De FilmBlog

De documentaire Senna (2010) van Asif Kapadia werd op het 38e Filmfestival Gent beloond met de Port of Ghent Publieksprijs. De documentaire kreeg van het festivalpubliek de hoogste waardering (4,77 op 5). De Canvas Publieksprijs, uit een selectie van vijf films met het Canvas-label, gaat naar We Need To Talk About Kevin (2011) van Lynne Ramsay. De winnende film wordt aangekocht door de aankoopdienst van de VRT voor uitzending. Met 133.000 bezoekers blijkt de 38ste editie van het festival nog succesvoller dan vorig jaar.

De briljante documentaire Senna vertelt het verhaal van Ayrton Senna, de legendarische F1-piloot die in 1994 om het leven kwam tijdens de Grand Prix van San Marino. De Braziliaanse racepiloot groeide uit tot een mythe. De film overloopt Senna's carrière, waarbij alle fysieke en geestelijke overwinningen op en naast de racetrack aan bod komen. Ayrton Senna stond bekend als een zeer religieus man wiens rotsvast geloof hem vaak aanzette tot roekeloos rijgedrag, wat hem weliswaar heel wat wereldtitels opleverde. Tussen 1984 en 1994 werd snelheidsduivel Senna drie maal wereldkampioen. Dit gebeurde tijdens wedstrijden waarin ook zijn vroegere teamgenoot en latere rivaal Alain Prost een belangrijke rol speelde.

De documentaire gaat o.a. dieper in op de bijzondere relatie tussen F1-legendes Senna en Prost. Senna is een documentaire die ook niet-sportliefhebbers zal weten te boeien. Meer dan een steriel overzicht van de carrière van een sportman, leest de film als een ontroerend en bij momenten episch verhaal over een man die gebeten was door snelheid en naar eigen zeggen werd “gestuurd door een hogere macht”. Voor de fans brengt Universal de film op 3 november ook op DVD!

Senna haalde het nipt van de documentaire Sing Your Song (2011) die een score van 4,74 haalde en The Help (2011) van Tate Taylor die 4,70 op 5 haalde. In totaal brachten 13.643 festivalbezoekers hun stem uit via het afscheurstrookje op hun ticket.

Naast de Port of Ghent Publieksprijs maakt het festival ook de Canvas Publieksprijs bekend. Jaarlijks maakt Canvas haar keuze uit het festivalprogramma. Dit jaar kregen de films Beyond (2010), The Invader (2011), Poulet Aux Prunes (2011), She Monkeys (2011) en We Need To Talk About Kevin het Canvas-label mee. Van de geselecteerde films kende het festivalpubliek We Need To Talk About Kevin van Lynne Ramsay de hoogste quotering toe. De winnende film wordt aangekocht door de aankoopdienst van de VRT voor uitzending.

*** Senna - you tube trailer ***

Politieke propaganda is van alle tijden. Je zou denken dat het een hoogtepunt kende tijdens de tweede wereldoorlog, maar vandaag zie je nog steeds dezelfde truukjes van de foor. En in plaats van affiche-campagnes, krijg je nu en dan politieke documentaires voorgeschoteld. We kenden al de politieke documentaires van de democraat Michael Moore, zoals Fahrenheit 9/11 (2004). Maar nu is er een ultra-conservatief rechts exemplaar van onze hockey-mom uit Alaska, Sarah Palin, met haar documentaire The Undefeated (2011).

De documentaire traceert het leven van Palin voor haar politieke carrière, tijdens haar gouverneurschap van Alaska en als running-mate van John McCain. Maar in tegenstelling tot de films van Michael Moore deed de docu het bijzonder slecht tijdens zijn bioscoop-release, en dit ondanks de enorme media-campagne in de States voor de film – met name op de pro-republikeinse Fox zender. Na 10 dagen heeft de film nog maar een schamele 100’000 dollar opgebracht, wat 1/10 is van het productiebudget van de film, en verwachtingen zijn dat de film ook niet hoger zal klimmen. Omgerekend in bioscoop-tickets zijn dat er 13’000. Je zou denken dat de dame meer volk op de been kan brengen. Om een vergelijking te maken, Fahrenheit 9/11 had na 10 dagen al 45 miljoen dollar in de VS en nog eens 45 miljoen in het buitenland. Deze Michael Moore film eindigde uiteindelijk op 222 miljoen dollar tijdens zijn bioscoop-release.

