De FilmBlog

België kwam vorig jaar in de kijker met twee comic-verfilmingen, enerzijds had je voor de allerkleinsten The Smurfs (2011) (productiebudget: $ 110 miljoen – box-office: $ 564 miljoen) en voor de iets meer volwassen bioscoopbezoeker was er The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011) (productiebudget: $ 130 miljoen – box-office: $ 374 miljoen). En ook al deed deze laatste het beduidend minder goed aan de kassa, was hij wel stukken beter dan die smurfenprent. Dat de Tintin-film werd geregisseerd door Steven Spielberg zal daar wel iets te maken mee hebben.

Korte inhoud: De nieuwsgierige reporter Kuifje (Jamie Bell) en zijn trouwe hondje Bobbie ontdekken dat een model van het prachtige oude zeilschip 'De Eenhoorn' een geheim met zich meedraagt. Meegevoerd in een eeuwenoud mysterie, krijgt hij het aan de stok met de boosaardige Sakharine (Daniel Craig), die weet dat Kuifje een belangrijke aanwijzing bezit naar een grote schat. Geholpen door de moedige Bobbie, de onstuimige kapitein Haddock (Andy Serkis) en de stuntelige detectives Thomson (Nick Frost) en Thompson (Simon Pegg), reist Kuifje de halve wereld af, constant op de hielen gezeten door de vijand. Hij moet slimmer en sneller zijn dan de rest om het Geheim van de Eenhoorn te ontrafelen...

De film deed het voornamelijk slecht in de States, waar hij niet hoger kwam dan 77 miljoen dollar, ruim onder het productiebudget. Bijgevolg zal de sequel, die door Peter Jackson moet gemaakt worden, misschien langer op zich laten wachten. En nochtans vond ik het een ijzersterke film. Het leek bij momenten wel op een Europese Indiana Jones film. De lezers van de Kuifje albums zullen wel gemerkt hebben dat de scenaristen Steven Moffat, Edgar Wright en Joe Cornish heel wat vrijheden hebben genomen met de albums van Hergé.

Enerzijds kent Tintin in de film Haddock nog niet, terwijl hij in het album een maquette voor hem koopt. Ook professor Zonnebloem is niet van de partij en dus zien we de onderzeeër in haaienvorm zoals in het album. Ook het einde van het verhaal is niet zoals in het album, maar wie zal erom malen wanneer je de finale te zien krijgt die Spielberg voor ons in elkaar heeft geknutseld. En om eerlijk te zijn komen al deze wijzigingen enkel maar de film ten goede. Het resultaat is een spannend avontuur die geen moment verveelt, en ook de ontmoeting met de opvliegende dronkaard Haddock is bijzonder wel uitgewerkt en het hondje Milou onderscheidt zich als een essentiële metgezel in hun speurtocht. Wie had tevens ooit kunnen denken dat iemand deze strip kon omtoveren tot een blockbuster actieprent?

Ik was in het begin wel wat sceptisch over de animatie-techniek, na een aantal vorige pogingen die niet meteen konden overtuigen, zoals Beowulf (2007), maar de techniek brengt ons in een indrukwekkende nieuwe wereld. Veel van de shots in deze prent zouden met bestaande filmcamera’s en green key veel te duur zijn om te maken of zelfs onmogelijk. En het visueel vertier begint al bij de begingeneriek met een samenvatting van alle avonturen van onze reporter. Spielberg bewijst met deze film dat hij nog steeds de meester is van de mainstream entertainment. En na het zien van deze film ben je gewoon benieuwd naar de versie van Peter Jackson.

Ik heb op dit ogenblik nog niet de 3D versie van de film kunnen beoordelen, maar hopelijk kan ik spoedig deze film nog in de bus krijgen. Op de DVD vinden jullie in ieder geval 50 minuten aan extra’s die iedereen wel zal kunnen waarderen. Enkel de audio-commentaar van Spielberg ontbrak, maar misschien komt deze nog wel uit op een andere schijf.

***Related Posts***
22/06/2011: Brussel mag de wereldpremière van Kuifje organiseren
17/05/2011: The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn posters en trailer
20/09/2008: Kuifje is voor Universal te duur
12/03/2007: Spielberg heeft interesse in Kuifje

En hier is dan uiteindelijk onze Top 10 Box-Office Flops uit 2010. En in vergelijking met 2009 waren de verliezen van 2010 een stuk minder, ook al heeft dat niet meteen iets te maken met mogelijke besparen. Intendeel. Er werd in 2010 gemiddeld meer geïnvesteerd dan in 2009. Zo zie je maar dat een economie met veel besparingen niet altijd meer winsten oplevert. Eén film ontbreekt aan dit lijst, en dat is Dylan Dog: Dead of Night die met zijn productiebudget van 20 miljoen dollar nauwelijks 4 miljoen zou hebben opgebracht. Maar gezien dat ik productiebudget niet kon verifiëren heb ik deze uit de lijst gelaten.

