domhnall gleeson

  • Mother! (2017) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een andere Blu-ray die volgende week woensdag (24/01) uitgebracht wordt is deze van Mother! (2017). Ik ben een enorme fan van het werk van Darren Aronofsky. Het is één van de meest tallentvolle filmmakers in Hollywood, ook al zijn het vaak films waar je niet meteen opgewekt van wordt. Het lijkt wel de bedoeling van de man om ons te brengen aan de rand van de afgrond om ons vervolgens een duwtje in de rug te geven op het einde. Van ontspanning kan je niet meteen spreken, maar het is en blijft fascinerende cinema.

    mother_2017_poster02.jpg

    Met zijn debuutfilm Pi (1998) kregen we een soort Lynchiaanse thriller in de claustrofobische wereld van het hoofdpersonage. Met Requiem for a Dream (2000) daalden we af in de hel van de verslaving. In The Wrestler (2008) zagen we een masochistische en existentiële exploratie van een man op de rand van de zelfdestructie en in Black Swan (2010) zien we een gedreven vrouw die zichzelf wegcijfert in de obsessie van haar kunst. Uiteraard waren het niet allemaal meesterwerkjes, zoals het teleurstellende Noah (2014) of het melo-drama The Fountain (2006). En ik had goede hoop dat Mother! een geniale prent zou zijn, zeker na de vele positieve reacties in de States. Spijtig genoeg was het voor mij toch wel iets van een teleurstelling, zeker met de hoge verwachtingen en de Rosemary's Baby referenties.

    Korte inhoud: 'Mother' volgt een stel (Jennifer Lawrence en Javier Bardem) dat een rustig bestaan leidt. Als er op een dag onuitgenodigde gasten hun huis binnenkomen, wordt dat bestaan ernstig verstoord. Het gevolg is dat de relatie van het stel danig op de proef wordt gesteld.

    Het probleem met Aronofsky is dat hij soms blijft vaststeken op een idee en eigenlijk niet meteen de noodzaak ziet om dat idee beter uit te werken. Daar waar Nolan graag speelt met een a-chronologische structuur om het publiek op het puntje van zijn stoel te houden, zien we dat Aronofsky meer kiest voor de crescendo-methode. Een karakter is kwaad, meer kwaad, nog kwader, wordt woest, hysterie en ontploft uiteindelijk (vandaar waarschijnlijk de reden van het uitroepteken in de titel). Dat is zowat de dramatische curve van de personages. In principe verandert er niet zo gek veel met hun intenties en gevoelens, het is gewoon de temperatuur die stijgt. En op zich hoeft dit niet slecht te zijn indien de karakters ons dermate kunnen boeien, en dat is nu net het probleem van Mother!. Ik weet NIKS over Mother. De originele titel was Day 6 - wel dàt is voor mij al een heel stuk logischer.

    De film begint met de close-up van het gezicht van een vrouw. Ze staat in brand en haar vel begint van haar gezicht weg te smelten en haar ogen staan op springen. Daarna bevinden we ons in een slaapkamer waarin Mother (Lawrence) ontwaakt. Op dit ogenblik weten we niet of ze dit heeft gedroomd, of dat het een gebeurtenis is uit het verleden of de toekomst. Mother gaat naar beneden en zoekt naar Hem (Bardem). Blijkbaar was hij gaan wandelen voor wat frisse lucht om zo zijn creatieve schrijversgeest aan te scherpen. Later komen we te weten dat hij alles heeft verloren in een brand, en dat Mother er alles heeft voor gedaan om zijn huis opnieuw op te knappen zoals het was en voor hem te zorgen. Het enige wat is overgebleven is een kristal, die hij bewaart in zijn bureau, en die voor Hem van immense emotionele waarde is.

    Ondertussen zit de 16mm camera (een formaat waar de regisseur verzot op is) constant in close-up mode op Mother zodat we niets missen van haar acteerwerk in elk korrelig detail, ook al zien we uiteindelijk niet zo heel veel variatie in haar vertolking. Soms raakt ze emotioneel wanneer ze een kloppend hart voelt in de muren, of vindt ze een geheime doorgang in de kelder die ze niet verder inspecteert. Het enige acteerwerk van belang komt van de nevenpersonages, en dan denk ik aan het koppel, Man (Ed Harris) en Vrouw (Michelle Pfeiffer) die iets meer reliëf brengen. Het acteerwerk voor de rest komt niet altijd even overtuigend over, maar misschien heeft dit ook voor een groot stuk te maken met de magere en repetitieve dialogen of het feit dat je al snel het gevoel krijgt naar een toneelstuk te kijken die verre van de realiteit staat. In de film wordt de moeder ook niet gezien als "een moeder", maar eerder als een "bron van inspiratie", een volgzaam wezen die naar de pijpen van haar man danst.

