De FilmBlog

Kritiek spuien op een komedie is poepsimpel, de verborgen verdiensten ervan inzien is een andere zaak. De natuurlijke reflex is om niet al te diep te graven. Bij het zien van de titel, The Change-Up (2011), weet je meteen dat het zal gaan over twee individuen die van leven zullen switchen. Een formule concept die we al honderden keren hebben gezien (Freaky Friday, The Hot Chick, It's a Boy Girl Thing …).

In het begin gruwelen ze van het idee, maar gaandeweg beginnen ze naar elkaar toe te groeien. Ze beginnen elkander te waarderen en beseffen dat het gras 'niet altijd' groener is aan de overkant. Voor scenaristen Jon Lucas en Scott Moore was het belangrijk om naast de evidente humor ook nog een verhaal te hebben met een duidelijke en treffende boodschap.

Korte inhoud: Mitch (Ryan Reynolds) en Dave (Jason Bateman) groeiden samen op en waren de beste vrienden. Maar als de jaren voorbij gaan groeiden ze langzaam uit elkaar. Terwijl Dave een overwerkte advocaat is, getrouwd met Jamie (Leslie Mann) en vader van drie kinderen, is Mitch single gebleven en regelmatig het gezelschap zoekt van knappe vrouwen, zoals Sabrina (Olivia Wilde) en Tatiana (Mircea Monroe). In Mitch zijn ogen heeft Dave het allemaal: een knappe vrouw, kinderen die hem lief hebben en een goede baan bij een prestigieus advocatenkantoor. Dave droomt echter van het stressloze leven van Mitch zonder verplichtingen. Na een avondje stappen staat de wereld van beide echter op hun kop wanneer ze wakker worden in elkaars lichaam.

En gezien de minachting voor dit sub-genre, moet je echt wel lef hebben om je carrière op het spel te zetten met een dergelijke prent, dus respect voor de regisseur van het succesvolle Wedding Crashers (2005) en Fred Claus (2007), David Dobkin. En de uitdaging bestond erin de premisse van de body-switch nieuw leven in te blazen, in het licht van een aantal komedie toppers (The Hangover) die het niveau wat naar boven hebben getild. En daar is hij behoorlijk goed in geslaagd.

Ik geef toe, de plot is wat aan de luie kant en de verhaallijn die gevolg wordt wijkt niet zo heel veel af van wat we gewend zijn te zien, maar aan de positieve kant zijn de grappen nogal aan de schunnige kant, of toch zeker in de eerste helft van de film. Nadien komt de humor maar moeilijk los, en met een verhaal waar niemand wakker van ligt, is zoiets wel pijnlijk. Maar als een verstand-op-nul komedie mag deze er wel zijn.

De twee hoofdacteurs leveren een behoorlijk appetijtelijke prestatie, ook al ben ik zelf geen grote fan van Ryan Reynolds. En van appetijtelijkheden gesproken, moet ik toch ook de mooie dames vernoemen, Olivia Wilde en Mircea Monroe. Ook al is The Change-Up een formule film die al zo voorspelbaar is als een aflevering van Blokken, zit er toch een scherp kantje aan. Maar verwacht niet dat je ooit van je stoel rolt van het lachen.

Het gaat van kwaad naar erger voor de productie van The Hobbit (2012), en dat allemaal nadat MGM in moeilijke papieren kwam. Bijgevolg zocht de studio een partnership met Warner Bros voor de productie van deze dure onderneming. Maar ik hoef er geen tekening bij te maken dat werken met een partner met financiële problemen, niet van een leien dakje loopt. Als MGM overkop gaat zou dit een aanvang kunnen zijn van jarenlange juridische steekspelletjes over de afgestane rechten van The Hobbit. Niet meteen iets die veel vertrouwen wekt bij een dergelijke +200 miljoen dollar deal.

