De FilmBlog

Een andere film die onlangs te verkrijgen is op Blu-ray is die schitterende culthorror van John Carpenter, en misschien wel zijn beste film, The Thing (1982). We bevinden ons op het koude en verlaten Antarctica waar een afgelegen wetenschappelijk onderzoeksstation wordt opgeschrikt door een Noors onderzoeksteam die hun leven op het spel zetten om een Siberische husky te doden. Maar al snel blijkt de waarheid des te gruwelijker te zijn.

Het script is van one-hit-wonder Bill Lancaster en gebaseerd op het werk van one-hit-wonder John W. Campbell Jr.. Om niet te zeggen dat deze film een zuivere Carpenterfilm is.

Korte inhoud: Circa 100.000 jaar geleden stort op de Zuidpool een ruimteschip neer met aan boord een buitenaardse levensvorm die andere levensvormen imiteert. De buitenaardse levensvorm aan boord (the thing) bevriest in de sneeuw en wordt in de winter van 1982 gevonden en ontdooid door een Noors onderzoeksteam. Het ding richt een slachting aan in het Noors onderzoeksstation en gaat er hierna in de vorm van een hond vandoor met twee overlevende Noren op de hielen. De twee Noren vinden de dood waarna het Ding in contact komt met een Amerikaans team in hun eigen onderzoeksstation. R.J. MacReady (Kurt Russell) en de dokter Blair (Wilford Brimley) ontdekken na verloop van tijd de ware aard van het Ding. Onwetend van het feit welke teamleden onder hen al ‘besmet’ zijn besluit het team de strijd met het Ding aan te binden om te voorkomen dat het al het leven op aarde zou overnemen.

De film heeft op zich wel iets weg van het werk van David Cronenberg, vooral het biologische aspect en de metabolische transformaties. Je moet er een sterke maag voor hebben, want er zitten nogal wat gortige scènes in, en de beklemmende muziek van Ennio Morricone maakt je nog meer gespannen. De buitenaards wezen blijkt de identiteit van zijn slachtoffers letterlijk te kopiëren, en na de transformatie kan je bijna niet het verschil maken tussen aards en buitenaards. Het weze kan ook op elk moment van vorm veranderen of zich vederzetten met slechts een paar lichaamsdelen. Dit schreeuwt natuurlijk om speciale effecten waar de kijker dan ook niet lang op hoeft te wachten. Wanneer het wezen bij verschillende gelegenheden op vernietigende wijze losbarst, komt op onmiskenbare wijze zijn buitenaardse aard tot uiting: messcherpe rijen tanden in een zich opengesperde maag die de armen van een teamlid afbijten. En er zit nog veel meer fraais is en dat allemaal zijn voornamelijk old school animatronics van de hand van Roy Arbogast en make-up artist Stan Winston.

Dit is trouwens één van de betere rollen van Kurt Russell die een beetje symbool staat voor de Amerikaanse rebelse held (mét cowboy-hoed). Zijn charisma is dermate groot dat hij de natuurlijke, en niet officieel benoemde, leidersfiguur wordt waar de overige naar luisteren en die de bevelen uitdeelt waarbij de officiële leider als vanzelfsprekend door iedereen gepasseerd wordt. Een andere opvallende rol is weggelegd voor de bioloog Blair, gespeeld door Wilford Brimley die we oa. Kenn van Cocoon (1985), die als eerste beseft wat voor gevaar zich in hun midden geïnfiltreerd heeft. Hij maakt amok om het Ding desnoods door vernietiging van het hele team te doden maar wordt voortijdig door de andere teamleden buiten gevecht gesteld. Zijn inzichten blijken pas later de enige mogelijke oplossing.

Is de film verouderd? Wel je merkt wel dat het een eighties-film is, maar dat is ook juist de charmes van The Thing. Om nog maar het voorbeeldje te geven van de animatronics, die op vele vlakken veel overtuigender zijn dan de nieuwste cgi-technieken in meer recente horrorfilms. De speciale effecten op zich maken deze film al de moeite waard, waarnaast ook het intrigerende paranoïde en claustrofobische verhaaltje.

Op de Blu-ray zelf kan je trouwens genieten van heel wat extras, gaande van film-commentaar tot bloopers en artwork. Maar bovenal kan je genieten van perfecte beeld en geluidskwaliteit.

