diane lane

  • Justice League (2017) ** recensie

    Pin it!

    Ik ga altijd wat mijn wenkbrauwen fronsen wanneer we een review-embargo opgelegd krijgen tot enkele dagen voor de bioscooprelease. Dit was het geval voor deze Justice League (2017), de 300 miljoen dollar film van Zack Snyder. En na het zien was me meteen duidelijk waarom die embargo er is gekomen. Niet zozeer omwille van de spoilers - het verhaal is daarvoor te mager - het resultaat is echter één gigantische puinhoop.

    justice_league_2017_poster08.jpg

    In verdediging van Snyder, de man heeft de productie verlaten na de zelfmoord van zijn dochter en werd vervangen door Joss Whedon, ook al zou al heel wat gedraaid zijn geweest en heeft Joss op de voet de aanwijzingen van Zack gevolg. Er zitten geweldige scènes in – en dan vooral de scènes met Wonder Woman (Gal Gadot), alsook het opstootje tussen Superman (Henry Cavill) tegenover Batman (Ben Affleck), Aquaman (Jason Momoa), Wonder Woman, The Flash (Ezra Miller) en Cyborg (Ray Fisher). Voor de rest weet je niet precies wat de bedoeling moet zijn en kan het contrast van deze DC ensemble film met Marvel nauwelijks groter zijn.

    Korte inhoud: Geholpen door zijn hernieuwde geloof in de mensheid en geïnspireerd door de onzelfzuchtige Superman, werft Bruce Wayne (Ben Affleck) zijn nieuwe kompaan Diana Prince (Gal Gadot) om een nog grotere vijand onder ogen te komen. Batman en Wonder Woman werken snel samen om meer rekruten te krijgen voor deze strijd. Maar ondanks deze helden - Batman, Wonder Woman, Aquaman, Cyborg en The Flash- is het misschien al te laat om de aarde te redden van een grootse aanval.

    Laat ik een poging ondernemen om toch iets positiefs te zeggen van deze prent. Wel, Wonder Woman is niet alleen een streling voor het oog, haar personage speelt gewoon al de rest van de kaart. Zelfs kleine scènes waarin Aquaman per ongeluk op haar zweep zit en dan plots het diepste van zijn ziel onthult zijn, zijn scènes waar je spontaan van moet glimlachen en het doet ons de onzin van die andere scènes een beetje vergeten. De film begint met een kleine introductie van alle helden, maar echt memorabele momenten zijn het niet echt. In plaats van meteen met de villain te beginnen krijgen we vervelende en spuuglelijke scènes tussen Lois Lane (Amy Adams) en Martha Kent (Diane Lane) in een klein bureautje van 4 op 4.

    De villain waar alles om draait is Steppenwolf (Ciarán Hinds) die bij momenten oppermachtig lijkt, maar dan eigenlijk geen kans maakt tegen Superman. Superman is superkrachtig en je vraagt je soms af waarom de rest van de Justice League eigenlijk gewoon niet vraagt aan Superman om de klus te klaren. Superman is niet alleen supersterk, maar ook nog eens superslim en supersnel. In vergelijking heb je ook zo een supersterk karakter bij de Avengers, met name The Hulk, ook al heeft dit karakter zijn beperkingen. Zelfs Wonder Woman staat haar mannetje binnen de groep, maar je merkt dat zij net iets teveel wordt ingezet als eye Candy in plaats van een figuur die weegt op het verhaal. De film schrikt er dan ook niet voor terug om haar figuur met haar lange benen, mooie boezem en strak kontje in beeld te brengen, zelfs in close-up. Ja, de Zack Snyder stempel is bij deze gezet. Ook voor de vrouwen is er voldoende lichamelijk naakt met Jason Momoa en Henry Cavill die nodeloos hun biceps moeten laten zien.

    Het verhaal kwam van Chris Terrio, de scenarist van Batman v Superman: Dawn of Justice, en dat verklaar uiteindelijk heel veel. De villain probeert 3 Hellraiser-achtige blokjes te bemachtigen die verdeeld liggen bij de Amazones, verborgen in de stad Atlantis en begraven door de mensen. Wanneer hij deze drie legoblokjes bij elkaar kan brengen dat kan hij stoute dingen doen met de aarde. Ik heb geen idee wie dergelijke onzin eigenlijk bedenkt, maar daar heeft DC en Warner Bros dus 300 miljoen voor betaald. Of deze prent 600 miljoen dollar zal kunnen ophalen om nog maar break-even te zijn valt nog te bezien.

    justice_league_2017_poster03.jpgjustice_league_2017_poster04.jpgjustice_league_2017_poster05.jpgjustice_league_2017_poster06.jpgjustice_league_2017_poster07.jpg

    De toon van de film gaat van drama – we krijgen een scène te zien waarin een vrouw met hoofddoek die een winkel heeft, wordt aangevallen door een skinhead, het cliché kon nauwelijks groter - naar flauwe grappen van ondermeer Ezra Miller. Ik denk dat Ezra misschien 2 goede grappen had, van de 15 pogingen. Er is ook een moment van verwarring wanneer we J.K. Simmons zien opduiken als Commissioner Gordon, een rol die hem toch niet meteen ligt. Wat betreft Aquaman, wel, haal hem uit de film en je zal niets gemist hebben. Cyborg daarentegen was op zich wel interessant. Die kerel kan wel goed acteren ook al is de helft van zijn gezicht gerobotiseerd.

