dustin hoffman

  • Kung Fu Panda (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De nieuwe Kung Fu Panda 3 (2016) is deze week uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3, ondertussen al 8 jaar geleden sinds de eerste Kung Fu Panda (2008).

    Kung Fu Panda,kung fu panda 2,Kung Fu Panda 3,Jack Black,Bryan Cranston,JK Simmons,Dustin Hoffman,Angelina Jolie,Jackie Chan,Seth Rogen,Kate Hudson,Lucy Liu,DreamWorks,Alessandro Carloni,Jennifer Yuh Nelson,Roel Vanderstukken,Pieter Embrechts,Ann Ceurvels

    Korte inhoud: Wanneer Po’s (Jack Black) lang verdwenen pandavader Li Shan (Bryan Cranston) plotseling opduikt, reist het herenigde duo af naar een geheim pandaparadijs om een heleboel hilarische nieuwe panda’s te ontmoeten. Maar wanneer de bovennatuurlijke slechterik Kai (J.K. Simmons) alle Kung Fu meesters begint uit te roeien, staat Po voor een schier onmogelijke taak – een heel dorp vol grappige maar onhandige broeders trainen om de ultieme bende van Kung Fu panda’s te worden.

    De boodschap van de 3 films luidt "Wees Jezelf". Het enige verschil met deze film en de twee vorige edities is dat ik de indruk had dat het verhaal iets minder uitgewerkt was en deze versie iets meer steunt op het succes van de vorige films. Het is hoe dan ook wel geen slechte film. Zowel kinderen als volwassenen kunnen hiervan genieten. De film zit boordevol leuke momenten en kleurrijke visuals, en is wel een mooie voortzetting van de franchise, ondanks dat er geen echte evolutie is bij de karakters zijn er ook geen verrassingen in de premisse.

    Er zit heel wat talent in deze prent, gaande van Dustin Hoffman tot Angelina Jolie, Jackie Chan, Seth Rogen, Kate Hudson en Lucy Liu. Ook al zijn de meeste van de figuren eigenlijk one-joke karakters, en krijg je het gevoel dat er teveel volk rondloopt en er geen tijd is om bepaalde figuren beter uit te werken. Het probleem die heel wat ensemble films hebben en dit is pas echt voelbaar wanneer de 'hoofdpersonages' teleurstellen. Maar DreamWorks zal wel tevreden zijn met de toevloed aan karakters, nu ze extra figuurtjes hebben om te verkopen.

    Kung Fu Panda 3 animated pictureKung Fu Panda 3 animated pictureKung Fu Panda 3 animated picture

    Net zoals zovele animatiefilms is ook deze in 3D, maar ik heb de 2D versie gezien en kan niet oordelen over de 3D. Toch, 3D is niet echt essentieel voor de filmervaring. Ik heb echter het gevoel dat de makers Alessandro Carloni en Jennifer Yuh Nelson niet verrassend genoeg uit de hoek zijn gekomen en ook box-office gewijs zijn de cijfers in dalende lijn. De eerste film bracht 632 miljoen dollar op, de sequel deed zelfs nog iets beter met 666 miljoen dollar, maar deze 3de film bleef stranden op 520 miljoen dollar. Het ziet er dus naar uit dat er waarschijnlijk geen 4de film zal komen, tenzij ze met een geniaal idee komen om deze franchise nieuw leven in te blazen.

    Kung Fu Panda 3 is vanaf 3 augustus verkrijgbaar op Blu-ray en DVD en nu al beschikbaar via Digital HD. In de Vlaamse versie van de film wordt de stem van Po ingesproken door Roel Vanderstukken, zanger en acteur en onder andere bekend van zijn rol in Familie. Hij vertolkte ook in de eerste twee delen van de Kung Fu Panda-reeks de rol van Po. Acteur en zanger Pieter Embrechts en actrice Ann Ceurvels zijn ook weer te horen in de nieuwe film. De 3D Blu-ray, Blu-ray en DVD van de film bevatten allen meer dan een uur aan extra’s. Ontdek de oorsprong van "Skadoosh" en leer knutselen voor een groot pandafeest!

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 6 augustus 2016

     

    *** Kung Fu Panda trailer #3 ***

  • Roald Dahl's Esio Trot (2014) *** DVD recensie

    Pin it!

