De FilmBlog

Als we Lisa Marie Presley mogen geloven komt er binnenkort een film over het leven van haar vader Elvis Presley. Er is ondertussen al een geslaagde film met Johnny Cash in Walk the Line (2005), Jerry Lee Lewis in Great Balls of Fire! (1989) en Ritchie Valens in La Bamba (1987). Enkel een filmversie van het leven van Roy Orbison ontbreekt nog.

Er zijn uiteraard al wat pogingen geweest maar nooit een film die indruk heeft kunnen maken. En dat is ook de mening van Lisa Marie, die nog liet optekenen: "Er is nog nooit iets fatsoenlijks over hem gemaakt." De 44-jarige Presley is dus bezig met diverse gesprekken te voeren met filmstudio's. "Het gaat zeker gebeuren." Voor haar project heeft ze een film als Walk the Line voor ogen, waarin het leven van countryzanger Johnny Cash centraal staat. Over het leven van Presley, de rock-legende met opvallend indringende stem en zijn charismatische verschijning op het podium, zijn echter niet zoveel belangrijke films gemaakt waar de figuur centraal stond. Maar hij wordt wel geregeld geciteerd.

Acteur Cary Elwes werkt momenteel aan zijn debuutfilm Elvis & Nixon (2012), over de ontmoeting tussen Elvis (Eric Bana) en president Richard Nixon (Danny Huston), een project die 15 jaar geleden al eens als tv-film werd gemaakt, Elvis meets Nixon (1997).

Lisa Marie Presley, die nauwelijks interviews geeft, is geheel uit haar comfortzone gegaan en op Graceland een tentoonstelling geopend over de popicoon gezien door haar ogen. Presley leefde tot ze 5 jaar oud was op het landgoed van haar vader, tot haar moeder Priscilla Presley bij hem wegging. "Hij was altijd volledig uitgedost", herinnert Presley zich. "Je zag hem nooit in zijn pyjama naar beneden komen." De dochter van de King of Rock-'n-Roll werkt uiteraard ook aan haar derde studioalbum, dat in mei uit moet uitkomen, dus alle aandacht kan ze goed gebruiken.

Maar ja, ik ben ook wel te vinden voor een echte biografische film, die zowel de mooie als de minder mooie kantjes laat zien, en bijgevolg denk ik niet dat Lisa Marie al teveel invloed moet hebben in de finale versie van het script. Maar de getuigenis van Priscilla zal uiteraard van groot belang zijn, gezien zij zo’n 14 jaar met Elvis samen was.

Onlangs ontving ik nog een interessante dvd. Hanna (2011) van Joe Wright, zei me niet meteen iets maar Joe Wright is wel redelijk bekend van ondermeer Atonement (2007), Pride & Prejudice (2005). Bovendien trok Cate Blanchett als een van de hoofdrolspeelsters mijn aandacht.

Een film met Cate kijk ik altijd wel uit. Bovendien neemt ze ook af en toe kleine rollen op zich en dat vind ik wel sympathiek. Hanna heeft gelukkig niets te maken met films als Atonement en Pride & Prejudice. Deze laatste wijven-kostuum-drama's moesten dit keer plaats maken voor een regelrecht search n’ destroy-scenario. Rechttoe rechtaan actie, maar toch met een dieper verhaal dan pakweg een Steven Seagal-film.

Korte inhoud: Ergens verstopt in een bos in het hoge noorden leeft Erik (Eric Bana) met zijn 16-jarige dochter Hanna (Saoirse Ronan) in een primitieve hut. Het is een waar kluizenaarsbestaan, ver weg van de bewoonde wereld. We zien dat Erik zijn dochter opleidt om in haar eigen bestaan en vooral overleven te voorzien. Ze kan jagen, schieten, vechten en hunkert naar de wereld die ze enkel kent van de wijsheden die haar vader haar leert. Op een dag wil ze naar die echte wereld en stelt Erik haar voor de keus. Ofwel blijven ze verder leven zoals ze bezig zijn, ofwel druikt ze op de schakelaar van een zender, waardoor mensen die hen al Hanna's hele leven zoeken, zullen vinden. Dan is er geen weg terug tot zij hen allen heeft gedood ofwel zij gedood wordt.

Een rare situatie voor de kijker die naarmate het verhaal vordert steeds duidelijker wordt. Hanna drukt op de knop en van dan af aan wordt ze opgejaagd wild. Wild dat schromelijk onderschat wordt door de jagers. Haalt Hanna het? Komt ze de waarheid over zichzelf en haar vader te weten? U ziet het allemaal in een vrij spannende onderhoudende actiefilm.

Saoirse Ronan zet een buitengewoon natuurlijke en intrigerende vertolking neer. Deze jonge actrice met de glasheldere kijkers en het rode haar ziet er uit als een porseleinen pop, maar dan wel een dodelijke. Ik had nog nooit van haar gehoord, maar uit haar CV blijkt dit toch wel een beloftevolle actrice te zijn. Onlangs was ze nog te zien in The Lovely Bones (2009) van Peter Jackson en de Houdini-biopic Death Defying Acts (2007). Binnenkort zal ze tevens te zien zijn in de vampierenfilm Byzantium (2012).

Tijdens haar vlucht ontmoet Hanna een Amerikaans neo-hippie gezin in Marokko, dat zonder het zelf te beseffen meegesleurd wordt in het verhaal van Hanna. Zelf kijkt Hanna enorm op naar het gezin waar ze dingen leert en ziet die ze nooit gekend heeft. Voor het eerst ook leert ze wat emotie is. Maar het gevaar loert op elke hoek en op een vrij knappe manier weet Joe Wright de spanning erin te houden. Verrassend komt hij niet uit de hoek, maar dat hoeft ook niet. De actie is vrij realistisch. Het feit dat hij een Brit is zal daar wel iets mee te maken hebben.