De film werd ondertussen met twee jaar verschoven maar nu blijkt dat de aangestelde regisseur Guillermo del Toro het voor beken houdt. De man heeft twee jaar lang aan het project gewerkt, en kan begrijpelijk niet nog een paar jaar van zijn tijd opofferen aan een prequel waar nog heel veel onzekerheid aan kleeft. De mensen van TheOneRing schreven het volgende:

Guillermo Del Toro announced today that he is no longer directing the two movies based on J.R.R Tolkien’s The Hobbit, but will continue to co-write the screenplays. "In light of ongoing delays in the setting of a start date for filming The Hobbit, I am faced with the hardest decision of my life”, says Guillermo. “After nearly two years of living, breathing and designing a world as rich as Tolkien’s Middle Earth, I must, with great regret, take leave from helming these wonderful pictures. I remain grateful to Peter, Fran and Philippa Boyens, New Line and Warner Brothers and to all my crew in New Zealand."

"I’ve been privileged to work in one of the greatest countries on earth with some of the best people ever in our craft and my life will be forever changed. The blessings have been plenty, but the mounting pressures of conflicting schedules have overwhelmed the time slot originally allocated for the project. Both as a co-writer and as a director, I wlsh the production nothing but the very best of luck and I will be first in line to see the finished product. I remain an ally to it and its makers, present and future, and fully support a smooth transition to a new director."

Del Toro zal zich vanaf vandaag inzetten voor twee Disney sprookjes-projecten. Volgens de mensen van Deadline.com zou hij zijn benaderd voor de live-action film Mirror Mirror (2012) (Snow White). Een film die ik al zag aankomen sinds de eerste geruchten van Alice in Wonderland (2010), Maleficent (2013) (Doornroosje) en Cinderella (2013) (Assepoester). Sprookjes zijn na comics de nieuwe inspiratiebron voor Hollywood. Het andere project is tevens ook een sprookjes-adaptatie, met name een filmversie van Disney’s Oz: The Great and Powerful (2013) (The Wizard of Oz), met Robert Downey Jr als Oz.

En hopelijk komen ze met beter nieuws voor The Hobbit, gezien dit zeker wel een boeiend filmavontuur kan worden. Peter Jackson zal ondertussen moeten uitkijken naar een nieuwe regisseur (iemand als Tim Burton)...of uiteindelijk beslissen om de film zelf te regisseren.

Update 15/06/2010: Eigenlijk wel grappig. Een paar uur geleden kwam het bericht dat Harry Potter regisseur David Yates de voornaamste kandidaat was om The Hobbit te regisseren. Hij zou de klus overnemen van Guillermo del Toro. Maar ondertussen zijn er weer nieuwe berichten.

Peter Jackson zou voor de studio’s de voornaamste keus zijn om de regie van de film op zich te nemen. Bronnen van Deadline geven aan dat niemand een kans maakt, zolang Jackson definitief beslist de klus niet voor zijn rekening te nemen. Pas als dat het geval is, zouden andere mensen de baan aangeboden krijgen. Dat is ook vrij logisch, aangezien Jackson eerder al de originele trilogie regisseerde, meeschreef aan de scenario’s van The Hobbit, al producer is én min of meer in zijn achtertuin kan filmen.

Andere filmmakers die op de lijst staan om del Toro te vervangen zijn onder andere dus David Yates, David Dobkin en spijtig genoeg ook Brett Ratner. Echter, het is best waarschijnlijk dat Jackson ook maar plaatsneemt op de regiestoel, aangezien hij eerder al aangaf dat hij de film zou regisseren als dit nodig was. Een probleem is echter wel dat hij ondertussen een boel andere projecten heeft lopen, en dus misschien geen tijd heeft voor het filmen van The Hobbit. Het is vooralsnog wachten op een officiële reactie van Jackson, die waarschijnlijk niet al te lang uit zal blijven.

