dennis haysbert

  • Dear White People (2014) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Laten we meteen met de deur in huis vallen: ik weet niet goed wat ik van deze Dear White People (2014) moet vinden. De film wordt op het hoesje verkocht als een satire op het hedendaagse Amerikaanse studentenleven en wordt vergeleken met Do The Right Thing van Spike Lee. Aangezien ik de film van Spike Lee niet gezien heb, kan ik alleen maar iets zeggen over het satiregedeelte van de uitspraak en dit valt eerlijk gezegd een beetje tegen. Dear White People doet zijn stinkende best en heeft zeker zijn momenten, maar echt messcherp wordt het nooit en het lijkt een beetje of de prent zelf niet zo goed weet waar hij naartoe wil.

    dear_white_people_2014_blu-ray.jpg

    Directe aanleiding voor het maken van de film is een nieuwsbericht dat er op een Amerikaanse universiteit een feest wordt gegeven met als thema ‘negers’. Debutant Justin Simien besluit hierover een script te maken en het zelf te regisseren. Hij haalt zijn inspiratie ook uit zijn eigen studententijd op een voornamelijk blanke universiteit. Je zou denken dat racisme in Amerika in het Obama-tijdperk teruggedrongen is, maar niets is minder waar blijkt uit recente nieuwsfeiten. Dear White People vormt een soort pamflet voor blanken die denken dat racisme is uitgeroeid.

    Korte inhoud: De film focust op een aantal studenten op het (fictieve) Winchester College. Zo heb je Sam White (Tessa Thompson) – what’s in a name? – die op de campusradio een show heeft met de titel 'Dear White People' waarin ze de blanke studenten een geweten probeert te schoppen met uitspraken als 'Dear white people, the minimum requirement of black friends needed to not seem racist has just been raised to two. Sorry, but your weed man, Tyrone, does not count.' White doet een, schijnbaar hopeloze, gooi om hoofd te worden van het enige zwarte studentenhuis op de campus en… wint. Zo verdwijnt Troy Fairbanks (Brandon P Bell), de zoon van de decaan (Dennis Haysbert) en het huidige hoofd, naar de coulissen.

    Daarnaast heb je nog Kurt Fletcher (Kyle Gallner), de zoon van de president van de unief (Peter Syvertsen), en de grote rivaal van Fairbanks, die er plezier in schept om op hun feestjes te spotten met de zwarten. Daartussen loopt Lionel Higgins (Tyler James Williams), de eenzaat met journalistieke ambities, die een artikel probeert te schrijven over de strijd tussen de blanken en zwarten op de campus. En dan is er nog Colandrea 'Coco' Connors (Teyonah Parris), een zwarte studente met ambitie in de reality tv die vindt dat de zwarten overdrijven met hun reactie op de stokerijen van de blanke studenten.

    De dialogen vliegen in razende vaart voorbij en ook referenties naar de hedendaagse popcultuur vliegen je om de oren en zijn gewoon niet allemaal te begrijpen. De film wil heel veel vertellen, maar mist een beetje een duidelijke structuur en lijkt soms een optelling van losse scènes. Hieraan is bijvoorbeeld te zien dat dit een debuutfilm is. Sommige scènes hadden best kunnen sneuvelen op de montagevloer.

    dear_white_people_2014_blu-ray_pic01.jpgdear_white_people_2014_blu-ray_pic02.jpgdear_white_people_2014_blu-ray_pic03.jpg
    dear_white_people_2014_blu-ray_pic04.jpgdear_white_people_2014_blu-ray_pic05.jpgdear_white_people_2014_blu-ray_pic06.jpg

    Desondanks laat debutant Justin Simien zien dat hij een filmmaker is met nieuwe ideeën en een eigen visie. Dat resulteert in aparte camerastandpunten en het gebruik van leuke pancartes tijdens de film. Apart is ook hoe klassieke muziekstukken zoals 'Für Elise', 'Het Zwanenmeer' of uit de opera 'Carmen' afgewisseld worden met rauwe hiphop. Het gebruik van klassieke muziek doet denken aan Stanley Kubrick.

