doug liman

  • Een gemiste kans om Matthias Schoenaerts te casten als Gambit

    Pin it!

    En ze hebben een regisseur te pakken voor de opkomende Marvel comic-adaptatie Gambit (2016). Blijkbaar zou 20th Century Fox beslist hebben om Doug Liman (The Bourne Identity, Edge of Tomorrow) achter de camera te zetten, en dat nadat Rupert Wyatt (Rise of the Planet of the Apes, The Gambler) het project had verlaten omdat Fox niet mee wou gaan met zijn visie.

    gambit_channing_tatum.png

    Wyatt wou de film volledig naar zijn hand zetten en het script integraal laten herschrijven. Maar wanneer een regisseur een gehele huis wil renoveren, dan wil de studio graag de kleuren uitkiezen. En blijkbaar waren deze kleuren niet naar de zin van de regisseur (of was de studio niet overtuigt van de renovatie-plannen). Wyatt staat ook bekend als een koppige regisseur die snel zijn biezen pakt wanneer hij zijn zin niet krijgt. Hij trapte het ook af van Dawn of the Planet of the Apes en The Equalizer (2014) productie. En nu zijn laatste film The Gambler (2014) eigenlijk ietwat van een tegenvaller was, zit de filmmaker nu een beetje op een dwaalspoor.

    Doug Liman doet het anders wel stukken beter. Niet alleen is hij een druk bezet producent, maar hij werkt ook aan drie films met Tom Cruise, Mena (2017), Luna Park (201?) en de Edge of Tomorrow sequel. Met zijn actie-ervaring lijkt hij dus wel degelijk een geschikt persoon voor de film.

    Gambit is een spin-off van de X-Men films. Gambit is een mutant met de gave om levenloze voorwerpen, voornamelijk speelkaarten, op te laden met potentiële energie, waardoor ze explosief worden. Hij is ook zeer bedreven in inbraken en het vechten met een Bo staf. Vanwege zijn verleden als een dief vertrouwden maar zeer weinig leden van het X-Men team Gambit. Dit werd versterkt toen zijn connecties met de superschurk Mister Sinister aan het licht kwam. Voor de rol van Gambit kwam Channing Tatum in aanmerking, en als de geruchten kloppen zou Léa Seydoux (pics) de rol spelen van Bella Donna Boudreaux.

    gambit_channing_tatum_pic01.jpggambit_channing_tatum_pic02.jpggambit_channing_tatum_pic03.jpggambit_channing_tatum_pic04.jpg

    Toch moet er me toch iets van mijn hart. Met alle respect voor Channing Tatum, maar de kerel in de comics beantwoord helemaal niet aan het profiel van Tatum. Gambit is een slank en groot van gestalte, en dat zijn nu net twee dingen die ik niet meteen zie in onze Magic Mike. En na het wat belabberde avontuur in Jupiter Ascending (2015) had ik echt gehoopt op een andere acteur voor de rol. Eigenlijk hadden ze Matthias Schoenaerts de rol moeten aanbieden. Matthias had de ideale acteur geweest, zowel dramatisch als fysiek. Of hij de rol zou hebben aangenomen is een ander paar mouwen.

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2014

    Pin it!

    Naar goede gewoonte pakken we hier op De FilmBlog uit met de Top 10 Beste Films van 2014, en net zoals elk jaar zit het neusje van de zalm weer in de staart. Ik denk dan maar aan het schitterende A Most Violent Year (2014) van J.C. Chandor, die ik al in persvisie mocht bekijken, maar pas op 31/12 in de States in de bioscoop zal komen en later op 4 februari 2015 bij ons in de bioscoop. En ook al vermoed ik dat deze film wel eens met een aantal Oscar-beeldjes zal lopen, zal ik hem vanwege zijn late release niet opnemen in de Top 10.

    inherent_vice_2014_poster2.jpgbirdman_2014_poster.jpgthe_imitation_game_2014_poster.jpga_most_violent_year_2014_poster.jpg

    Hetzelfde kan gezegd worden van het magnifieke The Imitation Game (2014) met Benedict Cumberbatch, die in de States op 25 december in de bioscoop komt en bij ons pas op 14 januari 2014. Ook de geniale Birdman (2014) kan ik niet opnemen in de Top 10, gezien deze film pas op 28 januari 2015 ons land aandoet met een ruime release. Ook Inherent Vice (2014) komt pas op 25 februari bij ons uit en Foxcatcher (2014) is voor 21 januari 2015. Ik had ook The Interview (2014) in de Top 10 willen opnemen, al was het maar uit pure solidariteit met Sony en met een dikke opgestoken middelvinger naar die Noord Koreaanse hackers. Maar gezien de plaatsen beperkt waren in onze Top 10 en we de film in kwestie zelfs nog niet hadden gezien in persvisie, staat de film er niet tussen.

    En net zoals elk jaar hebben we voor de Top Slechste films van 2014 niet alleen op zoek gegaan naar films die slecht gemaakt zijn, maar ook films die eigenlijk geen enkel excuus hadden om een teleurstellende film af te leveren en bijgevolg noodgedwongen in deze lijst moesten staan.