***The Related Posts***
20/05/2010: Scarlett Johansson als Cinderella?
21/01/2010: Tim Burton verfilmt Doornroosje
28/09/2009: MGM op de rand van het faillissement
23/06/2009: Alice in Wonderland van Tim Burton
29/04/2008: Ian McKellen en Andy Serkis in The Hobbit 1 & 2
24/12/2007: Peter Jackson zal The Hobbit produceren
14/01/2007: Peter Jackson krijgt The Hobbit niet !
24/11/2006: The Hobbit met Peter Jackson of Sam Raimi?
31/10/2005: Five things that sucked about Lord of the Rings
21/12/2004: The Lord of the Ring prequel
22/08/2004: Keira Knightley poseert voor The Wizard of Oz

Wanneer je naar de poster van Fred Claus (2007) kijkt, denk je meteen aan een flauwe komedie van 13 in een dozijn. Hoewel, je weet maar nooit. Een paar maand geleden heb ik me nog behoorlijk goed geamuseerd met Bad Santa (2003), en deze komedie lijkt misschien iets minder grappig, maar toch uit hetzelfde hout gesneden.

Deze keer zien we echter geen bedorven Santa aan het werk die straalbezopen op de troon plaats neemt, maar wel diens oudere broer, Fred Claus.

Korte inhoud: Natuurlijk kent iedereen Santa Claus (Paul Giamatti), maar niemand kent zijn verbitterde, oudere broer Fred (Vince Vaughn). De twee broers zijn elkaars tegenpolen en juist het feit dat zijn jongere broertje zo geliefd is, is Fred een doorn in het oog. Er ontstaat dan ook een groot probleem wanneer Fred gedwongen wordt om eveneens naar de Noordpool te verhuizen. Hier vinden jullie de trailer.

De film is in beeld gezet door reclame-regisseur David Dobkin (Wedding Crashers, Shanghai Knights), geschreven door Jessie Nelson (I am Sam, The Story of Us) en als scenario bewerkt door de Dan Fogelman (Cars). Het is de derde samenwerking tussen regisseur David Dobkin en acteur en co-producer Vince Vaughn. De twee werkten eerder al samen aan het succesvolle Wedding Crashers (2005) en de wat onbekendere zwarte komedie Clay Pigeons (1998).

Zoals het een goede kerstfilm betaamt, zijn ook de elvenhulpjes goed vertegenwoordigd in Fred Claus. De wereldwijde zoektocht naar geschikte elfjes eindigde bij een Russische circusgroep, bestaande uit 32 kleine mensen, die vrijwel alles beheersten, van dansen tot schaatsen, dat de filmmakers zich wensten. Met behulp van de motion capture duplicatie-techniek, werd vervolgens een waar elvenleger gecreëerd. Een techniek die sinds The Matrix Reloaded (2003) aan populariteit heeft gewonnen. In de film is daarnaast ook gebruik gemaakt van de head replacement techniek, waarbij het hoofd van een acteur op het lichaam van een kleine persoon werd geplakt. Dit was bijvoorbeeld het geval bij de Amerikaanse rapper Chris ‘Ludacris’ Bridges, in Fred Claus te zien als Dj Donnie. Een dergelijke scène moet altijd twee keer worden opgenomen: één keer voor het hoofd en één keer voor het lichaam, om daarna alles kunstig aan elkaar te plakken.

De film haalde in de States al een behoorlijke recette met een slordige 60 miljoen dollar, maar en echte hit is het niet geworden. Bij ons is de film in de zalen vanaf 12 december 2007.

Het heeft een tijdje geduurd maar het moment is aangebroken voor de lancering van een nieuwe BlogTalk, samen met Sine, Karen en de mensen van Kinofreunde. Voor de gelegenheid buigen we ons over de Beste Films die in het jaar 2005 zijn uitgekomen.

We hadden eerst een top 10 willen samenstelling met de films uit 2007, maar wegens een paar technische problemen kregen we daarover geen consensus.