Een paar maanden geleden heb ik mijn licht geworpen op de Nike-spot ‘Take it to the Next Level’ van Guy Ritchie, nu is er een nieuwe tv-spot van de hand van niemand minder dan David Fincher. Fincher en Ritchie zijn eigenlijk elkaar tegenpolen en dat is zeker te zien in de spotjes. Om het zwart/wit te stellen wil Fincher verbluffen met zijn beelden (net zoals regisseurs als Michael Bay of Ridley Scott) en Ritchie is iemand met veel gevoel voor humor die met zijn beelden hip en stijlvol is (net zoals regisseur als Quentin Tarantino, Michael Gondry of Wes Anderson).

Toch valt op dat in tegenstelling tot de spot van Guy Ritchie, de auteur van deze “Fate” spot niet meteen herkenbaar is. Het kon evengoed gemaakt zijn door een populaire Franse reclame-regisseur met een voorliefde voor low-angle camera bewegingen. Maar het ziet er allemaal wel schitterend uit. Gedraaid op de nieuwe 4k Red Camera door Emmanuel Lubezki (Children of Men) en op een Bandini remix van Ennio Morricone’s Ecstasy of Gold uit The Good, the Bad and the Ugly (1966). Het is in ieder geval een verbetering op de Leave Nothing spot van Michael Mann. Enjoy!

***Related Post***
08/05/2008: Take It To the Next Level van Guy Ritchie

We zitten ondertussen aan onze 7e BlogTalk editie, en naast onze regulars, Sine, Karen, Matula en Horst, mogen we een nieuw lid in onze groepje verwelkomen, nl. Lachesis Benton van de Cinemageek blog.

Lachesis is zelf iemand die specifieke interesse heeft in filmmuziek. Dus, hebben we besloten om deze keer onze persoonlijke TOP 10 van onze favoriete filmscores kenbaar te maken. Het gaat hier dus wel degelijk over filmscores en dus geen soundtracks. Vergeet in ieder geval niet jullie commentaren toe te voegen en eventueel jullie favoriete filmscores kenbaar te maken. Als jullie opzoek zijn naar een knappe site over filmmuziek dan raad ik de site van Arvid Fossen aan: filmmuziek.be.

Ik heb thuis mijn eigen collectie aan filmmuziek. En 's avonds vind ik het heerlijk om, met een goed boek, te genieten van filmmuziek op de achtergrond. Dat kan gaan van rustgevende muziek zoals de score van K-Pax (2001) van Ed Shearmur, Mulholland Dr. (2001) van Angelo Badalamenti, Edward Scissorhands (1990) van Danny Elfman, Traffic (2000) van Cliff Martinez of White Oleander (2002) van Thomas Newman tot de iets meer geladen filmscores zoals 1492: Conquest of Paradise (1992) van Vangelis of zelfs de geslaagde Gladiator (2000) score van Hans Zimmer, of die van The New World (2005) van James Horner en Lisa Gerrard. Ik ben zelfs de laatste tijd steeds meer aangetrokken tot de muziek van Batman Begins (2005) van Zimmer en James Newton Howard. Go figure.

Sorry voor Marco Beltrami, Bernard Herrmann en Jerry Goldsmidt. Ik ben een grote fan, maar ik heb mijn favorieten opgemaakt uit scores die je ook gemakkelijk kan beluisteren zonder de film erbij te moeten zien. Het was een moeilijke bevalling, maar hier is dan uiteindelijk mijn top 10:

10. Midnight Express (1978) Giorgio Moroder
Deze Italiaanse ex-muziekproducent van het discotijdperk, Giorgio Moroder (66), is me een rare kwiet. Het is niet alleen in staat om van klassieke instrumentale muziek over te springen naar pure elektronische muziek, maar doet dit tevens in hetzelfde nummer, en laat dit huwelijk ook perfect werken. En als dit werkt krijg je meteen ook vuurwerk, en dat mocht blijken want voor Flashdance (1983), Top Gun (1986) en Midnight Express (1978) mocht hij telkens met de Oscar naar huis. Die laatste blijft voor mij nog steeds zijn meest geslaagde compositie. Ja, zelfs aangrijpender dan zijn score voor Scarface (1983).

