derek cianfrance

  • The Light Between Oceans (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Met Michael Fassbender, Alicia Vikander en Rachel Weisz beschikt regisseur Derek Cianfrance over een topcast. Als verhaal dient de gelijknamige bestseller van M.L. Stedman. En toch is The Light Between Oceans (2016) geen mokerslag zoals Cianfrances vorige films Blue Valentine of The Place Beyond the Pines. Daarvoor zijn de rauwe emoties deze keer iets te gepolijst, voorspelbaar en sentimenteel. Het maakt van The Light Between Oceans absoluut geen slechte film, maar wel eentje die wellicht niet voor iedereen is weggelegd.

    light_between_oceans_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: We schrijven 1919. Tom Sherbourne (Michael Fassbender) keert na vier jaar gevochten te hebben in de Eerste Wereldoorlog terug naar West-Australië. Daar krijgt hij een baan als vuurtorenwachter van Janus Island, een belangrijk punt tussen de Indische en de Zuidelijke Oceaan. Wel eentje dat 150 kilometer van de bewoonde wereld ligt en enkel per boot bereikbaar is. Aanvankelijk is het een tijdelijke functie, maar omdat de vorige vuurtorenwachter zelfmoord pleegt, krijgt Tom de job permanent aangeboden.

    Op het vasteland leert hij Isabel Graysmark (Alicia Vikander) kennen, een jonge vrouw voor wie hij haast onmiddellijk valt. De twee starten een briefwisseling, maar het duurt niet lang voordat Tom en Isabel trouwen en Isabel mee verhuist naar de afgelegen vuurtoren en zijn bijhuis. Daar leidt het koppel een idyllisch bestaan dat enkel wordt verstoord door twee miskramen.

    Tom en Isabel rouwen nog steeds om het verlies van hun tweede baby wanneer er vanuit de open zee een roeiboot aanspoelt. Daarin het lijk van een jonge man, maar ook een krijsende baby. Tom en Isabel besluiten het kindje te houden en op te voeden als hun eigen dochter, Lucy. Hun gezinsleven lijkt compleet en perfect totdat ze tijdens een bezoekje aan het vasteland te weten komen dat Lucy eigenlijk Grace heet en de dochter is van Hannah Roennfeldt (Rachel Weisz).

    The Light Between Oceans is een verfilming van het gelijknamide populaire boek van M.L. Stedman. Zelf heb ik het boek niet gelezen, maar uit online commentaren blijkt dat de filmmakers het boek vrij getrouw hebben gevolgd. Het scenario werd geschreven door Derek Cianfrance die meteen ook de regie voor zijn rekening nam.

    Deze Cianfrance heeft al eerder interessante films gemaakt, zoals het bekroonde Blue Valentine en The Place Beyond the Pines. The Light Between Oceans is de eerste film waarvoor Cianfrance niet zelf een origineel scenario schreef, maar verder vallen er wel parallellen te trekken met zijn vorige films. Ook in The Light Between Oceans gaat Cianfrance voor rauwe emoties en biedt hij zijn acteurs de kans om te schitteren.

    In de eerste plaats is dit de getalenteerde Michael Fassbender, die de rol van de getormenteerde Tom Sherbourne op een ingetogen manier speelt. Je ziet op Fassbenders gezicht zijn traumatische oorlogsverleden en de innerlijke strijd of ze Lucy moeten houden of niet, maar evengoed zie je zijn diepe liefde voor Isabel en Lucy. Fassbender is een man van vele talenten en is de ideale Tom Sherbourne.

    Isabel wordt gespeelt door de Zweedse rising star Alicia Vikander, die zichzelf uitnodigde voor een auditie omdat ze graag wou samenwerken met Fassbender. En het moet gezegd dat het op het scherm enorm klikt met Fassbender. De twee vormen een geloofwaardig en sterk koppel. Overigens zou het niet alleen klikken op het scherm maar kregen Fassbender en Vikander tijdens de opnames een relatie.

    light_between_oceans_2016_blu-ray_pic01.jpglight_between_oceans_2016_blu-ray_pic02.jpg
    © Entertainment One Benelux

    De derde grote rol is weggelegd voor Rachel Weisz, die als de biologische moeder van Lucy/Grace vooral moet rondlopen met betraande ogen in het tweede gedeelte van de film. Haar personage Hannah Roennfeldt zorgt voor de emotionele breuk tussen Tom en Isabel, een gegeven waar ook Hannah het niet gemakkelijk mee heeft. Ondanks de relatief kleine rol, speelt Hannah een belangrijke rol in het verhaal.