    mother_2017_pic01.jpgmother_2017_pic02.jpgmother_2017_pic03.jpg
    © Paramount Pictures and Protozoa Pictures

    Ik kan deze review niet verder vertellen zonder *** spoilers*** dus jullie kunnen misschien hier stoppen met lezen. Halverwege het verhaal begint alles steeds meer hectisch te worden met een uit de hand gelopen familiedrama met een broedermoord (Brian Gleeson en Domhnall Gleeson) die lichtelijk geïnspireerd lijkt op het Cain en Abel verhaal uit het Genesis bijbelboek, om nadien de schrijver te zien ontpoppen als een soort Messias die het rouwende gezin opvangt. Op dit moment verliest je als kijker een beetje de band met het verhaal, want je voelt aan dat deze film uiteindelijk niet draait rond de ‘moeder’ dan wel rond de schrijver, of nog de artiest, of nog … de filmmaker Aronofsky, die zijn kunst maakt onbaatzuchtig, meedogenloos en los van de bekommernissen van zijn omgeving of zelfs zijn zwangere vrouw. Wanneer de rust een beetje terugkeert is deze van korte duur want blijkbaar heeft zijn werk de wereld beroerd en het volk stroomt toe als dieren naar de Ark van Noah. En dan komen we uiteindelijk terecht in de apocalyptische climax waarin het huis een soort universum is van menselijke lusten, agressie en offers. Toegeven, enkel deze scène is zijn ticketprijs al waard. *** end spoilers ***.

    Mother! is geen slechte film, ook al blijf ik achter met leegte. Daar waar je met een film als Black Swan een dieper inzicht krijgt in de offers die een danseres moet maken om uit te blinken in haar kunst, heb je hier een film die uiteindelijk een soort zelfverheerlijking en tezelfdertijd zelfkritiek is van een kunstenaar, volgepakt met religieuze symboliek, om alles meer gewicht te geven. Een theoretische en bij momenten steriele benadering van iets wat een boeiend drama had kunnen zijn met ‘echte’ personages. Een film bestemd voor de film recensenten, voor zij die "iets nieuws" willen zien en getrouwde koppels wiens relatie in een sleur zit. Eigenlijk moet je deze film zien als een gitzwarte komedies met een overdosis aan religieuze en cinematografische referenties. Het is compleet geschift, en misschien zal deze prent met de tijd wel blijven nazinderen.

    Mother! verschijnt op woensdag 24 januari 2018 op DVD en Blu-ray. Er staan wel wat extraatjes op de schijf zoals een blik op de make-up van de film of een algemene making of van hoe de film is gemaakt, ook al ontbrak het mij wel aan de audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 20 januari 2018

     

    *** Mother! trailer ***

  • Star Wars: The Last Jedi (2017) ***½ recensie

    Pin it!

    Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, deze Star Wars: The Last Jedi (2017) kon toch niet al mijn verwachtingen inlossen (vooral qua verhaal), maar het is een bijzonder knap vervolg op Star Wars: The Force Awakens (2015). Episode VIII speelt opnieuw in op onze nostalgie en de Star Wars fans zullen hier zeker plezier aan beleven.

    star_wars_the_last_jedi_2017_poster08.jpg

    Korte inhoud: Terwijl ze haar eerste stappen heeft gezet in een grote wereld, gaat Rey (Daisy Ridley) verder op haar epische reis met Finn, Poe en Luke Skywalker in het volgende hoofdstuk van de saga. Rey gaat in de leer bij Luke Skywalker (Mark Hamill) op Ahch-To. Laatstgenoemde moet ondertussen afrekenen met een geloofscrisis. Intussen vechten het verzet en de First Order hun oorlog verder uit. Die strijd brengt hen naar nieuwe plekken in het sterrenstelsel, waaronder een casinostad waar de bovenklasse zich bevindt.