    Ik moet wel toegeven, ik heb me niet verveeld en heb ik voornamelijk zitten lachen met de film (behalve bij momenten waarin het de bedoeling was om te lachen). Superman heeft iets meer screentijd en ik had wel zin om meer van hem te zien. De Justice League wereld lijkt wel anders te zijn dan de Marvel films, wat op zich beloftevol is voor de toekomst. Het grootste probleem met de film is dat alles tot in het belachelijke wordt getrokken. Aquaman begint sterk maar eindigt als een soort Ghost Rider from hell die zijn 5 tand naar de vijanden werpt en deze dan telkenmale uit hun lichaam moet trekken. Het deed me wat denken aan dat waardeloze karakter Hawkeye in The Avengers. Maar het verschil tussen die twee is dat het Marvel personage geen pijlen uit lichamen moet trekken. Het verhaal is wel zo simpel dat je nauwelijks plotgaten kan vinden, … er is zo goed als geen plot.

    Toch zal DC eens grondig moeten nadenken hoe ze hun actie-scenes in beeld moeten zetten, met betrekking tot de specifieke krachten van de superhelden. Justice Leagie kan je moeilijk beter noemen dan Batman vs Superman of nog Suicide Squad (2016), maar deze karakters lijken me niet geschikt om samen te werken – of toch niet op deze manier. Justice League is vandaag op 15 november 2017 in de bioscoop.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 15 november 2017

     

    *** Justice League trailer ***

  • Inside Out (2015) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Deze animatiefilm staat in onze Top 10 Beste Films van 2015. Het zal jullie dan ook niet verbazen dat we deze Inside Out (2015) veel beter vonden dan die andere Pixar/Disney film The Good Dinosaur (2015). Het leek tevens een pak meer op een Pixar film, en mikte ook wel op een iets ouder publiek.

    inside_out_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Opgroeien gaat niet zonder vallen en opstaan, en dat geldt ook voor Riley (Kaitlyn Dias). Wanneer haar vader (Kyle MacLachlan) een nieuwe baan krijgt in San Francisco, moet ze haar leventje in het Midden-Westen van Amerika achter zich laten. Riley laat zich, net als iedereen, leiden door haar emoties: Joy (Amy Poehler), Fear (Bill Hader), Anger (Lewis Black), Disgust (Mindy Kaling) en Sadness (Phyllis Smith). De emoties wonen in het Hoofdkwartier, de commandoruimte in Riley’s hoofd, waar ze haar van advies voorzien bij de dagelijkse dingen. Riley en haar emoties hebben moeite om zich aan te passen aan het nieuwe leven in San Francisco, wat leidt tot opschudding in het Hoofdkwartier. Hoewel Joy, Riley's belangrijkste emotie, haar best doet om alles positief te houden, ruziën de emoties over hoe ze het beste kunnen omgaan met een nieuwe stad, een nieuw huis en een nieuwe school.

    Naast de al reeds vermelde acteurs hebben we ook nog de stem van de moeder vertolkt door Diane Lane en de stem van Joy's metgezel Bing Bong ingesproken door de overheerlijke Richard Kind. De regie van de film is in handen Pete Docter en Ronnie Del Carmen. En die twee houden de film fris en bijzonder origineel. In een film waar gedachten en emoties gematerialiseerd worden door glazen bollen - opgestapeld in een gigantisch bibliotheek-complex - is het leuke om van die kleine scènes te hebben waarin twee leden van het onderhoudspersoneel met een stofzuiger de oude herinneringen opzuigen. Of een herinnering van een oude commercial met een catchy tune die door een trechter naar boven wordt gestuurd en om dat het meisje te zien die zonder aanleiding de commercial begint te neuriën. Het zijn al die kleine scènes die deze animatie zo voortreffelijk maken. Hoe werkt ons brein? Hoe steken onze emoties in mekaar? Wel, deze Inside Out probeert hier een antwoord op te vinden.