Het 8 minuten lange nummer Chase zal iedereen wel kennen, maar wat mij bijzonder heeft geraakt waren die atmosferische en dreigende muzieknummers vol met Turkse invloeden, die een perfecte samenhang vormt met die brutale intensiteit die Alan Parker in zijn film stak en die een niet zo fraai beeld schetsen van Turkije. De eerste paar seconden in dit fragment geven daar een beeld van, maar nadien is dit muziekstuk verneukt door een arrangeur die er beter met zijn poten af had gebleven. Dit laatste gedeelte van het fragment zit dus ook niet in de film, de eerste paar seconden wel, maar dan meer uitgebreid. Let dus op als jullie de muziek willen kopen, om wel degelijk de oorspronkelijke filmmuziek te nemen, en niet de promo-versie.

9. The Mission (1986) Ennio Morricone
Ik heb een aantal cd’s liggen van Morricone en er zijn heel wat nummers waarvan ik gewoon kippenvel van krijg, maar ook nummers die mij compleet onderdompelen in die typische over-the-top spaghetti western-sfeer, waarvoor hij doorgaans het meest bekend voor is. Maar de Italiaanse Morricone heeft ook heel wat onvergetelijke muziek geschreven voor thrillers en Franse politiefilms. Laat het me zo stellen, Morricone heeft meer filmmuziek geschreven dan al de filmscores van zijn tijdgenoten samengeteld! Hij kreeg 5 oscarnominaties, maar mocht tot op vandaag de dag nog geen beeldje in ontvangst nemen. Ik hoop dat de Honorary Award nog wat mag uitblijven en dat de 77 jarige man zijn erkenning mag krijgen voor Leningrad (2006) of La Sconosciuta (2006) van Bafta en Palm-winnaar Giuseppe Tornatore.

De muziek die ik geregeld beluister is die van The Mission (1986). De muziekscore inkapselt het conflict van de 18e eeuwse Jezuïeten die de Indiaanse inboorlingen trachten te bekeren en de conquistadores die ze eigenlijk willen dwingen tot slavernij of uitroeien. Het is dan ook een epische score die zowel emotioneel als groots uit de hoek kan komen. Het typische aan de muziek van Morricone is zijn creativiteit. Zo steken er liturgische koorstemmen in, die worden gealterneerd met Indiaanse fluiten en tromgeluiden, en Spaanse gitaar-elementen. En dit gebeurt soms in één en hetzelfde nummer, die het drama van deze cultuurclash in de verf zet. The Mission zal één van de meest memorabele filmscores blijven in de geschiedenis van de 7de Kunst. (The Mission dvd)

8. The English Patient (1983) Gabriel Yared
Uiteraard zal mijn appreciatie voor deze muziek, en dat zal zeker ook wel het geval zijn voor andere keuzes, ten dele te maken hebben met de kracht van de film. Maar, wanneer je deze muziek (fragment 1 en fragment 2) zou vervangen door andere filmmuziek, zou je meteen merken dat The English Patient (1996) een groot deel van zijn charmes zou verliezen. Wat mij bijzonder raakt in deze score is hoe de Libanese componist Yared (56) het thema van 'het lot' en 'de passie' met evenveel subtiliteit benadert als dat Anthony Minghella zijn film heeft geregisseerd. Opmerkelijk is de culturele mozaïek in de film die men ook kan terugvinden in de muziek, en dan in het bijzonder met de stem van de Hongaarse folk-zangers Marta Sebestyen. (The English Patient cd en The English Patient dvd)

7. Road to Perdition (2002) Thomas Newman
In tegenstelling tot heel wat mensen vind ik Road to Perdition (2002) van Sam Mendes een betere film dan zijn fel bejubelde American Beauty (1999). En hetzelfde geldt voor Thomas Newman die beide filmscores heeft geschreven.

