De FilmBlog

John Carter (2012), een film met een rare naam, en als je niet even zelf zoekt wie of wat John Carter is, lijkt die filmposter nogal tegenstrijdig met de naam. In ieder geval de film is van de hand van Andrew Stanton, jawel de man achter Wall-E (2008) en Finding Nemo. Nooit gedacht dat het zo verkeerd zou kunnen lopen. Deze Walt Disney-productie slaat alle ballen mis, en dat werd reeds in de pers breed uitgesmeerd. Waarom? Is de film dan zo slecht? Nee, de film is absoluut geen draak, maar van een Walt Disney productie met torenhoge budgetten verwacht je veel. De lat ligt bijzonder hoog. En deze film kon evengoed gemaakt zijn door een kleine filmstudio, toch als je het zoals altijd magere verhaaltje bekijkt.

John Carter is een verfilming van een bijna honderdjarige novel van Edgar Rice Burroughs, die in de jaren 1911 en volgende zijn fantasie de vrije loop liet. Misschien speelde de industriële revolutie een belangrijke inspiratie bron en ook de vreselijke gebeurtenissen op wereldvlak in die jaren. Zonder het boek te kennen, lijkt het erop dat de makers zich goed aan de sfeer van het boek gehouden hebben. De vliegtuigen en steden van Barsoom, lijken regelrecht uit de steampunkperiode te komen. Vooral mechanisch, u moet maar eens kijken naar de grote machinerieën die Charlie Chaplin opvoerde in zijn Modern Times (1936). Het doet ook nogal Jules Verne-achtig aan, die ook eigen mechanische sci-fi-tuigen ontwierp.

Ook de decors zijn prachtig. Star-Wars-gewijs, wordt de planeet Barsoom opgedeeld in zwart-wit. Of eerder Blauw versus Rood en dan nog een horde groene primitievelingen, de Thark. Deze wezens kunnen evengoed in Stars Wars opdraven, met hun vier armen. Maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat de comics van John Carter veel vroeger op de markt waren dan de boeken van Star Wars. Als er dus iemand inspiratie heeft gezocht, dan zal het wel George Lucas geweest zijn.

Korte Inhoud: John Carter (Taylor Kitsch) is een deserterende kapitein in het leger van de Noordelijke federatie, We schrijven 1866, hoogtepunt van de secessieoorlog. Carter is de oorlog beu en lijkt obsessief op zoek naar een grot met goud vol mysterieuze tekens. Als bij toeval ontdekt hij die vreemde grot en wanneer hij belaagd wordt door een vreemd figuur ontwaakt hij opeens op Barsoom. De planeet Mars. Niet toevallig, blijkbaar dacht men in 1911 ook al aan Marsmannetjes. Algauw komt John Carter tot de ontdekking dat de wetten van de zwaartekracht op hem als mens weinig effect hebben en hij daardoor buitengewone krachten bezit. In de dorre woestenij wordt hij al snel gevangen door de primitievelingen van de Thark, die als outsider de Grote Oorlog tussen de twee rivaliserende steden Zodanga en Helium aanschouwen en zo veel mogelijk ontwijken. Tot ene prinses Deja (Lynn Collins) ook in handen valt van de Thark, toen ze wilde ontsnappen aan een huwelijk met de heerser van Zodanga, ene Jimmy McNulty, ik bedoel, Dominic West.

Leuk te zien dat het oerklassieke gegeven van het bezegelen van een vredespact middels een huwelijk ook in het boek terug te vinden is. Maar de Prinses zou de prinses niet zijn en John Carter, rebel without a cause, zichzelf niet als dit geen nieuwe allianties creëert met grote gevolgen voor de gevestigde wereldorde.

Het verhaal is zo oud als de pot met mosterd van Abraham en stelt in se niet zoveel voor. Heeft Walt Disney er alles aan gedaan om dit clichématig verhaal tot een hoger niveau te brengen? Nee, er is veel actie, er zijn spectaculaire beelden, spectaculair vooral op grafisch vlak dan, maar verder stelt het helaas niet veel voor. Er is hier en daar wel wat spanning. Het is vooral goedkoop entertainment. De acteurs komen niet tot hun recht, maar verknoeien de film ook niet gelukkig.