Maar hoe ga je nu als spin-doctor van de Republikeinse presidents-kandidate te werk om het imago van Sarah Palin zo min mogelijk te schaden? Wel die mannen kwamen met de volgende berichten naar buiten die stond te lezen bij de collega’s van box-office mojo:

"Over the weekend, The Undefeated charged into six-digit territory, posting a smaller drop than Harry Potter and a higher per-theater average than Larry Crowne (2011) and Mr. Popper's Penguins (2011)! Not only that, it beat its weekend estimate, and it's already nearing the Top 50 of political documentaries!"

Wanneer een leek dit stukje leest zal hij meteen denken dat de film een goede beurt maakt aan de box-office, maar niets is dus minder waar. Met de per theater average kan je alles in jouw voordeel trekken. Gezien de film in minder zalen vertoond werd dan Larry Crowne, die uiteindelijk ook een enorme flop was, kan je met de gemiddelde per bioscoop uitpakken en alles laten uitschijnen aksof jouw film succesvol is. Maar zo’n stelling heeft evenveel merites als beweren dat ik heel goed kan schaken omdat ik 2 matchen op 3 heb gewonnen van mijn kat. En dat de film bijna in de Top 50 zit van politieke documentaires is ook zo'n dooddoener. De politieke documentaires zijn eigenlijk een soort sub-genre met een beperkt aantal vertegenwoordigers, waarvan de eerste 20 eigenlijk het bekijken waard zijn. Dat de film nog niet in de Top 50 zit wil anders ook genoeg zeggen.

***Related Posts***
15/03/2011: Julianne Moore vertolkt Sarah Palin in Game Change
14/11/2008: Michael Moore verdiept zich in de financiële crisis
16/05/2008: Fahrenheit 9/11 krijgt een vervolg
01/11/2007: Michael Moore vs. Wolf Blitzer
08/07/2007: Larry King verkiest Paris Hilton boven Michael Moore
23/05/2007: Michael Moore onderzoekt de Amerikaanse ziekteverzekering

Voor de fans van natuurdocumentaires heeft BBC er weer een nieuwe op de markt. Na het succes van de tv-serie Planet Earth en de bioscoopfilm Earth (2007) komt is er nu een soort spin-off film Planet Earth: nieuwe ontdekkingen.

In deze extra documentaire wordt nieuw beeldmateriaal gecombineerd met persoonlijke verhalen van de makers van Planet Earth. De kijker krijgt een compleet en fascinerend beeld over de totstandkoming van de meest gewaardeerde natuurserie ooit. Planet Earth is een veelgeprezen documentairereeks van de BBC. Meer dan vijf jaar filmen, met ruim veertig high definition-camera’s, op tweehonderd locaties resulteerde in het ultieme portret van onze aarde. De unieke natuurbeelden werden in een monumentale documentaireserie van 11 afleveringen gegoten.

De makers van Planet Earth nodigen je nu uit om de wereld achter al dat natuurschoon te ontdekken; boeiende verhalen die net zo knap en avontuurlijk zijn als de serie en film zelf. In Planet Earth: nieuwe ontdekkingen zijn de allermooiste en meest indrukwekkende momenten van Planet Earth bij elkaar gebracht. Voor de liefhebbers een nieuw hoofdstuk in de prachtige saga!

Op de eerste schijf onthullen de makers van de serie hun verhalen achter de meest memorabele scènes uit Planet Earth. Aan de hand van herinneringen en anekdotes komen we er achter welke vaardigheden en technieken gebruikt werden om de prachtige shots te maken. Vaak ging dit gepaard met veel pijn en moeite en een ongelooflijke dosis toeval en geluk. Op de tweede schijf staan 11 mini-documentaires die ieder dieper ingaan op een ander element van het productieproces; Van de manier waarop haaien werden gelokaliseerd tot de moeilijkheden van het filmen in het hart van de jungle: iedere uitdaging heeft zijn eigen fenomenale verhaal.

***Related Posts***
02/10/10: Oceans op blu-ray
06/01/09: Earth in High Def

Er is niets beters om de nieuwe HD-flatscreen uit te testen met een blu-ray natuurdocumentaire. Een tijdje geleden heb ik nog op deze blog Earth (2007) besproken, hier is dan die andere natuurdocumentaire, Oceans (2009). De film is niet geregisseerd door dezelfde makers maar de twee documentaires zijn wel van dezelfde producer, met name Don Han.