    Hieruit mag al blijken dat The Light Between Oceans vooral een dramatische film is, maar toch nemen de emoties de film niet helemaal over. De film is vooral een ode aan de sterke liefde tussen man en vrouw en de moeilijke keuzes die er soms genomen moeten worden. Toch kan je Cianfrance een beetje verwijten dat de film er te gepolijst uitziet en de melodramatische richting die de film soms inslaat niet altijd even goed werkt.

    Maar dit wordt deels goedgemaakt door de adembenemende shots van het afgelegen, eenzame landschap van Tasmanië (waar de opnames plaatsvonden), de rustige momenten die Cianfrance inlast om zijn publiek even te doen bekomen en de prachtige dromerige muziek van Alexandre Desplat. The Light Between Oceans is een trage film, maar wel eentje die er enorm knap uitziet en met stevige acteerprestaties.

    Op de blu-ray van de film vind je naast een audiocommentaar nog twee extra’s, namelijk ‘Bringing The Light to Life’ en ‘Lighthouse Keeper’. De eerste feature gaat over de ervaringen van de cast en crew op Cape Campbell waar ze 6 weken lang samenleefden. ‘Lighthoude Keeper’ gaat over de vuurtoren van Cape Campbell en wat het leven als vuurtorenwachter in de vroege 20ste eeuw inhield.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 15 juni 2017

     

    *** The Light Between Oceans trailer ***

  • The Place Beyond the Pines (2012) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    The Place Beyond the Pines is een film die hier vrij geruisloos is gepasseerd. Jammer want het is een intens psychologisch drama met een uitstekende cast, een goede structuur en knap scenario. Het is vooral Ryan Gosling die er — alweer — bovenuit steekt, maar ook de rest van de cast haalt een erg hoog niveau. Regisseur Derek Cianfrance bevestigt met The Place Beyond the Pines (2012) zijn status na Blue Valentine (ook al met Gosling) en is iemand waarvan we nog veel moois gaan zien. Zijn volgende film gaat overigens over een drummer van een heavy metalband die zijn gehoor verliest.

    the_place_beyond_the_pines_2012_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Luke Glanton (Ryan Gosling) is een getalenteerd motorcrosser die zijn brood verdient als stuntrijder op kermissen. Wanneer hij in Schenectady is, verneemt hij dat Romina (Eva Mendes), met wie hij eerder een relatie had, zijn zoontje gekregen heeft: Jason. Luke wil zijn verantwoordelijkheid als vader opnemen, en dient zijn ontslag in op de kermis en vestigt zich in de buurt van Romina en haar nieuwe vriend Kofi (Mahershala Ali). Door een toevallige ontmoeting kan Luke aan de slag als automonteur, maar zijn financiële zekerheid, en die van Jason, blijft onzeker.

    Op aanraden van zijn baas Robin (Ben Mendelsohn) besluit Luke om banken te gaan overvallen. Als ervaren motorrijder heeft hij daarvoor het ideale vluchtmiddel. Een tijdje loopt alles goed en kan Luke Jason en Romina de nodige levensvoorzieningen en cadeautjes geven, maar Luke wil steeds meer en berooft de ene bank na de andere. Tijdens een van de overvallen loopt er echter iets gruwelijk mis. De dramatische gebeurtenissen hebben niet alleen gevolgen voor de betrokkenen maar ook voor hun nageslacht.

    Het lange openingsshot waarin Luke van zijn trailer naar de kermistent loopt om zijn act ‘Globe of Death’ op te voeren, zet meteen de toon: The Place Beyond the Pines is een film die het moet hebben van zijn personages, de sfeer en het verhaal. Wat niet wegneemt dat Cianfrance niet aan de verpakking denkt en enkele enorm knappe shots in de film heeft gestoken, zie bijvoorbeeld ook de scène waarin Gosling op een motor door een bos scheurt of zijn kermisact, je voelt bij de beelden de adrenaline pompen. Het spreekt voor Cianfrance dat hij ruim de aandacht besteed aan de opbouw van het verhaal maar het visuele niet uit het oog verliest.

