De FilmBlog

En er zijn nog meer Hitchcock films die een facelift zullen krijgen. DreamWorks heeft zijn oog laten vallen op Rebecca (1940) en Paramount heeft interesse om Suspicion (1941) een remake-beurt te geven.

Korte inhoud Rebecca: Een meisje van eenvoudige komaf trouwt met een gedistingeerde kasteelheer Maxim. Het huwelijksgeluk wordt echter gedwarsboomd door de herinnering aan Rebecca, de vorige vrouw van Maxim. Rebecca was, zo lijkt het, bij iedereen zeer geliefd. Ze kwam onder duistere omstandigheden om het leven, maar haar geest waart nog altijd rond en het meisje probeert wanhopig deze supervrouw te vervangen.

Korte inhoud Suspicion: Lina McLaidlaw ontmoet Johnnie Aysgarth en wordt al snel verliefd op hem. Ze trouwen, maar het wordt Lina nooit duidelijk waar Johnnie zijn geld vandaan haalt. Omdat hij bovendien een vreemde interesse heeft voor vergiften, krijgt Lina haar bedenkingen over Johnnie's karakter. Dan overlijdt een vriend en zakenpartner van Johnnie op mysterieuze wijze.

Rebecca is de eerste Amerikaanse filmproductie van Alfred Hitchcock, gebaseerd op de roman van Daphne Du Maurier die ook The Birds (1963) heeft geschreven. En ook al mocht Hitchcock fluiten naar zijn verdiende Oscar voor Beste Regie, werd Rebecca toch beloond met de Oscar voor Beste Film. Steven Knight, die eerder naam maakte als schrijver van Eastern Promises (2007), zal voor de nieuwe bewerking van Rebecca het script leveren.

Ook Suspicion werd genomineerd voor Beste Film, maar kon enkel maar de Oscar voor Beste Actrice verzilveren, die Joan Fontaine in ontvangst mocht nemen. Zij is tevens de enige actrice die voor een Hitchcock film een Oscar kreeg (begrijpen wie begrijpen kan). Het scenario voor de remake zou geschreven worden door Veena Sud, verantwoordelijk voor de tv-series The Killing en Cold Case.

Ondertussen zitten we nog steeds te wachten op Alfred Hitchcock and the Making of Psycho (2013) die al in 2008 had moeten uitkomen, een film over Hitchcock die vertolkt zou worden door Anthony Hopkins. De vrouw van Hitchcock zou gespeeld worden door Helen Mirren. De regie van de film wordt in goede banen geleid door Sacha Gervasi, de scenarist van Spielberg’s The Terminal. Hij zal met deze film zijn langspeelfilm debuut maken.

***Related Posts***
22/02/2011: Vertigo filmbespreking
20/02/2011: The Birds filmbespreking
19/02/2011: Rear Window filmbespreking
03/11/2011: Psycho filmbespreking
26/10/2007: Alfred Hitchcock and the Making of Psycho

Het is niet de eerste keer dat er gesproken wordt over een remake van de horrorfilm The Fly (1986) met Geena Davis en Jeff Goldblum, maar het is wel de eerste keer dat ik hoor dat David Cronenberg het zou overwegen zijn eigen film in een nieuw kleedje te stoppen. Het zijn de jongens van Cinematical die het volgende nieuws de wereld insturen.

Although he said he’d never return to the world of The Fly, The Hollywood Reporter’s Risky Biz Blog reports that David Cronenberg is going to develop a reboot with Fox, direct it and probably write it as well. Yes, dear readers, Cronenberg is returning to The Fly.

Korte inhoud: Seth Brundle, een briljante maar excentrieke wetenschapper, geeft de journaliste Veronica Quaife de primeur voor zijn laatste uitvinden: een teleporter, waarmee materie verplaatst kan worden van de ene naar de andere plaats. Als hij zichzelf teleporteert vliegt er echter net een vlieg zijn capsule binnen. Hierna is Brundle niet langer dezelfde, en krijgt hij steeds meer eigenschappen van de vlieg.

Mijn eerste reactie was ere en van onbegrip. Waarom zou een talentvolle regisseur als Cronenberg, die ons onlangs nog Eastern Promises (2007) en A History of Violence (2005) maakte, zich bezig houden met een remake. En dan nog wel een remake van zijn eigen film die uiteindelijk nog altijd even gruwelijk is vandaag als pakweg 23 jaar geleden bij zijn release. Of moet je deze stap beschouwen als een commercieel intermezzo om genoeg geld aan de kant te kunnen leggen voor thrillers die bestemd zijn voor een select publiek van filmgeeks? Ik heb er het raden naar. Ik weet enkel dat regisseurs gaandeweg hun ziel kunnen verliezen wanneer ze teveel commerciële troep maken. Ik denk dan aan namen als Luc Besson, Wayne Wang, Steven Spielberg, Mathieu Kassovitz, Joel Schumacher, Bryan Singer, Terry Gilliam en ik zou zo nog een tijdje kunnen verder gaan.

Maar hoe je het ook draait of keert, The Fly is eigendom van Fox en zij waren al langer van plan om de film te laten hermaken "voor een jonger publiek". En in plaats van een 12-in-een-dozijn-videoclip-regisseur op het project te zetten is het misschien niet oninteressant om dezelfde regisseur aan het werk te zien. Ook deze formule is niet nieuw (cf. Ju-On/The Grudge, Funny Games) en het resultaat had nooit echt een toegevoegde waarde (integendeel), maar je mag Cronenberg niet onderschatten. Hij is niet de eerste beste regisseur. Ik ben dus uiteindelijk wel benieuwd wat hij met het materiaal zal aanvangen. En laten we het origineel niet vergeten, The Fly (1958) van Kurt Neumann met Vincent Price in de hoofdrol. Dit wordt dus een remake is van een remake. Wat op zich ook al geen nieuwigheid meer is want onlangs kwam The Last House on the Left (2009).

Zijn jullie te vinden voor een remake van The Fly? Laat het weten in de reacties.

***Related Posts***
07/07/2008: Top 10 Best Monster
11/10/2005: Top 10 Beste Horror

Zoals jullie waarschijnlijk al een tijdje weten 'zou' Nic Balthazar bezig zijn met de voorbereidingen van een Amerikaanse remake van Ben X (2007). Hoewel, mocht de film er komen zou het toch geen Hollywoodproductie worden, maar een gewone Amerikaanse remake gemaakt door independent filmproductiehuizen.

