david lynch

  • Julian Rentzsch knappe filmregisseur posters

    Pin it!

    Mocht je de essentie van een regisseur in één beeld kunnen vangen, dan zouden we heel dicht bij de portret-tekeningen van illustrator Julian Rentzsch komen. In deze kleine kunstwerkjes zien we niet alleen personages uit hun films, maar tevens camerashots en filmquotes. Het zijn zwart-witte snapshots die meteen een idee geven van de wereld waarin deze regisseurs leven. Op deze site kan je tevens een stem uitbrengen voor de regisseur die jullie in zo'n tekening vervat willen zien.

    moviedirectorsposters-alfred_hitchcock.jpgmoviedirectorsposters-stanley_kubrick.jpgmoviedirectorsposters-david_lynch.jpg
    moviedirectorsposters-martin-scorsese.jpgmoviedirectorsposters-quentin_tarantino.jpgmoviedirectorsposters-tim_burton.jpg

    Bij de film regisseurs die ondertussen al hun tekening hebben zijn: Alfred Hitchcock, David Lynch, Martin Scorsese, Stanley Kubrick, Tim Burton en Quentin Tarantino. Als er nog regisseurs bijkomen zullen we deze post wel aanvullen. Van elke illustratie is een print gemaakt in een kleine oplage van 200 stuks, verkocht voor zo'n €90 per stuk. Laat in de commentaren weten wat jullie van deze tekeningen denken.

  • Enemy (2013) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het was één van de Beste Films van 2013, die uiteindelijk niet in onze Top 10 Beste Films van 2013 belandde. De simpele reden hiervoor was deze geen bioscooprelease heeft gekregen. Het heeft geduurd tot 27 augustus 2014 alvorens Enemy (2013) van de Canadese regisseur Denis Villeneuve (Incendies, Prisoners), bij ons op het witte doek verscheen. Maar sinds 20 januari 2015 is de film nu overal te verkrijgen op DVD en Blu-ray!

    enemy_2013_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Adam Bell (Jake Gyllenhaal) is een gescheiden leraar die een ongestoord leventje leidt met zijn vriendin Mary (Mélanie Laurent). Op een dag ontdekt hij zijn identieke dubbelganger in een film. Een acteur genaamd Anthony, woont samen met zijn vrouw Helen (Sarah Gadon), niet ver van waar Adam woont. Adam beslist op deze persoon te stalken, met de bedoeling hem van op een zekere afstand te observeren. Maar al snel raken de levens van deze koppels met elkaar verstrengeld en dit leidt tot een dodelijke conflict waarbij slechts één duo kan overleven.

    Mocht je niet beter weten zou je denken dat we hier te maken hebben met een geflipte Charlie Kaufman prent, maar de toon is in ieder geval veel serieuzer, en heeft meer weg van een David Lynch meets David Cronenberg vehikel. De morele en sociale dilemma's uit zijn vorige films hebben plaats moeten ruimen voor abstracte en absurde zwarte humor, maar het blijft uiteindelijk een thriller, het genre die de cineast goed ligt.

    De film is gebaseerd op de Portugese roman van Nobelprijs winnaar José Saramago en bewerkt door scenarist Javier Gullón. Het unieke van het verhaal is dat het de levens van beide koppels gaat benaderen in plaats van enkel vanuit het perspectief van één koppel te praten. Ik had het boek niet gelezen op voorhand en probeerde zo weinig mogelijk te grasduinen in het reilen en zeilen van de film, al was het maar om het verhaal niet al teveel te spoilen voor mezelf. De sfeer is in ieder geval heel gespannen en beklemmend.