Ik vond het vooral leuk ,als je iet wat dieper nadenkt, om te zien hoe de schrijver van toen dacht. Ik zei het al, leuk te zien dat zijn tuigen en steden gebaseerd zijn op grote mechanische tuigen gecombineerd met de Romeinse keizerlijke legioenen. Onze held vliegt gelijk superman, maar in 1911 bedacht de schrijver dat hij dit kon laten gebeuren door de zwaartekracht anders te laten werken. De man zou eens moeten weten dat ze helden anno 2012 gewoon laten vliegen zonder enige verklaring.

Vermeldenswaardig is de Romeins tragische karakterkop van Ciarán Hinds als heerser van Helium en Willem Dafoe als Thark-leider. Taylor Kitsch als superhero, heeft iets meer diepgang dan de dagdagelijkse superhelden die ons tot vervelends toe van het scherm rond onze oren vliegen. Ik zou zeggen: voor de fans van het genre is dit wel eens leuk om je werkdag te eindigen.

Er loopt een dwaas spotje in de bioscoop met Rowan Atkinson die op een witte achtergrond het publiek erop attent maakt dat ze best het gsm af leggen tijdens de film. Het spotje had gewerkt mocht de regisseur gevraagd hebben aan de acteur om net ‘onder’ de camera te kijken in plaats van erboven. Nu is het net of hij het plafond aanspreekt in plaats van het publiek. Maar dat allemaal natuurlijk op zijn nieuwe film te promoten, Johnny English Reborn (2011) van regisseur Oliver Parker.

Korte inhoud: Er wordt opnieuw een beroep gedaan op Johnny English (Rowan Atkinson), de onwaarschijnlijke geheim agent in de Britse geheime dienst. Na zijn laatste perikelen heeft MI-7's Johnny English zijn vaardigheden bijgespijkerd in een afgelegen Aziatisch gebied. Maar wanneer zijn leidinggevenden lucht krijgen van een moordpoging op de Chinese president, wat een wereldchaos zal veroorzaken, gaan zij onmiddellijk op zoek naar hun onorthodoxe agent. Johnny moet wederom high-tech gadgets besturen om een web van list en bedrog te ontrafelen waarbij MI-7, de CIA en de KGB betrokken zijn.

Dit is het soort film die buiten de VS potten breekt aan de box-office, maar in de States nauwelijks bezoekers kan aantrekken. De eerste Johnny English (2003) heeft meer dan 3 keer zijn productiebudget van 40 miljoen dollar opgehaald, terwijl in de States de film nauwelijks 28 miljoen in het laatje bracht. Het is dus een concept die goed verkoopt, maar nog beter zou verkopen mocht de marketing iets meer het accent leggen op de Amerikaanse markt. Bekijk de posters met de leuke tagline en de trailers (met de typische voice-over) en je weet meteen wat ik bedoel.

De spy spoof zal blijven bestaan zolang er een Fames Bond franchise bestaat. We hebben Mike Myers als Austin Powers, Steve Carell als Maxwell Smart (Get Smart), Jackie Chan als Jimmy Tong (The Tuxedo) en zelfs in Frankrijk heb je Jean Dujardin als OSS 117. En nu dus Rowan Atkinson als Johnny English, de pret kan niet op. In de film zien we ondermeer Dominic West, Gillian Anderson en Rosamund Pike

Wisten jullie trouwens dat Rowan Atkinson nog te zien was in een echte (weliswaar on-officiële) Bond-film. Hij speelde een schuchtere en onzekere geheim agent die informatie moest doorspelen aan James Bond (gespeeld door een veel te oude Sean Connery) in Never Say Never Again (1983). En een ander weetje, Rowan Atkinson is een grote auto-gek. Hij rijdt niet alleen rond met een Austin Martin maar is tevens een uitstekend racer. Bekijk hier zijn passage bij Top Gear. Johnny English Reborn komt bij ons uit op 12 oktober 2011.

