darren aronofsky

  • Exodus: Gods and Kings (2014) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Op 29 april 2015 is de DVD en Blu-ray van Exodus: Gods and Kings (2014) van Ridley Scott uitgekomen. Bij aanloop van deze release kregen we op regelmatige basis van 20th Century Fox enigmatische codes doorgestuurd, en even dachten we dat er een nieuwe Bijbelfilm op komst was. Dat was het gelukkig niet. Wij hebben het hier zo niet voor Bijbelfilms, en ook deze Exodus werd door ons maar koeltjes onthaald. Gelukkig hebben we opnieuw een interessante audio-commentaar piste van de regisseur om alles wat goed te 'praten', en vinden we ook een aantal verwijderde en extended scènes. Spijtig genoeg geen making-of op de gewone Blu-ray maar enkel op de 3D versie.

    exodus_gods_and_kings_2014_poster04.jpg

    Films moeten tegenwoordig psychologisch onderbouwd zijn met oog voor realisme (het liefst zo donker mogelijk), en dat heeft niet altijd het gewenste effect. Ik kan nog genieten van een sprookjes-verfilming zoals Snow White and the Huntsman (2012) die zonder afbraak van de magie er toch in slaagt een realistisch beeld te scheppen van Sneeuwwitje en de evil queen. Ik heb dan weer meer moeite met de Halloween remakes van Rob Zombie, omdat hier de psychologie van de seriemoordenaar alle gruwel en horror uit de film zuigt. En ook bij de recente Bijbelfilms krijgen we een 'reality-check', maar daar waar ik nog kon genieten van Noah (2014), die een mooie balans wist te vinden tussen realisme en science-fiction, heb ik me toch strontverveeld bij deze nieuwe Ridley Scott film.

    Korte inhoud Mozes (Christian Bale) werd als kind te vondeling gelegd door zijn wanhopige moeder en werd gevonden door de dochter van de Farao. Hij groeide op bij de Egyptische koninklijke familie samen met toekomstige Farao Ramses II (Joel Edgerton). Maar wanneer hij een brandende doornstruik ziet die met de stem van God sprak raakt Mozes ervan overtuigd dat hij de Israëlitische slaven moet bevrijden van de slavernij, wat leidde tot het splijten van de Rode Zee en een veertigjarige pelgrimstocht door de woestijn op zoek naar het Beloofde Land.

    Gezien ik hier ook heel veel van had verwacht was mijn ontgoocheling ook dermate groot. Exodus komt nauwelijks goed op gang, halverwege dommel je bijna in slaap, en het einde is misschien het meest troosteloze wat ik ooit in een 140 miljoen dollar film heb gezien. Het grootste probleem met deze Bijbelverfilming is dat Ridley alles heeft benaderd alsof het ging om historisch accurate feiten. Alle poëzie uit het verhaal werd met de scalpel uit het script gesneden ten voordele van een min-of-meer "plausibel" relaas van een man die zijn volk uit de slavernij haalde. Wat was uiteindelijk de bedoeling? Mensen ga je hiermee niet bekeren (integendeel) en een goeie film zal je er ook niet mee maken. Scott is één van de meest talentvolle regisseurs van de laatste 30 jaar, en moet zijn projecten goed uitkiezen gezien de man ondertussen al 77 jaar oud is. Je snapt dus niet waarom hij zijn tijd verspilt aan Bijbelfilms, en al zeker niet met zo'n smaakloze benadering.

    De verfilming van Noah van Darren Aronofsky had op z'n minst de merite het personage uit het Oude Testament te benaderen op een compleet nieuwe manier, met inbegrip van de aanwezigheid van een Goddelijk wezen. In Exodus is er in essentie niets nieuws te zien (de slavernij, de plagen, de tocht doorheen de woestijn, de splitsing van de zee, de 10 geboden, ...) en komt er ook een god (of beter een boodschapper in de vorm van een ongeduldige en geprikkelde puber - een geniale keuze van Ridley wat mij betreft). Maar de film benadert alles alsof God eigenlijk de grote afwezige was. Er zijn hier geen mirakels, en de scenaristen Adam Cooper, Bill Collage, Jeffrey Caine en Steven Zaillian (4 stuks!) komen dan met van de pot gerukte theorieën om alles te gaan verklaren; zoals reuze krokodillen die vissers in stukken bijten om zo de zee rood te kleuren.

