debuut

  • Transcendence (2014) ** recensie

    Pin it!

    We hebben soms een digitale versie van een mens nodig om onze acties in vraag te stellen. En in deze Transcendence (2014) verkennen we de gevaren van iemand die iets teveel onder de invloed komt van de technologie, en er als volgt zijn menselijke ziel door verliest. Het is op zich een relevante prent die ons confronteert met het feit dat we iets teveel bezig zijn in de virtuele wereld ten koste van de echte menselijke contacten. Niet meteen het meest originele uitgangspunt voor een film, was het niet dat dit het regiedebuut is van Wally Pfister, één van de meest talentvolle Directors of Photography in Hollywood, die we vooral kennen van zijn werk voor Christopher Nolan (de Batman-trilogie, Inception, The Prestige). Een debuutfilm met een productiebudget van 100 miljoen dollar, die eer is maar weinigen gegund.

    Transcedence,johnny depp,Wally Pfister,debuut,Rebecca Hall,Paul Bettany,Jess Hall,Jack Paglen,pirates of the caribbean 5,Cillian Murphy,Kate Mara,Morgan Freeman

    Korte inhoud: Dr Will Caster (Johnny Depp) is de meest vooruitstrevende onderzoeker op het gebied van kunstmatige intelligentie. Hij werkt aan een levende machine die de collectieve intelligentie van alles wat ooit was combineert met het volledige scala van menselijke emoties. Zijn zeer omstreden experimenten hebben hem beroemd gemaakt, maar tevens het voornaamste doelwit van R.I.F.T., de anti-technologie extremisten, die er alles zullen aan doen om hem te stoppen. Maar het loopt allemaal fout, en in hun poging om Will te vernietigen met een radio-actieve kogel, hebben ze hem de aanzet gegeven om zich via transcendentie één te maken met zijn gecreëerde machine. Voor zijn vrouw Evelyn (Rebecca Hall) en beste vriend Max Waters (Paul Bettany), tevens zijn collega-onderzoekers, is de vraag niet zozeer of ze in hun opzet zullen slagen dan wel of ze dit wel moeten doen. Hun ergste angsten worden echter gerealiseerd wanneer Will's huker naar het aftasten van de grenzen van de virtuele wereld een schijnbaar onuitputtelijke hunker naar macht ontwikkelt, waarvan het uiteindelijke doel onbekend blijft. En wat stilaan duidelijk wordt is dat hij gaandeweg niet meer te stoppen is.

    Dat het een visueel knappe science-fiction is geworden staat buiten kijf. Ook al komt de fotografie van Jess Hall, weet je dat Wally Pfister wel zijn inbreng gehad zal hebben. En terwijl steeds meer regisseur zijn overgestapt naar het digitale platform met performante Arri Alexa camera's, koos Pfister voor de traditionele aanpak met 35mm scope fotografie. Het probleem met deze prent zit hem eerder in zijn inhoud. De film werd geschreven door de nog onervaren Jack Paglen - die ondertussen ook al is aangesproken in de running is voor het schrijven van de Prometheus sequel (Ridley, Ridley, eerst geef je ons crappy Damon Lindelof, en nu kies je voor een nobody). Ook al lijkt het verhaal origineel, hebben we alles al gezien in andere films. En ja, de meeste verhalen zijn al verteld, maar de regisseur weet in essentie niets nieuws op tafel te leggen, dan datgene wat we al gezien hebben in films als The Lawnmower Man (1992).

    Het is in ieder geval duidelijk dat het niet gebaseerd is op het werk van een Philip K. Dick of zelfs nog maar Jonathan Nolan. Het heeft een gebrek aan intrige of suspense en uiteindelijk al zo saai als gras zien groeien. En gezien het verhaal op zich niet meteen meeslepend is, missen de karakters ook diepgang. Ik voelde me op geen enkel moment emotioneel betrokken bij om het even welk personage. En verhalen over de aard van de mensheid moet toch op z'n minst een beetje menselijkheid vertonen. Of personages van vlees en bloed die niet alleen de morele vragen stellen, maar deze ook met enige betrokkenheid kunnen beantwoorden. Hier blijft alles spijtig genoeg wat op de oppervlakte.