    The Best Movies of 2014

    10. Under the Skin (2013) Jonathan Glazer

    Under the Skin (2013) is zo een bizarre en originele prent dat ik zelfs moeite had om er een review over neer te pennen. Daar waar een Lost Highway (1997) nog op een psychologische manier te doorgronden was, is deze prent echt wel 'out there'. Na het zien ervan kan je het WTF-moment nauwelijks onderdrukken. Maar de beeldvoering, de muziek, de vertolkingen (die deels geacteerd waren en deels verborgen camera met niet-acteurs) is dermate fascinerend dat je er meer wil over te weten komen. Under the Skin kruipt werkelijk 'onder je huid'. En dan stoot je op het boek van Michel Faber, die echt wel de sleutel is om deze prent op een logische manier te doorgronden en te verklaren. Maar los van het boek blijft het een fascinerende film die mensen aanzet tot het bedenken van de meest uitzinnige theorieën, en dat is iets waar veel science-fiction films maar van kunnen dromen. Het is bij mijn weten zelfs de eerste "cinema-vérité-science-fiction" film ooit gemaakt en is in ieder geval iets wat ik nog nooit eerder heb gezien.

    Under the Skin

    9. The Drop (2014) Michaël R. Roskam

    Het was misschien niet het meest originele en verrassende verhaal dat Roskam kon vertellen, maar de manier waarop hij zijn acteurs opvoert en de beklemmende sfeer die hij installeert was om van te smullen. Het moet trouwens de eerste keer zijn dat een film gemaakt door een Belg, allesbehalve aanvoelde als een Belgische film. The Drop (2014) heeft wel zwaar geflopt in de States, maar het verwachtingspatroon van de gemiddelde Amerikaanse bioscoopbezoeker is anders dan wat wij verlangen van een film. Een Amerikaan wil actie zien om de zoveel minuten en hier moet je werkelijk kunnen genieten van de ontplooiing van het (trage) drama om dan op een andere manier te kunnen proeven van die harde conflict-momenten. The Drop werd ook niet echt gepromoot - te wijten aan het beperkte productiebudget - en dat betaal je cash aan de box-office. Het is geen sensationele prent en er komt geen echt onthutsende finale, maar het fascinerende zit hem in de ontwikkeling van die complexe personages. En uiteraard heb je ook nog eens briljante vertolkingen van Tom Hardy, James Gandolfini, Noomi Rapace en Matthias Schoenaerts.

    The Drop

    8. Interstellar (2014) Christopher Nolan

    Ook al blijft Interstellar (2014) wat nazinderen, hebben we hier - gezien de reputatie van de talentvolle Nolan - veel meer van verwacht. Het is niet dat je er met volle teugen van zal genieten, en toch is het iets van een evenement wat ongetwijfeld de moeite waard is. Er zijn ongetwijfeld veel zaken die niet werken, maar deze film is en blijft episch - en niet alleen omwille van de beeldvoering. Mijn grootste probleem met de film is dat hij net iets teveel de zaken verbaal wou uitleggen, terwijl alles al visueel duidelijk genoeg was. Desondanks was de ambitie van Nolan's visie zo verfrissend in dit tijdperk van films die op 'safe' spelen, voorspelbare sequels en spin-offs.

    Interstellar

    7. Fury (2014) David Ayer

    Los van de historische kanttekening die je moet maken bij het zien van Fury (2014) en het overdreven patriottisme is het een indrukwekkende en aangrijpende oorlogsprent die heel wat interessante bokkensprongen maakt. Net zoals een rollende tank is Fury zowel lomp als compromisloos, en tussen de modder en de kanonnenvuurwerk voelen we die kleine momenten van menselijkheid toch doorwegen.

    Fury

    6. Locke (2013) Steven Knight

    Een andere film met Tom Hardy die niet mocht ontbreken aan deze Top 10 is Locke (2013). We hadden al veel gelijkaardige filmprojecten gezien waarin we slechts één personage zien op één locatie gedurende 90 minuten (Brake en Buried), maar deze is wel de meest geslaagde prent van de drie. En dat zal ook wel te maken hebben met de meesterlijke vertolking van de hoofdacteur. Zelden was een film over een man die van Birmingham naar Londen rijdt zo fascinerend.

    Locke

    5. Nightcrawler (2014) Dan Gilroy

    Nightcrawler (2014) moet de meest boeiende debuutfilm zijn van het jaar met een onherkenbare maar steengoede Jake Gyllenhaal, die met zijn ingevallen wangen en diepe oogkassen bij momenten lijkt op een griezelige vampier. Een intens en heerlijk ongepast personage waar je spontaan verliefd op zal worden ... of misschien van zal walgen. Nightcrawler ontrolt zich in een gruwelijke en zwartgallige satire op de journalistiek, de arbeidsmarkt en de cultuur van het 'ik'. Het werk van de reporters is smerig. De redactrice van een lokaal tv-station zegt meteen waar het op staat: 'Het publiek wil bloed zien'. Ik heb vooral een uitstekende film gezien.

    Nightcrawler

    4. Edge of Tomorrow (2014) Doug Liman

    Mijn verwachtingen waren in het begin niet al te hoog, maar deze Edge of Tomorrow (2014) heeft me van begin tot eind op de 'rand' van mijn stoel doen zitten. Het is het soort film die gemakkelijk gaat vervelen, wanneer je weet dat alles zichzelf zal herhalen met personages die telkens iets aan de loop der zaken willen veranderen. Maar het script is voldoende bij de pinken om de kijker telkens een stapje voor te zijn. En met twee klasbakken als Cruise en Blunt ga je volledig mee met hun klaarblijkelijk onmogelijke strijd. Je zou het kunnen zien als een science-fiction adaptatie van D-Day tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar het heeft bij momenten ook een middeleeuws karakter met ridders die door de modder ploeteren in veel te zware harnassen. Gezien het gewaagde plot waarin personages terugkeren in de tijd, al dan niet met behoud van geheugen, is er al heel wat inkt gevloeid over de mogelijke plotholes, maar die zijn er bijna niet. Je kunt bijna alles op een logische manier verklaren. In ieder geval is Edge of Tomorrow een film waar je urenlang kan over discussiëren.