We komen al snel te weten dat Erik vroeger als geheim agent samen met Marissa aan een geheim project werkte. Toen hij niet akkoord was met bepaalde beslissingen, zette hij zichzelf buiten spel en moest hij zich verbergen voor de buitenwereld met zijn dochter. Marissa, die nog steeds carrière maakt binnen een obscure geheime dienst, ontpopt zich tot meedogenloze jager en killer. Deze rol is weggelegd voor Cate Blanchett. Hard tegen hard.

Leuk vond ik dat ik de Marokkaanse stad Ouarzazate verleden jaar bezocht heb, waar de film opgenomen is. Een van de bekendste Marokkaanse filmstudio's waar ook Gladiator (2000) werd opgenomen en Laurence of Arabia, als ik me niet vergis. De Duitse ex-spionnen vond ik vrij grappig en stereotype uitgebeeld, zonder dat het stoorde. De film laat verder veel over aan de fantasie van de kijker, de actie en de jacht op Hanna en haar overlevingsstrijd blijft centraal staan, maar toch vond ik dit best een aardig stukje dvd.

Een box-office flop betekent niet noodzakelijk dat je te maken hebt met een waardeloze prent. Soms was de concurrentie gewoon moordend, faalde de promotie-campagne compleet in zijn opzet of was er een beperkte release. Het zal dus niemand verbazen dat een film als Blonde Ambition (2007) (prod. Budget: 10 miljoen dollar) maar een release in 8 zalen kreeg en bijgevolg slechts 1'771 dollar opbracht. Het moet wel gezegd worden dat in de meeste gevallen er wel iets scheelt aan de kwaliteit van de prent. Vele van die films die in de lijst staan zullen geen verrassing zijn. Maar heel wat filmproducties richten hun pijlen nu ook op de internationale markt in plaats van enkel maar de vs. Een film als The Golden Compass deed het bijvoorbeeld heel slecht aan de Amerikaanse box-office, maar maakte dan weer alles goed op internationaal vlak.

Toch altijd wel interessant om eens te peilen welke films met schaamrode wangen zaten bij het zien van de magere bioscoop-toeloop. Het gevolg van een flop is dat regisseurs vaak iets minder vrijheid krijgt bij hun volgend filmproject. Hoe worden de flops berekend? De wereldwijde box-office cijfers worden vergeleken met het productiebudget. Jullie kennen al mijn Top 10 Beste en Slechtste Films uit 2007, hier is de lijst van de grootste verliezen uit 2007. Films die net uit deze shame-list vielen waren, Pathfinder, Shoot 'em Up, Death Sentence, DOA: Dead or Alive, The Hoax, The Walker, The Lookout,..

10. Walk Hard: The Dewey Cox Story (2007) Jake Kasdan
Productioncost: $45 million - Worldwide Gross: $20,58 million (Sony)

Het is Walk Hard: The Dewey Cox Story die de spits afbijt, en dat deze film in deze lijst zou verschijnen was al een beetje te verwachten. Walk Hard heeft geen slecht scenario en is geen slechte prent, maar acteur John C. Reilly is niet iemand die een volledige film kan dragen. Ook The Office actrice Jenna Fischer is iets te licht uitgevallen. Wat dit vehikel nodig had was een grote naam en deze prent had gemakkelijk 80 à 90 miljoen kunnen opbrengen. Maar de regisseur zullen we nog wel terug zien in een andere, hopelijk betere, komedie.

9. The Good Night (2007) Jake Paltrow
Productioncost: $15 million - Gross: $508'084 (Yari Film Group)

Jake Paltrow mag dan nog wel het jongere broertje zijn van Gwyneth, de zoon van een regisseur en een actrice, als regisseur is hij geen ballen waard. Ik vraag me af of deze film überhaupt gemaakt zou worden mocht hij geen invloedrijke familiebanden hebben. The Good Night is niet alleen saai maar tevens al zo flets en doorzichtig als kraantjeswater. Zelfs Penélope Cruz, Gwyneth Paltrow, Danny DeVito en Martin Freeman kunnen niet behelpen dat deze film vlak na het Sundance Filmfestival werd afgevoerd naar de eerste de beste vergeetput.

8. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007) Andrew Dominik
Productioncost: $30 million - Worldwide Gross: $15 million (WB)

Als het publiek nauwelijks het geduld kan opbrengen om deze titel te lezen, waarom zouden ze aanschuiven om deze film te gaan zien. De film bevat overtollig veel mooie plaatjes van landschappen, schitterende cinematografie, maar net zoals de titel neemt regisseur Andrew Dominik veel tijd om zijn verhaal te vertellen. Het mag dan nog wel een mainstream acteur zoals Brad Pitt hebben, The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford behoort eigenlijk in het alternatief circuit, en dat was niet meteen begrepen door het promotie-team die de film iets teveel als een genre western had verkocht. Eigenlijk is het meer een drama dan echt een genre film. Desondanks de positieve punten, had de film wel iets korter mogen zijn. Dominik is nog geen Terrence Mallick en dat voel je meteen.