Er is op dit moment geen grote studio verbonden bij het project en zoals het er nu voor staat zou alles betaald worden door het Belgische productiehuis MMG, het Amerikaanse huis Wamerica van de Franse acteur/regisseur Alain Chabat en eventuele subsidies onder begeleiding van het CAA (Creative Artists Agency uit California). Er zou gemikt worden op een budget van maximum 8 miljoen dollar, wat uiteindelijk heel bescheiden is voor een Amerikaanse film en al veel te bescheiden om een steracteur aan te trekken.

Ook bij De Zaak Alzheimer was er sprake van een remake maar dit werd op de lange baan geschoven en er is uiteindelijk niets van terecht gekomen. Hopelijk kunnen de mensen van MMG een grote distributeur aan de haak slaan. Dat zou tenminste al dit project in goede banen leiden.

Maar ondertussen is er een gelijkaardig project aan de filmhorizon verschenen, en dan nog wel een groots opgezette Hollywoodfilm met Gore Verbinski, de regisseur van Pirates of the Caribbean, aan het roer. En wat opmerkelijk is, Alain Chabat zou co-producer worden. Of Chabat via deze weg een betere deal heeft kunnen sluiten en de Amerikaanse remake van Ben X voor bekeken houdt, is niet duidelijk. Maar het zou me verbazen dat de man twee gelijkaardige films zou willen uitbrengen. Het is Variety die met het nieuws voor de dag komt:

Universal and "Pirates of the Caribbean" helmer Gore Verbinski have acquired a 2007 Wall Street Journal article they will use as the basis for a film about the online fantasy role-playing world and its detrimental impact on the real lives of players. Verbinski will develop the film as a directing vehicle; Steven Knight (Eastern Promises, Dirty Pretty Things) will pen the script.

The article by Alexandra Alter focuses on a married man who spends as many as 20 hours a day on a computer, existing through an avatar who is a thriving, musclebound entrepreneur. In reality, he is a diabetic, chain-smoking 53-year-old. Verbinski will produce with Alain Chabat, Stephanie Danan and Sarah Shepard of WAM Films. The project takes root at the studio through Verbinski's U-based Blind Wink Prods. banner.

Ik vind dit allemaal wel een beetje raar dat nu plots een film tot stand komt na een verschenen Wall Street Journal artikel over een man die zijn dagen slijt in een virtuele wereld, terwijl Nic Balthazar eigenlijk al een kant en klaar scenario had voor een visueel knappe en inhoudelijk goed onderbouwde prent. En wat is uiteindelijk de rol van Alain Chabat? Eerst is hij verbonden aan de film met Ben X en nadien loopt hij naar een andere filmploeg met een gelijkaardig idee. Hoe valt dit te rijmen? Of MMG nu op zoek zal gaan naar een nieuwe partner of dat het project gewoon in de ijskast zal vliegen is nog niet bekend. Sta ik zelf te wachten op een Amerikaanse remake van Ben X, tuurlijk niet, waarom zou ik. Het origineel heeft in principe geen remake nodig en de Amerikanen moeten maar eens leren om ondertitels te lezen. We zullen de komende maanden wel zien hoe dit allemaal vordert, maar het ziet er naar uit dat de Amerikaanse remake van Ben X ... niks zal worden.

***Related Post***
07/12/2008: Second Life film met Luis Figo

Na mijn Top 10 Worst Movies Posters zijn vandaag de tien beste filmposters aan de beurt. Ook voor deze lijst heb ik me beperkt tot de filmposters van de laatste jaren. Mocht ik er een aantal over het hoofd hebben gezien, laat het weten in de reacties.

Films zijn trendgevoelig of zetten in bepaalde gevallen hun eigen mode-trend. De filmposters volgen deze logica volledig. Grafische vormgevers moeten niet alleen vertellen wat voor soort film het zal worden maar tevens ook een voorsmaakje geven van de filmstijl, en dit alles op een intrigerende, originele manier en met aandacht voor de kleurcodes. Het meest performante bedrijf wat betreft grafische vormgeving van filmposters blijft Intra Link Film, die zowat verantwoordelijk is voor bijna alle Warner Bros producties, en dat is een gigantische account die niet bezuinigt op marketing kosten. Soms heb ik wel het gevoel dat ze af en toe in herhaling vallen, neem nu de panoramic Batman Begins poster en de I Am Legend poster. Maar het blijven stuk voor stuk posters die indruk maken (Batman begins: 1, 2, 3 en I Am Legend: 4, 5)

Voor deze 13e BlogTalk hebben ook At The Movies en Popcorn hun top 10 samengesteld. Ga dus snel ook eens een kijken nemen op hun blogjes. Mijn top 10 kan je samenvatten met 2 kernwoorden: bloed en vintage. Enjoy!

10. Eastern Promises (2007)

Je had geen betere filmposter kunnen maken voor deze Eastern Promises van David Cronenberg. Het is een vrij eenvoudige one-sheet, maar zoals men wel vaker zegt Less is More, en dat is zeker van toepassing voor dit donkere exemplaar. Zowel de tag 'Every Sin Leaves A Mark' als de afbeelding laten je in het duister waarover de film gaat, maar des te groter wordt het verlangen om de film te zien. De handen op elkaar, het mooie polshorloge en het zwarte kostuum contrasteren met de vreemde hand-tattoos en maken duidelijk dat het hier om een Cronenbergfilm gaat. De headshots van de twee hoofdacteurs (Naomi Watts en Viggo Mortensen) had ik zelf weggelaten, maar ik begrijp volkomen waarom deze strip onderaan de poster hangt. De film kost veel geld en acteurs moeten nu eenmaal publiek naar de bioscoop trekken. Hadden de foto's er echter niet op gestaan had ik met veel overtuiging deze sheet in mijn top 3 gezet.

09. 300 (2007)

De meeste van de 300 filmposters vind ik niet zo geslaagd, maar deze sheet is een pareltje. De uitwerking is uiteraard met dank aan de mooie fotografie van Larry Fong, maar de filmposters weerspiegelt perfect de visie van Frank Miller. Ik vraag me zelfs af of de afbeelding niet afkomstig is uit de grafische comic. In ieder geval werd de toon gezet en werd 300 één van de meest succesvolle comic-adaptaties van de laatste jaren.