    Edge of Tomorrow

    3. Guardians of the Galaxy (2014) James Gunn

    Tegen alle verwachtingen in is dé science-fiction film van het jaar is zonder twijfel Guardians of the Galaxy (2014), met zijn offbeat en soms clevere humor op melige 70'ties muziek komende van een mix cassette-tape. De kracht van deze prent zit hem niet in het verhaal, maar wel de toon waarop het verhaal wordt verteld. Je moet immers al ver terug in de tijd gaan om een science-fiction film te zien waarmee je echt kunt lachen. Het is een plezier om B-list underdogs te zien opboksen tegen serieuze en zwaarwichtige villains. Het was meteen duidelijk dat je James Gunn niets van humor moet aanleren. Guardians of the Galaxy is zeker een geslaagd experiment, met een goeie balans tussen knetterende actie en zwarte humor. Tevens de enige comic adaptatie die de moeite was te vernoemen in 2014.

    Guardians of the Galaxy

    2. Gone Girl (2014) David Fincher

    Als grote fan van het werk van David Fincher, heb ik ook genoten van deze Gone Girl (2014) met zijn a-typische serial killer. De geraffineerde wijze waarmee de regisseur zijn verhaal vertelt is simpelweg betoverend, onthutsend en aangrijpend. Het resultaat is een gewiekste psychologische thriller waar de subtiele humor nu en dan de sombere sfeer doorprikt, met een Rosamund Pike hier een intense en verrassende vertolking neerzet. Wat centraal staat in Gone Girl is de grens tussen perceptie en realiteit, slogans en feiten. Datgene wat we zien is niet altijd datgene wat is, en zo krijgen we hiervan honderden voorbeelden uitgewerkt op verschillende niveaus. Het lijkt op een 12-in-een-dozijn thriller, maar dat is het allesbehalve.

    Gone Girl

    1. Boyhood (2014) Richard Linklater

    Maar je kunt er moeilijk om heen dat dé film van het jaar toch wel Boyhood (2014) is van Richard Linklater. De film werd opgenomen in stukken over een tijdspanne van maar liefst 12 jaar met het hoofdpersonage dat opgroeide van puber tot volwassene. De eerste draaidag vond plaats in de zomer van 2002 en werd afgewerkt in oktober van 2013, met een productiebudget van slechts 2,4 miljoen dollar. Het resultaat is een fascinerende coming-to-age film. Maar mede door de subtiele regie zonder melodrama of overdreven pathos en de overtuigende acteerprestaties, komt het nooit gekunsteld over en worden we meegezogen in dit herkenbaar verhaal. Het is als het ware een soort statement over het leven die voorbij vliegt en waarvan wij getuige mogen zijn. En gezien de aard van het beestje gaan we niet zo snel gelijkaardige films te zien krijgen.

    Boyhood

    The Worst Movies of 2014

    10. Exodus: Gods and Kings (2014) Ridley Scott

    Net zoals in 2013 hebben we dit jaar opnieuw een Ridley Scott prent op de 10de plaats van de slechtste films. Exodus: Gods and Kings (2014) komt nauwelijks goed op gang, halverwege dommel je bijna in slaap, en het einde is misschien het meest troosteloze wat ik ooit in een 140 miljoen dollar film heb gezien. Het grootste probleem met deze Bijbelverfilming is dat Ridley alles heeft benaderd alsof het ging om historisch accurate feiten. Alle poëzie uit het verhaal werd met de scalpel uit het script gesneden ten voordele van een min-of-meer "plausibel" relaas van een man die zijn volk uit de slavernij haalde. We krijgen dan ook van de pot gerukte theorieën voorgeschoteld; zoals reuze krokodillen die vissers in stukken bijten om zo de zee rood te kleuren of een komeet die de terugtrekking van de zee zou verklaren. Komt daar nog bij de witter-dan-wit casting (met meer "gekleurde" en authentieke acteurs onderaan de sociale ladder), dialogen die vertalingen van het Oude Testament mixen met hedendaagse replieken, buitengewoon slecht acteerwerk en een saaiheid die in 2014 nauwelijks overtroffen werd.

    Exodus: Gods and Kings

    9. Transformers: Age of Extinction (2014) Michael Bay

    En naar goede gewoonte hebben we ook een Michael Bay film, en dit jaar is dat Transformers: Age of Extinction (2014), een langgerekte showreel van het visuele effectenhuis Industrial Light & Magic. En hun expositie van hun kunnen, opgenomen met echte 3D technologie, duurt zelfs 2u45 minuten! Voor mij volstond de trailer van dit dolgedraaid pandemonium van explosies en cgi-vuurwerk.

    Transformers: Age of Extinction

    8. Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) Jonathan Liebesman

    En van Michael Bay gesproken, kon je dit jaar ook niet omheen Teenage Mutant Ninja Turtles (2014), popcorn-vertier van de domste soort. Bay nam de productie op zich, maar net zoals de Transformers draait alles rond actie, visuele effecten, Victoria Secret product placement en bimbo's. Het is allemaal net niet dom genoeg of grappig om hier plezier aan te beleven.

