dion beebe

  • Nieuwe serial killer thriller The Snowman met Michael Fassbender

    Pin it!

    Het is al een tijdje geleden dat we nog eens een film te zien krijgen van de Zweedse regisseur Tomas Alfredson. Zijn laatste film was Tinker Tailor Soldier Spy (2011). Nu is hij terug met The Snowman (2017), een adaptatie van de populaire roman door auteur Jo Nesbø.

    the_snowman_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Harry Hole (Michael Fassbender) is een losbandige rechercheur, werkzaam in Oslo. Hole wordt op een zaak gezet om op zoek te gaan naar een verdwenen vrouw. Eén van de weinige aanwijzingen die Hole heeft richting de dader is een roze sjaal, gewikkeld om de nek van een sneeuwpop.

    Je zou denken dat met een dergelijke talentvolle cast - Rebecca Ferguson, Val Kilmer, Chloë Sevigny, J.K. Simmons, Charlotte Gainsbourg, James D'Arcy en Toby Jones - we echt wel een serieuze thriller voorgeschoteld krijgen. Het script is ook afkomstig van de Oscar-genomineerde Iraanse scenarist Hossein Amini. Daarnaast hebben nog twee andere scenaristen, Matthew Michael Carnahan (World War Z, The Kingdom) en Oscar-genomineerde Peter Straughan aan het script gewerkt. En of al dat talent nog niet voldoende was, hebben ze ook nog de Oscar winnende Director of Photography Dion Beebe kunnen strikken.

    Ook al lijkt het concept niet meteen origineel en kunnen we de films waarin 'een serial killer een kat en muis spel speelt met een flik' niet meer bijhouden, ben ik toch benieuwd naar deze film. Laat me duidelijk zijn, bijna alles is al verteld geweest. Er worden nu eenmaal teveel films gemaakt.Maar het is niet zozeer de plot die van belang is, dan wel de manier waarop het verteld wordt. De film lijkt ook veel weg te hebben van Insomnia (2002). Eigenlijk had Martin Scorsese deze film moeten regisseren, maar om onduidelijke redenen liet hij Tomas regisseren en bleef aan als uitvoerend producent. The Snowman zou ergens in oktober van 2017 moeten uitkomen.

     

    *** The Snowman trailer ***

  • Edge of Tomorrow (2014) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Niet Maleficent (2014), X-Men: Days of Future Past (2014), Transcendence (2014) of zelfs Godzilla (2014), waar ik halverwege van in slaap viel, maar wél Edge of Tomorrow (2014) van Doug Liman is wat mij betreft dé beste zomerblockbuster van 2014.

    edge_of_tomorrow_poster_review.jpg

    Korte inhoud: In een niet verre toekomst heeft een zwermachtig alien-ras, ook wel Mimics genoemd, de Aarde op een barbaarse manier aangevallen. Maar nu hebben de Aardse legers hun krachten gebundeld voor een laatste tegenoffensief tegen de buitenaardse horde. Lt. Col. Bill Cage (Tom Cruise) is een officier die op niets minder dan een zelfmoordmissie gestuurd wordt. Cage wordt binnen enkele minuten gedood, maar hij slaagt erin om een Alpha met zich mee te nemen. Maar dan, op onmogelijke wijze, ontwaakt hij opnieuw op dezelfde helse dag, en moet hij opnieuw vechten en sterven…en opnieuw. Maar bij elke keer wordt Cage sterker en slimmer en zal zijn herhaaldelijke gevecht een kans bieden om de sleutel tot de vernietiging van de buitenaardse indringers te vinden en de Aarde te redden, ook al lijkt de taak zo goed als onmogelijk.

    Het personage van Cruise zoekt de hulp op van Rita Vrataski (Emily Blunt) een oorlogsheldin die de slag bij Verduyn had gewonnen tegen de aliens. Cage zal ontdekken dat hij meer gemeen heeft met haar dan wat hij zou denken, maar de oplossing voor deze oorlog lijkt onmogelijk gezien de Mimics met hun krachten ook de tijd kunnen manipuleren en dus de aanvallen van de geallieerden kunnen anticiperen.