    Het is haast ontroerend hoe Gosling gestalte geeft aan de stoere, vol getatoeëerde Luke die de adrenaline opzoekt en al de nodige dingen op zijn kerfstok heeft, maar die verandert in een zacht eitje in het bijzijn van zijn zoontje. Gosling draagt het eerste deel van de film en dat merk je vooral wanneer de focus daarna verschuift naar een ander personage. Dat is Avery Cross (Bradley Cooper), een agent die het pad kruist van Luke en daar fysiek en professioneel de gevolgen van ondervindt. Hun beider verhalen vormen de eerste twee delen van de film.

    the_place_beyond_the_pines animated picturethe_place_beyond_the_pines animated picturethe_place_beyond_the_pines animated picture
    the_place_beyond_the_pines animated picturethe_place_beyond_the_pines animated picturethe_place_beyond_the_pines animated picture

    Tenslotte maken we in het derde luik van kennis met Avery’s zoon AJ die vijftien jaar na de confrontatie tussen Luke en Avery, is uitgegroeid tot een etter op high school. Daar komt hij in contact met Jason, de zoon van Luke die, getekend door zijn zware jeugd, een getroebleerde puber is geworden. Zo komen de levens van Luke en Avery vijftien jaar na hun confrontatie opnieuw samen in hun zonen. En zo leidt het ene verhaal naar het andere en vormen de drie samen een mooi consistent geheel. Zowel AJ als Jason worden overigens prima neergezet door jonge acteurs Emory Cohen en Dane DeHaan.

    The Place Beyond the Pines The Place Beyond the Pines

    The Place Beyond the Pines is een verhaal over verantwoordelijkheid en keuzes maken. Over de worsteling van de personages met hun demonen. Daarbij komen ze meermaals voor keuzes te staan die de rest van hun leven zullen bepalen. Geeft Luke zijn roekeloze leven op en is zijn zoon nu het belangrijkste in zijn leven? Wat doet Avery als hij corruptie binnen zijn politiekorps (onder leiding van Ray Liotta) ontdekt? En wat zijn de gevolgen van foute keuzes als tiener? Cianfrance brengt het allemaal zeer knap en overtuigend in beeld.

    De titel verwijst overigens naar Schenectady, New York waar de gebeurtenissen zich afspelen en de letterlijke betekenis is van het woord Schenactady in de Mohawk-taal. De dvd komt zonder extra’s, wat een beetje jammer is want bijvoorbeeld een audiocommentaar van Cianfrance was zeker een aanwinst geweest. (quotering Karen: 3/5)

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 05 september 2013

     

    *** The Place Beyond the Pines trailer ***

  • Nieuwe Drive voor Ryan Gosling met The Place Beyond the Pines

    Pin it!

    Ik heb echt de indruk dat we de reünie tussen regisseur Derek Cianfrance (Blue Valentine) en Ryan Gosling opnieuw kunnen bewieroken, want de trailer van The Place Beyond the Pines (2012) ziet er behoorlijk aangrijpend uit.

    The Place Beyond the Pines,Ryan Gosling,Derek Cianfrance,drive,Bradley Cooper,Eva Mendes,Ray Liotta,Blue Valentine

    Korte inhoud: Luke (Ryan Gosling) is niet alleen een professionele motorrijder, maar ook iemand die bankovervallen pleegt om z’n pasgeboren zoon te onderhouden. Maar wanneer hij het pad kruist van een jonge politieagent (Bradley Cooper) leidt hun destructieve confrontatie tot een gespannen ruzie tussen generaties.