    Op het einde van de film krijg je heel wat andere controlekamers te zien, zoals deze van een buschauffeur of van een kat. Het zijn knettergekke scènes die ons doen nadenken hoe ons controlekamertje er wel zou uitzien. De vorige film van Pete Docter, Up (2009), stond ook al in onze Top 10 Beste Film van 2009. Toch vond ik deze prent net iets grappiger en volmaakter dan Up. De film steekt bijzonder intelligent in mekaar met karakters die heel nauwkeurig zijn uitgewerkt. Sadness is bijvoorbeeld geen 'slecht' karakter. Het is bijna onbewust dat ze voor problemen zorgt, en dat is een beetje tegen haar wil in. Het knappe is als we ouder worden en het leven meer complicaties brengt, onze herinneringen ook gaan veranderen en emotioneel ingewikkelder worden. Het concept is niet alleen simpel maar tezelfdertijd diepgaand en inventief.

    inside_out_2015_pic01.jpginside_out_2015_pic02.jpginside_out_2015_pic03.jpg
    inside_out_2015_pic04.jpginside_out_2015_pic05.jpginside_out_2015_pic06.jpg

    Veel emotie in de film komt ook van een bizar figuurtje genaamd Bong Bong, een vergeten toy die verloren ronddwaalt in de herinneringen van Ripley. Hij is haar vergeten ingebeelde vriend, die een beetje doet denken aan het vergeten speelgoed in Toy Story. Veel van de intenties zijn interessant en introspectief, ook al vind ik die liefde voor nostalgie - en voor het oude speelgoed - bij momenten wat afgezaagd. Het leven zit al vol met verdriet en drama, als we ons nu ook nog eens moeten bekommeren over oud speelgoed, dan zal het voor veel van ons niet goed komen.

    Ik heb ook een beetje het gevoel dat deze film vooral bestemd is voor jonge ouders. De karakters in het hoofd van Ripley zijn zelfs een beetje haar surrogaat ouders. Ik vraag me in ieder geval af hoe deze film onthaald werd bij de kinderen zelf. De film krijgt veel goede kritieken, maar de meeste van deze kritieken zijn dan ook geschreven door 30'ers mét kinderen. De boodschap is tevens glashelder: het is goed om ook emotioneel te kunnen zijn en zelfs verdrietig. Al deze emoties zorgen ervoor dat we kunnen opgroeien tot een volwassen mens.

    Inside Out is ondertussen uit op Blu-ray (3D) en DVD met audio-commentaar van de filmmakers, maar ook heel wat leuke extraatjes en een kortfilm genaamd Lava. Binnenkort zijn er Oscar-nominaties, maar de kans is groot dat deze film de Oscar zal winnen voor beste animatiefilm, tenminste als deze niet gekaapt zal worden door net iets meer diverse animatiefilms zoals Song of the Sea (2014).

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 27 december 2015

     

    *** Inside Out trailer ***

  • Man of Steel (2013) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het klinkt wat vreemd in de oren, maar deze Man of Steel (2013) is de meest "realistische" prent van regisseur Zack Snyder (Watchmen, 300, Sucker Punch), spijtig genoeg overtuigt hij maar voor de helft. Het was stukken beter dan de vorige Superman Returns (2006) reboot, maar net zoals de meeste (om niet te zeggen alle) origin story reboots, is het een 'ok' film en is er heel wat ruimte voor verbetering. Maar gezien het aanwezige talent voor en achter de camera kan ik een zekere teleurstelling toch niet wegsteken. Het is precies 75 jaar geleden sinds de eerste Superman "Action Comics #1" (1938), dus is deze prent sowieso een beetje van een mijlpaal in de geschiedenis van één van de sterkste super hero's uit de comic wereld. Op 23 oktober komt de film uit op DVD, VOD, Blu-ray en Blu-ray 3D.

    man of steel,zack snyder,russell crowe,ayelet zurer,kevin costner,diane lane,henry cavill,michael shannon,antje traue,alex mcdowell,christopher nolan,amir mokri,hans zimmer,james acheson,dc comics

    Korte inhoud: De op de planeet Krypton geboren Kal-El wordt op jonge leeftijd door zijn biologische ouders Jor-El (Russell Crowe) en Lara Lor-Van (Ayelet Zurer) naar de aarde gestuurd. Op de aarde wordt Kal-El geadopteerd door Jonathan (Kevin Costner ) en Martha Kent (Diane Lane) en neemt daarbij een nieuwe naam aan, Clark Kent (Henry Cavill). Naarmate Clark ouder wordt, komt hij tot de ontdekking dat hij superkrachten heeft. Wanneer de aarde vervolgens bedreigd wordt door een buitenaards ras, wat later Generaal Zod (Michael Shannon) en zijn trouwe gezant Faora-Ul (Antje Traue) blijkt te zijn, besluit Clark om zijn superkrachten te gebruiken om de aarde en zijn bevolking te beschermen.

