ed harris

  • De sci-fi western serie Westworld uit op DVD en Blu-ray

    Pin it!

    We leven in de Gouden Jaren van de TV-series! En elke serie waar Jonathan Nolan en J.J. Abrams hun schouders onder zetten, is een serie wat op z’n minst de moeite is om te ontdekken. En dat kan zeker gezegd worden van "Westworld", een Amerikaanse serie die wordt uitgezonden door HBO. De serie is gebaseerd op de gelijknamige film uit 1973 van Michael Crichton (schrijver van Jurassic Park).

    westworld_season_1_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De serie speelt zich af in het fictieve Westworld, een technologisch geavanceerd Western-themapark, gecreëerd door Dr. Robert Ford (Anthony Hopkins) en Bernard Lowe (Jeffrey Wright), dat volledig wordt bevolkt door synthetische androïds die "Hosts" worden genoemd. Deze komen tegemoet aan de wensen van de zwaar betalende bezoekers die "Nieuwkomers" (of ook "Gasten") worden genoemd. De Nieuwkomers kunnen doen wat ze willen in het park, zonder angst voor vergelding van de Hosts. Het park kent ongeveer tweeduizend verschillende hosts, die elk hun eigen verhaallijnen uitspelen.

    In de serie volgen we het verhaal van Dolores Abernathy (Evan Rachel Wood), die samen met haar android man Teddy Flood (James Marsden) aangevallen wordt door the Man in Black (Ed Harris), een mysterieuze nieuwkomer in het park. Wanneer bepaalde hosts zich vreemd gaan gedragen beslist Bernard Lowe om de aangetaste hosts te verwijderen.

    Los van de nauwgezette wereld waarin we ons bevinden, de adembenemende cinematografie en het betoverend mysterie, is de serie een onderzoek naar het raadsel van ons bewustzijn. Toch is deze serie niet perfect. De karakters zijn soms te strak gebonden aan het ingewikkelde plot en een gevoel van herhaling sluipt wel in het verhaal wat alles soms een tikkeltje monotoon maakt. Nochtans bereiken Nolan en Lisa Joy een diepte met Westworld die blijft hangen in de geest en ons cognitieve evenwicht verstoort met verontrustende vragen. Hoe resoluut is de grens tussen de verankering van de menselijke geest en de besmetting van alles wat niet ‘homo sapien’ is? Betekent het mens-zijn een entiteit die radicaal verschilt van al het andere dat we kennen of slechts een machine geperfectioneerd door het meedogenloze knutselwerk van de natuur? Natuurlijk zijn al deze vragen een bijkomstigheid naast de meest verbijsterende en onoverkomelijke vraag: wat is bewustzijn?

    Westworld heeft een sterke JJ Abrams-stempel en fans van "Lost" zullen in deze serie heel wat thema’s herkennen. Als kijker zit je ook constant met de vraag of datgene wat je ziet echt is of droom. Dolores zegt tevens herhaaldelijk dat ze aan het dromen is. Los van het onderzoek van ons onderbewustzijn wil de serie ook onze werkelijkheid in vraag stellen, de aard van identiteit en het gevoel dat er iets meer moet zijn aan het bestaan, iets dat boven ons staat en groter is dan ons.

    westworld_season_1_blu-ray_pic01.jpgwestworld_season_1_blu-ray_pic02.jpgwestworld_season_1_blu-ray_pic03.jpg
    © Warner Bros Home Entertainment / HBO

    In de originele roman en cult-hitfilm, met in de hoofdrol Yul Brynner, verkende Michael Crichton de technologie als iets wat vreselijk verkeerd geworden was. Net als Jurassic Park was het gevestigd in een themapark, maar in dit geval een themapark bevolkt door robots waar de rijken en bevoorrechten zouden kunnen spelen als cowboys en revolverhelden. In de originele roman en film speelt een van de androids, de Man in the Black Hat, die menselijke wezens begint te doden. De film was leuk en campy genoeg om een cult-hit te worden, en werd zelfs gevolgd door een vervolg: Future World (1976). Maar deze serie neemt het oorspronkelijke idee naar een veel diepere en donkerdere plaats. Hier zijn ze niet langer robots, maar Hosts en de Man in the Black Hat, gespeeld door Ed Harris, is een mens. Er is een Kubrick-achtige ondervraging van het bewustzijn en de moraliteit van wat we doen met de dingen die we creëren voor ons amusement. We worden plotseling geconfronteerd met de vraag hoe het zou zijn om een machine door duizenden moorden, verkrachtingen en martelingen te leiden alleen maar voor ons amusement.