    Teenage Mutant Ninja Turtles

    7. The Expendables 3 (2014) Patrick Hughes

    Ze hadden het bij die ene film moeten laten maar de geur van dollars heeft er voor gezorgd dat we ondertussen The Expendables 3 (2014) hebben, en het is alweer een onbegrijpelijk en veel te lange cocktail van testosteron en buskruit met een gezelschap van has-been actiesterren én Jason Statham. De nieuwigheid van de eerste film is eraf en zelfs het zelfbewuste campy kantje uit de sequel zijn weg, en we blijven over met een levenloos script die zichzelf net iets te ernstig neemt, ook al krijgen we een spervuur aan onnozele one-liners en tenenkrullende overacting van Mel Gibson en Wesley Snipes. Persoonlijk denk ik dat ijs zien smelten aan de Noordpool veel boeiender is dan deze catwalk van actie-veteranen.

    The Expendables 3

    6. Deliver Us from Evil (2014) Patrick Hughes

    Een mode-trend van de laatste jaren zijn de hybride films waarbij verschillende filmgenres worden gemixt (cf. Shaun of the Dead, Kill Bill, Guardians of the Galaxy, ... ), maar deze excorcist / politiefilm is allesbehalve een geslaagde mix. Nochtans waren alle ingrediënten aanwezig voor een spannende thriller. Een monsterfilm is pas goed wanneer je als kijker gelooft in het monster, net zoals exorcisme werkt wanneer je als kijker begint te geloven in wat je voorgeschoteld krijgt - hoe absurd het op papier ook moge klinken. Deze Deliver Us from Evil (2014) slaat de bal volledig verkeerd. Hier is er NUL angst of spanning, en dat heeft dan weer te maken met het feit dat het verhaal nergens op slaat en je ook geen voeling hebt met de karakters. Deliver Us from Evil bestaat hoofdzakelijk uit een samenraapsels van clichés en getelefoneerde schrik-momenten. Op de koop toe worden we opgezadeld met goedkope Jesus Christ propaganda, die je gezien de context nauwelijks serieus kan nemen. Zelfs de nummers van The Doors worden er bij de haren bijgetrokken in een poging alles nog wat diepte te geven.

    Deliver Us from Evil

    5. Left Behind (2014) Vic Armstrong

    Het zou geen Top 10 Worst Movies zijn zonder een Nicolas Cage film, en hier hebben we Left Behind (2014), misschien wel de meest amateuristische end of time/disaster film aller tijden, en we hebben al heel wat rampzalige prenten gehad. De speciale effecten lijken hier wel gemaakt met Microsoft Paint en het scenario geschreven door een groepje apen met een VDAB-getuigschrift scenarioschrijven. Het is onbedoeld lachwekkend, maar laat dit een steun zijn voor alle talentloze regisseurs in de wereld. Er is ook hoop voor jullie in Hollywood voor een langspeelfilm debuut. Maar de professionele stuntman Vic Armstrong heeft toch wel eventjes met Nic Cage kunnen draaien, en de acteur heeft hier zowat zijn meest tenenkrullende rol neergezet uit zijn gehele carrière. Proficiat aan al diegene die betrokken waren in dit treinongeluk.

    Left Behind

    4. Sex Tape (2014) Jake Kasdan

    De slechtste komedie van het jaar is toch wel Sex Tape (2014). Het ontbreekt deze prent niet alleen aan geslaagde grappen, maar ook aan een basis-kennis van moderne technologieën. Het had misschien grappig geweest zo'n 5 jaar geleden, maar wie kan er nog lachen over het functioneren van i-Pads en Clouds, los van de mensen van Apple die er gratis reclame in zien? In ieder geval niet het doelpubliek die deze prent wil aanspreken. Laat staan dat deze gehele 'seks tape' onzin, gewoon al zo versleten is als 'found footage' films. Het pijnlijke is dat deze prent eigenlijk meer wil zijn dan een domme komedie, maar heeft geen flauw benul van hoe ze dit moet verwezenlijken. Het blijft dan ook steken bij onnozele slapstick humor, karikaturale figuren (een nieuw dieptepunt voor Rob Lowe) en overgehaalde karakters uit andere films en series, zoals Comedy Central-acteur Rob Corddry en The Office-actrice Ellie Kemper. En zoals bij elke van die tapes is het leuker voor diegene die het hebben gemaakt, dan voor diegene die er naar moeten kijken.

    Sex Tape

    3. Grace of Monaco (2014) Olivier Dahan

    En voor wie dacht dat ze met Diana (2013) het dieptepunt hadden bereikt van de royal biopics, komen ze met Grace of Monaco (2014) aandraven. Je zou denken dat Harvey Weinstein na Diana zijn lesje had geleerd maar de uitschuiver is bij deze prent zowaar nog groter. Het zag er allemaal zo veelbelovend uit, maar het resultaat is beschamend. Nicole Kidman zet hier tevens één van heer slechtste vertolkingen neer ooit, maar ook hier is de regisseur echt wel de grote verantwoordelijke. De Franse cineast Olivier Dahan maakt (naar eigen zeggen) geen biopics, hij maakt fictie gebaseerd op echte personages. En daar wringt het schoentje op vele vlakken want het resultaat is bespottelijk, met een regisseur die historische feiten vermengd met eigen verzinsels omdat hij denkt dat een welbepaalde scène nood heeft aan een bepaald personage of context. Het acteerwerk is rotslecht, het script is absurd, de mise-en-scenes zijn gruwelijk, de fotografie met zijn extreme close-ups is puberaal en de grondgedachte van de film is ... wait for it ... hoe nobel het is om belastingen te ontduiken. WTF?!