In tegenstelling tot wat men hier kon verwachten van Newman, is deze score al even klassiek als de film. Geen plaats voor veel experimentalisme, maar wel ruimte voor knappe orkestrale composities. Het hoofdpersonage uit de film (Tom Hanks) heeft Ierse roots en dat laat zich ook horen met de typische fluitklanken, afgewisseld met donkere, angstwekkende, mysterieuze, bedreigende en melancholische nummers met geweldige piano- & vioolbegeleiding. Na het zien van de film wist ik meteen dat Thomas Newman één van mijn favoriete componisten zou worden. En wat zag ik enige tijd later, Thomas Newman had zelfs de muziek verzorgd voor mijn favoriete serie ”Six Feet Under”. (Road to Perdition dvd)

6. The Thin Red Line (1998) Hans Zimmer
Hans Zimmer heeft heel wat knappe en innoverende filmmuziek gemaakt, hoewel de meeste van zijn composities vandaag de dag heel gedateerd in de oren klinken. Maar dat heb je wel vaker met elektronische muziek. Hoe dan ook ben ik nog helemaal in de wolken van mijn special edition import CD van Black Rain (1989). Ook de muziek van Gladiator (2000) is opmerkelijk. Maar de muziek van Zimmer die me is bijgebleven is die van The Thin Red Line (1998).

Terrence Malick heeft alle verwachtingen die je zou kunnen hebben bij een oorlogsfilm overboord gegooid en dat is zelfs ook te merken in de muziek van Zimmer. Geen militaire klanken (met trommelgeweld) zoals we dat van Zimmer gewend zijn (The Rock, Crimson Tide), maar hypnotiserende kosmische surreële klanken, zachte - poëtische muziek-orchestraties, dreigende atmosferische stukken en hemelse koorstemmen. De muziek is al even langzaam als de film en de fragmenten hierboven kunnen de kracht van de muziek nauwelijks benaderen, maar ik heb geen langere fragmenten gevonden. (The Thin Red Line dvd)

5. Lawrence of Arabia (1962) Maurice Jarre
Ik heb een zwak voor epische filmscores en al bij de ouverture van deze bijna 4 uur lange Lawrence of Arabia (1962), kreeg ik kippenvel. Ik zou urenlang kunnen praten over de ambitieuze film, over de Britse excentrieke officier die de Bedouin stammen uit Arabië bij elkaar bracht in de strijd tegen de Turken tijdens de Eerste Wereldoorlog. En dan in het bijzonder over de visuele fotografische pracht, het oog voor historisch detail, de scherpzinnige psychologische nuances en de buitengewone cast. Maar er zijn bijna geen woorden om de genialiteit van de score te omschrijven. De muziek van Jarre verwoordt perfect de grootsheid van die uitgestrekte, meedogenloze en oneindige woestijnvlaktes met zijn zanderige blauwe hemel, blakende zon en mirages.

De score is zowel meeslepend als exotisch, episch en mysterieus die ons geheel onderdompelt in de pracht van de Arabische cultuur en vertaalt ook perfect datgene wat het hoofdpersonage zo heeft aangetrokken. Een ware botsing tussen het militaire triomfantalisme van de Britten en de culturele trots van de Arabieren. Buitengewoon fascinerend. (Lawrence of Arabia dvd)

4. The Lord of the Rings (2001) Howard Shore
Niet alleen is de trilogie van The Lord of the Rings een knap meesterwerk, maar ook deze epische filmscore mag best beschouwd worden als één van de grote filmscores uit onze filmgeschiedenis en heeft zelfs trekjes van Wagner's Nibelungen saga. De compositie van Howard Shore is simpelweg adembenemend. Wat ik zo schitterend vind aan deze score is dat je ze kan beluisteren los van de film, maar dat de filmbeelden toch in je geest zullen opduiken wanneer je naar de muziek luistert.

Jackson koos voor Howard Shore, de componist van Cronenberg en David Fincher, omdat hij op zoek was naar iemand die ervaring had met de donkere en lugubere kant van muziek (The Fly, Se7en, Silence of the Lambs, The Client). Maar wat hij misschien nog meer op het oog had was dat Howard Shore muziek maakt in een opera-stijl (fragment 1 & fragment 2). En hij schreef uiteindelijk 11 uur muziek, onderverdeeld in 3 stukken. In de muziek steken ook heel wat kleinere thema’s die verbonden zijn met tal van personages: de Hobbits, de Ringwraiths, Gollum,… En ook de stem van Enya past perfect binnen het geheel. (Lord of the Rings dvd-box ‘extended version’ en Lord of the Rings cd)

3. Snow Falling on Cedars (1999) James Newton Howard
Snow Falling on Cedars (1999) is een buitenbeentje in deze lijst. Als er één componist is wiens werk ik een beetje volg, dan is het wel dat van James Newton Howard (Batman Begins, The Village, Unbreakable, The Devil’s Advocate, Primal Fear, Collateral), die telkens weer emotionele, gevoelige, dramatische en vaak donkere scores kan brengen. En één score die er voor mij een beetje uitsteekt is deze score. Net zoals Hans Zimmer vond hij een manier om synthesizer en klassieke muziek met elkaar in harmonie te brengen, en deze orkestrale, elektrische, met koorzang beladen etnisch instrumentale filmscore is daar een uitstekend voorbeeld van. Het is muziek de basis heeft gevormd voor de filmmuziek uit de 21e eeuw.