    Kortom, Westworld worstelt met zeer complexe thema's en het idee om in de val te lopen, gevangen in een droomachtige universum, maar het is tevens een behoorlijk amusante serie. Er is geweld, seks en heel wat meer volwassen thema's dan de originele film. Er steekt ook een soort Shyamalan Sixth Sense laag in. Ik heb er van genoten en kijk nu al uit naar het vervolg. Op de DVD- en Blu-ray-versies kun je meer dan 40 minuten aan bonusmateriaal vinden. De Blu-ray-versie bevat bovendien een exclusief 24-pagina Collector's Book!

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 22 november 2017

     

    *** Westworld season 1 trailer ***

  • Mother! (2017) *** recensie

    Pin it!

    Ik ben een enorme fan van het werk van Darren Aronofsky. Het is één van de meest tallentvolle filmmakers in Hollywood, ook al zijn het vaak films waar je niet meteen opgewekt van wordt. Het lijkt wel de bedoeling van de man om ons te brengen aan de rand van de afgrond om ons vervolgens een duwtje in de rug te geven op het einde. Van ontspanning kan je niet meteen spreken, maar het is en blijft fascinerende cinema.

    mother_2017_poster02.jpg

    Met zijn debuutfilm Pi (1998) kregen we een soort Lynchiaanse thriller in de claustrofobische wereld van het hoofdpersonage. Met Requiem for a Dream (2000) daalden we af in de hel van de verslaving. In The Wrestler (2008) zagen we een masochistische en existentiële exploratie van een man op de rand van de zelfdestructie en in Black Swan (2010) zien we een gedreven vrouw die zichzelf wegcijfert in de obsessie van haar kunst. Uiteraard waren het niet allemaal meesterwerkjes, zoals het teleurstellende Noah (2014) of het melo-drama The Fountain (2006). En ik had goede hoop dat Mother! (2017) een geniale prent zou zijn, zeker na de vele positieve reacties in de States. Spijtig genoeg was het voor mij toch wel iets van een teleurstelling, zeker met de hoge verwachtingen en de Rosemary's Baby referenties.

    Korte inhoud: 'Mother' volgt een stel (Jennifer Lawrence en Javier Bardem) dat een rustig bestaan leidt. Als er op een dag onuitgenodigde gasten hun huis binnenkomen, wordt dat bestaan ernstig verstoord. Het gevolg is dat de relatie van het stel danig op de proef wordt gesteld.

    Het probleem met Aronofsky is dat hij soms blijft vaststeken op een idee en eigenlijk niet meteen de noodzaak ziet om dat idee beter uit te werken. Daar waar Nolan graag speelt met een a-chronologische structuur om het publiek op het puntje van zijn stoel te houden, zien we dat Aronofsky meer kiest voor de crescendo-methode. Een karakter is kwaad, meer kwaad, nog kwader, wordt woest, hysterie en ontploft uiteindelijk (vandaar waarschijnlijk de reden van het uitroepteken in de titel). Dat is zowat de dramatische curve van de personages. In principe verandert er niet zo gek veel met hun intenties en gevoelens, het is gewoon de temperatuur die stijgt. En op zich hoeft dit niet slecht te zijn indien de karakters ons dermate kunnen boeien, en dat is nu net het probleem van Mother!. Ik weet NIKS over Mother. De originele titel was Day 6 - wel dàt is voor mij al een heel stuk logischer.