    Mijn verwachtingen waren in het begin niet al te hoog. De regisseur - die in een ver verleden nog komedies maakte à la Swingers en Go - was zowel in staat van het beste (The Bourne Identity) als van het meest teleurstellende (Jumper). En hetzelfde kon gezegd worden van scenarist Christopher McQuarrie (cf. The Usual Suspects vs. The Tourist). Hij werkte aan het script met co-scenaristen Jez Butterworth en John-Henry Butterworth. Maar het werd een welgemikt schot in de roos, vooral door het intelligente en efficiënte script. De visuele effecten zijn misschien niet altijd even overtuigend en soms heb je de indruk dat de aliens te weinig interactie hebben met de omgeving waarin ze zich bevinden, maar op de fotografie van Dion Beebe en de set design van Oliver Scholl kan je niets op aanmerken.

    De film is gebaseerd op de manga van Hiroshi Sakurazaka genaamd "All You Need Is Kill" (cover pic), waarin Tokyo werd aangevallen, Rita een Amerikaanse was en Cage een Japanner. Het gegeven van een personage die dezelfde dag herleeft is al vele malen uitgemolken geweest, van komedies als Groundhog Day (1993) tot drama's als The Deaths of Ian Stone (2007), maar hier heb je toch een originele take op het concept.

    edge_of_tomorrow_pic01.jpgedge_of_tomorrow_pic02.jpgedge_of_tomorrow_pic03.jpg
    edge_of_tomorrow_pic04.jpgedge_of_tomorrow_pic05.jpgedge_of_tomorrow_pic01.jpg

    Het is het soort film die gemakkelijk gaat vervelen, wanneer je weet dat alles zichzelf zal herhalen met personages die telkens iets aan de loop der zaken willen veranderen. Maar het script is voldoende bij de pinken om de kijker telkens een stapje voor te zijn. En met twee klasbakken als Cruise en Blunt ga je volledig mee met hun klaarblijkelijk onmogelijke strijd. De relativerende humor in de film is aanwezig maar nooit dominant, en de romance tussen Cage en Rita wordt nooit melig of geforceerd. Uiteraard hebben we hier te maken met een science-fiction adaptatie van D-Day tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar het heeft bij momenten ook een middeleeuws karakter met ridders die door de modder ploeteren in veel te zware harnassen. En net zoals de originele OldBoy krijgen we hier ook een film die heel dicht aanleunt bij de wereld van gamers, zeker wanneer personages sterven en de level opnieuw moeten spelen met een andere strategie. En terwijl alle blockbusters tegenwoordig langer dan 2u moeten duren, slaagt deze prent er toch in om zijn verhaal te vertellen in 113 minuten.

    Voor de Tom Cruise haters is er goed nieuws, want de acteur komt op verschillende manieren om het leven. De fans zullen dan weer tevreden zijn want Cruise zet hier een geslaagde terughoudende vertolking neer alsof hij wel bewust is van het feit dat de plot hier meer op de voorgrond treedt dan de personages. Toch zien we zijn personage evolueren van een egoïstische lafaard met gladde praatjes en glimmende tanden naar een heldhaftig persoon met overtuiging in zijn ogen en bloed aan zijn kleren.

    Edge of Tomorrow animated pictureEdge of Tomorrow animated picture
    Edge of Tomorrow animated pictureEdge of Tomorrow animated picture

    De casting van Emily Bunt was minder evident gezien zij niet meteen de actie-actrice is die je in een dergelijke rol zou verwachten. Maar gezien de wel zeer ongewone omstandigheden waarmee ze uiteindelijk een heldin werd (net zoals het personage van Cruise) is de casting verre van een slechte keuze. Blunt is niet alleen een geweldige actrice, maar tevens een behoorlijk aantrekkelijke dame. Zo zien we haar telkens opnieuw na een workout een wel heel aanstekelijke pose aannemen, en gezien de herhaling kunnen we hier verschillende malen van genieten. Ik vermeld tevens nog twee leuke bijrollen van Brendan Gleeson als vette generaal en Bill Paxton als grappige drill sergeant.