    De feelgood komedie Roald Dahl's Esio Trot (2014) is gebaseerd op een verhaal van de bekende Britse schrijver Roald Dahl (dat in het Nederlands is uitgegeven als 'Ieorg Idur'). Wie ooit 'Mathilda', 'Sjakie en de Chocoladefabriek', 'De heksen' of 'De GVR' heeft gelezen (of gezien) herkent ook in dit verhaal de warme, fantasierijke en onvoorspelbare stijl van Dahl. Het is niet Dahls beste werk en ook grote cinema is Esio Trot niet, maar je blijft wel achter met een goed gevoel.

    roald_dahls_esio_trot_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Meneer Hoppy is een oudere alleenstaande Amerikaan die woont in zijn klein appartementje in Londen en zijn dagen vult met het onderhouden van zijn prachtig balkontuintje. Schuin onder hem woont de eveneens alleenstaande mevrouw Silver die ook regelmatig op haar terrasje zit, samen met haar schildpad Alfie. Maar mevrouw Silver is een beetje droevig want Alfie wil maar niet groeien.

    Dat brengt Meneer Hoppy, die eigenlijk stiekem een beetje verliefd is op mevrouw Silver, op een waanzinnig idee. Hij is te verlegen om mevrouw Silver mee uit te vragen, maar hij durft haar wel aanspreken om haar een zogezegde oude Afrikaanse spreuk te leren waardoor Alfie zal groeien. Om zijn plannetje te laten slagen heeft Meneer Hoppy een hele hoop schildpadden en een zelf ineen geknutselde vishengel nodig…

    Meer valt er niet te vertellen over het verhaal. Esio Trot moet het ook niet hebben van zijn ingenieus scenario, maar wel van de vrolijke sfeer en de prima vertolkingen. Meneer Hoppy en mevrouw Silver worden gespeeld door Dustin Hoffman en Judi Dench en zij beleven zichtbaar veel plezier aan hun rol. Beiden geven hun personage een perfect enthousiasme mee zonder dat het allemaal te zeemzoet wordt. Je gelooft echt dat beide personages elkaar genegen zijn.

    Drie oscars hebben Hoffman en Dench samen op hun actief staan en dat is er hier ook echt aan te zien. Hoffman is perfect gecast als de verlegen meneer Hoppy die helemaal opfleurt wanneer mevrouw Silver in zijn gezichtsveld komt. Hoffmans ogen fonkelen zichtbaar als Dench iets tegen hem zegt. En ook Dame Judi Dench schittert als de flamboyante en aardige mevrouw Silver. Hier toont ze een romantische en lichtjes flirterige kant die we niet zo vaak van haar zien.

    Regisseur Dearbhla Walsh is vooral actief in de televisiewereld en regisseerde afleveringen van o.a. “Penny Dreadful", “The Tudors" en “Eastenders". Voor Esio Trot doet ze een weinig opvallende maar goede regie. De hele film baadt in een heel warm kleurenpalet dat perfect past bij de toon van de film.

    Verrassend is dat er gekozen wordt voor een onscreen verteller (James Corden) die het verhaal van meneer Hoppy en mevrouw Silver rechtstreeks vertelt aan de kijker. We zien deze verteller terwijl hij op de bus zit, op straat wandelt of met zijn dochter babbelt. Hij komt regelmatig tussen in het verhaal van meneer Hoppy en mevrouw Silver. Deze aanpak is vrij uitzonderlijk, meestal wordt er gebruik gemaakt van een offscreen verteller als er verteld moet worden, en het is in het begin van de film dan ook eventjes wennen aan deze vertelvorm. Maar het werkt wonderwel en later blijkt dat de verteller ook een rol speelt in het verhaal dat hij vertelt.

    roald_dahls_esio_trot_2014_pic01.jpgroald_dahls_esio_trot_2014_pic02.jpg

    Esio Trot werd geproduceerd door de BBC en past perfect in het rijtje oerdegelijke romantische familiefilms. Wat niet verbazingwekkend is aangezien de film samen met Paul Mayhew-Archer werd geschreven door Richard Curtis), de scenarist van o.a. Four Weddings and a Funeral, Notting Hill, Bridget Jones’ Diary en Love Actually.

    Wie op zoek is naar een leuke feelgood komedie met uitstekende vertolkingen en een boeiend verhaal, moet deze Esio Trot beslist een kans geven. BBC zond deze film uit op 1 januari 2015, niet verwonderlijk want dit is dan ook een perfecte eindejaarsfilm.