    Het is ook wel een bont allegaartje personages in Dear White People. Zo proberen de meesten zich een rolletje aan te meten, een keurslijf dat op den duur begint te spannen en waarin ze zich niet goed meer in voelen. Zo houdt de stoere Sam White (‘like Spike Lee and Oprah had a pissed-off baby’) er in het grootste geheim blank vriendje Gabe (Justin Dobies) op na. Van wie ze op het einde toch moet toegeven dat ze ervan houdt. Misschien ligt daarin wel de kracht en boodschap van Dear White People: hokjesoverschrijdend denken en doe vooral waar jijzelf je goed bij voelt.

    Dear White People is geen film die een groot publiek zal bereiken en zal het vooral moeten hebben van het indiecircuit (zo won de film de Special Jury Price op het Sundance Festival van 2014). Maar hij vestigt wel aandacht op zijn regisseur Justin Simien, een naam om in het oog te houden.

    De DVD en Blu-ray van Dear White People ligt al enige tijd in de winkelrekken. Er staan helaas geen extra’s op het schijfje.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 19 september 2015

     

    *** trailer ***

  • Sin City 2: A Dame to Kill For (2014) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Toen ik de trailer van Sin City 2: A Dame to Kill For (2014) zag was ik niet bepaald onder de indruk. En ja, ik had met volle teugen genoten van de eerste film, Sin City (2005). Maar het resultaat is uiteindelijk nog meer teleurstellend dan de trailer.

    sin_city_a_dame_to_kill_for_jessica_alba_poster.jpg

    Korte inhoud: We hebben 3 verhaallijnen die een klein beetje door mekaar mekaar lopen. Enerzijds is er het verhaal van Ava Lord (Eva Green) die haar man Dwight (Josh Brolin) heeft verraden en een punt achter hun relatie heeft gezet en hem verlaten voor een rijkere man, Damian Lord (Marton Csokas). Jaren later keert Ava terug naar Dwight en beweert dat ze misbruikt wordt in haar huwelijk en vraagt hem te helpen. Wanneer Ava echter Dwight op laat draaien voor de moord op haar man probeert Dwight samen met Marv (Mickey Rourke), Gail (Rosario Dawson) en Miho (Jamie Chung), zijn naam te zuiveren. Daarnaast volgens we het verhaal van Johnny (Joseph Gordon-Levitt) die het opneemt in een high stake poker game tegen villain Senator Roark (Powers Boothe) met de mooie Marcie (Julia Garner) aan zijn zij. Het kaartenspel heeft een bloederige uitkomst, maar Johnny laat zich niet kennen, en met de hulp van een clandestiene dokter Kroenig (Christopher Lloyd) en de serveerster Bertha (Lady Gaga) keert hij terug naar de pokertafel. Uiteindelijk is er ook het verhaal van Nancy (Jessica Alba) die belust op wraak tegenover Roark, die Hartigan (Bruce Willis) de dood heeft ingestuurd.

    Los van deze 3 verhaallijnen en de hoofdpersonages is er nog een karrenvracht aan nevenpersonages, zoals het hoertje Sally (Juno Temple) die in het bed duikt met de overspelige Joey (Ray Liotta). En Ava heeft ook een opmerkelijke escorte genaamd Manute (Dennis Haysbert) en of dat allemaal nog niet genoeg is zien we ook de regisseurs Frank Miller en Robert Rodriguez de tijd nemen voor een cameo. Ik had het met de helft minder personages willen zien en met één aangrijpend verhaal. Het probleem met heel wat films tegenwoordig is dat ze hun flauwe script willen gaan compenseren met een overkill aan effecten, personages en seks. De uitkomst is in de meeste gevallen al zo teleurstellend als een etterende wonde camoufleren met lippenstift en mascara.