    Jake Gyllenhaal is een geweldig acteur en hier krijgen we er zelfs twee te zien. En hij wordt ook nog eens bijgestaan door twee knappe actrices. Sarah Gadon kennen we nog van Dracula Untold (2014) en Mélanie Laurent heeft indruk gemaakt met haar rol in Inglourious Basterds (2009). De personages voeren ons mee in een surrealistische reis doorheen de psyche van een man die de ondraaglijke drukte van zijn werkelijkheid ervaart en vreest voor zijn bestaan.

    enemy_2013_blu-ray_pic01.jpgenemy_2013_blu-ray_pic02.jpgenemy_2013_blu-ray_pic03.jpg

    En aan deze onthutsende sfeer, de pakkende muziekscore van Danny Bensi en Saunder Jurriaans en de warm-gele fotografie van Nicolas Bolduc is er nog de aanwezigheid van een enorme spin die dreigend schuilt in de periferie van de metropool. Het lijkt er wel op dat de spin symbool staat voor de vrouwen in zijn leven, met de grote spin als de moeder figuur die een blijvende impact heeft op zijn leven. Maar het staat ook symbool voor bindingsangst en angst voor het vaderschap. Het ligt in ieder geval open tot interpretatie.

    Enemy poster Jake GyllenhaalEnemy poster Jake GyllenhaalEnemy poster Jake Gyllenhaal

    Op de Blu-ray staan spijtig genoeg geen extraatjes, geen audio-commentaar, geen behind-the-scenes, geen deleted scenes. Noppes. Het is maar dat jullie het weten.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 28 januari 2015

     

    *** Enemey trailer #2 ***

  • David Lynch verlaat de nieuwe Twin Peaks reeks

    Pin it!

    Voor diegene die zich nog de laatste aflevering (episode 29) van "Twin Peaks" (1990-1991) voor de geest kunnen halen zullen zich nog de scene herinneren met Laura Palmer (Sheryl Lee) die in de ogen van Agent Cooper (Kyle MacLachlan) kijkt in de Red Room en hem de volgnde belofte maakt: "I will see you again in 25 years." (video)

    twin_peaks_david_lynch_season_3.jpg

    Het lijkt er dus op dat Laura haar woord zal houden want David Lynch en Mark Frost hebben aangekondigd via Twitter om nog 9 episodes uit te werken voor een 2016 release. Als het op de kop 25 jaar moet zijn zouden ze de serie moeten uitbrengen op 10 juni 2016, iets waar ze waarschijnlijk naar toe werken.

    Variety maakt duidelijk dat het niet om een reboot of remake zou gaan. De nieuwe episodes zouden zich afspelen in een hedendaags tijdskader, volgend op de gebeurtenissen van het tweede seizoen. We zullen dus wel het verhaal en karakters moeten heropfrissen, want het is dus echt wel een poos geleden. Een paar maanden geleden hadden we met een Facebook bericht al melding gemaakt van een reünie, naar aanleiding van het uitbrengen van de Twin Peaks Blu-ray Box. Blijkbaar hebben ze die dag ook een aantal beloften gemaakt. Voor de fans zijn het in ieder geval hoogdagen na dit nieuws!

    Het nieuws komt eigenlijk niet als een verrassing, want ik denk dat ze er ondertussen al 2 jaar over zitten te praten, maar nu is Twin Peaks seizoen 3 dus zo goed als officieel. De serie zal opnieuw in handen komen van het Showtime netwerk, die ook al "Masters of Sex" uitbrengen en "Homeland". Het nieuwe seizoen zou zowel een deel van de oude cast terugbrengen, alsook nieuwe acteurs introduceren. Maar de casting-beslissingen zullen pas in 2015 van start gaan. Het zal tevens noodzakelijk worden, want bepaalde acteurs, zoals Frank Silva in de rol van Killer Bob, zijn niet meer. Wat we ook al weten is dat David Lynch opnieuw alle 9 episodes zelf zou regisseren. Hey zou leuk zijn mocht Angelo Badalamenti nog een aantal nummers willen schrijven, maar de componist zal bijna 80 jaar zijn in 2016, dus vermoed ik dat misschien wel een nieuwe componist zal aangesproken worden. Maar dat is pure speculatie van mijn part. Wordt in ieder geval vervolgd ...