    Grace of Monaco

    2. 47 Ronin (2014) Carl Rinsch

    Ook Keanu Reeves kon niet uit deze lijst blijven en met Ronin 47 (2014) maakt hij meteen indruk. Maar in alle eerlijkheid is de grote verantwoordelijke van deze audio-visuele drek niemand minder dan de regisseur, Carl Rinsch. Hij is net iets teveel opgewonden door visuele effecten, dat hij zijn karakters vergat. OK, er zijn 47 samurai en nog heel wat nevenpersonages, maar als regisseur moet je keuzes maken en voldoende het vuur aanwakker bij de acteurs zodat ze dieper gaan graven in hun personages. Het resultaat is dat je eigenlijk niet echt gaat meevoelen met de karakters. Je weet trouwens niet wie hier uiteindelijk het hoofdpersonage is, Keanu Reeves of Hiroyuki Sanada. Met een script dat bestaat uit goedkope en houterige one-liners en vertolkingen is dit misschien de grootste gemiste kans op een uitstekende fantasy-samurai film. Hopelijk krijgt dit verhaal snel een nieuwe reboot, want hier was veel meer mee te doen.

    47 Ronin

    1. I, Frankenstein (2014) Stuart Beattie

    Maar de grootste stinker van 2014 is hands-off deze I, Frankenstein (2014). De roman van Mary Shelley wordt hier door het slijk gehaald en onderworpen aan een wel heel afstotelijke adaptatie. Meer nog: I, Frankenstein is zonder enige twijfel één van de zwakste monster-films die er de laatste jaren is uitgebracht. De horror zit hem niet in de karakters, de sfeer en het verhaal, maar wel in de manier waarop alles werd uitgewerkt. Het acteerwerk is beschamend, de personages ééndimensionaal, het plot is een lachertje met ongezien veel plotgaten en de CGI hopeloos gedateerd. Hoe Eckhart zijn naam aan een dergelijk project kan verbinden blijft voor mij een torenhoog mysterie. Je kan bijna spreken van een so-bad-that-it’s-good film, die altijd een hogere quotering verdient omwille van zijn herbekijkbare waarde vanwege de onbedoelde hilariteit... ware het niet dat de film zo onmenselijk saai en lusteloos is. Hoe zoiets de weg heeft gevonden naar de bioscoop is voor mij een torenhoog raadsel.

    I Frankenstein

    ***Related Posts***
    23/12/2013: Top 10 Best & Worst Movies of 2013
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Edge of Tomorrow (2014) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Niet Maleficent (2014), X-Men: Days of Future Past (2014), Transcendence (2014) of zelfs Godzilla (2014), waar ik halverwege van in slaap viel, maar wél Edge of Tomorrow (2014) van Doug Liman is wat mij betreft dé beste zomerblockbuster van 2014.

    edge_of_tomorrow_poster_review.jpg

    Korte inhoud: In een niet verre toekomst heeft een zwermachtig alien-ras, ook wel Mimics genoemd, de Aarde op een barbaarse manier aangevallen. Maar nu hebben de Aardse legers hun krachten gebundeld voor een laatste tegenoffensief tegen de buitenaardse horde. Lt. Col. Bill Cage (Tom Cruise) is een officier die op niets minder dan een zelfmoordmissie gestuurd wordt. Cage wordt binnen enkele minuten gedood, maar hij slaagt erin om een Alpha met zich mee te nemen. Maar dan, op onmogelijke wijze, ontwaakt hij opnieuw op dezelfde helse dag, en moet hij opnieuw vechten en sterven…en opnieuw. Maar bij elke keer wordt Cage sterker en slimmer en zal zijn herhaaldelijke gevecht een kans bieden om de sleutel tot de vernietiging van de buitenaardse indringers te vinden en de Aarde te redden, ook al lijkt de taak zo goed als onmogelijk.

    Het personage van Cruise zoekt de hulp op van Rita Vrataski (Emily Blunt) een oorlogsheldin die de slag bij Verduyn had gewonnen tegen de aliens. Cage zal ontdekken dat hij meer gemeen heeft met haar dan wat hij zou denken, maar de oplossing voor deze oorlog lijkt onmogelijk gezien de Mimics met hun krachten ook de tijd kunnen manipuleren en dus de aanvallen van de geallieerden kunnen anticiperen.

    Mijn verwachtingen waren in het begin niet al te hoog. De regisseur - die in een ver verleden nog komedies maakte à la Swingers en Go - was zowel in staat van het beste (The Bourne Identity) als van het meest teleurstellende (Jumper). En hetzelfde kon gezegd worden van scenarist Christopher McQuarrie (cf. The Usual Suspects vs. The Tourist). Hij werkte aan het script met co-scenaristen Jez Butterworth en John-Henry Butterworth. Maar het werd een welgemikt schot in de roos, vooral door het intelligente en efficiënte script. De visuele effecten zijn misschien niet altijd even overtuigend en soms heb je de indruk dat de aliens te weinig interactie hebben met de omgeving waarin ze zich bevinden, maar op de fotografie van Dion Beebe en de set design van Oliver Scholl kan je niets op aanmerken.