     Transcendence animated picture Transcendence animated picture

    Anderzijds is het wel leuk om Depp nog eens te zien in een min of meer gewone rol en niet verkleed als piraat of indiaan. Maar het is geen rol waarvoor hij enige erkenning zal ontvangen. Ik moet trouwens heel ver terug gaan in de tijd om nog een deftige film op te noemen met hem. Hij lijkt de laatste jaren iets teveel op automatische piloot te spelen en vooral uit te zijn op financieel interessante projecten. En binnenkort is het weer zover met Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales (2016). Ook zijn band met Rebecca Hall lijkt al zo koel en afstandelijk als zijn onderonsje met Angelina Jolie in The Tourist (2010). Naast de bovenvermelde acteurs zien we ook nog een verdienstelijke rol voor Cillian Murphy, Kate Mara en Morgan Freeman.

    transcendence_2014_pic01.jpgtranscendence_2014_pic02.jpgtranscendence_2014_pic03.jpg

    Kortom, Wally Pfister is een geweldige DoP, maar als verhalenverteller mist hij de panache van zijn leermeester Christopher Nolan. Ondanks de visueel leuke momenten en de paar uitzonderlijke opflakkeringen van emotie en humor, blijft alles behoorlijk steriel, pretentieus en afstandelijk. In plaats van in te zetten op Will, Max of Evelyn, lijkt de regisseur meer interesse te hebben in de virtuele Will, een personage dat gevoelens van mensen gaat interpreteren op basis van statische data, hartslagen en pupil vergrotingen. Maar van echte menselijke emoties is er geen sprake, en datzelfde kan gezegd worden voor de film. Een science-fiction over artificiële intelligentie, die al helemaal niet intelligent is en niets beters te vertellen heeft dan cyber-nonsense en oeroude man-vs-machine clichés, 'il faut le faire'. Transcendence komt op 11 juni 2014 bij ons in de bioscoop. Ik vermoed dat Warner Bros zich echt wel aan het nagelbijten zal zetten bij het verloop van de box-office. De film is hier vandaag in de States in première en de eerste reacties zijn alles behalve hoopgevend voor nog maar een break-even.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 19 april 2014

     

    *** Transcendence trailer #2 ***

  • Jongeren aan hun lot overgelaten in The Maze Runner trailer

    Pin it!

    Het concept waarin jongeren gedumpt worden in een futuristische maatschappij en het daar maar moeten zien te overleven, is iets wat met The Hunger Games pas echt van de grond is gekomen. Maar dergelijke dystopische fictie bestaat al jaren. Het zou trouwens niet de eerste keer zijn dat iemand de trilogie van Suzanne Collins gaat vergelijken met het eerder uitgebrachte Battle Royale (2000) van Koushun Takami. Maar Takami kon zich dan weer geïnspireerd hebben op The Long Walk van Stephen King. En zo kan je maar verder gaan. En nu brengt Fox The Maze Runner (2014) uit, gebaseerd op het boek én scenario van James Dashner.

    The Maze Runner poster 2014

    Korte inhoud: Thomas (Dylan O'Brien) wordt wakker in een lift, en herinnert zich niets anders dan zijn eigen naam. Hij komt in een wereld bevolkt met ongeveer 50 tienerjongens die geleerd hebben om te overleven in een volledig gesloten omgeving en houden zichzelf tot stand via eigen landbouw en zelfgemaakte benodigdheden. Elke 30 dagen komt een nieuwe jongen. De oorspronkelijke groep, genaamd 'The Gladers', die al twee jaar lang opgesloten zit, poogt al enige tijd om te ontsnappen door het doolhof dat hun leefruimte omringt en bestaat uit gemene wezens, genaamd 'The Greevers'. Ze hadden de hoop opgegeven, tot op het moment dat een comateus meisje met een vreemde opmerking voor de dag komt, die hun wereld op hun kop zet.

    Het is meteen ook de debuutfilm van Wes Ball, die eeder al twee kortfilms had gemaakt en voornamelijk actief was in de sector van de grafische effecten. En gezien het beperkt budget werd de film opgenomen met heel wat nieuwe gezichten, zoals Kaya Scodelario, Will Poulter (bekend van die onnozele komedie We're the Millers) en Thomas Brodie-Sangster. De enige naam die een belletje doet rinkelen is die van Patricia Clarkson (The Green Mile, Shutter Island).

