De FilmBlog

Ter voorbereiding van Mission: Impossible - Ghost Procotol (2011) brengt Universal de 3 vorige films uit op blu-ray in een extreme blu-ray trilogy set. Een aanrader voor elke actiefan. De eerste Mission: Impossible (1996) werd geregisseerd door Brian De Palma, Mission: Impossible II (2000) door John Woo en Mission: Impossible III (2006) kwam van J.J. Abrams.

Korte inhoud M:I part 1: Jim Phelps (Jon Voight) en zijn elite-team bereiden in Praag een minutieus plan voor om een computerdiskette met de identiteit van de Amerikaanse spionnen uit de handen van de vijand te houden. Het team, bestaande uit Ethan Hunt (Tom Cruise), Phelps' mooie vrouw Claire (Emmanuelle Béart), Sarah Davies (Kristin Scott Thomas) en de elektronische expert Jack Harmon (Emilio Estevez), weet dat een diefstal gepland is op een ambassade-gala in Kiev. Helaas loopt het plan verkeerd af en wordt het hele team, op Hunt en Claire na, brutaal vermoord. Wanneer Hunt overstuur contact opneemt met het bureau van zijn regering, wordt hem verteld door Eugene Kittridge (Henry Czerny) dat hij beschuldigd wordt van de moorden. Hunt laat dit niet zomaar gebeuren en gaat zelf op zoek naar de echte moordenaars.

Korte inhoud M:I part 2: Agent Ethan neemt het op tegen zijn vroegere wapenbroeder Sean Ambrose (Dougray Scott), een man die alles van hem heeft geleerd, maar nu zijn aartsvijand is geworden. Beide mannen azen op een genetisch gemanipuleerd virus, 'Chimera' genaamd. In minder dan één etmaal kan het een hele stad ombrengen. Ambrose heeft het antidotum bij de uitvinder gestolen en heeft dus al een eerste punt gescoord. Er rest hem alleen nog de hand te leggen op de dodelijke stam, die wordt geteeld in een ultrageheim laboratorium in Sidney, om één van 's werelds rijkste en gevaarlijkste mensen te worden. Om Ambrose te kortwieken doet Ethan een beroep op de ex van de misdadiger, Nyah Hall (Thandie Newton), een beeldschone dievegge...

Korte inhoud M:I part 3: Ethan Hunt is een paar jaar ouder geworden, en heeft een vriendin (Michelle Monaghan) die niet weet waar hij werkt. Hij is niet meer regelmatig actief in de IMF. Een spionne van de IMF, Lindsey Farris (Keri Russell), wordt gevangengenomen in Duitsland. Hunt wordt gevraagd door zijn superieuren (Laurence Fishburne en Billy Crudup) of hij nog een keer in actie wil komen, en krijgt hiervoor een team tot zijn beschikking. Met dat team weten ze spionne Farris te bevrijden. Farris sterft echter een paar minuten later, omdat haar ontvoerders een capsulebom in haar hoofd hebben bevestigd. Ethan heeft aanknopingspunten om de daders te pakken te krijgen, namelijk een kapotte laptop, en een microdot met informatie van Farris. Hunt gaat achter Owen Davian (Philip Seymour Hoffman) aan, het vermoedelijke brein van de criminele organisatie. Hij kan hem ontvoeren, maar Davian wordt later weer bevrijd. Vervolgens wordt de vriendin van Hunt ontvoerd in opdracht van Davian. Om haar terug te krijgen moet Ethan de "konijnenpoot", een mysterieus wapen, stelen.

De Mission: Impossible films volgen een afwijkend parcours. De eerste film was behoorlijk knap, met voldoende intrige en suspense. De ietwat pompeuze sequel was iets meer kinetisch maar schoot op vlak van verhaal serieus tekort. De derde film deed het dan weer veel beter, met knappe actie-sequenties en harde scènes, en naar het schijnt wordt de 4de film dé beste uit de franchise. Het grootste manco bij de eerste twee films was een deftig script, maar het derde deel deed beter door de focus van het vrij onnozel verhaal weg te halen en meer in te zetten op visueel verbluffende en adembenemende actie. Maar hoe je het ook mocht draaien, vernieuwend zijn de films nooit geweest. Op vlak van verhaal bleven ze altijd achter de 007 franchise hangen en op vlak van actie liet The Bourne-franchise zien hoe het moest.

