 90% van het bioscooppubliek (yup, ik deed ter plekke een rondvraag) toch wel wat van een teleurstelling.

    Visueel ziet alles er verbluffend uit. En dat kon ook niet anders met een productiebudget van 170 miljoen dollar en tientallen cgi-studio’s die aan de verschillende effecten hebben gewerkt. En net zoals bij veel gelijkaardige producties zien we dat het verhaal en de personages verzuipen in het visueel vertier. Ik kende regisseur Rupert Sanders niet, maar nu zal hij wel door iedereen bekend zijn na zijn verwerpelijke slippertje met Kirsten Stewart achter de rug van zijn vrouw (Liberty Ross) met wie hij twee kinderen heeft. Zijn vrouw speelde nota bene de rol van de moeder van Stewart in de film. Ook Stewart had een relatie met Robert Pattinson. De acteur stond op het punt om haar ten huwelijk te vragen. Maar toen de foto's van hun slippertje opdoken mocht ze het ook gaan uitleggen. Robert heeft ondertussen zijn biezen gepakt (en ik kan hem geen ongelijk geven).

     Snow White and the Huntsman  Snow White and the Huntsman  Snow White and the Huntsman
     Snow White and the Huntsman  Snow White and the Huntsman  Snow White and the Huntsman

    Maar terug naar onze koetjes en kalfjes, regisseur Rupert Sanders mist de ervaring om een coherent verhaal te brengen met interessante karakters. Komt daar nog bij dat de film nog een aantal mankementen heeft, met name een gebrek aan humor, een ritme-probleem en als kers op de taart de dialogen van Evan Daugherty en John Lee Hancock die gewoon te gek waren om papier te zetten. De film wisselt uitzinnig knappe scènes af met banale futiliteiten die geenszins het verhaal vooruit helpen. En daar waar Lord of the Rings weg kan met een personage dat plots beginnen zingen, heb je hier zoiets van "Oh no, they didn’t !" De film haalt trouwens iets teveel zijn mosterd ging halen bij Peter Jackson en Guillermo del Toro.

    De fotografie is uitstekend en James Newton Howard tilt met zijn poëtische en heroïsche muziek deze sprookjes-adaptatie naar een hoger niveau. Ook de acteurs zijn uitstekend gecast, met in het bijzonder de twee dames, Stewart en Theron. Kirsten Stewart laat zelfs even zien dat ze kan lachen, iets waaraan we konden twijfelen na het zien van de Twilight saga. Of ze uiteindelijk knapper is dan Charlize Theron (zoals het sprookje voorschrijft) laat ik in het midden. Een andere acteur die me is opgevallen is Sam Spruell in de rol van de rechterhand van Ravenna. Anderzijds heeft de rol van William (Sam Claflin) in deze adaptatie heel weinig bestaansreden, maar op het einde van de prent weet je waar de makers naar toe willen: Snow White and the Huntsman 2 (2014).

    Jessica AlbaJessica AlbaJessica Alba
    Jessica AlbaJessica AlbaJessica Alba

    De meeste humor in de film had moeten komen van de zeven dwergen, maar deze meltingpot van acteurs slaagt er moeilijk in om de sympathie bij de kijker op te wekken. De techniek van hen kleiner te laten voorkomen dan de andere acteurs was geen nieuwigheid. De charme moest vooral komen van de vertolking van de acteurs, maar enkel Nick Frost, Bob Hoskins en Ian McShane komen ietwat op de voorgrond. Ook hun scènes mochten iets beter uitgewerkt worden en de dialogen missen pit en persoonlijkheid.

    Kortom, Snow White and the Huntsman is een visueel verbluffende, commerciële popvideo die in betere handen (betere regisseur en scenarist) een uitstekende adaptatie kunnen worden. Alle ingrediënten waren immers aanwezig en de opzet was bijzonder gewaagd. In vergelijking met Mirror Mirror (2012) van Tarsem Singh is dit een meesterwerk, maar deze Snow White film is dan ook een klucht. En er zat zelfs nog een Sneeuwwitje film aan te komen, The Order of the Seven, een soort spin-off met de zeven dwergen als elitegevechtseenheid die amok maakt in het China van de negentiende eeuw. Disney heeft echter wijselijk de stekker uit deze waanzin getrokken. Rest ons nog een karrenvracht andere sprookesverfilmingen, zoals Belle en het Beest, Hans en Grietje, Peter Pan, Assepoester en de Schone Slaapster.