10. The Last Station (2010) Michael Hoffman
Productioncost: $18 million - Worldwide Gross: $13,55 million (Sony)

Niet alle films die een Oscar-nominatie op zak hebben (in dit geval voor beste mannelijke bijrol en beste vrouwelijke hoofdrol) kunnen scoren aan de box-office. Nochtans waren ze goed voorbereid door de release van hun film op de vooravond van de oscar-selectie te plannen. Mocht The Last Station in de prijzen vallen dat zouden ze nog kunnen genieten van de extra publiciteit. Maar niet dus, ook al is deze prent uiteindelijk nog zo slecht niet, maar de gemiddelde bioscoopbezoeker is niet meteen geïnteresseerd in de laatste levensjaren van Leo Tolstoy. Op het acteerwerk van Christopher Plummer en Helen Mirren valt uiteraard niets op aan te merken, maar sexy is de film in geen geval.

9. My Soul to Take (2010) Wes Craven
Productioncost: $25 million - Worldwide Gross: $20,97 million (Universal Pictures)

Wes Craven (Scream, A Nightmare on Elm Street) is een 'hit-and-miss' regisseur geworden. Soms is er een ware stormloop van bezoekers voor zijn films, op andere keren horen we krekels in de bioscoopzaal. En My Soul to Take behoort tot die tweede categorie. De reden waarom de film zo slecht werd ontvangen hoef je ook niet ver te gaan zoeken; het was gewoon een slechte film en misschien ook wel de zwakste horrorprent uit zijn gehele oeuvre. Ja, zelfs nog slechter dan Cursed (2005). De film begint over-the-top en blijft erover.

8. Green zone (2010) Paul Greengrass
Productioncost: $100 million - Worldwide Gross: $94,88 million (Universal Pictures)

Het probleem met Green Zone is dat hij te weinig vuurwerk levert voor een mainstream actiefilm en te weinig diepgaand voor een politiek drama, en dit is wel spijtig want er valt anders heel wat te zeggen over de Amerikaanse zoektocht naar hun massa vernietigingswapens. Er zijn zowat anderhalf miljoen Irakezen gesneuveld met 17 zelfmoorden per dag, naast 30'000 Amerikaanse soldaten die in bodybags terug kwamen. Ook al had de film de bedoeling de aanwezigheid van de Amerikanen in Irak te bekritiseren, is het meer een pamflet voor links-liberalen, die er uiteindelijk zelf niet gediend mee zullen zijn gezien alles veel te ongenuanceerd overkomt. Het duo Matt Damon/Paul Greengrass werkt beter in een Jason Bourne context.

7. The Wolfman (2010) Joe Johnston
Productioncost: $150 million - Worldwide Gross: $139,79 million (Universal Pictures)

Visueel is The Wolfman dik in orde, maar voor de rest is deze remake nauwelijks angstaanjagend. Regisseur Joe Johnston slaagt er tevens is om een film over een weerwolf, met een script van Andrew Kevin Walker (Se7en, The Game) en acteurs als Benicio Del Toro en Anthony Hopkins, al zo saai te maken als gras zien groeien. Daar waar An American Werewolf in London ons naar de keel greep met het menselijk drama achter de transformatie, verliest Johnston zijn focus en verdwaalt hij in de goedkope gothic-horror referenties van uit de jaren stillekes en de platvloerse camp.

6. Scott Pilgrim vs. the World (2010) Edgar Wright
Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $47,66 million (Universal Pictures)

Deze film staat in mijn Top 10 Favoriete Films uit 2010 ook al werd Scott Pilgrim vs. the World een flop. De reden waarom deze film verlies heeft geleden is voornamelijk te wijten aan zijn onderwerp die besteed was voor een select publiek van comic-book geeks. Een dergelijke film die zich richt op een bepaalde niche in de filmmarkt scoort zelden hoog aan de box-office, en 60 miljoen als productie-budget is misschien wat overschat. Maar ik heb er van genoten. Je dompelt onder in de echte comic-book wereld zoals je nog nooit eerder ervaren hebt.

5. Repo Men (2010) Miguel Sapochnik
Productioncost: $32 million - Worldwide Gross: $18,41 million (Universal Pictures)

Daar waar science-fiction actiefilms (Transformers, The Island, Total Recall) goed in de markt liggen, zijn science-fiction thrillers (Sunshine, Splice, The Invasion) een moeilijk genre om aan een breed publiek te verkopen. En nochtans had deze film alles om te scoren: sterke cast, beperkt budget maar voldoende om het script te verfilmen, een talentvolle Director of Photography. Het enige wat de film niet had was een intelligent scenario. Van alle debiele eindes in de filmgeschiedenis haalt Repo Men zeker de Top 10 lijst. Het weet ook niet precies in welk genre het wil uitblinken: komedie, actie of thriller. Wat ik zou voorstellen in de oorspronkelijke cast terug te halen met een andere regisseur en de film opnieuw te maken vanaf het moment dat Jude Law een electro-shock krijgt (zo halfweg de film).