    Het is duidelijk dat 20th Century Fox zowel een film voor ogen had voor het religieuze (met de figuur van Mozes) als voor het grote publiek (Hollywood acteurs en epische actie-taferelen). Het zou me niet verbazen mocht geen van beide partijen echt tevreden zijn met het resultaat. Zelfs voor de meerwaardezoeker is het een verspilling van tijd, want buiten de wijde massashots en de cgi weet ik niet meteen wat de meerwaarde was van deze verfilming. En dan heb je die filmmakers die alles zo authentiek mogelijk willen houden, maar dan allemaal blanke acteurs opstellen. De casting van John Turturro als Seti wringt aan alle kanten. Ook de Amerikanen Sigourney Weaver en Aaron Paul of de Australiër Ben Mendelsohn maken een verdienstelijke beurt maar passen gewoon niet in het plaatje. En uiteraard mocht de getypecaste Ben Kingsley niet ontbreken.

    exodus_gods_and_kings_2014_pic01.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic02.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic03.jpg
    exodus_gods_and_kings_2014_pic04.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic05.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic06.jpg

    Het is dan ook niet verbazingwekkend dat de dialogen uit de mond van die verkeer gecaste acteurs fout aanvoelt. Op een gegeven moment vraagt Mozes: "Let my people go." Waarschijnlijk een letterlijke vertaling van wat er staat in het Oude Testament. Maar dan antwoord Ramses, gespeeld door de Australiër Joel Edgerton, iets in de stijl van 'From an economic standpoint alone, what you are asking is problematic'. Zoiets klinkt als een tang op een varken, en zo zitten er nog meer van dat hedendaags Engels die stoot tegen letterlijke vertalingen van oude quotes uit het boek.

    Volgens Ridley Scott had hij moeite om 140 miljoen te vinden voor een film zonder blanke hoofdacteurs, en was deze keuze dan ook snel gemaakt. Ik heb hier moeite mee om dit te geloven. Ridley heeft toch al voldoende zijn kwaliteiten bewezen en dit is toch geen popcorn film à la Prince of Persia: The Sands of Time (2010). De enige acteurs die wél passen in Exodus zijn verdreven naar de achtergrond, zoals María Valverde als Zipporah, Indira Varma als de hoge priesteres en Golshifteh Farahani als Nefertari. Maar dat is dan weer het probleem met Exodus die ons laat zien hoe goed deze prent had kunnen worden! Eigenlijk had Ridley Scott het voorbeeld moeten nemen van Aronofsky met zijn Noah en zijn cast volledig "wit" gemaakt. Het heeft op z'n mist de verdienste om consequent te zijn. Hier heb je nu zelfs een soort klassesysteem waar de machtige personages 'blank' zijn en hoe lager je gaat op de sociale ladder, hoe etnischer de acteurs worden. Buitengewoon bespottelijk. Je zou van iemand van het kaliber van Ridley Scott toch meer nuance en schranderheid verwachten.

    Maar naast het script, dat werd leeggezogen van al zijn dramatische, morele en emotionele slagkracht, is het acteerwerk hier ook tenenkrullend slecht. Het zijn allemaal kartonnen borden met iets teveel make-up op hun smoel. Je gelooft er voor geen seconde in en het werkt bij momenten zelfs op de zenuwen. Ik ken overigens geen enkele teenager die 150 minuten van zijn tijd zal spenderen aan een historische Bijbelfilm. Exodus is gemaakt voor een volwassen publiek. Spijtig genoeg komt het niveau niet hoger dan dat van een 12-jarige. En in contrast met zijn PG13 rating zitten er dan nu en dan scènes in van brutaal geweld die deze rating dan weer in vraag stellen.