Je bent altijd voor een stuk beïnvloed door de film, maar ook hier is de filmmuziek zo visueel dat we gemakkelijk zonder kunnen. We worden meteen meegesleurd in een vrieskoud, melancholisch, meeslepend, dramatisch, donker winterlandschap. De Japanse muzikale accenten (Japanse fluit, gongs, …) vormen een hybrid geheel met die westerse orkestbezetting. Het is geen revolutionair concept maar het werkt zo goed zowel als losstaande muziek als bij de interactie met de beelden van Scott Hicks. Als je jezelf wil verwennen, laat een warm bad lopen, steek wat kaarsen op, zet de gsm af en geniet van een paar momenten van zuivere rust. Maar naast die rust brengt de score je ook in verroering met opera-achtige composities.

2. Star Wars (1977) John Williams
Hoeveel woorden zijn al niet versleten over deze saga en zijn uit de kluiten gewassen symfonische score. Hoe dan ook, blijven de eerste 3 films een mijlpaal in de filmgeschiedenis en de muziek, die zijn inspiratie zocht in de romantisch-Russische periode uit het begin van de 20e eeuw, heeft daar voor een groot stuk mee te maken. John Williams, gekend voor zijn thematische filmscores, zet met Star Wars alle registers open voor een avontuur met epische proporties die zal uitgroeien tot een van de meest bekende filmscores ooit.

Je kan de film perfect volgen enkel door te luisteren naar de muziek. Je staat nooit stil bij de complexiteit van de compositie en wordt na een triomfale intro geleid met een zachte fluit solo naar een dominante passage waarin een rebelschip wordt achterna gezeten door een Imperiale Starcruiser. Daarna maakt Darth Vader zijn intrede en ben je meteen verkocht. De muziek reist verder naar diverse planeten en ontmoet et verschillende volkeren. Elk belangrijk personage in de film krijgt ook zijn eigen thema en juist die verscheidenheid zorgt voor een fantastische en onvergetelijke filmervaring. Ook de muziek uit de prequels moeten zeker niet onderdoen voor de oorspronkelijk score, met schitterende passages zoals Duel of the Fates, Love Pledge, Jango’s Escape en Anakin’s Dark Deeds. (Star Wars trilogy dvd en Star Wars trilogy cd)

1. E.T. the Extra-Terrestrial (1982) John Williams
Maar mijn favoriete filmscore blijft nog steeds die van E.T. the Extra-Terrestrial (1982), een film die ik als veel te kleine pagadder nog heb gezien in de bioscoop. De score ligt in het verlengstuk van Close Encounters of the Third Kind (1977), maar gaat met dit verhaal van vriendschap en verlies nog een stap verder in de emotionele beleving en raakt ons in het diepste van onze ziel. We worden ondergedompeld in een akelige, mysterieuze, spannende, speelse wereld vol met dromen, liefde en vriendschap die terugblikken naar onze kindertijd.

De geniale eindscore uit deze klassieke symfonie, waar naartoe wordt opgebouwd, is zo emotioneel geladen en meeslepend dat ik me geen andere scène voor de geest kan halen met zo’n enorme impact. De muziek, samen met de beelden, konden een traan doen opwekken en on cue doen laten vallen. Geen enkel cinema-afscheid was zo overweldigend als toen John Williams deze schreef voor E.T. en deze tijdloze score blijft in mijn ogen nog steeds onovertroffen. (E.T. ‘collectors’ dvd)

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
BlogTalk #9: Top 10 Beste & Slechtste films uit 2006
BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
BlogTalk #11: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

***Related Top Lijstjes***
12/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in films
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
15/05/2006: Top 5 Duurste Film
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De ‘Hero’ Top 50
30/09/2005: De ‘Villain’ Top 50
29/09/2005: Top 25 Most Memorable Filmscores
10/07/2005: All Time Top 10
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici

Het BlogTalk team, Sine, Karen, Matula en mezelf, hebben zich deze keer gebogen voor hun 6de Movie BlogTalk over hun favoriete jaren 80 films. Great Scott ! Een lijstje opmaken van de beste films uit de jaren '80 is niet zo eenvoudig zoals het lijkt. Er zijn honderden films die je met veel gemak zou kunnen nomineren. We hadden eigenlijk onze favorieten moeten indelen in beste komedie, beste horror, beste hairstyle, de foutste film uit de jaren ’80,… Maar hé, we zijn hier om te blijven dus kunnen jullie van ons nog veel lijstjes verwachten. Suggesties zijn altijd welkom. Commentaren in de voorziene box trouwens ook.

We laten bij deze de Gremlins, Terminators, Ghostbusters en Rambo’s op jullie los, met de typische synthesizer muziek, de 1.21 jigawatts en de Madonna-netkousen. Neen, hier is geen plaats voor intieme Waalse drama’s (alsof daar ergens wel plaats voor is). Geen geleuter, hier volgen mijn All Time Top 80ties Movies:

10. The King of Comedy (1983) (Martin Scorsese)
Scorsese heeft heel wat knappe films gemaakt in de jaren '80, en deze film is misschien één van zijn minder bekende. The King of Comedy is een wel bijzonder grappige en uiterst originele satire met een schitterende Robert De Niro (Rupert Pupkin), een uitstekende Sandra Bernhard en een onvergetelijke serieuze Jerry Lewis die in deze film misschien wel zijn beste acteerprestatie neerzet. De film parodieert de celebrity-cultus en is vandaag de dag nog steeds zeer actueel.

9. Scarface (1983) (Brian De Palma)
Ik had eigenlijk gemakkelijk dit lijstje vol kunnen zetten met Brian De Palma films, maar heb uiteindelijk gekozen voor zijn meest representatieve 80ties film, Scarface, een ultra-gewelddadige remake van de gangsterklassieker van Howard Hawks uit 1932. Subtiel kan je de film niet noemen maar let maar eens op de stilistische kwaliteiten, de karakterstudie en de onversneden acteerprestaties in deze anti-Godfather film: we zien een keiharde Al Pacino (Tony Montana), een super sexy Michelle Pfeiffer en een aanstekelijke Mary Elizabeth Mastrantonio die het recht opeist om zichzelf te vernietigen. Dit alles in een met neon bezet nightclub-atmosfeertje. De Palma heeft in zijn jeugd een overdosis Hitchcock geslikt, maar in deze film zijn de knipoogjes naar de meester tot een minimum beperkt en krijg je liters bloed, vuurspuwende machinegeweren à volonté en een diepe perceptie in de wereld van een crimineel. Wat wil je nog meer. (Scarface DVD Special Edition)

8. Angel Heart (1987) (Alan Parker)
Nog een film waarvan de beelden me een tijdje hebben achtervolgt. Opnieuw met Robert De Niro, een erotische Lisa Bonet, maar vooral een Mickey Rourke die schittert in deze unieke moderne thriller die de films van David Fincher en vele andere moderne cineasten sterk zullen beïnvloeden. Angel Heart is een afdaling naar de hel in een met kippenbloed besmeurde occulte atmosfeer en geregisseerd door een groot regisseur die zowel een meester is in thrillerfilms (Midnight Express) en drama's (Angela’s Ashes). Twee belangrijke ingrediënten in deze film.

7. Rain Man (1988) (Barry Levinson)
Het duo Tom Cruise en Dustin Hoffman hebben het niveau van vele roadmovies opgekrikt. Weinig jaren 80 films kan je vandaag nog zien zonder schaamrode wangen te krijgen, maar Rain Man hoort daar niet bij. Ook de sfeervolle Hans Zimmer muziek mag er best wezen. De film kreeg een oscar voor Beste Film, Beste script, beste regie en beste acteur (Hoffman). Cruise kreeg zelfs geen nominatie voor de film, hoewel hij hier opnieuw de pannen van het dak speelt.

6. Witness (1985) (Peter Weir)
Neem een basis-concept en draai het in een adembenemende thriller, een hartverwarmende romance, en een verrassende karakterstudie van twee mensen die leven in twee totaal verschillende werelden, en je krijgt een stevige prent. Harrison Ford speelt er een ruige detective uit New York die een jonge Amish gezin zal moeten redden van een zekere dood. Witness is één van de best geschreven scenario’s uit de jaren 80’.