    De film begint met de close-up van het gezicht van een vrouw. Ze staat in brand en haar vel begint van haar gezicht weg te smelten en haar ogen staan op springen. Daarna bevinden we ons in een slaapkamer waarin Mother (Lawrence) ontwaakt. Op dit ogenblik weten we niet of ze dit heeft gedroomd, of dat het een gebeurtenis is uit het verleden of de toekomst. Mother gaat naar beneden en zoekt naar Hem (Bardem). Blijkbaar was hij gaan wandelen voor wat frisse lucht om zo zijn creatieve schrijversgeest aan te scherpen. Later komen we te weten dat hij alles heeft verloren in een brand, en dat Mother er alles heeft voor gedaan om zijn huis opnieuw op te knappen zoals het was en voor hem te zorgen. Het enige wat is overgebleven is een kristal, die hij bewaart in zijn bureau, en die voor Hem van immense emotionele waarde is.

    Ondertussen zit de 16mm camera (een formaat waar de regisseur verzot op is) constant in close-up mode op Mother zodat we niets missen van haar acteerwerk in elk korrelig detail, ook al zien we uiteindelijk niet zo heel veel variatie in haar vertolking. Soms raakt ze emotioneel wanneer ze een kloppend hart voelt in de muren, of vindt ze een geheime doorgang in de kelder die ze niet verder inspecteert. Het enige acteerwerk van belang komt van de nevenpersonages, en dan denk ik aan het koppel, Man (Ed Harris) en Vrouw (Michelle Pfeiffer) die iets meer reliëf brengen. Het acteerwerk voor de rest komt niet altijd even overtuigend over, maar misschien heeft dit ook voor een groot stuk te maken met de magere en repetitieve dialogen of het feit dat je al snel het gevoel krijgt naar een toneelstuk te kijken die verre van de realiteit staat. In de film wordt de moeder ook niet gezien als "een moeder", maar eerder als een "bron van inspiratie", een volgzaam wezen die naar de pijpen van haar man danst.

    mother_2017_pic01.jpgmother_2017_pic02.jpgmother_2017_pic03.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing Belgium

    Ik kan deze review niet verder vertellen zonder *** spoilers*** dus jullie kunnen misschien hier stoppen met lezen. Halverwege het verhaal begint alles steeds meer hectisch te worden met een uit de hand gelopen familiedrama met een broedermoord (Brian Gleeson en Domhnall Gleeson) die lichtelijk geïnspireerd lijkt op het Cain en Abel verhaal uit het Genesis bijbelboek, om nadien de schrijver te zien ontpoppen als een soort Messias die het rouwende gezin opvangt. Op dit moment verliest je als kijker een beetje de band met het verhaal, want je voelt aan dat deze film uiteindelijk niet draait rond de ‘moeder’ dan wel rond de schrijver, of nog de artiest, of nog … de filmmaker Aronofsky, die zijn kunst maakt onbaatzuchtig, meedogenloos en los van de bekommernissen van zijn omgeving of zelfs zijn zwangere vrouw. Wanneer de rust een beetje terugkeert is deze van korte duur want blijkbaar heeft zijn werk de wereld beroerd en het volk stroomt toe als dieren naar de Ark van Noah. En dan komen we uiteindelijk terecht in de apocalyptische climax waarin het huis een soort universum is van menselijke lusten, agressie en offers. Toegeven, enkel deze scène is zijn ticketprijs al waard. *** end spoilers ***.

    Mother! is geen slechte film, ook al blijf ik achter met leegte. Daar waar je met een film als Black Swan een dieper inzicht krijgt in de offers die een danseres moet maken om uit te blinken in haar kunst, heb je hier een film die uiteindelijk een soort zelfverheerlijking en tezelfdertijd zelfkritiek is van een kunstenaar, volgepakt met religieuze symboliek, om alles meer gewicht te geven. Een theoretische en bij momenten steriele benadering van iets wat een boeiend drama had kunnen zijn met ‘echte’ personages. Een film bestemd voor de film recensenten, voor zij die "iets nieuws" willen zien en getrouwde koppels wiens relatie in een sleur zit. Eigenlijk moet je deze film zien als een gitzwarte komedies met een overdosis aan religieuze en cinematografische referenties. Het is compleet geschift, en misschien zal deze prent met de tijd wel blijven nazinderen. Mother! komt volgende week 13 september 2017 uit in de bioscoop.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 9 september 2017

     

    *** Mother! trailer ***

  • Mother! is Darren Aronofsky's versie van Rosemary's Baby

    Pin it!