7. Southland Tales (2007) Richard Kelly
Productioncost: $17 million - Worldwide Gross: $374'743 (Goldwyn)

De sciencefiction-actiethriller draaide in de oorspronkelijke versie die werd vertoond in Cannes rond de 160 minuten. De reacties van de pers waren overwegend vernietigend, en dat was zo goed als het einde van Southland Tales, die nog wel, in verknipte status, kon draaien in een aantal zalen. Maar de film stelde toch ook de fans zwaar teleur. Het verhaal sloeg uiteindelijk of niet veel en je had het gevoel dat er veel ophef was voor een vrij onbenullig iets. Zelfs de beste monteur ter wereld had dit niet in een coherent verhaal kunnen weven. Spijtig voor het aanwezige talent

6. Seraphim Falls (2007) David Von Ancken
Productioncost: $18 million - Worldwide Gross: $1,22 million (IDP)

David Von Ancken is een tv-regisseur, en heeft dat nog maar eens bewezen met Seraphim Falls, die nauwelijks de tv-film overstijgt, ook al had de film Liam Neeson en Pierce Brosnan in zijn rangen. Het is op zich geen slecht verhaal, maar heeft zijn plaats niet in de bioscoop en dat heeft het publiek snel begrepen. Spijtig van de sterke vertolking van de twee mannen.

5. The Hunting Party (2007) Richard Shepard
Productioncost: $25 million - Worldwide Gross: $7,64 million (Weinstein/MGM)

The Hunting Party werd geschreven en geregisseerd door Richard Shepard, die eerder verantwoordelijk was voor de niet-onaardige The Matador, en ook aan deze prent zit een zwartkomisch kantje. Spijtig genoeg ontspoort de film halfweg en probeert de regisseur nog wat bij te sturen met wat half-grappige scènes. Maar het kwaad is op dat moment al geschied en is de kijker al niet meer zo geïntrigeerd door de gebeurtenissen en de personages. Toch een behoorlijke vertolking van Richard Gere en Terrence Howard.

4. Nomad (2007) Sergey Bodrov & Ivan Passer
Productioncost: $25 million - Worldwide Gross: $3,09 million (Weinstein)

Nomad is een film waar de Weinstein broers hun broek hebben aan gescheurd, en het is tevens niet de enige film. Wat is er dan zo verkeerd aan Nomad? Wel, zo goed als alles. De twee kerels die dienst deden als regisseur op de set wisten klaarblijkelijk niet waarmee ze bezig waren, en het verbaast me dat iemand als Harvey Weinstein dat niet eerder in de mot had. Op zijn best is het een doorsnee B-film van geen belang. Ik had in ieder geval de indruk dat er iets teveel regisseurs achter de camera stonden en dat er geen duidelijke visie was. De film had misschien ook beter geweest mochten alle acteurs gewoon gezwegen hebben.

3. The Invasion (2007) Oliver Hirschbiegel & James McTeigue
Productioncost: $80 million - Worldwide Gross : $40,17 million (Warner Bros)

The Invasion heeft het acteertalent maar het rommelt achter de camera met een regisseur die niet lijkt te weten hoe hij het zwakke scenario van David Kajganich moet vertalen in een aangrijpende science-fiction thriller. Het was zelfs zo erg dat regisseur Oliver Hirschbiegel op de set werd ontslagen en vervangen door James McTeigue. Dit is iets wat zelden tot bijna nooit gebeurd. Maar het verhaal gaat dus niet echt van de grond omdat de mensen achter de camera geen risico’s hebben genomen. Bij overmaat van ramp is dit zowat de slechtst gemonteerde Hollywoodfilm van de laatste 10 jaar. Voor wie interesse heeft, bekijk de originele Invasion of the Body Snatchers (1978) van Philip Kaufman.

2. Grindhouse: Planet Terror + Death Proof (2007)
Quentin Tarantino & Robert Rodriguez
Productioncost: $67 million - Worldwide Gross: $25,42 million (Weinstein)

Het was vernieuwend en ambiteus van de twee cineasten, maar de formule werkte niet. Meer dan 3 uur exploitation is iets teveel van het goede en dus werd de film opgesplitst in twee stukken maar het kwaad was al geschied. De mond-aan-mond reclame was vernietigend. Nochtans waren het geen slechte films. Beide hadden een fascinerende visuele stijl en uitzinnige scènes. Maar het zullen geen cultfilms worden. De betere van de twee films vond ik die van Planet Terror. Rodriguez heeft tenminste een echte hommage aan het grindhouse-genre gemaakt in tegenstelling tot QT die tevreden was met een vervelende chick flick, compleet met hilarisch over-the-top flitsende geweldsequenties, belachelijke dialogen, bloederige gore, doorgetrapte humor met machinegeweer-prothese, vermiste filmspoelen, en jawel: tetten!

1. Lucky You (2007) Curtis Hanson
Productioncost: $55 million - Worldwide Gross: $8,38 million (Warner Bros)

Met Curtis Hanson weet je nooit precies wat je kan verwachten. Een miserabele prent (8 Mile, The Hand That Rocks the Cradle) of een meeslepend drama (L.A. Confidential, Wonder Boys). En met deze Lucky You zorgt hij voor een nieuw dieptepunt. Er is geen beetje chemie tussen Eric Bana en Drew Barrymore. Hanson weet trouwens niet welk genre film hij aan het maken is: een romantische komedie of een drama. Maar er is zowel te weinig humor als te weinig drama om één van beide te zijn.

***Related Posts***
16/08/2011: Top Flop 2010
08/08/2011: Top Flop 2009
21/04/2009: Top Flop 2008
07/04/2009: Top Flop 2007
27/12/2006: Top Flop 2006

Acteur Eric Bana heeft talent (Munich), maar zijn filmkeuzes zijn niet altijd inspirerend. Meer nog, ze trekken geen volk naar de bioscoop. Maar nu pakt Bana uit met een documentaire over zijn passie met wagens, en in het bijzonder de Ford GT Falcon Coupe.