    Update 06/04/2015: Regisseur David Lynch heeft beslist geen nieuwe reeks van 'Twin Peaks' te zullen regisseren. Dit nieuws maakte hij bekend via Twitter. Lynch raakte het met de Amerikaanse tv-zender Showtime niet eens over zijn verloning, maar zegt dat het project mogelijk wel zonder hem verdergaat. "Showtime heeft de stekker niet uit 'Twin Peaks' getrokken, maar na een jaar en vier maanden ben ik vertrokken omdat er niet genoeg geld werd geboden om het script uit te voeren zoals ik vond dat het moest uitgevoerd worden", klinkt het via Twitter. "Dit weekend ben ik acteurs beginnen opbellen om ze te laten weten dat ik niet zal regisseren. Ik hou van de wereld van 'Twin Peaks' en wou dat het anders gelopen was." Showtime hoopt dat Lynch zich alsnog zal bedenken. "Zijn mededeling stelt ons teleur, omdat we geloofden dat we tot een oplossing zouden komen", luidt het in een persbericht. "Showtime houdt ook van de wereld van 'Twin Peaks' en we blijven hopen dat we de serie in al zijn glorie kunnen terugbrengen, met beide buitengewone schrijvers - David Lynch en Mark Frost - aan het roer."

    ***Related Post***
    07/06/2014: Top 50 Beste TV-series

    *** A special TWIN PEAKS announcement ***

  • Inland Empire (2006) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vijf jaar na Mulholland Dr. komt David Lynch met het zeer vreemde, complexe, haast niet te vatten, maar briljante en geniale Inland Empire (2006). Lynch zet in de eerste scène meteen de toon met een uiterst vreemde sitcomachtige vertoning met drie levensgrote konijnen waarvan er eentje gekleed in een roze peignoir (met de stem van Naomi Watts) staat te strijken. De toon is meteen gezet want normaler zal het er niet op worden.

    inland_empire_poster01.jpg

    (Poging tot) korte inhoud: Nikki Grace is dolblij wanneer ze als Susan Blue gecast wordt in de nieuwe film On High in Blue Tomorrows van regisseur Kingsley Stewart. Haar tegenspeler is rokkenjager Devon Burk, die de rol van Billy Side speelt, en meteen gewaarschuwd wordt door Nikki’s Poolse echtgenoot. Al snel begint Nikki zich echter zo sterk in haar rol in te leven, dat ze niet meer het onderscheid kan maken tussen realiteit en film. Wanneer de regisseur daarna opbiecht dat de film een remake is van een Poolse film en dat de originele acteurs vermoord werden, is het (surrealistische) hek helemaal van de dam.

    Vervolgens maken we kennis met het hoofdpersonage van de film, Nikki Grace gespeeld door Laura Dern die het bezoek krijgt van Grace Zabriskie, die Nikki komt waarschuwen voor een moord die nog moet gepleegd worden. Today is tomorrow, aldus een zeer creepy Zabriskie met een vet Pools accent. Daarna krijgt Nikki het bericht dat ze gecast is in een nieuwe film en kan haar geluk niet op. Samen met haar tegenspeler Devon Burk (Justin Theroux) repeteert Nikki in het gezelschap van regisseur Kingsley Stewart (Jeremy Irons) enkele scènes.

    Tot hier toe loopt het verhaal redelijk lineair en op een paar vreemde scènes die je totaal (nog) niet kan plaatsen, is Inland Empire vrij goed te volgen. Dat zijn de eerste 40 minuten van de film. Daarna gooit Lynch echter alle remmen los voor een nog twee uur durende trip waarin acteurs ineens andere rollen beginnen te spelen en je niet meer weet wie nu eigenlijk wie is. De grens tussen droom en realiteit en het bewuste en het onderbewuste is nog nooit zo dun geweest.