    De trailer van de horrorfilm Mother! (2017) kwam gisteren online, de nieuwe film van en geschreven door Darren Aronofsky. Het is meteen dé film waar ik naar uitkijk in het najaar.

    mother_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: 'Mother' volgt een stel (Jennifer Lawrence en Javier Bardem) dat een rustig bestaan leidt. Als er op een dag onuitgenodigde gasten hun huis binnenkomen, wordt dat bestaan ernstig verstoord. Het gevolg is dat de relatie van het stel danig op de proef wordt gesteld.

    Vanaf nu wil ik ook niets meer lezen of zien van deze prent. De trailer heeft volstaan mijn interesse op te wekken en nu wil ik deze kost wat kost zien in de bioscoop zonder al teveel voorkennis. Aronofsky's laatste film Noah (2014) was een beetje van een teleurstelling, maar zo te zien heeft hij zijn mojo teruggevonden met een onversneden genrefilm. En wat voor een cast heeft hij kunnen samenbrengen. Naast de hoofdacteurs zien we ook nog eens Ed Harris, Michelle Pfeiffer, Domhnall Gleeson en Kristen Wiig. Het verhaal lijkt zo bijzonder dat actrice Pfeiffer eerder in een interview te kennen gaf dat ze in het begin het script niet volledig had begrepen en het omschreef als iets esoterisch. Later werd ze compleet gefascineerd door haar karakter.

    Het is tevens een film die werd opgenomen op 16 mm filmpellicule, een formaat die eigenlijk zo goed als niet meer wordt gebruikt in Hollywood. Er zijn zelfs nog maar een paar regisseurs die het privilege hebben om te draaien op pellicule (Nolan, Tarantino, ...) gezien de kost - ook al is digitaal draaien niet noodzakelijk goedkoper. Het is tevens de eerste keer dat Darren de muziek liet schrijven door iemand anders dan Clint Mansell, met name Jóhann Jóhannsson.

    Paramount had zoveel vertrouwen in het project dat ze de productie van hun Friday the 13th op standby hadden gezet. Ook Jennifer heeft een filmproductie laten vallen voor deze film (en papte zelfs aan met de regisseur). De film lijkt een soort moderne adaptatie van Rosemary's Baby te zijn, waar de gruwel net iets meer naar de oppervlakte komt. Maar uiteraard wordt dit niet met zoveel woorden gezegd want de film van Roman Polanski is een cultclassic en dat zou op zich al een duivelszonde zijn hieraan te willen knoeien. En ja hoor, er is een tijd geleden al een remake geweest, in de vorm van een 4 uur durende mini-serie, en dit was niet om aan te zien. Mother! komt bij ons uit op 1 november 2017.

     

    *** Mother! trailer ***

  • De rampenfilm Geostorm was een ramp op de set

    Pin it!

    En zopas heeft Warner Bros een trailer vrijgegeven van een gloednieuwe rampenfilm. Geostorm (2017) is de debuut bioscoopfilm van Dean Devlin, een man die als producer al heel wat blockbuster in goede banen heeft weten te leiden. Of hij ook daadwerkelijk een verhaal kan vertellen tussenin de visuele effecten valt nog te bezien.

    geostorm_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: We bevinden ons in de nabije toekomst. Wanneer de klimaatverandering het voortbestaan van de aarde bedreigt, verenigen regeringen wereldwijd zich in de creatie van de Dutch Boy Program. Dit programma beslaat een mondiaal netwerk van satellieten, gewapend met technologieën om natuurrampen af te wenden. Na twee jaar succesvolle bescherming gaat er iets mis waardoor twee vervreemde broers belast worden met het herstel van de storing vooraleer een wereldwijde Geostorm de planeet overspoelt.

    De producer van de film is niemand minder dan Jerry Bruckheimer, die ooit een super producer was maar zich tegenwoordig toelegt op tv-series en sequel-films (Top Gun 2, Bad Boys 3, Beverly Hills Cop 4, National Treasure 3, PotC 6, ...). De man is ondertussen ook 74 geworden. Toch heeft hij voldoende ervaring met actiefilms en blijkbaar zou hij door Warner zijn aangesteld om een ramp te voorkomen aan de box-office. De shoot begon in oktober van 2014 tot 10 februari 2015. Het test-publiek vond de film maar niets en toen nam de nieuwe producer de beslissing een andere regisseur aan boord te nemen, met name Danny Cannon, om de film alsnog te redden. De reshoot zouden naar verluidt 15 miljoen dollar hebben gekost en vonden plaats begin december 2016.

