donnie yen

  • De terugkeer van Vin Diesel naar xXx: Return of Xander Cage

    Pin it!

    De eerste xXx (2002) film stelde niet zo heel veel voor. De sequel xXx: State of the Union (2005), zonder Vin Diesel, stelde nog minder voor. Maar den Diesel is terug met xXx: Return of Xander Cage (2017) en gezien hij zowat de meest succesvolle acteur is geworden met zijn Fast & Furious films, lijkt het productiebudget serieus opgetrokken (tot 85 miljoen dollar), en bijgevolg ook de visuele effecten en actie-sequenties.

    xxx,state of the union,xXx Return of Xander Cage,Vin Diesel,Donnie Yen,Ruby Rose,Deepika Padukone,Tony Jaa,Toni Collette,Samuel L Jackson,Ice Cube,Rory McCann,Rory McCann,DJ Caruso,F Scott Frazier

    Korte inhoud: De beruchte extreme sporter Xander Cage (Vin Diesel) werkt nu samen met de regering, en raakt in conflict met de dodelijke Xiang (Donnie Yen) en zijn team. Om het duistere en onverwoestbare wapen, Pandora's Box, te vinden vormt Xander een geheel nieuw team van thrill-seekers. Hij raakt verstrikt in een internationaal complot en het lijkt erop dat diverse regeringen op het hoogste niveau hierbij betrokken zijn.

    Voor Diesel is het 15 jaar geleden dat hij nog in de huid van dit personage heeft gekropen. Hij moest zelfs niets weten van de sequel en trok zijn neus op voor een paycheck van 20 miljoen dollar en 10% op de omzet. Achteraf gezien een wijze keuze. Nu heeft hij nog maar deze film ingeblikt of hij spreekt al over een xXx 4. Vin Diesel was ook niet te zien in de sequel 2 Fast 2 Furious (2003), maar was dan na de derde film niet meer weg te denken van de franchise.

    In de casting zien we opnieuw Ruby Rose opduiken, een actrice die eigenlijk niet echt kan acteren maar er altijd wel geweldig uitziet. Ook het Indiaanse model Deepika Padukone is van de partij, naast Tony Jaa, Toni Collette, Samuel L. Jackson, Ice Cube en Rory McCann. De regie van de film is in handen van D.J. Caruso (Disturbia, I Am Number Four, Eagle Eye) en het script komt van F. Scott Frazier (Collide, The Number Station). Morgen komt xXx: Return of Xander Cage bij ons uit in de bioscoop.

     

    *** xXx: Return of Xander Cage trailer ***

  • Rogue One: A Star Wars Story (2016) ***½ recensie

    Pin it!

    De film waar menig Star Wars fan op zat te wachten komt morgen uit in de bioscoopzalen, en diegene die in Brussel resideren kunnen de film zelfs bewonderen in de gloednieuwe Kinepolis Imax zaal met zowaar hét meest performante beeld- en geluidssysteem op de markt. Deze Rogue One: A Star Wars Story (2016) is dan ook een film die jullie moeten ervaren op een 'gigantisch' scherm. In de review zitten wel een aantal spoilers, dus u weze gewaarschuwd.

    Rogue One,Gareth Edwards,Felicity Jones,Star Wars The Force Awakens,Greig Fraser,James Earl Jones,Daisy Ridley,Mads Mikkelsen,Ben Mendelsohn,Forest Whitaker,Riz Ahmed,Donnie Yen,Carrie Fisher,Peter Cushing

    Korte inhoud: De film speelt zich af voor Episode IV - A New Hope. Het Galactische Keizerrijk is bezig met de ontwikkeling van een Ster des Doods. Een groep rebellen zijn hiervan op de hoogte gekomen en besluiten om Jyn Erso (Felicity Jones), een beruchte criminele, in te schakelen om de plannen te stelen, voordat deze kan worden gebruikt om de heerschappij van de keizer af te dwingen.

    Laat ik meteen met de deur in huis vallen, de film 'ziet' er geweldig uit. Het heeft de look and feel van een echte Star Wars film, een beetje in de lijn van Star Wars: The Force Awakens (2015). Meer nog, ik vond de fotografie van Greig Fraser zelfs stukken beter in deze Star Wars spin-off. Het heeft een hogere graad van realisme, ook al zijn er momenten waar je de CGI pijnlijk voelt. De film leunt als geen ander dichter bij de originele trilogie dan alle andere recente Star Wars films.