    Ik heb hier met volle teugen van genoten ook al kan je een dik vet vraagteken plakken op de eind-scène. Tot dan was alles eigenlijk vrij logisch binnenin de conventies van het verhaal, maar het einde tart elke logica. Het lijkt ook iets teveel op een typische Hollywood afsluiter wat niet nodig was. Het verhaal is afgesloten en volgens mij is dit niet iets waar je een sequel aan kunt vastknopen. Maar zoals ik al zei in mijn review van Days of Future Past: 'het concept van tijdreizen is nooit echt bulletproof en kan je bij elke prent wel de logica in vraag stellen.' Liman slaagt er hoe dan ook in de kinetische cgi, de impressionante decors en het uitdagende concept goed in balans te brengen met het menselijke, en hiermee overstijgt deze sci-fi met verve de vele concurrenten deze zomer.

    Edge of Tomorrow komt op 22 oktober 2014 uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D (ook al werd de film niet omgenomen met 3D cameras). Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur maar wel een pak interessante making-off filmpjes, interviews met de makers en deleted scenes. Gezien het gewaagde plot waarin personages terugkeren in de tijd, al dan niet met behoud van geheugen, is er al heel wat inkt gevloeid over de mogelijke plotholes, maar die zijn er bijna niet. Je kunt bijna alles op een logische manier verklaren. In ieder geval is Edge of Tomorrow een film waar je urenlang kan over discussiëren.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 12 oktober 2014

     

    *** Edge of Tomorrow trailer ***

  • Miami Vice (2006) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Mann, Mann, Mann, wat een teleurstelling. Al sinds het prille begin met films als Thief (1981) en Manhunter (1986) was ik een grote fan van Michael Mann's visuele hyperrealistische wereld. Heat (1995), The Insider (1999) en Collateral (2004) waren degustaties van het beste wat Hollywood de laatste jaren te bieden had. Maar deze Miami Vice (2006), lijkt gemaakt door de neef van Michael Mann. Een neef met weinig besef van karakter-opbouw en intrige, en weinig aanleg om de spanning erin te houden. Daar waar zijn vorige prenten heel verfijnd in elkaar staken, is deze verfilming niet meer dan een dure modeshow voor snelle speedboten, coole vliegtuigen en zware vuurwapens. Maar alles is ver verwijderd van datgene wat de Miami Vice-serie zo een succes maakte.

    michael mann,thief,film,filmbespreking,review,manhunter,heat,the insider,collateral,miami vice,colin farrell,jamie foxx,john ortiz,luis tosar,gong li,arquitectonica,hd,hddv,high definition,pellicule,viper camera,nihilisme,zen-existentialisme,wong kar-wai,naomi harris,dion beebe,2006

    Deze verfilming heeft eigenlijk weinig te maken met de originele tv-serie en neemt een pak risico's. Miami Vice is alles behalve voorspelbaar en heeft een eigen dynamiek en alle verwijzingen naar de blauw-roze pastelgekleurde wereld van de serie zijn omhuld door een zwart fluwelen gordijn. De thema-muziek van Miami Vice is nergens te bespeuren en Miami komt slechts sporadisch aan bod. We bevinden ons overal en nergens. Maar de nieuwe aanpak heeft ook zijn minpunten. Er zijn weinig emotioneel geladen crescendo’s, en we hebben te doen met een versnipperd verhaal waarbij de acteurs, samen met de toeschouwers, niet wisten wat er gebeurde. (Dat heet dan intelligente cinema. lol) Maar wat de film ontbreekt en wat nog het meest pijn doet is, hoh hoe noem je dat ook al weer … ACTIE!! Alles wat zo serieus ingepakt dat je de indruk had naar een Shakespeare drama te kijken, met dit verschil dat Shakespeare wel degelijk een 'geladen' verhaal te vertellen had met sterke personages en hevige confrontaties. Het gebrek van dit alles zal door sommigen ervaren worden als een originele vertelling. Ik heb echter al genoeg zwakke films gezien met een zelfde gebrekkige verhaallijn, dat het me onberoerd laat.

    Over het visuele aspect van de film valt weinig op aan te merken, en je kan best genieten van de mooie beelden. Haal dit weg en je hebt geen film meer. Het wapenarsenaal en de settings die gebruikt worden zijn zo indrukwekkend dat je je niet al te druk maakt over het onverstaanbaar gemompel van de personages. Straks worden we opnieuw verwend met een schitterende lege oceaan-horizon met een go-fast boot die als een scud-rakket over het wateroppervlak glijdt. Betoverend. Waauw. Het scheelde niet veel of Mann had er een stille film van gemaakt en misschien wel eens The Keep (1983) vervangen als zijn slechtste film ooit.