    Toch zijn er heel wat bekende koppen in deze prent, gaande van Gerard Butler tot Abbie Cornish, Ed Harris, Andy Garcia en Jim Sturgess. De poster zal waarschijnlijk nog wel veranderen, maar nu moeten we het stellen met dit spuuglelijk onding. Geostorm zou op 18 oktober 2017 bij ons in de bioscoop moeten uitkomen.

     

    *** Geostorm trailer ***

  • Run All Night (2015) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De Spaanse regisseur Jaume Collet-Serra en herboren actie-acteur Liam Neeson, hebben voor de derde keer hun krachten gebundeld voor de actie-thriller Run All Night (2015), nadat ze eerder al hadden samengewerkt op Unknown (2011) en Non-Stop (2014).

    run_all_night_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De in Brooklyn wonende gangster en huurmoordenaar Jimmy Conlon (Liam Neeson), alias The Gravedigger, heeft betere tijden gekend. Jimmy, de beste vriend van maffiabaas Shawn Maguire (Ed Harris), is nu 55 en wordt achtervolgd door zijn zonden uit het verleden. Conlon wordt al ruim dertig jaar in de gaten gehouden door een vasthoudende rechercheur (Vincent D'Onofrio). De laatste jaren zoekt Jimmy voornamelijk zijn heil in een whiskyglas. Na een incident met de zoon van Shawn, Danny Maguire (Boyd Holbrook), wordt de zoon van Jimmy, Mike (Joel Kinnaman), het doelwit van de maffiabaas. Jimmy staat voor de keuze tussen de maffiafamilie waar hij ooit voor koos, en zijn echte familie, waar hij al heel lang geen contact meer mee heeft. Mike slaat op de vlucht en Jimmy moet voorkomen dat zijn zoon niet het hetzelfde lot ondergaat als hij, namelijk eindigend aan de verkeerde kant van een vuurwapen. Jimmy heeft slechts één nacht om erachter te komen aan welke wereld hij trouw is, om alles weer recht te zetten.

    Toch lijkt het erop dat dit het laatste samenwerking zal zijn. Unknown had een productiebudget van 30 miljoen dollar en bracht 130 miljoen dollar op, Non-Stop deed nog beter met zijn budget van 50 miljoen en recette van 223 miljoen dollar. Maar deze film met productiebudget van 50 miljoen dollar flopte aan de box-office en bleef steken op 67 miljoen dollar. En toch was het verre van een slechte film, en de reden hiervoor is niet zozeer het verhaal of de regie, dan wel de knappe acteerprestaties van de twee klasbakken uit de film, Liam en Ed.

    Voor de rest krijgen we een vintage Liam Neeson kickass film, die begon met een Taken en zich nu ontrolt in tientallen actie thrillers. En met een titel als Run All Night weet je meteen al wat je te zien zal krijgen. En los van een aantal coole cgi shots (die deze nota bene zelfs niet vermelden tijdens de waardeloze making of filmpjes op de Blu-ray) biedt deze revenge thriller weinig nieuws. Net zoals in Non-Stop zit het personage van Liam weer aan de drank, maar wanneer het leven van anderen in gevaar komt switch hij in Hitman-mode. Het script van Out of the Furnace (2013) scenarist Brad Ingelsby laat dit vuurgevecht ontrollen tijdens kerstavond, ook al is dat typisch kerstsfeertje ver te zoeken. Toch heeft de man toch een paar knappe dialogen uitgeschreven. In de film zit er ook een scene met Neeson en Harris in een bar waarin de twee hun intenties op tafel leggen, die een beetje deed denken aan Heat (1995) met het onderonsje tussen Pacino en De Niro.

    run_all_night_2015_blu-ray_pic01.jpgrun_all_night_2015_blu-ray_pic02.jpgrun_all_night_2015_blu-ray_pic03.jpg
    run_all_night_2015_blu-ray_pic04.jpgrun_all_night_2015_blu-ray_pic05.jpgrun_all_night_2015_blu-ray_pic06.jpg