    exodus gods and kings animated pictureexodus gods and kings animated picture

    Ja, visueel ziet het er allemaal wel schitterend uit. De film werd tevens opgenomen met 3D-camera technologie om alle effecten nog iets meer in de verf te zetten. De grootse grondoffensieven zien er indrukwekkend uit, en de scene met de oversteek van de zee is ongezien, maar dat is het minste wat je kan verwachten van een prent met zo'n mega-budget. En net zoals bij elke idioot-Hollywoodscript komen de gevechten op geregelde tijdstippen om zo de spanning erin te houden. En nog een geluk, want de personages zijn zo banaal dat je snakt naar wat visueel vertier. Hadden de personages meer om het lijf, dat mochten al die battle-sequenties wat mij betreft met de scalpel verwijderd worden. I couldn't care less.

    Kortom, Exodus: Gods and Kings is een slechte film, op zoveel vlakken dat de uitmuntende fotografie van Dariusz Wolski en de set design van Arthur Max , eigenlijk compleet overschaduwd worden door het gebrek aan een dramatische en emotionele verhaallijn met karakters die je wil ontdekken en volgen. Zelfs de muziek van Alberto Iglesias komt er op geen enkel moment uit. De dialogen klinken fake en de witter-dan-wit casting druist in tegen de ijver om alles op een meer authentieke en realistische manier te presenteren dan Cecil B. DeMille's The Ten Commandments (1956). Maar deze epische, Oscar-winnende soap-opera klassieker was op z'n minst nog een prent die op geen enkel moment vervelend was. Exodus is humor- en emotieloze schooltelevisie, die alle gebeurtenissen op een realistische manier in beeld brengt en waar niemand echt een boodschap aan heeft. Het neemt geen standpunt in, laat staan risico's met zijn verhaallijn. Het is al zo smaakloos als kauwgom waarop iets teveel werd herkauwd. De enige emotie die voelbaar was kwam op het allerlaatste moment, wanneer we een zwarte pancarte te zien kregen: In dedication to my brother Tony, die zich 2 jaar geleden het leven had ontnomen.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 4 mei 2015

     

    *** Exodus: Gods and Kings trailer #3 ***

  • Noah (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Dat de meningen verdeeld waren over Noah (2014) van Darren Aronofsky was duidelijk. De regisseur zelf was er zelf niet geheel tevreden mee, gezien hij uiteindelijk heeft moeten vechten om de film te maken die hij wou maken tegen een meer commercieel ingestelde filmstudio. Nog voor de film aan het publiek werd vertoond werden serieuze embargo's opgelegd om niets over de film te schrijven, waarschijnlijk uit vrees voor de mogelijke negatieve terugslag. Maar die is er uiteindelijk niet echt gekomen.

    noah_2014_poster2.jpg

    Korte inhoud: 'Noah' is een herinterpretatie van een Bijbelverhaal van de ark van Noah. In een wrede wereld zonder hoop, zonder regen en zonder gewassen, die overheerst wordt door krijgsheren zoals Tubal-Cain (Ray Winstone) en hun barbaarse troepen, staat één man aan de kant van het goede; Noah (Russell Crowe) met zijn vrouw Naameh (Jennifer Connelly), zijn zonen Shem (Douglas Booth) en Ham (Logan Lerman). Hij is een doorgewinterde strijder, een magiër en een genezer, maar het enige wat hij wil is vrede voor hem en zijn gezin. Elke nacht heeft Noah visioenen over een eindeloze vloed, die het symbool is voor de vernietiging van alle leven. Gaandeweg begrijpt hij de boodschap die de Schepper hem stuurt. Deze heeft besloten om de mensheid te straffen en hen tot de laatste man te doden. Maar Hij geeft Noach een allerlaatste kans om het leven op Aarde te vrijwaren...