Gezien ik zelf het voorbije jaar een hoop rotzooi heb gezien, krijgen jullie van mij ook een Top 10 van de Meest Walgelijke Kl#te Films die zonder veel schroom in 2005 werden losgelaten op een argeloos bioscooppubliek waar mening een trauma hebben aan overgehouden. Gelukkig is er deze Ultieme FilmBlog die af en toe mensen kan waarschuwen voor dergelijk schadelijk afval. Ja, iemand moet het doen.

Let wel, ook al zien we wekelijks een pak nieuwe films, blijven er heel wat films over die we nog niet hebben gezien. Het zou fysisch zelfs onmogelijk zijn om alle nieuwe films te bekijken. Ooit geprobeerd in 1994 met een dubbele infuus en luciferstokjes in de ogen. Maar met al die seniele musicals uit Bollywood kwam ik zelfs niet in december van dit jaar aan de Aziatische horror-markt toe. Het was een hachelijke onderneming maar ben blij met mijn conclusie: ER ZIJN TEVEEL FILMS …verdomme. (Dit laatste was een subjectieve interpretatie van mijn conclusie). Maar alle onzin ‘in een lijstje’, hier volgt het Beste & Slechtste uit 2005. Jullie zijn uiteraard vrij om jullie lijstjes kenbaar te maken in de commentaarbox en/of uw mening te geven over de vernoemde films.

De Beste Films uit 2005

1. Batman Begins van Christopher Nolan – Net als Spider-Man, een absolute revelatie, of hoe je bekende ingrediënten kan samenbrengen tot een overheerlijke combinatie. Scherpe dialogen, een knap plot, uitstekende regie en een ijzersterke cast.

2. Sin City van Frank Miller & Robert Rodriguez – Een comic-book-noir meesterwerkje. Vernieuwend, verrassend, briljant en gedoopt in gitzwarte gal.

3. Cinderella Man van Ron Howard – er was veel kritiek op Russell Crowe, maar hij is de Roger Federer van het acteren in Hollywood. En Ron Howard levert hier een van zijn knapste films, zoniet zijn beste film.

4. King Kong van Peter Jackson - Jacksons film lost de verwachtingen volledig in. Toch een beetje te lang, maar dat is slechts een detail vergeleken met de denderende actietaferelen.

5. Sideways van Alexander Payne – verfrissend om zoveel talent bezig te zien in een film over wijn. Al even genietbaar als een Château Latour.

6. Match Point van Woody Allen – en wel een nieuwe Woody Allen die met deze verfrissende prent kan overtuigen. Ik ga niet zeggen dat het één van zijn beste film is, maar het is in de buurt. In ieder geval zijn beste film uit het laatste decennium.

7. Nochnoy Dozor (Night Watch) van Timur Bekmambetov – te vergelijken met Harry Potter en The Matrix, maar dan voor volwassenen. Een uiterst verfrissende filmervaring.

8. Wedding Crashers van David Dobkin – als er een komedie-film een award moest krijgen dit jaar, dan moet het deze wel worden. Zonder enige twijfel de grappigste film uit 2005.

9. Serenity van Joss Whedon – een zalige spinoff van de na amper elf afleveringen afgevoerde Amerikaanse cultserie Firefly, met verrassend goed uitgetekende personages, visueel verbluffende ruimtegevechten en fijne dialogen én one-liners

10. Crash van Paul Haggis – Ontegensprekelijk het beste filmdebuut en één van de beste scenario's uit 2005.

De Slechtste Films uit 2005

1. Aeon Flux van Karyn Kusama – Om er niet veel woorden aan vuil te maken: Aeon Sucks ! En geen beetje. De film had de grootste potentieel een succes te worden, maar faalt op alle gebied.

2. Alone in the Dark van niemand minder dan Dr. Crap himself, Uwe Boll. Ik had getwijfeld om deze op '1' te zetten, maar ik had er ook niet veel van verwacht. De film kreeg een Hollywood budget om nog niet het niveau te halen van de kortfilmpjes van eerstejaars filmstudenten. Een samenraapsel van alles wat je best vermijdt in een film.