Het leuke aan deze set is dat de blu-rays gepaard gaan met heel wat extraatjes, zoals audio-commentaar van de regisseur over de gehele film (de enige feature van belang), making-off's, deleted scenes, reportages en nog veel meer. Zelfs al ben je geen grote fan van de franchise, het bonusmateriaal is van een filmisch standpunt toch wel interessant en filmmakers in spe zullen hier een vette kluif aan hebben. Anderzijds is het melodietje van Lalo Schifrin gewoon onweerstaanbaar.

***Related Posts***
28/12/2011: Mission: Impossible - Ghost Protocol filmbespreking
29/06/2011: Mission: Impossible - Ghost Protocol trailer
02/09/2010: Drie mooie kandidates voor M:I 4
09/08/2010: Cruise ondergaat loonsverlaging
26/03/2010: Pixar regisseur maakt M:I 4
01/05/2008: M:I 4 voor Tom Cruise
21/09/2006: Paramount wil Tom Cruise vervangen door Brad Pitt in M:I 4
31/03/2006: M:I 3 spuwt vuur

De regisseur bij uitstek die de gevoelige snaren kon raken bij teenagers was John Hughes. Eén van de meest bekende films uit zijn palmares was Ferris Bueller's Day Off (1986). Maar ook The Breakfast Club (1985) heeft iets van een cult-status bereikt bij de 70’ties generatie, en is tevens nog steeds relevant voor een hedendaagse publiek.

Korte inhoud: Vijf scholieren moeten als straf een zaterdag op school doorbrengen, onder supervisie van de gefrustreerde leraar Richard Vernon (Paul Gleason). De vijf zitten er voor allerlei redenen en hebben ook een volstrekt verschillende achtergrond. Andrew Clark (Emilio Estevez) is de sportman, lid van het worstelteam, die door zijn vader op zijn huid wordt gezeten om sportprestaties te leveren. Brian Johnson (Anthony Michael Hall) is de nerd, die nerveus wordt als hij minder dan een 10 haalt voor een proefwerk. Hij is lid van de natuurkunde-club en de schaakclub. John Bender (Judd Nelson) is de crimineel, de outcast, die door zijn vader wordt mishandeld. Claire Standish (Molly Ringwald) is de prom queen, een populair meisje dat zich vooral bezig houdt met uiterlijke zaken. Allison Reynolds (Ally Sheedy), tenslotte, is het meisje dat geen contact heeft met haar ouders, en ook op school afstand houdt van alles en iedereen. Gedurende de zaterdag wordt duidelijk dat ze uiteindelijk meer overeenkomsten hebben dan verschillen, en de aanvankelijke aversie ontwikkelt zich tot wederzijds respect en zelfs vriendschap.

Allen zitten wat in een identiteitscrisis en worstelen met hun leven, en hoe verschillend ze op het eerste gezicht wel zijn, hebben ze meer raakvlakken dan dat ze konden vermoeden. En Hughes brengt een grondige uiteenzetting van wat jongeren allemaal van problemen kunnen hebben, via deze karakters. En uiteraard kan zoiets pas werken en het cliché overstijgen als de desbetreffende acteurs ook overtuigend uit de hoek komen. De acteur die het best uit de verf komt is de rebel met de grote mond, gespeeld door Judd Nelson. Vreemd genoeg scheelde het niet veel of Hughes had hem ontslaan, omdat hij achter de camera iets te fel tekeer ging tegen mede-actrice Molly Ringwald. Maar het was Paul Gleason die de regisseur kon overtuigen om Nelson te houden omdat hij vond dat de jongen een geweldige acteur was en zich volledig had ingeleefd in zijn persona. Verwacht werd dat deze 5 acteurs een succesrijke carrière zouden hebben in Hollywood, maar enkel Emilio Estevez leek zijn stempel te kunnen zetten.