    Ryan heeft duidelijk de smaak te pakken voor dergelijke thrillers waarin hij een anti-held vertolkt die naast zijn day job ook nog een paar nachtelijke activiteiten heeft die het daglicht niet mogen zien. De trailer heeft dus ook wel iets weg van de genrefilm Drive (2011) van het Deense filmtalent Nicolas Winding Refn. Laten we hopen dat deze film al even adembenemend zal worden. De aanpak lijkt in ieder geval van hetzelfde hout gesneden: R-rated, beperkt budget, karaktergedreven drama, gewelddadig, stijlvol camerawerk en een scenario waar scherpe dialogen worden afgewisseld met suspensvolle actiescènes.

    Geen stuntman met snelle wagens, maar wel met moto’s deze keer, en in plaats van het accent te leggen op de romance met Romina (Eva Mendes) hebben we hier een spanningsveld tussen een flik en een bankrover. Cooper speelt hier eigenlijk een soort goeie flik die alles volgens het boekje wil doen, en wordt op zijn beurt geconfronteerd met de wat onconventionele aanpak van zijn oudere partner Deluca, gespeeld door de overheerlijke Ray Liotta. Ik vond Blue Valentine (2010) al één van de beste films van 2010, dus heb ik er eigenlijk wel vertrouwen in dat deze The Place Beyond the Pines een indruk zal nalaten. Toch spijtig dat we moeten wachten tot 27 maart 2013, terwijl de film al door heel wat mensen is gezien.

    Dit zijn in ieder geval de films waar ik verzot op ben. Ik moet dan altijd wel glimlachen wanneer gefrustreerde nerds komen zagen dat ik films als The Deep Blue Sea (2011) of Meek's Cutoff (2010) niet heb opgenomen in mijn Top 10 Beste Films en nadien in een opwellende vlaag van verstandsverbijstering ook nog eens The Hobbit afschrijven als een kinderfilm. Ik heb nu eenmaal niet de gewoonte om mij blindelings te laten leiden door filmprijzen, de Humo of Imdb-ratings, laat staan door achterhaald cliché-denken dat mainstream films ondergeschikt zou zijn aan arthouse cinema. Films als Drive of Blue Valentine (naast comic adaptaties uiteraard) zijn het soort films die mij aanspreken. Het zijn niet alleen films die blijven nazinderen, maar ook heel vernieuwend zijn in hun aanpak, relevant blijven en dit alles zonder hun publiek te verliezen.

    *** The Place Beyond the Pines trailer ***

  • Top 10 Best Movies of 2010

    Pin it!

    blog_talk.jpg Ik vond 2010 niet zo'n uitzonderlijk filmjaar. Het waren hoofdzakelijk meer tegenvallers dan verrassingen en de beste films kwamen vaak uit onverwachte hoek. Maar het gros van de films vielen in de grijze zone: niet bijzonder goed of bijzonder slecht, maar gewoontjes. Films die je snel weer vergeet. Ik hoop in ieder geval dat 2011 stukken beter zal worden, maar na het zien van de wat tegenvallende trailers is mijn laaiend enthousiasme ondertussen tot in mijn schoenen gezakt.

    Ik heb twee top 10 lijstjes, de eerste is mijn Top 10 van de Beste Films uit 2010, mijn tweede lijstje is dat van mijn Top 10 Slechtste Films uit 2010. Ik zal beginnen met de ere-lijst en nadien volgt de ‘list of shame’. Ik vertel er nog even bij dat ik films als Black Swan (2010), The King's Speech (2010) en True Grit (2010) nog niet heb gezien. Ik vermeld deze drie films omdat deze prenten potentiële kandidaten waren voor de prestigieuse Top 10.

    Naast mezelf zullen jullie op De FilmBlog ook nog de top 10 lijst zien van de andere auteurs (Karen, Joris, Jeroen), en in het kader van de BlogTalk, een samenwerking tussen verschillende filmblogs, kunnen jullie ook een bezoekje brengen bij Timothy die zijn lijstje spoedig zal bekend maken op de filmblog At the Movies, alsook Stijn die zijn Top 10 lijstje zal plaatsen op Tagoean.