    De eerste Sin City was een geniale vernieuwende prent, maar de sequel komt in essentie met niets nieuws voor de dag. Het overstijgt op geen enkel moment het digitaal experiment met de groene ogen, de rode lippenstift, de sexy silhouetten van de femme fatales, badend in zwart/wit fotografie (pic). Het verhaal uit de eerste film is herkauwd in 3 kortverhalen met dialogen en monologen die iets minder scherp en geladen zijn. Sin City: A Dame to Kill For is ondanks de blote borsten van Eva Green (pics), de billen van Jessica Alba (pics) en het spattende geweld van Marv/Mickey Rourke tevens behoorlijk saai en het laat je compleet koud. Als kijker ga je dan ook beginnen letten op details, zoals het feit dat de acteurs waarschijnlijk werden gevraagd zo weinig mogelijk te bewegen (gezien de overladen visuele effecten) en dat ze bij momenten echt wel overkomen als houten planken. Ik begrijp dat ze zo dicht mogelijk bij de comics willen aanleunen, maar wanneer het verhaal nauwelijks de moeite is om op papier te zetten is het acteerwerk het enige wat mogelijks een film kan redden.

    Sin City A Dame to Kill For animated pictureSin City A Dame to Kill For animated picture Sin City A Dame to Kill For animated picture
    Sin City A Dame to Kill For animated pictureSin City A Dame to Kill For animated pictureSin City A Dame to Kill For animated picture

    Net zoals die andere Rodriguez sequel Machete Kills (2013) is het uiteindelijk een verspilling van tijd en energie, zowel voor de makers als voor de toeschouwers. Het ritme is deze prent ligt met zijn verschillende verhaallijnen compleet overhoop, en voelt zelfs repetitief aan met iedereen die wraak wil nemen. Het enige wat deze film moest doen, was ons entertainen. Maar ik viel gewoon twee keer in slaap, iets wat me nog nooit is overkomen. Ik kijk af en toe wel eens naar mijn uurwerk, maar echt proberen om wakker te blijven is me nog maar zelden overkomen, en al zeker niet met een 70 miljoen dollar comic adaptatie vol met knappe dames in sexy bondage, lingerie of stripper outfits. How did they screw this up?! Het enige positieve aan deze prent is dat Jessica Alba iets meer screentijd had en je eigenlijk wel meer van haar wou zien (figuurlijk dan), maar ook Joseph Gordon-Levitt is wel een leuk personage.

    Sin City 2: A Dame to Kill For is vanaf vandaag 15 januari 2015 te verkrijgen op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. Op de extra's vinden jullie een behind the scenes docu, een reportage over de stunts, interviews en nog veel meer. Het enige wat je er niet op zal vinden is de audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 15 januari 2015

    ***Related Post***
    20/08/2014: Extended trailer en making-off voor Sin City: A Dame to Kill For
    01/06/2014: Gecensureerde Eva Green poster van Sin City: A Dame to Kill For
    16/03/2013: Sin City Blu-ray review

     

    *** Sin City: A Dame to Kill For trailer #2 ***

  • Gecensureerde Eva Green poster van Sin City: A Dame to Kill For

    Pin it!

    En na de tweede trailer voor Sin City: A Dame to Kill For (2014) van Robert Rodriguez en Frank Miller zijn er heel wat nieuwe filmposters online gekomen, en één van die posters werd door de MPAA verbannen omdat Eva Green er iets te ... rondborstig bij staat. De organisatie - bestaande uit versleten randdebielen en seniele oudjes die zich nog in de jaren 50 wanen - vond de schaduw boven de tepel van de actrice te choquerend voor het Amerikaanse publiek.

    eva_green_poster_a_dame_to_kill_for.jpg

    Het blijft een feit dat de ene tepel de andere niet is. Deze poster met mannelijke tepels mocht wel door de censuur, ook al ken ik vrouwen met minder grote borsten. En van twee maten en twee gewichten gesproken, moet je weten dat deze Beowulf poster wèl toegelaten was en ook over deze poster vind ik geen klacht. Toch had ik vooral de indruk dat ze voor een geniale marketingstunt hebben gezorgd voor Sin City: A Dame to Kill For.