4. Extraordinary Measures (2010) Tom Vaughan
Productioncost: $31 million - Worldwide Gross: $15,13 million (CBS Films)

De mediocriteit in Extraordinary Measures is stuitend. Smaakloos vertier met Harrison Ford en een schaamteloos scenario dat ook nog eens gebaseerd was op waar gebeurde feiten. Samen met Desperate Measures (1998) zijn het twee measures die een maat voor niets waren. Maar de reden waarom het volk weg bleef is deels ook te danken aan de mislukte media-campagne die zelf niet wist hoe de film verkocht moest worden. Enerzijds werd de film gepromoot als een medische thriller, anderzijds als een emotioneel drama. De trailers waren ook onevenwichtig en hadden met hun afschuwelijke titels ook een troosteloos tv-film ondertoontje.

3. The Warrior's Way (2010) Sngmoo Lee
Productioncost: $42 million - Worldwide Gross: $11,09 million (Relativity)

Kate Bosworth en Geoffrey Rush in één en dezelfde film was voor mij iets van een verrassing. De opeenstapeling van het ene martial-art en western cliché na het andere, was voor mij een andere verrassing. Maar de verschrikkelijk slechte dialogen en het afschuwelijke camerawerk in The Warrior's Way hebben waarschijnlijk heel wat bioscoopbezoekers verrast. Maar dit is het zoveelste bewijs dat het martial art/western genre gewoon niet werkt.

2. Jonah Hex (2010) Jimmy Hayward
Productioncost: $47 million - Worldwide Gross: $10,90 million (Warner Bros)

Ook die andere western, Jonah Hex, deed het slecht en dat zal waarschijnlijk voor een groot stuk te danken zijn aan de onnatuurlijke mix tussen het comic book genre en de western. Ook Cowboy’s & Aliens zal met veel moeite zijn productiebudget kunnen terugwinnen tijdens zijn bioscoop-release. Daarnaast werd er iets teveel gehoopt op de Megan Fox factor in alle trailers. Niemand geeft een moer om Fox, dus hadden ze misschien beter de focus gezet op Josh Brolin. Maar goed, de film is het zwakste van wat er in de aanbieding was in 2010.

1. How Do You Know (2010) James L. Brooks
Productioncost: $120 million - Worldwide Gross: $48,67 million (Columbia Pictures)

Maar de grootste flop van 2010 stond op rekening van How Do You Know. De nieuwe romantische komedie van As Good as It Gets (2004) regisseur James L. Brooks, die na zijn andere fiasco Spanglish (2004) waarschijnlijk zijn carrière als regisseur wel kan vergeten. Wanneer een romcom niet grappig is en niet romantisch, dan heb je een probleem. En wanneer Columbia Pictures zo dwaas is om tegen dit script zomaar eventjes 120 miljoen dollar tegen te smijten, dan heb je ook nog eens af te rekenen met een financiële kater. En wie heeft die idiote titel bedacht?

***Related Posts***
16/08/2011: Top Flop 2010
08/08/2011: Top Flop 2009
21/04/2009: Top Flop 2008
07/04/2009: Top Flop 2007
27/12/2006: Top Flop 2006

We hebben twee nieuwe posters van de opkomende The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011), in beeld gezet door Steven Spielberg met de hulp van Peter Jackson als executive producer.

Het zal met zijn productiebudget van 135 miljoen niet de duurste film worden, maar wel een kostelijke. De duurste film ooit zal die andere film zijn van Peter Jackson, met name The Hobbit 1&2 (2012-) die met zijn 500 miljoen dollar ($360M productiebudget + $140M marketing) de James Cameron film Avatar (2009) ($237M productiebudget + $223M marketing) zal onttronen.

Korte inhoud: De jonge verslaggever en avonturier Tintin (Jamie Bell) ontmoet voor het eerst kapitein Haddock (Andy Serkis). Ze gaan samen op zoek naar de schat van Haddocks voorvader, Francis Haddock. Maar zij zijn niet de enigen die de schat willen vinden. Ze zullen daarom eerst een groot aantal tegenstanders en struikelblokken moeten overwinnen, voordat ze de schat zullen vinden én het geheim van de eenhoorn kunnen ontrafelen...

De Tintin film wordt een 3D motion capture animatiefilm gebaseerd op het werk van de Belg, Hergé. De look van de film zal fotorealistisch zijn en niets vergeleken met The Polar Express (2004). Het scenario van de film werd geschreven door Steven Moffat, Edgar Wright en Joe Cornish, die hun script baseerden op The Crab with the Golden Claws, The Secret of the Unicorn en Red Rackham's Treasure. Spielberg had de filmrechten al gekocht in 1983 na de dood van de auteur. De digitale effecten worden verzorgd door Weta Digital, het digitale broertje van de Weta Workshop, die voor de belichting aanwijzingen kregen van Janusz Kaminski. De muziek is dan weer van John Williams.

In de andere hoofdrollen zien we ondermeer Daniel Craig als de piraat Red Rackham en de twee detectives Simon Pegg als Inspector Thompson en Nick Frost als Thomson. De film zou op 23 december 2011 in de zalen moeten draaien. De vraag aan ieders lippen is nu waar de wereldpremière zal doorgaan… in België?

