eli roth

  • The Green Inferno (2013) *** recensie

    Pin it!

    Wees maar zeker dat The Green Inferno (2014) 'degoutante shit' is, om het met de woorden van Adil El Arbi te zeggen, maar dat was nu net de bedoeling van Eli Roth. Hoe beestig en vuiler hoe beter. Toch is er een gigantisch verschil tussen deze film en Ruggero Deodato's Cannibal Holocaust (1980). Ook al zien we hier net iets meer gore, het flutverhaaltje en de vreselijke acteerprestaties maken de boel net iets meer fake, en anderzijds worden humanitaire jongeren-organisaties toch wel een beetje te kakken gezet. Maar het is allemaal onder de banner van het leuke horror-vermaak.

    the_green_inferno_2014_poster2.jpg

    Korte inhoud: Een groep idealistische studentenactivisten uit New York, Justine (Lorenza Izzo), Jonah (Aaron Burns), Amy (Kirby Bliss Blanton), Samantha (Magda Apanowicz), Lars (Daryl Sabara), Daniel (Nicolás Martínez), en Kara (Ignacia Allamand) reizen af naar de afgelegen jungle van Peru onder leiding van Alejandro (Ariel Levy) om er een protestactie te houden. Wanneer hun vliegtuig echter neerstort komen ze in contact met inboorlingen die ze eigenlijk willen beschermen. Maar wat ze niet weten is dat die zelfde inboorlingen eigenlijk kannibalen zijn, die wel hun tanden in dat jonge blanke vlees willen zetten.

    Maar toch leek het script van scenarist Guillermo Amoedo een pleidooi te willen voeren. In wat begint als een horrorfilm die de ontbossing van multinationals wil veroordelen, draait uit op een soort promofilm voor diezelfde multinationals die deze kannibalen willen uitroeien, en dat ondanks de geforceerde pay-off naar het einde toe. Maar het positieve met de films van Eli Roth is dat hij zichzelf toch niet al te serieus neemt en dat het uiteindelijk nog wel snel wegkijkt. Noemt het maar verstand-op-nul-horror. Roth zorgt er tevens voor dat we als kijker eigenlijk geen graten zien in het feit dat die jonge gasten op de menukaart van die inboorlingen belanden. Het begint al met hun naïeve actie waarbij ze in de jungle gewapend met een gsm met live streaming, een gewapende bulldozer team willen confronteren. En ja, als kijker moet je aannemen dat al die gsm's een perfect bereik hebben in deze jungle voor het streamen van beelden. Daarna krijgen we nog een scene waarin één van die jongeren moet plassen en hiervoor een pistool gebruikt om zich te beschermen van een tarantula die op zijn plasser dreigde te springen. 'Die dwazen verdienen om te sterven', dat gevoel krijg je meteen.

    De inboorlingen zijn niet zozeer uit op wraak tegenover de "blanke man" die hun territorium inpakken, maar doen aan kannibalisme omwille van hun rituele voorschriften. Dit matriarchaat wordt geleid door The Elder (Antonieta Pari), een soort eenogige priesteres die net iets teveel films heeft gezien met Jack Sparrow, en haar zwart geschilderde rechterhand The Bald Headhunter (Ramón Llao). Het eerste slachtoffer van de kannibalen is een zware jongen die levend in stukken wordt gekapt en achteraf gerookt in een hut voor de maaltijd. Dat brengt de gevangenen op het idee om hun marijuana in de strot van een dode te steken in de hoop het gehele kamp te bedwelmen. Het is krankzinnigheid troef, maar zoals ik al eerder zei, dit is verstand-op-nul-horror die het vooral moet hebben van zijn gore momenten.

    the_green_inferno_2014_pic01.jpgthe_green_inferno_2014_pic02.jpgthe_green_inferno_2014_pic03.jpg
    the_green_inferno_2014_pic04.jpgthe_green_inferno_2014_pic05.jpgthe_green_inferno_2014_pic06.jpg

