De FilmBlog

Ik liep in het begin niet echt warm van deze animatiefilm van Universal, maar na het zien ervan in de bioscoop was ik er wel door gecharmeerd. Despicable Me (2010) van Pierre Coffin en Chris Renaud heeft trouwens mijn Top 10 Beste Films van 2010 lijstje gehaald.

Korte inhoud: Gru (Steve Carell) is een duivels meesterbrein dat geniet van alles wat slecht is en van plan is om de maan te stelen. Hij verslaat iedereen die hem in de weg zit met zijn wapenverzameling van krimp- en vriesstralen en zijn gevechtsklare land- en luchtvoertuigen. Maar dan ontmoet hij op een dag drie kleine eigenwijze weesmeisjes die naar hem kijken en iets in hem zien wat nog nooit iemand heeft gezien: een mogelijke papa. ’s Werelds grootste schurk heeft zojuist zijn grootste uitdaging gevonden: drie kleine meisjes die Margo (Miranda Cosgrove), Edith (Dana Gaier) en Agnes (Elsie Fisher) heten.

Deze animatie van Universal is een soort mengeling tussen de Pixar-tekenstijl en de Looney Tunes van Warner Bros. Toen je de eerste trailers zag van de film wist je niet goed wat je moest verwachten; een soort onnozele animatieprent met kleine gele mannetjes of eerder een soort familie-tekenfilm. Wel, Dispicable Me vaart zijn eigen koers en mengt met succes verschillende genres. Het is wel even wennen in het begin; want het is een vreemde film. Ook het hoofdpersonage is een vreemde snuiter met een accent die lijkt te komen van het Oostblok. De stem van Steve Carell is nauwelijks herkenbaar met zijn Bela Lugosi stemmetje. Hij is tot op de graat slecht, maar heeft toch een hart op de juiste plaats. Enkel weet hij er het bestaan niet van. Gru lijkt bij momenten op Dr. Evil uit Austin Powers en Ernst Stavro Blofeld uit de James Bond films. Hij heeft plannen om de grootste slechterik te worden en zet hiervoor een leger gele minions in.

Het jaar 2010 was niet meteen een groot filmjaar, maar daarentegen was het wel een jaar van heel wat straffe animatiefilms. Er waren enerzijds de Dreamwork films How to Train Your Dragon (2010) en Shrek Forever After (2010), maar uiteraard ook Toy Story 3 (2010) van Pixar. Despicable Me is een beetje het buitenbeentje. De animatie is niet zo afgelikt als die andere films, maar het slimme en knotsgekke scenario moet er zeker niet voor onderdoen. Het is tevens de enige animatiefilms waar de 3D echt wel een meerwaarde biedt.

Maar desondanks de wat vreemde animatiefilm zitten er heel wat vertrouwde elementen in deze prent: de slapstick humor, de side-kicks, het goede vs het kwade (in dit geval het kwade tegen het valse), humor voor volwassenen (met knipoogjes naar de Lehman Brothers bank) en voldoende vertederende scènes. En het verhaal verveelt voor geen minuut, en dat dankzij de onvoorspelbare wendingen, de toch wel indrukwekkende shots en het hoofdpersonage die op een gegeven moment danst op een nummer van de BeeGees (schit-ter-end!).

Kortom, het is een leuke, innoverende, ontspannende, snuggere en opwindende tekenfilm die een mooie balans weet te vinden tussen suspense, humor en 3 dimensionale actie. Tezamen met de muziekscore van Hans Zimmer en de bizarre stem van Steve Carell, is dit een voltreffer. Tevens één van die weinige Amerikaanse films geregisseerd door een Franse cineast dat de moeite is om te zien. Met deze film heeft Universal’s Illumination Entertainment zich in ieder geval een plaatsje kunnen maken tussen de vaste waarden (Pixar, Disney, DreamWorks Animation,…). Ik ben in ieder geval benieuwd naar het volgende avontuur. Op de blu-ray van Despicable Me, die tevens vergezeld is van een gewone DVD-schijf, vinden jullie ondermeer het audio-commentaar van de twee regisseurs, alsook een pak mini-filmpjes over de film.

Ik vond 2010 niet zo'n uitzonderlijk filmjaar. Het waren hoofdzakelijk meer tegenvallers dan verrassingen en de beste films kwamen vaak uit onverwachte hoek. Maar het gros van de films vielen in de grijze zone: niet bijzonder goed of bijzonder slecht, maar gewoontjes. Films die je snel weer vergeet. Ik hoop in ieder geval dat 2011 stukken beter zal worden, maar na het zien van de wat tegenvallende trailers is mijn laaiend enthousiasme ondertussen tot in mijn schoenen gezakt.

