et the extra-terrestrial

  • Bridge of Spies (2015) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben er niet zo heel veel van gehoord en de film werd een beetje overschaduwd in de States door The Martian, maar Bridge of Spies (2015) is wel degelijk de nieuwe Steven Spielberg film met Tom Hanks in de hoofdrol.

    bridge_of_spies_2015_poster2.jpg

    Korte inhoud: De film vertelt het waargebeurde verhaal van James Donovan (Tom Hanks), een verzekerings-advocaat die zich in het centrum van de Koude Oorlog bevindt wanneer hij door de CIA gerekruteerd wordt om een haast onmogelijke missie uit te voeren: onderhandelen over de vrijlating van een door de Russen gevangen genomen Amerikaanse piloot Gary Powers (Austin Stowell) in ruil voor de Russische spion Rudolf Abel (Mark Rylance), die hij eerder voor de rechtbank had verdedigd.

    Niemand kan betere popcornfilms maken dan Steven Spielberg, ook al klinkt dat misschien een beetje 'minachtend' voor iemand die bewees dat hij ook volwassen drama's kon maken, zoals met zijn meesterwerk Schindler's List (1993). Maar hoe je het ook draait of keert, zijn genialiteit als regisseur komt het meest aan bod in een film als E.T. the Extra-Terrestrial (1982) dan in het meer serieuze Close Encounters of the Third Kind (1977), of nog Jaws (1975) is een betere film dan Munich (2005), Raiders of the Lost Ark (1981) is een betere film dan Lincoln (2012). En ga zomaar door.

    En spijtig genoeg hebben we opnieuw zo'n serieuze Spielberg prent. Het is een interessant verhaal, en had een intrigerende spy thriller kunnen zijn. Laat me duidelijk zijn, het acteerwerk, de regie en de fotografie zijn van een dusdanig niveau dat de Bridge of Spies wel nooit echt gaat vervelen, maar verander één van deze 3 elementen en je hebt een zondagfilm waarvan niemand echt opkijkt. De film krijgt in een 92% van Rotten Tomatoes! Toch wel wat overladen, maar het is al een tijdje dat het ratings-systeem niet meer is wat het geweest is - zeker met de toevloed aan journalisten van onbekende sites en filmblogs. Wat mij betreft: Do not believe the hype! Bridge of Spies is niet een meesterwerk waarover veel journalisten ons van willen overtuigen. Het is geen slechtste spionnenfilm, maar je kunt het geen thriller noemen en qua drama ben je nooit echt meegevoerd met de gebeurtenissen.

    Het beste zit hem in de eerste act, waar we de sfeer opsnuiven van Amerika in een web van paranoia tijdens de Koude Oorlog. Alles draait rond die vreemde kerel Abel die meer blijkt te zijn dan een talentvolle schilder en we worden verwend met een geweldige achtervolging in het na-oorlogse New York City. De film laat ook de haat zien op alles wat Soviet is. Iets wat nog steeds relevant aanvoelt de dag van vandaag, ook al hebben de Moslims nu de plaats ingenomen van de Russen. Het begin van Bridge of Spies gaat ook over burgerrechten en of dezelfde rechten gelden voor een Amerikaanse burger als voor een spion, iets wat dan weer deed denken aan de affaire met Snowden. Het script van Matt Charman en de Coen Brothers Ethan en Joel bouwt alles goed op en zorgt er voor dat we meteen sympathie beginnen krijgen voor de underdog Abel en zijn advocaat.

    bridge_of_spies_2015_pic01.jpgbridge_of_spies_2015_pic02.jpgbridge_of_spies_2015_pic03.jpg
    bridge_of_spies_2015_pic04.jpgbridge_of_spies_2015_pic05.jpgbridge_of_spies_2015_pic06.jpg