3. Dirty Love van John Mallory Asher – zelden nog zo’n inspiratieloze spuug gezien als deze film met een afschuwelijk slecht acterende Jenny McCarthy. Deze Dirty Love was bedoeld om haar carrière nieuw leven in te blazen. Wel, ze zal binnenkort samen met Charlize Theron, in de spotlights staan van de Razzie Awards.

4. The Dukes of Hazzard van Jay Chandrasekhar – de eerste keer dat je plaatsvervangende schaamte krijgt voor diegene die betrokken zijn bij deze onzin. 2 minuten Jessica in korte broekjes en uitgestoken boezem en 88 minuten fast-forward-stuff met een rondrijdende oranje wagen en een man in het wit gekleed.

5. Elektra van Rob Bowman – Nog slechter dan Daredevil en Mortal Combat samen en zwaar geplagieerd van superieure films zoals Hero.

6. Stealth van Rob Cohen. Een film op automatische piloot die men zelfs geen popcorn-film kan noemen, want popcorn heeft nog smaak.

7. Fantastic Four van Tim Story – mijn tweede grote teleurstelling in 2005. Het begon al met een mankgelopen casting en bevestigde de teneur met een zwak plot en dito dialogen. Alles blijft zo mediocre en dat is net iets wat een comic-book adaptatie NIET mag zijn. De film is allesbehalve "fantastisch" en verdient in geen geval de uit-zijn-voegen-gebarsten-media-campagne.

8. Ex equo: In the Mix met Usher, Get Rich or Die Tryin’ met 50 cent & House of Wax met Paris Hilton – dat de films op geen flapoor zouden trekken was evident, dat de pop-idolen geen acteer-talent hebben was te verwachten, maar dat ze ook nog eens zo on-charismatisch zijn, is compleet tegenstrijdig met de aandacht die door de media aan hen wordt geschonken.

9. The Fog van Rupert Wainwright – je moet het maar doen om een nog slechtere remake te maken van een al zwakke horrorprent van Carpenter. Jammer voor de carrière van Clark Kent-acteur Tom Welling. Hij ziet niet alleen de rol van Superman aan zijn neus voorbijgaan, maar speelt ook nog eens in de meest belachelijke films.

10. The Legend of Zorro van Martin Campbell – ik hou mijn hart vast voor de nieuwe James Bond, Casino Royale. Maar wat Campbell hier maakt is precies datgene wat Hollywood een slechte naam bezorgt.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Er zijn weinig komedies die meteen zoveel lovende kritieken krijgen van de pers als Wedding Crashers, bij ons in de zalen vanaf 10 augustus 2005. De film gaat over twee scheidingsdeskundigen, John (Owen Wilson) en Jeremy (Vince Vaughn). Ze zijn zakenpartners en boezemvrienden. Samen lopen ze de huwelijkspartijen af om vrouwen te versieren voor een one night stand. Op de grootste trouwerij van het jaar, van de dochter van politicus William Cleary (Christopher Walken), laten John en Jeremy al snel hun oog vallen op de bruidsmeisjes Claire (Rachel McAdams) en Gloria Cleary (Isla Fisher).

John raakt, tegen de spelregels van het versieren in, tot over zijn oren verliefd op Claire. Hij weet Jeremy ervan te overtuigen om in te gaan op een uitnodiging om een heel weekend door te brengen op het landgoed. Al snel raken de twee verstrikt in de vreemde capriolen van de familie Cleary.

In de regiestoel zien we David Dobkin, die in het komedie-register al flink scoorde met Shanghai Knights en Clay Pigeons, respectievelijk met Wilson en Vaughn. De twee acteurs maken eigenlijk deel uit van een nieuwe rat pack of nog Frat Pack zoals ze die vaak noemen, zoals er vroeger al een was met Frank Sinatra, Dean Martin, Sammy Davis, Peter Lawford en Joey Bishop.