08. 30 Days of Night (2007)

Comic-adaptaties brengen meestal indrukwekkende filmposters, en ook deze 30 Days of Night mocht niet ontbreken aan mijn top 10. Mensen die verlangen naar gore zullen op hun wenken bediend worden met uiteenspattende bloedspetters en bloeddorstige vampieren. In tegenstelling tot het profiel-shot van de Skin Walkers poster of de Day of the Dead poster, vloeit het bloed hier rijkelijk, en daar gaat menig comic-liefhebber van schuimbekken.

07. The Orphanage (2007)

De filmposters van The Orphanage (El Orfanato) (zie ook poster 2 en poster 3), de low-budget thriller van Guillermo Del Toro, zijn al even indrukwekkend als de film zelf. Ze creëren intrige en zetten op een smaakvolle manier een akelige sfeer neer die beduidend is voor de film. En dit low-profile design is misschien wel de juiste aanpak in een periode waar het bloedvergieten van de comic-adaptaties hoogtij vieren. Deze Spaanse thriller – gemaakt met veel minder middelen – moest zich onderscheiden en deed dit dan ook. De Spaanse posters vind ik trouwens iets beter dan de Amerikaanse versie, en juist omwille van het feit dat ze zelfs geen gebruik maken van spoken om de juiste toon te zetten.

06. Sin City (2005)

Ik kon geen top 10 opmaken zonder de Sin City character-reeks te vermelden, die volgend jaar navolging zal krijgen met die andere Frank Miller films; The Spirit (2009) en de Sin City sequels. Het zijn stuk voor stuk indrukwekkende, sexy en stoere sheets die rechtstreeks uit de comics schijnen te komen. Maar het wow-effect komt voornamelijk door het feit dat die comic-personages worden geïncarneerd door echte acteurs. Frank Miller is trouwens ook diegene die de reeks heeft uitgewerkt, alsook deze van 300 en The Spirit.

05. Planet Terror (2007)

De posters van Planet Terror (zie ook deze sheet) hebben de Grindhouse-affiches nieuw leven ingeblazen en de trend gezet voor talrijke gelijkaardige filmposters zoals Zombie Strippers (2008) of Machete (2008). Maar regisseur Robert Rodriguez is, net zoals Quentin Tarantino, een echte trendsetter.

04. The Descent (2005)

De poster van The Descent blijft voor mij één van de betere horrorposters van de laatste 10 jaar. De inspiratie voor deze poster werd gezocht in de The Silence of the Lambs poster. Als je goed kijkt op de rug van de doodshoofdvlinder zie je de exacte formatie waarin de vrouwen liggen, maar dan wel zonder kleren, die met enige fantasie op het vooraanzicht van een menselijke schedel lijkt. Dit beeld werd dan weer gehaald van een foto van Salvator Dali die frequent werkte in zijn schilderijen met naakte vrouwen die een gezicht uitbeelden. De poster van The Descent is dus niet zomaar uit de lucht gegrepen en de uitwerking ervan is op zijn minst aangrijpend te noemen.

03. 28 Weeks Later (2008)

De poster van 28 Weeks Later (alsook de rode versie) passen perfect in de stijl van die Apocalyptische future-noir films en sluiten ook goed aan bij de eerste 28 days later. De plooien in de affiche geven aan de poster een soort vintage-karakter (cf. Grindhouse posters). En hoewel de fotografie van een man in een anti-contaminatie pak misschien niet het meest originele concept is voor een filmposter is de uitwerking dermate geslaagd dat het je interesse opwekt. De rode kleur, het profielshot, de ‘warning’ bovenaan de poster, de tag ‘deadly force will be used to protect this area’ zorgen voor een bedreigende sfeer.

02. Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)

Ik heb genoten van Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street, hoewel ik zoals zovele eigenlijk liever een non-musikale versie had willen zien. Maar eenmaal je in de musical treedt ben je meteen verkocht (ten minste als je een beetje van musicals houdt). De fotografie was sfeervol luguber en dat was zeker te verwachten van een Tim Burton prent die tevens ook nog eens een indrukwekkende serie filmposters uitbracht in monotone kleuren, periode kleren en unieke settings (zie ook poster 2, poster 3 en poster 4). Onder de planken zie je het rode bloed sijpelen en dat is uiteraard een hint naar datgene wat zich onder de barbierstoel bevindt. Johnny Depp is trouwens één van de weinige acteurs die echt meerwaarde brengt aan de posters en dus heb ik er niets op tegen dat hij prominent aanwezig is. De filmposters schreeuwen in ieder geval dat dit van de hand is van Tim Burton en daar kan ik gerust mee leven.

01. 3:10 to Yuma (2007)

Three Ten to Yuma mag dan misschien wel een beetje van een ontgoocheling zijn qua film. De poster is één van de beste one-sheets die ik de laatste jaren heb gezien. Het is indrukwekkend omdat de makers niet wil uitpakken met de headshots van Christian Bale en Russell Crowe, maar opteren voor de gestileerde aanpak. De donkere afbeelding maakt eveneens een knipoog maakt naar de traditionele westernfilms. De poster zelf lijkt getekend te zijn en ziet er ook stoffig uit alsof we hier met een vintage poster te doen hebben. Wanneer je naar deze poster kijkt heb je meteen een nostalgisch gevoel. Na het zien van deze affiche had ik meteen de hoogste verwachtingen voor de film, en dan is misschien het enige nadeel bij uitstekende filmposters.

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
BlogTalk #9: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
BlogTalk #11: Het Beste & Slechtste uit 2007
BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

Geen enorm grote verrassingen dit jaar bij de uitreiking van de 80e Academy Award Show, alles was zoals verwacht goed verdeeld en smaakvol gepresenteerd door Jon Stewart. Voor diegene die mijn Oscar-prognose en Oscar-tips op de voet hebben opgevolgd zullen het met mij eens zijn. De grote winnaar van de avond was zoals ik had verwacht No Country for Old Men met 4 belangrijke oscars (Best Picture, Best Director, Best Adapted Screenplay en Best Supporting Actor).