    Maar alles viel een beetje in mekaar vanaf het moment dat de CIA aan de advocaat vroeg om voor hen een gevangenen-swap te organiseren. Het was voor mij allemaal net iets te banaal en veel minder interessant dan het eerste gedeelte van de film. Ook de dialogen missen scherpte. Bij de scene van de swap zegt Abel tegen James dat hij een geschenk heeft voor hem. James antwoordt dat hij het spijtig vindt dat hij niet gedacht heeft aan een geschenk voor hem. Wij als kijker zouden al voldoende hebben met een veelzeggende blik van Abel dat die gevangenenwissel eigenlijk al een geschenk is. Maar neen, Abel verwoordt het voor ons nog eens letterlijk om er zeker van te zijn dat iedereen de boodschap begrepen heeft. En daarna herhaalt hij alles nog een keer.

    Een ander pijnpunt is dat potentieel interessante personages worden geïntroduceerd en tevens een mogelijke romance tussen Donovans dochter Carol (Eve Hewson) en zijn assistent Doug Forrester (Billy Magnussen), maar die verhaallijnen verdwijnen plots. Als kijker vragen we ons af waarom die set-up er dan uiteindelijk is gekomen. En ik zwijg nog over de drie eindes, die nog eens veel te lang duren.

    Kortom, Bridge of Spies is een uitstekende film, maar 92% rating lijkt me wel wat aan de hoge kant. Het is een film die ons erop wijst dat we bij een conflict best ook eens door de bril van de andere moeten bekijken - iets wat behoorlijk toepasselijk is bij ons huidige crisis. Het is ook een pleidooi voor gezond verstand die wordt onderstreept met een scène van een vrouw op een metrotrein in het begin en op het einde van de film, en wiens oordeel over Donovan radicaal is veranderd. Maar net zoals Lincoln is het een gevecht van één man die de grondwet wil verdedigen. Bridge of Spies zit vol goede bedoelingen en kwaliteit, maar het is geen film die me zal bijblijven.

    De DVD en Blu-rayBridge of Spies komt deze week op 6 april 2016 uit. Zoals we van de films van Steven Spielberg gewend zijn, vinden we geen audio-commentaar track, daarentegen wel een hele reeks making of filmpjes, met ondermeer een terugblik op de slotscène, een film over de U-2 spy plane en een filmpje over de koude oorlog en de muur. De film heeft 6 Oscar-nomiaties gekregen en kon de Oscar voor Beste Acteur in een Bijrol verzilveren voor Mark Rylance.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 30 november 2015

     

    *** Bridge of Spies trailer ***

  • E.T. the Extra-Terrestrial (1982) **** Blu-ray Collectors Editie

    Pin it!

    Na de uitstekende release van Jaws (1975) komt Universal nu naar buiten met de 100th Anniversary Collector’s Edition van E.T. the Extra-Terrestrial (1982). De film waarmee Steven Spielberg 4 oscars won (Muziek, geluid en 2 voor speciale effecten), spijtig genoeg greep hij zelf naast het beeldje.

    e t,steven spielberg,jaws,Henry Thomas,Dee Wallace,Robert MacNaughton,Drew Barrymore,Close Encounters of the Third Kind,gremlins,John Williams,Allen Daviau,James D Bissell,prometheus,universal

    Korte inhoud: De tienjarige Elliott (Henry Thomas) woont samen met zijn moeder (Dee Wallace), broer (Robert MacNaughton) en zusje (Drew Barrymore) in een bosrijke buitenwijk van Los Angeles. Op een dag ontdekt hij in de tuin een buitenaards wezentje. Elliott en het wezentje schrikken zich eerst te pletter, maar sluiten dan vriendschap. Elliott noemt het wezentje E.T. en verbergt het in een kast op zijn kamer. De jongen laat E.T. ook kennis maken met zijn broer en zijn zusje. E.T. raakt snel vertrouwt met het aardse leven. Toch heeft hij heimwee naar zijn planeet. Ondertussen begint de aardse atmosfeer zijn gezondheid aan te tasten. Ook Elliott voelt zich niet lekker. Hun band is immers zo hecht geworden dat ze dezelfde gevoelens ervaren.