    Iedereen kent Superman, de films en de comics. Bijgevolg zal iedereen wel een idee hebben van wat de film moet te bieden hebben. En zeker met de bombastische en peperdure marketing campagne waren de verwachtingen torenhoog. En deze combinatie zal zorgen voor heel wat tegenstrijdige opinies; de ene zal de film verwerpen als een cgi-fest zonder emotie, de andere zal een start zien van een nieuwe, meer relevante en hedendaagse superman. Ik voel me zelf meer verwant met de tweede opinie, en ben hoopvol. Maar de verleiding om de film te gaan vergelijken met de Richard Donner-film zal groot zijn, en net zoals met The Amazing Spider-Man (2012) is het wijselijk om deze nieuwe reboot te beoordelen op zijn eigen verdiensten. Dit neemt echter niet weg dat ik ook wel wat teleurgesteld was en mijn grootste ergernis is dat deze prent er maar niet in slaagt om mij te ontroeren of om mij nog maar aan het lachen te brengen, iets wat de Spider-Man film op een zeker niveau wel deed. Het maakt mij niet uit dat Man of Steel de zero-comedy weg heeft ingeslagen, maar zorg dan voor ontroering, passie, angst, ... zoals bij The Dark Knight films. Ik heb een beetje hetzelfde gevoel als bij Star Trek Into Darkness (2013). Het ziet er allemaal heel mooi uit en je kan nauwelijks om adem happen, maar inhoudelijk heeft de film uiteindelijk vrij weinig nieuws te bieden – en zeker op vlak van verhaal. En dit voor een film die maar liefst 2 uur en 23 minuten duurt! Als kijker ben je niet betrokken bij het gebeuren en blijf je stuiten tegen het aanwezige cgi-geweld, die om de zoveel minuten de bovenhand neemt.

    Maar laat ik misschien beginnen met wat ik goed vond. Over de casting valt niets op aan te merken. Geen enkel personage valt uit de toon. Meer nog, de hunker naar meer karakterontwikkeling dringt zich meteen op. We willen weten wie ze zijn, wat hen drijft. Niemand kende de hoofdacteur Henry Cavill. Hij had de nieuwe James Bond moeten worden in Casino Royale, maar het werd uiteindelijk Daniel Craig. En toch, al van bij de eerste minuut staat hij er en willen we hem volgen. Dit is deels te danken door zijn imposante figuur (met dank aan Gym Jones), maar ook door het feit dat hij een heel menselijke Superman wil neerzetten. Ik denk dat niemand zelfs stil zal staan bij het feit dat deze Britse acteur de eerste niet-Amerikaan is die Superman speelt. Zijn personage is de zoon van twee vaders, en deze dualiteit zien we ook in zijn handelingen en acteerwerk. Een grote held kan er maar zijn bij de gratie van een grote slechterik, en deze wordt vertolkt door een boze Michael Shannon en zijn dodelijke metgezellin, de Duitse Antje Traue. Shannon schreeuwt en brult en zondigt zich soms aan over-acting, maar zijn personage klopt volledig en de energie die hij uitstraalt versterkt de dynamiek tussen hem en Superman. Ook Lois Lane, gespeeld door Amy Adams, maakt er desondanks haar weinige screentime toch het beste van. Maar Amy kan toch met moeite haar stempel zetten op haar vertolking.

     Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture
     Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture

    Een pluim moet gaan naar het kostuum-ontwerp van James Acheson en de production design van Alex McDowell (Fight Club, Watchmen, Minority Report). OK, met een productiebudget van 225 miljoen dollar (met dank aan de product placement van Nikon) heb je nog maar weinig excuses over om iets niet voldoende indrukwekkend te maken. En het resultaat mag er zijn. Ook al moet ik er meteen bij vertellen dat heel wat costuums in CGI waren (zoals de ijzeren pakken van Zod en Jor-El), en het resultaat is veel indrukwekkender dan de CGI-pakken in Green Lantern (2011). Het design van de planeet Krypton is gewoon origineler dan al datgene wat werd gecreëerd in Prometheus (2012). Toegegeven, bij momenten ziet het er meer uit als een science-fiction film dan een comic-adaptatie, maar dit ligt dan weer volledig in de lijn van de initiële bedoeling van Zack en Nolan om deze Superman zo realistisch mogelijk te benaderen. En uiteindelijk, de aardbewoners aanschouwen hem als een alien en niet noodzakelijk als een held. Iets heel logisch binnen een meer realistische context.