De Oscar voor Beste Actrice ging naar de Franse Marion Cotillard voor haar rol als Edith Piaf in La Môme (2007). "Bedankt Olivier Dahan, jij hebt mijn leven ondersteboven gehaald, ik ben sprakeloos", verklaarde de actrice vol emoties. Simone Signoret (Beste Actrice voor Room at the Top) en Juliette Binoche (Beste Bijrol voor The English Patient) waren tot op vandaag de enige twee Franse actrices die een Oscar hadden gewonnen. Dat was in 1960 voor 'Les chemins de la haute ville'. Marion Cotillard nam het in dezelfde categorie op tegen de Australische actrice Cate Blanchett (Elizabeth: the golden age), de Britse Julie Christie (Away from her) en de Canadese Ellen Page (Juno). Ik had wel nooit verwacht dat Tilda Swinton zou winnen voor Best Supporting Actress, maar bon, ik ben blij dat er toch iets onvoorspelbaars in zat. Trouwens ook opmerkelijk dat alle acteursprijzen zij gegaan naar Europeanen. Ook mooi dat The Bourne Ultimatum zomaar eventjes 3 oscars op zak mocht steken. De Franse film 'Le Mozart des pickpockets' versloeg in de categorie Beste Kortfilm de Belgische hoop voor de Oscars 'Tanghi Argentini' van regisseur Guido Thys. Hieronder het overzicht.

BEST MOTION PICTURE OF THE YEAR
* No Country for Old Men

There Will Be Blood
Atonement
Juno
Michael Clayton

ACHIEVEMENT IN DIRECTING
* Joel Coen and Ethan Coen - No Country for Old Men

Paul Thomas Anderson - There Will Be Blood
Jason Reitman - Juno
Julian Schnabel - The Diving Bell and the Butterfly
Tony Gilroy - Michael Clayton

PERFORMANCE BY AN ACTOR IN A LEADING ROLE
* Daniel Day-Lewis - There Will Be Blood

George Clooney - Michael Clayton
Johnny Depp - Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street
Tommy Lee Jones - In the Valley of Elah
Viggo Mortensen - Eastern Promises

PERFORMANCE BY AN ACTRESS IN A LEADING ROLE
* Marion Cotillard - La Vie en Rose

Julie Christie - Away From Her
Cate Blanchett - Elizabeth: The Golden Age
Laura Linney - The Savages
Ellen Page – Juno

PERFORMANCE BY AN ACTOR IN A SUPPORTING ROLE
* Javier Bardem - No Country for Old Men

Tom Wilkinson - Michael Clayton
Casey Affleck - The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford
Philip Seymour Hoffman - Charlie Wilson’s War
Hal Holbrook - Into the Wild

PERFORMANCE BY AN ACTRESS IN A SUPPORTING ROLE
* Tilda Swinton - Michael Clayton

Amy Ryan - Gone Baby Gone
Cate Blanchett - I’m Not There
Ruby Dee - American Gangster
Saoirse Ronan - Atonement

ADAPTED SCREENPLAY
* Joel Coen & Ethan Coen - No Country for Old Men
Christopher Hampton - Atonement
Sarah Polley - Away From Her
Ronald Harwood - The Diving Bell and the Butterfly
Paul Thomas Anderson - There Will Be Blood

ORIGINAL SCREENPLAY
* Diablo Cody – Juno
Nancy Oliver - Lars and the Real Girl
Tony Gilroy - Michael Clayton
Brad Bird - Ratatouille
Tamara Jenkins - The Savages

BEST FOREIGN LANGUAGE FILM OF THE YEAR
* The Counterfeiters (Austria)
Katyn (Poland)
Beaufort (Israel)
Mongol (Kazakhstan)
12 (Russia)

BEST ANIMATED FEATURE FILM OF THE YEAR
* Ratatouille
Persepolis
Surf’s Up

ACHIEVEMENT IN ART DIRECTION
* Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street - Dante Ferretti; Set Decoration: Francesca Lo Schiavo
American Gangster - Arthur Max; Set Decoration: Beth A. Rubino
Atonement - Sarah Greenwood; Set Decoration: Katie Spencer
The Golden Compass - Dennis Gassner; Set Decoration: Anna Pinnock
There Will Be Blood - Jack Fisk; Set Decoration: Jim Erickson

ACHIEVEMENT IN CINEMATOGRAPHY
* Robert Elswit - There Will Be Blood
Roger Deakins - The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford
Roger Deakins - No Country for Old Men
Seamus McGarvey - Atonement
Janusz Kaminski - The Diving Bell and the Butterfly

ACHIEVEMENT IN COSTUME DESIGN
* Alexandra Byrne - Elizabeth: The Golden Age
Albert Wolsky - Across the Universe
Jacqueline Durran - Atonement
Marit Allen - La Vie en Rose
Colleen Atwood - Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street

BEST DOCUMENTARY FEATURE
* Taxi to the Dark Side
Sicko
No End in Sight
Operation Homecoming: Writing the Wartime Experience
War/Dance

ACHIEVEMENT IN FILM EDITING
* Christopher Rouse - The Bourne Ultimatum
Juliette Welfling - The Diving Bell and the Butterfly
Jay Cassidy - Into the Wild
Roderick Jaynes - No Country for Old Men
Dylan Tichenor - There Will Be Blood

ACHIEVEMENT IN MAKEUP
* Didier Lavergne and Jan Archibald - La Vie en Rose
Ve Neill and Martin Samuel - Pirates of the Caribbean: At World’s End
Rick Baker and Kazuhiro Tsuji – Norbit

ACHIEVEMENT IN MUSIC WRITTEN FOR MOTION PICTURES (ORIGINAL SCORE)
* Dario Marianelli – Atonement
Alberto Iglesias - The Kite Runner
James Newton Howard - Michael Clayton
Michael Giacchino - Ratatouille
Marco Beltrami - 3:10 to Yuma

ACHIEVEMENT IN MUSIC WRITTEN FOR MOTION PICTURES (ORIGINAL SONG)
* “Falling Slowly” – Once - Glen Hansard and: Marketa Irglova
“Raise It Up” - August Rush
“Happy Working Song” – Enchanted - Stephen Schwartz
“So Close” – Enchanted - Stephen Schwartz
“That’s How You Know” – Enchanted Alan Menken, Stephen Schwartz

ACHIEVEMENT IN SOUND MIXING
* Scott Millan, David Parker and Kirk Francis - The Bourne Ultimatum
Skip Lievsay, Craig Berkey, Greg Orloff and Peter Kurland - No Country for Old Men
Randy Thom, Michael Semanick and Doc Kane - Ratatouille
Paul Massey, David Giammarco and Jim Stuebe - 3:10 to Yuma
Kevin O’Connell, Greg P. Russell and Peter J. Devlin – Transformers

ACHIEVEMENT IN SOUND EDITING
* Karen Baker Landers and Per Hallberg - The Bourne Ultimatum
Randy Thom and Michael Silvers - Ratatouille
Skip Lievsay - No Country for Old Men
Matthew Wood - There Will Be Blood
Ethan Van der Ryn and Mike Hopkins – Transformers

ACHIEVEMENT IN VISUAL EFFECTS
* Michael Fink, Bill Westenhofer, Ben Morris and Trevor Wood - The Golden Compass
Scott Farrar, Scott Benza, Russell Earl and John Frazier - Transformers
John Knoll, Hal Hickel, Charles Gibson and John Frazier - Pirates of the Caribbean: At World’s End

En voor de meeste Vlamingen onder jullie die de show hebben gemist is hier de 60 seconden samenvatting, aslook een grappig filmpje waar Jennifer Garner wordt aangerand door de 64-jarige Gary Busey.