    Laat ik beginnen met de positieve punten. De film steekt visueel wel knap in mekaar. Toen ik de trailer zag had ik eerst mijn bedenkingen over het gebruik van egale rode muren die heel 80’ties aanvoelden, maar eigenlijk is de kleur 'rood' echt een stijl-element geworden zonder dat we ooit de kleur van bloed te zien krijgen. De meest indrukwekkende scène uit de film speelt zich af op een zoutvlakte waar we een rode steen hebben die bedekt is met een witte zoutlaag. Wanneer de Rebel vliegtuigen een aanval inzetten tegen The First Order, trekken ze strepen op de grond wat de rode kleur tevoorschijn laat komen. Een andere knappe scène was de Casino-stad Canto Bight, een soort Monaco voor rijke wapenhandelaars op een berg en uiteraard is er ook nog een lasergevecht met Snokes elite Praetorian Guard. Eigenlijk hadden we deze figuren nooit echt zien vechten ten tijde van de vorige Emperor, maar hier laten ze zien dat ze best wel Kylo Ren (Adam Driver) en Rey aankunnen.

    Een tweede element wat me is bevallen is het bij momenten heel slimme script van regisseur Rian Johnson. Er steekt behoorlijk wat humor in deze prent, zonder dat het ooit Jar-Jar-Binks-belachelijk wordt. En toch zitten er ook wat typische Star Wars onnozelheden in met gekke vogeltjes waar Chewbacca mee opgezadeld wordt of tevens de vreemde pad-achtige wezentjes op het eiland Ahch-To die het niet zo voor Rey hebben. Maar ook kleinere elementen zoals de introductie van Finn (John Boyega) of nog Rey die aan Kylo vraagt een shirt aan te trekken. Zelfs Poe Dameron (Oscar Isaac) heeft een grappig moment wanneer hij contact maakt met General Hux (Domhnall Gleeson). De timing van deze grappen werkt bijzonder wel. Anderzijds is op narratief vlak wel slim gewerkt met wat ik de Mission Impossible gimmick zou noemen. Niet alles wat je ziet is echt en Rian Johnson weet ons perfect op het verkeerde been te zetten.

    star_wars_the_last_jedi_2017_pic001.jpgstar_wars_the_last_jedi_2017_pic003.jpgstar_wars_the_last_jedi_2017_pic002.jpg
    star_wars_the_last_jedi_2017_pic004.jpgstar_wars_the_last_jedi_2017_pic006.jpgstar_wars_the_last_jedi_2017_pic005.jpg
    star_wars_the_last_jedi_2017_pic008.jpgstar_wars_the_last_jedi_2017_pic009.jpgstar_wars_the_last_jedi_2017_pic007.jpg
    © The Walt Disney Company Benelux. All Rights Reserved

    Minder geslaagd vond ik het ontbreken van een echte villain, ook al liepen er vele potentiële kandidaten rond. Kylo is een emo-Darth Vader geworden, en op geen enkel moment voel je echt dreiging van hem. Er is een scène waarin hij zijn helm aan diggelen slaat en een officier even de keel toe knijpt, maar op geen enkel moment voelde ik de ware toedracht van 'the dark side'. Zijn personage was in de vorige episode aan het twijfelen, deze twijfel wordt hier gewoon verder gezet. Captain Phasma (Gwendoline Christie) vind ik nog steeds een verspilling van het talent van een goede actrice en acteur Domhnall Gleeson die General Hux speelt blijft zich ook in hier zondigen aan over-acting (ook al was dat duidelijk de bedoeling). En van verspilling van talent gesproken, de figuur van DJ gespeeld door Benicio Del Toro had misschien maar een screentijd van nog geen 5 minuten in een film van 152 minuten. Zijn personage is me niet echt bij gebleven.

    Het principe van 'tijd' is een vrij relatief begrip in de Star Wars saga, maar in deze film moet je al kijker toch over voldoende suspension of disbelief beschikken. Om een voorbeeld te geven, ***spoiler*** The First Order heeft een aanval ingezet op de schepen van het verzet die na een 'jump into lightspeed' door hen gevolgd werden. Om er zeker van te zijn dat ze niet opnieuw gevolgd zullen worden en zonder brandstof vallen, beslissen ze het tracking-systeem van First Order Dreadnought te saboteren (eigenlijk precies hetzelfde principe als de aanval van de rebellen tegen de Death Star) en daarvoor hebben ze een codebreaker nodig op een andere planeet. En terwijl de First Order the rebellen onder schot houden zien we Finn en Rose Tico (Kelly Marie Tran) afreizen naar Canto Bight, nog even genieten van de skyline, gevangen geomen en uiteindelijk nog wat tijd maken om dieren te redden die mishandeld worden. In al die tijd had The First Order de rebellen al 4 keer kunnen afschieten. ***end spoiler***.