***Related Posts***
20/09/2008: Tintin wordt te duur voor Universal
12/03/2007: Spielberg heeft interesse in Kuifje

Ik vond 2010 niet zo'n uitzonderlijk filmjaar. Het waren hoofdzakelijk meer tegenvallers dan verrassingen en de beste films kwamen vaak uit onverwachte hoek. Maar het gros van de films vielen in de grijze zone: niet bijzonder goed of bijzonder slecht, maar gewoontjes. Films die je snel weer vergeet. Ik hoop in ieder geval dat 2011 stukken beter zal worden, maar na het zien van de wat tegenvallende trailers is mijn laaiend enthousiasme ondertussen tot in mijn schoenen gezakt.

Ik heb twee top 10 lijstjes, de eerste is mijn Top 10 van de Beste Films uit 2010, mijn tweede lijstje is dat van mijn Top 10 Slechtste Films uit 2010. Ik zal beginnen met de ere-lijst en nadien volgt de ‘list of shame’. Ik vertel er nog even bij dat ik films als Black Swan (2010), The King's Speech (2010) en True Grit (2010) nog niet heb gezien. Ik vermeld deze drie films omdat deze prenten potentiële kandidaten waren voor de prestigieuse Top 10.

Naast mezelf zullen jullie op De FilmBlog ook nog de top 10 lijst zien van de andere auteurs (Karen, Joris, Jeroen), en in het kader van de BlogTalk, een samenwerking tussen verschillende filmblogs, kunnen jullie ook een bezoekje brengen bij Timothy die zijn lijstje spoedig zal bekend maken op de filmblog At the Movies, alsook Stijn die zijn Top 10 lijstje zal plaatsen op Tagoean.

10. Despicable Me (2010) Pierre Coffin & Chris Renaud

Net zoals Megamind (2010) zet Despicable Me de villain in de kijker in plaats van de held, met dat verschil dat de tweede film veel origineler is. Daar waar de ene zich inspireert op Lex Luthor, zien we in Despicable Me een soort 007-villain-à-la-Ernst-Stavro-Blofeld, met dat verschil dat hij niet leeft in een ondergronds paleis en droomt van de verovering van de planeet. Het hoofdpersonage (ingesproken door Steve Carell) woont in zijn kelder in zijn ambitie is om de grootste slechterik te worden bij de kijkcijfers van een tv-station. Geen Pixar, maar wel de mensen van Universal Animation Studios hebben deze film in elkaar gestoken en het resultaat is opmerkelijk, zeker in 3D. Het verhaal is om van te schaterlachen en zit boordevol sentiment voor de gehele familie. Het is geen Pixar, maar het is wel één van de beste animatiefilms van 2010.

09. Scott Pilgrim vs. the World (2010) Edgar Wright

De comic-adaptatie Scott Pilgrim vs. the World is een te gekke film, ook al was het een flop aan de Amerikaanse box-office. De reden hiervan is dat de film bestemd is voor een heel select publiek van jongeren en mensen die comics wel kunnen smaken. Deze prent kan jij bijna zien als een letterlijke samensmelting van de filmwereld en de strip, en dat levert vaak hilarische en fascinerende beelden op. Acteur Michael Cera is perfect gecast voor deze romance uit de 21e eeuw. Het lijkt bij momenten wel een soort Quentin Tarantino film voor teenagers. Dit moet één van de leukste films zijn uit 2010.

08. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

The Ghost Writer heeft ook geen brokken gemaakt aan de kassa, maar het was wél één van de beste thrillers uit 2010 en zeker één van de betere films van Roman Polanski. Het is onversneden Polanski materiaal, die net zoals een Alfred Hitchcock het thriller-genre volledig naar zijn hand zet en doorprikt met ironiserend toontje en incidentiële humor. De melodramatiek is nooit ver weg, maar tezelfdertijd blijf je in de ban van de vertelling en de visuele poëzie die op het scherm wordt uitgesmeerd door Polanski en zijn Poolse Director of Photography Pawel Edelman.

07. Mr. Nobody (2010) Jaco Van Dormael

Mr. Nobody is een film uit eigen bodem, en dan nog wel een film waar we fier op mogen zijn, want zelden straalt een Belgische filmproductie zoveel charisma en overtuigingskracht uit als deze van Jaco Van Dormael (Le Huitième Jour, Toto Le Hero). Het is een soort science-fiction film, met een romantische liefdesdrama als plot, die ons in een fascinerende wereld meesleept naar de Big Bang, vliegende fietsen via het Butterfly-effect, met geweldig acteerwerk van Jared Leto, Diane Kruger, Sarah Polley en Rhys Ifans. Het is een droomwereld die op je netvlies zal blijven plakken. Zonder twijfel dé beste Belgische film van 2010, in een jaar met heel wat Belgische-competitie.