    Een paar jaar geleden merkte Rodriguez op dat de nieuwe film geen co-realisatie zou worden, maar ik denk dat Frank Miller misschien wat moeilijk deed om zijn werk af te staan. In ieder geval hebben we opnieuw te maken met een co-realisatie. Het scenario is van Rodriguez maar deze misdaad neo-noir is wel gebaseerd op de comics van Miller, en we weten allemaal dat Miller ondertussen ook heeft bewezen dat hij geen regisseur is, cf. de The Spirit (2008) flop.

    Korte inhoud: Ava Lord heeft haar man Dwight (Josh Brolin / Clive Owen) verraden, een punt achter hun relatie gezet en hem verlaten voor een rijkere man. Jaren later keert Ava terug naar Dwight en beweert dat ze misbruikt wordt in haar huwelijk en vraagt hem te helpen. Wanneer Ava echter Dwight op laat draaien voor de moord op haar man probeert Dwight samen met Marv (Mickey Rourke) zijn naam te zuiveren.

    Een paar nieuwe namen werden aan de lijst toegevoegd, enerzijds Ray Liotta, die tegenwoordig de ene productie na de andere opvolgt. De man is onvermoeibaar. Dit jaar jaar heeft hij maar liefst 10 projecten lopen. Daarnaast is er ook de rising star in Hollywood, Juno Temple, die een glansrol vertolkte in Killer Joe (2011). En uiteindelijk is er ook nog Jeremy Piven die de rol van Buddy Israel speelde in Smokin' Aces (2007).

    De vorige Sin City (2005) is al 7 jaar geleden en ondertussen zijn er twee acteurs overleden, met name Brittany Murphy en Michael Clarke Duncan. Anderzijds zijn er nog steeds rollen voor Mickey Rourke, Clive Owen, Josh Brolin, Jessica Alba, Jamie Chung (die Devon Aoki vervangt vanwege een zwangerschap), Alexa Vega, Rosario Dawson, Jaime King, Dennis Haysbert en Michael Madsen. Ook Bruce Willis keer terug om hun rol te spelen van Hartigan en ook Joseph Gordon-Levitt maakt zijn debuut in de sin city wereld. Ook Eva Green maakt haar intrede, naast haar ex in het echte leven Marton Csokas.

    sin_city_a_dame_to_kill_for_poster_rosario_dawson.jpgsin_city_a_dame_to_kill_for_poster_joseph_gordon_levitt.jpgsin_city_a_dame_to_kill_for_poster_jessica_alba.jpgsin_city_a_dame_to_kill_for_poster_josh_brolin.jpgsin_city_a_dame_to_kill_for_poster_mickey_rourke.jpg

    De film werd in tegenstelling tot de eerste film opgenomen in 3D. Volgens Rodriguez zal dit een nieuwe wereld openen. De Sin City wereld is nochtans volledig in een 2D grafische maar voor de regisseur zal de dimensie misschien de gehele film een nieuwe drive geven. Ik betwijfel het, maar we zullen zien. De comic adaptatie is pas gepland voor 22 augustus 2014, wanneer de film bij ons uitkomt is nog niet bepaald.

    *** Sin City: A Dame to Kill trailer #2 ***

  • Van Damme in komedie Welcome to the Jungle

    Pin it!

    Acteur Jean-Claude Van Damme gooit het duidelijk over een andere boeg. Naast zijn verschijning in tal van leuke tv-spotjes, zoals onlangs die geniale Volvo Trucks-spot, zal hij binnenkort opduiken in de komediefilm Welcome to the Jungle (2013). En ondertussen is de eerste trailer van de film on-line, en het ziet er wel nog 'ok' uit.