Tegenwoordig zien we vaak Vince Vaughn, Owen Wilson, zijn broer Luke Wilson, Will Ferrell en Ben Stiller samen. Het begon eerst met Owen Wilson en Ben Stiller die niet alleen in films maar ook nog eens op MTV-awards samen de show presenteerden. Stiller regisseerde ook The Cable Guy waarin Owen Wilson een klein rolletje had. Later werd de groep uitgebreid met de broer van Wilson, Luke. Later kwamen Vaughn en Farrell de groep vervoegen. De 5 acteurs hadden dezelfde soort humor en begonnen steeds meer in elkaars films op te duiken. En misschien zal Jack Black zich aan het lijstje aansluiten maar tot nu toe gaat de acteur solo. Hier is een lijstje van hun films:

The Wendell Baker Story (2005)
(Wilson bros, Farrell)
Dodgeball: A True Underdog Story (2004)
(Stiller, Vaughn)
Starsky & Hutch (2004)
(Stiller, Owen Wilson, Vaughn)
Anchorman: The Legend of Ron Burgundy (2004)
(iedereen)
Old School (2003)
(Ferrell, Vaughn, Luke Wilson)
The Royal Tenenbaums (2001)
(Stiller, Wilson bros.)
Zoolander (2001)
(Stiller, Owen Wilson, Ferrell)
Meet the Parents (2000)
(Stiller, Owen Wilson)

Een dergelijke acteursgroepering kan heel goed werken. Ook in Frankrijk had je verschillende komedie groeperingen zoals Les Nuls (Alain Chabat, Bruno Carette, Chantal Lauby, Dominique Farrugia) of de groep van Les Bronzés (Michel Blanc, Marie-Anne Chazel, Christin Clavier, Thrierry Lhermitte, Dominique Lavanant, Gérard Jugnot, Josiane Balasko, Bruno Moynot) die furore maakten en nog steeds samenklitten voor nieuwe filmprojecten. Het gevaar is uiteraard dat we vaak dezelfde plaat horen. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het personage van Ben Stiller die in Zoolander en Dodgeball, bijna hetzelfde personage vertolkt. In de ene film iets naiever en in de andere film iets gemener. Maar ze hebben dezelfde attitute and speech. Idem dito voor de andere acteurs.

Maar het publiek en de critici zijn er wild van en dit getuigen de volgende korte slagzinnen uit een paar recensies over Wedding Crashers:

"Trust me: You won't hate yourself in the morning. These swindlers are sensational."
Glenn Whipp, LOS ANGELES DAILY NEWS

"Vaughn and Wilson could do cold readings of Sylvia Plath poems and make them sound hilarious."
Jeffrey Westhoff, NORTHWEST HERALD (CRYSTAL LAKE, IL)

"an unapologetically raunchy and frequently hilarious farce... Wilson and Vaughn... work together superbly... Impressively, the rest of the cast is playing at the same level."
James Sanford, KALAMAZOO GAZETTE

"The most exhilarating entertainment to emerge this year from the failed, forlorn factory town of Hollywood, largely because of Owen Wilson and Vince Vaughn, the best high-low comedy team since the hey-hey days of Paul Newman and Robert Redford."
Andrew Sarris, NEW YORK OBSERVER

"Wedding Crashers may be the most optimistic Hollywood comedy of the year, because it restores at least some dim hope that directors, writers and actors with actual brains in their heads can somehow triumph over unimaginative studio execs."
Stephanie Zacharek, SALON.COM

***Related Post***
26/03/2006: The Break-Up trailer, met Jennifer Aniston en Vince Vaughn

***Related Sites***
Imdb: Wedding Crashers (2005)
Officiële Site: www.theweddingcrashers.com
Trailer: justmovietrailers.com
Pics: Out Now