    Maar gezien het minuscule budget ben ik toch onder de indruk van het realisme. Het ziet er een stuk minder reportage / found-footage film uit als dat ik had verwacht van deze film die met een productiebudget van amper 5 miljoen dollar werd gemaakt en waarin er zelfs een vliegtuigcrash in zit verwerkt. Dus ere wie ere toekomt, Eli Roth weet hoe hij dergelijke films moet maken met weinig middelen. En dat is voor mij toch een grote verdienste, ook al zal dat voor het grote publiek een bijkomstigheid zijn. Waar ik dan meer moeite mee heb is de zwakke acteursregie en de houterige vertolkingen. Ook het feit dat één van de blanke jongeren een kwaadaardig figuur blijkt te zijn, verdampt onze empathie als sneeuw voor de zon. Op het einde van de rit had ik net iets meer gruwel verwacht, maar misschien heb ik op dat vlak net al iets teveel horrorfilms gezien.

    De film werd al in 2013 vertoond op een aantal filmfestivals, maar The Green Inferno komt nu toch bij ons uit vanaf 4 november 2015. De volgende film van Eli Roth waar ik meer naar uitkijk is Knock Knock (2015). Deze film heeft op dit ogenblik nog geen officiële Belgische release.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 15 oktober 2015

     

    *** The Green Inferno trailer ***

  • Knock Knock van Eli Roth met Keanu Reeves poster & trailer

    Pin it!

    Horror-regisseur Eli Roth heeft vandaag een teaser online gezet van de opkomende Knock Knock (2015) met Keanu Reeves. Ik zal nooit begrijpen hoe Eli Roth zijn films gefinancierd krijgt. De man heeft tot op heden nog nooit een goede film gemaakt en deze film lijkt in lijn te liggen met zijn vorige werk, ook al kijk ik vreemd genoeg uit naar deze prent.

    knock_knock_2015_poster.jpgknock_knock_2015_poster02.jpgknock_knock_2015_poster04.jpgknock_knock_2015_poster03.jpg

    Korte inhoud: Evan Webber (Keanu Reeves) is een toegewijde echtgenoot en vader die alleen wordt thuis gelaten voor het weekend. Hij krijgt onverwacht geklop op zijn deur. Wanneer hij de deur opent ziet hij twee gestrande jonge vrouwen, Genesis (Lorenza Izzo) en Bel (Ana de Armas). Wat begint als een soort gebaar om hen te hulp te komen, resulteert in een gevaarlijke verleiding en een dodelijk kat en muis spel, die het leven van hem en zijn succesvolle vrouw Karen (Ignacia Allamand) met twee kinderen - overhoop zal gooien.

    Ik denk dat je het een beetje kan vergelijken met Funny Games (1997). He verhaal begint gewoontjes met de ontmoeting van ogenschijnlijk vriendelijke mensen, en alles draait uit in een bloedbad. Ook al betwijfel ik dat Eli Roth al zo vernuftig te werk zal gaan als Michael Haneke. Anderzijds staat Roth wel garant voor onversneden entertainment en gewaagde cinema. Lorenza Izzo zagen we tevens ook al opduiken in zijn kannibalen-film The Green Inferno (2013). Izzo is zelfs ondertussen zijn vrouw geworden.

    Er bestaat tevens ook al een B-horrorfilm genaamd Death Game (1977) met krak hetzelfde verhaal. Uiteraard verwacht ik wel een veel betere film. The Green Inferno is nooit bij ons uitgekomen en ook deze Knock Knock heeft bij ons nog geen releasedatum gekregen, ook al werd eerder gesuggereerd dat de film op 28 oktober 2015 zou uitkomen.

    knock_knock_keanu_reeves_pic02.jpgknock_knock_keanu_reeves_pic01.jpg

    *** Knock Knock trailer ***

  • Tweede trailer voor Eli Roth's The Green Inferno !

    Pin it!