    Het is een typische Spielberg prent met een kijk in de wereld waarin hij is opgegroeid. Hij slaagt erin om aliens en magie op een bijzonder efficiënte manier in beeld te brengen. Je geeft je als kijker volledig over aan het verhaal van die jonge kerel en zijn relatie met een buitenaards wezen. Het is een tijdloos verhaal over vriendschap en maturiteit in een geïdealiseerd Amerika. Ook al is Close Encounters of the Third Kind (1977) inhoudelijk iets sterken, blijkt E.T. toch een grotere emotionele impact te hebben.

    De show in de film wordt echter niet gestolen door de jonge acteur, dan wel door het kleine mannetje in rubberen pak die zich duidelijk maakt met krassende stemgeluidjes en af en toe eens een Engels woord na-aapt, een beetje zoals in die andere Spielberg prent Gremins van Joe Dante. Samen met de pakkende muziekscore van John Williams kan je haast moeilijk de tranen bedwingen wanneer E.T. de naam van Elliot zegt. Uiteraard is het melodramatisch, maar de scènes zijn zo knap opgebouwd dat het bijna een soort verheven melodramatiek.

    Het camerawerk is ook bijzonder subtiel. De sfeerschepping van director of photography Allen Daviau, met zijn schaduwpartijen en zijn spel met flashlights, ondersteund volledig het mysterieuze verhaal. De spanning wordt afgewisseld met warme, hartverwarmende scènes die een blik werpen in de huiselijke sfeer waar Spielberg is opgegroeid. Een ander groot genie van deze film is de production designer, James D. Bissell. Maar het is de inbreng van Spielberg, met zijn vlotte mise-en-scene en acteursregie, die het succes maakt van E.T..

    e t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universal
    e t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universal

    En daar waar de christelijke verwijzingen in Prometheus (2012) ons de strot uitkwamen, zien we hier dat Spielberg de Bijbelse referenties ook niet schuwt, met genezingen en heropstandingen. E.T. draagt op een gegeven zelfs een sluier terwijl hij wordt achterna gezet door "infidels". En het eindbeeld met zijn rood kloppende hart in het ruimteschip is gewoon het beeld van Christus, punt uit. Maar het werkt allemaal, en het komt niet meteen geforceerd over zoals bijvoorbeeld de voetwassing in Prometheus.

    Op de Limited Edition Blu-ray vinden jullie een hele zooi bonusmateriaal, van making-off filmpjes tot deleted scenes en interviews met Steven Spielberg. Belangrijk om weten is dat de film een digitale klank- en beeldrestauratie heeft gehad. De mensen van Universal Studios Digital Services hebben de klankbanden en verschillende negatief prints van de film opgevist en de film een digitale HD remastering en volledige restauratie gegeven. Een opknapbeurt die buitengewoon verbluffend is (zie Universal Centennial - Restoring the Classics). Het beeld is scherper, de krassen zijn verdwenen en de kleurbalans werd volledig hersteld. Ook de klankband werd aangepakt met een gloednieuwe DTS-HD Master 7.1-soundtrack. De film licht ondertussen al in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 20 oktober 2012

     

    *** E.T. the Extra-Terrestrial trailer ***

  • Jaws (1975) ****½ Blu-ray Collectors Editie recensie

    Pin it!

    Hier is dan de "quasi" ultieme Jaws (1975) blu-ray editie ligt vanaf 15 augustus 2012 in de rekken. Het is een collectors editie met een 44 pagina's tellend boekje met afbeeldingen van de originele bioscoopaffiches, deleted scenes en nog veel meer. Op de Blu-ray vinden jullie ook The Shark is Still Working: The Impact & Legacy of Jaws, een gloednieuwe documentaire met nooit eerder vertoond beeldmateriaal en interviews met Steven Spielberg, Richard Dreyfuss en Roy Scheider. Enkel spijtig dat Universal er nog altijd niet is in geslaagd om Steven Spielberg zover te krijgen om een audio-commentaar in te spreken over de gehele film. Tot op heden wil de filmregisseur hier niets van horen.