Maar het is bovenal ook een uitstekende coming-to-age film met verrassende wendingen en hilarische situaties, door Hughes in een recordtijd van 2 dagen tot scenariovorm verwerkt. Het is een 80'ties film en daar kan je niet naast zien met de opzwepende muziek van Simple Minds. En in vergelijking met hedendaagse high school-films à la Twilight denk ik dat deze prent toch iets dieper graaft in de teenage-psyche en zijn pleidooi voert voor diversiteit. The Breakfast Club levert kritiek op de maatschappij die jongeren in vakjes duwt in plaats van de moeite doet om hen te begrijpen. Het blijft voor mij in ieder geval de beste John Hughes film. De attente kijker zal trouwens een cameo van hem zien op het einde. Hij speelt er de rol van de vader van Brian.

Universal brengt deze film vanaf 24 maart 2011 uit op blu-ray, met filmcommentaar met Anthony Michael Hall en Judd Nelson en een pak docu’s over deze filmproductie en een diepe analyse van 'the Brat Pack'. Spijtig genoeg zijn er geen deleted scenes te bespeuren, nochtans heeft John Hughes enorm veel materiaal gefilmd die de montagetafel niet hebben gehaald. Of toch. Als we de regisseur mogen geloven had hij alle negatieven vernietigd, en enkel een kopie heeft gehouden voor hemzelf. Maar ook na zijn overlijden blijven deze beelden nog steeds onbekend voor het grote publiek. Er was al een tijdje sprake van een mogelijke sequel, maar tot op vandaag heeft deze nog steeds niet het daglicht gezien.

***Related Post***
25/06/2006: Mogelijke Breakfast Club sequel

Een hele batterij aan bekende acteurs is niet altijd een garantie op een geslaagde prent, denk maar aan de recente Bobby (2006) van Emilio Estevez. Het oogt als een Oscar-film, maar is uiteindelijk een holle, oninteressante en zinloze vertelling met emotioneel einde. De parade aan bekende acteurs kon niet meteen de film opkrikken naar een hoger niveau en kon de vertelling gemakkelijk ingeruild worden voor een aflevering van "The Love Boat". En neen, het is niet allemaal de schuld van Lindsay Lohan.

Robert Altman had eveneens een voorliefde om zijn films te bezetten met bekende koppen en dat was ook niet altijd raak. Ik denk dan maar aan het rampzalige Prêt-à-Porter (1994).

En nu is het aan de beurt met de toch wel wisselvallige regisseur Jon Avnet (The War, Red Corner, 88 Minutes) om ons te verblinden met een sterrencast in Righteous Kill (2008). Maar in tegenstelling tot zijn voorgangers heeft hij wél zijn handen kunnen leggen op een veelbelovend script, van één van de betere opkomende scenaristen in Hollywood, Russell Gewirtz (Inside Man).

Korte inhoud: Twee politieagenten moeten verplicht samen werken om een beruchte moordenaar op te sporen en vervolgens te stoppen. Hun karakters botsen echter voortdurend en de vele conflicten maken hun zoektocht niet eenvoudiger. Maar als een van hen de ware identiteit van de moordenaar ontdekt, lijkt het einde van de samenwerking in zicht.

Robert De Niro en Al Pacino vertolken de rol van de twee agenten. Het zal niemand ontgaan zijn dat die acteurs worden beschouwd als de twee beste acteurs van hun generatie en dus is hun samenwerking iets waar vele filmfreaks naar uitkijken. Pacino en De Niro deelden eerder al een film in The Godfather: part II (1974) waarin De Niro de jonge versie van de vader van Al Pacino's personage Michael Corleone speelde. Er was dus geen enkele scène waarin ze beide te zien waren. We moesten wachten tot Michael Mann kwam opdraven met Heat (1995) waarin Al Pacino, een gedreven agent vertolkt die op zoek gaat naar een al even gedreven crimineel, gespeeld door De Niro. Buiten een lange dialoogscène halverwege de film en de laatste scène van de film, is er geen enkel ander moment waarin ze beide te zien zijn. In deze film spelen ze collega's en zullen ze dus vaak samen te zien zijn.