    De film is gebaseerd op de manga van Hiroshi Sakurazaka genaamd "All You Need Is Kill" (cover pic), waarin Tokyo werd aangevallen, Rita een Amerikaanse was en Cage een Japanner. Het gegeven van een personage die dezelfde dag herleeft is al vele malen uitgemolken geweest, van komedies als Groundhog Day (1993) tot drama's als The Deaths of Ian Stone (2007), maar hier heb je toch een originele take op het concept.

    edge_of_tomorrow_pic01.jpgedge_of_tomorrow_pic02.jpgedge_of_tomorrow_pic03.jpg
    edge_of_tomorrow_pic04.jpgedge_of_tomorrow_pic05.jpgedge_of_tomorrow_pic01.jpg

    Het is het soort film die gemakkelijk gaat vervelen, wanneer je weet dat alles zichzelf zal herhalen met personages die telkens iets aan de loop der zaken willen veranderen. Maar het script is voldoende bij de pinken om de kijker telkens een stapje voor te zijn. En met twee klasbakken als Cruise en Blunt ga je volledig mee met hun klaarblijkelijk onmogelijke strijd. De relativerende humor in de film is aanwezig maar nooit dominant, en de romance tussen Cage en Rita wordt nooit melig of geforceerd. Uiteraard hebben we hier te maken met een science-fiction adaptatie van D-Day tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar het heeft bij momenten ook een middeleeuws karakter met ridders die door de modder ploeteren in veel te zware harnassen. En net zoals de originele OldBoy krijgen we hier ook een film die heel dicht aanleunt bij de wereld van gamers, zeker wanneer personages sterven en de level opnieuw moeten spelen met een andere strategie. En terwijl alle blockbusters tegenwoordig langer dan 2u moeten duren, slaagt deze prent er toch in om zijn verhaal te vertellen in 113 minuten.

    Voor de Tom Cruise haters is er goed nieuws, want de acteur komt op verschillende manieren om het leven. De fans zullen dan weer tevreden zijn want Cruise zet hier een geslaagde terughoudende vertolking neer alsof hij wel bewust is van het feit dat de plot hier meer op de voorgrond treedt dan de personages. Toch zien we zijn personage evolueren van een egoïstische lafaard met gladde praatjes en glimmende tanden naar een heldhaftig persoon met overtuiging in zijn ogen en bloed aan zijn kleren.

    Edge of Tomorrow animated pictureEdge of Tomorrow animated picture
    Edge of Tomorrow animated pictureEdge of Tomorrow animated picture

    De casting van Emily Bunt was minder evident gezien zij niet meteen de actie-actrice is die je in een dergelijke rol zou verwachten. Maar gezien de wel zeer ongewone omstandigheden waarmee ze uiteindelijk een heldin werd (net zoals het personage van Cruise) is de casting verre van een slechte keuze. Blunt is niet alleen een geweldige actrice, maar tevens een behoorlijk aantrekkelijke dame. Zo zien we haar telkens opnieuw na een workout een wel heel aanstekelijke pose aannemen, en gezien de herhaling kunnen we hier verschillende malen van genieten. Ik vermeld tevens nog twee leuke bijrollen van Brendan Gleeson als vette generaal en Bill Paxton als grappige drill sergeant.

    Ik heb hier met volle teugen van genoten ook al kan je een dik vet vraagteken plakken op de eind-scène. Tot dan was alles eigenlijk vrij logisch binnenin de conventies van het verhaal, maar het einde tart elke logica. Het lijkt ook iets teveel op een typische Hollywood afsluiter wat niet nodig was. Het verhaal is afgesloten en volgens mij is dit niet iets waar je een sequel aan kunt vastknopen. Maar zoals ik al zei in mijn review van Days of Future Past: 'het concept van tijdreizen is nooit echt bulletproof en kan je bij elke prent wel de logica in vraag stellen.' Liman slaagt er hoe dan ook in de kinetische cgi, de impressionante decors en het uitdagende concept goed in balans te brengen met het menselijke, en hiermee overstijgt deze sci-fi met verve de vele concurrenten deze zomer.

    Edge of Tomorrow komt op 22 oktober 2014 uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D (ook al werd de film niet omgenomen met 3D cameras). Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur maar wel een pak interessante making-off filmpjes, interviews met de makers en deleted scenes. Gezien het gewaagde plot waarin personages terugkeren in de tijd, al dan niet met behoud van geheugen, is er al heel wat inkt gevloeid over de mogelijke plotholes, maar die zijn er bijna niet. Je kunt bijna alles op een logische manier verklaren. In ieder geval is Edge of Tomorrow een film waar je urenlang kan over discussiëren.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 12 oktober 2014

     

    *** Edge of Tomorrow trailer ***

  • Edge of Tomorrow, de science-fiction versie van Groundhog Day

    Pin it!

    Tot onze verbazing hebben we hier nog niets verteld over Edge of Tomorrow (2014) van Doug Liman (The Bourne Identity, Mr. & Mrs. Smith, Jumper), een nieuwe science-fiction film met Tom Cruise in de hoofdrol.

    Edge of Tomorrow,Doug Liman,Tom Cruise,Groundhog Day,Christopher McQuarrie,Jez Butterworth,John-Henry Butterworth,Emily Blunt,Bill Paxton,Lara Pulver,Jeremy Piven

    Korte inhoud: In een niet verre toekomst heeft een zwermachtig alien-ras, ook wel Mimics genoemd, de Aarde op een barbaarse manier aangevallen. Maar nu hebben de Aardse legers hun krachten gebundeld voor een laatste tegenoffensief tegen de buitenaardse horde. Lt. Col. Bill Cage (Tom Cruise) is een officier die op niets minder dan een zelfmoordmissie gestuurd wordt. Cage wordt binnen enkele minuten gedood, maar hij slaagt erin om een Alpha met zich mee te nemen. Maar dan, op onmogelijke wijze, ontwaakt hij opnieuw op dezelfde helse dag, en moet hij opnieuw vechten en sterven…en opnieuw. Maar bij elke keer wordt Cage sterker en slimmer en zal zijn herhaaldelijke gevecht een kans bieden om de sleutel tot de vernietiging van de buitenaardse indringers te vinden en de Aarde te redden.