06. The Crazies (2010) Breck Eisner

Een degelijke horror-remake mag ook eens in de kijker worden gezet, en het gaat dan nog wel om een zombie film zoals er zovele zijn gemaakt de laatste jaren. En toch weet The Crazies (2010) zich min of meer te onderscheiden van de andere films door zijn strakke regie, zijn behoorlijk sterke acteurswerk en zijn nooit aflatende spanningsboog die de juiste knipoog maakt naar Romero’s 70’ties horrorfilms. Deze film werd niet gemaakt om het publiek aan het denken te zetten, maar is er om de mensen de stuipen op het lijf te jagen. Ik heb deze gezien op het filmfestival van de Fantastische film en mede door het enthousiasme van het publiek was dit één van de leuke verrassingen. Het is onversneden escapisme, zonder noodzakelijk "brainless" te zijn.

05. The Fighter (2010) David O. Russell

Ik was aangenaam verrast bij het zien van The Fighter (2010), naar het waar gebeurde verhaal van de bokser Mickey Ward, maar dat had je al kunnen vermoeden met Christian Bale en Amy Adams in de credits. Maar alles draait uiteindelijk rond Mark Wahlberg die hier één van zijn beste rollen neerzet. Ook Melissa Leo zet hier een sterke rol neer. U hoort het, het is een acteursfilm, met meer drama buiten dan binnen de boksring.

04. The Social Network (2010) David Fincher

De halve biopic The Social Network (2010) is een schot in de roos, ook al kreeg het maar een bescheiden recette aan de Amerikaanse box-office. Maar dit is nog maar eens een film waar de opkomst niet recht evenredig is tot de kwaliteit van de prent. Het is een hedendaagse verhaal die heel nauwkeurig de geest van de internet-generatie weergeeft. Dit is nog maar eens een meesterwerkje van David Fincher, die ontegensprekelijk één van de meest talentvolle cineasten van de laatste 15 jaar is geworden. Het is een drama met Shakespeariaanse trekjes en een hoofdpersonage die je gemakkelijk kan omschrijven als een onvoorstelbare etter en genie. Dé antipool op zijn Fight Club (1999).

03. Inception (2010) Christopher Nolan

Er zijn uiteraard heel wat films geweest waar het onderbewustzijn en de droomwereld centraal stonden in het verhaal en waar illusie en realiteit nauwelijks te onderscheiden zijn van elkaar, maar het is sinds The Matrix dat we met Inception (2010) nog eens te maken hadden met zo’een visueel indrukwekkende en realistische wereld met zo’een adembenemend plot. Het is tevens het soort film die je kan herbekijken om er telkens nieuwe zaken in te ontdekken. Inception heeft een slim en weldoordacht script en wat mij betreft een verademing op het voorgekauwde materiaal die we dikwijls aangereikt krijgen. De terra-forming scènes waar een straat over een andere komt te liggen of wolkenkrabbers wegzakken in de zee, zien er verbluffend uit. Maar ook de zero-gravity sequenties uit de Matrix, worden in deze film her-uitgevonden op een fascinerende manier. Het is de ultieme rollercoaster-film die ons geen minuut tot rust laat komen.

02. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

Pixar heeft zijn reputatie hoog te houden en levert elk jaar een meesterwerkje van formaat af. Deze keer valt de eer te beurt aan de threequel Toy Story 3 (2010), en het is me der eentje. Het is een buitengewoon grappige prison-break film. Ik denk niet dat er zoiets bestaat als een 'perfecte film', maar mocht er ooit zoiets bestaan dan zou het waarschijnlijk lijken op deze Pixar-film. Naar goede gewoonte is het een vehikel voor jong en oud, met geniale dialogen, sterke karakters, een schattige romance, Barbie & Ken en uiteraard voldoende spanning en actie. Je kunt er enkel met bewondering naar kijken en hopen dat de Pixar-batterij nooit uitgeput raakt.

01. Kick-Ass (2010) Matthew Vaughn

Maar de film waar ik verzot op was het voorbije jaar is en blijft Kick-Ass. Deze adaptatie heeft misschien wat jeugdpuistjes, maar heeft geen beugel nodig. Het is een intelligente comic-adaptatie die wederom grenzen verlegt. Het is allemaal best leutig, maar deze post-moderne prent is ook spectaculair gewelddadig en grof gebekt. Duidelijk een teenager-film die bestemd is voor een eerder volwassen publiek die tegen een stootje kan. Maar het geweld is niet zomaar gratuit, integendeel, er steekt een geniale choreografie in met knip-oogjes naar de John Woo en de Kill Bill films, die volledig afstand neemt van de Jason-Bourne-shaky-camera actie-sequenties. Alles staat in functie van de analyse van de superhero-mythe die de misantrope weldoeners in onze maatschappij doorzeeft met kogelgaten en bazooka-geweld. Net wanneer je dacht dat het genre zo goed als uitgeput was, komt deze Kick-Ass. Ik hoor nog de woorden van mijn docent op de filmschool "Film is dood". Nope, it still kick's ass!