    Jean-Claude Van Damme,Welcome to the Jungle,Adam Brody,Rob Huebel,Rob Meltzer,Jeff Kauffmann,Kristen Schaal,Dennis Haysbert

    Korte inhoud: De film vertelt het verhaal van Chris (Adam Brody). Hij is op het werk een slappeling die niet durft op te staan tegen de kantoorpestkop Phil (Rob Huebel). Tijdens een zogenaamde wildernis seminar op een tropisch eiland loopt het mis en wordt coach Storm Rothschild (Van Damme) aangevallen door een poema. Het moment voor Chris om wel op te staan en zich te bewijzen.

    Van Damme is al een tijdje van het witte doek verdwenen en zijn films gingen standaard Direct-to-DVD of op Video-on-Demand, en het zijn niet zijn tv-spotjes en zijn rolletjes in The Expendables-sequel of in de Belgische prent JCVD die hier iets aan zou veranderen. Maar hij bleef een grote fanbasis behouden en het lijkt er een beetje op dat hij toch zijn retour aan het maken is, al is het op een heel onconventionele manier. Toch valt het nog af te wachten of deze film een bioscoop-release zal krijgen, wat op dit ogenblik nog niet is bevestigd.

    De film werd geregisseerd door een zekere Rob Meltzer en geschreven door een nog grotere onbekende genaamd Jeff Kauffmann. Het budget van de film ligt op 3,5 miljoen dollar wat eigenlijk overeen komt met het budget van een Belgische filmproductie. Als deze het bioscoop-circuit haalt verwacht ik wel dat deze prent winst gaat boeken. Naast JC, die opnieuw met zichzelf heerlijk kan lachen, hebben we tevens ook nog de grappige Kristen Schaal en de altijd bekoorlijke Dennis Haysbert. Het is entertainment en wat mij betreft zal je hier misschien wel meer plezier aan beleven dan aan één van de zovele actieprenten waar Van Damme de laatste jaren mee heeft uitgepakt.

    *** Welcome to the Jungle trailer ***

  • Will Smith wil president worden

    Pin it!

    Will Smith heeft nooit weggestoken dat hij ooit de droom koesterde om president van Amerika te worden. Met een dergelijk filmproject zou hij al een eerste stap hebben genomen in de vervulling van zijn presidentschap. Smith werd door de Democratische presidentskandidaat Barack Obama gevraagd hem te vertolken in een film over Obama's leven. Obama grapte erover in 'Entertainment Tonight': "Will en ik hebben erover gepraat omdat hij dezelfde oren heeft als ik. Hij zou perfect zijn voor die rol".

    Vorige jaar maakte Smith, een geldschieter van de Democraten, zijn politieke aspiraties al bekend: "Ik wilde altijd al de eerste zwarte president worden, maar Obama heeft mijn idee ingepikt. Mij goed. Hij mag de eerste zijn, daarna waag ik mijn kans".

    Smith belooft alvast een boel veranderingen van zodra hij in het Witte Huis zit. "De basis van menselijk welzijn is fysieke overleving, dus ik zou starten met universele gezondheidszorg en opvang".

    Zit er dan een biopic in het verschiet over Obama of is dit louter een promotiestunt om nog maar eens de focus te leggen op de eerste zwarte kandidaat? Wel het zal ervan afhangen of Obama al dan niet wint. En dat is verre van zeker nu Hilary Clinton de stem van Texas heeft gewonnen als democratisch kandidaat. Maar ook Hilary Clinton’s presidentschap zou een biopic waard zijn, vooral met het geflikflooi van Bill Clinton met Monica Lewinski als voorgeschiedenis. Maar we zijn dus nog zo ver niet. En mocht Obama winnen zie ik deze film nog niet in productie gaan in de eerste twee jaar. En eerst komt volgens mij nog een George W. Bush film.