    Het lijkt wel Groundhog Day (1993), maar dan zonder Puxatawney Phill en de droge humor van Bill Murray. Het script werd geschreven door Christopher McQuarrie die instaat is van zowel het beste (The Usual Suspects) als het slechtste (The Tourist), Jez Butterworth en John-Henry Butterworth. het verhaal is gebaseerd op de Japanse roman All You Need Is Kill van Hiroshi Sakurazaka die later geadapteerd werd tot een manga-reeks. De rechten werd door Warner Bros opgekocht voor 3 miljoen dollar.

    In de cast zien we ondermeer Emily Blunt, Lara Pulver, Bill Paxton en Jeremy Piven. Zoals met vele grote filmprojecten zien we dat Brad Pitt ook al in aanmerking kwam voor de hoofdrol, maar het werd uiteindelijk Cruise. Het productiebudget van de film zou 140 miljoen dollar hebben gekost, maar na de reshoots zou dit prijskaartje wel wat hoger kunnen liggen. Toen ik de trailer zag had ik zoiets van, "hup, hier hebben we alweer een film met Tom Cruise die heel hard aan het lopen is."

    edge of tomorrow,doug liman,tom cruise,groundhog day,christopher mcquarrie,jez butterworth,john-henry butterworth,emily blunt,bill paxton,lara pulver,jeremy pivenedge of tomorrow,doug liman,tom cruise,groundhog day,christopher mcquarrie,jez butterworth,john-henry butterworth,emily blunt,bill paxton,lara pulver,jeremy pivenedge of tomorrow,doug liman,tom cruise,groundhog day,christopher mcquarrie,jez butterworth,john-henry butterworth,emily blunt,bill paxton,lara pulver,jeremy piven
    edge_of_tomorrow_2014_banner001.jpgedge_of_tomorrow_2014_banner002

    2014 is een jaar vol met potentiële blockusters, gaande van Captain America 2 tot Transcendence, The Amazing Spider-Man 2, Godzilla, X-Men: Days of Future Past, The Good Dinosaur, Rio 2, Teenage Mutant Ninja Turtles, How to Train Your Dragon 2, Transformers 4, Maleficent, Fast & Furious 7, Dawn of the Planet of the Apes, Hercules, Dracula, Guardians of the Galaxy en Jupiter Ascending. Edge of Tomorrow komt vanaf 28 mei 2014 in de bioscoop.

    *** Edge of Tomorrow trailer ***

  • Mr. and Mrs. Smith (2005) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Met het uitbrengen van de Mr. and Mrs. Smith (2005) director's cut blu-ray zullen we de film even bespreken. Het is de film die niet de geschiedenis zal ingaan omwille van zijn filmische kwaliteiten, maar wel omwille van het huwelijk van Brad Pitt en Jennifer Aniston die stuk liep (althans volgens de gespecialiseerde pers).

    mr and mrs smith,brad pitt,angelina jolie,jennifer aniston,doug liman,go,the bourne identity,adam brody,vince vaughn,simon kinberg

    Tijdens de opnames kon Pitt het wel zeer goed vinden met tegenspeelster Angelina Jolie en dus werden de eerste speculaties over een mogelijke romance de wereld in gestuurd. Een paar maanden later is Jolie ingetrokken bij Pitt en zou ze ook zwanger zijn van de acteur. Geen van de sterren heeft al officieel bevestigd (of ontkend) maar er zal dan toch wel iets van aan zijn.

    Feit is wel dat ook op het scherm de combinatie Pitt / Jolie vonken geeft. Moesten Meneer en Mevrouw Smith door andere acteurs gespeeld worden, dan verloor de film de helft van zijn aantrekkingskracht en charme. Beide acteurs nemen hun rol niet al te serieus en het is duidelijk dat ze er veel plezier aan beleefd hebben. Eerst zou trouwens Nicole Kidman Mrs. Smith spelen, maar zij moest zich omwille van een overvolle agenda terug trekken. En toen wilde Pitt ook niet meer meedoen, totdat Angelina Jolie tekende voor de rol van Mrs. Smith. Gelukkig maar want Angelina Jolie en Brad Pitt zijn misschien wel de meest sexy sterren ter wereld en dat is net wat Mrs. and Mrs. Smith nodig had.

    Korte inhoud: John en Jane Smith zijn nog maar zes jaar (vijf volgens John) getrouwd maar er zit al een serieuze sleur in hun huwelijk. Beiden leven totaal naast elkaar want ze hebben wel belangrijker dingen te doen dan hun huwelijk redden. John en Jane zijn immers twee van de gevaarlijkste huurmoordenaars ter wereld. Maar dat weten ze niet van elkaar. Wanneer ze beiden dezelfde opdracht krijgen en elkaars geheim ontmaskerd wordt, begint een klopjacht op leven en dood.

    Doug Liman is de regisseur van dienst. Eerder maakte Liman furore met het zeer vermakelijke Go (1999) en vooral de actiefilm The Bourne Identity. In vergelijking met deze laatste lijkt Liman met Mr. and Mrs. Smith eerder op automatische piloot te werken. Hoewel Liman een paar keer staaltjes van zijn kunnen laat zien, de openingsscène is bijvoorbeeld heel knap uitgewerkt. En de auto-achtervolging kan gerust naast de actiescènes van The Bourne Identity (2002) staan. Doug Liman is ook uitvoerend producent en regisseur van de serie "The O.C" en van deze set heeft hij Adam Brody meegebracht. Fans van "The O.C." en Seth Cohen zullen blij zijn want Brody speelt in Mr. and Mrs. Smith Seth Cohen met een geweer. Verder in de cast nog een uitstekende Vince Vaughn als de nog bij zijn moeder wonende vriend van Pitt.