    jaws,steven spielberg,roy scheider,murray hamilton,richard dreyfuss,robert shaw,close encounters of the third kind,et the extra-terrestrial,peter benchley,dual,raiders of the lost ark,1941,jaws 2,jaws the revenge,moby dick,john williams

    Korte inhoud: Het verhaal gaat over sheriff Martin Brody (Roy Scheider) van de fictieve badplaats Amity Island die het strand sluit om badgasten te beschermen tegen de aanvallen van een witte haai. De burgemeester (Murray Hamilton) en gemeenteraad vindt echter dat het strand open moet blijven om geen badgasten en dus ook geen "summer dollars" mis te lopen. Dit blijkt een onverstandige beslissing, want binnen een paar dagen worden nog eens twee badgasten aangevallen en gedood door de witte haai. De oudste zoon van de sheriff is betrokken bij één van deze incidenten, maar hij komt er alleen met een shock van af. Brody, zeebioloog Matt Hooper (Richard Dreyfuss) en de drinkende, ruige visser Quint (Robert Shaw) gaan dan op pad om de haai te vangen, voor de haai hen zelf of iemand anders vangt.

    Jaws is een cult-klassieker en tevens een mijlpaal in de filmgeschiedenis. Het was bij mijn weten de eerste zomer blockbuster die met zijn budget van 7 miljoen dollar zomaar eventjes 470 miljoen dollar heeft opgebracht. Rekening houdend met de prijsinflatie is Jaws bij de top 10 best verkochte films ooit. Het is ook de film die de naam van de toen nog relatief onbekende Spielberg heeft gekatapulteerd naar de lijst van de elite filmregisseurs. De bevestiging kwam met Close Encounters of the Third Kind (1977), Raiders of the Lost Ark (1981) en E.T.: The Extra-Terrestrial (1982). Zijn enige uitschuiver in die periode was de oorlogsprent 1941 (1979).

    De film is gebaseerd op de bestseller van Peter Benchley, en Spielberg zag in het boek een soort waterversie van zijn vorige prent Duel (1971), met dit verschil dat deze film twee vijanden kent: de haai en de bureaucratie. Het resultaat is een boeiende thriller die gemaakt werd in een pre-cgi tijdperk met ruwe animatronics. Maar 'noodzaak is de moeder van vele uitvinden' en dat was hier zeker het geval, mede met een pak inventieve camera-bewegingen zoals de trans-travelling (zoom beweging gecombineerd met een travelling, iets waar Hitchcock als eerste mee heeft uitgepakt in Vertigo). Had Spielberg echter het shot waar de haai op de boot komt te liggen op een andere manier gefilmd, dan zouden we nauwelijks de indruk hebben dat de haai nep was. In de gehele film zien we de haai nauwelijks, en dat zorgt alleen maar voor een grotere spanning (iets wat later in heel wat horrorfilms toegepast zal worden). Maar op een zeker moment wil het publiek de haai zien en dan kan je er moeilijk om heen om de animatronic te laten zien. Zijn keuze was dus begrijpelijk en heeft uiteindelijk ook wel zijn charmes.

    jaws,steven spielberg,roy scheider,murray hamilton,richard dreyfuss,robert shaw,close encounters of the third kind,et the extra-terrestrial,peter benchley,dual,raiders of the lost ark,1941,jaws 2,jaws the revenge,moby dick,john williamsjaws,steven spielberg,roy scheider,murray hamilton,richard dreyfuss,robert shaw,close encounters of the third kind,et the extra-terrestrial,peter benchley,dual,raiders of the lost ark,1941,jaws 2,jaws the revenge,moby dick,john williams
    jaws,steven spielberg,roy scheider,murray hamilton,richard dreyfuss,robert shaw,close encounters of the third kind,et the extra-terrestrial,peter benchley,dual,raiders of the lost ark,1941,jaws 2,jaws the revenge,moby dick,john williamsjaws,steven spielberg,roy scheider,murray hamilton,richard dreyfuss,robert shaw,close encounters of the third kind,et the extra-terrestrial,peter benchley,dual,raiders of the lost ark,1941,jaws 2,jaws the revenge,moby dick,john williams