Ik heb wel iets voor motorsport en Top Gear blijft één van mijn favoriete non-fictie programma's. Toen ik de trailer bekeek van de docu was ik meteen verkocht en ik denk dat heel wat mensen ook wel verleid zullen worden door deze snelle trip. De film heet Love the Beast (2008).

Korte inhoud: Acteur Eric Bana is naast Hollywoodster ook een groot fanaat van auto's en racen. In deze documentaire belicht hij zijn al 25-jaar lopende liefde voor zijn allereerste auto: zijn Ford GT Falcon Coupe, bijgenaamd, The Beast. Na jaren restauratie met drie van zijn beste vrienden, hebben zij de auto ingeschreven in één van de gevaarlijkste en wreedste autoraces ter wereld, de Targa Tasmania Rally. Naast deze belevenissen gaat Bana op zoek naar enkele andere bekende grootheden en liefhebbers in de (race)autowereld zoals Jay Leno, Dr. Phil en Jeremy Clarkson.

Opmerkelijk aan de film is dat het geen star-power documentaire is zoals je had kunnen verwachten van een Hollywood-ster. Hollywood heeft hier niets mee te maken en alle aandacht gaat naar de passie van Bana, die met dit regiedebuut zijn Australisch accent niet wou wegmoffelen of alles niet wou opsmukken met visuele effecten. Als je de trailer bekijkt heb je de indruk een 70'ties docu te bekijken en gezien het onderwerp werkt dit wel. Het leuke aan deze prent is dat ook heel wat interessante figuren opduiken, gaande van Top Gear-presentator Jeremy Clarkson, de wereldberoemde psycholoog Phil McGraw en niemand minder dan Jay Leno.

Het is trouwens ook geen film die alleen maar snelle wagens in beeld brengt, maar er zit trouwens ook heel wat menselijk drama in, en daar kan je al flarden van oppikken in de trailer wanneer Bana crasht tijdens de Targa Tasmania Rally. Zelfs voor mensen die niets van wagens afweten denk ik dat deze prent ook wel voor hen toegankelijk is, meer nog dan een uitzending van Top Gear. Bekijk de trailer en laat me weten wat jullie hiervan vinden. Er is op dit ogenblik nog geen releasedatum bekend voor België.

Het enige wat ik nog wist van Henry VIII van Engeland uit de geschiedenislessen was dat ondanks zijn liefdeloos, egoïstisch en wreedaardig karakter, hij ook 6 vrouwen had, waarvan er twee onthoofd werden. Eén van die vrouwen is Anna Boleyn die in The Other Boleyn Girl (2008) prachtig wordt vertolkt door Natalie Portman. Het verhaal draait rond de 3-hoeksverhouding tussen Anna, haar zus Mary Boleyn en Henry VIII.

Korte inhoud: Tegen de achtergrond van een cruciale periode in de Europese geschiedenis, wordt in The Other Boleyn Girl het sensuele verhaal vol intriges, romantiek en verraad verteld over twee mooie zussen, Anne (Natalie Portman) en Mary (Scarlett Johansson) Boleyn. Gedreven door de blinde ambitie van hun familie, strijden ze om de liefde van de knappe gepassioneerde Koning Henry VIII (Eric Bana). Beide vrouwen zullen het bed van de koning delen, maar alleen degene waar Henry het meest van houdt zal op de troon komen te zitten en de macht krijgen als zijn Koningin van Engeland. Eén zus zal falen, en de ander zal een hoge prijs betalen voor haar succes.

Het eerste wat mij opviel bij het bekijken van de film was de moderne kleur-gecorrigeerde look van de film, dat misschien iets te mooi overkwam, voor een tragisch verhaal die zich op het einde van de Middeleeuwen afspeelde en waar verraad en bloedvergieten schering en inslag waren. Maar na een tijdje ben je geheel ondergedompeld in dit kostuumdrama en gecharmeerd door de krachtige en ingetogen vertolkingen van de vrouwen. Niet alleen de opportunistische Natalie Portman, maar ook diens moeder in de film, gespeeld door Kristin Scott Thomas, waren perfect gecast. Scarlett Johansson, die zichtbaar van de set komt van Girl with the Pearl Earring (2003) en zich klaar stoomt voor Mary Queen of Scots (2008), lijkt trouwens geknip voor dergelijke periode-films, maar zij werd hier een beetje opzij geduwd door haar medespeelster. Er is ook een rol weggelegd voor de talentvolle 21-acteur Jim Sturgess.

De cineast van The Other Boleyn Girl is Justin Chadwick, een ervaren tv-regisseur die met een BAFTA bekroond werd voor de regie van de succesvolle Dickens-adaptatie Bleak House voor de BBC. Het scenario werd geschreven door Peter Morgan, die al heel wat succesvolle titels op zijn naam heeft staan (The Queen, The Last King of Scotland) en tevens een televisieserie schreef genaamd Henry VIII in 2003.