    Aronofsky is van het standpunt dat je moeilijk het Bijbelverhaal letterlijk kan gaan vertalen naar het witte doek voor een hedendaags kritisch publiek. Het verhaal kan je ook op duizend-en-één manieren gaan interpreteren en wat mij betreft heeft de regisseur een gewaagde maar niet oninteressante manier gekozen met een soort post-apocalyptische science-fiction, gebaseerd op een 4-delige comic die hij eerder uitbracht samen met de Canadese striptekenaar Niko Henrichon. De strip werd uitgebracht door de Belgische uitgever Le Lombard (bij deze danken we de uitgeverij voor de 4 albums!). Je zou de strips zelfs kunnen zien als een briljant uitgetekend storyboard voor de film. Aronofsky sloot een deal met Paramount om dit werk te gaan verfilmen voor 130 miljoen dollar.

    De deal werd gemaakt maar het zat er snel bovenarms op tussen die twee. De regisseur is geen mainstream filmmaker en dat had de studio moeten weten. Er zijn heel veel tegenstrijdige geruchten over deze prent alsof de regisseur belemmerd werd in zijn creativiteit en anderzijds dat hij gewoon zijn ding kon doen en zich niet veel aantrok van Paramount. Tijdens de tegenvallende eerste visie is de ruzie tussen die twee enkel maar verscherpt, maar wat Paramount kost wat kost wou vermijden was dat de regisseur zich ging distantiëren van de prent. Achter zijn rug gingen ze dus aparte test-screenings organiseren met alternatieve (lees kortere) montages. Toen de regisseur dat vernam was hij in alle staten, maar Paramount kwam tot inkeer en de film die jullie in de bioscoop zullen zien is uiteindelijk de director's cut waar Aronofsky volledig achter staat.

    Het resultaat is eigenlijk bespottelijk en zelfs een tikkeltje van de pot gerukt, maar het heeft me wel kunnen bekoren. En ik moet toegeven dat ik van zo'n aanpak duizend keer meer kan genieten dan van een veel te veilige adaptatie, zoals de recente Captain America: The Winter Soldier (2014). Hier neemt Aronofsky een groot risico en gaat hij ook in tegen alle gelovigen die misschien een meer "waarheidsgetrouwe versie" hadden verwacht van het verhaal van Noah. Het landschap is een mengeling van Lord of the Rings invloeden, met wat Planet of the Apes en zelfs een beetje Mad Max. Bij de bevolking zien we ook uiteenlopende figuren lopen met een waaier aan accenten.

    Noah 2014 animated pictureNoah 2014 animated picture

    Mijn enige puntje van kritiek is dat het hoofdpersonage Noah eigenlijk de minst interessante figuur is in de gehele film, ondanks het feit dat Russell Crowe voor de vertolking zorgt. Het is echter de tegenspelers die hem meer menselijkheid en reliëf geven, en met name Jennifer Connelly, die hier een briljante, weliswaar onderdanige, rol neerzet zelfs met veel minder screentime. Zelfs de vertolking van Emma Watson geeft meer vonken. Maar anderzijds ligt dit wel in essentie aan het personage van Noah, die zich volledig had onderworpen aan de wil van God en niet in staat was tot een compromis.

    noah_2014_review_pic01.jpgnoah_2014_review_pic03.jpgnoah_2014_review_pic02.jpg

    Mijn tweede puntje van kritiek is het overvloedige gebruik van cgi. Enerzijds heb je indrukwekkende shots van massa's dieren die zich naar de ark begeven, maar anderzijds heb je ook cgi wezens (The Watchers - engelen die veranderd zijn in stenen reuzen) die eigenlijk iets teveel uit een fantasy-wereld komen geschreven door J.R.R. Tolkien. Gezien ze toch vertrokken zijn van een imaginaire wereld, hadden ze dit misschien beter op een andere manier ingevuld. Zelfs de veldslagen, bedoeld om een episch karakter te geven aan deze prent, zijn ernstige misrekeningen en komen behoorlijk gekunsteld over en staan in schril contrast met de veldslagen in regie van een Peter Jackson. Er zit ook geen spanning in deze scènes gezien je als kijker toch weet dat hij zijn Ark zal kunnen veilig stellen. En met een speelduur van 138 minuten ga je hierbij toch een beetje van wriemelen in je stoel. Mijn laatste puntje van kritiek is de vertolking van Methuselah, gespeeld door Anthony Hopkins, die hier toch wat uit de toon valt.