    Als Lynch dan ook nog eens begint te switchen tussen heden, verleden en toekomst (‘today is tomorrow’, weet je wel) én tussen tijd en ruimte, vraag je je vertwijfeld af naar wat je nu in godsnaam aan het kijken bent. Is het een film? Is het een film over een film? Droomt Nikki Grace dit allemaal? Bestaat Nikki Grace überhaupt wel? Waar passen de Poolse scènes in het verhaal? Met wie is die Poolse vent nu eigenlijk getrouwd? En wat is er met die konijnen aan de hand? En dat dansje van 'The Locomotion'?!

    Er is maar één man die hierop een antwoord kan geven en dat is David Lynch zelf. Helaas is de man allergisch aan dvd-extra’s, op een commentaartrack hoeven we dus zeker niet te hopen. Bij het begin van de opnames van Inland Empire was er trouwens niet eens een script. Lynch had de basispremisse in zijn hoofd, maar verkoos om tijdens het filmen het scenario te ontwikkelen. Het moet een hel geweest zijn voor de acteurs maar daar is in de film zelf alleszins niks van te merken.

    inland_empire_pic01.jpginland_empire_pic02.jpg

    In zijn vorige film Mulholland Dr. leverde Lynch al kritiek op het Hollywoodsysteem. Toen speelde Naomi Watts een beginnende actrice die door het systeem ten onder ging. In Inland Empire laat Lynch Susan Blue (of is het toch Nikki Grace?) sterven op de befaamde Hollywood Walk of Fame in het gezelschap van een paar daklozen en straathoertjes. Achter de schone schijn van Hollywood en L.A. zit ellende en tragedie, lijkt Lynch te willen zeggen. De titel van de film verwijst overigens naar een cluster van een paar suburbs in Los Angeles, city of dreams.

    Er is veel te doen geweest rond het feit dat Lynch voor deze Inland Empire heeft gekozen voor een digitale camcorder (bijna het soort dat je thuis ook gebruikt voor je home video’s). Zo’n digitale camera biedt veel meer bewegingsvrijheid maar het geeft natuurlijk minder duidelijke beelden dan een professionele HD-camera. De beelden in Inland Empire zijn dan ook niet van de allerbeste kwaliteit, hier en daar zijn ze zelfs effenaf wazig en zitten er duidelijke digitale fouten in, maar dat draagt alleen maar bij tot het aparte sfeertje van de film.

    Daarbovenop maakt Lynch gebruik van extreme beeldexperimenten zoals het blurren van gezichten, extreme close-ups, overbelichting, onderbelichting, zwart-wit,… Dit alles maakt van Inland Empire geen toegankelijke film, maar het is absoluut Lynch’ verdienste dat hij zich in deze tijden van creatieve schaarste niks aan trekt van alle Hollywoodnormen en gewoon zijn eigen ding doet en niet vies is van een experimentje meer of minder. Als er binnen vijftig jaar teruggekeken wordt naar dit filmische decennium, dan zijn het films als deze Inland Empire die men zich nog zal herinneren.

    inland_empire_pic03.jpginland_empire_pic04.jpg

    Het gevolg van al dat geëxperimenteer met vorm en beeld is natuurlijk dat Inland Empire geen grote publiekslokker is, dat sommige critici de creatieve waarde van deze film niet kunnen smaken en dat Lynch zijn film in eigen beheer heeft moeten uitgeven. Inland Empire vraagt een grote inspanning van de kijker, niet alleen tijdens de film, maar ook erna wanneer je alles nog eens rustig moet laten bezinken. En zulke films moeten er gewoon meer zijn. Probeer ook niet alles te analyseren tijdens de film want dat lukt toch niet en dan mis je weer andere belangrijke informatie.