    De reden waarom het boek nog niet eerder werd verfilmd is waarschijnlijk te wijten aan het boek zelf die niet meteen indruk kon maken, met zijn fletse karakters en onwaarschijnlijke plot. Het feit dat de auteur nu ook nog eens het scenario heeft geschreven schept niet meteen veel vertrouwen. Toch heeft de film een brede release gekregen, waaronder ons eigenste kleine landje, die zelfs films als Enemy (2013) en Lone Survivor (2013) geen release gunt. The Maze Runner verschijnt bij ons op dus 15 oktober 2014.

    *** The Maze Runner trailer ***

    ***Related Posts***
    22/06/2015: Maze Runner: The Scorch Trials poster en trailer
    15/10/2014: The Maze Runner review

  • Don Jon (2013) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben onze FilmBlog bezoekers op date gestuurd met Joseph Gordon-Levitt en filmgeeks beloond met filmtickets voor Don Jon (2013), maar de film in kwestie hebben we hier nog besproken. Daar gaan we nu iets aan doen, nu dat de film zopas is uitgekomen op Blu-ray en DVD.

    Don Jon filmbespreking review debuutfilm Joseph Gordon-Levitt

    Korte inhoud: Don Jon (Joseph Gordon-Levitt) is net alleen een echte vrouwenzot, maar ook nog eens verslaafd aan seks en porno. Hij heeft nooit problemen gehad om een mooie vrouw binnen te doen, tot op het ogenblik dat hij Barbara (Scarlett Johansson) ontmoet. Barbara is een idealistische vrouw, die op zoek is naar de ware. Jons passie voor Barbara dwingt hem om vrede te nemen met talrijke verschillen die ze hebben met elkaar. Dat is totdat hij Esther (Julianne Moore) ontmoet, een vrouw die hem beter begrijpt dan hij zelf.

    Het was nooit echt de bedoeling om van deze prent een blockbuster te maken, maar een cultfilm zal het volgens mij ook niet worden. Het regiedebuut van Gordon-Levitt heeft toch wel indruk gemaakt en velen zijn het er over eens dat de man ook talent heeft achter de camera. Het is ook niet meteen een doorzichtige rom-com film. Don Jon graaft met zijn confronterende premisse in de commodificatie van verlangens en gevoelens. Maar in plaats van een sociaal kritische prent is het toch voornamelijk de bedoeling om een ontspannend verhaal te brengen met leuke vertolkingen. Het zijn personages die de schijn van trouw, intimiteit en begrip voor de partner hoog willen ophouden, maar in essentie enkel uit zijn op kortstondige bevrediging.

    Het is ook een film die het belang van fysieke intimiteit in het digitale tijdperk in vraag stelt. Dat seksualiteit grondig is veranderd met de komst van internet zal niemand kunnen ontkennen. Pornografie is toegankelijk geworden voor iedereen en liefde wordt vaak herleid naar zijn meest primaire seksuele invulling. Dat dit een zekere leegte met zich meebrengt ervaart ook het hoofdpersonage. En zo begint hij een onwaarschijnlijke affaire met een oudere weduwe die hij ontmoet tijdens zijn avondonderwijs. De dialoog-gestuurde scènes zeggen iets over de aard van de menselijke relaties, maar de situationele humor en de gekke stereotypen houden alles toch zeer verteerbaar en luchtig. De casting laat hier tevens geen twijfel over bestaan met namen als Tony Danza en Glenne Headly. Maar laat me duidelijk zijn, het is zonder twijfel een slim en zelfverzekerd regiedebuut van een jonge filmmaker.

    Don Jon pictureDon Jon pictureDon Jon picture

    Mijn enige puntje van kritiek is de vertolking van Gordon-Levitt zelf, die ik bij momenten als iets te glad ervaar. Hij overstijgt ook niet de karikatuur die hij van zichzelf heeft gemaakt. Ook de toon van de film voelt iets teveel als een sitcom aan. Maar deze moderne satire over onze door seksverslaafde popcultuur zal voornamelijk herinnert worden als de eerste film van een beloftevolle filmmaker met heel veel potentieel. De Blu-ray van de film ligt in de winkelrekken vanaf 4 februari 2014.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 07 februari 2014

    ***Related Posts***
    03/11/2013: Don Jon filmquiz
    10/10/2013: Op date met met Don Jon

     

    *** Don Jon trailer ***

  • Brits sociaal drama in Tyrannosaur

    Pin it!