Oceans is een magistrale onderwaterdocumentaire van de Franse acteur-regisseur Jacques Perrin, die vanaf 14 september in combopack (DVD en Blu-ray) in de winkel ligt. De regisseur is niet aan zijn proefstuk toe. Zijn Winged Migration (2001), een documentaire over het reispatroon van trekvogels, werd genomineerd voor een Oscar. Ook Microcosmos (1996), het Jurassic Park van de insecten, werd bekroond op filmfestivals wereldwijd.

Korte inhoud: Bijna drie kwart van de aarde bestaat uit water. Oceans laat zien welke mysteries onder de oppervlakte schuilgaan. Met nooit eerder vertoonde beelden, gemaakt met behulp van de nieuwste technieken, biedt Oceans een indrukwekkende kijk op de wereldzeeën…

Oceans is een adembenemende documentaire die je laat meegenieten van de meest wonderlijke creaturen ter wereld. In de Engelstalige versie neemt Pierce Brosnan de voice-over voor zijn rekening. Naast de documentaire die zo'n 104 minuten lang duurt is er ook nog een making off.

***Related Posts***
04/02/11: Planet Earth: nieuwe ontdekkingen
06/01/09: Earth in High Def

Acteur Andy Kaufman was iets van een rare vogel. Je wist nooit precies of hij ernstig was of hij een komedie-stunt aan het bekokstoven was. Het ging zelfs zo ver dat hij zijn eigen dood in scène had gezet toen hij te weten kwam dat hij longkanker had. Jim Carrey vertolkte hem in de biopic Man on the Moon (1999) van Milos Forman. Nu blijkt dat Joaquin Phoenix zijn inspiratie heeft gehaald bij Kaufman, en ons twee jaar aan een stuk voor de gek hield met zijn "I quit acting, I wanna be a rapper." En dit allemaal voor de documentaire I'm Still Here (2010).

Korte inhoud: We volgen Joaquin Phoenix vanaf het moment dat hij aankondigt te zullen stoppen met acteren om zichzelf opnieuw uit te vinden als hip hop muzikant. De film is een grappig, soms schokkend en fascinerend portret van een artiest die een nieuwe weg inslaat. We zien wat een creatieve moed er voor nodig is om deze keuze te maken, met de gevolgen die het leven in de schijnwerpers met zich meebrengt.

Nu de première steeds dichterbij komt, zien we dat Phoenix binnenkort verschillende filmrollen zal gaan vertolken. Zo gaat er het gerucht dat Joaquin een rol gaat spelen als schoen fetishist en ontwerper in de nieuwe Steven Shainberg film, Big Shoe. Hij zou misschien ook aan naast Jeremy Renner en Tom Cruise opduiken in Mission: Impossible 4 (2011). Het lijkt er dus sterk op dat Joaquin Phoenix nooit is gestopt met acteren.

Deze mockumentary I’m Still Here was de debuutfilm van Casey Affleck, die onlangs nog te zien was in de hoofdrol van The Killer Inside Me (2010), en hij moet waarschijnlijk op het idee zijn gekomen na die schertsvertoningen van acteurs als Steven Seagal, Keanu Reeves of Russell Crowe die een zangcarrière ambieerden. En misschien nog meer Billy Bob Thornton met zijn Boxmasters. Maar Affleck vond ook wel zijn inspiratie in I’m Not There (2007) van Todd Haynes. De film zou eind dit jaar bij ons in de zalen moeten draaien.

Na Earth (2007) is er een nieuwe documentaire die het beste uit jullie HD tv-toestel zal halen.

Het schildpadje in Turtle: The Incredible Journey (2009) is een karetschildpad, een bedreigde schildpadsoort wiens grootste vijand de mens is. Het schild van de schildpad is gegeerd omwille van de dieprode kleur en veel geld waard. De karetschildpad staat in sommige landen ook bekend als een delicatesse en wordt illegaal gestroopt voor consumptie.

Korte inhoud: In Turtle volgen we een klein schildpadje dat wordt geboren op een strand in Florida. Het diertje zal de Golfstroom richting Noordpool bedwingen en de hele Noord-Atlantische Oceaan overzwemmen om uiteindelijk terug te keren naar het strand waar het werd geboren. Maar de kans dat ze het redt, is miniem: maar één op de tienduizend schildpadden overleeft de reis. Het schildpadje komt oog in oog te staan met schepsels uit de diepzee en wordt bijna gedood door vissers. Na een gevaarlijke tocht door koude wateren komt ze uiteindelijk in de Azoren terecht. Daar ziet ze hoe grandioos het leven is als potvissen en visscholen het water doen bruisen. Maar in de oceaan doen zich krachtige, ingrijpende veranderingen voor: vissen verdwijnen en het zeeniveau stijgt.

