edgar allan poe

  • Stonehearst Asylum (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik had niet al teveel verwacht van Stonehearst Asylum (2014) van Brad Anderson (The Call, The Machinist, Transsiberian), maar het resultaat van deze gekkenhuis-thriller was beter dan verwacht. En dat was zeker niet te danken aan de vertolking van de acteurs alleen, maar wel aan de niet onaardige en beklemmende sfeer. Gekkenhuizen zijn en blijven een uitstekende locatie voor thrillers. Het enige wat enigszins tegenviel was het script van Joe Gangemi, gebaseerd op een kortverhaal van Edgar Allan Poe.

    stonehearst_asylum_2014_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Edward Newgate (Jim Sturgess), een recent afgestudeerde arts, krijgt al snel een positie bij een psychiatrische instelling onder leiding van Silas Lamb (Ben Kingsley). Daar ontmoet hij de prachtige patiënte Eliza Graves (Kate Beckinsale), waar hij op slag verliefd op wordt. Hij heeft echter geen weet over een recente, gruwelijke personeelswisseling binnen de instelling.

    De eerste 40 minuten zijn het beste van de film, maar nadien vervallen we in onwaarschijnlijke plotwendingen en platgaten. Je kan er moeilijk iets over vertellen zonder te spoilen, maar in grote lijnen doen de personages bijzonder onlogische handelingen en het einde slaat nergens op. Maar ik kon echt wel genieten van de vertolkingen. De Underworld ster mag dan wel meespelen in luchtige actiefilms, ze is en blijft een talentvolle actrice en zeker in de rol van een breekbare en psychologisch onstabiele Victoriaanse aristocrate. Zelfs de kleinere bijrollen zijn van genietbaar niveau, ik denk dan maar aan deze van David Thewlis, Brendan Gleeson, Michael Caine, Jason Flemyng en Sophie Kennedy Clark.

    Indien jullie op zoek zijn naar een intelligente psychologische Victoriaanse thriller, dan zijn er betere exemplaren te vinden met A Dangerous Method (2011) van David Cronenberg, Augustine (2012) van Alice Winocour of zelfs Shutter Island (2009) van Martin Scorsese. De vrouwen in Stonehearst Asylum zijn gewoon collateral damage in een oorlog tussen mannen. En net zoals de tagline: 'No One Is What They Seem' heeft iedereen ook wel een verborgen identiteit, tot op het randje van het onwaarschijnlijke.

    Er is niet bijzonder veel mysterie, maar de film maakt veel goed door zijn slimme gebruik van zijn omgeving. Dat het er vroeger niet al te plezierig aan toe ging in het asiel wordt hier ook aangekaart. En de primitieve praktijken die de dokters uithalen met hun patiënten schept niet altijd een goede band tussen beiden, en er zijn al heel wat films op de markt waarin de zotten het opnemen tegen de mannen met de witte schorten.

    stonehearst_asylum_2014_blu-ray_pic01.jpgstonehearst_asylum_2014_blu-ray_pic02.jpgstonehearst_asylum_2014_blu-ray_pic03.jpg
    stonehearst_asylum_2014_blu-ray_pic05.jpgstonehearst_asylum_2014_blu-ray_pic04.jpgstonehearst_asylum_2014_blu-ray_pic06.jpg

    Poe mag dan wel een horrorschrijver zijn, hij heeft bijzonder veel gevoel voor (zwarte) humor en dat hebben de makers van deze film ook begrepen. Het verhaal is doorweven met satire en past perfect bij zijn toon van zijn werk. Ook het feit dat we hier twee veteranen als Kingsley en Caine aan het werk zien in een drama is altijd wel een plezier om naar te kijken. Kingsley in het bijzonder legt net iets meer in de schaal voor deze rol. Hij mag dan ook de leukste dialogen debiteren, zoals "We zullen ons verwarmen met het vuur van ons smadelijke verleden!" Heerlijk! De DVD en Blu-ray komt spijtig genoeg wel zonder extraatjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 16 maart 2015

     

    *** Stonehearst Asylum trailer ***

  • Michael Crichton (1942-2008) overleden

    Pin it!

    De man heeft een paar flauwe films geregisseerd, zoals Coma (1978), Looker (1981), The First Great Train Robbery (1979), Westworld (1973) en Runaway (1984), maar is voornamelijk bekend als bedenker van de ziekenhuisserie "ER" (1994), en door zijn 15 romans, waarvan The Andromeda Strain en Jurassic Park de bekendste zijn. Maar eergisteren in Los Angeles overleed Michel Crichton (66) aan de gevolgen van kanker, volgens de nieuwsgroep CNN.