    Kortrom, Noah is geen slechte film maar laat iets teveel steken vallen om echt als meesterwerk aanzien te wordenn. Ik respecteer het risico van Aronofsky om dit bijbelverhaal op deze manier te benaderen, maar de hit-and-miss cineast had mits een paar kleine aanpassingen toch een veel betere film kunnen afleveren. Maar de grote thema's uit de Bijbel zijn ook in deze film aanwezig en tevens ook nog een nieuwe ecologische dimensie. Daarnaast heb je ook nog eens een huiselijk melodrama tussen een vader en zijn geadopteerde dochter, en een psychologische reflectie op een manier die enkel maar door een regisseur als Aronofsky kan gebracht worden. Laat ik ook even de geslaagde muziekscore onderstrepen van Clint Mansell. Hij schreef ook al de muziek van Black Swan (2010). Voor Noah ruilde hij de klassieke inheemse instrumenten in - die je zou verwachten bij een Bijbelverfilming - voor een meer moderne aanpak met elektrische gitaren en synthesizers. Het is Noah voor een publiek van de 21ste eeuw, in ieder geval het ontdekken waard.

    Noah is vanaf 13 augustus 2014 beschikbaar op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. En mcht er al een film zijn waar de 3D eigenlijk geen echte meerwaarde heeft, dan is het deze film wel. Aronofsky zelf wou eigenlijk niets horen van 3D, maar Paramount Pictures (die mannen het een goed idee vonden om een de release van een film op 11 september te promoten met een exploderende wolkenkrabber) heeft achteraf een 3D conversie besteld. Het zal jullie niet verbazen dat er geen audio-commentaar van de regisseur te vinden is op de film, maar er zijn wel een aantal interessante making-off filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 30 juli 2014

    ***Related Posts***
    15/11/2013: Noah wordt geen gewone Bijbelfilm
    21/06/2012: Aronofsky in de clinch met Paramount over Noah
    12/03/2013: Emma Watson kiest de Bijbel boven het sprookje
    01/11/2012: Noah-film stil gelegd vanwege storm Sandy
    21/06/2012: Heel wat bijbelverhalen in de maak

     

    *** Noah trailer ***

  • De eerste Noah trailer

    Pin it!

    Ondanks de vele strubbelingen op de set heeft Paramount dan toch de film op een redelijke termijn kunnen afwerken en is hier vandaag zonet de eerste trailer afgeleverd, al dan niet met de goedkeuring van regisseur Darren Aronofsky. Uiteraard ziet de film er weer visueel verbluffend uit, maar wat ik met deze trailer mis is een bevestiging dat deze prent op de eerste plaats een Bijbel-verhaal is waar de personages op de voorgrond treden in plaats van de zondvloed en het adembenemende panorama.

    noah poster 2014

    Korte inhoud: Volgens het verhaal over de zondvloed in het boek Genesis, is Noah (Russell Crowe) de stamvader van alle huidige mensen, omdat hij met zijn vrouw Naameh (Jennifer Connelly), zijn zonen Shem (Douglas Booth) en Ham (Logan Lerman) en hun vrouwen, als enige de vloed overleefde. In de Bijbel wordt verteld hoe God aan Noah de opdracht gaf een ark te bouwen. Want er zou een grote vloed komen die alle leven zou vernietigen, omdat er groot onrecht en ongeloof onder de mensen was ontstaan. Van elke reine diersoort moest Noah zeven mannetjes en vrouwtjes - en van elke onreine diersoort één mannetje en één vrouwtje meenemen aan boord van de ark. De ark ongeveer 150 meter lang, 25 meter breed en 15 meter hoog, telde drie verdiepingen en was gebouwd van hout. Van binnen en van buiten moest de ark met pek worden bestreken. En zoals voorspeld begon het nadien veertig dagen en veertig nachten zeer hevig te regenen en ontstond er een grote vloed die alles vernietigde. Alles wat leefde kwam om, behalve Noah en zijn familie, en de dieren die bij hen in de ark waren. Honderdvijftig dagen lang werd de aarde door water bedekt. Toen begon het water te zakken en kwam de ark op de berg Ararat vast te zitten. Langzaam aan werden ook de toppen van andere bergen zichtbaar.