    Korte inhoud: Undercover detectives Sonny Crockett (Colin Farrell) en Ricardo Tubbs (Jamie Foxx) werken bij de narcoticabrigade in Miami en gaan de cocaïne cowboys die grof geld verdienen te lijf. De gewiekste Tubbs werkt mee aan een drugssmokkel met het doel een bende te pakken die drie moorden gepleegd heeft. Dit zal leiden tot een eerste ontmoeting met José Yero (John Ortiz) die opzoek is naar ervaren drug-couriers. Ondertussen laat Crockett zijn oog vallen op Isabella, de Chinees-Cubaanse vrouw van de wapen- en drugshandelaar, Jesús Montoya (Luis Tosar). De ware en valse identiteit van de twee rechercheurs beginnen echter door elkaar te lopen. Dat geldt voor Crockett in zijn verhouding met Isabella (Gong Li) en voor Tubbs in het uitlokken van een aanslag op mensen die hem dierbaar zijn.

    michael mann,thief,film,filmbespreking,review,manhunter,heat,the insider,collateral,miami vice,colin farrell,jamie foxx,john ortiz,luis tosar,gong li,arquitectonica,hd,hddv,high definition,pellicule,viper camera,nihilisme,zen-existentialisme,wong kar-wai,naomi harris,dion beebe,2006michael mann,thief,film,filmbespreking,review,manhunter,heat,the insider,collateral,miami vice,colin farrell,jamie foxx,john ortiz,luis tosar,gong li,arquitectonica,hd,hddv,high definition,pellicule,viper camera,nihilisme,zen-existentialisme,wong kar-wai,naomi harris,dion beebe,2006michael mann,thief,film,filmbespreking,review,manhunter,heat,the insider,collateral,miami vice,colin farrell,jamie foxx,john ortiz,luis tosar,gong li,arquitectonica,hd,hddv,high definition,pellicule,viper camera,nihilisme,zen-existentialisme,wong kar-wai,naomi harris,dion beebe,2006
    © 2006 Universal Pictures

    Er is geen opbouw, geen knipoog naar de datgene wat zo bijzonder is aan Miami, met name de architectuur (Arquitectonica). Er is geen visuele beginschets van één van onze personages, maar we vallen als kijker meteen binnen in een discotheek, waar we onze twee agenten zien rondkijken alsof dit de zoveelste episode is van de show en we ergens inpikken. Het is niet duidelijk wat er precies gaande is. We zien een vrouw die wordt toegetakeld, onze agenten delen een paar rake klappen uit, een undercover agent wordt op een andere locatie neergeschoten, onze agenten komen te weten dat er iets fout loopt en stellen zichzelf kandidaat als undercover-agenten om de zaak uit te pluizen. Dit alles in nog geen 10min tijd. Wow, dat belooft. Wel, helaas speculaas, wat na die eerste 10 minuten schakelt Mann zijn 5de versnelling naar zijn 1e en blijft voor de rest van de film moeite hebben om opnieuw in 2de te schakelen. Ook met de vele speedboten en snelle vliegtuigen, geraakt de film maar niet op kruissnelheid.