    Het enige spijtige aan de nieuwe franchise is dat ik het gevoel heb dat ze alles voor een jonger publiek hebben gemaakt. De personages zijn iets meer karikaturen, er zit zo goed als geen romantic interest te bespeuren, geen seks, geen geweld, de emoties zijn vrij primair, diversiteit in de casting is echt een streefdoel geworden, en scènes met een vliegende Leia (Carrie Fisher) in space voelen echt wel fake aan maar lijken voor de nieuwe generatie geen issue te zijn. De gevechtscènes zijn ook stukken minder scherp en lijken meer op een dans dan op een echt gevecht. Eén scene in deze Last Jedi maakt ALLES goed. Een ontmoeting die ik hier niet wil spoilen maar die toch wel een tijdje zal blijven nazinderen. Star Wars: The Last Jedi is vanaf morgen 13 december 2017 te zien bij ons in de bioscoop, en iedereen is uiteraard benieuwd of deze prent het openingsweekend record van The Force Awakens (247,9 miljoen dollar) zal verpulveren. Een aanrader voor Star Wars fans, en voor de rest; wel de film duurt lang maar heeft heel wat humor en visueel vertier.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 12 december 2017

     

    *** Star Wars: The Last Jedi trailer ***

  • Mother! is Darren Aronofsky's versie van Rosemary's Baby

    Pin it!

    De trailer van de horrorfilm Mother! (2017) kwam gisteren online, de nieuwe film van en geschreven door Darren Aronofsky. Het is meteen dé film waar ik naar uitkijk in het najaar.

    mother_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: 'Mother' volgt een stel (Jennifer Lawrence en Javier Bardem) dat een rustig bestaan leidt. Als er op een dag onuitgenodigde gasten hun huis binnenkomen, wordt dat bestaan ernstig verstoord. Het gevolg is dat de relatie van het stel danig op de proef wordt gesteld.

    Vanaf nu wil ik ook niets meer lezen of zien van deze prent. De trailer heeft volstaan mijn interesse op te wekken en nu wil ik deze kost wat kost zien in de bioscoop zonder al teveel voorkennis. Aronofsky's laatste film Noah (2014) was een beetje van een teleurstelling, maar zo te zien heeft hij zijn mojo teruggevonden met een onversneden genrefilm. En wat voor een cast heeft hij kunnen samenbrengen. Naast de hoofdacteurs zien we ook nog eens Ed Harris, Michelle Pfeiffer, Domhnall Gleeson en Kristen Wiig. Het verhaal lijkt zo bijzonder dat actrice Pfeiffer eerder in een interview te kennen gaf dat ze in het begin het script niet volledig had begrepen en het omschreef als iets esoterisch. Later werd ze compleet gefascineerd door haar karakter.

    Het is tevens een film die werd opgenomen op 16 mm filmpellicule, een formaat die eigenlijk zo goed als niet meer wordt gebruikt in Hollywood. Er zijn zelfs nog maar een paar regisseurs die het privilege hebben om te draaien op pellicule (Nolan, Tarantino, ...) gezien de kost - ook al is digitaal draaien niet noodzakelijk goedkoper. Het is tevens de eerste keer dat Darren de muziek liet schrijven door iemand anders dan Clint Mansell, met name Jóhann Jóhannsson.

    Paramount had zoveel vertrouwen in het project dat ze de productie van hun Friday the 13th op standby hadden gezet. Ook Jennifer heeft een filmproductie laten vallen voor deze film (en papte zelfs aan met de regisseur). De film lijkt een soort moderne adaptatie van Rosemary's Baby te zijn, waar de gruwel net iets meer naar de oppervlakte komt. Maar uiteraard wordt dit niet met zoveel woorden gezegd want de film van Roman Polanski is een cultclassic en dat zou op zich al een duivelszonde zijn hieraan te willen knoeien. En ja hoor, er is een tijd geleden al een remake geweest, in de vorm van een 4 uur durende mini-serie, en dit was niet om aan te zien. Mother! komt bij ons uit op 1 november 2017.

     

    *** Mother! trailer ***

  • Star Wars: The Force Awakens (2015) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Star Wars: The Force Awakens (2015) brak heel wat box-office records toen het in de zalen kwam en werd zo het cinematografische evenement voor een hele generatie, met meer dan 2 miljard box-office wereldwijd en meer dan 1,1 miljoen bioscoopbezoekers in België. En morgen komt deze uit op DVD en Blu-ray.

    star_wars_the_force_awakens_2015_blu-ray.jpg

    Was al deze opwinding en hype dan gerechtvaardigd? Wel ja, want Star Wars: The Force Awakens is dé Star Wars film waar de fans op zaten te wachten sinds 1983, en met pijn in het hart The Phantom Menace (1999), Attack of the Clones (2002) en Revenge of the Sith (2005) moesten aanzien. Ik had zelf geen zin meer om na de prequels nog over Star Wars te praten. Maar regisseur J.J. Abrams heeft Star Wars weer op de kaart gezet en ik kijk nu al uit naar episode 8 en episode 9.