    Bij het bekijken van de trailer had ik ook zoiets van: "Hoeveel keer zullen ze Anthony Hopkins nog typecasten als de oude wijze man?" Het begin stilaan afgezaagd te worden. Ook het duo Russell Crowe en Jennifer Connelly hebben we al eerder gezien en het had misschien een iets meer vernieuwende casting mogen zijn. Ik heb trouwens nooit gevonden dat Crowe en Connelly een geloofwaardig koppel vormen. Maar niet enkel de casting zit verkeerd, ook over de regisseurskeuze valt te twijfelen. Begrijp me niet verkeerd, Aronofsky is een geweldig cineast, maar ik blijf met het gevoel zitten dat deze big budget mainstream block-buster eigenlijk niet voor hem is. Tot op vandaag snap ik niet waarom ze bij zo'n intimistische regisseur zijn terecht gekomen. Duidelijk niet om een wat controversiële Noah film te maken, want de trailer lijkt er heel standaard uit. Trouwens moet Aronofsky mij eens uitleggen waarom hij deze film boven The Wolverine (2013) verkoos. De regisseur had eerder te kennen gegeven dat hij Wolverine niet wou maken omdat hij te ver van zijn familie zou zijn, terwijl deze prent voor het grootste gedeelte in Ijsland is gedraaid.

    De vraag die ik me nu stel is of je deze film niet moet zien als iets gebaseerd op waar gebeurde feiten of als een soort fantastische legende dat doorheen de jaren werd doorverteld en in verschillende talen vertaald werd en onderhevig was aan allerhande religieuze invloeden. Dat er een zondvloed zou geweest zijn zou best kunnen, maar ik betwijfel dat muizen en katten en slangen het goed met elkaar konden vinden op deze boot. Trouwens, gezien de plaats waar het zich heeft afgespeeld (Mesopotamië) zou je eigenlijk mannen hebben met getaande huidskleur in plaats van blanken. Misschien de zoveelste gemiste kans om eens een poging te ondernemen een bijbel-adaptatie te maken die misschien iets dichter bij de realiteit staat. Maar uiteraard zou het allemaal niet zo spectaculair zijn en bijgevolg zou de verkoop ook stukken lager liggen. Noah zou bij ons op 9 april 2014 in de zalen moeten draaien.

    *** Noah trailer ***

    ***Related Posts***
    10/04/2014: Noah review
    21/06/2012: Aronofsky in de clinch met Paramount over Noah
    12/03/2013: Emma Watson kiest de Bijbel boven het sprookje
    01/11/2012: Noah-film stil gelegd vanwege storm Sandy
    21/06/2012: Heel wat bijbelverhalen in de maak

  • Aronofsky in de clinch met Paramount over Noah

    Pin it!