Ik heb de laatste tijd al veel belabberde trailers gezien, maar deze Centurion (2010) trailer is in zijn soort toch de meest verderfelijke. En nochtans ben ik (was ik) een groot bewonderaar van regisseur Neil Marshall. Hij is niet alleen verantwoordelijk voor de huiveringwekkende The Descent (2005), maar tevens de enige regisseur die een geloofwaardige en charismatische actieheldin in beeld kon brengen. En na Doomsday (2008) brengt hij met deze film opnieuw een vrouw met ballen op het voorplan van deze peplum. Maar na het zien van deze trailer is mijn enthousiasme in ieder geval serieus bekoeld.

Korte inhoud: Groot Brittanië, het jaar 117. Quintus Dias (Michael Fassbender), de enige overlevende van een aanval van een guerilla groepering op zijn familie, trekt samen met Generaal Virilus' (Dominic West) legendarische 'Ninth Legion' leger door het land, om een aanval voor te bereiden op de groepering en om hun leider Gorlacon (Ulrich Thomsen) te vernietigen.

Het begin van de trailer lijkt wel op een samenraapsel van deleted scenes uit Gladiator (2000) en King Arthur (2004). Maar het is allemaal behoorlijk amateuristisch en het geheel ziet er behoorlijk inspiratieloos uit. Veel actie-sequenties maar bitter weinig dialoog-scènes of intrigerende karakters. Zelfs de vrouwelijke actieheldin (en ex-bondgirl) Olga Kurylenko komt niet bepaald overtuigend in beeld.

Maar het ligt misschien aan de foute trailer die een complete fout beeld weergeeft van de film. Laten we het in ieder geval hopen. Maar één ding is zeker, Neil Marshall is geen Ridley Scott en dus moeten we misschien onze verwachtingen laag houden. Laten we niet vergeten dat Gladiator de lat wel heel hoog heeft gelegd voor dergelijke prenten. Laten we ook niet vergeten dat er ook sterke acteurs in de film zitten. Het zal wachten worden op de nieuwe trailer, maar als het al een kleine troost mag zijn ziet deze film er toch beter uit dan The Last Legion (2007).

De premisse van de film is niet alleen fascinerend, 300 Spartanen binden de strijd aan met het enorme Perzische leger van Xerxes, maar ook het feit dat alles min-of-meer gebaseerd is op de Griekse geschiedenis, maakt deze film toch enigszins speciaal. Toch is de film anders dan de doorsnee peplum film, gezien deze gebaseerd is op de comic van Frank Miller en het dus bestemd is voor een jonger publiek. Indien je op zoek bent naar een getrouwe weergave van wat er toen is gebeurd, dan ben je aan het verkeerde adres want 300 (2006) heeft een ander doelpubliek voor ogen.

Korte inhoud: De toekomstige Koning Leonidas wordt op zevenjarige leeftijd bij zijn moeder weggehaald. Er staat hem een zwaar trainingskamp te wachten dat hem klaar moet stomen voor zijn toekomst. Zijn moeder weet dat de kans bestaat dat de jongen misschien niet meer levend terug zal keren. Om Koning van de Spartanen te worden moet hij namelijk bewijzen niet alleen sterk, maar ook intelligent en moedig te zijn. Na jaren van training volgt zijn uiteindelijke test. Met blote voeten in de sneeuw neemt de jongen het op tegen een reusachtige wolf. Na deze gedood te hebben keert hij als Koning (gespeeld door Gerard Butler) terug naar Sparta. Twintig jaar na zijn overwinning op het beest dient zich een nieuw gevaar aan, het grote Perzische rijk onder leiding van Xerxes die Spartanen wil inpalmen.