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Met de bioscooprelease van Zombieland (2009) kon ik het niet nalaten om de zombie-fans te verwennen met een bespreking van de nieuwe Shaun of the Dead (2004) Blu-ray, de Britse film die als inspiratiebron diende voor de Amerikaanse versie. Hoofdrolspeler en co-scenarist Simon Pegg speelt de rol van Shaun, een grote loser die op een dag een ware held wordt.

Korte inhoud: Shaun (Simon Pegg) beleeft niet zijn beste tijd. Het personeel van de elektronicawinkel waar hij werkt neemt hem niet echt serieus als tijdelijke baas, zijn vriendin Liz (Kate Ashfield) heeft er genoeg van dat alle afspraakjes beginnen en eindigen in de 'Winchester' Arms waar ook altijd zijn beste vriend en nietsnut Ed (Nick Frost) rondhangt en zijn relatie met zijn vader – sorry, stiefvader – blijft gespannen. En dan zijn ook nog de doden tot leven gekomen die hun zombieziekte verspreiden aan iedereen waar ze hun tanden in zetten. Soms kun je gewoon beter in bed blijven.

Shaun of the Dead is in de eerste plaats een romantische komedie met sporadisch wat zombie-taferelen. En dit is toch wat van een verrassing wanneer je de film voor het eerst ziet, maar dat is nu net ook de kracht van deze prent. De combinatie van het alledaagse leven gemengd met onmogelijke gebeurtenissen zorgt daar wel voor. De gitzwarte humor is typisch Brits en als je daarvan houdt zit je goed. Van subtiel tot in your face humor, en wat zo bijzonder goed werkt is dat de acteurs allemaal heel serieus blijven en doen alsof ze in een dramatische horrorfilm spelen in plaats van een geflipte hommage aan de Argento-zombiefilms. Ook de speciale effecten steken zorgvuldig in mekaar. Mocht je denken dat dit een low budget horrorflick is, dan zou je wel eens kunnen opkijken wat regisseur Edgar Wright allemaal voor elkaar speelt met 4 miljoen dollar (iets minder dan het budget van Loft en Windkracht 10).

En jawel, los van de krankzinnigheid steekt er ook nog een portie maatschappijkritiek in over onze pop en videogames-cultuur en de dagelijkse sleur waarin we leven, die de attente kijker zeker niet zal ontgaan. Shaun of the Dead een satirische film noemen, of beweren dat de prent iets fundamenteels te zeggen heeft over de invloeden van de massamedia, zou een stap te ver zijn. Daarvoor heeft de film simpelweg te weinig ambitie. Deze “intellectuele observaties” lijken mij eerder bedoeld als extraatjes, om de prent wat interessanter te maken. Maar goed, ondertussen geven ze toch maar een zekere meerwaarde aan deze horrorprent, en wie kan daar nu tegen zijn. De beste horrorprenten komen altijd met een maatschappijkritisch ondertoontje.

Tijdens de laatste twintig minuten schakelt de film spijtig genoeg een paar versnellingen terug en houdt de komedie simpelweg te bestaan, en tuimel je in een klassieke zombiefilm. We krijgen een paar indrukwekkende en tevens bloederige scènes waarin Shaun en z'n vrienden zich een weg doorheen de levende doden hakken, een finaal bloedbad waarin zelfs in onversneden From Dusk Till Dawn-stijl, de toog van het café in brand wordt gestoken. Allemaal goed en wel, dat is best wel onderhoudend om naar te kijken, maar op dat moment is de film niet meer geestig. Maar het feit dat deze film als inspiratie diende voor heel wat andere zombie-prenten, bewijst in ieder geval dat de makers volledig in hun opzet zijn geslaagd.

Op de Blu-ray vinden jullie niet alleen filmcommentaar van Simon Pegg en Edgar Wright, maar ook van Penelope Wilton en Bill Nighy (die spijtig genoeg maar een bijrolletje heeft van geen belang). Maar jullie vinden ook filmcommentaren van zombies, alsook ontbrekende stukjes film. Kortom, een Blu-ray van Universal om aan te schaffen.

***Related Post***
20/10/2009: Het Amerikaanse antwoord op Shaun of the Dead
20/07/2006: Zombie films op een rijtje
24/12/2004: Wat je niet mocht missen in 2004

Naar het voorbeeld van Shaun of the Dead (2004) mogen we ons binnenkort verwachten aan een Amerikaanse versie van de zombie-komedie, Zombieland (2009) met Woody Harrelson. De film wordt geregisseerd door een nobele onbekende, Ruben Fleischer, en geschreven door de tv-serie schrijvers Rhett Reese en Paul Wernick. Ook acteur Bill Murray duikt in de film op onder zijn eigen naam. Ik ben benieuwd.

Korte inhoud: Twee mannen genaamd Columbus (Jesse Eissenberg) en Tallahassee (Woody Harrelson) moeten zien te overleven in een wereld die overbevolkt is door zombies. Tijdens hun strijd met overleving bundelen ze krachten met Wichita (Emma Stone) en Little Rock (Abigail Breslin), die ook een manier heben gevonden om in leven te blijven. Tijdens hun strijd moeten ze zich afvragen wat erger is, van elkaar afhankelijk moeten zijn of toch maar aan de zombies overgeven.