    En net omdat de haai het monster was waar alles om draaide, had Spielberg carte blanche gekregen van de studio om met een minder bekende acteur af te komen, Roy Scheider. Een talentvol acteur waarmee de kijker zich gemakkelijk kan identificeren. Maar ook zijn tegenspelers zijn om van te smullen. Ook al was Robert Shaw niet de eerste keuze van Spielberg (wel Lee Marvin) zet hij een voortreffelijke personage neer die een beetje doordrenkt is van de figuur van Achab, de verroeste en doorleefde kapitein uit Moby Dick. Richard Dreyfuss brengt dan weer op zijn manier een lichte noot in de film en doet doet dit uiterst fijngevoelig met veel charme, spontaniteit en droge humor. Lorraine Gary speelt ondersteunende vrouw van Martin, tevens de enige rol van belang in haar gehele korte filmcarrière. Nam zelfs de hoofdrol in Jaws: The Revenge (1987), een film die wordt gezien als één van de slechtste films ooit. Het werd dan ook haar laatste wapenfeit.

    De meest memorabele scène in de film is het moment waarop Brody voor het eerst de haai zien op enkele meters afstand terwijl het monster naast de boot van Quint zwemt. De quote die iedereen zich nog herinnert is: "We gonna need a bigger boat." Het tweede meest memorabele is uiteraard de meeslepende muziekscore van John Williams, waarvoor hij tevens een Oscar won. Spielberg was vreemd genoeg niet genomineerd voor een Oscar, maar de concurrentie wat in 1976 ook indrukwekkende (Kubrick, Altman, Fellini, Lumet en Forman). Zoiets voelt aan alsof je in de voetbal in de groep van Spanje, Portugal, Brazilië en Engeland komt te vallen. Maar Spielberg zal omwille van zijn commercieel succes ook nog een lang tijdje onterecht ge-snubbed worden door The Academy.

    jaws,steven spielberg,roy scheider,murray hamilton,richard dreyfuss,robert shaw,close encounters of the third kind,et the extra-terrestrial,peter benchley,dual,raiders of the lost ark,1941,jaws 2,jaws the revenge,moby dick,john williamsjaws,steven spielberg,roy scheider,murray hamilton,richard dreyfuss,robert shaw,close encounters of the third kind,et the extra-terrestrial,peter benchley,dual,raiders of the lost ark,1941,jaws 2,jaws the revenge,moby dick,john williams

    Het meest knappe aan deze Blu-ray release is zijn uitgekiende klank- en beeldrestauratie (zie Jaws restauratie). De mensen van Universal Studios Digital Services hebben de klankbanden en verschillende negatief prints van de film opgevist en de film een digitale HD remastering en volledige restauratie gegeven. En deze opknapbeurt is buitengewoon verbluffend. Het beeld is scherper, de krassen zijn verdwenen en de kleurbalans werd volledig hersteld. Ook de klankband werd aangepakt met een gloednieuwe DTS-HD Master 7.1-soundtrack. Volgens Spielberg zelfs krijgen we een versie te zien zoals hij in die tijd zelfs nooit kon maken.

    Na deze films zijn er nog tal van sequels en spin-off's geweest, maar nooit werd het origineel overtroffen, laat staan dat ze nog maar in de buurt kwamen van de kwaliteit van deze prent. Bijgevolg is dit een must-have Blu-ray voor alle filmfans. De film ligt vanaf 15 augustus 2012 in de rekken.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 1 augustus 2012

     

    *** Jaws trailer ***

  • Super 8 (2011) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Bij het zien van Super 8 (2011) dacht ik meteen dat regisseur J.J. Abrams naar zijn jeugdjaren wou terugkeren, een beetje zoals George Lucas dat deed met zijn American Graffiti (1973). Je merkt meteen dat hij heel vertrouwd is met die periode. Maar in tegenstelling tot de film van Lucas, verliest deze prent gaandeweg zijn ziel in de speciale effecten en de blauwe anamorphic lens flares.