    Wees gerust het is niet alleen een film voor de Star Wars fans, want naast de oude cast krijgen we ook een pak nieuwe en jonge karakters te zien, die je meteen kunnen bekoren en waarvan je meer wil te weten komen. Het grootste verschil tussen een J.J. Abrams en een George Lucas is dat die eerste met acteurs kan werken. Alle rollen, van de kleinste tot de grootste, is perfect gecast en de vertolkingen komen bijzonder vlot over. Ja, zelfs de Britse Keira Knightley look-alike Daisy Ridley, waarvan geruchten opdoken dat ze tijdens de repetities nogal houterig stond te acteren, is door J.J. voldoende gekneed tot een innemend en karaktervol personage. Veel is uiteraard ook te danken aan het intelligente script van Lawrence Kasdan, Michael Arndt en Abrams dat het personage van Rey niet ging devalueren tot een typisch onderdanig vrouwenrolletje. Rey is effectief een soort spilfiguur die je gedurende de nieuwe trilogie wil blijven herontdekken.

    Ook die andere Londenaar John Boyega zet een geweldige Finn neer. Finn en Rey zijn de twee hoofdpersonages en hun screentijd lijkt evenwicht verdeeld onder mekaar. Finn is ook het personage, naast dat van Han Solo, dat een beetje humor brengt, en op bepaalde momenten komt zoiets als geroepen. Als antipolen van Finn en Rey zien we General Hux (Domhnall Gleeson) en uiteraard de nieuwe aartsrivaal Kylo Ren (Adam Driver). De ene lijkt een reïncarnatie van Hitler zonder te vervallen in de al te evidente clichés van een nazi dictator - ook al zit er een scène in die doet denken aan de fameuze Hitler speech in Nuremberg uit 1935. De andere is een getormenteerde ziel die we hadden willen zien in de prequels in de rol van Anakin Skywalker, maar Adam Driver is op zoveel vlakken een betere acteur dan Hayden Christensen.

    Korte inhoud: Star Wars: Episode VII - The Force Awakens speelt zich af 30 jaar na Return of the Jedi. The Galactic Empire is vervangen door de First Order en het verzet probeert er alles aan te doen om een antwoord te bieden aan het nieuwe geweld. Maar de leden zijn versnipperd en de locatie van Luke Skywalker (Mark Hamill) wordt meteen de inzet voor zowel de verzetsstrijders als de manschappen van General Hux en Kylo Ren, die onder het bevel handelen van Supreme Leader Snoke (Andy Serkis). Een fragment van de locatie van Luke wordt door piloot Poe Dameron (Oscar Isaac) in de droid BB8 gestoken, nog voor hij wordt opgepakt door de Orde. Uiteindelijk belandt het robotje in de handen van de schroothandelaar Rey die met de hulp van Leia Organa (Carrie Fisher), Finn en Han Solo (Harrison Ford) de strijd aanbinden met de donkere zijde van The Force.

    star_wars_the_force_awakens_2015_pic08.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic09.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic10.jpg
    star_wars_the_force_awakens_2015_pic11.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic12.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic13.jpg

    Uiteraard zijn er heel wat familiebanden en schokkende plotwendingen, waarover ik in deze review wijselijk zal over zwijgen, maar alles wat gebeurt klopt volledig binnen de traditie en thematiek van de franchise. Mijn enige probleem met The Force Awakens is dat het bij momenten net iets teveel de hommage-toer wil opgaan. Mocht je van slechte wil zijn, zou je kunnen zeggen dat de film een rip-off is geworden van A New Hope, inclusief met een aanval op een nieuwe en groter uitgevallen Death Star, die ze nu Starkiller noemen; er is een Tatooine, alleen heet deze nu Jakku; er is een Darth Vader, alleen heet hij Kylo Ren; er is een Yoda, alleen heet het personage nu Maz Kanata; er is een cantina-scene, er zijn X-wings alsook de Millennium Falcon en stormtroopers en alles is net als A New Hope, alleen heet het The Force Awakens. En hoeft dit allemaal nu slecht zijn? Mijn probleem is dat het zich wil voordoen als een nieuwe film, maar eigenlijk wel iets van een reboot is. En toch hoop ik op een nieuwe wind voor deze franchise.