    In de casting zien we ook een terugkeer van Kinnaman, die eerder al aan de beurt kwam in de weinig overtuigende RoboCop (2014). De acteur heeft geen gemakkelijke fysiek om te casten, maar hij zet hier toch een knappe rol neer, ook al geloof je voor geen seconde dat Kinnaman de zoon is van Liam Neeson. Not in a million years! De enige vrouwelijke rol van belang is Genesis Rodriguez, en haar screentime beperkt zich tot hooguit 2 minuten. Het is duidelijk dat deze prent een mannenbedoening is geworden. Het spijtige is dat ze met deze Run All Night uiteindelijk nergens zijn aangekomen.

    De Blu-ray van Run All Night is vanaf 26 augustus beschikbaar op Blu-ray, DVD en Video on Demand. Bij de extraatjes zijn er deleted scenes en nog twee kleine making-of filmpjes, maar de filmmakers hebben geen audio-commentaar meegeleverd en ook hun making-of is allesbehalve interessant te noemen. Met een beter script en een regisseur die meer risico's durft te nemen, had dit een uitstekende thriller kunnen zijn.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 19 augustus 2015

     

    *** Run All Night trailer ***

  • Pain & Gain (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is effectief Pain & Gain (2013) om deze nieuwe Michael Bay te zien, hoewel het iets meer "pain" is dan "gain". Enerzijds is het een waar gebeurd en knettergek verhaal, anderzijds moet je de Bay-touch meer dan 2 uur lang gaan verdragen. Maar het meest pijnlijke aan deze prent is het scenario van Christopher Markus en Stephen McFeely die net zoals in Casino (1995) van Martin Scorsese probeert te werken met een mix van monologen van verschillende personages. Maar de film mist structuur en de techniek om hiermee weg te komen, en bij gevolg voelt Pain & Gain aan als een aaneenschakeling van losse sketches. Dit had een satirische film moeten worden, maar wie satire zegt, zegt 'gevoel voor humor hebben'. En dat is nu net iets wat Michael Bay niet heeft.

    pain and gain,michael bay,mark wahlberg,dwayne johnson,bar paly,anthony mackie,ed harris,ken jeong,tony scott,rebel wilson,tony shalhoub,yolanthe cabau,christopher markus,stephen mcfeely,boogie nights,ted,casino,rob corddry

    Korte inhoud: Korte inhoud: Het verhaal volgt drie bodybuilders, Daniel (Mark Wahlberg), Paul (Dwayne Johnson) en Adrian (Anthony Mackie), die zwaar aan de steroïden zitten. Ze kiezen het pad van de misdaad te bewandelen en raken betrokken bij een afpersingszaak en een ontvoering van een rijke jood (Tony Shalhoub) die helemaal uit de hand loopt en in moord eindigt. Detective Ed Du Bois (Ed Harris) krijgt de taak om de zaak op te lossen wanneer de politie van Miami hier niet in slaagt.

    De stijl van de film heeft wel iets weg van het werk van Tony Scott, maar Michael Bay is een verheven porno-regisseur die minder geïnteresseerd is in karakters dan wel in looks, iets wat tevens heel wat kwaad bloed heeft gezet bij nabestaanden van de slachtoffers. Mocht Michael Bay zijn zin krijgen dat zouden we 2 uur lang naar zonovergoten landschappen met overvliegende vliegtuigen kijken, camera-bewegingen in slow motion rond personages en uiteraard strippers die zich in allerhande bochten kronkelen met hun slanke lichaam op 7 inch stiletto hakken. Ik ken geen andere regisseur die seks zo kan commercialiseren als Michael Bay. De man probeert zijn camera zo laag mogelijk bij de grond te houden om de string van een jonge model te kunnen aanschouwen, terwijl ze in de lucht wordt gehesen door een gespierde kolos. Je zou denken dat Bay met deze prent, gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, zijn filmstijl zou aanpassen. Niet dus.