    super 8,steven spielberg,jj abrams,american graffiti,et the extra-terrestrial,Kyle Shandler,Elle Fanning,The Tree of Life

    Korte inhoud: In de zomer van 1979 sluit de Amerikaanse Luchtmacht een sectie van Area 51. Alle materialen worden per trein vervoerd naar een opslagplaats in Ohio. De trein wordt echter aangereden door een truck en ontspoort. Een groepje kinderen, dat bezig is om hun eigen zombie-film te maken met hun 'Super 8' camera, stuit op de ravage. Al snel wordt vermoed dat het niet om een ongeluk gaat, als er plotseling verdwijningen plaatsvinden en onverklaarbare dingen gebeuren. Een lokale sheriff (Kyle Shandler) probeert het mysterie te ontrafelen, maar wil hij de angstaanjagende en onmenselijke waarheid wel weten?

    Ook al vind ik het acteerwerk wat wisselvallig, moet ik toch bekennen dat de 13-jarige Elle Fanning een vat vol acteertalent is, en net zoals haar iets oudere zus (Dakota) zullen we nog heel veel van dat meisje horen. Maar naast haar zijn er niet meteen vertolkingen waar je van achterover zult vallen. Maar je voelt wel doorheen de beelden de aanwezig van Steven Spielberg, iets wat meteen voor de nodige magie zorgt. Mocht Abrams zijn personages iets beter hebben uitgewerkt en al de cgi-troep achterwege gelaten, dan had deze prent gemakkelijk van het niveau van E.T.: The Extra-Terrestrial (1982) kunnen zijn.

    Super 8 heeft tevens een film in een film. De jongeren zijn bezig met het maken van een zombiefilm (waarschijnlijk ook aan verwijzing naar de jeugdjaren van de twee filmmakers). En het is net het productieproces van deze prent die ervoor zorgt dat ze bij toeval getuige zijn van het trein-ongeluk. De omver gevallen camera filmt het wezen die uit de trein ontsnapt, maar dan gebeurt er verder niets meer. Het ontdekken van het buitenaardse wezen op de super 8 camera is tevens van ondergeschikt belang. Meer nog, de HOOFDPERSONAGES hebben geen enkele invloed op de gebeurtenissen. Alles draait rond de nostalgie van het moment, en voor Amerikanen die in die periode zijn geboren zal dit wel volstaan. Op het einde krijgen we zelfs de volledige kortfilm te zien die de jongeren hebben gemaakt, en dit heeft een beter plot dan de film op zich.

    super 8,steven spielberg,jj abrams,american graffiti,et the extra-terrestrial,Kyle Shandler,Elle Fanning,The Tree of Lifesuper 8,steven spielberg,jj abrams,american graffiti,et the extra-terrestrial,Kyle Shandler,Elle Fanning,The Tree of Lifesuper 8,steven spielberg,jj abrams,american graffiti,et the extra-terrestrial,Kyle Shandler,Elle Fanning,The Tree of Life

    Het ziet er allemaal heel mooi uit, maar het is één van de meest overbodige films en misschien wel, tezamen met The Tree of Life (2011), één van de grootste teleurstellingen van 2011. Abrams probeert iets teveel Spielberg te imiteren, maar het gaat hem niet af en hij overstijgt amper het cliché of de hommage. Het enige wat de film overstijgt, is het gewone moster-genre.