    En hier hebben we dan de tweede trailer van de nieuwe Eli Roth (Cabin Fever, Hostel I & II) horrorprent, nadat we een maand geleden als voorsmaakje kregen (pic). Zijn grappige take op Cannibal Holocaust (1980), genaamd The Green Inferno (2013) zal bij ons waarschijnlijk nooit in de bioscoop komen. Maar wat zeker is, hij zal geen nieuwe break nemen van 6 jaar voor zijn volgende project, want dat zou al in de startblokken zitten.

    the_green_inferno_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Een groep idealistische studentenactivisten uit New York reist af naar de afgelegen jungle van Peru om er een protestactie te houden. Wanneer hun vliegtuig echter neerstort komen ze in contact met inboorlingen die ze eigenlijk willen beschermen. Maar wat ze niet weten is dat die zelfde inboorlingen eigenlijk kannibalen zijn, die wel hun tanden in dat jonge blanke vlees willen zetten.

    De film is naar goede gewoonte een harde R-rated horror gemaakt met een productiebudget van 6 miljoen dollar. Eli Roth vond het een goed idee om effectief te werken met inboorlingen uit Chilie en Peru. Die hadden nog nooit van het concept van 'film' gehoord, dus bracht Eli voor hen een kopie van Cannibal Holocaust mee, en naar verluidt vonden ze het allemaal geweldig. Het script van de film werd mede-geschreven door Guillermo Amoedo en Nicolas Lopez.

    In de acterende rollen zien we een pak nieuwe gezichten die we eerder hadden gezien in die andere horrorfilm Aftershock (2012), waarin ook Eli Roth te zien was. Meer nog, hij was zelfs de producer van de film. Zo zien we de Italiaanse Lorenza Izzo en de Chileen Ariel Levy. Daarnaast zien we ook de Amerikaanse Kirby Bliss Blanton, de Canadese Magda Apanowicz en zangeres en model Sky Ferreira. Op dit ogenblik zouden er zelfs al plannen zijn voor een mogelijke sequel, die nog verder zou gaan.

    Roth's volgende filmproject heet Knock Knock, die ook al wordt geschreven door Lopez en Amoedo. Het is het verhaal van twee meisjes die aankloppen aan de deur van een getrouwde man, in een poging om zijn celibaat geloften te verbreken en zo de rust van het koppel te verstoren. Je zou het kunnen omschrijven als Hard Candy (2005) meets Funny Games (1997), maar dan iets meer f#@t-Up zoals we dat van Eli Roth gewend zijn. Het budget van deze film wordt geraamd op 10 miljoen dollar. In één van de rollen zouden we actrice Colleen Camp aan het werk zien, die we nog kennen als de sexy maid Yvette uit de film Clue (1985). Benieuwd of deze film zal deel uitmaken van ons (tegenwoordig) beperkt bioscoop-aanbod. De film komt op 5 september 2014 in de VS in de bioscoop.

    *** The Green Inferno trailer ***

  • The Man with the Iron Fists (2012) **½ review

    Pin it!

    Er is een nieuwe geflipte exploitation martial-arts prent op de markt. The Man with the Iron Fists (2011) is het regiedebuut van het hip hop fenomeen RZA. En opmerkelijk is dat we hierin heel wat bekende koppen aantreffen. Nochtans was het niet meteen voor het geld te doen, zo blijkt. Deze productie heeft hooguit 15 miljoen dollar gekost, en gezien de speciale effecten denk ik niet dat er heel veel is overgebleven voor de cast.

    the man with the iron fists,rza,daniel wu,eli roth,russell crowe,lucy liu,jamie chung,chia hui liu,pam grier,zhu zhu,exploitation,celina jade,grace huang,tokyo gore police,the machine girl

    Korte inhoud: Het verhaal draait rond een zwarte smid (RZA), die wapens smeed voor de bewoners van een afgelegen dorpje in feodaal China in de 19de eeuw. Wanneer een transport met goud in de buurt van het dorpje wordt ontdekt, wil iedereen vechten om ook maar wat van deze buit mee te pikken, zo ook de Europese Jackknife (Russell Crowe). Het is aan de 'Lion Clan' om deze buit van de keizer te beschermen. Dit met alle gewelddadige gevolgen vandien.