De koning der Spartanen beslist om 300 van zijn beste krijgers op te stellen om het oprukkende Perzische geweld te stoppen. Noem het overmoed of pure waanzin, maar deze mannen kennen niets anders dan het voeren van oorlog en zijn hier dus voor geboren. Wat volgt is een bloederig treffen. De 300 krijgers moeten het opnemen tegen duizenden gewapende mannen, gigantische gedrochten met zilveren maskers, gepantserde olifanten en Perzische slaven. Maar deze zijn duidelijk niet opgewassen tegen een regiment van doorwinterde soldaten wiens leven voornamelijk in het teken staat van ‘overleven’. Het is bijgevolg geen film voor doetjes die niet tegen een slag of stoot kunnen, want hier worden de slagen en stoten niet ingehouden en à volonté uitgedeeld. 300 is een brutale prent waar het bloed bijna een stijl-element is geworden in de beeldvoering. En stijl is het voornamelijk om te doen in deze film. Wanneer Leonidas terugkeert naar een dorp die werd aangevallen door de Perzen, stoot hij op een gigantische boom gevormd met lichamen. Iets wat meteen wordt toegeschreven aan de duistere krachten van de Perzen. Maar deze lugubere sfeer komt in geen geval de geloofwaardigheid ten goede. Maar daar is het de makers niet om te doen.

Ondanks dat de film grotendeels voor groen scherm is opgenomen en het filmen na 60 dagen al voltooid was, ziet alles er tot in de puntjes verzorgd uit met een aparte filmstijl en een contrastrijke belichting. De vechtscènes worden mooi in beeld gebracht en je leeft volledig mee met de klappen die worden uitgedeeld. Er wordt gevarieerd gebruik gemaakt van het vertragen van bepaalde shots, met een dramatisch effect. Het bloed wordt rijkelijk in het rond gegoten en nu en dan zien we de ledematen doorheen het scherm vliegen. Toch gaat regisseur Zack Snyder nooit zo ver dat we de ogen moeten wegdraaien. Zoals reeds gezegd komt alles heel gestileerd in beeld. Gerard Butler is bijzonder sterk in de rol van Koning Leonidas. Zijn lage stem-intonatie en gespierde lijf maken van hem een echte Spartaan, het zware Schotse accent van de man is het enige wat ons uit de illusie brengt. Butler speelt de rol ook niet als hersenloze barbaar, maar zet een vertolking neer van een leider en tacticus. Ook de vertolking van Rodrigo Santoro, zijn rivaal, valt op als de bijna onherkenbaar als de slechte Perzische Koning Xerxes.

Spijtig genoeg is de boog niet altijd gespannen. Halverwege de film is het zover en zien we de Spartanen met hun rode cape die wappert in de wind, schild tegen schild in hun bergpas, waar ze ook voor de rest van de film zullen kamperen. De Spartanen kunnen geen weg meer uit en zo zit de film ook wat in een soortpatstelling waar geen ontkomen meer aan is. Wat enigszins verandert is het uiterlijk van de vijand, die niet is gespaard van enige theatraliteit. De structuur van de film houdt dus in geen geval rekening met het aantal minuten een doorsnee kijker een slachtpartij kan verteren. Het directe gevolg is eentonigheid en verveling, ook al blijf je wel kijken. Ik kan me niet van de gedachte ontdoen dat de scenaristen Kurt Johnstad en Michael Gordon misschien beter wat meer afstand hadden genomen van de strip en iets meer de nadruk hadden gelegd op verhaal-elementen en karakter-verfijning. De strip legt het accent op de kracht van de Spartanen en hun onuitputtelijke vechtlust. Maar was de geschiedenis ons leert is dat deze koppige Spartanen ook tenonder zijn gegaan aan hun eigen vechtlust en hun gebrek aan dialoog. Maar dit zijn zaken die je niet zal vinden in deze prent.