    Debuutfilms zijn altijd iets om naar uit te kijken. Neem nu Tyrannosaur (2011) van Paddy Considine, een grimmig verhaal over een eenzame, gewelddadige alcoholist die verlossing vindt bij een christelijke winkelbediende. Wat dat dan weer te maken heeft met 'Tyrannosaur' intrigeert mij, en bijgevolg ben ik meteen benieuwd naar deze prent.

    Tyrannosaur,Paddy Considine,Olivia Colman,debuut,luc dardenne,jean-pierre dardenne

    Korte inhoud: Joseph (Peter Mullan) wordt geplaagd door zijn drang naar geweld en eindeloze woede, zelfdestructie lijkt het enige doel te zijn. Tot hij op een dag de liefdadigheidswinkel van de christelijke Hannah (Olivia Colman) binnenvlucht. Terwijl de twee nader tot elkaar komen, blijkt dat Hannah zelf ook een geheim met zich meedraagt. Een geheim dat verwoestende gevolgen op beide levens zal hebben.

    Je zou de film kunnen omschrijven als een sociaal drama, een beetje als een film van de gebroeders Dardenne maar dan in een Brits kleedje. Het is dan ook niet te verwonderen dat deze prent al in verschillende Europese filmfestivals in de prijzen is gevallen, alsook de award voor beste regie en de juryprijs op het filmfestival van Sundance.

    We bevinden ons aan de onderkant van de sociale ladder in een grijze, industriestad, een beetje zoals Charleroi, waar werkeloosheid een alledaags feit is. Aan elke hoek van de straat lonkt er gevaar, en alcoholisme, drugsmisbruik en geweld is er schering en inslag. Het hoofdpersonage grijpt na de dood van zijn vrouw naar de fles en groeit al snel uit tot een agressieveling waar iedereen liever uit de buurt van blijft. Iedereen, met uitzondering van Hannah. Een extravert type die rust vind bij een stille, brave vrouw, het lijk een filmcliché te zijn (cf. Rocky), maar iets dat werkt.

    Of de film zo sterk zal zijn als een Dardenne-drama, valt nog te bezien, maar de trailer lijkt in ieder geval sterk genoeg om mij aan te sporen Tyrannosaur te gaan bekijken. Ik denk niet dat deze film een boodschap heeft, buiten de grauwheid van het bestaan van de twee personages. Ik voorspel wel dat je er niet vrolijk zal worden, maar het zal je des te meer in verroering brengen. Er is op dit moment nog geen releasedatum bekend voor België.

    *** Tyrannosaur trailer ***

  • Coriolanus van en met Ralph Fiennes

    Pin it!

    Wanneer we het over William Shakespeare hebben is onze eerste reflex te denken aan tragische liefdesperikelen en kostuumdrama’s, maar Shakespear is ook 'oorlog', en dit komt in Coriolanus (2011) pas goed tot zijn recht. De film speelt zich af in een hedendaags kader en de Romeinse krijgsheer wordt vervangen door een met moderne wapens uitgeruste militair.

    Ralph Fiennes,Coriolanus,William Shakespeare,Vanessa Redgrave,gerard butler,debuut

    Korte inhoud: De film vertelt het verhaal van Coriolanus (Ralph Fiennes), een Romeinse militair die niet kan aarden in de Romeinse samenleving. Coriolanus’ tirannieke moeder (Vanessa Redgrave) dwingt hem om de politiek in te gaan. Hij hengelt naar een zetel in de Senaat, maar moet daarvoor uiteraard in de genade van het volk komen. Omdat het publiek hem geen steun gunt, ontketent hij in z’n woede een rel die tot zijn verbanning van Rome leidt. In ballingschap smeedt hij een plan met gezworen vijand Tullus Aufidius (Gerard Butler), om wraak te nemen op Rome.

    De reden waarom dit Shakespeare drama niet eerder de poort van Hollywood heeft bereikt is juist omwille van het vrij onsympatieke hoofdpersonage. In schril contrast met een Hamlet of een King Lear manifesteert Coriolanus zich hoofdzakelijk met monologen. Enerzijds moet hij niet weten van complimentjes en is zijn ambitie niet om politiek gewin te slaan uit zijn overwinningen, maar anderzijds straalt hij iets teveel trots uit en volgt uiteindelijk de voorstellen van zijn moeder om in de politiek te stappen. In het boek van Shakespeare vertegenwoordigt Coriolanus eigenlijk ook de autocratie (~dictatuur) in tegenstelling tot zijn tegenstanders die de democratie in hun vaandel dragen. Er is ook niets luchtig aan dit werk, en steekt er ook geen humor of liefde in dit verhaal. Er is hier wel een relatie tussen moeder en zoon, maar deze is ontdaan van elke seksuele spanning.

