De FilmBlog

We hebben er een beetje op moeten wachten maar hier is dan uiteindelijk de trailer van Fright Night (2011), de remake van het origineel uit 1985. En zoals ik een beetje had voorspeld zal het waarschijnlijk een verminking worden.

De trailer van de film kan me in ieder geval niet overtuigen. Ik herinner me de eerste film als een sensuele horrorprent met voldoende humor, nostalgie en heel wat schrikmomenten. Deze film lijkt nog maar weinig op het origineel en ziet er uit als een domme B-film van geen belang.

Korte inhoud: Charlie Brewster (Anton Yelchin), een typisch stadse jongen, maakt kennis met zijn nieuwe buurman Jerry Dandrige (Colin Farrell). Hij ontdekt al snel dat zijn nieuwe buur een bloedzuigende vampier is. Zijn angsten worden bevestigd wanneer zijn leven in gevaar komt. Hij ziet hoe zijn moeder (Toni Collette) in de ban raakt van de vampier. Charlie zal samen met een magiër uit Las Vegas, Peter Vincent (David TennantChristopher Mintz-Plasse) ook betrokken bij het geheel en komt zijn vriendin Amy (Imogen Poots) in het visier van Jerry.

Colin Farrell loopt er in de trailer regelmatig rond met zwarte ogen, wat meer lijkt alsof hij een soort geïnfecteerde aliën is uit de The X-Files of True Blood in plaats van een vampier. Maar wat had je anders verwacht van een regisseur als Craig Gillespie die eerder het ronduit slechte Mr. Woodcock (2007) maakte. De man heeft geen flauw benul hoe je een horrorfilm moet maken. In de trailer zie je ook maar weinig over Peter Vincent, het personage die zo’n belangrijke rol had in de originele film.

Het ziet er zelfs een beetje uit als Disturbia (2007), de Rear Window (1954) remake. Misschien hadden ze er beter een originele film van gemaakt met een andere titel. Disturbia heeft het op zich nog zo slecht niet gedaan aan de box-office, en de film viel nog wel mee. De makers wisten dat ze niet konden opboksen tegen Hitchcock, dus kozen ze voor een soort heruitvinding van het basisconcept. Het hoofdpersonage in deze Fright Night remake lijkt ook iets teveel de held uit te hangen. Ik herinner me Charlie als een doodgewone sul die de hulp inroept van Peter Vincent omdat hij zelf teveel schrik heeft om te vampier te benaderen. Hier lijkt het wel of hij de hulp van Peter Vincent niet nodig heeft.

Enfin, niemand zat hier op te wachten en met films als Twilight en series als True Blood lijkt dit erop dat de studio’s gewoon een graantje willen meepikken van het succes van de vampieren-rage. Ik heb geen idee wanneer deze film bij ons moet uitkomen, als deze al een bioscoop-release krijgt.

***Related Posts***
07/07/2008: Top 10 Best Monster
22/09/2007: Fright Night aan de beurt om verminkt te worden

Never Change a Winning Team zullen ze bij DreamWorks hebben gezegd, want na het succesnummer Disturbia (2007), half geïnspireerd op de Hitchcock-thriller Rear Window (1954), die zijn productiebudget van 20 miljoen dollar tijdens zijn openingsweekend al terug won, heeft Steven Spielberg opnieuw acteur Shia LaBeouf en regisseur D.J. Caruso opgetrommeld voor de kinetische actiethriller Eagle Eye (2008), en het ziet er allemaal best spannend uit. En dat is dan weer te danken aan het schrijftalent van John Glenn en Travis Wright, die tevens volop bezig zijn met de Tony Scott remake The Warriors (2010).

Korte inhoud: Wanneer Jerry Shaw (Shia LaBeouf) en Rachel Holloman (Michelle Monaghan) allebei een mysterieus telefoontje krijgen van een onbekende vrouw, komen ze door dit toeval met elkaar in aanraking. De vrouw bedreigt hen en hun familie met de dood en brengt Jerry en Rachel in verschillende levensgevaarlijke omstandigheden. Hierbij gebruikt ze de hedendaagse technologie om elke stap die ze doen te controleren. Uiteindelijk escaleert de situatie en worden deze twee gewone mensen de meest gezochte voortvluchtigen. In een race tegen de klok proberen ze er samen achter te komen wat er werkelijk gaande is en waarom hen dit overkomt.

Net als in The Matrix en recentelijk Wanted (2008), wordt het hoofdpersonage, dat weinig opwinding kent in zijn bestaan uit zijn dagelijkse routine weggeplukt door een anonieme beller die hem ineens in een wereld van angstwekkende achtervolgingen en complete chaos stort. En schijnbaar allemaal in scène gezet door die ene beller. Het zijn in ieder geval het soort verhalen die wel eens een loopje van de waarschijnlijkheid nemen. Maar als alles maar past binnen de logica van het gecreëerde kader, heb ik daar niet meteen iets op tegen.

Een onderwerp dat op de voorgrond treedt in Eagle Eye, alsook in Spielbergs Minority Report en D.J. Caruso's Disturbia, is het gegeven van de allesbeheersende en regulerende technologie, en daarbij aansluitend ook de inbreuk op privacy. In de film zal een enkeling alle elektronica in de stad naar zijn hand zetten en voor slechte doeleinden manipuleren, en dat doet dan weer denken aan Die Hard 4 (2007). Alles draagt uiteindelijk bij tot de boodschap dat die innoverende technologie, slechte gevolgen kan hebben en averechts kan werken. Dat zelfs de communicatie en de maatschappij er niet efficiënter en veiliger van worden en dat we best beroep doen op ons gezonde verstand. Diepzinnig en origineel lijkt het allemaal niet, maar dit levert vast wel 2 uur buitensporig vermaak op.

In de film is ook een rol weggelegd voor. Billy Bob Thornton die de meest snedige one-liners moet spuien. We zien ook de M:I 3 babe Michelle Monaghan en de exotische vlam Rosario Dawson opduiken, twee actrices die best wel kunnen acteren en het niet alleen moeten hebben van hun uiterlijk. Verwacht hier dus een lekker vlotte en vermakelijke prent met leuke personages, heftige actiescènes, opzwepende muziek, en hier en daar wat pogingen tot diepgang en maatschappijkritiek. De film is bij ons in de zalen vanaf 1 oktober 2008.