Dit verhaal werd ook niet geschreven door Shakespeare en de dialogen zijn dus tot het strikt essentiële gereduceerd, maar blijven wel hangen: “This is Sparta!” Ook het acteerwerk is rudimentair te noemen met veel geschreeuw en strenge blikken. Alle aandacht wordt toch opgeëist door de ontblote torso van de gespierde mannen, waarop vrouwen gaan kwijlen en mannen jaloers op zijn. Als het allemaal misschien nog een stukje slimmer in elkaar stak en waren bepaalde sequenties spectaculairder zoals bij Sin City, dan had dit een uitstekende actie-prent kunnen zijn. Maar het blijft hoe dan ook een film om te beleven, en al zeker in High Definition.

Op de Blu-ray, die deel uitmaakt van de Warner Bros Essentials collectie (merkwaardige films voor een bijzonder gunstige prijs), vinden jullie reportages met Frank Miller, documentaires over de Spartanen en uiteraard de audio-commentaar van Zack Snyder die de effecten in de film volledig uit de doeken zal doen. In de film is ook een rol weggelegd voor The Wire acteur Dominic West en Lena Headey ("Terminator: The Sarah Connor Chronicles"). De fotografie van de film is in handen van Larry Fong (Watchmen). Een must-have voor menig filmliefhebber.

***Related Posts***
03/07/2009: Gerard Butler tekent voor 300 sequel
14/03/2007: Frank Miller wil zijn verhalen zelf regisseren
11/03/2007: 300 is niet zomaar vorm boven inhoud
15/02/2007: Frank Miller’s Ronin verfilmd
27/01/2007: 300 op Imax
10/01/2007: Nieuwe 300 trailer
10/12/2006: Eerste 300 trailer
10/08/2006: De virtuele wereld van 300

Het heeft me een tijdje gekost maar ik heb uiteindelijk de 5 seizoenen van "The Wire" van David Simon verslonden en zal deze spoedig ook aan mijn ondertussen opgelopen Top 15 Beste TV-series voegen.

Na de terroristische aanslag van 11 september zijn de ordediensten met man en macht bezig in de war on terrorism context. Hierdoor gebeurt het, dat er te weinig mankracht is om de alledaagse criminaliteit zoals drugsdealers en moordenaars te onderzoeken. En in deze sfeer ontrolt een schokkend drama met "echte karakters"; politieagenten, junkies, drugdealers, corrupte politici, officieren, journalisten en noem maar op.

In tegenstelling tot de vele andere politie-series, laat men in The Wire de twee lanten van de medaille zien. Er is ook niet meteen zoiets als 'the good guys' en de ‘bad guys’. Zowel bij de flikken zit er uitschot en bij de ex-drugdealers zitten ook grote weldoeners. Het resultaat heeft een bijna bijna documentair karakter en geeft een bijna authentiek beeld weer van het leven op de straten van Baltimore. De vergelijking met The Shield is natuurlijk snel gemaakt maar het wezenlijke verschil tussen deze twee series is dat The Wire minder op sensatie is belust en eerder mikt op karakter-ontwikkelingen en situationele conflicten. Let wel, in The Wire steekt ook wel geweld, naakt en moordpartijen, maar tekens binnen een specifieke context.

Het acteerwerk staat hier dus centraal en de mix van acteurs en echte mensen (echte journalisten, politiemannen) zorgt voor een groter gevoel van realisme. Het personage die het meest in de kijker komt is Jimmy McNulty, gespeeld door de Engelse Dominic West. Ook heeft HBO de regie niet aan de eerste de beste overgelaten. Zo zijn er in het eerste seizoen afleveringen geregisseerd door Brad Anderson (The Machinist), Agnieszka Holland (Europa, Europa, schrijfster van Trois Couleurs: Bleu), Clark Johnson (S.W.A.T.), Joe Chappelle (Takedown) en Peter Medak (Species II).