Award-winning regisseur en producer Nick Stringer (Saved by Dolphins, Bug Attack en Anthrax: Our Bodies Under Siege) trok zich het lot van deze bedreigde diertjes aan en maakte deze prachtige documentaire waar klein en groot geboeid naar zal kijken. De Engelstalige narator is Miranda Richardson (Harry Potter and the Goblet of Fire, Sleepy Hollow, Blackadder II, Chicken Run), een van Engeland's beste actrices die ooit bedankte voor de rol van Glenn Close in Fatal Attraction én een rol in Desperate Housewives.

Een 77 minuten lange documentaire voor de natuurliefhebbers met unieke beelden onder de zeespiegel.

***Related Post***
06/01/2009: Earth, de reis van je leven in High Definition

De laatste jaren was Michael Jackson voornamelijk bekend voor zijn afwijkende en excentrieke gedrag waarbij hij met een wit mondmaskertje en zonnebril in winkels rondliep of baby’s door het vensterraam bengelde. Hij kwam voornamelijk in de media na een zoveelste pedofilie-beschuldiging, of met berichten over een nakend faillissement. Over de muziek van de jaren ’80 werden nog nauwelijks gepraat en vele fans hadden wacko jacko eigenlijk al compleet de rug toegekeerd. En na zijn vroegtijdige dood op 50 jarige leeftijd, kon je niet zeggen dat je dit niet had kunnen voorspellen. Alles was zo ontrokken van elke gevoel van realiteit, dat zoiets wel in de kaarten lag.

En toen kwam deze documentaire, Michael Jackson's This is It (2009), over de voorbereidingen voor zijn afscheidsconcert in de O2 in Londen. Iets wat op het eerste gezicht leek op een smakeloos marketingstunt. Een laatste poging om nog wat geld te pompen met de naam van de pas overleden ster... in de hoop die schuldenberg af te bouwen. Ik was dan ook heel sceptisch en ben de film niet gaan zien in de bioscoop. Maar nu de dvd-release in maart in de winkelrekken zal blinken, zal je er haast niet onberoerd voorbij kunnen lopen. En ja, tot mijn grote verbazing levert deze prent een totaal ander beeld van de man? Michael Jackson was OOK een man van vlees en bloed, maar met een buitengewoon talent. Hij was een geniaal artistiek talent die met een intimiderend perfectionisme te werk ging op het niveau van een Fred Astaire. We kregen hier de Michael Jackson te zien die jarenlang door de media werd verzwegen, een superster die kan dansen en zingen als de beste.

This is It werd gemonteerd aan de hand van 120 uren digitaal beeldmateriaal gefilmd van maart tot juni 2009, en gegoten in een muziekdocumentaire van 2uur. Het is een waar geschenk voor de fans en tevens een mooi aandenken, ook al voel je meteen aan dat deze film een dwingende deadline had. Verwacht dus geen kritische blik op het leven van de artiest tijdens zijn laatste dagen. Dit is duidelijk een ode aan Jackson, met de noodzakelijke interviews van familieleden, artiesten en kennissen, die allemaal deelnemen aan een soort ultieme verafgoding van de Koning der Pop. Uiteindelijk kan je al deze interventies gemakkelijk fast-forwarden want het enige interessante aan deze This is It is Michael Jackson die met de beheersing van een ervaren architect zijn concert vorm geeft.

Regisseur Kenny Ortega geeft ons een blik achter de schermen van wat het concert van de eeuw moest worden. Op zwart-wit pellicule zien we de 'Smooth Criminal' met machinegeweer in het gezelschap van Bogart en nadien een satijnen handschoen krijgt van Rita 'Gilda' Hayworth. Nadien onderdompelen we in de wereld van de gruwel met het 'Thriller' nummer, waarbij de set wordt omgetoverd tot een Halloween-kerkhof met akelige zombies en voldoende computer-animaties. Daarna krijgen we spijtig genoeg ook de 'Earth Song' over ons heen met behulp van een bulldozer.