    De dvd van Esio Trot ligt inmiddels in de winkel.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 17 augustus 2015

     

    *** Roald Dahl's Esio Trot trailer ***

  • Sphere (1998) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Er is een periode geweest eind jaren 80 waarin onderwater-films erg in trek waren, gaande van Cocoon (1985) en Le Grand Blue (1988) tot films als DeepStar Six (1989), Leviathan (1989) of The Abyss (1989). Het heeft een tijdje geduurd alvorens Hollywood opnieuw de smaak van water de pakken kreeg, maar na het succes van Titanic (1997), kwam de onderwater thriller Sphere (1998) er als geroepen.

    sphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathan

    Korte inhoud: De Amerikaanse zeemacht stuit op de bodem van de Stille Oceaan op een mysterieus ruimteschip dat meer dan 300 jaar geleden is neergestort. Psycholoog Norman Goodman (Dustin Hoffman), de wiskundige Harry Adams (Samuel L. Jackson), biochemicus Beth Halperin (Sharon Stone) en astrofysicus Ted Fielding (Liev Schreiber), die deel uitmaken van een gouvernementele missie, krijgen de opdracht de vreemde structuur van het wrak te bestuderen. Onder leiding van Harold C. Barnes (Peter Coyote) daalt de groep wetenschappers af in de oceaan waar zijn een vreemde ontdekking doen. Ze vinden een reusachtige gouden bal die alles weerspiegelt behalve mensen, en een computer. Deze geeft aan dat het gaat om een Amerikaanse ontdekking uit het jaar 2048.

    De film werd geregisseerd door Barry Levinson (Rain Man, Sleepers, Wag the Dog), iemand die vooral veel ervaring heeft in het drama-genre, maar nog geen kaas heeft gegeten van het actie-thriller genre, laat staan een science-fiction thriller. Nochtans kon hij genieten van een verhaal die werd geschreven door Michael Crichton (Jurassic Park, Twister) en bewerkt door Kurt Wimmer (The Thomas Crown Affair, Equilibrium). Het gebrek aan ervaring van Levinson zorgde ervoor dat het vooropgestelde productiebudget overschreden werd tot ver boven de 100 miljoen dollar, en dat de onderwaterscènes in de film toch heel bescheiden bleven.

    Ik had de indruk dat Levinson een compleet andere film in gedachten had, dan wat het publiek had verwacht. In plaats van bloedstollende achtervolgingen in smalle gangen van een onderzeeër, vuurgevechten en aliens, kregen we een praatfilm voorgeschoteld met een onzichtbaar wezen die onheil brengt. Het is misschien een verdienste dat we voor een keertje geen grijze mannetjes te zien krijgen, maar alle vreemde verschijnselen die zich in het schip onttrekken hebben geen enkele coherente verklaring. Het ligt aan de cijferblinde mathematicus in de film om alle losse verhaallijnen aan elkaar te knopen, hoe onlogisch en bespottelijk deze ook moge zijn. In een Scooby Doo tekenfilm zit er meer logica dan in deze prent. Sphere doet waar het goed in is, en prikkelt onze interesse met vreemde verschijnselen, maar net zoals een aflevering van Lost, biedt het geen antwoorden en blijven we op onze honger zitten.

    sphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathansphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathansphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathan
    sphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathansphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathansphere,dustin hoffman,liev schreiber,samuel l jackson,barry levinson,sharon stone,stanislaw lem,solyaris,science-fiction,michael crichton,peter coyote,the abyss,deepstar six,le grand blue,leviathan
    © 1998 Warner Bros.

    Levinson had waarschijnlijk nog maar net Solyaris (1972) gezien, een briljante film gebaseerd op de roman van Stanislaw Lem, waarin een buitenaards wezen begint te spelen met de verbeelding van mensen. Maar net zoals je van een Belgisch trekpaard geen Arabische volbloed kan maken, kan je van het werk van Michael Crichton geen psychologisch meesterwerk distilleren, of toch niet op de whodunit-manier die Levinson heeft willen uitwerken. Toch spijtig om tot een dergelijk belabberd resultaat te komen met zoveel talent voor en achter de camera.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 16 februari 2013

     