Onlangs is de DVD met het 5de en laatste seizoen van The Wire uitgekomen. Het is iets korter dan de vorige seizoenen (met 10 afleveringen in plaats van de gebruikelijke 12 à 13 afleveringen), maar daarom niet minder intens. De focus ligt in dit deel niet op de haven of de school, maar wel op de journalistiek. Het is ook in dit seizoen een zekere crisis. Redacties worden afgeslankt, ervaren journalisten worden door jonge reporters vervangen, kranten gaan in steeds grotere conglomeraten op en sensatie wint het van grondig onderzoek. Ook de politie moet besparen en Jimmy McNulty ziet hoe de grote criminelen door de mazen van het net dreigen te vallen. Hij heeft een plan om de media te bespelen om zo meer geld naar de politiediensten te sluizen, maar heiligt het doel de middelen…? En bij deze valt het doek over één van de meest complexe, diepgravende en realistische politieseries die ooit voor het kleine scherm werd gemaakt.

***Related Post***
09/02/2006: Top 15 Beste TV-series

Het was niet geheel onverwacht dat de nieuwe Punisher: War Zone (2008) een flop zou worden, maar dat de film amper 4 miljoen zou opbrengen tijdens zijn openingsweekend in de States had niemand gedacht. Nochtans draaide de promotie-campagne voor deze 35 miljoen dollar productie op volle toeren, maar ook al heb je mooie posters en charismatische acteurs, "Rome" -acteur Ray Stevenson en "The Wire" -acteur Dominic West, de trailer van de film was om van te huilen. Ook het feit dat de film werd verzwegen op Comic-Con was onbegrijpelijk en schepte heel wat onrust bij de comic-fans.

Deze Marvel-comic kent echter al verschillende flops. Niet alleen de versie van Dolph Lundgren, maar ook deze van Thomas Jane liet een beteuterde indruk na aan de box-office. Heeft dit iets te maken met het personage zelf? Denk maar aan Hulk of de Fantastic Four, die ander Marvel-personages die ook moeilijkheden ondervinden op het witte doek. Wel als je het mij vraagt denk ik dit slechts een deel van het verhaal is. Een personage als Batman is uiteraard véél interessanter dan een Hulk, maar dit betekent in geen geval dat je daarom meteen een minderwaardige film zal afleveren. En om bij de Marvel-comics te blijven, kijk maar naar de Iron Man film waarvan het karakter niet meer of minder background heeft als dat van Frank Castle.

Ligt het probleem dan bij het script van Nick Santora en Art Marcum? Wel die laatste heeft het scenario geschreven van Iron Man, dus zou ik toch niet meteen de vinger wijzen naar hen. Hoewel, acteur Thomas Jane had na het lezen van het script er geen zin meer in. Regisseuse Lexi Alexander is geen tweede Kathryn Bigelow en heeft geen flauw benul van hoe zee en actie-thriller in beeld moet brengen. Dus voor mij ligt de schuld bij de studio die zo dom was om op deze prent een regisseur te zetten die niet bekwaam was om The Punisher franchise nieuw leven in te blazen. Er was geen passie voor de comic, geen inzicht in hoe je een actie-scène moet in beeld brengen, niet genoeg lef en branie om met die R-rating een film te maken voor een volwassen publiek.

De zwakte ligt opnieuw bij de productie, en met name producer Gale Anne Hurd, die blijkbaar aan de bron zit van heel wat comic-miskleunen (Aeon Flux, Hulk, The Incredible Hulk, The Punisher,…) Zij is verantwoordelijk voor de keuze van de regisseur en zij heeft Marvel opgezadeld met Lexi Alexander, die ze tijdens de montage hebben moeten ontslagen.

Het pijnlijke aan deze zaak was dat The Punisher uit 2004 in zijn openingsweekend al een slordige 14 miljoen opbracht. Er was veel discussie of Thomas Jane al dan niet moest terugkomen, wel met deze resultaten in zicht is het duidelijk dat de acteurswissel de verkeerde keuze was. Ik ben ervan overtuigd dat Frank Castle een véél beter personage kan zijn dan The Hulk, maar je moet dan wel in het project geloven en genoeg middelen en talent aan de film besteden, cf. Iron Man. Anders begin je er best niet aan. Het bewijs werd tot 3 maal toe geleverd. Zien jullie hier nog toekomst in?