    ***spoiler*** Een ander pluspunt van de film is dat we Darth Vader in actie zien (met de stem van James Earl Jones). En niet alleen in dialoog maar ook met zijn lightsaber (tevens het enige personage in de film met dergelijk wapen). Spijtig genoeg is zijn totale screentijd misschien 10 minuten van het 133 durende epos. Hoe dan ook, het is om van te smullen. Ook R2D2 en C3PO zijn te zien in een kleine cameorol ***end spoiler***,Mads Mikkelsen als de ingenieur van de Death Star en vader van Jyn Erso, de nieuwe hoofdfiguur die toch maar wat verbleekt in vergelijking met de smakelijke vertolking van Rey (Daisy Ridley). En dat brengt me dan tot het grootste pijnpunt van deze Rogue One ...

    De personages missen persoonlijkheid en het verhaal is eigenlijk behoorlijk ... ik durf het bijna niet te zeggen ... saai. Ik ben een grote fan van de Star Wars franchise. Ik had een hekel aan de prequels maar vond de originele trilogie van meesterwerk niveau (met uitzondering van The Return of the Jedi) Meer nog, ik was zelfs een fan van de nieuwe episode The Force Awakens met al zijn gebreken en nostalgische copy-paste verwijzingen uit de oudere films. Maar in The Force Awakens zat ik tenminste nog op het puntje van mijn stoel. In deze Rogue One vlieg je van de ene locatie naar de andere en het maakt je niet veel uit wat er gebeurt, want de personages hebben (1) niks te doen en (2) elkaar weinig te vertellen. De plot vat zich samen in één zin. De Empire heeft een Death Star ontwikkelt die planeten kan wegblazen en de Rebels proberen de plannen van deze ster te vinden met mogelijks een manier om het schip te vernietigen. Om die 133 minuten te vullen krijg je een resem banale scènes met ontmoetingen links en rechts waarvan je je eigenlijk afvraagt wat de bedoeling was. En dat is uiteraard de moeilijkheid om een spannend verhaal te vertellen wanneer het begin en het einde al vast liggen en je binnen de lijntjes moet gaan kleuren.

    rogue_one_2016_banner01.jpgrogue_one_2016_banner02.jpg

    Een tweede pijnpunt vond ik het acteerwerk dat soms op het randje van de overacting was. Misschien niet meteen van het George Lucas/Darth Vader "Nooooooooooo"- gehalte, maar voor een film die 200 miljoen dollar heeft gekost, toch wat ondermaats. Neem nu het karakter van Orson Krennic (Ben Mendelsohn), een kartonnen bord die een Britse versie speelt van een wit geklede gestapo-ridder. Bij momenten zit hij echt sterk in zijn rol, bij andere momenten zit hij er los over, en dat bracht mij soms uit het verhaal. Idem voor het personage van Saw Gerrera (Forest Whitaker), die bij momenten echt wel de emo-toer opging en je nooit echt goed wist wat zijn motivatie was. En vreemd genoeg was het één van die karakters die echt indruk had kunnen maken mits meer screentijd. Ook het karakter van Bodhi Rook (Riz Ahmed) is een complete mislukking. Het was een karakter die wat coic-relief had moeten brengen, wel, ik heb welgeteld 3 keer moeten glimlachen in de film. De meeste comic relief kwam nog van de Imperial robot die wel heel cynisch was. Ook de side-kick/rebel spy en Oscar Isaac stand-in, Cassian Andor (Diego Luna), mist overtuiging en flair. Met zijn baardje en lange haren zou je heb tevens op geen enkel moment kunnen verwarren met een Imperial officer, ook al draagt hij het kostuum. Maar daar ligt deze film niet echt wakker van.

    Het personages dat beter presteerde en misschien wat meer acties kon gebruiken was de blinde strijder Chirrut Îmwe (Donnie Yen). Anderzijds hebben ze ook twee CGI personages uit A New Hope gebruikt; ik spreek dan van Princess Leia Organa (Carrie Fisher) en Grand Moff Tarkin (Peter Cushing). Het resultaat is wel indrukwekkend, maar je vraagt je soms of het uiteindelijk wel opportuun was om menselijke CGI gezichten te mengen met echte. Je kan nog steeds het verschil merken. Ik ben geen Madame Tussaud fan en heb mijn acteurs toch liever van vlees en bloed, maar meningen kunnen in deze verschillen.