    Het stond in de sterren geschreven dat regisseur Darren Aronofsky in de clinch zou geraken met Paramount Pictures tijdens de productie van de mainstream blockbusterfilm Noah (2014). Aronofsky is geen mainstream-regisseur en een studio die zijn lessen niet heeft geleerd na de hobbelige productie van The Fountain (2006) moet nu maar op de blaren gaan zitten.

    noah,darren aronofsky,jennifer connelly,russell crowe,Douglas Booth,Logan Lerman,Black Swan,the fountain,Anthony Hopkins,Ray Winstone,paramount

    Korte inhoud: Volgens het verhaal over de zondvloed in het boek Genesis, is Noah (Russell Crowe) de stamvader van alle huidige mensen, omdat hij met zijn vrouw Naameh (Jennifer Connelly), zijn zonen Shem (Douglas Booth) en Ham (Logan Lerman) en hun vrouwen, als enige de vloed overleefde. In de Bijbel wordt verteld hoe God aan Noah de opdracht gaf een ark te bouwen. Want er zou een grote vloed komen die alle leven zou vernietigen, omdat er groot onrecht en ongeloof onder de mensen was ontstaan. Van elke reine diersoort moest Noah zeven mannetjes en vrouwtjes - en van elke onreine diersoort één mannetje en één vrouwtje meenemen aan boord van de ark. De ark ongeveer 150 meter lang, 25 meter breed en 15 meter hoog, telde drie verdiepingen en was gebouwd van hout. Van binnen en van buiten moest de ark met pek worden bestreken. En zoals voorspeld begon het nadien veertig dagen en veertig nachten zeer hevig te regenen en ontstond er een grote vloed die alles vernietigde. Alles wat leefde kwam om, behalve Noah en zijn familie, en de dieren die bij hen in de ark waren. Honderdvijftig dagen lang werd de aarde door water bedekt. Toen begon het water te zakken en kwam de ark op de berg Ararat vast te zitten. Langzaam aan werden ook de toppen van andere bergen zichtbaar.

    De film is gedraaid maar na een wat tegenvallende testscreening lijkt het erop dat Paramount belangrijke aanpassingen wil aan de montage, iets wat voor de regisseur heel moeilijk ligt. Dat Aronofsky een bekwaam regisseur is, daar gaat niemand over discussiëren, zeker niet in het licht van zijn Black Swan (2011). Maar los van deze film is hij niet meteen de regisseur die de grote massa naar de bioscoop kan trekken, en wil nu net dat de studio graag zijn 260 miljoen dollar (productie + promotie) wil recupereren tijdens zijn bioscooprelease, en als het nog even kan dit bedrag zelfs verdubbelen. Iets wat hen waarschijnlijk wel gaat lukken met een Russell Crowe, Jennifer Connelly, Ray Winstone en Anthony Hopkins in de hoofdrollen.

    De vicevoorzitter van Paramount, Rob Moore, zegt dat de aanpassingen een normale fase zijn in de afwerking. Een niet nader benoemde persagent van een van de partijen beweert evenwel dat Aronofsky niet geschikt is voor het maken van studiofilms. "Hij is zeer eigenwijs en geeft niets om de mening van Paramount." De films van Aronofsky zijn meestal intiem, grimmig en choquerend met sterk acteerwerk, en hier wordt van hem een spektakelfilm gevraagd met CG zondvloed en dieren.

    Wat ik me afvraag is in hoeverre Aronofsky het Bijbelverhaal heeft gevolgd. In het bijbelhoofdstuk Genesis overleven Noah en de zijnen de zondvloed, maar ik ben niet zeker of hij die ark niet ergens zal laten tegen kletsen en of er in tussentijd geen paardenkop onthoofd zal worden. De Bijbel op de voet volgen zou misschien maar een saaie film opleveren. Anderzijds zal hij ook niet te veel mogen afwijken, anders zal het publiek hier misschien niet meteen mee weg zijn en het geheel misschien als belachelijk gaan bestempelen. De film zou ergens volgend jaar in april in de zalen moeten draaien.

    *** Behind the scenes pics ***

    ***Related Posts***
    10/04/2014: Noah review
    15/11/2013: Noah wordt geen gewone Bijbelfilm
    12/03/2013: Emma Watson kiest de Bijbel boven het sprookje
    01/11/2012: Noah-film stil gelegd vanwege storm Sandy
    21/06/2012: Heel wat bijbelverhalen in de maak

  • The Wolverine (2013) *** recensie

    Pin it!