    mr and mrs smith,brad pitt,angelina jolie,jennifer aniston,doug liman,go,the bourne identity,adam brody,vince vaughn,simon kinbergmr and mrs smith,brad pitt,angelina jolie,jennifer aniston,doug liman,go,the bourne identity,adam brody,vince vaughn,simon kinbergmr and mrs smith,brad pitt,angelina jolie,jennifer aniston,doug liman,go,the bourne identity,adam brody,vince vaughn,simon kinberg
    mr and mrs smith,brad pitt,angelina jolie,jennifer aniston,doug liman,go,the bourne identity,adam brody,vince vaughn,simon kinbergmr and mrs smith,brad pitt,angelina jolie,jennifer aniston,doug liman,go,the bourne identity,adam brody,vince vaughn,simon kinbergmr and mrs smith,brad pitt,angelina jolie,jennifer aniston,doug liman,go,the bourne identity,adam brody,vince vaughn,simon kinberg

    Het scenario is behoorlijk onwaarschijnlijk en er zitten heel wat gaten in het verhaal. Het script is geschreven door Simon Kinberg die ook X-Men 3 neerpende. De dialogen zijn soms wat voorspelbaar en zitten vol clichés, maar zijn ook vaak grappig en worden met veel animo gebracht (vooral dan door Brad Pitt). Mr. and Mrs. Smith neemt zichzelf niet al te serieus, Brad Pitt en Angelina Jolie hebben zich duidelijk geamuseerd en ik ook. Conclusie: Mr. and Mrs. Smith is geen hoogstaande cinema, maar wel zeer leuk entertainment.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 25 januari 2012

     

    *** Mr. and Mrs. Smith trailer ***

  • Fair Game met Sean Penn en Naomi Watts

    Pin it!

    Fair Game (2010) van Doug Liman is een politieke-thriller, gebaseerd op waar gebeurde feiten, die zich afspeelt in de dagen voor de Irak oorlog.

    fair_game.jpg

    Wanneer ex-diplomaat Joseph Wilson in een krantenartikel zich uitlaat over de regering Bush (junior) en diens zoektocht naar wapens van massadestructie als leugens afschildert, onthullen medewerkers van de president - in een column in de Washington Post - dat zijn echtgenote, Valerie Plame, een undercoveragente is in dienst van de CIA. Iets wat meteen haar carrière op de helling zet en zelfs haar leven in gevaar brengt.

    Van waar komt die naam "fair game" dan? Wel, deze naam komt van een uitspraak van Karl Rove, de spindoctor en vaste adviseur van de president, die zei dat Wilson's echtgenote 'fair game' was. Een uitlating die volgens de woordvoerder niet betekende dat Wilsons vrouw een ideaal slachtoffer was, maar zo is het natuurlijk wel opgevat. Het boek waarop de film gebaseerd werd, is van Valerie Plame zelf. Zij heeft er voor gezorgd dat het gehele verhaal werd verteld, inclusief de doorgestreepte zinnen en paragrafen die de CIA maakte na inzage in het manuscript.

    Korte inhoud: Joseph Wilson (Sean Penn) wordt door de CIA naar Irak gestuurd met de opdracht een rapport te maken van mogelijk aanwezige massavernietigingswapens. Wilson vindt hiervan helemaal niets terug in Irak, publiceert zijn rapport in de New York Times en schrijft dat hij de inval van de Verenigde Staten in Irak onrechtmatig vindt. Hierdoor komt de identiteit van zijn vrouw, Valerie Plame (Naomi Watts), een CIA agente, op straat te liggen.

    De film is gesplitst in twee delen. Het eerste deel concentreert zich op het private leven van een gezin waarin de moeder een geheim agente is. Het tweede deel vertelt dan het verhaal van de gevolgen van haar ontmaskering. In tegenstelling tot een film als All the President’s Men (1976) lijdt deze prent aan een vorm van hardnekkige steriliteit. De geheime agente, vertolkt door Naomi Watts, is zowaar een koel slachtoffer die geen vlieg kwaad zou doen, de overheid bestaat hoofdzakelijk uit wolven die hun macht in stand willen houden en geen tegenwind dulden en haar man een afgesloofde diplomaat van geen belang. Veel ruimte voor nuance is er niet, ook al gebruikt de film af en toe archief-materiaal om het vermoeden van 'waarheidsgetrouw intact te houden. Maar zo gebruikte Oliver Stone ook heel wat archiefmateriaal voor zijn JFK (1991), en deze film nam toch ook wel een loopje met de waarheid.

    fair_game_naomi_watts_01.jpgfair_game_sean_penn_01.jpg

    Anderzijds hoeft een film geen slaaf te zijn van de naakte feiten, zolang hij maar trouw blijft aan de geest van wat er is gebeurd. Ik ken geen enkele historische prent die zich niet heeft bezondigd aan dramatisering van feiten. Het is trouwens een noodzakelijk kwaad, wil je een goed verhaal vertellen. Als je de ware toedracht wil kennen moet je maar een paar boeken lezen. Spijtig genoeg hebben ze de verkeerde regisseur gekozen voor deze prent. Doug Liman (The Bourne Identity) heeft in plaats van een politieke-thriller, een soort Jason-Bourne-actie-thriller gemaakt zonder diepgang of emotie. Bijgevolg is het ook geen film die een politieke schokgolf zal teweeg brengen. Had deze film vóór de tussentijdse verkiezingen zijn uitgekomen, dan zou dat niets aan de uitslagen hebben veranderd. Vanaf 27 oktober 2010 draait deze film in onze bioscopen.

    *** Fair Game trailer ***