    Als je bereidt bent je te laten meevoeren in Lynch surrealistische droomwereld waarin werkelijkheid en fictie zich met elkaar mengen en je op de duur niet meer weet wat er nu eigenlijk gebeurt op het scherm en in de hoofden van de personages, dan wacht je een ongelofelijke kijkervaring, een drie uur durende trip. Maar als je meer houdt van de lineair rechtlijnige Lynch van The Straight Story en The Elephant Man of als je je al ergerde aan Lost Highway en Mulholland Dr., laat dan deze Inland Empire vooral aan je voorbij gaan.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 26 januari 2011

  • Mulholland Drive (2001) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De films van een regisseur in zijn beginjaren, zijn niet meer de films die hij maakt op latere leeftijd. Het mooiste voorbeeld is Francis Ford Coppola. Ik heb onlangs nog eens Apocalypse Now (1979) gezien en ik die prent blijft zo indrukwekkend. Vergelijk dat maar eens met het beschamende The Godfather: part III (1990), of het pretentieuze en oersaaie Youth without Youth (2007). Je zou nooit kunnen denken dat deze drie films van dezelfde maker zijn. Idem dito met regisseurs als Brian De Palma, Robert Altman of Stanley Kubrick.

    mulholland_drive_bluray.jpg

    En zo is het ook wel een beetje het geval met David Lynch. Je kan er voor of tegen zijn, maar je kunt de impact niet ontkennen die ze teweeg brengen. Het zijn pareltjes van liefde en haat, tederheid en gruwel, op een fascinerende manier verteld op meeslepende en aangrijpende muziek en bedreigende geluidseffecten. Zijn beste film wat mij betreft blijft Blue Velvet (1986). Het is trouwens één van zijn meest toegankelijke films. Uiteraard zit er een dubbele bodem in het verhaal, maar alles blijft wel vrij coherent en je kunt volledig meevoelen met de karakters. Een andere toegankelijke film, maar al een tikkeltje meer afwijkend, is Wild at Heart (1990).

    Met films als Lost Highway (1997) en Mulholland Dr. (2001) ging Lynch de experimentele toer op. Een weg die hij reeds was ingeslagen met het maken van zijn adembenemende "Twin Peaks". En met Inland Empire (2006) verzeilde de regisseur in de abstracte wereld van de nachtmerrie. Maar het blijft cinema die je moet beleven, én herbeleven. Een film van David Lynch heeft minstens een tweede visie nodig, en zo ook voor Mulholland Dr. waarvan Universal de film onlangs op Blu-ray heeft gezet.

    Korte inhoud: Een mysterieuze vrouw (Laura Harring) ontsnapt aan een verkeersongeluk met een tas vol geld, maar zonder haar geheugen. Ondertussen is Betty Elms (Naomi Watts) in L.A. verschenen, in de hoop een filmcarrière te kunnen beginnen. Wanneer Betty de naamloze vrouw in haar appartement vindt, besluit ze haar te helpen. De twee vrouwen gaan op een bizarre zoektocht naar de waarheid.

    De film startte als een tv-serie eind jaren '90 gemaakt met een budget van een slordige 8 miljoen dollar. Maar het tv-station ABC was er niet meteen wild van en de show werd afgevoerd. Het Franse Studio Canal pompte nog een extra 7 miljoen in het project om de serie toch nog een slot te geven, maar het werd niet even krachtig als Twin Peaks. De filmversie heeft veel geput uit die serie en is bij momenten al even chaotisch in zijn verhaalstructuur, vooral dan de laatste 40 minuten waarin de twee bevallige dames topless in het rond hollen. Het einde van de film is trouwens al even bevredigend als het einde van de tv-serie.