Er was een tijd geweest waar periodefilms de ene oscar na de andere opstreek, maar deze tijd is ondertussen vervlogen en vervangen door prenten die barsten van de cgi. Verdient de film een Oscar? The Other Boleyn Girl is een bijzonder knappe prent maar zeker geen meesterwerk, en dat heeft volgens mij niet meteen iets van doen met de keuze van de regisseur, dan wel de "inmenging" van Hollywood die dit Engels verhaal misschien iets teveel wou kneden voor de smaak van een Amerikaans publiek. De productie lag in handen van BBC Films maar het geld kwam van Amerika en dus gingen oa. de 3 hoofdrollen naar niet-Engelse acteurs. Ik zeg er meteen ook bij dat de drie niet van de minste waren. Zowel Bana als Johansson hebben geen moeite met het Engels, enkel Portman sleurt dat opgezet accent mee uit V for Vendetta (2005), en dat is een beetje spijtig. Maar het verhaal is heel braaf, misschien iets te braaf voor mijn smaak. Ik had misschien wat meer wreedheid verwacht van Henry, wat meer billen van Mary en wat meer bloed en verraad van Anna. Ik had er zeker de mooie fotografie voor willen inruilen.

Het verhaal is onderverdeeld in twee stukken. Het eerste gedeelte is een romantisch melodrama over de rivaliteit tussen twee zussen die in de smaak vallen van de vorst. Het tweede gedeelte van de film raast doorheen een aantal historische feiten die min of meer van belang zijn voor deze periode (de creatie van de Kerk van Engeland, de clash met Katherina van Aragon en de rise & fall van Anna). Maar de film is geen geschiedenis les en mensen die opzoek zijn naar de diepe oorzaken van de breuk met Rome zullen deze in deze film niet aantreffen. Het accent ligt niet op hun publiek leven van de hoofdpersonages, dan wel op hun privé leven, ook al was deze uiteindelijk allesbehalve privé. Maar het eerste gedeelte, die zich minder bekommerd om het plot, is dus ook het meest ontspannende. En hoewel de rol van Portman eigenlijk in het eerste gedeelte heel onwelwillend overkomt, krijgt je meer sympathie voor haar naar gelang de film vordert, en dat is dan weer te danken aan de krachtige vertolking. Eric Bana aan zijn kant mag dan wel één van de hoofdpersonages zijn, maar van karakter-uitwerking is hier vrijwel geen sprake. De koning is letterlijk het object van verlangen en later van vrees, vanuit het standpunt van de zussen.

De dochter van Anna en Henry VIII kreeg de naam van Elizabeth, en bij deze zou je de film kunnen zien als een soort proloog op Elizabeth (1998) en The Golden Age (2007) met een overtuigende Cate Blanchett in de hoofdrol. Twee films die hun focus hebben gelegd op de hof-intriges en de internationale complotten, terwijl The Other Boleyn Girl eerder de menselijkheid tracht te benaderen via de haat-liefde verhoudingen. Toch ben ik ervan overtuigd dat indien de BBC zijn wil had doorgetrokken, de film veel langer zou worden met een stevige brok politiek. Of het een betere film zou zijn is natuurlijk een andere discussie.

***Related Post***
11/01/2008: Scarlett Johansson is Mary Queen of Scots

Ik had iets meer stijl en panache verwacht van de nieuwe Hulk-verfilming, The Incredible Hulk (2008) van regisseur Louis Leterrier. Het lijkt bij het zien van de trailer dat er weinig actie in de prent zet en we uiteindelijk op onze honger zullen blijven wat betreft de uitwerking van de personages. Slechter dan Hulk (2003) is mathematisch onmogelijk, maar hopelijk wordt deze toch iets beter. Hoewel ik de stank van Ang Lee zijn film nog niet helemaal is verdwenen. Misschien verwacht ik gewoon teveel van deze reboot. Misschien had ik verwacht dat Edward Norton het personage interessanter zou maken. Het ziet er allemaal stoer en tezelfdertijd nogal conventioneel uit. Maar indrukken kunnen wel eens bedriegen na het zien van een trailer.

Maar één ding is zeker, de actie-sequenties zijn ingespoten met genoeg testosteron om de gemiddelde kijker van zijn stoel te blazen en wellicht zal het geweld ook iets meer present zijn in deze “reboot”, zeker nu twee groene kolossen tegenover elkaar zullen staan. En wie is er niet gewonnen voor het idee om die twee te zien worstelen in de drukke straten van New York? En wie kan er iets op tegen hebben om acteurs als William Hurt, Tim Roth of Liv Tyler aan het werk te zien. Laten we eveneens hopen dat die laatste twee ook iets meer te zeggen hebben in de film, want in deze trailer zijn ze vrijwel spraakloos.

Ik ben zelf nooit een grote fan geweest van de Hulk. Ik vond het personage iets te oppervlakkig, op het randje van het infantiele, en wist al van in het begin dat een verfilming voor volwassenen geen peulschil zou worden. Als je het min of meer realistisch wil houden moet de cgi grenzen kunnen verleggen zoals de gorilla in King Kong (2005). Bij het zien van de trailer ben ik niet overtuigd. De Hulk ziet er niet beter uit dan in de Ang Lee versie. Maar nu, het zou kunnen dat er nog aan gewerkt moet worden en dat deze eerste trailer nog niet de versie is met de afgewerkte beelden…of wie weet…is dat hét…en hebben ze enkel de nieuwe generatie Hulk-poedels eruit geknipt … Noooooaaaarrrrrghhhh (turning green).

Jullie mening over de nieuwe Hulk-trailer …

***Related Posts***
17/09/2008: Geen Hulk meer voor Edward Norton
08/06/2008: Edward Norton krijgt geen writers-credit
17/04/2008: Geen ruzie op de set tussen Norton en Marvel?
15/03/2008: The Incredible Hulk … not so incredible.
25/01/2008: The Incredible Hulk reboot
06/05/2007: Liv Tyler in The Incredible Hulk
16/04/2007: Edward Norton is The Incredible Hulk
20/08/2006: Dominic Purcell in de running voor Hulk 2
06/07/2006: Hulk 2 zonder Eric Bana én zonder Universal
04/01/2006: Eric Bana en Hulk 2?