    Zoals ik al zei, visueel heeft de film met zijn hypergestileerde vormgeving veel te bieden, hoewel ik zelf nog steeds een aanhanger ben van filmpellicule boven High Definition Digital Video (Viper Camera). Michael Mann en zijn DOP Dion Beebe zijn er anders compleet weg van, sinds Collateral. En de drager heeft het voordeel om 's nachts veel meer details op te pikken dan pellicule. Wat je tezien krijgt in Miami Vice was eigenlijk quasi niet mogelijk op filmpellicule, of je had boulevards moeten vol zetten met 10K lichtbronnen. Het nadeel van de drager is de "grauwe korrel" en de bewegings-onscherpte. Dit op zich kan helpen om de juiste stemming te vinden, zoals dat het geval was in Collateral, maar in Miami Vice ga je er iets teveel op letten (misschien gedeeltelijk te maken met de magere opbouw van de scènes). Toch denk ik dat er een paar pellicule beelden in de film staken, zoals het vliegtuig die in heldere hemel langs de stapelwolken vliegt. Je kan ze er vaak uithalen, wanneer je een beeld te zien krijgt die veel scherper is, meer kleurschakeringen en minder korrel heeft. De meningen over HD lopen uiteen, maar ik schrijf morgen een brief naar de agent van Mann met een smeekbede om zijn volgende prent opnieuw op 35mm te draaien. Dit hebben gezegd, op DVD zie je bitter weinig van die grauwe korrel en bezorgt de lichtgevoelige capaciteit van de HD drager een uniek filmgevoel. De Viper Camera heeft eerder zijn nut bewezen bij het grimmige Collateral, maar voor deze gestileerde thriller was pellicule misschien een betere drager. In ieder geval zullen deze digitale dragers de toekomst zijn van elk filmproject, maar vandaag de dag blijf ik nog zweren bij pellicule.

    michael mann,thief,film,filmbespreking,review,manhunter,heat,the insider,collateral,miami vice,colin farrell,jamie foxx,john ortiz,luis tosar,gong li,arquitectonica,hd,hddv,high definition,pellicule,viper camera,nihilisme,zen-existentialisme,wong kar-wai,naomi harris,dion beebe,2006 michael mann,thief,film,filmbespreking,review,manhunter,heat,the insider,collateral,miami vice,colin farrell,jamie foxx,john ortiz,luis tosar,gong li,arquitectonica,hd,hddv,high definition,pellicule,viper camera,nihilisme,zen-existentialisme,wong kar-wai,naomi harris,dion beebe,2006michael mann,thief,film,filmbespreking,review,manhunter,heat,the insider,collateral,miami vice,colin farrell,jamie foxx,john ortiz,luis tosar,gong li,arquitectonica,hd,hddv,high definition,pellicule,viper camera,nihilisme,zen-existentialisme,wong kar-wai,naomi harris,dion beebe,2006
    © 2006 Universal Pictures

    Miami Vice probeert duidelijk een volwassen publiek aan te spreken met mooie gestileerde beelden en veel seks. De film verdwijnt op momenten in een douche met een naakte Jamie Foxx en later met een naakte Colin Farrell. Voor de Amerikanen zal dit ver gaan, voor Europeanen zal dit als heel gewoon overkomen. Maar wat heb je er uiteindelijk aan als je de personages eigenlijk niet kent. Het meest interessante personage is misschien wel Yero, die er geen moeite mee heeft als zijn vrouw bekent dat ze heeft geslapen met Crockett, maar dan wel de stoppen verliest wanneer hij haar ziet dansen met hem. We zien (:horen) veel geklets, weinig verrassende scènes en pas in de laatste act (na 90 min) komt er schot in de zaak en moeten onze agenten in actie schieten. Maar tegen dan is mijn interesse in de personages al zo onder-"cooled" dat het me eigenlijk nog maar weinig uitmaakt wie een kogel krijgt en wie blijft leven. Dit is de eerste keer dat een Michael Mann film mij zo onverschillig maakt, en de hoge verwachtingen hebben daar in principe weinig mee te maken. Het is een terugkerend zeer: dit scenario was niet klaar om verfilmd te worden. Meer nog, het verhaal had zelfs nooit voldoende geweest voor een Miami Vice aflevering. Michael Mann mag voor mij in zijn volgende film iets meer bezig zijn met zijn scenario, dialogen en personages en iets minder met de wonderwereld van de HD-camera.