    mulholland_drive_01.jpgmulholland_drive_02.jpg

    Mulholland Dr. gaan analyseren zou behoorlijk zinloos zijn. Net zoals bij Lost Highway kan je er wel een theorie aan vastknopen, maar uiteindelijk is niet één maar zijn er verschillende verklaringen mogelijk. Net zoals een schilderij ook verschillende emoties kan oproepen, ligt de sleutel tot het werk van David Lynch in de persoonlijke ervaring en ontleding. Je moet er wel voor open staan, anders zal je snel verveeld worden door de van-de -hak-op-de-tak-aanpak. Alles heeft zijn reden, maar wanneer je niet bereid bent om Lynch te volgen lijkt niets een reden te hebben en is alles bedoeld als sfeerschepping of zelfs als grap. Het is de logica van een droom-sequentie, die uiteraard de deur open zet voor film snobisme en van de pot gerukte hineininterpretierung waar Lynch zelf in alle waarschijnlijkheid nog nooit had aan gedacht. De film was trouwens beschouwd als de Beste Film van het decennium door Les Cahiers du Cinéma. Maar de film leidt op deze manier wel een eigen leven en dat is op zich ook verdienstelijk. En indien jullie toch benieuwd zijn naar die wilde theorieën, dan kunnen jullie een kijkje nemen op 10 Clues to unlock Mulholland Drive.

    Spijtig genoeg zullen jullie op de blu-ray geen verklaringen horen van Lynch. Hij praat niet graag over zijn films, en dat is geheel te begrijpen gezien het genre. Maar je vindt er wel heel wat theorieën van diverse journalisten en filmcritici. Er is ook een making of en uiteraard heel wat info over de opmerkelijke muziekscore van Angelo Badalamenti. Het is misschien geen film voor een groot publiek, maar het is wel een indrukwekkende en stijlvolle prent, waarvan de eerste 80 minuten kunnen omschreven worden als uitstekende cinema.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 18 september 2010

     

    *** Mulholland Drive trailer ***

  • Dennis Hopper (1936-2010) overleden

    Pin it!

    Acteur Dennis Hopper is een paar uur geleden overleden aan de gevolgen van prostaatkanker. In januari 2010 was reeds bekend dat Hopper niet meer te behandelen was en terminaal ziek zou zijn. Hopper was 74 jaar. Volgens een vriend waren familie en vrienden aanwezig bij zijn dood in Los Angeles. Hopper was al een tijdje ernstig ziek, maar ging niettemin naar de Hollywood Walk of Fame om er zijn ster in te huldigen.

    Dennis Hopper was een veelzijdige acteur en regisseur die vooral bekend stond voor zijn culthit Easy Rider (1969) die hij zowel regisseerde als in acteerde aan de zij van Peter Fonda. Fonda had net zoals Hopper geen idee waar hij aan begon. Ze hadden nog geen half miljoen dollar aan budget beschikbaar en een idee over motoren, een drugsdeal en een LSD-trip. De film bracht wereldwijd niettemin veertig miljoen dollar op en de bravoure van de twee outsiders brak het Hollywoodbastion open, iets waar een nieuwe generatie filmmakers van Martin Scorsese tot Steven Spielberg de vruchten van plukte.

    Maar de filmfans zullen hem zeker ook wel kennen van zijn eigenzinnige vertolking in Apocalypse Now (1979) van Francis Ford Coppola, Speed (1994) van Jan de Bont en Blue Velvet (1986) van David Lynch. Of nog de roadmovie Red Rock West (1993), het sport-drama Hoosiers (1986), alsook zijn klein maar merkwaardig rolletje in True Romance (1993) van Quentin Tarantino.

    In zijn over 5 decennia overspannende loopbaan won Hopper nooit een Oscar maar kreeg wel 2 Oscar-nominaties (Easy Rider, Hoosiers) en twee Golden Globe-nominaties (Blue Velvet, Hoosiers). Dennis Hopper heeft ook een paar misstappen begaan, waaronder deze van Waterworld (1995) van en met Kevin Costner, waarvoor hij meteen een Razzie Award kreeg. Dennis is hoe dan ook te zien in een kleine 200 films, wat toch uitzinnig veel is. Zijn vertolkingen zullen om ons netvlies blijven plakken. RIP.

    *** Scene uit True Romance - Christopher Walken & Dennis Hopper ***