    Opmerkelijk aan Coriolanus is dat het de debuutfilm is van Ralph Fiennes en het ziet er allemaal enorm bad-ass uit zonder dat we veel visuele pirouettes zien die we normaal kunnen verwachten van een beginnende regisseur. Fiennes neemt dus niet alleen een moeilijk werk van Shakespeare om te verfilmen, maar tevens iets wat niet beschouwd kan worden als 'autobiografisch' en cast zichzelf nota bene in de hoofdrol. Ik vraag me dus wel af of Fiennes zich hier niet gaat verslikken, want dat zijn drie factoren die wel eens kunnen wegen op een nog onervaren regisseur. Uiteraard heeft hij al heel wat ervaring voor de camera, maar een regisseur en acteur zijn toch twee totaal verschillende jobs.

    Ralph Fiennes,Coriolanus,William Shakespeare,Vanessa Redgrave,gerard butler,debuut Ralph Fiennes,Coriolanus,William Shakespeare,Vanessa Redgrave,gerard butler,debuut Ralph Fiennes,Coriolanus,William Shakespeare,Vanessa Redgrave,gerard butler,debuut

    De film zou ergens in december in onze zalen moeten draaien, maar een precieze datum is op dit ogenblik nog niet bekend.

    *** Coriolanus trailer ***

  • Nieuwe Killer Elite poster !

    Pin it!

    killer elite,jason statham,robert de niro,clive owen,debuut,gary mckendry,transporter,the killer elite Een actie-thriller met Robert De Niro, Jason Statham en Clive Owen, wie kan daar nu tegen zijn? Op zich kan dit enkel maar vonken geven. Maar dan kreeg ik de trailer te zien en begon ik spontaan te schaterlachen met de gebruikte soundtrack en de inhoud van de beelden.

    Killer Elite (2011) pakt in het begin van zijn trailer uit met based on a true story. Dit is tevens wat het boek, The Feather Men, claimt. Maar auteur Ranulph Fiennes werd op de vingers gewezen door het Departement van Defensie in de UK. Blijkbaar zou het boek een samenraapsel zijn van zaken die nooit zijn gebeurd, maar dat hier en daar wel een aantal gegevens zijn waarin de schrijver zijn inspiratie zocht. Maar dat maakte voor de Ierse regisseur Gary McKendry niet veel uit. Alles wat zijn film meerlegitimiteit kon geven was meegenomen. En neen, deze film is geen remake van de Sam Peckinpah film The Killer Elite (1975).

    Korte inhoud: Danny (Jason Statham) is een ex-Navy Seal die serieus in de problemen komt als Hunter (Robert De Niro), zijn beste vriend en mentor wordt ontvoerd in opdracht van een Arabische sjeik. Die laatste dwingt Danny een moord te plegen. Doet hij dat niet, dan sterft Hunter een ongetwijfeld pijnlijke en tragische dood.

    Normaal kunnen debuutfilms heel verrassend uit de hoek komen, maar deze gaat voluit voor het actie-genre in de stijl van de Luc Besson Transporter-meets-Taken films. Het is net niet trashy genoeg om vergeleken te worden met een Crank film, maar de kwaliteit van een Jason Bourne film heeft het duidelijk niet.

    Wat betreft Robert De Niro, wél, in tegenstelling tot een Michael Caine, kiest hij ervoor om scenario’s nauwelijks te lezen en zich vooral laat leiden door de omvang van de gage die hij kan opstrijken. Spijtig genoeg is de man geen garantie meer voor een goede film. Dat kon je ook al niet zeggen van Jason Statham. Is het nu aan de beurt van Clive Owen…? We zullen moeten wachten tot in oktober alvorens deze film in onze zalen draait.

    killer elite,jason statham,robert de niro,clive owen,debuut,Gary McKendry,transporter,The Killer Elitekiller elite,jason statham,robert de niro,clive owen,debuut,Gary McKendry,transporter,The Killer Elite

    *** Killer Elite trailer ***