    De film heeft iets weg van Kill Bill waar RZA ook muziek heeft voor verschaft. De man is in ieder geval bezeten door het genre. Hij is tevens oprichter van de East-Coast hiphopformatie Wu-Tang Clan. The Man with the Iron Fists is een uitbundige mengeling van actie-genres met een jaren 70 en begin jaren 80 ondertoontje.

    De film werd geschreven door Eli Roth (Hostel I & II). Ik hoef er dus niet bij te vertellen dat er geen rem zal staan op de hoeveelheid bloed die we op het scherm zullen aantreffen. Roth heeft tot in de kleinste details de film uitgeschreven, tot zelfs de designs van alle wapens.

    In de film zien we ook Sucker Punch actrice Jamie Chung, martial-art-legende Chia Hui Liu, een terugkeer van Lucy Liu en Pam Grier, naast nieuwkomers als Zhu Zhu, Grace Huang en Celina Jade. Er is ook een rol weggelegd voor Daniel Wu die reeds een pak martial art films op zijn naam heeft staan, maar bij ons nog onbekend is.

    Het grote wapen-arsenaal wordt ingezet en het bloed spat alle kanten uit, maar de film komt met moeite van de grond. Het is allemaal wat amateuristisch in elkaar gestoken, maar het is net deze naïviteit die deze prent zo leuk maakt. Ook al ontbreekt er heel wat, zullen de fans van de slaughterhouse en cross-cultural exploitation films hier veel plezier aan beleven. Maar het is verre van een Tarantino film, die jeugdobsessies en intense passies tot iets heel persoonlijk heeft weten te maken. RZA is net iets teveel bezig met effecten en vecht-choreografieën.

     The Man with the Iron Fists review animated picture The Man with the Iron Fists review animated picture The Man with the Iron Fists review animated picture
     The Man with the Iron Fists review animated picture The Man with the Iron Fists review animated picture The Man with the Iron Fists review animated picture

    De Blu-ray ligt in de winkelrekken vanaf 29 mei 2013 en had effectief ook een bioscoop release gekregen, ook al dachten velen dat het een direct-to-dvd film zou worden. Ik heb er de eerste 30 minuten toch goed van genoten maar nadien werd is misselijk van het overdadig gebruik van cgi. Tevens ben ik niet zeker dat RZA de film had moeten regisseren én erin ook nog eens acteren. Je kunt je moeilijk investeren voor de volle 100% in de regie én het acteerwerk, tenzij je Woody Allen, Clint Eastwood of Ben Affleck heet. Ook de promotiecampagne vond ik wat troosteloos. Met een naam als Russell Crowe hebben ze nog net hun 15 miljoen dollar productiebudget teruggewonnen, maar niet veel meer. De film bleef immers stranden op een recette van 19,7 miljoen. Als het op exploitation aankomt heb ik zelf liever films als The Machine Girl (2008) of Tokyo Gore Police (2008). /span>

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 14 mei 2013

     

    *** The Man with the Iron Fists trailer ***

  • Aftershock een beetje zoals Hostel maar met aardbevingen

    Pin it!

    Er is een nieuwe trailer verschenen van de horror/rampenfilm Aftershock (2012) van Nicolás López. De film wordt geproduceerd en geschreven door horrorfanaat Eli Roth, die zelfs ook nog eens de hoofdrol speelt.