    En dit is dan ook datgene wat ik zo goed vond aan de film. Zack slaagt erin om Superman relevant te maken voor een hedendaags publiek, zonder overbodige frivoliteiten of camp. Superman is ook geen God, maar een mens met supernatuurlijke krachten. En voor het merendeel van het verhaal zie je hem ook als mens, gezien hij zijn krachten wil onderdrukken. Een karakter met wie we ons verwant kunnen voelen. Clark Kent is niet bezig met de exploratie van zijn krachten dan wel op zoek naar iets menselijks: 'aanvaarding'. In tegenstelling tot de andere Superman films is Clark al Superman sinds zijn teenage-jaren, en niet vanaf het moment hij zijn Superman-pak aantrekt. Zack vermijdt ook pitfalls zoals: als je een realistische superman wil brengen, waar zal hij zijn cape wegsteken? Wel, in deze reboot krijgen we geen shot van Superman die zijn shirt opentrekt om zijn pak te openbaren. Ook interessant is dat zijn vliegkunst begint bij een springbeweging, net zoals in de comics. Ook het feit dat een dergelijk superwezen zich mentaal zal moeten aanpassing aan onze planeet speelt een belangrijke rol. De jonge Clark heeft problemen met alle geluidjes en signalen die hij opvangt. Hij moet zich dus gaan concentreren om geen zenuwinzinking te krijgen. En zo maak je een Superman waar wij als toeschouwer verwant mee kunnen worden. De kunst met dit personage was altijd om hem niet oppermachtig te maken. Geef hem dus zwaktes.

     Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture
     Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture

    Het zou geen Superman film zijn zonder mind-blowing actie-scènes. En ja, de cgi ziet er geweldig uit. Alle animaties zijn verbluffend, met name ook de cape van Superman. In een realistische superman moet een snel vliegend object onderhevig zijn aan onze fysica-wetten, en dat zien we ook in deze film. Er zit een geweldig shot in van Superman die de geluidsmuur doorbreek, iets wat evident lijkt, maar nooit eerder echt geëxploiteerd. Zack heeft ook de beslissing genomen om de film op te nemen in 2D in plaats van 3D. De 3D werd achteraf in post-productie uitgewerkt. Ik heb de film gezien in 3D en om eerlijk te zijn had ik bij momenten echt zin om dat brilletje achterover te smijten. In tegenstelling tot misschien de begin-scènes heeft de 3D geen toegevoegde waarde, ... mocht de techniek op zich al een toegevoegde waarde bezitten.

    Een hiermee kom ik meteen aan datgene wat ik minder goed vond, te beginnen met die vreselijke shaky camera. Bij bepaalde momenten (bvb. de intieme scène tussen Clark en zijn tweede vader Jonathan Kent) begon ik meer te letten op het onnatuurlijke geschud van de camera, in plaats van het gesprek tussen vader en zoon. Ik begrijp dat Zack met die bewegende camera ons dichter wil brengen bij de chaotische gevoelens van Clark Kent, maar trop is teveel. In een andere scène zien we Kent in gesprek met een priester, opgenomen vanuit een drietal camera-standpunten. En elk van deze shots heeft een eigen schudbeweging, de ene al wat heviger dan de andere. Ik hoef jullie niet te vertellen dat ik ook hier even uit het verhaal werd geschud. Ik heb de 3D Blu-ray in de bus ontvangen en moet toegeven dat op een kleiner scherm de 3D er al iets beter gaat uitzien, maar de beste film blijft in 2D. Achteraf naar 3D geconverteerde films hebben één groot nadeel; het shaky camera gevoel wordt nog meer in de verf gezet en zal de leesbaarheid van het beeld moeilijker maken.

    Christopher Nolan, tevens co-scenarist en producer van deze film, slaagt erin om met zijn Dark Knight trilogie zo goed als alle hoofdpersonages uit te werken en voldoende screentime te geven voor de ontplooiing van hun karakter. In Man of Steel kiest Zack Snyder er voor om halverwege de Michael Bay toer op te gaan in de ideologie van 'less in more', en het verhaal en zijn karakters worden ondergeschikt aan het visuele geweld. De schaarse dialoogscènes schreeuwen naar meer, maar we vliegen van de ene actie-sequentie in de andere met personages die we nauwelijks kennen. Op een geven moment hebben we een scène met de redacteur van de Daily Planet, Perry White (Laurence Fishburne), die een collega wil redden vanonder het puin. De scène duurt een eeuwigheid, en … 'we don’t care' (!) want we kennen deze personages niet. We hebben geen band met hen. Met al het aanwezige acteertalent is zoiets gewoon schandalig. Op een gegeven moment ga je beginnen letten op de stuntelende logica van de zuurstof-maskers, en dat is nooit een goed teken. Op bepaalde momenten steelt Kevin Costner zelfs de show, en dat kan toch de bedoeling niet zijn.