Ik ben nooit een geen grote fan geweest van het Marvel-personage Hulk, noch van de comic, noch van de tv-serie en al evenmin van de Ang Lee film Hulk (2003). Ondanks de mooie casting van Eric Bana en Jennifer Connelly kwam de film maar niet van de grond, met banale dialogen, houterig acteursspel, ronduit belachelijke scènes (met op de eerste plaats de scène met de gemuteerde poedels) en irritante split-screens. De 3D Hulk zag er bij momenten uit als een groene Gollum, en dat kon toch de bedoeling niet zijn. Maar bon, het personage op zich is niet zo interessant dat een Wolverine, Batman, Spiderman, … Maar van wat ik zie en lees over de nieuwe Hulk-reboot The Incredible Hulk (2008), … I like.

Het zou wel eens kunnen dat deze film de verrassing zal worden van 2008 – en dan vooral omdat heel wat mensen denken zoals mij en er eigenlijk niet zo heel veel van verwachten. Het positieve nieuws kwam er toen de studio duidelijk maakte dat ze niets met de eerste film te maken hadden. "No waiting around for the Hulk this time, you get the Hulk doing what the Hulk does in the first 5 minutes of the film." En dat is uiteindelijk wat we allemaal willen zien. De Hulk die tekeer gaat tegen rijkeluis-zoontjes, bullenbakken, vrachtwagens en commercial airliners. Maar ik kijk ook wel uit naar die echte Hulk-villain, The Abomination.

Korte inhoud: Dr. Bruce Banner (Edward Norton) probeert te leven met zijn alter-ego The Hulk, een groen, groot en enorm sterk wezen dat verschijnt als hij kwaad begint te worden. Dit is absoluut niet eenvoudig aangezien er horden mensen achter hem aan zitten die misbruik willen maken van zijn bijzondere krachten, en hij een normale relatie wil opbouwen met Betty Ross (Liv Tyler). Maar dan ineens verschijnt The Abomination (Tim Roth), een kwaadaardig en wild beest. Banner ziet zichzelf gedwongen zijn krachten te gebruiken om de stad te redden van dit afschuwelijke monster.

Er warden eerder geruchten de wereld ingestuurd dat het zou gaan om een vage sequel op de eerste film, maar daar is dus niks van aan, ook al staat er Hulk 2 bij de alternatieve titels op Imdb. Maar Edward Norton heeft nog maar eens bevestigd dat deze Hulk-film niets van doen heeft met de eerste film. De mensen van Coming Soon schreven het volgende:

"First off it’s utterly unrelated to that film. This is in no way a response to it or picking up from it. I think like Chris Nolan and those guys did with Batman, we just said: 'We’re going to start completely with our own version of this myth or saga.'"

While he said "no" to the role a couple of times until he was able to rewrite the screenplay, Norton now says the story will likely span more than one film. To me the whole thing was to envision it in multiple parts. We left a lot out on purpose. It’s definitely intended as chapter one."

Voilà, nu kunnen we op onze beide oren slapen en het nieuws dat het gemaakt is om er nog sequels van te maken klinkt veelbelovend. Nu moeten ze het personage nog geloofwaardig maken. Mijn enige vrees blijft echter dat de film in regie is van de Franse cineast Louis Leterrier (Transporter 2, Danny the Dog). De film zou bij ons moeten uitkomen op 16 juli 2008.

***Related Posts***
17/09/2008: Geen Hulk meer voor Edward Norton
08/06/2008: Edward Norton krijgt geen writers-credit
17/04/2008: Geen ruzie op de set tussen Norton en Marvel?
15/03/2008: The Incredible Hulk … not so incredible.
06/05/2007: Liv Tyler in The Incredible Hulk
16/04/2007: Edward Norton is The Incredible Hulk
20/08/2006: Dominic Purcell in de running voor Hulk 2
06/07/2006: Hulk 2 zonder Eric Bana én zonder Universal
04/01/2006: Eric Bana en Hulk 2?

Scarlett Johansson was in 2006 slechts te zien in de flauwe komedie The Nanny Diaries (2007), de rest van haar filmprojecten zijn verschoven naar 2008. Dat heeft misschien wel iets te maken met die debiele scenaristen-staking in Hollywood. OK, de scenaristen hebben het recht op een financiële compensatie voor de distributie van films en series op dvd's, internet en mobiele telefoons, maar de staking duurt nu wel belachelijk lang en het ziet er naar uit dat het op weinig goeds zal uitdraaien.

Ik heb niets tegen stakingen, van zolang ze geen derden opzadelt met de gevolgen, en in deze kwestie denk ik aan de middenstand (de machino’s, de electro’s, de make-up artists, de opnameleiders, …) en dat zijn meer dan 15’000 banen in de regio. Als projecten worden verschoven naar later omdat er geen script ter beschikking is, dan hebben die mensen ook geen werk. Trouwens zijn niet alle acteurs opgezet met de staking, vooral diegene die geen miljoenen verdienen zoals George Clooney en konsoorten die maar al te graag op de barricade staan. Komt daar nog eens bij dat ik het vervolg op mijn favoriete series wil zien (24, Desperate Housewives, …) en dus komt het ook de fans niet ten goede.