    Aftershock,Nicolas López,Eli Roth,Ariel Levy,Nicolas Martinez,Natasha Yarovenko,Lorenza Izzo,Andrea Osvart,hostel,horror,disaster movie,Inglourious Basterds

    Korte inhoud: We bevinden ons in Chili, een land met mooie vrouwen, coole kerels en lekkere wijn. Het is hemel op aarde voor de Amerikaanse toerist Gringo (Eli Roth) en zijn twee Chileense vrienden Ariel (Ariel Levy) en Pollo (Nicolás Martínez). Toch heeft Gringo problemen om een connectie te maken met de ladies (waaronder naar verluidt Selena Gomez). Maar zijn geluk lijkt te keren wanneer hij een trio van babes ontmoet: het Russische model Irina (Natasha Yarovenko), de non-stop party girl Kylie (Lorenza Izzo) en haar nuchtere zus Monica (Andrea Osvárt). Ze besluiten alle 6 om te gaan feesten in het stadje Valparaíso. Maar terwijl de meiden het beest uithalen in een nachtclub, begint de aarde heftig te trillen, en verandert het paradijs in een ware nachtmerrie. De zes worden letterlijk aan hun lot overgelaten en terwijl ook nog eens een gekkenhuis getroffen wordt door de aardbeving, verandert de ellende snel in angst en terreur.

    Daar waar de naam van Django vaak werd gebruikt voor westerns, werd de titel Aftershock al evenveel versleten bij films over aardbevingen. Onlangs was er nog een indrukwekkende Chinese Aftershock (2010) die met heel wat Aziatische filmprijzen werd overladen. Deze horror-Aftershock zal waarschijnlijk niet veel prijzen winnen, maar belooft ons wel te ontspannen met heel wat bloedvergietende terreur. Dat hoop ik althans.

    Roth is geen acteur. Dat was al duidelijk met Inglourious Basterds (2009) en is nu een feit geworden na het zien van deze trailer. Gelukkig hoeft hij zich geen zorgen te maken over zijn filmcarrière, gezien hij als regisseur toch enige verdiensten heeft. Wat de film zelf betreft liggen de meningen uit mekaar. De ene vindt het rotzooi, de andere was ervan in de wolken. Bij gevolg ben ik nu toch wel benieuwd. Zoals ik met de titel al zei, dit lijkt een beetje op een Eli Roth disaster movie.

    *** Aftershock trailer ***

  • Cabin Fever (2002) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De debuut horrorprent Cabin Fever (2002) van Eli Roth werd gemaakt met een miezerig budget van 1,5 miljoen dollar, maar behaalde aan de box-office een mooi resultaat met een gross van 33 miljoen dollar + 100 miljoen afkomstig van de dvd-markt. En dit terwijl geen enkele studio het scenario had goedgekeurd (en je kunt hun aarzeling volledig begrijpen) en vonden ook dat het horror-genre niet meer relevant genoeg was (iets waar ze dus compleet naast zaten)

    cabin fever,rider strong,james debello,Arie Verveen,cerina vincent,eli roth,cult,horror,jordan ladd,exploitation,Joey Kern

    Maar het werd een mega-succes, zeker te danken aan een geslaagde promotiecampagne. Iets waar we hier in België nog iets van kunnen leren. Wanneer in Amerika bijna 40% van het totale budget naar promotie gaat, steken wij hier slecht een kleine 5% in ietwat lullige filmposters (wordt stilaan beter), foto-campagnes in magazines en als er nog geld over is komt de trailer op tv. Maar hoe wil je dat deze mentaliteit wijzigt als zelfs het orgaan ter promotie van de film niet overtuigd is van het belang van een goede marketing-campagne. Het Vaf (Vlaams Audiovisueel Fonds) had blijkbaar geen interesse om een concept als Cinevox, een project die met teasers & interviews de binnenlandse filmproducties zou promoten in alle cinema’s (en op tv), voor een financiële peulschil bij te staan. Compleet onbegrijpelijk en absurd, zeker als je weet dat er nog steeds Belgische films zijn (gefinancierd door het Vaf! En dus de belastingbetaler) waar geen kat van gehoord heeft en die nauwelijks 5’000 bezoekers haalt. (Een gemiddelde langspeelfilm kost 1,5 miljoen euro -> 5000 x 10 euro (ticketprijs) = 50’000 euro bruto!) Ik hoef hier geen kanttekening bij te maken.