    Kortom, Rogue One is een knappe spin-off maar regisseur Gareth Edwards blijkt niet de meest ideale man te zijn om van deze spin-off een Star Wars meesterwerkje te maken. Visueel is het een verbluffend schouwspel! Zeker de aanval aan de rand van de zee tussenin de palmbomen is van het mooiste wat een Star Wars film heeft voortgebracht. Qua verhaal en karakters laat deze spin-off net iets teveel steken vallen om echt memorabel te zijn als film, maar misschien wel als tv-serie. Laat me echter duidelijk zijn dat deze prent wel met kop en schouder boven de prequels staat. Mochten jullie echter de kans hebben om af te zakken naar Brussel, ga deze dan zien in Imax 3D formaat. De film kan alleen maar beter ervaren worden op deze manier. De vertoning doet het visuele alle eer aan.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 14 december 2016

     

    *** Rogue One: A Star Wars Story trailer ***

  • Laatste trailer en poster van Rogue One: A Star Wars Story

    Pin it!

    Nu dat iedereen wat bekomen is van de Star Wars: The Force Awakens (2015) hype, is de tijd aangebroken voor een nieuwe Star Wars hype met Rogue One: A Star Wars Story (2016), een film die na het zien van de trailer klaarblijkelijk niet moet onderdoen voor de andere Star Wars films.

    rogue one a star wars story,star wars the force awakens,felicity jones,genevieve oreilly,mads mikkelsen,ben mendelsohn,diego luna,donnie yen,forest whitaker,john knoll,gary whitta,chris weitz,gareth edwards

    Korte inhoud: De film speelt zich af voor Episode IV - A New Hope. Het Galactische Keizerrijk is bezig met de ontwikkeling van een Ster des Doods. Een groep rebellen zijn hiervan op de hoogte gekomen en besluiten om Jyn Erso (Felicity Jones), een beruchte criminele, in te schakelen om te plannen te stelen, voordat deze kan worden gebruikt om de heerschappij van de keizer af te dwingen.

    Een paar maanden geleden werden we al aangenaam verrast door de teaser trailer, maar met de nieuwe trailers krijgen we al een beter beeld van wat dit nieuwe drieluik ons te bieden zal hebben. Het personage van Mon Mothma, de Chief of State van de Rebel Alliance, wordt vertolkt door Genevieve O'Reilly. Tijdens de Clone Wars werd het voor Mon Mothma duidelijk dat Palpatine niet altijd zuiver op de graad was. Mon Mothma was eveneens betrokken als getuige in het onderzoek naar de dood van Onaconda Farr. Vol afschuw zag ze hoe Palpatine het Galactic Empire oprichtte en de Jedi betichtte van verraad.

    Bij de andere acteurs (pic) zien we ondermeer Mads Mikkelsen opduiken, naast Ben Mendelsohn, Diego Luna, Donnie Yen en Forest Whitaker. Ondertussen is er ook een vreemde switch geweest bij de componisten, en zou niet Alexandre Desplat maar wel Michael Giacchino de score van Rogue One hebben geschreven, naar verluidt omdat Desplat andere verplichtingen had. Toegegeven, de man heeft 6 producties in 2016, maar geen enkele komt nog maar de knieën van deze Star Wars prequel. Ik hoop voor hem dat hij de juiste keuze heeft gemaakt. De tweede en laatste trailer van de film leg de lat wel heel erg hoog en ik hoop dat we nu met onze torenhoge verwachten niet te fel ontgoocheld zullen zijn. Het zien er in ieder geval bijzonder knap uit en is iets wat alle Star Wars fans wel op zaten te wachten.

    Net zoals bij The Force Awakens heeft George Lucas geen directe betrokkenheid bij het productieproces. Het verhaal komt van John Knoll en Gary Whitta (The Book of Eli, After Earth) en het script is van Chris Weitz (Cinderella, Antz). De regie van de film is in handen van Gareth Edwards (Monsters, Godzilla). Op 14 december 2016 komt de film bij ons uit, en je mag er vanuit gaan dat het een ware stormloop zal worden.

     

    *** Rogue One: A Star Wars Story trailer #3 ***

  • Never Back Down (2008) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De liefhebbers van Street Fighter en Karate Kid kunnen zich binnenkort vergapen aan het nieuwe full contact-geweld, Never Back Down (2008). Spijtig genoeg zit je nauwelijks op het puntje van je stoel en is het huilen met de pet op qua verhaal-opbouw en regie. De film komt nog zelfs niet aan de hielen van de tienerfilm The Karakte Kid (1984). Nochtans waren de middelen aanwezig om een stevige actieprent te maken, maar regisseur Jeff Wadlow zet de lat wel erg laag, en dat was te verwachten na zijn geklungel in de horror Cry_Wolf (2005). Maar als je met enorm lage verwachtingen naar de film kijkt, kan je bij momenten nog genieten van de nonsense. Ik meen het, deze (binnenkort) straight-to-dvd film gaat er in als zoete koek.