Maar de magie zit hem niet zozeer in de verbluffende production value van de optredens, dan wel in de rustige scènes, wanneer er een sfeer van eenvoud heerst. Ondanks dat Jackson zijn stem niet wil overbelasten tijdens de repetities, voelen we toch die overheersende en tezelfdertijd kwetsbare emotie. En dat maakt van deze documentaire toch een opwindend portret. In deze bovenzinnelijke hulde over een artiest die zonder valscherm in het luchtledige sprong, is zijn dood slechts een bijkomstigheid en blijft zijn ziel voor eeuwig verder dansen.

De DVD en Blu-ray, uitgegeven door Sony, vinden jullie naast de film ook nog 2 Making-Off documentaires en 4 aparte documentaires.

Acteur Eric Bana heeft talent (Munich), maar zijn filmkeuzes zijn niet altijd inspirerend. Meer nog, ze trekken geen volk naar de bioscoop. Maar nu pakt Bana uit met een documentaire over zijn passie met wagens, en in het bijzonder de Ford GT Falcon Coupe.

Ik heb wel iets voor motorsport en Top Gear blijft één van mijn favoriete non-fictie programma's. Toen ik de trailer bekeek van de docu was ik meteen verkocht en ik denk dat heel wat mensen ook wel verleid zullen worden door deze snelle trip. De film heet Love the Beast (2008).

Korte inhoud: Acteur Eric Bana is naast Hollywoodster ook een groot fanaat van auto's en racen. In deze documentaire belicht hij zijn al 25-jaar lopende liefde voor zijn allereerste auto: zijn Ford GT Falcon Coupe, bijgenaamd, The Beast. Na jaren restauratie met drie van zijn beste vrienden, hebben zij de auto ingeschreven in één van de gevaarlijkste en wreedste autoraces ter wereld, de Targa Tasmania Rally. Naast deze belevenissen gaat Bana op zoek naar enkele andere bekende grootheden en liefhebbers in de (race)autowereld zoals Jay Leno, Dr. Phil en Jeremy Clarkson.

Opmerkelijk aan de film is dat het geen star-power documentaire is zoals je had kunnen verwachten van een Hollywood-ster. Hollywood heeft hier niets mee te maken en alle aandacht gaat naar de passie van Bana, die met dit regiedebuut zijn Australisch accent niet wou wegmoffelen of alles niet wou opsmukken met visuele effecten. Als je de trailer bekijkt heb je de indruk een 70'ties docu te bekijken en gezien het onderwerp werkt dit wel. Het leuke aan deze prent is dat ook heel wat interessante figuren opduiken, gaande van Top Gear-presentator Jeremy Clarkson, de wereldberoemde psycholoog Phil McGraw en niemand minder dan Jay Leno.

Het is trouwens ook geen film die alleen maar snelle wagens in beeld brengt, maar er zit trouwens ook heel wat menselijk drama in, en daar kan je al flarden van oppikken in de trailer wanneer Bana crasht tijdens de Targa Tasmania Rally. Zelfs voor mensen die niets van wagens afweten denk ik dat deze prent ook wel voor hen toegankelijk is, meer nog dan een uitzending van Top Gear. Bekijk de trailer en laat me weten wat jullie hiervan vinden. Er is op dit ogenblik nog geen releasedatum bekend voor België.

Nu met het falen van de milieuonvriendelijke autobedrijven, die nog steeds zweren bij benzine-gulzige terreinwagens, is het misschien eens interessant om de documentaire Fuel (2008) te bekijken van Joshua Tickell. Een film die toch wel een aantal schokkende onthullingen maakt, zoals de relatie van de regering met de auto en olie industrie. Het zal meteen duidelijk worden waarom alternatieve energie-bronnen steeds weer op de lange baan worden verschoven. Hier vinden jullie de trailer.

Een andere film die net dezelfde strijd aan het voeren is en blijkbaar met een gelijkaardige promo-campagne had, is The 11th Hour (2007) van Nadia Conners en Leila Conners Petersen. Met deze documentaire wordt het elfde uur, het laatste mogelijke moment voor verandering bedoeld. De film onderzoekt de manier waarop wij leven op deze planeet en wat de gevolgen hiervan zijn voor het ecosysteem. Diverse vooraanstaande wetenschappers, politici en andere experts bespreken de belangrijkste problemen waar wij wereldbewoners de komende tijd mee te maken zullen krijgen. Niemand minder dan Leonardo DiCaprio is de narrator van dienst. Hier vinden jullie de trailer.