***Related Post***
22/01/2008: Mijn Oscar-Pronostiek

Gisterenavond waren de Screen Actors Guild Awards, en deze show had in ieder geval niet te lijden onder de scenaristen-stakingen. Ik wil van deze filmblog geen opsomming maken van alle resultaten uit alle award-shows – ik concentreer me op de Razzies, Cannes en de Oscars – maar deze uitreiking van de SAG-award was wel een speciale gezien er met veel eerbied werd gesproken over de pas overleden Heath Ledger.

De award voor Beste Acteur ging naar Daniel Day-Lewis voor zijn rol in There Will Be Blood (2007). Bij ontvangst van de award bracht hij een hulde aan de acteur met een uiterst persoonlijke speech. TVGuide schreef het volgende:

Accepting the award for best actor in a film (There Will Be Blood) and reflecting on his ongoing discovery as a performer, Day-Lewis said, "There are many actors in this room tonight… who have given me that sense of regeneration, and Heath Ledger gave it to me. In Monster’s Ball, that character he created seemed to be almost like an unformed being retreating from himself, his father, his life… and yet we wanted to follow him. It was unique."

Dat Ledger in het verleden soms in bedenkelijke rollen speelde (A Knight’s Tale, The Order) doet niets af van het feit dat hij telkens de pannen van het dak speelde in rollen waar heel wat van de acteur werd gevraagd. Pas met Brokeback Mountain (2005) begon het publiek blijkbaar in te zien dat Heath geen B-acteur was, maar wel degelijk iemand met een enorme flexibiliteit en reikwijdte. Het was dan ook niet meer dan gepast dat een acteur als Daniel Day-Lewis het woord voerde betreffende de dood van de acteur – iets wat de andere kandidaten waarschijnlijk niet hadden gedaan. We zullen nooit weten tot waar Heath ons met zijn vertolkingen had kunnen brengen, maar één ding is zeker, hij heeft bij heel wat acteurs een enorme impact achtergelaten en zal niet zo snel vergeten worden.

Hieronder vinden jullie de lijst van de genomineerden en de winnaars worden telkens aangeduid in het vet. Daaronder vinden jullie de video van de speech van Daniel Day-Lewis.

Outstanding Performance by a Cast in a Motion Picture
3:10 TO YUMA (Lionsgate)
AMERICAN GANGSTER (Universal Pictures)
HAIRSPRAY (New Line Cinema)
INTO THE WILD (Paramount Vantage)
NO COUNTRY FOR OLD MEN (Miramax Films)

Outstanding Performance by a Male Actor in a Leading Role
GEORGE CLOONEY / Michael Clayton – "Michael Clayton" (Warner Bros. Pictures)
DANIEL DAY-LEWIS / Daniel Plainview – "There Will Be Blood" (Paramount Vantage)
RYAN GOSLING / Lars Lindstrom – "Lars And The Real Girl" (Sidney Kimmel Entertainment)
EMILE HIRSCH / Christopher McCandless– "Into The Wild" (Paramount Vantage)
VIGGO MORTENSEN / Nikolai – "Eastern Promises" (Focus Features)

Outstanding Performance by a Female Actor in a Leading Role
CATE BLANCHETT / Queen Elizabeth I – "Elizabeth: The Golden Age" (Universal Pictures)
JULIE CHRISTIE / Fiona – "Away From Her" (Lionsgate)
MARION COTILLARD / Edith Piaf – "La Vie En Rose" (Picturehouse)
ANGELINA JOLIE / Mariane Pearl – "A Mighty Heart" (Paramount Vantage)
ELLEN PAGE / Juno MacGuff – "Juno" (Fox Searchlight Pictures)

Outstanding Performance by a Male Actor in a Supporting Role
CASEY AFFLECK / Robert Ford – "The Assassination of Jesse James By The Coward Robert Ford" (Warner Bros. Pictures)
JAVIER BARDEM / Anton Chigurh – "No Country For Old Men" (Miramax Films)
HAL HOLBROOK / Ron Franz – "Into The Wild" (Paramount Vantage)
TOMMY LEE JONES / Ed Tom Bell – "No Country For Old Men" (Miramax Films)
TOM WILKINSON / Arthur Edens – "Michael Clayton" (Warner Bros. Pictures)

Outstanding Performance by a Female Actor in a Supporting Role
CATE BLANCHETT / Jude – "I’m Not There" (The Weinstein Company)
RUBY DEE / Mama Lucas – "American Gangster" (Universal Pictures)
CATHERINE KEENER / Jan Burres – "Into The Wild" (Paramount Vantage)
AMY RYAN / Helene McCready – "Gone Baby Gone" (Miramax Films)
TILDA SWINTON / Karen Crowder – "Michael Clayton" (Warner Bros. Pictures)

Er waren dit jaar heel wat films die noch super slecht nog super goed waren en die dus niet werden opgenomen in deze lijst. Ik denk dan maar aan films als My Blueberry Nights, The Hoax, Transformers, Spider-Man 3, The Host, Grindhouse, Live Free or Die Hard, Paranoid Park, Fracture, Ocean's Thirteen, I Am Not There, Beowulf, The Kingdom, A Mighty Heart, …

Veel films die echter genomineerd zullen worden voor de oscars zullen echter niet in deze lijst zitten, gezien veel van die films bij ons simpelweg nog geen release hebben gehad (Into the Wild, The Savages, No Country for Old Men, Juno, Charlie Wilson's War, Before the Devil Knows You're Dead, Atonement, There Will Be Blood,…).

Ik moet tevens bekennen dat ik Letters From Iwo Jima, Away From Her, We Own the Night en Le Scaphandre et le papillon nog steeds moet zien, dus vergeef me moest ik deze films over het hoofd hebben gezien in de Top 10 van Beste Films. Maar dit was zeker wel het jaar van de thrillers.