    Michael Mann’s stokpaardje is de analyse tussen de boef en de slechterik, de codes die beide hanteren en die hun leven compleet zal beheersen. De sterkte van deze regisseur is zijn grondige kennis van die onderwereld en zijn oog voor realisme. Je vindt er dus ook nergens humor of grappige one-liners. Alles lijkt heel authentiek en je twijfelt nooit aan de echtheid van het gebeuren en de regels van loyauteit en wantrouwen die er heersen. Maar het nihilisme en zen-existentialisme die in zijn andere films steekt, komt hier eigenlijk minder aan bod. Er zijn geen momenten waar de agent met zichzelf in de knoop ligt omwille van de keuzes die hij als undercover-agent heeft gemaakt of de liefde die hij voelt voor iemand. De onmogelijke relatie die Crockett heeft lijkt veel te oppervlakkig, en de relatie tussen Tubbs en Trudy (Naomi Harris) komt veel te weinig aan bod om ooit geladen te zijn. Naar het einde toe gebeurt iets vreselijk met Trudy, maar je bent te weinig vertrouwd met haar dat het je te weinig raakt – dit in tegenstelling tot de complicaties in de relaties van Neil (Robert De Niro) en Vincent Hannah (Al Pacino) in Heat, waar je op het puntje van je stoel zit of de menselijke band die er ontstaat tussen Tom Cruise en Jamie Foxx in Collateral. Had Michael Mann een Wong Kar-Wai film in gedachten, dan had hij deze film niet moeten plannen & promoten als een zomer-blockbuster, en had hij met zijn 130 miljoen dollar en zijn 137 minuten lange film toch iets dieper mogen graven in zijn karakters.

    michael mann,thief,film,filmbespreking,review,manhunter,heat,the insider,collateral,miami vice,colin farrell,jamie foxx,john ortiz,luis tosar,gong li,arquitectonica,hd,hddv,high definition,pellicule,viper camera,nihilisme,zen-existentialisme,wong kar-wai,naomi harris,dion beebe,2006michael mann,thief,film,filmbespreking,review,manhunter,heat,the insider,collateral,miami vice,colin farrell,jamie foxx,john ortiz,luis tosar,gong li,arquitectonica,hd,hddv,high definition,pellicule,viper camera,nihilisme,zen-existentialisme,wong kar-wai,naomi harris,dion beebe,2006michael mann,thief,film,filmbespreking,review,manhunter,heat,the insider,collateral,miami vice,colin farrell,jamie foxx,john ortiz,luis tosar,gong li,arquitectonica,hd,hddv,high definition,pellicule,viper camera,nihilisme,zen-existentialisme,wong kar-wai,naomi harris,dion beebe,2006
    © 2006 Universal Pictures

    De cast was veelbelovend, maar schiet op vele vlakken tekort. Gong Li heeft moeite met haar Engels, Jamie Foxx heeft te weinig screentime om krachtig uit de hoek te komen en Colin Farrell ziet er voor een keertje "mannelijk" uit, maar is gewoon niet goed genoeg in deze film. Ik heb moeite om zijn motivaties te achterhalen en hij blijft voor mij een heel onduidelijk personage vertolken. En met onduidelijk bedoel ik niet complex, maar wel vaag en verwarrend. De relatie die beide agenten hebben is ook heel afstandelijk. Het lijkt wel dat Stubbs en Crockett elkaar nog maar pas kennen en eigenlijk niet veel van elkaar moeten weten. De twee zijn ook niet zoveel in hetzelfde frame te zien, laat staan dat ze ooit wel eens naar elkaar kijken. Het einde van de film eindigt al even abrupt als het begin, alsof dit een slice of life was van twee agenten in Miami. Miami Vice is geen slechte film. Integendeel, op momenten kan je echt genieten van de grimmige en intense atmosfeer en die brutale onderwereld. Maar ik wacht op een andere slice, want deze smaakt nogal flets.

    Ik zou nog kunnen spreken over de slechte pop-muziek nummers, maar ik heb er geen zin in. De film is voor mij een zware teleurstelling en had zoveel meer kunnen zijn, vooral wanneer je de scène bekijkt waarin Jamie Foxx zijn vrouw uit een trailer moet halen. Het beste wat de film te bieden heeft. Ik moet alles nog even doorslikken, hoopvol wachtend op 2007, want deze zomer heeft voor mij nog niet veel bijzonders afgeleverd.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 17 augustus 2006

    ***Related Posts***
    25/04/2007: Miami Vice collector's edition
    16/12/2006: De Beste en Slechtste Films van 2006
    18/09/2006: Miami Vice sequel ?
    14/05/2006: Miami Vice trailer
    13/12/2005: Teaser Miami Vice
    24/11/2005: Problemen in Miami
    26/01/2005: Miami Vice casting

     

    *** Miami Vice trailer ***