De film zal stukken beter zijn dan Zombie Strippers (2008) maar ik zou toch de verwachtingen niet al te hoog willen leggen. De film wordt niet geschreven door comedy-talenten zoals Edgar Wright en Simon Pegg, en duurt de gehele film maar een 87 minuten – wat meestal wijst op een gebrek aan sterke scènes. Toch opende de film met een box-office recette van een kleine 25 miljoen dollar wat meteen een schot in de roos was en tevens het beste weeekend box-office resultaat uit de carrière van Woody Harrelson. De mediacampagne van de prent, met zijn tientallen clipjes en affiches, was dan ook ongezien. De film is vanaf 2 december 2009 bij ons in de zalen.

Ik vroeg me al een tijdje af waarom Marvel Comics (Spider Man, Iron Man, Silver Surfer, Hulk, Wolverine, Ghost Rider, X-Men, Thor) de laatste jaren iets meer van zich liet horen dan DC Comics (Batman, Superman, Wonder Woman). Waarom worden de Marvel adaptaties één voor één op de markt, terwijl DC met zweet en tranen zijn superhelden op het witte doek kan uitbrengen. Wel, het antwoord vond ik bij de mensen van Yahoo.

Well, actually, there is one big difference: Marvel is its own entity, cutting its own deals, and even financing its own movies. DC Comics is a subsidiary of Warner Bros. Even higher profile DC properties have to fight through other Warner priorities and projects to get made.

To Jim Littler, webmaster of ComicBookMovie.com, the long-planned Wonder Woman (2009) movie is a prime example of the superhuman challenges a DC superhero can face. "Warner Bros. was able to get Joss Whedon at the helm—AND THEN THEY REJECTED HIS SCRIPT! Joss Whedon of Firefly, Buffy the Vampire Slayer and more!" Littler wrote in an email. "I'll bet the DC people were crying when that fell apart."

En ik dacht vroeger dat Marvel gewoon iets meer lef had en doorzettingsvermogen dan DC Comics, maar niet dus. Als je een film moet maken met twee verantwoordelijken in plaats van één zorgt dat meteen voor vertragingen en zelfs onvruchtbare beslissingen. Daarentegen maakt Marvel hopen geld. Nog maar pas met de release van Iron Man (2009) van Jon Favreau die zomaar eventjes 365 miljoen dollar opbracht (…and counting) wereldwijd in slechts 2 weken tijd. Het zal dus ook niemand verbazen dat Iron Man 2 (2010) nu al in pre-productie is. Binnenkort is er The Incredible Hulk (2009) en ook The Avengers (2011) van Zak Penn, Thor (2009), Ant-Man (2010) van Edgar Wright, Doctor Strange (2010) van Guillermo del Toro, Luke Cage (2009) van John Singleton, Magneto (2009) van David S. Goyer, Deathlok (2008) en Captain America (2011) van Nick Cassavetes. Stuk voor stuk films die indruk kunnen maken aan de box-office.

Misschien moet Warner Bros zich maar eens dringend beraden over hun eigen structuur en misschien het model van Marvel maar eens navolgen en een eigen filmstudio in leven roepen die zich ontfermt over de adaptaties, naast de WB studio. Dit zou problemen als bij Justice League of America voor een stuk kunnen opvangen. Stel je voor welke films DC zo allemaal zou kunnen uitbrengen: Wonder Woman, Green Lantern, Green Arrow, Aquaman, en ga zomaar door. Twee comics uitbrengen per jaar zou een haalbare kaart moeten zijn voor DC als ze min-of-meer onafhankelijk hun budget kunnen beheren. Het blijft een risico, maar Marvel heeft bewezen dat het mogelijk is en dat er een groeiende markt is voor dergelijke films.

Update 16/07/2008: Ian McKellen ziet wel brood in een Magneto spin-off, het personage dat hij speelde in de X-Men-trilogie. Dat vertelt de Britse acteur aan de BBC. "Ik weet dat er wordt gesproken over een dergelijk script. Het zou dan wel gaan over een jongere Magneto. Als ik bij het project betrokken zou worden, zou dat dus wel alleen aan het begin en het einde van de film zijn." De 69-jarige McKellen kroop voor alle drie de X-Men-films in de huid van de mutant Magneto. Deze beschikt over magnetische krachten, waardoor hij onder meer voorwerpen kan laten bewegen en van vorm veranderen.

Iemand al gehoord van nazi-exploitation movies? Zo niet, wel dan krijgen jullie hiervan een voorsmaakje in Grindhouse (2007) met de fake trailer van Werewolf Women of the S.S. gemaakt door Rob Zombie.