    Ik ken trouwens nog een andere kandidaat die geschikt zou zijn voor de vertolking van de rol van de eerste zwarte president. Hij is misschien iets zwarter dan Barack Obama, maar heeft als president al meer ervaring als Obama zelf.

    Update 15/03/2008: De Amerikaanse acteur Edward Norton is een documentaire aan het maken over de race van Barack Obama naar het Witte Huis. De film moet volgend jaar klaar zijn, schrijft het filmblad Variety.

    De documentaire zoomt in op de politieke strijd die Obama voert met Hillary Clinton om presidentskandidaat te worden voor de Democraten. Een speech van Obama voor het nationale congres van de Democraten in 2004 inspireerde Norton, bekend van American History X, Fight Club en Kingdom of Heaven, tot de klus.

    ***Related Post***
    21/01/2008: Oliver Stone wil een George W. Bush film maken
    13/09/2005: Di Caprio als Theodore Roosevelt
    07/04/2005: Liam Neeson als Abraham Lincoln

  • Jarhead (2005) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    "Elke oorlog is anders. Elke oorlog is dezelfde." Met deze voice-over sluit Jarhead (2005) zijn pleidooi. Je zou trouwens hetzelfde kunnen zeggen van de oorlogsfilm. “Elke oorlogsfilm is anders. Elke oorlogsfilm is dezelfde.” In die zin zijn er veel verbanden te leggen met Coppola’s Apocalypse Now (1979) en Cimino’s The Deer Hunter (1978). Er zijn trouwens twee korte fragmenten te zien van deze films in Jarhead. De film gaat over de ervaringen van de soldaten in de militaire draaimolen, tijdens boot-camp en nadien op het strijdveld en hoe ze veranderen als individu. In tegenstelling tot de waanzin van het bloedvergieten in de jungle, belicht regisseur Sam Mendes (American Beauty, Road to Perdition) hier de waanzin van de inactiviteit in de woestijn tijdens Desert Shield en Desert Storm in 1990-91. Een minder knappe film dan de aangehaalde voorbeelden, maar een film die je zeker aan het nadenken zet.

    jarhead,2005,jake gyllenhaal,peter sarsgaard,brian geraghty,jamie foxx,chris cooper,dennis haysbert,sam mendes,thomas newman

    De film wordt volledig verteld vanuit het perspectief van de Jarhead’s in kwestie, verwijzend naar het kaalgeschoren en inhoudsloze hoofd van de soldaat. Het hoofdpersonage heet Swoff (Jake Gyllenhaal) en wordt opgeleid als sniper die in de frontlinies de tegenstander van op grote afstand kan bestoken. Met dit verschil dat er geen front-linie was. De Air Force van de Amerikanen was zo overweldigend dat er geen Iraki’s overbleven voor een gevecht. De enige noemenswaardige aanval die de soldaten te verduren kregen was die van de Amerikaanse luchtmacht die per vergissing een aantal Amerikaanse soldaten voor Iraki’s namen. En hoezeer ze elk een harde training hadden doorstaan, keerden vele van hen terug zonder ook maar één kogel te hebben afgeschoten. Je voelt dan ook in de film het verlangen van de soldaten om hun training in de praktijk te zetten. Ze zijn opgejut door de officieren, geschoren en gewapend, maar de oorlog bleef een soort mirage waar je alleen gek van werd. Een oorlog waar de soldaten de olievelden moesten beschermen en wachten, tot ze de eerste kogel zouden kunnen afvuren.

    En wanneer je maanden lang in de gloeiende hitte uitkijkt op een eindeloze witte woestijn, begint de confrontatie met jezelf, de vriendin die thuis op iemand anders is gevallen, de vriend die psychologisch door het lint gaat, de verveling. De Irak oorlog krijgt hiermee een gezicht die we nog nooit eerder mochten ervaren. Ik was dan ook enorm onder de indruk van de cinematografie in deze film, van DOP van de Coen Brothers, Roger Deakins. Een operator die wel handheld camera’s gebruikt maar die daarom niet de noodzaak heeft om er geweldig mee te schudden. Maar met de rust in de film heeft de monteur van Jarhead, Walter Murch ook wel iets te maken. Hij heeft trouwens ook Apocalypse Now gemonteerd, en dat zegt al genoeg.

    Hoezeer de film over verveling gaat, heb je af en toe van die momenten waar je echt verlangt om eens een gevecht te mogen meemaken. In die zin kom je, volgens mij, ook dichter te staan bij de soldaten en hoe zij zich wel moesten voelen. Maar dit heeft uiteraard als risico dat heel wat toeschouwers deze "verveling" ook negatief zullen ervaren in de bioscoop. Het is niet de typische politiek getinte anti-oorlogsfilm zoals Platoon (1986). Het gaat echt meer over de personages en wat ze meemaken, hoe ze leven in hun nieuwe biotoop, weg van de bewoonde wereld. Had Oliver Stone deze film gemaakt dat ging hij waarschijnlijk het accent hebben gelegd op het dilemma of het leger niet beter meteen had doorgetrokken tot in Baghdad. Maar dat komt misschien nog in de toekomst.

    jarhead,2005,jake gyllenhaal,peter sarsgaard,brian geraghty,jamie foxx,chris cooper,dennis haysbert,sam mendes,thomas newman

    De acteursregie is om van te snoepen, maar dat komt hoofdzakelijk door het aanwezige filmtalent. Jake, die fors wat kilos en spieren heeft bijgekomen, zet hier een van zijn beste vertolkingen neer. Zijn acteerspel is nooit evident, maar zit verweven in een mengeling van eigen spontaniteit en zichtbaar maandenlange psychologische voorbereiding. Het resultaat is al even geloofwaardig als dat ze complex is. Ook Peter Sarsgaard speelt voortreffelijk de rol van de vriend die het psychologisch steeds zwaarder te verduren krijgt. En dan heb je nog Jamie Foxx, Dennis Haysbert en Chris Cooper die stuk voor stuk fantastisch gecast zijn in hun kleine interventies doorheen de film.

    De enige kritiek die ik zou hebben is dat de regisseur er teveel is in geslaagd om de verveling over te brengen naar de toeschouwer. Ik wil daarmee niet zeggen dat de film saai is, maar als je – als mezelf – al 101 oorlogsfilm hebt gezien en nogmaals herbekeken, dan is je verwachtingspatroon net iets groter. Zeker voor een Sam Mendes film. Een andere oorlogsfilm die een gelijkaardig pad bewandelt van de innerlijke monoloog, maar die veel dieper graaft is uiteraard Apocalypse Now, maar tevens ook Malick’s The Thin Red Line (1998). Toch vind ik de voice-overs in Jarhead niet slecht. Ze reflecteren duidelijk de geest van de jongere en brengen je dichter bij het "echte" verhaal die zich binnenin afspeelt.

    Kortom, Jarhead mag er wezen en bewijst dat de oorlogsfilm nog vele terreinen mag/moet/kan bewandelen. De film doet, vooral in het begin, terugdenken aan de scènes uit boot camp uit Kubrick’s Full Metal Jacket (1987). En dat vond ik helemaal niet slecht want dit bewijst nog maar eens dat niets is veranderd sinds de Vietnam oorlog qua militaire indoctrinatie. Maar waar deze prent in uitblinkt is zijn portrettering van de geslepen soldaat, alleen in de woestijn, die wacht op iets wat niet komen zal op de muziek van Thomas Newman. De film is ambigue, maar zo zijn ook de motieven van de soldaten in de film. Maar helaas zit er naast deze intellectuele denkoefening ook niet meer in dan dat. Jarhead schraapt luid zijn keel, trekt de aandacht, maar heeft dan niet zoveel te vertellen. "Bedankt voor de moeite, jongens."

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 19 januari 2006

     

    *** Jarhead trailer ***