Maar om terug te keren naar Scarlett, de mooie dame zal binnenkort te zien zijn in het kostuumdrama Mary Queen of Scots (2008) van regisseur Phillip Noyce (Rabbit-Proof Fence, Dead Calm, The Quiet American). Wie verder in de film te zien zullen zijn is nog niet bekend. Het script is in handen van Jimmy McGovern, bekend van de Amerikaanse misdaadserie 'Cracker'. De opnames voor Mary Queen of Scots staan gepland voor april dit jaar en vinden, hoe kan het ook anders, plaats in Londen en Schotland.

Mary Stuart regeerde over Schotland vanaf 14 december 1542 tot 24 juli 1567. Zij was de dochter van koning Jacobus V en Marie de Guise, en is misschien de bekendste Schotse monarch, deels vanwege haar tragische levensgeschiedenis. Gedurende korte tijd was zij gehuwd met Frans II van Frankrijk, en als dusdanig gedurende zeventien maanden koningin van Frankrijk, tot aan de vroegtijdige dood van haar echtgenoot. Op haar 18e was zij al weduwe. In 1567 werd Maria afgezet door Schotse edellieden en opgevolgd door haar zoon. Na een mislukte opstand vluchtte Maria naar Engeland waar ze aanvankelijk als eregast werd onthaald. Als katholieke nicht van de protestantse koningin Elizabeth I van Engeland maakte ze echter aanspraak op de Engelse troon. Katholieken vestigden hun hoop op Maria als de rechtmatige erfgename van de troon en de Schotse koningin werd aldus een bedreiging voor Elizabeth. Maria was bijna twintig jaar lang opgesloten in het afgelegen kasteel Fotheringhay. Na een schijnproces werd zij ter dood veroordeeld en onthoofd.

Mary Boleyn in The Other Boleyn Girl (2008), een andere periodefilm (1530 na christus) die de driehoeksverhouding van Henry VIII met de twee Boleyn zussen, Mary en Anna (Natalie Portman), ontrafelt. Henry VIII had in totaal 6 vrouwen, waarvan hij er twee ervan liet onthoofden. Dat belooft alvast een boeiende prent te worden.

En Scarlett Johansson vertolkt binnenkort ook nog eens een andere Mary in een ander historisch kostuumdrama uit de 16e eeuw The Other Boleyn Girl (2008) van Justin Shadwick, waarin ook Natalie Portman en Eric Bana tezien zijn. De film vertelt het verhaal van de zussen Boleyn, Anne en Mary. Zij denken dat ze de liefde van hun leven aan het kille hof van de Tudors gevonden te hebben. Maar de spanningen tussen beide zussen lopen hoog op, wanneer zij beide van dezelfde man blijken te houden. De film komt in de bioscoop vanaf 12 maart 2008.

Steven Spielberg en ‘controversieel zijn’ lijken op het eerste gezicht niet meteen samen te gaan. We hebben het hier immers over één van de meest geliefde en gekende regisseurs die ons eerder al trakteerde op luchtige blockbusters zoals Indiana Jones, Jurassic Park, Jaws, ET, Catch me if you can, … Anderzijds heeft de man van één van de meest rakende Holocaust-films ooit gemaakt, waarvoor hij dan ook volledig terecht een Oscar kreeg. Schindler’s List blijft echter veilig politiek correct. Ieder rationeel mens is het er mee eens dat de massale Jodenvervolging onder geen enkel beding goed te praten is.

Bij Munich (2005) lijkt die partijdigheid verdwenen te zijn. Dagelijks worden we op het nieuws geconfronteerd met het blijkbaar eindeloze geweld tussen Joden en Palestijnen. In dit conflict kies je niet zo maar partij voor de ene of voor de andere. Misschien wel omdat het één van de meest complexe conflicten is. Beide volkeren hebben hun eigen redenen om hun plek aan de Jordaan op te eisen. Ook Spielberg, zelf een praktiserende Jood, blijft opvallend onpartijdig. Hij observeert, als een wetenschapper die zo objectief mogelijk de verschillende stadia van een escalerend proces wil beschrijven. In de taal van film laat hij zien hoe terrorisme en bloedvergieten alleen maar meer terrorisme en bloedvergieten oproepen. Er is geen typische overduidelijke moraalles, geen wijzende vinger; er zijn enkel de feiten die het publiek zelf moet plaatsen en interpreteren. Het feit dat de Joden de film als pro-Palestijns, en de Palestijnen de film als pro-Israëlitisch bestempelen, zegt al genoeg.

Korte inhoud: München, 1972. In de nacht van 5 september verschaft een commando van de Palestijnse organisatie Zwarte September zich toegang tot het Olympisch dorp, dringt binnen in het Israëlische paviljoen, doodt twee van zijn bewoners en neemt de negen anderen in gijzeling. 21 uur later zijn ze allemaal dood en 900 miljoen televisiekijkers hebben live het nieuwe gezicht van terrorisme leren kennen. Nadat ze elk compromis met de gijzelaars geweigerd hebben, start de regering van Golda Meir een ongekend harde represaillecampagne. Avner, een jonge Mossad - agent, staat aan het hoofd van een vierkoppig team dat belast wordt met het opsporen van de verantwoordelijken voor de terreurdaad...

Spielberg is ongetwijfeld een goed, of zelfs een zeer goed, regisseur, maar lang niet al zijn films zijn hoogvliegers? Munich is een beklemmende-prent en mag zeker gerekend worden tot één van zijn betere werken. In elke scène, in elke shot voel je het vakmanschap. De film staat nooit stil. Als het niet de personages zijn die bewegen, dan is het hun omgeving zoals flikkerende of kruipende schaduwen, donkerder kleurgebruik die je, net als bij Avner, naarmate de film verder gaat, minder en minder gemoedsrust gunnen. Paranoia en vermoeidheid beginnen toe te slaan. Nooit verliest de film haar vaart. Spielberg’s steeds bewegende regie laat dat simpelweg niet toe.