Deze BlogTalk wordt ook samengesteld door Timothy, Kenneth, Tagoean, Karen en een aantal andere filmbloggers (van zodra deze hun lijst on-line zetten, zal ik hier ook naar hun lijstjes linken). Ga dus ook maar even een kijkje nemen bij deze filmblogs en hun respectievelijke top 10. Hier is mijn Top 10, reacties zijn welkom in de commentaren:

10. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007) Andrew Dominik
The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford is niet meteen een titel waar je het grote publiek mee kan verleiden, maar misschien maar goed ook, want deze 160 minuten lange western is een beetje zoals luisteren naar muziek van Liszt of Chopin. Het voelt even lang als de titel. Maar als je in de mood geraakt, ga je meteen op in deze langzame en knap geregisseerde ballade met ingetogen acteurs die zich voortbewegen in prachtig uitgestrekte landschappen. Op narratief vlak laat de film voor mij zo af en toe een steek vallen. Het blijft vaak iets teveel op de vlakte dobberen alsof de makers het verwachtbare einde voor de kijker iets meer willen vermommen. Maar erg diep wordt er toch niet echt gegraven. Toch zeker een vermelding waard in de Top 10 Beste films van 2007.

9. Sunshine (2007) Danny Boyle
Het gebeurt niet vaak dat ik zo onder de indruk was van de spectaculaire en verblindende production design in een film. Het zou me niet verbazen dat we binnenkort horen: … and the Oscar goes to Mark Tildesley for Sunshine. Het is niet zozeer een vernieuwende science-fiction thriller, maar Sunshine deed mijn hart hevig kloppen, mijn trommelvlies trillen en mijn ademhaling stokken. De vertolkingen (Cillian Murphy, Cliff Curtis, Michelle Yeoh) en het intelligente, spirituele en metafysische plot van Alex Garland waren om van te smullen. Spijtig dat Danny Boyle iets teveel "pulp" gesnoven had bij de laatste 20 minuten, maar het bleef hoe dan ook fun om naar te kijken. Het was tevens ook een zuivere bioscoopfilm (om niet te zeggen een Imax-film), vooral omwille van de impact van die gigantische zon, de soms claustrofobische momenten en het oorverdovende geluid. Het is misschien een prent die slechts een kleine minderheid zal bekoren (vooral de SF-fans), maar het is voor mij nu al een classic.

8. American Gangster (2007) Ridley Scott
American Gangster heeft één zwakte; zo mocht het personage van Russell Crowe iets meer op de voorgrond treden. Maar de vertolking van Denzel Washinton deed ons dat gemis vaak vergeten. Het is een voortreffelijke vertelling over gangsters in een kapitalistische wereld, verfilmd door een meesterstilist. Scott neemt de tijd om zijn karakters uit te diepen, waardoor het conflict tussen 'goed en kwaad' niet wordt herleid tot een clichématige zwart-wit principes. Met deze film heeft Ridley dan ook zijn eerste maffia-film op zijn curriculum staan. Het is niet van het kaliber van The Godfather, maar het is zeker in de buurt van Goodfellas. De film zal in ieder geval de geschiedenis ingaan voor de chinchillabontjas van Denzel. Priceless! Meteen voor mij een contender voor de Oscar van Best Picture.

7. 300 (2007) Zack Snyder
En ja, ook dit jaar zit een comic-adaptatie in mijn top 10, en spijtig genoeg was dat dus niet Spider-Man 3, maar wel 300, naar een strip van Frank Miller. De verbluffende en vernieuwende visuele stijl laten bijna de Shakespeariaanse kwaliteiten vergeten in het verhaal. Het conflict is niet enkel extern, maar ook intern aanwezig, met op de voorgrond een koning die gedreven wordt door eer, liefde voor zijn land en nog meer door de liefde van zijn vrouw. Hoogmoed, egoïsme, arrogantie, schaamte, wreedheid en heldenmoed zijn de ingrediënten van dit epos - vol plotgaten die met genoeg testosteron worden opgevuld - maar in volledige overeenstemming met de verwachtingen na het zien van de trailer. Het moet trouwens de eerste geweldfilm zijn waar menig vrouwelijk schoon zich op heeft zitten vergapen. Zeg dat het niet zo is!

6. Michael Clayton (2007) Tony Gilroy
Het mag dan misschien een formulefilm zijn, maar deze Michael Clayton maakt de politieke-thriller-formule staalhard met een uitstekende downbeat vertolkingen en een aangrijpend verhaal. Je hebt wat tijd nodig om met de intrige mee te zijn, maar eenmaal zover ben je volledig gegrepen door de ingenieuze regie en de dramatische paranoïde. Ik denk niet dat Clooney dit jaar opnieuw een Oscar voor deze rol op zak zal steken hoezeer het verdiend zou zijn, maar mijn geld staat op de nevenrollen Tilda Swinton en Tom Wilkinson.

5. Das Leben Der Anderen (2006) Florian Henckel von Donnersmarck
De beklemmende spionage-thriller Das Leben Der Anderen is ongetwijfeld de sterkste Duitse film sinds Der Untergang (2004), en dat is voor een regiedebuut toch wel indrukwekkend. De regisseur distantieert zich van al te gemakkelijke karikaturen van totalitaire regimes, maar geeft toch op een indringende manier een beeld van een donkere bladzijde uit de Duitse geschiedenis. Er wordt veel geconverseerd, en er is bitter weinig fysieke actie – en dit in tegenstelling tot een film zoals Verhoeven’s Zwartboek (2006). Maar de acteurs zijn dermate sterk dat je bij aanvang van de film volledig in het verhaal wordt gezogen op de atmosferische muziek van Gabriel Yared en de efficiënte groen/grijze scope fotografie van Hagen Bogdanski.

4. Eastern Promises (2007) David Cronenberg
Eastern Promises is verre van de beste Cronenberg-film, ik vroeg me zelfs af of Cronenberg wel achter het verhaal stond, maar het resultaat mag er best wezen en bij nader inzien zit er toch heel wat Cronenberg-materiaal in verwerkt, zoals de homo-erotische spanningen en de voorliefde voor het vlees. Al van bij de eerste minuten wordt iemand’s keel overgesneden op een gruwelijk onhandige manier en de rest is al van een gelijkaardig allooi. Spijtig dat het scenario niet altijd waterdicht was, maar het zou niet de eerste keer zijn dat deze prent zijn geheimen pas prijsgeeft na een drietal kijkbeurten. Het is geen klassieke gangsterflick zoals American Gangster, maar een diep verontrustende beschouwing over de morele grenzen tussen 'goed' en 'kwaad', alsook over de lust naar agressie en seks.