    Cabin Fever werd op handen gedragen door Peter Jackson, die in zijn jeugd een grote fan was van het gore-genre, de absolute glorie van de smaakloze films. Ook Quentin Tarantino was in de wolken van de film en beschreef Eli Roth als "The Future of Horror." Indien je zo een quote op je filmposter kan zetten, kan zoiets tellen. Maar niet iedereen was deze mening toegedaan en werd Cabin Fever compleet afgekraakt. Roger Ebert schreef de film af als ‘een opeenstapeling van een paar goede en heel veel slechte ideeën’. Maar deze verdeeldheid heeft er net voor gezorgd dat de film stilaan een soort cult-horror is geworden. En de opvolger staat misschien te wachten in de vorm van The Cabin in the Woods (2011).

    Korte inhoud: Paul (Rider Strong), Karen (Jordan Ladd), Bert (James DeBello), Marcy (Cerina Vincent) en Jeff (Joey Kern) gaan na het behalen van hun diploma genieten van hun vakantie in een vakantiehuisje in de bossen. Bert loopt er tijdens een wandeling een vreemde man tegen het lijf. Deze man (Arie Verveen) zit onder het bloed en vraagt om hulp. Later zal blijken dat hij een vleesetend virus heeft. Bert schrikt en waarschuwt de man uit zijn buurt te blijven. Als de man echter op hem af loopt en nogmaals om hulp vraagt, schiet Bert zijn geweer af in de richting van de man en rent weg. Maar later die avond klopt de man aan bij het huisje waar de vijf vrienden verblijven en vraagt nogmaals om hulp. Uiteindelijk eindigt de confrontatie slecht af, om dan uiteindelijk in een beek te belanden die aangesloten is aan de watercentrale. Wanneer de jongeren één voor één ziek beginnen worden, begint de overlevingsstrijd.

    cabin_fever_2002_poster01.jpgcabin_fever_2002_poster02.jpgcabin_fever_2002_poster03.jpgcabin_fever_2002_poster04.jpg

    Of Cabin Fever nu het genre heeft vernieuwd is nog maar de vraag. Zo origineel is het allemaal niet. De film begint met een groep jongeren die zich in het bos begeven (klinkt bekend), om later geconfronteerd te worden met viris in plaats van een demoon of een serial killer. Maar Roth zet wel zijn stempel op de manier hoe hij alles in beeld brengt, niet zonder enige vorm van sarcasme. Er ontstaat een conflict, de zwerver spuugt letterlijk zijn gal uit en wordt uiteindelijk in brand gezet, zoals het een goede aflevering van Beavis 'n Butthead betaamt. Als publiek weet je niet precies of je nu moet juichen of geschokt moet zijn. En dat is dan weer de verdienste van de film.

    Maar dan beginnen de makers te schuiven van het horror genre, naar de parodie en terug. Op bepaalde momenten weet je echt niet meer of je naar een soort hommage film aan het kijken bent of een parodie op de horror, of beide. Niets wordt uitgelegd en het ene slachtoffer valt na het andere. Ondertussen verschijnen nog meer personages op het toneel die evenmin worden uitgewerkt en krijgen we nog een lading parodiërende scènes (referenties naar andere cult-horror films) over ons heen.

    cabin_fever_2002_poster05.jpg
    Dat de make-up van de vleesetende bacterie, zoals de promotie-campagne rondbazuint, heel realistisch is, laat me echt onverschillig. Voor mij was het een soort retrofilmpje die niet schrikwekkend genoeg was om mij te doen huiveren en niet grappig genoeg om mij te doen lachen. Hoewel de Cabin Fever vlagen heeft van vernuft, zullen andere regisseurs een paar jaar later met meer overtuiging het exploitation genre onder handen nemen – met name Robert Rodriguez. Kortom, een film die je best met meerdere ziet als je eens goed wil lachen. Misschien blijf je wel steken in de slappe lach vind je het verhaal gewoon schitterend.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 7 november 2011

     

    *** Cabin Fever trailer ***