driving miss daisy

  • World Soundtrack Awards met Hans Zimmer en Elliot Goldenthal

    Pin it!

    Het Festival sloot zoals elk jaar opnieuw in schoonheid af met de muziek der groten. De vrij banale sportzaal ’t Kuipke werd omgetoverd tot muziek-arena voor 3000 toeschouwers met muziek van de Brussels Philharmonic onder leiding van Dirk Brossé. De 11e editie van de World Soundtrack Awards werd ingekleurd met de aanwezigheid van oscarwinnende componisten Hans Zimmer (Gladiator, Inception) en Elliot Goldenthal (Titus, Heat, Alien 3). Normaal had ook Howard Shore (Se7en, The Lord of the Rings) van de partij moeten zijn, maar hij kon zich onmogelijk vrijmaken ten gevolge van het drukke schema voor de opkomende The Hobbit (2012). Het concert had tevens een herdenkings-sfeertje voor de vermoorde PR-agente en consultant van het festival, Ronni Chasen.

    World Soundtrack Awards,hans zimmer,Elliot Goldenthal,howard shore,Alexandre Desplat,Ronni Chasen,Giorgio Moroder,Abel Korzeniowski,Randy Newman,inception,toy story 3,alien 3,a single man,flashdance,top gun,midnight express,Looking for Richard,Driving Miss Daisy

    De avond bestond uit twee delen. Het begon met wat uitreikingen van awards voor Beste publieks muziekscores, beste muzieksong en een ode aan componist Giorgio Moroder, en in het tweede gedeelte kwam de muziek van Howard Shore, Elliot Goldenthal en Hans Zimmer aan de beurt. Het beste van de avond zat echter in de tweede helft.

    Alles begon wat moeizaam met muziek op een caleidoscopische kortfilm, d’Amour van de Belgische filmmaker Nicolas Provost die de SABAM Award For Best Young European Composer won. De muziek van Abel Korzeniowski (A Single Man, w.e.), die vorig jaar de World Soundtrack Discovery Award in ontvangst mocht nemen, bracht ons in blijde verwachting naar het opkomende W.E. (2011) project van Madonna. Alexandre Desplat werd voor de 3de keer verkozen tot Beste componist en de prijs voor Beste Song in een film werd voor de zoveelste keer uitgereikt aan Randy Newman voor Toy Story 3 (2010). Nu ja, de competitie was in deze categorie niet bijzonder groot.

    Maar met de Lifetime Achievement Award voor de Italiaanse synthesizerpionier Giorgio Moroder liep het toch ietwat in mineur toen de organisatoren hadden beslist om twee populaire songs te brengen uit zijn oeuvre, die van "Take My Breath Away" uit Top Gun (1986) en" What a Feeling" uit Flashdance (1983), twee filmscores die een Oscar hadden opgeleverd, in plaats van muziekscores die onder begeleiding Brossé en de Brussels Philharmonic misschien voor meer vuurwerk konden zorgen. Het leek bij momenten dat ze het publiek tevreden wou stellen met alom bekende nummers. Kwam daar nog bij dat ze jazz zangers Sofie Verbruggen hadden gevraagd. Niet dat de dame een minder goede zangeres is, maar bij momenten had je de indruk dat ze maar niet boven het orkest uitkwam. Ik ben zelf geen grote van Natalia, maar deze zangeres had misschien met wat meer punch kunnen zingen. Uiteraard zou je dan met haar iets teveel aandacht wegnemen van de muziek, waarmee ik opnieuw concludeer dat ze misschien beter andere partituren hadden genomen ZONDER zangeres. Nadien heeft Brossé het zaakje toch iets recht getrokken met e muziek uit Midnight Express (1978), ook al vond ik de klassieke adaptatie van de elektronische muziekscore van Moroder toch geen voltreffer.

    Maar de avond ging van een lauwe ontvangst tot een muzikaal orgasme. Goldenthal, Shore (van op afstand) en Zimmer brachten er een ode aan de overleden Ronni Chasen, met muziek van Titus met een voltallig zangkoor, Alien ³, Looking for Richard, Driving Miss Daisy en de kers op de taart was de muziek van Inception (2010), waarbij Hans Zimmer een aantal van zijn muzikanten had overgebracht om het orkest van Brossé te vervoegen. En het resultaat was om kippenvel van te krijgen. Het eindigde dan ook in een gepaste staande ovatie. Hier is een link naar de video.