    De visuele effecten zijn gelukkig genoeg niet in overvloed aanwezig en de makers hebben er goed aan gedaan om te draaien op echte sets in plaats van tegen een groen scherm. Dergelijke fake decors uit de prequels behoren tot het verre verleden. Ik hoop in ieder geval dat ze op hetzelfde pad zullen verder gaan en dat J.J. een oogje in het zeil blijft houden. Ook de lightsaber-fights zijn van een no nonsense niveau en we hebben dus geen Jedi's die majorette-gewijs hun zwaard zond hun middel zwaaien als in de prequels. De fotografie van Daniel Mindel is bijzonder knap, met kleine onopvallende kleur-accenten die verbonden zijn aan welbepaalde personages en ook de muziek van John Williams versterkt het episch karakter van de film, ook al zijn er een pak minder themaatjes dan in de vorige Star Wars films.

    Ik kan verder niet zo veel over de film vertellen zonder te gaan spoilen, maar laat ik misschien dit nog zeggen voor de mensen die niet alle Star Wars films hebben gezien. Organiseer een kleine marathon alvorens naar de bioscoop te gaan. Het kijkplezier wordt er enkel maar beter van, ook al is het geen vereiste. Je kan gemakkelijk het verhaal volgen zonder voorkennis. Ik heb de film gezien in 3D, een spijtige zaak gezien de film niet werd opgenomen met 3D technologie. Er zit wel één opmerkelijk shot in met een Star Destroyer die letterlijk in de bioscoopzaal komt binnen zweven. Voor de rest is het een extra last op de neus voor mensen die een bril dragen. Persoonlijk had ik deze prent liever gezien in 2D. Star Wars: The Force Awakens komt vandaag 16 december 2015 uit in de bioscoop.

    star_wars_the_force_awakens_2015_pic14.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic15.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic16.jpg
    star_wars_the_force_awakens_2015_pic17.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic18.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic19.jpg

    Conclusie: Star Wars: The Force Awakens is geen meesterwerk, zonder Michael Haneke dramatiek en de acteurs zullen waarschijnlijk naast een oscar-nominatie grijpen. Anderzijds is het een geweldige, nostalgische rollercoaster en een immense opluchting om te zien dat de makers begrepen hebben hoe een Star Wars film voor een hedendaags publiek er moet uitzien. Met plezier wil ik deze film nog een tweede keer gaan zien, al zal ik even wachten tot de massa is gepasseerd.

    Ontdek op de Blu-ray het volledige verhaal achter het maken van Star Wars : The Force Awakens met een grondige documentaire en bonusmateriaal dat fans van alle leeftijden op een spannende reis achter de schermen meeneemt. Exclusief bonusmateriaal, verwijderde filmscènes die nog nooit werden getoond, exclusieve interviews met de acteurs en de filmmakers, … er valt heel wat te ontdekken!

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 16 december 2015

     

    *** Star Wars: The Force Awakens trailer ***

  • Star Wars: The Force Awakens trailer met Rey, Finn en Kylo Ren

    Pin it!

    En hier is dan ook de eerste officiële trailer van Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015). De eerste teaser gaf ons al een blik op een aantal sets alsook de Millennium Falcon. Met de tweede teaser kregen we de introductie van Han Solo.

    star_wars_the_force_awakens_2015_poster_trailer.jpg

    Korte inhoud: Star Wars: Episode VII - The Force Awakens speelt zich af 30 jaar na Return of the Jedi. Luke Skywalker (Mark Hamill) heeft als doel om de Jedi orde te herstellen. Ondertussen werken Leia Organa (Carrie Fisher) en Han Solo (Harrison Ford) samen met de New Republic tegen de overblijfselen van het Galactic Empire en een nieuwe potentiële bedreiging.

    En zo te zien ontgoochelt J.J. Abrams on voor geen seconde, de trailer wakkert ons verlangen in de film alleen maar aan. Het meest opmerkelijke in de nieuwe trailer is Kylo Ren, de opvolger van Darth Vader, "Nothing will stand in our way. I will finish what you started". 'The Empire' bestaat niet meer, maar blijkbaar vervangen door de al even nazi-achtige The First Order. Het tweede positieve aan de film is dat het lijkt alsof ze hebben teruggekeerd naar de essentie: karakters en verhaal, en een afstand neemt van die onnozele cgi-jar-jar-binks-frivoliteiten uit de prequels.