    Zack laat in de laatste 40 minuten act elk gebouw twee keer ontploffen of omver vallen! Superman clasht met Zod, een battle waar maar geen einde aan komt. Waar is die superman gebleven uit de eerste en tweede act?! Hoeveel keer kan superman die kerel doorheen 30 gebouwen vliegen? Na 20 minuten begon ik me zelfs te vervelen en ging mijn interesse meer naar de shading en animatie van bepaalde verbluffende visuele effecten, dan naar de actie op zich. Dat is de reden waarom ik niet warm loop van Michael Bay blockbusters. Van Zack Snyder verwacht ik meer, zeker na een film als Watchmen (2009). Zou het kunnen dat het duistere (meer volwassen) kantje van Christopher Nolan komt, en de I-am-gonna-kick-your-ass-cgi-fest van Zack Snyder? Dit is uiteraard een beetje kort door de bocht. Ik herinner me een gelijkaardig einde in The Dark Knight Rises (2012). Het enige verschil was dat ik wel meer betrokken was bij het gebeuren in Batman, dan bij deze Superman.

     Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture
     Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture Man of Steel review animated picture

    De film is humorloos en eigenlijk voor een groot stuk ook emotieloos. De romance tussen Lois en Superman komt enkel maar letterlijk van de grond, maar er zijn nooit echt vonken. Ik vroeg me dan af waarom ze effectief een kusscène hadden geïntroduceerd, als het toch de bedoeling was deze af te snijden. Een scène waarin een FBI agente even stiekem zegt dat Superman eigenlijk wel een hete bink is, moet de enige scène zijn waarin ik even moest glimlachen. Maar ook op vlak van emoties zit alles zowat in de frigo. Regisseurs gebruiken dan vaak een publiek om vreugde af angst te gaan vertalen. Iets wat tevens zo goed werkte in de oorspronkelijke Superman films. Superman redde Lois Lane van een helicopter crash onder het gejuich van het publiek. Hier ontbreekt het publiek. Enfin, we vermoeden dat ze ergens onder het puin liggen, want met de aangerichte schade hebben we al snel de indruk dat waarschijnlijk meer dan 100'000 mensen onder de brokstukken liggen. Maar dat laat Superman klaarblijkelijk koud. De emoties lopen wel hoop op wanneer Zod met zijn laserbeam-ogen 3 toeristen wil vermoorden. Dit had scenarist David S. Goyer toch beter kunnen aanpakken. Wanneer onze held op de knieën valt en zijn woede uitschreeuwt en wij als kijker NUL-emotie voelen, dan is er iets fout met de structuur en opbouw van het script en zijn personages. De fout die Goyer maakt is dat zijn dialogen teveel expositie bevatten in plaats van in te spelen op hun verlangens en motivaties. Dit is geen G.I. Joe film. Het is zelfs geen Star Trek prent. Dit is een Superman film, en wij als publiek verwachten hier meer van.

    Maar al bij al heb ik me niet verveeld. Batman is serieus, Iron Man is komisch en Superman mag van mijn part kick-ass zijn. Toch kijk ik nu al uit naar de sequel, die hopelijk zal leren uit de fouten van de eerste film, zoals dat gaat. DC Comics is Marvel niet, maar samen met Batman hebben ze hier toch twee indrukwekkende karakters. Het is een groots opgezet schouwspel met denderde muziek van Hans Zimmer met contrastrijke, gedesatureerde fotografie van Amir Mokri. Het is in ieder geval een Superman die ik nog wil zien en beter wil leren kennen. Niet zo een indrukwekkend begin als Batman Begins (2005), maar zeker een vernieuwing die de moeite waard was. Man of Steel zijn twee films in één: de eerste film gaat over een destructieve alien-invasie, de andere gaat over een jonge man die zijn plaats wil vinden in de maatschappij. Het tweede verhaal was de betere film. Benieuwd of ze hieruit ook een meesterwerk kunnen uit distilleren, of dat het uiteindelijk zal blijven bij een niet onaardige stijl-oefening. De toekomst zal het uitwijzen.

    man of steel,zack snyder,russell crowe,ayelet zurer,kevin costner,diane lane,henry cavill,michael shannon,antje traue,alex mcdowell,christopher nolan,amir mokri,hans zimmer,james acheson,dc comics

    Op de Blu-ray vinden we geen audio-commentaar van de regisseur maar heel wat behind the scene materiaal en interessante filmpjes die heel wat onthullen van de wijze waarom bepaalde scènes in beeld werden gezet. En dit is wel leuk om te zien als je weet dat Director of Photography Amir Mokri eigenlijk zelden interviews geeft en tevens ook geen exclusief behind-the-scenes interview wou afleggen voor American Cinematographer magazine. Maar zelfs zonder extraatjes blijft de Blu-ray een must-have, al was het maar voor die verbluffende visuele effecten die je kan terugspoelen naar hartenlust. (quotering: 3 op 5)

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 13 oktober 2013

    ***Related Posts***
    02/03/2013: Eerste Man of Steel review spreekt van beste film van het jaar
    12/12/2012: Nieuwe Man of Steel trailer
    01/12/2012: Een in de boeien geslagen Man of Steel poster
    15/07/2012: Eerste Man of Steel poster
    28/03/2011: Amy Adams wordt Lois Lane in Man of Steel
    04/03/2011: Kevin Costner en Diane Lane in Superman reboot
    31/01/2011: Henry Cavill gecast als nieuwe superman
    08/10/2010: Zack Snyder gaat Superman-reboot regisseren

     

    Dé beste Man of Steel trailer ***

  • Nieuwe epische Man of Steel trailer

    Pin it!