    Looker Coma Great Train Robbery Twister

    Michael Crichton werd geboren in Chicago in 1942 en studeerde op Harvard summa cum laude af op de raciale geschiedenis van het oude Egypte. Na een docentschap antropologie aan Cambridge University werd hij arts in opleiding op Harvard Medical School, en begon hij geld bij te verdienen met het schrijven van thrillers onder een pseudoniem. Zijn eerste boek onder eigen naam, The Andromeda Strain, uitgebracht in 1972, over een dodelijke bacterie die door corrupte geleerden op de wereld wordt losgelaten, werd meteen aan Hollywood verkocht. Crichton verhuisde naar Los Angeles, schreef naast romans ook filmscripts en regisseerde zelf tussen de bedrijven door een aantal films. Vanaf 1994 schreef en produceerde hij de baanbrekende NBC-ziekenhuisserie E.R., die vijftien seizoenen en 350 afleveringen zou blijven lopen.

    Crichton heeft wel nooit geen literaire erkenning verkregen; daarvoor lazen zijn boeken te veel als een uitgeschreven filmscript en was zijn stijl te plat, met veel dialoog en weinig beeldspraak. "Ik denk dat je als schrijver de verplichting hebt om je publiek wakker en geboeid te houden," zei hij aan Vanity Fair, om daarna te benadrukken dat zijn maatstaf niet het overgestileerde werk van Henry James was, die hij zelf omschreef als: "incredibly badly written. It looks like a first draft", maar eerder geïnspireerd was door de originaliteit en verhalende kracht van Edgar Allan Poe, of Arthur Conan Doyle.

    Congo Disclosure The Andromeda Strain Jurassic Park

    Crichtons sterkte was de onheilspellende toekomst en de bijna griezelige actualiteit, van zijn oeuvre. De kloontechnologie in Jurassic Park, waarin onverantwoordelijke genetici met behulp van computers en biotechnologie dinosauriërs op de aarde zetten, bleek twee jaar na de publicatie in theorie mogelijk. De anti-Japanse teneur van het hi- tech-detectiveverhaal Rising Sun (1993) liep vooruit op een breed maatschappelijk debat in Amerika over Japanse investeringen en economische afhankelijkheid. In Disclosure (1994) keerde Crichton zich tegen de uitwassen van de processen wegens ongewenste intimiteiten, in de nog niet-verfilmde Prey uit 2002 ging hij tekeer tegen de nanotechnologie, en in zijn laatste boek Next uit 2006 van die van de biotechnologie en gentherapie. Crichton lag ook aan de bron van films als Congo (1995), Twister (1996) en Timeline (2003).

    Hij nam ook controle over The 13th Warrior (1999) van regisseur John McTiernan, een film die gebaseerd was op het boek van Crichton over een nomadische krijger die zich aansluit bij een groep Noormannen in de strijd tegen een beestachtig volkje. Het resultaat bleef hoe dan ook slecht. Je bent een regisseur of je bent het niet, en Crichton had verschillende malen bewezen dat hij dat niet was.

    The 13th Warrior Sphere Rising Sun Jurassic Park The Lost World

    Maar de auteur maakte zich niet echt populair nadat hij in 2004 zelfs het onderwerp was van controverse door zijn roman State of Fear, waarin hij onder meer tekeer ging tegen de milieubeweging, de ecologische beweging en de anti-globalisten. Hij beschouwde de milieubeweging als een soort religie. Zijn ontkrachting van het broeikaseffect maakte hem naar verluidt tot een van de moderne schrijvers die de goedkeuring van George W. Bush kunnen wegdragen. Maar de auteur kreeg heftige kritiek van de wetenschappelijke wereld omdat zijn "fictie" boek voetnoten had die verwezen naar bestaande cijfers die compleet uit de context werden gerukt en gebruikt om zijn theorie te staven en de schijn over te brengen van een wetenschappelijk werk. Maar het was duidelijk dat Crichton eigenlijk zelf geen flauw benul had van wat hij op papier had gezet, en eigenlijk niet beter was dan Dan Brown (The Da Vinci Code). En nadat de literaire wereld hem de rug toekeerde, kreeg hij het dan ook aan de stok met de wetenschappelijke wereld.

    Zoals zijn grote literaire voorbeelden (Poe, Conan Doyle en Jules Verne) hun verhalen graag doorspekten met wetenschappelijke details en logische redeneringen, zo wisselde Michael Crichton zijn verrassende plotwendingen af met academische verhandelingen die soms wel een paar bladzijden achter elkaar beslaan. Wie Crichtons romans vanaf 1972 goed heeft gelezen kan dan ook een aardig mondje meepraten over uiteenlopende dingen als neurobiologie, het sociaal gedrag van mensapen, biofysica, internationale economie, tijdreizen, het ‘zogenaamde’ broeikaseffect, en niet te vergeten het klonen van dinosauriër. En van zijn werk zijn toch een paar knappe films afgeleverd.