    De nieuwe gezichten in de franchise zijn Domhnall Gleeson als de leider van de Starkiller Base General Hux, John Boyega als stormtrooper Finn, Adam Driver als Kylo Ren, een lid van de donkere orde van de Knights of Ren, Oscar Isaac zien we in de rol van een X-wing rebel piloot Poe Dameron, Gwendoline Christie zien we figuur van Captain Phasma vertolken, maar daarnaast zien we ook rollen voor Simon Pegg, Daisy Ridley als de schroothandelaarster Rey op de planeet Jakku, Andy Serkis als de Supreme Leader Snoke, Max von Sydow, Lupita Nyong'o als de pirate Maz Kanata, Warwick Davis en Billie Lourd.

    star_wars_the_force_awakens_2015_pic04.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic05.jpg
    star_wars_the_force_awakens_2015_pic06.jpgstar_wars_the_force_awakens_2015_pic07.jpg

    Het script van de film werd geschreven door J.J. Abrams, Lawrence Kasdan en Michael Arndt. De muziekscore komt naar goede oude gewoonte van John Williams, die er ondertussen al 83 is geworden. De fotografie van de film komt dan weer van Daniel Mindel (Star Trek 1 & 2, The Amazing Spider-Man 2, M:I 3). Op 16 december 2015 is het zover!

    star_wars_episode_vii__the_force_awakens_poster_004.jpgstar_wars_episode_vii__the_force_awakens_poster_005.jpgstar_wars_episode_vii__the_force_awakens_poster_002.jpgstar_wars_episode_vii__the_force_awakens_poster_003.jpgstar_wars_episode_vii__the_force_awakens_poster_001.jpg

    Update 21/10/2015: De Amerikaanse ticketverkoopsite Fandango zag de voorbije 24 uur zeven keer meer bezoekers dan op zijn vorige recorddag. Verschillende Imaxvoorstellingen zijn al volledig uitverkocht en bioscopen blijven nieuwe voorstellingen aan hun schema toevoegen om aan de enorme vraag tegemoet te komen. Daarmee werd ook het voorverkooprecord van Imax verbroken: er werd voor meer dan 6,5 miljoen dollar tickets verkocht in voorverkoop. De best verkopende films uit het verleden (The Dark Knight Rises, The Hunger Games: Catching Fire en Avengers) haalden tijdens de voorverkoop amper 1 miljoen dollar binnen. De website Movietickets.com zegt dat 95 procent van de ticketverkoop van de voorbije 24 uur voor Star Wars was. Zowel de website van Movietickets als die van Fandango crashte regelmatige door het grote aantal bezoekers dat tegelijkertijd kaartjes voor de film wilden bemachtigen.

     

    *** Star Wars: The Force Awakens trailer ***

  • Ex Machina (2015) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Voor een langspeelfilm-debuut heb ik zelden een film gezien die de perfectie benaderd, zowel inhoudelijk als visueel, als deze Ex_Machina (2015), van Alex Garland, scenarist van ondermeer The Beach (2000), Sunshine (2007) en Dredd (2012).

    ex-machina_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: Caleb (Domhnall Gleeson), een 24-jarige programmeur die werkzaam is voor het grootste internetbedrijf ter wereld, wint een wedstrijd waarbij hij een week mag doorbrengen in het buitenverblijf van Nathan (Oscar Isaac), de teruggetrokken CEO van het bedrijf. Wanneer Caleb echter aankomt op de afgelegen locatie, ontdekt hij dat hij moet deelnemen aan een vreemd en fascinerend experiment waarin hij te maken krijgt met de eerste echte kunstmatige intelligentie, ondergebracht in het lichaam van een mooi robotmeisje genaamd Ava (Alicia Vikander).

    Net zoals Splice (2009) van een paar jaar geleden, lijkt deze prent niet alleen geïnteresseerd in de evolutie van de wetenschap, maar ook in de implicatie op de menselijke relaties. In deze prent krijgen we zelfs een geflipte driehoeksrelatie tussen twee mannen en een robotmeisje, die op haar beurt deze twee mannen gaat manipuleren. Dit is Weird Science (1985) all over again, maar dan van een compleet ander intellectueel niveau. Je zou het kunnen omschrijven als een soort hedendaagse science-fiction versie van Frankenstein.