3. The Bourne Ultimatum (2007) Paul Greengrass
The Bourne Ultimatum maakt de Bourne trilogie tot één van de beste trilogies ooit. Het sluitstuk is opnieuw een snelle en brutale prent met genoeg actie-sequenties om uw adrenalyne-te voelen pompen in uw aderen. Paul Greengrass heeft niet zomaar een sequel gecomponeerd maar eventjes de mood-board opgemaakt voor alle Bond, John McClane en Jack Ryan-films die nog mogen volgen. Dit is hands-off dé beste actiefilm van de laatste jaren. Als er nog sequels moeten volgen zal het haast onmogelijk zijn deze drie te overtreffen.

2. Ratatouille (2007) Brad Bird & Jan Pinkava
Dit zou wel eens Pixar’s beste film ooit zijn. Ratatouille is in ieder geval de meest indrukwekkende en postmoderne animatiefilms van de laatste jaren die voor een Disney-achtige animatieprent toch verbluffend realistisch is. Vreemd genoeg was John Lasseter niet tevreden met het werk van de Tsjech Jan Pinkava dat hij de regisseur na 3 jaar zwoegen de laan instuurde. De regisseur werd vervangen door Brad 'The Incredibles' Bird. Maar hoe dan ook is deze animatieprent veel beter dan The Incredibles. Je zit met wijd opengesperde mond en ogen te kijken naar geniale en superieur mooie animatie en een verhaal die veel rijker is dan bearnaise sause en verfrissender dan een Italiaanse sorbet met vers zomerfruit. Het stemmenwerk is voortreffelijk, het script is slim, de conflicten tussen de karakters en de achtervolging-scènes zijn om van te smullen. Misschien wordt het eens tijd om een animatieprent te nomineren voor Best Picture.

1. Zodiac (2007) David Fincher
Maar de film die voor mij het meeste indruk heeft gemaakt - waarschijnlijk ook omdat ik dit nooit had zien aankomen - is toch wel Zodiac. Na het zien van de film was de impact dermate groot dat ik toch even niet meer zo goed wist waar de uitgang van de cinema was. David Fincher brengt ons opnieuw een onversneden thriller, deze keer over één van de meest intrigerende en onopgeloste moordzaken van de VS, vertolkt door een stel talentvolle acteurs (Jake Gyllenhaal, Robert Downey jr., Mark Ruffalo). Fincher brengt met deze film niet alleen sfeer en ethetiek, maar bovenal een zeer intrigerende en existentiële thriller die geen portrettering wil maken van een gestoorde freak maar wel op het lijf zit van een detective en cartoonist en hun aartsmoeilijke speurtocht naar die kille serie-moordenaar. De 158 minuten lange film was trouwens essentieel om het gevoel van jarenlange frustratie van de speurders over te brengen. In Zodiac is er geen plaats voor achtervolgingen of shootouts, maar ligt de nadruk op het falende methodologische werkmethode van het politiewerk. Geen film over het monster, dan wel onze fascinatie ervoor. Laat het aan Fincher om de serial-killer-movie heruit te vinden.

10. Ghost Rider (2007) Mark Steven Johnson
Laten we de lat laag leggen voor deze worst movies Top 10, te beginnen met de comic Ghost Rider. Dat Nicolas Cage nog slechter kon presteren dan The Wicker Man (2006) had niemand durven denken. Nog meer over-acting van Cage zou zijn hoofd in vuur en vlam zetten, en kijk, we kunnen de vuurexplosie aanschouwen in Ghost Rider. Bij het zien van de trailer dacht ik nog een leuke rollercoaster comic te zien, maar de teleurstelling was groot toen ik deze troep voorgeschoteld kreeg. Voor de zoveelste keer een prent die maar geen keuze kan maken tussen thriller/horror en komedie, en dit heeft als gevolg dat je meestal lacht wanneer je niet hoort te lachen. Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de comic eigenlijk ook al niet zo goed was.

9. 4: Rise of the Silver Surfer (2007) Tim Story
Fantastic Four 2 is zo slecht dat je zou denken dat de studio nu wel door zouden hebben dat ze best de franchise stop zetten of de gehele filmploeg en cast ontslaan en nieuwe mensen aan het werk laten voor een REBOOT. Ik heb er niets op tegen dat een film is onderbouwd met simpele conflictjes tussen personages, maar dat deze geen enkele emotie uitstralen is onvergeeflijk. Voor een film die verondersteld is om rollercoaster-fun te brengen heb ik mij mateloos verveeld en geïrriteerd. Het scheelde niet veel of ik had net als 'The Thing' mijn zakdoek genomen om in tranen uit te barsten. Ik ben er zeker van dat er een veel betere film kan gemaakt worden met enkel en alleen de 'Silver Surfer'.

8. Balls of Fury (2007) Robert Ben Garant
Idiote komische films kunnen vaak heel goed bevallen, ik denk dan aan The ‘burbs (1989) of de films van de Farrelly Brothers of zelfs het verrukkelijke Hot Fuzz (2007). Maar te dwaas trekt ook op de ballen, en deze Balls of Fury spant op het gebied van flauwe en onnozele grappen toch wel de kroon. Was het niet voor Christopher Walken en Maggie Q had ik de film zelfs nooit uitgezien. De Razzies zullen voor deze ping-pong-slapstick niet uitblijven.

7. Rush Hour 3 (2007) Brett Ratner
Rush Hour 3, bestaande uit gerecycleerd materiaal van de twee vorige films, is de zoveelste aanslag op de goede smaak. En de zichtbaar verdikte Chris Tucker mocht dan nog 25 miljoen dollar gekregen hebben, zijn performance blijft op maat van een debutant die zijn typetje niet weet te overstijgen. Rush Hour mag dan nog een formule zijn die geld in het laatje brengt, dit derde luik is en blijft oersaaie en domme cinema. Ik hoop gewoon dat de makers met deze prent genoeg geld hebben verdiend om nooit meer terug te komen met een 4de deel. Waarom Roman Polanski zich voor deze vermoeiende buddy-movie heeft laten strikken blijft voor mij één groot raadsel.

6. I Know Who Killed Me (2007) Chris Sivertson
Torture porn blijkt 'in' te zijn. Terwijl Hostel II (2007) uiteindelijk nog meeviel, is I Know Who Killed Me gewoon veel te dom dat het bijna bezwaarlijk wordt. Dat Lindsay Lohan niet kon acteren wisten we al (ook voor haar zal dit jaar wel een Razzie klaar liggen), maar dat de makers met deze film de 'infantiele kitsch' in het leven hebben geroepen, tart alle verbeelding. Was de film nog maar een beetje spannend of schrikwekkend, maar zelfs dat kon er niet van af. Deze film is de reden waarom mensen oogleden hebben.