    The Best of 2010

    10. Despicable Me (2010) Pierre Coffin & Chris Renaud

    Net zoals Megamind (2010) zet Despicable Me de villain in de kijker in plaats van de held, met dat verschil dat de tweede film veel origineler is. Daar waar de ene zich inspireert op Lex Luthor, zien we in Despicable Me een soort 007-villain-à-la-Ernst-Stavro-Blofeld, met dat verschil dat hij niet leeft in een ondergronds paleis en droomt van de verovering van de planeet. Het hoofdpersonage (ingesproken door Steve Carell) woont in zijn kelder in zijn ambitie is om de grootste slechterik te worden bij de kijkcijfers van een tv-station. Geen Pixar, maar wel de mensen van Universal Animation Studios hebben deze film in elkaar gestoken en het resultaat is opmerkelijk, zeker in 3D. Het verhaal is om van te schaterlachen en zit boordevol sentiment voor de gehele familie. Het is geen Pixar, maar het is wel één van de beste animatiefilms van 2010.

    10_despicable_me.jpg

    09. Scott Pilgrim vs. the World (2010) Edgar Wright

    De comic-adaptatie Scott Pilgrim vs. the World is een te gekke film, ook al was het een flop aan de Amerikaanse box-office. De reden hiervan is dat de film bestemd is voor een heel select publiek van jongeren en mensen die comics wel kunnen smaken. Deze prent kan jij bijna zien als een letterlijke samensmelting van de filmwereld en de strip, en dat levert vaak hilarische en fascinerende beelden op. Acteur Michael Cera is perfect gecast voor deze romance uit de 21e eeuw. Het lijkt bij momenten wel een soort Quentin Tarantino film voor teenagers. Dit moet één van de leukste films zijn uit 2010.

    9_scott_pilgrim_vs_the_world.jpg

    08. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

    The Ghost Writer heeft ook geen brokken gemaakt aan de kassa, maar het was wél één van de beste thrillers uit 2010 en zeker één van de betere films van Roman Polanski. Het is onversneden Polanski materiaal, die net zoals een Alfred Hitchcock het thriller-genre volledig naar zijn hand zet en doorprikt met ironiserend toontje en incidentiële humor. De melodramatiek is nooit ver weg, maar tezelfdertijd blijf je in de ban van de vertelling en de visuele poëzie die op het scherm wordt uitgesmeerd door Polanski en zijn Poolse Director of Photography Pawel Edelman.

    8_the_ghost_writer.jpg

    07. Blue Valentine (2010) Derek Cianfrance

    Een film die ik kon meepikken op het filmfestival van Cannes is Blue Valentine, een bijzonder aangrijpende drama met twee sterke vertolkingen van Ryan Gosling en Michelle Williams. Het is geen arthouse cinema, maar wel een sterk Amerikaanse drama waarbij de regisseur zijn acteurs de ruimte gaf of hun personage tot leven te laten komen. Het verhaal is uit het echte leven onttrokken. Cindy en Dean zien nu na jaren samen te zijn geweest hun huwelijk langzaam uiteenvallen. In de hoop deze situatie te redden, besluiten ze samen een hotelkamer te boeken, waar zij terugblikken op hun ontmoeting en de prille, hoopvolle liefde die ze ooit deelden. Zowel poëtisch als hartverscheurend.

    7_blue_valentine.jpg

    06. The Crazies (2010) Breck Eisner

    Een degelijke horror-remake mag ook eens in de kijker worden gezet, en het gaat dan nog wel om een zombie film zoals er zovele zijn gemaakt de laatste jaren. En toch weet The Crazies (2010) zich min of meer te onderscheiden van de andere films door zijn strakke regie, zijn behoorlijk sterke acteurswerk en zijn nooit aflatende spanningsboog die de juiste knipoog maakt naar Romero’s 70’ties horrorfilms. Deze film werd niet gemaakt om het publiek aan het denken te zetten, maar is er om de mensen de stuipen op het lijf te jagen. Ik heb deze gezien op het filmfestival van de Fantastische film en mede door het enthousiasme van het publiek was dit één van de leuke verrassingen. Het is onversneden escapisme, zonder noodzakelijk "brainless" te zijn.