    Maar de blu-ray van Super 8 maakt dan weer veel goed, met zijn meer dan 2 uur durende extraatjes, naast de audio-commentaar van J.J. Abrams waar je heel wat opsteekt van het filmproces. Zeker een aanrader voor mensen die in de filmsector werkzaam zijn.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 30 november 2011

    ***Related Post***
    14/05/2011: Spielberg en JJ Abrams werken aan Super 8

     

    *** Super 8 trailer #2 ***

  • War of the Worlds (2005) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    In de jaren ’30 zorgde Orson Welles voor een gigantische paniek in Amerika toen hij van het verhaal van H.G Wells (uit 1898!) een radiospel maakte dat zo echt leek dat mensen geloofden dat de marsmannetjes echt geland waren. Maar dat was in de jaren ’30 en in de 21ste eeuw is het publiek al wel meer gewoon dan onheilspellende radiospelen. En hier komt Steven Spielberg dan met zijn versie van War of the Worlds (2005).

    war_of_the_worlds_2005_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Ray Ferrier (Tom Cruise) is gescheiden van zijn vrouw en heeft een moeizame relatie met zijn kinderen Rachel (Dakota Fanning) en Robbie (Justin Chatwin). Wanneer zijn kinderen hem bezoeken, breekt echter plots een ongelooflijk onweer los. Al snel blijkt dat er echter meer aan de hand is: mensen lopen in paniek de straat op, auto’s vallen stil en er klinkt een onheilspellend gerommel van onder de straten. Plots komt er vanuit de aarde een immens ruimteschip-achtig tuig naar boven en het opent onmiddellijk het vuur op de mensen in de straat. Ray beseft dat groot gevaar dreigt voor hem en zijn kinderen en hij besluit te vluchten. Maar waar kan hij naartoe als de hele wereld belaagd wordt?

    Als er echter één regisseur de krachttoer van Welles zou kunnen evenaren, dan is het wel Steven Spielberg. Toen Spielberg aankondigde dat hij zijn eigen interpretatie zou geven aan War of the Worlds, heerste er al ongeduld en opwinding in het filmlandschap. Spielberg had immers niet alleen bewezen dat hij het science fiction genre aankan (E.T. en Close Encounters of the Third Kind), maar ook dat hij als geen ander een blockbuster kan maken (Jaws, de Indiana Jones trilogie, Jurassic Park, Saving Private Ryan). En toen Spielberg bekend maakte dat hij na Minority Report voor een tweede keer zou samenwerken met superster Tom Cruise, waren de filmbazen kwijlend hun winst aan het uittellen.

    Steven Spielberg laat er dan ook geen gras over groeien in War of the Worlds. De actie begint vrijwel meteen en het eerste deel van de film is echt fenomenaal. De spanning zit er meteen in, de dreiging van de buitenaardse wezens is constant te voelen en je weet meteen dat er iets grondig fout is. In het eerste deel van de film grijpt Spielberg je naar de keel zoals hij dat in Saving Private Ryan ook deed met de scènes van de landing op Omaha Beach in Normandië. Steven Spielberg vindt het ook niet nodig om de spanning naar het uitzicht van de buitenaardsen op te drijven, nee hij laat bij de eerste mogelijkheid de ruimtetuigen meteen zien. De ruimteschepen zijn immens groot, imposant, dodelijk, je zou dus voor minder vluchten. (Om de één of andere reden doen de ruimteschepen mij trouwens denken aan een album van 'Suske en Wiske'.)

    Helaas kan Spielberg de spanning van het eerste uur niet vasthouden en in het tweede deel zakt de film een beetje in elkaar. Er zit een heel lange scène in een schuilkelder in die het tempo volledig uit de film haalt. Deze scène doet trouwens enorm denken aan een scène uit Jurassic Park waar de kinderen schuilen in het lab. Nadien wordt de strijd van Ray tegen de buitenaardsen zelfs een beetje lachwekkend. De aliens hebben zich 1 miljoen jaar voorbereid op de invasie van de aarde en de uitroeiing van het menselijk ras, maar van een simpele granaat hadden ze blijkbaar nog niet gehoord.

    war_of_the_worlds_2005_blu-ray_pic01.jpgwar_of_the_worlds_2005_blu-ray_pic02.jpgwar_of_the_worlds_2005_blu-ray_pic03.jpg

    We weten allemaal dat Amerikanen patriotten zijn en dat zij de wereld graag redden van allerhande onheil (zie o.a. Independance Day en Armageddon). Maar wat Spielberg de laatste minuten van War of the Worlds toont, is toch een klein beetje van het goede te veel. Je hebt happy ends en je hebt overdreven sentimenteel gedoe waar de stroop van het scherm loopt en helaas laat Spielberg het laatste zien. De halve wereld is net uitgeroeid maar sommige personages komen precies net uit de beauty farm. Je weet wel wat ik bedoel als je de film hebt gezien.