    Na het zien van de nieuwe trailer van Man of Steel (2013) van Zack Snyder op muziek van Hans Zimmer was ik toch even stil. Ik stel voor dat producent Christopher Nolan de eerst vijf jaar consulent wordt bij de opkomende comic-adaptaties, want het resultaat is gewoon verbluffend. Zo’n Superman zoals deze in de trailer voorkomt heeft zich niemand kunnen voorstellen, of toch niet de mensen die niet vertrouwd zijn met de nieuwe donkere realistische trend bij comics die werd geaccentueerd met Batman Begins. Toch blij dat David S. Goyer (Batman Begins, The Dark Knight (Rises)) het scenario heeft geschreven.

    man of steel,zack snyder,Christopher Nolan,Kevin Costner,Diane Lane,Amy Adams,Russell Crowe,Henry Cavill,Michael Shannon,Antje Traue,hans zimmer,watchmen,sucker punch,Terrence Malick

    Korte inhoud: Clark Kent (Henry Cavill) is een jonge twintiger, journalist van beroep, die geadopteerd werd door Jonathan (Kevin Costner) en Martha Kent (Diane Lane), nadat hij werd getransporteerd van zijn uitdovende planeet Krypton naar de Aarde. Hij is opgevoed met de waarden van zijn nieuwe ouders, maar voelde dat hij toch anders was door zijn unieke krachten. Hij zoekt om zich in te passen in de maatschappij en contact te maken met zijn collega Lois Lane (Amy Adams), wat geen eenvoudige zaak is. Wanneer de wereld wordt aangevallen voelt hij de drang om op te treden en de mensen te helpen. Daarvoor probeert hij contact te zoeken met zijn echte ouder Jor-El (Russell Crowe).

    In de trailer zien we buiten één shot bitter weinig over de villains, maar duidelijk is wel dat we te maken hebben met 3 villains, zoals die ook in de comics voorkomen en in de oorspronkelijke Superman films. In Superman (1978) werden General Zod, Ursa en Non, in het begin van de film veroordeeld tot opsluiting in een soort spiegel. In Superman II (1980) kwam deze Spiegel uiteindelijk aan het springen nadat een met explosieven beladen Eiffeltoren-lift in de ruimte werd gekatapulteerd door Superman. In Man of Steel zal deze verhaallijn niet meer van toepassing zijn, maar de villains komen wel terug. General Zod wordt gespeeld door Michael Shannon, zijn vrouwelijke handlanger heet Faora en wordt vertolkt door Antje Traue en de derde figuur zou waarschijnlijk gespeeld worden door een CGI-karakter, speculaties wijzen naar de figuur van Doomsday (pic).

    Ik weet één ding met zekerheid. Na het ziet van deze beelden zal mijn flauw excuus voor een kont zich in één van de bioscoopzetels nestelen tijdens de eerstkomende persvisie of avant-première. Er zit wel een Terrence Malick vibe in de film, maar anderzijds is het comic-destructie in het tweede gedeelte van de trailer. Je hebt zowel karakter-opbouw en een love-interest, naast interessante plotlijnen zoals Superman die in de boeien wordt geslagen. Het ziet er allemaal heel fascinerend uit, maar ik had niets minder verwacht van Zack Snyder. Nu maar hopen dat de film ook de moeite zal zijn, want de trailer van Sucker Punch (2011) zag er ook wel veelbelovend uit, maar de film op zich was vrij onbenullig. Maar laten we niet vergeten dat Zack Snyder ook de man is achter het voortreffelijke Watchmen (2009). Voor mij kan het niet snel genoeg 19 juni 2013 zijn.

    *** Man of Steel feature trailer ***

    ***Related Posts***
    01/12/2012: Een in de boeien geslagen Man of Steel poster
    15/07/2012: Eerste Man of Steel poster
    28/03/2011: Amy Adams wordt Lois Lane in Man of Steel
    04/03/2011: Kevin Costner en Diane Lane in Superman reboot
    31/01/2011: Henry Cavill gecast als nieuwe superman
    08/10/2010: Zack Snyder gaat Superman-reboot regisseren

  • Amy Adams gecast als Lois Lane in Superman: Man of Steel

    Pin it!