5. In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2007) Uwe Boll
Oh ja, de film is slecht. Schrikwekkend slecht. Maar wat had je anders verwacht van 'The King of Bad Taste' Uwe Boll. In the Name of the King verscheen bij ons op het Bifff en zal nadien straight-to-dvd in de videotheek belanden. Neen, ik heb niet betaald om deze te zien, en maar goed ook. Ik had me anders op de koop toe nog slecht hebben gevoeld voor deze geldverspilling en voor de kleine financiële bijdrage aan een bedorven cinema.

4. Captivity (2007) Roland Joffé
Roland Joffé was ooit een beloftevolle filmmaker. Tegenwoordig staat hij garant voor ordinaire en vaak vulgaire platvloersheid, en met Captivity maakt hij geen uitzondering. Het is trouwens de zoveelste torture porn film uit 2007 die niet kan overtuigen. Als "24" fan keek ik vooral uit naar Elisha Cuthbert, maar het is allemaal zo saai en niet-plausibel dat zelfs dat niet meer kan bekoren. Het is in het beste geval een slechte Saw rip-off.

3. Epic Movie (2007) Jason Friedman & Aaron Seltzer
Inderdaad, er zijn twee regisseurs nodig geweest om deze drek te produceren. Het enige punt die de film maakt is dat een parodie maken van een parodie (Snakes On A Plane, Borat, Jack Sparrow) NIET WERKT. De film is allesbehalve een epische film, maar eerder een samenraapsel van grappen uit B-films die er tijdens de montage werden uitgeknipt omdat ze niet leuk waren. Kortom, er zit meer talent in de uitwerpselen van een straatkat, dan in deze Epic Movie.

2. Evan Almighty (2007) Tom Shadyac
Naast The Golden Compass (2007) zal Evan Almighty de geschiedenis ingaan als de grootste flops van 2007. Daar waar die eerste film nog min of meer indrukwekkende scènes kon afleveren alsook een paar leuke grappen, faalt de tweede film grandioos. Men kan zich zelfs afvragen waar die 175 miljoen dollar naar toe is. Evan Almighty is niets meer dan een oersaaie sitcom. Nochtans was er met de premisse veel meer mee aan te vangen, maar dan met een ander scenario, andere regisseur, andere acteur, andere … en trouwens met veel minder geld. Dat alle acteurs op het einde van de rit "Everybody Dance Now" staan te zingen en dansen, staat garant voor het puberale niveau van de prent.

1. Pirates of the Caribbean: At World's End (2007) Gore Verbinski
Vorig jaar stond The Da Vinci Code op nummer één van de Slechte Films uit 2006, dit jaar geef ik alle eer aan het zeemonster At World's End. Voor mij was het tevens dé grootste ontgoocheling, want de film had zich gemakkelijk bij de beste trilogies kunnen nestelen uit de filmgeschiedenis. Maar de regisseur verlaagde zijn niveau aan dat van Jack Sparrow en het aapje van Captain Barbossa met een onsamenhangend of onbestaand verhaal (maak uw keuze). Er werden in At World's End trouwens zoveel pacten gesloten en verbroken, onderhandeld over akkoorden en voorwaarden of nog van kamp verwisseld, dat het meer dan eens leek alsof wij naar een overkill-versie aan het kijken waren van onze regeringsonderhandelingen. Buiten de hallucinerende belevenissen van Jack Sparrow in Davy Jones' Locker en het scheeps-treffen in een woedende draaikolk, is het oeverloos staren naar zwaardgevechten tussen 'half-dode mannen', die niet eens van een zwaard kunnen sterven en lustig het plot proberen uit te leggen aan elkander. Na dit sluitstuk is het misschien tijd om de zeilen op te plooien, de luiken te schalmen en het anker uit te gooien, want ik betwijfel dat Jack Sparrow een betere scenarist en/of regisseur zal vinden nabij The Fountain of Youth.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Ik ben een redelijk grote fan van de Canadese regisseur David Cronenberg, toch mis ik een beetje zijn freaky beginperiode. Hij is hoe dan ook één van de meest eigenzinnige en succesvolle cineasten werkzaam in Hollywood. Cronenberg kan zowel gruwelijke horror (The Fly, Rabid, Scanners) als intieme dramafilms (Spider) aan, maar ook films die gewoon niet te classificeren zijn (zoals Naked Lunch en Videodrome).

Ook zijn laatste prent A History of Violence (2005) over innerlijke conflicten en verborgen geheimen, was een sublieme psychologische thriller van het western-type. En ook deze Eastern Promises (2007) is opnieuw met zijn favoriete acteur van het moment Viggo Mortensen (Lord of the Rings, A Perfect Murder).

Korte inhoud: Anna (Naomi Watts) is een idealistische vrouw in wiens armen een jonge Russische moeder sterft tijdens een geboorte. Anna weet niks van de vrouw en haar handtasje is de enige houvast die ze heeft naar de identiteit. Haar zoektocht leidt haar diep in de wereld van de Russische maffia in London en diens nieuwste lid: Nickolai Luzhin (Viggo Mortensen). Nickolai is ingehuurd als de man die vermoorde tegenstanders van de bende onherkenbaar moet maken en het blijkt dat een dagboek in het handtasje van de Russische bewijzen bezit tegen Nikolais baas.

Bij de casting zien we ondermeer de Franse acteur Vincent Cassel (Ocean's Twelve, Dobermann, Derailed), die steeds weer opduikt in grote Amerikaanse producties. Goed voor hem, want dit zelden voor dat een Fransman succes heeft in Hollywood. Ook de oude bekende Armin Mueller-Stahl (Shine) is van de partij.

De trailer van Eastern Promises ziet er bangelijk uit met zijn Russia maffia en zijn getatoeëerde lichamen die aanstranden. De muziek is aangrijpend en er zitten geen overbodige gimmicks in de trailer die het allemaal wat moeten opfleuren. Jawel, ik kijk hier naar uit. Vanaf 7 november 2007 bij ons in de bioscoop.

Het scenario is van de hand van Steven Knight, die reeds een Oscar op zak mocht steken voor het scenario van Dirty Pretty Things (2002) van Stephen Frears.