    *** Sphere trailer ***

  • Kramer vs. Kramer (1979) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het wordt tijd dat we nog eens een klassieker vanonder het stof halen, en wat beter dan een film die zijn intrede maakt in de Blu-ray wereld. Kramer vs. Kramer (1979) van Robert Benton won maar liefst de 5 belangrijkste Oscars (Film, Actrice, Acteur, Regisseur en Scenario), en dit in een periode waarin Francis Ford Coppola zijn Apocalypse Now (1979) uitbracht.

    kramer vs kramer,dustin hoffman,meryl streep,robert benton,apocalypse now,francis ford coppola,avery corman

    Korte inhoud: Ted Kramer (Dustin Hoffman) is een zakenman die zijn werk belangrijker vindt dan zijn gezin. Zijn vrouw Joanna (Meryl Streep) kan er niet meer tegen en besluit hem te verlaten. Ted heeft nou de taak zelf het huishouden te doen en op zichzelf en zijn zoontje Billy te passen. Wanneer Ted heeft geleerd te leven met deze verantwoordelijkheden in zijn leven, wil Joanna haar zoontje terug. Ted weigert om het op te geven en dat leidt tot een rechtszaak om de voogdij van het kind.

    Tegenwoordig kosten filmproducties zodanig veel, dat nog maar weinig zaken aan het toeval worden overgelaten. Alles wordt gescript, gestoryboard, getimed en minutieus afgemeten, maar in de jaren '70 had je veel regisseurs die een grote voorliefde hadden voor improvisatie. Acteurs kregen meer ruimte om hun ding te doen, en zeker wanneer je te maken hebt met dramatische zwaargewichten zoals Streep en Hoffman, levert dit vonken op. Denk maar aan de scène waarin de kleine Billy zijn maaltijd wou overslaan en direct naar het dessert wou gaan werd geheel in elkaar gezet door Hoffman en de regisseur vond het werken en stak het in de finale edit. Meryl Streep schreef dan weer haar eigen speech voor de scène in de rechtbank, wat uiteindelijk een heel sterke scène bleek te zijn. Zelfs de scène met het wijnglas die van een tafel wordt geslagen in een café is puur improvisatiewerk.

    Het is een film die op een volwassen manier de relatie tussen een man en een vrouw in beeld brengt. De conflicten die er kunnen ontstaan, de keuzes die gemaakt moeten worden inzake het hoederecht van kinderen, de relatie tussen vader en zoon, en de offers die een ouder moet leveren om de band met hun kinderen te herstellen. De film is gebaseerd op het boek van Avery Corman en in een scenario gegoten door regisseur Benton. Het is een pareltje van dramatische eerlijkheid, waar geen ruimte is voor vals sentiment of overdreven en zwaarwichtige pathos. En dat is net wat deze film zo tijdloos maakt. Benton maakt de juiste keuzes door en laat vaak de beelden spreken in plaats van dialogen.

    Op de Blu-ray vinden jullie buiten een making-off niet enorm veel extras. Ik had gehoopt op een audio-commentaar van Meryl Streep en Dustin Hoffman, maar ik was eraan voor de moeite. Maar de film ziet er in hi-def schitterend uit, en dit is niet altijd een evidente zaak met films van voor de jaren 80. Er is geen kras of stofje te bespeuren op de beelden, en de korrel lijkt zijn cinemalook te hebben bewaard. Dus zeker een aanrader.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 24 november 2012

     

    *** Kramer vs Kramer trailer ***

  • Straw Dogs (2011) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Voor de fans van de Sam Peckinpah films is er (misschien wel) boeiend nieuws (het is een beetje hoe je het bekijkt), want de controversiële en gewelddadige cultklassieker Straw Dogs (1971) met Dustin Hoffman werd vanonder het stof gehaald en in de remake-machine gepropt voor een vrij remake die meer de intentie had om een horror te brengen dan wel een thriller.

    james marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woods

    Korte inhoud: David en Amy Summer (James Marsden en Kate Bosworth), zijn een echt Hollywood-koppel: hij schrijft scenario’s en zijn vrouw is actrice. Na de dood van haar vader keren ze terug naar hun geboortedorpje in het Zuiden om het ouderlijk huis te verkopen. Eenmaal aangekomen, lopen de spanningen tussen beide hoog op door oude conflicten en herinneringen. Vooral met de ex-vriend van Amy ontstaan er problemen, die leiden tot een gewelddadige confrontatie met… dodelijke gevolgen.

    De nieuwe Straw Dogs (2011) werd geregisseerd worden door Rod Lurie en de hoofdrol wordt vertolkt worden door James Marsden die we nog kennen als Cyclops in de X-Men films. De film werd gebaseerd op The Siege at Trencher's Farm van Gordon Williams.