    Ik raad iedereen de Extended Collector's Editie aan, met een unieke blik achter de schermen. Dit zijn het soort films waar je als kijker iets kunt opsteken. Zoals ik al zei in mijn review heeft Snow White and the Huntsman een palet van knappe visuele effecten, en het gebeurt niet vaak dat een film veel van zijn geheimen prijsgeeft - zelfs met 306° views van de sets! Ook het audiocommentaar van de regisseur is altijd leuk meegenomen. Maar wat ik nog het meest leuke vond is een extended cut van de film met beelden die ik nog niet had gezien.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 4 oktober 2012

    *** Related Post ***
    10/11/2011: Snow White and the Huntsman vs Mirror Mirror

     

    *** Snow White and the Huntsman trailer ***

  • Paul Breuls slaat Robert De Niro en John Travolta aan de haak

    Pin it!

    Paul Breuls, de Antwerpse producent van het productiehuis Corsan gaat op zijn elan verder. Nadat hij indruk maakte met zijn The Devil's Double (2011), is hij momenteel bezig met twee nieuwe prestige-projecten.

    Hij weet als geen ander zich in te werken in het Hollywood-circuit, ook al blijft hij werken met regisseurs die eigenlijk nog met moeite aan de bak komen, regisseurs op hun retour of regisseurs met een gebrek aan gekwalificeerde smaakpapillen. Zijn volgende prent heet Singularity (2013) en de regisseur van dienst is Roland Joffé, een regisseur die in de jaren ’80 furore maakte met zijn debuutfilm The Killing Fields (1986) en het bijna-meesterwerk The Mission (1986).

    paul breuls,the devils double,robert de niro,john travolta,Singularity,roland joffe,the mission,the killing fields,Captivityyou and i,john mctiernan,josh hartnett,Neve Campbell,Bipasha Basu,Evan Daugherty,killing season

    Maar de regisseur heeft gaandeweg zijn mojo verloren, en is van quasi meesterwerkjes vervallen in absolute teenage misbaksels, denk maar aan Captivity (2007) en de t.A.T.u. film You and I (2008). Dieper kan je als regisseur niet vallen. Bij deze de unieke gelegenheid voor strateeg Paul Breuls om een bekende regisseur aan de haak te slaan en zo ook de deur openzetten voor een bekende cast. En voor deze prent hebben ze Josh Hartnett en Neve Campbell kunnen strikken. En als ik de korte inhoud van de film lees, heb ik de indruk dat we weer te doen hebben met een acteur die twee rollen op zich neemt.

    Korte inhoud: Great Barrier Reef, 2020. Na een poging zijn vrouw te redden uit het wrak van een koloniaal Brits koopvaardij schip ligt de stoere en knappe archeoloog Jay Fennel (Josh Hartnett) hersendood in een ziekenhuis in Boston. Fennels droomachtige coma brengt hem terug in de tijd naar 1778 in Puna in India. De Britse Oost-Indië Compagnie verovert de paleizen in het land. Ondertussen staat de jonge kapitein James Stewart, die een opvallende gelijkenis vertoont met Fennel, op het punt aan een gevaarlijke missie te beginnen. Op zijn missie komt hij in aanraking met moord, bedrog, verraad en wraak en valt hij voor de vrouwelijke Indiase strijder Tulaja (Bipasha Basu), wat een onmogelijke liefde lijkt. Het enige wat de tijd kan overstijgen en een leven kan redden is de kracht van een ring.

    En daarna zal Breuls zijn pijlen mikken op nog een andere vergane glorie, regisseur John McTiernan, die in de jaren ’80 en begin jaren ’90 de actie-blockbuster een gezicht gaf, met films als Predator (1987), Die Hard (1988), The Hunt For Red October (1990), Last Action Hero (1993) en Die Hard: With a Vengeance (1995). Maar toen liep het fout en mocht de regisseur een tijdje de cel in. En nadien is het nooit meer hetzelfde geweest met weinig overtuigende prenten zoals The 13th Warrior (1999) en Rollerball (2002). Maar ook wat betere films als de remake van The Thomas Crown Affair (1999) en de John Travolta film Basic (2003).

    En de film die Breuls met McTiernan zal maken heet Killing Season (2012). En met de steun van de regisseur hebben ze niet alleen John Travolta kunnen aantrekken voor een rol, maar tevens Robert De Niro. Het scenario werd geschreven door Evan Daugherty. Het vertelt het verhaal van een Amerikaanse soldaat die terug komt van de oorlog in Bosnië en er een andere oorlogsveteraan tegen het lijf stoot, maar dan wel iemand uit het Servische kamp. Wat volgt is een kat-en-muis verhaal met twee soldaten die hun oorlog nog wat zullen verder zetten. Benieuwd wat dit zal worden, maar de bedenkelijke strategie van Breuls blijkt toch zijn vruchten af te werpen, ook al wacht ik nog op zijn eerste geslaagde filmproductie.