5. The Thing (1982) (John Carpenter)
Een uitstekende film over paranoia, met een groep ontdekkers in de Zuidpool die een kamp vinden waar een UFO werd geborgen. Horrorfilms zijn zelden zo goed als deze film. Je zit nagelbijtende te kijken van het begin tot einde en de lugubere Ennio Morricone muziek maakt alles nog eens ijzingwekkender. Zeker een van de betere Carpenter films en laat je dromen dat Carpenter ooit nog eens zijn oude vorm zal terugvinden. In de film kunnen we naast de afschuwlijke monsters ook genieten van een Kurt Russell met een stevige baard en cowboy hoed.

4. Blood Simple (1984) (Joel & Ethan Joel)
De complexe voorliefde van de Coen Bothers voor het surreële maakt van elke seconde uit deze neo-film noir een moment van puur genot. Een uiterst bizar en tezelfdertijd briljant scenario met zalige vertolkingen van John Getz, Frances McDormand en M. Emmet Walsh. Net zoals vele Brian De Palma films is deze prent beïnvloed door de meester van de suspens, Alfred Hitchcock. Nog even duister en zwartgallig als 25 jaar geleden en dat heeft alles te maken met de genialiteit van zowel Ethan als Joel Coen. (Blood Simple DVD – Director’s Cut)

3. Blade Runner (1982) (Ridley Scott)
En hier zijn we aan mijn Top 3 gekomen, te beginnen bij een andere neo-noir film van de meester-regisseur Ridley Scott. De making of Blade Runner boeken zou een essentieel onderdeel uit het studiepakket van een filmstudent moeten zijn. Blade Runner is een studie van het mens zijn, onze ontwikkeling en evolutie. Zonder enige twijfel de meest invloedrijke film van zijn generatie met geweldige vertolkingen van Harrison Ford, Rutger Hauer, Sean Young en Daryl Hannah. En Uiteraard is er ook die onvergetelijke muziek van Vangelis. (Blade Runner Soundtrack)

2. Indiana Jones: Raiders of the Lost Ark (1981) (Steven Spielberg)
Wat mij betreft nog steeds de beste Steven Spielberg film. Voorzichtigheid, perfectie en nobel gedrag zijn niet meteen besteed aan Indiana (Harrison Ford), en dat maakt het personage des te aantrekkelijker. Raiders is een klassieke avonturenfilm op zijn best met Oud-Testament spiritualiteit, spetterende stoere actie-scenes en een satirische kaakslag op het Nazi fascisme. De film heeft trouwens veel betere one-liners dan alle James Bond films samen. Jammer genoeg krijgen we dergelijke kwaliteit-summer-blockbusters nog maar zelden meer te zien. (Indiana Jones Trilogy DVD)

1. Star Wars V: The Empire Strikes Back (1980) (Irvin Kershner)
Een technisch virtuoos en geniaal meesterwerkje, met een Irvin Kershner die datgene voor zijn rekening neemt waar Lucas vreselijk in is: namelijk acteursregie. De film heeft bijgevolg geen markante zwaktes. Star Wars V is de best geschreven en best geregisseerde film uit de twee trilogieën. Een diepgaand, duister en volwassen Hamlet verhaal die zich afspeelt "in a galaxy far, far away" met een scenario die gemakkelijk de bijbel zou kunnen vervangen. Dit alles met geweldige personages vertolkt door ijzersterke acteurs. Ja, dit is de 4de film met Harrison Ford. (Star Wars Trilogy DVD – Digitally Remastered)

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
BlogTalk #9: Top 10 Beste & Slechtste films uit 2006
BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
BlogTalk #11: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

***Related Top Lijstjes***
12/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in films
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
15/05/2006: Top 5 Duurste Film
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De ‘Hero’ Top 50
30/09/2005: De ‘Villain’ Top 50
29/09/2005: Top 25 Most Memorable Filmscores
10/07/2005: All Time Top 10
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici

Hier zijn voor jullie een paar knappe commercials die ik onlangs heb gezien. Het eerste spotje is er een voor het biermerk Tui, waarin een voice-over ons vertelt over de evolutie van het brouwproces. Klik hier.