***Related Posts***
02/08/2008: Kroniek van een aangekondigde flop voor Punisher: War Zone
26/07/2007: Ray Stevenson wordt Frank Castle in Punisher: War Zone
02/10/2005: The Punisher 2 'R' rated ?
20/07/2005: The Punisher 2 op komst

Ik heb al eerder op deze filmblog iets gebracht over Punisher: War Zone (2008) van regisseur Lexi Alexander (Hooligans), en blijkbaar worden de geruchten bevestigd over de casting van een nieuwe hoofdacteur. Thomas Jane zal vervangen worden door Ray Stevenson, de acteur die velen zullen kennen als 'Pullo' uit de geweldige serie "Rome". Thomas had er gewoon geen zin meer in (…of hij vond het scenario slecht) en liep van de sequel weg. Dit is wat hij zei op AICN:

"Punisher fans are already fighting an uphill battle as it is. And I’ve always felt a responsibility to fight that fight for them and with them so that Frank Castle gets the treatment he deserves.... What I won't do is spend months of my life sweating over a movie that I just don't believe in. I’ve always loved the Marvel guys, and wish them well."

Zijn we blij met de sequel? Na twee pogingen om dat personage aantrekkelijk te maken zijn ze daar niet echt in kunnen slagen. Ik lig er ondertussen niet echt meer wakker van.

De tweede Punisher film met Thomas, had zeker wel zijn momenten, maar het was geen goeie film. De problemen situeerden zich in het "acteerwerk" van ondermeer Rebecca Romijn (sucked!!!) en de campy regie van Jonathan Hensleigh (scenarist van The Punisher 1 & 2) was teleurstellend. Ik ben benieuwd welke weg ze nu zullen invaren met dit Marvel personage. Het is de Latino Review die met het nieuws komt:

Want to know who the new Punisher will be in the upcoming sequel. We bet you do. Better yet we know and we want to tell you. The new Punisher is RAY STEVENSON! Yup the guy from HBO's ROME in which he plays the role of Titus Pullo.

Ik weet dat de mensen die "Rome" hebben gezien waarschijnlijk nu allemaal verheugd zijn met dat nieuws, maar ik zie het niet. Stevenson is verre van een B-acteur, maar als Punisher denk ik dat ze beter af waren geweest met een iets ruwere Frank Castle. Ok, hij is breed en kan dramatische scènes aan, maar kan hij dat personage relevant maken voor een hedendaags publiek, zoals Christian Bale deed voor Batman of Tobey Maguire voor Spiderman? De regisseuse van dienst, die eerder het niet onaardige Hooligans (2005) regisseerde mag men wel niet onderschatten, maar ik heb haar nog GEEN actie-scene weten in beeld te zetten. Na de betreurenswaardige regisseurskeuze in The Punisher met Thomas Jane, hoop ik dat we niet opnieuw dezelfde fouten zullen maken. Ik had in ieder geval wel gekozen van een ander kaliber van regisseur. Toch benieuwd naar die eerste trailer.

Toch vrees ik dat Stevenson net dat tikkeltje filmervaring mist en dat de makers beter hadden gewacht op de release van Outpost (2007) waarin hij de hoofdrol vertolkt in de camouflage-huid van een huurdoder die met zijn team een verlaten militaire oorlogsbunker moet gaan onderzoeken.

Stevenson is zwaar gebouwd en heeft een zware stem, maar of hij ook zal kunnen overtuigen als bad-ass en iets van complexiteit in zijn personage zal kunnen brengen, blijft een groot vraagteken. En dit allemaal in de marge van het nog grotere vraagteken: wie zit hier eigenlijk op te wachten? In de nevenrollen zien we ook nog Julie Benz, Doug Hutchison, Dash Mihok en Dominic West opduiken.

***Related Posts***
09/12/2008: The Punisher War Zone flopt ... zoals verwacht
02/08/2008: Punisher-regisseur ontslagen
02/10/2005: The Punisher 2 ‘R’ rated ?
20/07/2005: The Punisher 2 op komst