En daarmee houdt het niet op, want ook John Leguizamo, Carla Gugino, Donnie Wahlberg, 50 Cent, Brian Dennehy en nieuwkomers Dan Futterman en Trilby Glover van de partij zijn. Zelfs regisseur Martin Scorsese zou een rol overwegen.

***Related Posts***
15/09/2008: Righteous Kill review
11/02/2008: Righteous Kill trailer en korte inhoud
22/05/2007: Righteous Kill brengt Pacino en De Niro samen

Een film met een waslijst van bekende koppen: populaire jonge tieneridolen zonder serieuze acteercarrière (Ashton Kutcher, Lindsay Lohan, Heather Graham), ex-tieneridolen (Demi Moore, Christian Slater) en nieuw talent (Freddy Rodríguez, Brian Geraghty, Nick Cannon, Elijah Wood, Jacob Vargas, Joshua Jackson) worden er afgewisseld met vaste waarden (Anthony Hopkins, Martin Sheen, William H. Macy, Harry Belafonte) en populaire sterren (Helen Hunt, Laurence Fishburne, Sharon Stone). Zo te zien wordt elk rolletje gespeeld door een bekend gezicht en hopelijk voor ieder wat wils.

Acteurs zijn waarschijnlijk 'de belangrijkste factor' in een Amerikaanse productie – daar bij ons (Europa) geld en middelen levensnoodzakelijk zijn. In de States is geld nooit echt een issue. De meest relevante vraag die men stelt: 'welke ster speelt in jouw film?' Is de acteur bankable (en die zijn schaars ten opzichte van het aantal films) dan heb je meteen groen licht en ga je in productie met de kortste deadlines en sleep je meteen ook een bioscoopdistributie in de wacht. Je mag dan al een sterk scenario hebben, maar als je de acteurs niet vindt, dan kan het jaren duren vooraleer de machinerie van start kan gaan – soms nooit. Bobby (2006) heeft dus niet echt een probleem wat dat betreft. Het lijkt een beetje op de JFK (1991) film waar je ook een gigantische lijst aan talenten had.

Korte inhoud: Deze film is het verhaal van de moord op de amerikaanse senator Robert F. Kennedy, op 6 juni 1968. De 22 mensen die zich op die dag in hetzelfde 'Ambassador' hotel bevonden als toen hij werd gedood, worden in hun doen en laten gevolgd.

Maar het meest opmerkelijke aan deze productie is dat deze film geschreven en geregisseerd is door het ex-tieneridool, Emilio Estevez (zoon van Martin Sheen en broer van Charlie Sheen). De laatste keer dat ik nog van hem had gehoord was 10 jaar geleden in het minuscule rolletje in Mission Impossible (1995) en nu komt hij terug met een wel heel bijzondere prent en alvast een veelbelovende trailer. Estevez begon zijn regie-carrière met de veelbelovende John Hughes-achtige tienerfilm Wisdom (1986), waarin hij zelf speelde aan de zij van Demi Moore. Maar dat was meteen ook de enige film van enig belang. Nadien regisseerde Emilio een aantal tv-afleveringen en nu pakt hij dus uit na zoveel jaar met een echte Hollywoodprent. Hij heeft in een aantal shows verklaard dat hij de film ook voor een stuk uit zijn eigen zak heeft gefinancierd, maar Emilio verschijnt wel niet als producer op de credits. In ieder geval zal het erop of eronder zijn, maar ik heb er een goed gevoel bij. Op 24 januari 2007 komt deze prent in onze bioscopen.

***Related Post***
26/08/2005: Demi Moore en Anthony Hopkins in Bobby

Good Lord! Acteurs Anthony Michael Hall en Judd Nelson werken aan een vervolg op jaren '80 filmhit The Breakfast Club (1985).