    Het bedrijf van de miljardair heet Bluebook, en lijkt wel een soort Google 2.0 te zijn. En deze vergelijking is nog niet zo ver gezocht gezien Google niet alleen één van de machtigste bedrijven is in de wereld, maar tevens een bedrijf die in het geheim verschillende projecten aan het ontwikkelen is via het Google X bedrijf. In de film gebruikt Nathan niet alleen zijn internet-zoekmachine om Bluebook-ads te plaatsen en zoekacties van mensen bij te houden, hij analyseert hij gedragspatronen, menselijke impulsen en emoties. Via een ingenieus systeem van geheime video-opnames op smartphones, hield hij tevens een databank bij van gelaatsuitdrukkingen die hij gebruikte voor zijn ontwerp van de perfecte Artificial Intelligence. En nu hij in het laatste stadium was van zijn ontwerp wou hij de ultieme Turing Test. Een soort Willy Wonka-achtige wedstrijd. Een test waarin een mens met een AI reageert en wanneer de mens er zeker van is dat hij niet met een AI maar met een ander mens aan het converseren is, heb je een geslaagde test. Maar om echt te weten of Ava bewust is van haar bestaan, heb je meer nodig dan een Turing test.

    In de film heeft Caleb geen Blade Runner's Voight-Kampff machine; een soort opgevoerde leugendetector om kunstmatig leven te detecteren. Dus moet hij de creatie op een intelligente manier benaderen om haar bewustzijn te verifiëren. Maar Ava (de Artificiële versie van de eerste Aardse vrouw Eva) is zo geavanceerd dat zij beter dan wie dan ook emoties kan detecteren bij andere mensen. Komt daar nog bij dat de super alpha-male Nathan haar een seksualiteit gaf, misschien ook een manier om de test te vertroebelen. Maar verleiding werd nu ook één van Ava's troeven. En steeds meer lijkt het erop dat niet Ava maar wel Caleb getest wordt. In de kamer waar hij Ava bestudeerd zit hij in een glazen kooi in plaats van Ava.

    ex-machina_2015_pic01.jpgex-machina_2015_pic02.jpgex-machina_2015_pic03.jpg

    Maar de moraliteit van het verhaal draait rond de vraag waar de grens ligt tussen een mens en een perfecte AI, en hier komen we terug op het Frankenstein thema waarin Victor even de rol van God overnam en een levend wezen creëerde en dat levend wezen ook een bestaansrecht kreeg. Caleb is zo onder de indruk van Nathan's creatie dat hij hem als een bedreiging begint te zien voor het voortbestaan van Ava. Maar daar waar Frankenstein geen echt denkvermogen had, hebben we hier een super intelligent wezen, die misschien wel haar eigen strategie heeft om te overleven.

    Gezien de vele visuele effecten en de knappe moderne decors, is het opmerkelijk dat deze prent slechts 20 miljoen dollar heeft gekost. Het knappe aan het decor is dat het bestaat uit twee delen, enerzijds de bovenverdieping met grote ramen die uitgeven op de weidse natuur (met prachtige berglandschappen uit Noorwegen) en anderzijds de kelderverdieping. Een strakke, hotel-achtig gangencomplex met claustrofobische kamers. Het ligt valt er regelmatig uit, en dat zorgt er voor dat alle deuren vergrendeld worden en we een rood veiligheidslicht krijgen. Een bijzonder efficiënt decor die wel van een hedendaagse Hitchcock had kunnen komen. Ook de fotografie van Rob Hardy laat geen steken vallen. Veel van de shots zou je meteen kunnen inkaderen.

    ex-machina_2015_pic04.jpgex-machina_2015_pic05.jpgex-machina_2015_pic06.jpg

    We hebben hier slechts te maken met 3 hoofdacteurs en een Japanse dienstmeisje Kyoko gespeeld door Sonoya Mizuno. Het acteerwerk is in ieder geval van een hoogstaand en geraffineerd niveau. Alles zit in kleine nuances, in blikken, een tilt met het hoofd. De intrige in deze film wordt ook nog eens versterkt door de knappe muziek van Geoff Barrow en Ben Salisbury. In het midden van de film zit er ook een leuk intermezzo waarin Nathan en Kyoko een kleine dans-act opvoeren op muziek van Get Down Saturday Night van Oliver Cheatham. Ex_Machina is een intelligente en gepolijst science-fiction thriller waar je urenlang kan over discussiëren.

    De DVD en Blu-ray van Ex_Machina komt op 23 september uit. Mijn enige teleurstelling is dat we er geen audio-commentaar op vinden van de regisseur en de making of filmpjes eigenlijk wel wat kort zijn. Ik had heel wat meer willen zien van de manier hoe deze film werd opgenomen. Maar ik begrijp dat de makers ook niet al teveel van het mysterie willen onthullen. In ieder geval is het een film die niet mag ontbreken aan jullie filmcollectie. De volgende film van Garland zou het Halo project kunnen zijn die al meer dan 10 jaar in ontwikkeling zit. Ik mag het in ieder geval hopen.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 21 september 2015

    *** Ex Machina trailer #2 ***