    6_the_crazies.jpg

    05. The Fighter (2010) David O. Russell

    Ik was aangenaam verrast bij het zien van The Fighter (2010), naar het waar gebeurde verhaal van de bokser Mickey Ward, maar dat had je al kunnen vermoeden met Christian Bale en Amy Adams in de credits. Maar alles draait uiteindelijk rond Mark Wahlberg die hier één van zijn beste rollen neerzet. Ook Melissa Leo zet hier een sterke rol neer. U hoort het, het is een acteursfilm, met meer drama buiten dan binnen de boksring.

    5_the_fighter.jpg

    04. The Social Network (2010) David Fincher

    De halve biopic The Social Network (2010) is een schot in de roos, ook al kreeg het maar een bescheiden recette aan de Amerikaanse box-office. Maar dit is nog maar eens een film waar de opkomst niet recht evenredig is tot de kwaliteit van de prent. Het is een hedendaagse verhaal die heel nauwkeurig de geest van de internet-generatie weergeeft. Dit is nog maar eens een meesterwerkje van David Fincher, die ontegensprekelijk één van de meest talentvolle cineasten van de laatste 15 jaar is geworden. Het is een drama met Shakespeariaanse trekjes en een hoofdpersonage dat je gemakkelijk kan omschrijven als een onvoorstelbare etter en genie. Dé antipool op zijn Fight Club (1999).

    4_the_social_network.jpg

    03. Inception (2010) Christopher Nolan

    Er zijn uiteraard heel wat films geweest waar het onderbewustzijn en de droomwereld centraal stonden in het verhaal en waar illusie en realiteit nauwelijks te onderscheiden zijn van elkaar, maar het is sinds The Matrix dat we met Inception (2010) nog eens te maken hadden met zo’een visueel indrukwekkende en realistische wereld met zo’een adembenemend plot. Het is tevens het soort film die je kan herbekijken om er telkens nieuwe zaken in te ontdekken. Inception heeft een slim en weldoordacht script en wat mij betreft een verademing op het voorgekauwde materiaal die we dikwijls aangereikt krijgen. De terra-forming scènes waar een straat over een andere komt te liggen of wolkenkrabbers wegzakken in de zee, zien er verbluffend uit. Maar ook de zero-gravity sequenties uit de Matrix, worden in deze film her-uitgevonden op een fascinerende manier. Het is de ultieme rollercoaster-film die ons geen minuut tot rust laat komen.

    3_inception.jpg

    02. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

    Pixar heeft zijn reputatie hoog te houden en levert elk jaar een meesterwerkje van formaat af. Deze keer valt de eer te beurt aan de threequel Toy Story 3 (2010), en het is me der eentje. Het is een buitengewoon grappige prison-break film. Ik denk niet dat er zoiets bestaat als een 'perfecte film', maar mocht er ooit zoiets bestaan dan zou het waarschijnlijk lijken op deze Pixar-film. Naar goede gewoonte is het een vehikel voor jong en oud, met geniale dialogen, sterke karakters, een schattige romance, Barbie & Ken en uiteraard voldoende spanning en actie. Je kunt er enkel met bewondering naar kijken en hopen dat de Pixar-batterij nooit uitgeput raakt.

    2_toy_story_3.jpg

    01. Kick-Ass (2010) Matthew Vaughn

    Maar de film waar ik verzot op was het voorbije jaar is en blijft Kick-Ass. Deze adaptatie heeft misschien wat jeugdpuistjes, maar heeft geen beugel nodig. Het is een intelligente comic-adaptatie die wederom grenzen verlegt. Het is allemaal best leutig, maar deze post-moderne prent is ook spectaculair gewelddadig en grof gebekt. Duidelijk een teenager-film die bestemd is voor een eerder volwassen publiek die tegen een stootje kan. Maar het geweld is niet zomaar gratuit, integendeel, er steekt een geniale choreografie in met knip-oogjes naar de John Woo en de Kill Bill films, die volledig afstand neemt van de Jason-Bourne-shaky-camera actie-sequenties. Alles staat in functie van de analyse van de superhero-mythe die de misantrope weldoeners in onze maatschappij doorzeeft met kogelgaten en bazooka-geweld. Net wanneer je dacht dat het genre zo goed als uitgeput was, komt deze Kick-Ass. Ik hoor nog de woorden van mijn docent op de filmschool "Film is dood". Nope, it still kick's ass!

    1_kick_ass.jpg

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005