    In de oorspronkelijke film zagen we Hoffman als de wiskundige pacifist David Sumner die met zijn vrouw naar een rustig dorpje in Engeland heeft verhuisd om de misdaad in de Verenigde Staten te ontvluchten. Maar daar worden ze voortdurend lastig gevallen, bedreigd en beledigd, totdat de stoppen doorslaan. Het was echt één van de betere Hoffman films en dit is dan ook een prachtige rol voor de nog vrij onbekende James Marsden. Uiteraard heeft het origineel in principe geen remake nodig, maar ik ben er zeker van dat heel wat mensen nog nooit gehoord hebben van Straw Dogs, dus misschien kan deze remake ook wel zijn licht werpen op het origineel.

    Regisseur Rod Lurie is ook niet zomaar een hippe beeldenmaker, maar echt wel een filmmaker die weet hoe hij een verhaal moet vertellen, en één van de verdiensten is dat hij een nieuw leven heeft gegeven aan die klassieker die velen al hadden vergeten. Toch zijn er een aantal wijzigingen, maar ik vond dat hij toch wel dicht aanleunde bij het werk van Peckinpah (bijna scène na scène). Ook de fameuze verkrachtingsscène is niet voor doetjes en Kate Bosworth zet hier echt wel een geloofwaardige en intense vertolking neer. Toch is er een verschil met het origineel, waarin het hier duidelijk gaat om een daad van agressie en er geen mogelijke twijfel bestaat dat het personage van Kate er bij momenten heeft van genoten. De remake deed me zelfs een beetje denken aan The Last House on the Left (2009), die eigenlijk vrij trouw bleef aan het bron-materiaal, maar de gehele film een frisse nieuwe look gaf. Het vreemde was dat ik toch meer kon genieten van The Last House on the Left remake dan van deze film, en dit waarschijnlijk omdat de originele Straw Dogs eigenlijk nog steeds een enorm sterke film blijft.

    james marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woodsjames marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woodsjames marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woods

    Maar toch vond ik deze versie zeker verdienstelijk. Het is bij mijn weten ook de beste vertolking van James Marsden, en Alexander Skarsgard is gewoon geknipt voor die rol. Zijn relatie (in het echte leven) met Kate Bosworth is ondertussen spaak gelopen zo’n 5 maand geleden. Hopelijk heeft dit niets te maken met deze prent. Mensen die het origineel kennen zullen meteen opmerken dat deze film geen toegevoegde waarde heeft, en in principe hebben ze geen ongelijk. Maar indien de regisseur het gehele concept had herschreven, dan zouden diezelfde mensen nu misschien moord en brand hebben geschreeuwd. Het enige minpuntje aan deze prent is de vertolking Dominic Purcell die hier een troosteloze dorpsidioot heeft neergezet. Anderzijds is er dan weer een sterke vertolking van James Woods die alles weer goed maakt.

    james marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woodsjames marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woodsjames marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woods

    Kortom, de remake is niet beter dan het origineel, maar met dank aan de cast ook geen slechte remake. Het thema van de geciviliseerde man die tot op zijn breekpunt wordt geduwd en veranderd in een gewetenloze wraakengel zit er hier ook wel in. Zelfs de ambiguïteit in het personage van Marsden blijft present, want hij kan je niet zien als held of zelfs anti-held. Hij gedraagt zich een beetje als superieur wezen tegenover de dorpelingen, en zijn passief-agressief gedrag is wel de aanstoker van heel wat kwaad bloed. De filmgeschiedenis zal Sam Peckinpah's versie van Straw Dogs onthouden, maar regisseur Rod Lurie heeft hier toch een verdienstelijke remake neergezet. Spijtig dat hun poster niet meteen uitblinkt in originaliteit.

    Op de blu-ray vinden jullie 4 documentaires over de originele prent en de nieuwe versie. Daarnaast vinden jullie ook de broodnodige audio-commentaar van de regisseur over de gehele film.