Ik ken de man zelf niet maar vraag aan elke Spanjaard of Zuid-Amerikaan wie Joaquin Sabina is en ze zullen met veel enthousiasme over hem spreken. Sabina is voor de Spaanstalige wereld de vertolker bij uitstek van het levenslied. Voeg de zuivere passie van Jacques Brel, het bewogen idealisme van Bob Dylan, en het rauwe van Tom Waits hieraan toe en je hebt een idee wie Joaquin Sabina is.

Geboren in 1949 in het pittoreske stadje Ubeda, in de Zuid-Spaanse streek Andalusië, werd de singer/songwriter een toonaangevend figuur voor de Spaanse cultuur. Zijn muzikale carrière begon hij als tiener in de rockabilly-formatie Merry Youngs. Halverwege de jaren 70 begon hij een succesvolle solocarrière. In 1980 kende Sabina met zijn tweede album Malas Compañias zijn grote doorbraak. Hij scoorde zijn eerste nummer één met de single Pongamos que hablo de Madrid. Sindsdien verandert alles wat hij aanraakt in goud. En niet alleen op muzikaal vlak, want Sabina doet tevens van zich spreken als dichter, schrijver en acteur.

Het lag dus voor de hand dat over deze intrigerende en creatieve persoonlijkheid een documentaire zou gemaakt worden. En vorige week was er dan ook de premère van de documentaire Joaquín Sabina - 19 dias y 500 noches (2008), in beeld gezet door de Nederlander Ramon Gieling. Hij werkte eerder in Spanje aan het veelgeprezen filmdocument over Johan Cruijff, En Un Momento Dado (2004), waarin hij onderzocht wat de legendarische Nederlandse voetballer heeft betekend voor de stad Barcelona en voor de eigenzinnige Catalanen.

Voor Joaquín Sabina - 19 dias y 500 noches gebruikt hij ruwweg dezelfde benadering. De poëtische, uit het leven gegrepen teksten van Sabina staan bij de Spaans-sprekende gemeenschap voor altijd in het geheugen gegrift. Voor veel mensen is zijn muziek dan ook van levensgrote betekenis. Gieling bouwt de confrontatie voor ons buitenstaanders met dit Spaanse fenomeen langzaam op. In een studio in Madrid bouwde hij het huis van de zanger minutieus na. Van dit huis hadden vroeger tientallen intimi een sleutel. Velen van hen hebben die bewaard. Met een aantal van deze mensen laat de regisseur ons nader kennismaken. Zij vertellen ons wat Sabina en zijn muziek voor hen betekent. Ook zingen ze fragmenten uit hun favoriete Sabina-teksten.

Gieling neemt ons vervolgens aan de hand van archiefbeelden mee naar de concerten van Sabina, waar complete zalen de muziek kunnen meezingen. Zijn teksten zijn van een uitzonderlijke poëtische schoonheid en zijn muziek biedt velen troost. De concertbeelden doorspekken de interviews, waarin bekenden van Sabina diens mooie maar ook minder mooie kanten bespreken. Want een kleurrijke figuur als hij is uiteraard niet in een hokje te stoppen. In zijn jonge jaren moest hij het Spanje onder Franco ooit ontvluchten. Hij is zelfs ooit door zijn eigen vader, die politieagent was, opgepakt. Die zag hem als een oproerkraaier. Maar hoe links zijn politieke opvattingen ook zijn, van een oer-Spaanse fenomeen als stierenvechten is hij een groot fanatiekeling. Voor even zet hij dan zijn idealisme - en zijn dierenliefde - opzij. In deze unieke persoonlijkheid zijn al deze tegenstrijdigheden verenigd.

Maar voor zijn uitbundige levensstijl vol drank, drugs en vrouwen moest hij uiteindelijk een flinke tol betalen. In 2001 werd de zanger getroffen door een hersenbloeding. Hij raakte depressief en trok zich vervolgens enige jaren terug in de eenzaamheid. Het slot op zijn deur liet hij ook vervangen, zodat zijn vrienden niet zomaar even binnen konden lopen. Die zwarte bladzijde duurde echter niet lang, want in 2002 was Sabina weer in staat om op te treden en albums te maken. Filmmaker Gieling laat de zanger zelf tegen het einde van de documentaire aan het woord. Het openhartige gesprek over zijn bewogen leven worden afgewisseld met recente fragmenten van Sabina die schittert in een volgeladen arena. Want een icoon is hij altijd gebleven. Iemand die gevoelens, emoties en Spaans temperament op magistrale wijze weet om te zetten in poëzie. Een bijzonder document over een bijzonder mens. Zeker een aanrader voor liefhebbers van muziek die recht uit het hart komt.