Ik heb twee top 10 lijstjes, de eerste is mijn Top 10 van de Beste Films uit 2010, mijn tweede lijstje is dat van mijn Top 10 Slechtste Films uit 2010. Ik zal beginnen met de ere-lijst en nadien volgt de ‘list of shame’. Ik vertel er nog even bij dat ik films als Black Swan (2010), The King's Speech (2010) en True Grit (2010) nog niet heb gezien. Ik vermeld deze drie films omdat deze prenten potentiële kandidaten waren voor de prestigieuse Top 10.

Naast mezelf zullen jullie op De FilmBlog ook nog de top 10 lijst zien van de andere auteurs (Karen, Joris, Jeroen), en in het kader van de BlogTalk, een samenwerking tussen verschillende filmblogs, kunnen jullie ook een bezoekje brengen bij Timothy die zijn lijstje spoedig zal bekend maken op de filmblog At the Movies, alsook Stijn die zijn Top 10 lijstje zal plaatsen op Tagoean.

10. Despicable Me (2010) Pierre Coffin & Chris Renaud

Net zoals Megamind (2010) zet Despicable Me de villain in de kijker in plaats van de held, met dat verschil dat de tweede film veel origineler is. Daar waar de ene zich inspireert op Lex Luthor, zien we in Despicable Me een soort 007-villain-à-la-Ernst-Stavro-Blofeld, met dat verschil dat hij niet leeft in een ondergronds paleis en droomt van de verovering van de planeet. Het hoofdpersonage (ingesproken door Steve Carell) woont in zijn kelder in zijn ambitie is om de grootste slechterik te worden bij de kijkcijfers van een tv-station. Geen Pixar, maar wel de mensen van Universal Animation Studios hebben deze film in elkaar gestoken en het resultaat is opmerkelijk, zeker in 3D. Het verhaal is om van te schaterlachen en zit boordevol sentiment voor de gehele familie. Het is geen Pixar, maar het is wel één van de beste animatiefilms van 2010.

09. Scott Pilgrim vs. the World (2010) Edgar Wright

De comic-adaptatie Scott Pilgrim vs. the World is een te gekke film, ook al was het een flop aan de Amerikaanse box-office. De reden hiervan is dat de film bestemd is voor een heel select publiek van jongeren en mensen die comics wel kunnen smaken. Deze prent kan jij bijna zien als een letterlijke samensmelting van de filmwereld en de strip, en dat levert vaak hilarische en fascinerende beelden op. Acteur Michael Cera is perfect gecast voor deze romance uit de 21e eeuw. Het lijkt bij momenten wel een soort Quentin Tarantino film voor teenagers. Dit moet één van de leukste films zijn uit 2010.

08. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

The Ghost Writer heeft ook geen brokken gemaakt aan de kassa, maar het was wél één van de beste thrillers uit 2010 en zeker één van de betere films van Roman Polanski. Het is onversneden Polanski materiaal, die net zoals een Alfred Hitchcock het thriller-genre volledig naar zijn hand zet en doorprikt met ironiserend toontje en incidentiële humor. De melodramatiek is nooit ver weg, maar tezelfdertijd blijf je in de ban van de vertelling en de visuele poëzie die op het scherm wordt uitgesmeerd door Polanski en zijn Poolse Director of Photography Pawel Edelman.

07. Mr. Nobody (2010) Jaco Van Dormael

Mr. Nobody is een film uit eigen bodem, en dan nog wel een film waar we fier op mogen zijn, want zelden straalt een Belgische filmproductie zoveel charisma en overtuigingskracht uit als deze van Jaco Van Dormael (Le Huitième Jour, Toto Le Hero). Het is een soort science-fiction film, met een romantische liefdesdrama als plot, die ons in een fascinerende wereld meesleept naar de Big Bang, vliegende fietsen via het Butterfly-effect, met geweldig acteerwerk van Jared Leto, Diane Kruger, Sarah Polley en Rhys Ifans. Het is een droomwereld die op je netvlies zal blijven plakken. Zonder twijfel dé beste Belgische film van 2010, in een jaar met heel wat Belgische-competitie.

06. The Crazies (2010) Breck Eisner

Een degelijke horror-remake mag ook eens in de kijker worden gezet, en het gaat dan nog wel om een zombie film zoals er zovele zijn gemaakt de laatste jaren. En toch weet The Crazies (2010) zich min of meer te onderscheiden van de andere films door zijn strakke regie, zijn behoorlijk sterke acteurswerk en zijn nooit aflatende spanningsboog die de juiste knipoog maakt naar Romero’s 70’ties horrorfilms. Deze film werd niet gemaakt om het publiek aan het denken te zetten, maar is er om de mensen de stuipen op het lijf te jagen. Ik heb deze gezien op het filmfestival van de Fantastische film en mede door het enthousiasme van het publiek was dit één van de leuke verrassingen. Het is onversneden escapisme, zonder noodzakelijk "brainless" te zijn.