    *** Straw Dogs (2011) trailer ***

  • The Graduate (1967) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik heb The Graduate (1967) voor het eerst gezien op de filmschool. Daar hadden we een kleine videotheek waar we als studenten naar hartenlust gratis films konden uitlenen. In zat toen op kot in Jette, nabij de campus naast het AZ. Spijtig genoeg hadden we het eerste jaar voornamelijk les in een oude tv-studio in Woluwe (Studio Sonart), aan de andere kant van Brussel. En gezien het in Jette verveling troef was, was ik een regelmatig bezoeker van deze videotheek, die gelukkig in Jette bleef. De klassiekers die ik er toen heb versleten tart elke verbeelding. En één van die films waar ik mooie herinneringen aan overhield is zonder twijfel deze film met een briljante Dustin Hoffman en een al even schitterende Anne Bancroft.

    the_graduate_bluray.jpg

    Korte inhoud: Benjamin Braddock (Dustin Hoffman) heeft er genoeg van om de perfecte jongen te zijn voor de vrienden van zijn ouders, en weet niet wat hij wil met zijn leven. Dan trekt een vriendin van de familie, Mrs Robinson (Anne Bancroft), spontaan de kleren voor hem uit. Hij mag met haar doen wat hij wil. Maar ze is oud genoeg om zijn moeder te zijn en dat leidt tot erg gecompliceerde situaties, zeker wanneer hij begint aan te pappen met de dochter Elaine (Katharine Ross).

    De grootste troef van de film zijn de vertolkingen van de acteurs. Ook al was Hoffman eigenlijk iets te oud gecast en was hij maar 6 jaar jonger dan Bancroft, maar de twee passen perfect in de rol van de jonge student en de getrouwde, sluwe vrouw. Bancroft vertolkt haar rol trouwens met een groot Lauren Bacall gehalte wat alles des te verleidelijker maakt. Dit wordt trouwens de rol die Hoffman uit de werkeloosheid zou halen. De tweede troef was het verhaal van Charles Webb en de uitstekende adaptatie van Calder Willingham en in het bijzonder Buck Henry. Maar ook regisseur Mike Nichols heeft de intelligentie gehad om zijn acteurs op de voorgrond te zetten en het verhaal te sturen met efficiënte en wel doordachte shotskeuze.

    Het resultaat is een heerlijk satirisch drama met smakelijke confrontaties tussen de onervaren Ben Braddock en de ervaren Mrs. Robinson, in een (voor die tijd) moderne beeldvoering. Hadden ze het verhaal echter letterlijk in beeld gebracht zoals het stond beschreven in het boek, dan had dit waarschijnlijk een doodgewone tv-film geworden van geen belang. Maar het camerawerk van Robert Surtees maakt alles enorm boeiend. Elk frame onthult vaak hoe de personages zich voelen, soms in controle en soms niet. In het begin van het verhaal zien we een close up van Braddock’s hoofd in het water. Wanneer de camera achteruit rijdt zien we dat hij voor een aquarium zit. En water is nu net ook het leitmotiv in deze prent. Braddock wil de stilte opzoeken van het water. Zijn hoofd letterlijk in het water steken. Afgeschermd van het establishment met zijn dwingende verwachtingen. Surtees was trouwens één van de eerste cameramensen die met het Technicolor systeem werkte.

    the_graduate_01.jpgthe_graduate_02.jpg

    The Graduate zit barstensvol humor. De scène waar Braddock een kamertje moet zien te krijgen in een hotel is hilarisch. Enkel het laatste half uur valt wat tegen. Met uitzondering van de schitterende finale zien we het hoofdpersonage heen en weer lopen, maar zijn er nauwelijks interessante confrontaties of situaties, en lijkt het erop dat de regisseur hier iets teveel op de voorgrond wou treden met vernuft camerawerk. Maar de meeste zullen de film wel herkennen aan het onvergetelijke nummer van Simon & Garfunkel, The Sound of Silence, wederom een knipoog naar de stilte in het water.

    Universal heeft de film op Blu-ray uitgebracht in de StudioCanal Collection, een collectie die in het leven werd geroepen om de grootste meesterwerken en mijlpalen uit de filmgeschiedenis voor het nageslacht te bewaren. Alle films zijn dan ook minutieus gerestaureerd in hoge definitie, en aangevuld met exclusief beeldmateriaal. Het enige minpuntje van deze schijf is dat er geen audio-commentaar is van de regisseur, maar wel van iemand die niet rechtstreeks betrokken was bij de productie. Ik vertel er nog even bij dat The Graduate genomineerd was voor 7 oscars en Mike Nichols won de Oscar voor Beste Regie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 24 september 2010

     

    *** The Graduate trailer ***