    Never Back Down poster

    Korte inhoud: Jake Tyler (Sean Faris) is een rebelse tiener die samen met zijn familie naar Florida verhuist, omdat zijn jongere broer daar een professionele tenniscarrière begint. In zijn vorige woonplaats was Jake een sterspeler in zijn football-team, maar in zijn nieuwe woonplaats is hij een buitenstaander met geen goede reputatie. Als hij door zijn klasgenoot Baja (Amber Heard) wordt uitgenodigd op een groot feest lijkt Jake een kans te krijgen om misschien een beetje in te burgeren en vrienden te maken. Eenmaal op het feest wordt Jake vernederd door Ryan McCarthy (Cam Gigandet) in een gevecht waar hij tegen zijn zin in is verwikkeld. Na deze vernedering maakt hij kennis met een andere klasgenoot Max (Evan Peters) die hem vertelt over vechtclub waar ze de sport Mixed Martial Arts beoefenen. Jake is erg nieuwsgierig en gaat op zoek naar de vechtclub waar hij Jean Roqua (Djimon Hounsou) ontmoet. In eerste instantie is deze niet geïnteresseerd in Jake, maar na een tijdje neemt hij hem toch onder zijn hoede en leert hij Jake de kneepjes van het vak. Hier vind je de trailer.

    Ik zeg er meteen ook bij dat "echte" martial art freaks op hun honger zullen zitten bij het zien van deze prent. Verwacht niet al teveel techniek, want deze film is bestemd voor een duidelijk doelpubliek van 15 tot 20 jarigen die nog op de schoolbanken zitten. Als je een zuivere martial art actiefilm willen zien die de brokken van het scherm slaat raad ik Donnie Yen’s Honk Kong geweld Flash Point (2007) (Dao Huo Xian) aan, over een undercover agent die infiltreert in een criminele bende geleid door drie Vietnamese broeders. Een briljante mix van diverse stijlen, van boksen, kung fu, karate, muay thai tot judo. Prachtig en geniaal in beeld gezet.

    Deze Never Back Down trekt in ieder geval ook wel de kaart van de MMA (Mixed Martial Arts) action, maar verpakt alles in een afgelikte stijl met mooie jonge mensen die elkaar kreupel willen slaan. Maar ik had het gevoel dat de film ook niet meer dan dit wou zijn. Het opzet is bescheiden, maar de makers brengen zondermeer datgene wat ze voor ogen hadden, en dat is dan weer een verdienste. De regisseur pakt af en toe wel uit met onverwachte shots, zoals het point-of-view van iemand die met een football-helm aan het lopen is, of shots die afkomstig zijn uit een doos of een plas water. Het ruikt allemaal wel een beetje naar een poging om alles dynamisch genoeg te maken voor een jong publiek, maar als de verwachtingen laag liggen maakt het niet veel uit. Wees gerust, er zijn geen seks-scènes met deze filmtechniek (thank god).

    De relaties in de film zijn van de eerste graad, maar ze zijn er wel, tegen alle verwachtingen in. Jake’s relatie tot zijn kleinere broer Charlie is trouwens niet onaardig uitgewerkt, met veel eerlijkheid en menselijkheid. Ook de dialogen willen nu en dan meevallen. Wanneer de moeder van Jake naar de gym komt om te zien wat haar zoon uithangt vertelt ze de leermeester: "Make sure he keeps all his teeth; my dental plan doesn't kick in for another six months." En dat is dan weer de verdienste van scenarist Chris Hauty.

    Sean Faris picCam Gigandet picAmber Heard pic

    De acteurs mogen er zijn. Sean Faris heeft iets weg van Ralph Macchio/Tom Cruise en Amber Heard trekt wel een beetje op Charlize Theron/Scarlett Johansson. Heard was eerder te zien in de hoofdrol van All the Boys Love Mandy Lane (2006) en blijft een aanstekelijke verschijning om naar te kijken. Gigandet, die de rol van de schurk moet vertolken, zag er opvallen mager uit en Honsou is voortreffelijk in de rol van de vader-figuur/trainer.

    Uiteraard bulkt de film van de clichés en weet je al na een half uur hoe de film zal uitdraaien. Heard wordt op een veel te doorzichte manier opgevoerd als eye-candy (er is zelfs een gehele scène met als doel de boezem van Heard of diverse manieren te fotograferen) en de toeschouwers van de gevechten zien er alles behalve geloofwaardig uit. Maar het ultieme gevecht met de soundtrack van Kayne West/Daft Punk ontgoochelt niet. Never Back Down is een flashy wegwerpfilm, maar bij momenten zeer genietbaar. Ik betwijfel dat deze film een bioscoop release zal krijgen bij ons, maar je weet maar nooit.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 10 april 2008

     

    *** Never Back Down trailer ***