    Steven Spielberg laat de hele film door wel zijn technisch vrijwel ongeëvenaard vakmanschap zien. Verwacht je naast de indrukwekkende fotografie van Janusz Kaminski, aan spectaculaire speciale effecten, ongewone camerastandpunten en lange tracking shots (bv. de introductie van Ray Ferrier in de haven, klasse). Ook Spielbergs huiscomponist John Williams levert weer puik werk af. Tom Cruise speelt met een groot gemak Ray Ferrier. En het is een beetje ironisch dat net nu Tom Cruise zijn leeftijd (43) op het scherm lijkt te aanvaarden (Cruise heeft in War of the Worlds een puberzoon), dat hij in zijn privéleven zijn leeftijd lijkt te vergeten met Katie Holmes (26). Cruise speelt dus goed in War of the Worlds maar de ster van de film is toch wel de 11-jarige Dakota Fanning. Het gemak, de flair en de overtuiging waarmee zij Rachel Ferrier speelt, laat hopen dat we het laatste van haar nog niet gezien hebben. Een nieuwe Drew Barrymore is Fanning al lang niet meer, maar een nieuwe Jodie Foster zou best wel eens kunnen. Kortom, War of the Worlds blaast je in zijn eerste uur van je sokken, maar daarna wordt het allemaal iets te sentimenteel.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 30 maart 2008

     

    *** War of the Worlds trailer ***

  • John Alvin (1948 - 2008) RIP

    Pin it!

    De award-winnende illustrator John Alvin is gisteren gestorven. Hij staat bekend voor heel wat filmposters, gaande van Blade Runner, Cocoon, The Lost Boys, Predator, Young Frankenstein, The Princess Bride, Gremlins, E.T. The Extra-Terrestrial, Flatliners, Darkman, The Lion King, Beauty and the Beast, Batman Returns, Batman Forever, Jurassic Park tot zelfs Star Wars posters. Alvin had een herkenbare stijl en dat vooral te danken aan zijn fascinatie voor licht. Zijn poster hebben meestal ook een astronomische kwaliteit met zijn veelvuldig gebruik van de maan en de zon. Hier is trouwens de website van Alvin. Filmsites werden aangesproken om de volgende brief te publiceren van de familie en vrienden van de artiest.

    01 Cocoon02 Alien03 ET04 Blade Runner05 Arachnophobia06 Cape Fear
    07 Empire of the Sun08 Gremlins09 The Lost Boys10 Star Trek VI11 The Lion King12 Willow

    We mourn the loss of JOHN ALVIN.

    From Blade Runner to E.T to Beauty and the Beast, John Alvin left behind a legacy of art that will forever be followed, appreciated and respected by millions.

    John loved "making movie posters" because he, just to put it plainly, loved movies. Thirty-eight years and over 120 film campaigns show that his contribution to Hollywood was very integral in shaping the landscape of motion picture advertising. Along with Peak and Amsel, John is now a part of an elite group. A group that helped create the "Golden Age of Movie Posters." An era of art that sadly will never be echoed through the halls of an institution but more through halls and cubicles of our industry.

    We lost a giant in our field and there will never be one like him ever again. Ever. John leaves behind his wife ANDREA his beloved daughter FARAH and a forever indebted Padawan.

    We love you John and will never forget you.

    ***Related Posts***
    08/01/2008: Welke filmposter hangt in jouw kamer?
    23/08/2007: Filmposters en kleuren