    Veel verschil met Bad Boys (1995) is er uiteindelijk niet. Bay heeft van Pain & Gain een komediefilm gemaakt voor een volwassen publiek, maar veel humor zit er niet in, tenzij je kunt lachen met dildo’s en plofkoffers. Hoe meer je in staat bent het verstand op nul te zetten en jouw ethische en morele bekommernissen achterwege te laten, hoe meer je hiervan zal kunnen genieten. En toegegeven, ik heb hier meer van genoten dan van de Transformers films, maar ik heb dan ook een gloeiende hekel aan dat meccano speelgoed. En ik had er nog meer van kunnen genieten mocht het allemaal véél korter zijn.

    En toch vond ik Mark Wahlberg in deze film veel beter dan in zijn vorige Broken City (2013). Marky Mark is het best in rollen waarin hij de niet zo intelligente slungel kan uithangen, ik denk dan aan films als Ted (2012) of Boogie Nights (1997). Er zit een schitterende scène in waarin hij basketbal leert aan een paar pubers, op een gespierde en ongecensureerde manier, gewoon zalig! Ook Dwayne Johnson kan in dit register van domme spierbundel echt wel overtuigen. Maar de acteur die mij het meest kon bekoren was Tony Shalhoub als hatelijke onmens die hier, ondanks wat hem allemaal wordt aangedaan, zijn strijdlustige zelve blijft. Ook Anthony Mackie maakt een sterke indruk. Hij is tevens het enige personage uit het trio met een duidelijk motivatie, ook al vinden we hem niet terug op de poster. Het Barbie-popje van dienst wordt gespeeld door de Israëlische Elite model Bar Paly, en streling voor het oog (pic01, pic02, pic03, pic04, pic05, pic06 en pic07). Er was bij onze Noorderburen ook veel te doen rond troela Yolanthe Cabau (zie pic), maar die komt uiteindelijk amper in de film aan bod en speelt in die paar seconden ook beschamend slecht. Het personage kan haar in het begin van de film niet krijgen en je zou denken dat er nog iets zou groeien tussen die twee op het einde, maar Bay heeft er wijselijk aan gedaan haar interventies tot een minimum te beperken.

    Pain & Gain animated picturePain & Gain animated picturePain & Gain animated picture
    mark wahlberg, dwayne_johnson en anthony mackie in Pain & Gainmark wahlberg en bar paly in Pain & Gainmark wahlberg, dwayne johnson en tony shalhoub in pain & gain

    De film begint met de waarschuwing dat 'deze film spijtig genoeg gebaseerd is op waar gebeurde feiten'. Ik zou er nog aan toevoegen, 'spijtig genoeg ook verfilmd door Michael Bay'. Dit had zo veel meer kunnen zijn in de handen van een filmmaker met iets meer gevoel voor timing en die de kijker iets minder weet af te leiden met paaldanseressen en sex-toys (ik denk dan meteen aan de Coen Brothers of zelfs Todd Phillips). Ook al zit die verzadigde, kleurrijke en hyper-kinetische, in Dutch-angle gedraaide Tony Scott sfeer van filmen geheel in de geest van dit met testosteron opgeblazen bodybuilders verhaal, slaagt de regisseur er niet om zijn personages op een meer interessante manier uit te werken, en alles begint heel snel te vervelen. De komedie in de film is er uiteindelijk ook alleen maar bij gratie van een aantal bekende koppen (Tony Shalhoub, Rob Corddry, Ken Jeong en Rebel Wilson) die een typetje neerzetten, in plaats van het resultaat van een slim script. Zelfs een acteur als Ed Harris slaagt er niet in om het tij te keren en blijft het allemaal bij een onevenwichtig samenraapsel van halfgrappige sketches die aan elkaar geplakt zijn met voice-overs. Mochten ze Pain & Gain willen verknippen tot 15 minuten, dat zouden ze er een knappe kortfilm van kunnen maken.

    De Blu-ray van Pain & Gain ligt vanaf 15 januari 2014 in de winkelrekken met heel wat docu's over het maken van de film en over de echte karakters die nu nog steeds achter de tralies zitten, wachtend op hun executie. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 02 januari 2014

    ***Related Post***
    05/04/2013: Pain & Gain zet kwaad bloed bij nabestaanden van de slachtoffers

     

    *** Pain & Gain trailer ***