05. The Fighter (2010) David O. Russell

Ik was aangenaam verrast bij het zien van The Fighter (2010), naar het waar gebeurde verhaal van de bokser Mickey Ward, maar dat had je al kunnen vermoeden met Christian Bale en Amy Adams in de credits. Maar alles draait uiteindelijk rond Mark Wahlberg die hier één van zijn beste rollen neerzet. Ook Melissa Leo zet hier een sterke rol neer. U hoort het, het is een acteursfilm, met meer drama buiten dan binnen de boksring.

04. The Social Network (2010) David Fincher

De halve biopic The Social Network (2010) is een schot in de roos, ook al kreeg het maar een bescheiden recette aan de Amerikaanse box-office. Maar dit is nog maar eens een film waar de opkomst niet recht evenredig is tot de kwaliteit van de prent. Het is een hedendaagse verhaal die heel nauwkeurig de geest van de internet-generatie weergeeft. Dit is nog maar eens een meesterwerkje van David Fincher, die ontegensprekelijk één van de meest talentvolle cineasten van de laatste 15 jaar is geworden. Het is een drama met Shakespeariaanse trekjes en een hoofdpersonage die je gemakkelijk kan omschrijven als een onvoorstelbare etter en genie. Dé antipool op zijn Fight Club (1999).

03. Inception (2010) Christopher Nolan

Er zijn uiteraard heel wat films geweest waar het onderbewustzijn en de droomwereld centraal stonden in het verhaal en waar illusie en realiteit nauwelijks te onderscheiden zijn van elkaar, maar het is sinds The Matrix dat we met Inception (2010) nog eens te maken hadden met zo’een visueel indrukwekkende en realistische wereld met zo’een adembenemend plot. Het is tevens het soort film die je kan herbekijken om er telkens nieuwe zaken in te ontdekken. Inception heeft een slim en weldoordacht script en wat mij betreft een verademing op het voorgekauwde materiaal die we dikwijls aangereikt krijgen. De terra-forming scènes waar een straat over een andere komt te liggen of wolkenkrabbers wegzakken in de zee, zien er verbluffend uit. Maar ook de zero-gravity sequenties uit de Matrix, worden in deze film her-uitgevonden op een fascinerende manier. Het is de ultieme rollercoaster-film die ons geen minuut tot rust laat komen.

02. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

Pixar heeft zijn reputatie hoog te houden en levert elk jaar een meesterwerkje van formaat af. Deze keer valt de eer te beurt aan de threequel Toy Story 3 (2010), en het is me der eentje. Het is een buitengewoon grappige prison-break film. Ik denk niet dat er zoiets bestaat als een 'perfecte film', maar mocht er ooit zoiets bestaan dan zou het waarschijnlijk lijken op deze Pixar-film. Naar goede gewoonte is het een vehikel voor jong en oud, met geniale dialogen, sterke karakters, een schattige romance, Barbie & Ken en uiteraard voldoende spanning en actie. Je kunt er enkel met bewondering naar kijken en hopen dat de Pixar-batterij nooit uitgeput raakt.

01. Kick-Ass (2010) Matthew Vaughn

Maar de film waar ik verzot op was het voorbije jaar is en blijft Kick-Ass. Deze adaptatie heeft misschien wat jeugdpuistjes, maar heeft geen beugel nodig. Het is een intelligente comic-adaptatie die wederom grenzen verlegt. Het is allemaal best leutig, maar deze post-moderne prent is ook spectaculair gewelddadig en grof gebekt. Duidelijk een teenager-film die bestemd is voor een eerder volwassen publiek die tegen een stootje kan. Maar het geweld is niet zomaar gratuit, integendeel, er steekt een geniale choreografie in met knip-oogjes naar de John Woo en de Kill Bill films, die volledig afstand neemt van de Jason-Bourne-shaky-camera actie-sequenties. Alles staat in functie van de analyse van de superhero-mythe die de misantrope weldoeners in onze maatschappij doorzeeft met kogelgaten en bazooka-geweld. Net wanneer je dacht dat het genre zo goed als uitgeput was, komt deze Kick-Ass. Ik hoor nog de woorden van mijn docent op de filmschool "Film is dood". Nope, it still kick's ass!

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005