Maar binnenkort krijgen we een echte nazi-exploitation-horrorflick tezien, en dan nog wel uit Duitsland, het land waar de laatste jaren nog maar weinig vernieuwende films op de markt zijn gekomen (op een paar uitzonderingen na). The Golden Nazi Vampire of Absam: Part II - The Secret of Kottlitz Castle (2007), geschreven en geregisseerd door de nog jonge Lasse Nolte, die hiermee zijn indrukwekkende debuut maakt.

Korte inhoud: Als General Donovan (Walter Stapper) het voor het zeggen had, dan zou de Militaire Geheime Dienst van Amerika met echt belangrijke zaken bezig zijn, in deze herfstmaanden van 1942. Laat die Waffen SS maar op zoek gaan naar Atlantis, of dansen rond een aantal Germaanse druïde-stenen. Wie gelooft er nu in die Wunderwaffen of die Mirakel Wapens, buiten een pathetische sul zoals William 'B.J.' Blazkowicz (Daniel Krauss)? Maar kan men zomaar alle waarschuwingen negeren, de geheime korte filmpjes met schokkende beelden of alle bewijsmateriaal? Wat is er echt gaande in het kasteel van Kottlitz? Wie heeft Smokey Savallas vermoord? Wat houdt het onderzoek Ahnenerbe der SS precies in? Wie heeft de beenderen van Count Dracula gestolen van de crypte in Wallachia? En wat is de connectie tussen fanatische SS generaals, ondergrondse labo's met nazi-wetenschappers en een put vol met gesmolten goud? Allemaal vragen waarop William 'B.J.' Blazkowicz een antwoord moet weten te vinden. Maar niemand had kunnen verwachten wat hij zou onthullen in het kasteel van Kottlitz…

Al die nazi’s met hun lange tanden die opgaan in occulte ceremonies lijkt niet echt ernstig te zijn. Maar zo zijn piraten die in skeletten veranderen ook niet, en toch komen daar heel veel bezoekers op af. Deze film windt er zelfs geen doekjes om en gaat regelrecht voor de trashy-horror-komedie zoals we dat al eens eerder mochten ervaren met Edgar Wright’s verrukkelijke Shaun of the Dead (2004). De korte inhoud en de affiche is in ieder geval al om van te schuimbekken. De prent is momenteel nog in productie maar zal binnenkort hopelijk te zien zijn in een aantal filmzalen. Er is nog geen trailer beschikbaar, wel een eerste afbeelding. Nazi-vampires, yeah, kill'em all! lol.

Gezien het succes van de remake, Dawn of the Dead (2004) van Zack Snyder, lag het in de vooruitzichten dat de zombieklassieker Night of the Living Dead (1968) een facelift zou krijgen en er zijn eveneens plannen om Day of the Dead (1985), als laatste deel uit de Living Dead trilogy van George A. Romero, te herwerken.

Tot nu toe vind ik de remake van Dawn of the Dead best een geslaagde film. De 3D versie van Night of the Living Dead (2006) van Jeff Broadstreet lijkt geforceerd, maar deze Day of the Dead (2007) remake lijkt dezelfde weg te willen bewandelen als Dawn – geen simpele remake maar eerder een soort herdefiniëring van de film naar het heden. Zo had je bijvoorbeeld zombies die rennend in plaats van schuifelend hun prooi achtervolgden. De nieuwe makers hadden ingezien dat wat toen werkte, vandaag de dag niet noodzakelijk opnieuw zal werken. Desondanks was Romero zelf niet te spreken over de remake van Dawn, maar dan ben ik zelf niet te spreken over zijn saaie, teleurstellende en oerdomme sequel op zijn Living Dead films, Land of the Dead (2005), een smaakloze cocktail van Day of the Dead en Escape from New York (1981). Dus voor de "herwerking" van Day of the Dead; 'Count me in'.

In de herwerking van Day of the Dead zal Ving Rhames (Pulp Fiction, Mission: Impossible) opnieuw de rol van politieagent Kenneth, uit Dawn of the Dead, vertolken. Verder maken Mena Suvari (American Beauty) en Nick Cannon (Monster House) hun opwachting in dit nieuw zombiespektakel. Steve Miner van Halloween H20 neemt plaats op de regiestoel. De kans is dus ook reëel dat er ietwat wordt afgeweken van de oorspronkelijke verhaallijn. Daarin zagen we een kleine groep overlevenden, een wetenschappelijk researchteam en enkele militairen, verscholen in een ondergrondse bunker, die als opslagplaats voor raketten fungeert. Met schaarse voedsel- en munitievoorraden moesten ze zich verdedigen tegen de steeds dichterbij komende zombies, terwijl ook in de groep zelf bloedige conflicten losbraken...

Maar vreemd genoeg is de zombie-film die me vandaag de dag nog het meest heeft kunnen bekoren, een parodie op de zombie-saga, namelijk Shaun of the Dead (2004), geschreven en geacteerd door Simon Pegg en geschreven en geregisseerd door Edgar Wright. Vergeef me deze zombie-fixatie, maar wat is er nu beter dan op die hete nachten naar een zombie-film te kijken?

***Related Post***
31/07/2005: Land of the Dead van Romero