    Zack Snyder heeft zijn Lois Lane gevonden voor zijn opkomende Superman: Man of Steel (2012), en het wordt niet Natalie Portman, maar wel de 36-jarige Amy Adams.

    Toen Kate Bosworth werd gecast was er heel veel kritiek omwille van haar te jonge leeftijd. Verwacht wordt dat er nu velen zullen klagen dat de actrice geen 20 meer is. Maar ik deel hun mening niet. Amy Adams is niet alleen een talentvolle actrice met al heel wat sterke vertolkingen op haar palmares, maar past volledig in het plaatje van de superman-reboot die Zack Snyder voor ogen heeft. Een paar weken geleden werd al bekend dat Kevin Costner en Diane Lane gecast zouden worden als de pleegouders van superman, gespeeld door Henry Cavill. Het was de L.A. Times die met het nieuws kwam:

    "The 36-year-old actress literally got the news a few hours ago from director Zack Snyder who phoned her from Paris. Snyder tells the paper “There was a big, giant search for Lois. For us it was a big thing and obviously a really important role. We did a lot of auditioning but we had this meeting with Amy Adams and after that I just felt she was perfect for it."

    Snyder declined to talk about the extent of the Lois role in the story other than claiming it's "a linchpin" to the project with his take on Lois set to have "contemporary appeal and spirit". It goes back to what I’ve said about Superman and making him really understandable for today. What’s important to us is making him relevant and real and making him empathetic to today's audience so that we understand the decisions he makes. That applies to Lois as well. She has to be in the same universe as him [in tone and substance]"

    Het personage van Lois Lane mag tevens niet vertolkt worden door iemand die veel te jong is. Gezien haar achtergrond is ze een succesvolle journaliste met al heel wat ervaring, en op het punt een Pulitzer te winnen. Het is een personage van vlees en bloed en niet gewoon maar een vriendinnetje van superman. Er was zelfs een tijd geleden sprake van een volwaardige Lois Lane spin-off, maar die is er dan uiteindelijk niet gekomen.

    Mijn enige kritiek zou misschien kunnen zijn dat de casting niet geheel naar de geest van de comic is, en dat de actrice geen echte brunette is, maar eerder het figuur heeft om een Lana Lang te vertolken. Je zou denken dat er geen talentvolle brunettes rondlopen. Maar goed, een haarkleuring kan soms wonderen doen.

    ***Related Posts***
    12/12/2012: Nieuwe epische Man of Steel trailer
    01/12/2012: Een in de boeien geslagen Man of Steel poster
    15/07/2012: Eerste Man of Steel poster
    04/03/2011: Kevin Costner en Diane Lane in Superman reboot
    31/01/2011: Henry Cavill gecast als nieuwe superman
    08/10/2010: Zack Snyder gaat Superman-reboot regisseren

  • Kevin Costner en Diane Lane in Superman reboot

    Pin it!

    Het is duidelijk dat alles bij Superman: Man of Steel (2012) supersnel vooruit gaat. Na de casting van Henry Cavill en de aanstelling van Zack Snyder als regisseur, zijn ondertussen ook de moeder en vader van Clark Kent bekend, en het zijn geen niemendalletjes.

    Warner Bros heeft laten weten dat de rol van adoptievader Jonathan Kent gaat naar Kevin Costner en de rol van adoptiemoeder Martha Kent is voor Diane Lane. Twee sterke acteurs die zeker wel de jonge superman de nodige vorming zullen geven. In vergelijking met het origineel waren de acteurs wel een pak ouder. De Britse acteur Henry Cavill is tevens ook al 27.

    De vraag aan ieders lippen is natuurlijk waarover de superman reboot zal gaan. Krijgen we voor de zoveelste keer weer die ontstaansgeschiedenis te zien, of worden we meteen in de actie onderdompeld. Ik heb er zelf niets op tegen, als het tenminste geen 45 minuten van de film zal opslorpen. Iedereen kent de ontstaansgeschiedenis van Superman wel, dus kan je er wel iets sneller doorheen. Laat hem maar strijden tegen Zod, Darkseid, Metallo, Doomsday of Braniac! En laat tevens Lex Luthor maar eventjes rusten. Dit verhaal kennen we ondertussen ook al. Het maakt me zelfs niet uit of Lois Lane al dan niet van de partij is.

    ***Related Posts***
    12/12/2012: Nieuwe epische Man of Steel trailer
    01/12/2012: Een in de boeien geslagen Man of Steel poster
    15/07/2012: Eerste Man of Steel poster
    28/03/2011: Amy Adams wordt Lois Lane in Man of Steel
    31/01/2011: Henry Cavill gecast als nieuwe superman
    08/10/2010: Zack Snyder gaat Superman-reboot regisseren