Allemaal goed en wel natuurlijk, maar als je als publiek niet kunt meeleven met de personages of de gebeurtenissen, kan zelfs voortstuwende regie de boel niet redden. Deze betrokkenheid hangt natuurlijk ook veel af van de acteursprestaties en het script. Eric Bana is erg overtuigend als Avner. Zijn overgang van gezonde en gelukkige Mossad-agent naar getormenteerd en emotioneel "wrak" is zeer indrukwekkend. Je ziet het licht uit zijn ogen verdwijnen; in de plaats verschijnt holle, lege vervolgingswaanzin. Geoffrey Rush en Ciarán Hinds zijn zoals altijd hun degelijke zelf en ook Daniel Craig en Matthieu Kassovitz ('Nino' uit Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain) laten zich niet van het scherm spelen. Mathieu Amalric, in de rol van Louis en Michael Lonsdale die zijn vader speelt, zetten ook voortreffelijke rollen neer.

Voor het script hebben Tony Kushner (jullie misschien bekend van het beklijvende Angels in America) en Eric Roth schitterend werk geleverd. Het objectieve karakter van de film staat enkele erg emotionele momenten niet in de weg, die doorheen de film steeds verder worden opgebouwd: van 'Avner' die een onschuldig praatje laat met de man die hij moet en gaat vermoorden tot een gesprek over het belang van culturele identiteit en het hebben van een thuisland met een PLO-terrorist (de tegenpartij!) Ironisch genoeg leeft 'Avner' op het einde zelf als uitwijkeling in de USA. Goed en kwaad worden nog verder verstrengeld wanneer ‘Avner’ en zijn team uiteindelijk zelf ook vergeldingsacties op poten zetten. Spijt of berouw komt, als het al komt, altijd te laat. Het benadrukt nog meer dat alles enorm snel uit de hand kan lopen. Dat lijkt ook de eindshot van die twee beroemde torens in New York te willen zeggen.

Had een andere regisseur over zo een explosief onderwerp een film durven/kunnen brengen? Zou het resultaat echter even genuanceerd zijn zonder hierbij de minste betrokkenheid van de kijker te verliezen? We betwijfelen het. Munich werd genomineerd voor 5 oscars (Beste Film, Beste Regie, Beste Script, Beste Montage en Beste Muziek) maar won geen enkele. Een spijtige zaak want de film verdiende minstens één beeldje, maar met films als Crash en Brokeback Mountain (2005) was de concurrentie groot.

Voor de mensen die verzot zijn op de Harry Potter-films is er The Golden Compass (2007), een fantasyfilm naar een roman van Philip Pullman met rollen voor Nicole Kidman, Daniel Craig, Kevin Bacon, Eva Green, John Hurt en Eric Bana. Een jeugdfilm, die zeker bepaalde volwassenen kan bekoren, uitgebracht door New Line, de maatschappij die ondermeer Lord of the Rings verfilmde. The Golden Compass wordt net zo adembenemend, als je tenminste op de trailer kunt afgaan.

En het zal trouwens de eerste “kinderfilm” zijn die geboycot zal worden! Niet in het communistische China, maar wel in het democratische Amerika, door de strenge katholieke kerkgenootschappen. De conservatieve organisaties 'Catholic League for Religious and Civil Rights' en de 'American Family Association' hebben namelijk grote bezwaren tegen de boeken alsook de auteur. Volgens het dagblad Toledo Blade zou Pullman namelijk zijn fantasy trilogie His Dark Materials vooral hebben geschreven om tegenwicht te bieden aan de christelijke boodschap in The Chronicles of Narnia (2005) van C.S. Lewis. Dat was ook succesvolle fantasyliteratuur voor de jeugd, met in de film een dramatische climax met een scène waarin een hoofdpersonage zichzelf opoffert voor de zonden van andere personages.

Volgens christelijke kranten en websites heeft de auteur toegegeven dat hij de Narnia boeken daarom met veel afgunst bekijkt. De Britse Pullman vindt het amusant dat conservatieve christenen zich zo afzetten tegen Harry Potter. "Mijn boeken zijn veel subversiever dan Harry Potter." Het personage Marisa Coulter bijvoorbeeld, mooi, maar boosaardig, werkt in de boeken voor het 'Magisterium', een organisatie die koste wat het kost wil voorkomen dat de waarheid wordt ontdekt over griezelige experimenten die op ontvoerde kinderen worden uitgevoerd. Het Magisterium bestaat ook in het echt: het is de Katholieke term voor de autoriteit van de kerk als het gaat om het verkondigen van het ware geloof. De Paus en de bisschoppen hebben volgens het magisterium altijd het gelijk aan hun kant.

En dan valt het in The Golden Compass nog wel mee, maar de twee volgende delen, The Subtle Knife (2009) en The Amber Spyglass, zijn steeds anti-religieuzer. Volgens Pullman gaan die boeken over "het doden van God". Vandaar dat de religieuze organisaties bedenkingen hebben tegen de boeken en de film. Maar volgens Pullman zouden ouders "hun kinderen moeten vertrouwen, lezen of bekijken van de boeken of de film leidt er niet automatisch toe dat ze veranderen in kleine monsters, of atheïsten of zo". Beoordeel zelf vanaf 5 december 2007 in onze zalen.

***Related Post***
17/07/2007: The Golden Compass foto’s en korte inhoud