Hall is bezig aan het filmscript en Nelson zal de hoofdrol voor zijn rekening nemen. Ook Paris Hilton zal misschien verschijnen in dit vervolg.

In de oorspronkelijke The Breakfast Club - van schrijver en regisseur John Hughes - hebben vijf totaal verschillende studenten de hele zaterdag straf en zitten dus met elkaar opgescheept. Onder de vijf bevindt zich een nerd (Anthony Michael Hall), een prinses (Molly Ringwald), een crimineel (Judd Nelson), een alternatieve buitenstaander (Ally Sheedy) en een 'sport-streber' (Emilio Estevez). Het feit dat ze totaal verschillende achtergronden hebben, zorgt voor allerlei discussies en fricties. Maar uiteindelijk beginnen ze elkaar beter te begrijpen...

The Breakfast Club is een groot succes geworden, waarschijnlijk doordat de vijf zo herkenbaar waren. Iedereen kent het gevoel wel om in een 'hokje' geduwd te worden. Hoe moet je jezelf nou ontdekken en ontplooien als je hele omgeving je in een bepaalde rol duwt?

Het zal voor de twee oorspronkelijke Breakfast Club-acteurs nog moeilijk worden om van deel twee een waardig vervolg te maken.

Regisseur John Hughes heeft in 2000 al eens aangekondigd een vervolg te zullen maken, maar hij heeft het toen kennelijk toch opgegeven. Anthony Michael Hall en Judd Nelson wagen een nieuwe gok, maar of ze dat nou moeten doen met Paris Hilton als actrice…heb ik toch serieus mijn twijfels over. Waar de film zal over gaan – al dan niet met dezelfde cast - is mij ook een groot mysterie…

***Related Post***
21/03/2011: The Breakfast Club review

Scarlett Johansson en Ewan McGregor, ok! Angelina Jolie en Brad Pitt, of course ! Maar Demi Moore en Anthony Hopkins, eu…is dit filmduo wel compatible met elkaar? Het is al een eeuwigheid dat ik Demi heb gezien in een deftige film. Ik hield enorm van haar in A Few Good Men (1992) en Indecent Proposal (1993), maar de films waarin ze nadien belandde zijn de actrice onwaardig. Ik denk dat ze beter kan en misschien zal dat in het gezelschap van een man met ervaring zoals Anthony Hopkins wel veranderen. Want het is niet meteen haar vriendje Ashton Kutcher die haar acteerlessen zal geven. Integendeel, de aanwezigheid van Ashton bedwelmt waarschijnlijk elke vorm van creativiteit.

Moore en Hopkins gaan samen het scherm delen voor een film over Robert Kennedy. De film bekijkt de moord vanuit het standpunt van verschillende ooggetuigen. Hopkins speelt een hotelportier en Demi Moore is een cabaretzangeres. Coming Soon schrijft het volgende:

Anthony Hopkins is set and Demi Moore is in final talks to star in Emilio Estevez's ensemble political-cultural drama Bobby (2006), reports Variety. The film, written and to be directed by Estevez, revisits the night Robert F. Kennedy was gunned down at the Ambassador Hotel in 1968. The story is about how the lives of those at the hotel that evening intersected.

The trade adds that the movie will take place against the backdrop of the cultural issues gripping the country at the time, including racism, sexual inequality and class differences.

Emilio Estevez, dat is nog eens een naam die ik in een lange tijd niet meer heb gehoord. De broer van Charlie Sheen en zoon van Martin Sheen is blijkbaar terug van lang weggeweest en dan nog met een film die hij regisseert, produceert, zelf geschreven heeft en waarin hij ook zal acteren. Het concept vind ik al zeer interessant en Emilio heeft al wat ervaring als acteur en regisseur, dus dit zou best wel eens kunnen werken. De opnames beginnen eind oktober.

*** Demi Moore picture gallery ***

***Related Post***
03/12/2006: Bobby trailer