Dit is een schitterende tv-spot voor Nissan van TBWA Londen in perfecte spaghetti-western stijl op muziek van Ennio Morricone uit For A Few Dollars More. Klik hier

Met de Kill Bill films van Tarantino is hier ook een leuke spot van Bud Light over de kunst van een biertje te schenken. Klik hier.

Dit is een van de beste spotjes uit 2005. Het is een spot gemaakt door het 3D-animatie huis Framestore voor het biermerk Guinness. 500’000’000 jaar in een 50 seconden spot. Klik hier

Als afsluiter zijn hier nog wat grappige filmpjes: Budweiser top less, de nieuwe Chinese Boys band en een tv-spot in volledige Tim Burton stijl.

***Related Commercial Posts***
06/05/2006: George Clooney heeft een leuke bijverdienste
07/09/2005: Impossible Field van Addidas
07/06/2005: Reclamemakers liegen
06/06/2005: Het leven volgens Oliviero Toscani
20/04/2005: We is Me, klassiek en smaakvol
21/02/2005: Reclame vs. Clip
08/02/2005: Robert De Niro in reclamespot geregisseerd door Martin Scorsese
26/10/2004: Beschamende tv-spotjes met Bruce Willis en andere filmsterren

Als jullie van filmlijstjes houden dan is hier een top 25 lijst van het American Film Institute (AIF) met de Meest Memorabele Filmscores aller tijden. Men spreekt hier dus niet van "de beste", maar daar ruikt het inderdaad wel een beetje naar.

Deze lijst werd samengesteld na ondervraging van 500 artiesten, componisten, muzikanten en critici of ‘mensen die het zouden MOETEN weten’. Het blijft een subjectieve appreciatie en uiteraard zijn ze de meest recente uitgaven compleet uit het oog verloren bijvoorbeeld een Gabriel Yared (The English Patient), een Danny Elfman (Batman, Edward Scissorhands), een Hans Zimmer (Gladiator),… maar het is zo leuk om eens te lezen dat Star Wars nog steeds aan de top staat in verschillende filmlijstjes.

Toch zou ik zo niet meteen weten met welke filmscores ik de meer recente versies zou willen inruimen. Wees eerlijk en vertel me even hoeveel filmscores jij uit deze lijst kan neuriën…

1 STAR WARS 1977 John Williams
2 GONE WITH THE WIND 1939 Max Steiner
3 LAWRENCE OF ARABIA 1962 Maurice Jarre
4 PSYCHO 1960 Bernard Herrmann
5 THE GODFATHER 1972 Nino Rota
6 JAWS 1975 John Williams
7 LAURA 1944 David Raksin
8 THE MAGNIFICENT SEVEN 1960 Elmer Bernstein
9 CHINATOWN 1974 Jerry Goldsmith
10 HIGH NOON 1952 Dimitri Tiomkin

11 THE ADVENTURES OF ROBIN HOOD 1938 Erich Wolfgang Korngold
12 VERTIGO 1958 Bernard Herrmann
13 KING KONG 1933 Max Steiner
14 E.T. THE EXTRA-TERRESTRIAL 1982 John Williams
15 OUT OF AFRICA 1985 John Barry
16 SUNSET BLVD. 1950 Franz Waxman
17 TO KILL A MOCKINGBIRD 1962 Elmer Bernstein
18 PLANET OF THE APES 1968 Jerry Goldsmith
19 A STREETCAR NAMED DESIRE 1951 Alex North
20 THE PINK PANTHER 1964 Henry Mancini
21 BEN-HUR 1959 Miklos Rozsa
22 ON THE WATERFRONT 1954 Leonard Bernstein
23 THE MISSION 1986 Ennio Morricone
24 ON GOLDEN POND 1981 Dave Grusin
25 HOW THE WEST WAS WON 1962 Alfred Newman

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss

***Related Top Lijstjes***
05/04/2007: Top 10 Beste Folterscènes
19/03/2007: Top 10 Hollywood Models
27/12/2006: Top 10 Flops van 2006
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
24/10/2006: Top 50 Biggest Hollywood Disaster
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in films
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
15/05/2006: Top 5 Duurste Film
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De ‘Hero’ Top 50
30/09/2005: De ‘Villain’ Top 50
10/07/2005: All Time Top 10
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici