dee wallace

  • E.T. the Extra-Terrestrial (1982) **** Blu-ray Collectors Editie

    Pin it!

    Na de uitstekende release van Jaws (1975) komt Universal nu naar buiten met de 100th Anniversary Collector’s Edition van E.T. the Extra-Terrestrial (1982). De film waarmee Steven Spielberg 4 oscars won (Muziek, geluid en 2 voor speciale effecten), spijtig genoeg greep hij zelf naast het beeldje.

    e t,steven spielberg,jaws,Henry Thomas,Dee Wallace,Robert MacNaughton,Drew Barrymore,Close Encounters of the Third Kind,gremlins,John Williams,Allen Daviau,James D Bissell,prometheus,universal

    Korte inhoud: De tienjarige Elliott (Henry Thomas) woont samen met zijn moeder (Dee Wallace), broer (Robert MacNaughton) en zusje (Drew Barrymore) in een bosrijke buitenwijk van Los Angeles. Op een dag ontdekt hij in de tuin een buitenaards wezentje. Elliott en het wezentje schrikken zich eerst te pletter, maar sluiten dan vriendschap. Elliott noemt het wezentje E.T. en verbergt het in een kast op zijn kamer. De jongen laat E.T. ook kennis maken met zijn broer en zijn zusje. E.T. raakt snel vertrouwt met het aardse leven. Toch heeft hij heimwee naar zijn planeet. Ondertussen begint de aardse atmosfeer zijn gezondheid aan te tasten. Ook Elliott voelt zich niet lekker. Hun band is immers zo hecht geworden dat ze dezelfde gevoelens ervaren.

    Het is een typische Spielberg prent met een kijk in de wereld waarin hij is opgegroeid. Hij slaagt erin om aliens en magie op een bijzonder efficiënte manier in beeld te brengen. Je geeft je als kijker volledig over aan het verhaal van die jonge kerel en zijn relatie met een buitenaards wezen. Het is een tijdloos verhaal over vriendschap en maturiteit in een geïdealiseerd Amerika. Ook al is Close Encounters of the Third Kind (1977) inhoudelijk iets sterken, blijkt E.T. toch een grotere emotionele impact te hebben.

    De show in de film wordt echter niet gestolen door de jonge acteur, dan wel door het kleine mannetje in rubberen pak die zich duidelijk maakt met krassende stemgeluidjes en af en toe eens een Engels woord na-aapt, een beetje zoals in die andere Spielberg prent Gremins van Joe Dante. Samen met de pakkende muziekscore van John Williams kan je haast moeilijk de tranen bedwingen wanneer E.T. de naam van Elliot zegt. Uiteraard is het melodramatisch, maar de scènes zijn zo knap opgebouwd dat het bijna een soort verheven melodramatiek.

    Het camerawerk is ook bijzonder subtiel. De sfeerschepping van director of photography Allen Daviau, met zijn schaduwpartijen en zijn spel met flashlights, ondersteund volledig het mysterieuze verhaal. De spanning wordt afgewisseld met warme, hartverwarmende scènes die een blik werpen in de huiselijke sfeer waar Spielberg is opgegroeid. Een ander groot genie van deze film is de production designer, James D. Bissell. Maar het is de inbreng van Spielberg, met zijn vlotte mise-en-scene en acteursregie, die het succes maakt van E.T..

    e t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universal
    e t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universale t,steven spielberg,jaws,henry thomas,dee wallace,robert macnaughton,drew barrymore,close encounters of the third kind,gremlins,john williams,allen daviau,james d bissell,prometheus,universal

    En daar waar de christelijke verwijzingen in Prometheus (2012) ons de strot uitkwamen, zien we hier dat Spielberg de Bijbelse referenties ook niet schuwt, met genezingen en heropstandingen. E.T. draagt op een gegeven zelfs een sluier terwijl hij wordt achterna gezet door "infidels". En het eindbeeld met zijn rood kloppende hart in het ruimteschip is gewoon het beeld van Christus, punt uit. Maar het werkt allemaal, en het komt niet meteen geforceerd over zoals bijvoorbeeld de voetwassing in Prometheus.

    Op de Limited Edition Blu-ray vinden jullie een hele zooi bonusmateriaal, van making-off filmpjes tot deleted scenes en interviews met Steven Spielberg. Belangrijk om weten is dat de film een digitale klank- en beeldrestauratie heeft gehad. De mensen van Universal Studios Digital Services hebben de klankbanden en verschillende negatief prints van de film opgevist en de film een digitale HD remastering en volledige restauratie gegeven. Een opknapbeurt die buitengewoon verbluffend is (zie Universal Centennial - Restoring the Classics). Het beeld is scherper, de krassen zijn verdwenen en de kleurbalans werd volledig hersteld. Ook de klankband werd aangepakt met een gloednieuwe DTS-HD Master 7.1-soundtrack. De film licht ondertussen al in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 20 oktober 2012

     

    *** E.T. the Extra-Terrestrial trailer ***

  • Chan-wook Park's Thirst (2009) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Eindelijk ben ik nog eens op het BIFFF in Tour & Taxis geraakt en dan nog wel voor een Zuid-Koreaanse film. Bij de Zuid-Koreanen moet je zijn voor geniale keiharde actiethrillers, wraakzuchtige zich traag voortslepende door merg en ziel snijdende horror of poëtische melodrama's die zich als aaneen geweven stillevens in je hart nestelen.

    thirst_2009_blu-ray.jpg

    Dit keer had Thirst (2009) van Chan-wook Park (Oldboy) onze voorkeur. Een priester die vampier wordt dat zou nogal wat geven, dachten we.

    De sfeer op het BIFFF zat er al goed in. Om de beste plaatsen te veroveren sprongen we op de zetels en plaatsen ons neder naast de mensen die tussen de rijen aan het spurten waren om ons voor te zijn. De presentator kondigde in drie talen de een of andere bekende screamqueen Dee Wallace aan uit Kansas die al de eerste amusante vrolijke noten zette van de avond. Het gejoel bleef de hele film duren. Wij saaie Vlamingen moeten misschien ook meer lawaai maken tijdens de film. Nu op zo'n festival als BIFFF werkt het niet altijd storend en draagt het eerder bij tot de sfeer.

    Korte inhoud:. Sang Hyeon (Kang-ho Song) is een priester die iets wil bijdragen tot de mensheid in plaats van zijn contemplatieve leven dat enkel uit bidden bestaat bij ziekenhuisbedden. Hij besluit naar een duister laboratorium te trekken waar ze op mensen experimenteren om het vreselijk kwaadaardige Emmanuel-virus onder controle te krijgen. Sang Hyeon sterft uiteindelijk aan de gevolgen van de ziekte, maar dat bleek blijkbaar maar een schijndood. Hij geneest op wonderbaarlijke wijze en wordt als een heilige aanbeden door de bevolking. Hij laat het kloosterleven achter zich en ontmoet een bont allegaartje dat samenhokt als hij weer moet gaan bidden bij een zieke. De zieke is een kinderlijke onvolwassen loser die bij zijn autoritaire moeder woont die haar schoondochter licht tiranniseert. Sang Hyeon voelt zich onmiddellijk aangetrokken tot Tae-Ju (Ok-bin Kim), maar dat is niet het enige wat in hem verandert. Hij wordt een vampier.

    Het beheersen van zijn begeerte en het onderdrukken van zijn opkomende bloeddorst zijn schitterend verfilmd. Even komisch als tragisch weet Chang-Wook Park de sfeer te scheppen. De aantrekking tussen Tae-Ju en Sang Hyeon, de erotische spanning, het zich uiteindelijk overgeven aan mekaar leidt tot een duistere beslissing met kwalijke gevolgen.

    De film bouwt zich zoals iedere Aziatische film in dat genre traag op maar je wordt beetje bij beetje meegesleurd in de leefwereld van deze vampier die worstelt met zijn menselijke gedaante en zijn principes als diepgelovig priester. De femme fatale van dienst leidt uiteraard tot de ondergang van de trotse fiere man. Het is in de geschiedenis nooit anders geweest. De liters bloed vloeien rijkelijk maar niet op een verschrikkelijke manier. Het is komisch, grappig, entertainend. Ik vind deze film niet meteen geniaal en niet meteen de beste in het genre. Het is een originele invalshoek en de telkens veranderende relatie met Tae-Ju vormt een knap element in deze dramatische love-story.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 16 april 2010

    ***Related Posts***
    08/04/2009: 28ste Editie Fantastisch Film Festival te Brussel
    08/11/2008: Mogelijke Oldboy remake
    08/04/2009: Sympathy for Lady Vengeance

     

    *** Thirst trailer ***