    Laat me meteen duidelijk maken dat The Wolverine (2013) van James Mangold een veel betere film is dan X-Men Origins: Wolverine (2009) van Gavin Hood, maar dat was dan ook een weergaloze stinker. Maar dit uitstapje in Japan komt nauwelijks aan de knieën van de eerste twee X-Men films, om nog maar te zwijgen van het superieure X-Men: First Class (2011). Toch was het de bedoeling van Fox, die alle rechten in handen had (en dus niet Marvel) om met een PG-13 rating zoveel mogelijk bezoekers te lokken. Wel, één ding is zeker, ze zullen hiermee ook heel wat bezoekers wegjagen.

    the wolverine,x-men origins,wolverine,hugh jackman,james mangold,gavin hood,x-men first c,x-men the last stand,rila fukushima,hal yamanouchi,tao okamoto,hiroyuki sanada,marvell,mark bomback,scott frank,christopher mcquarrie,darren aronofsky

    Korte inhoud: Na de gebeurtenissen in X-Men: The Last Stand (2006) zondert de onsterfelijke Logan (Hugh Jackman) zich af van de buitenwereld. Hij heeft het verlies van Jean Grey nog steeds niet verwerkt en nu komt er zich een nieuwe persoon aanmelden uit zijn verleden, of althans de bode. Yukio (Rila Fukushima) heeft de opdracht gekregen om Logan naar Tokio te brengen voor een laatste groet met de stervende Yakuza-baas Yashida (Hal Yamanouchi), een man die hij heeft gered van de dood tijdens de atoomexplosie op Nagasaki. Yashida weet dat Logan moeite heeft met zijn onsterfelijkheid en stelt voor dat hij hem tot een sterfelijk wezen kan maken, maar Logan weigert. De volgende dag lijkt het leven Mariko Yashida (Tao Okamoto), de kleindochter van Yashida, gevaar te lopen. Logan probeert haar te beschermen, volledig tegen de zin van haar vader Shingen (Hiroyuki Sanada).

    Het begin van The Wolverine is indrukwekkend. We krijgen Wolverine te zien, opgesloten in een soort vergeetput in een Japans strafkamp, terwijl een B-29 bommenwerper zijn lading lost op Nagasaki. En dit is toch wel een balsy begin voor een Wolverine film. Mangold wou waarschijnlijk zijn publiek meteen gerust stellen dat hij als drama-regisseur ook wel popcorn comic-adaptaties tot een goed einde kon brengen. Het probleem van Mangold is dat de lat van comic verfilmingen de laatste 5 jaar echt wel hoog is komen te liggen, zowel op vlak van comic relief, opwinding als drama en gravitas. En deze nieuwe stand alone Wolverine prent voelt aan als een ouderwetse formule film die misschien een betere beurt had gemaakt begin jaren '90 en eigenlijks niets nieuws te bieden heeft van wat we van dit personages al tientallen keren hebben gezien. Tenzij jullie natuurlijk geilen van de gespierde blote torso van Jackman kan ik jullie gerust stellen dat zijn blote biceps meer in beeld komen dan Kenuichio Harada, aka. silver samurai -> niet te verwarren met de mechanische silveren samurai op het einde van de film.

    In een periode waar de filmproducties overdonderd worden met megalomane cgi (World War Z, Pacific Rim, Man of Steel, …) hebben we hier een comic adaptatie die de beide voetjes op de grond probeert te houden en zijn toeschouwers hand-to-hand combat (of beter claw-to-sword combat) serveert. Ook in deze prent hebben we het cliché van de bar fight, maar ook een leuk opstootje op de rug van een Bullet Train. Scenaristen Mark Bomback en Scott Frank hebben al bij al een goede beurt gemaakt om de limited series uit 1982 met Wolverine in Japan, door Chris Claremont en Frank Miller, tot een coherent verhaal te vertalen naar het witte doek.

     The Wolverine 2013 review animated picture The Wolverine 2013 review animated picture
     The Wolverine 2013 review animated picture The Wolverine 2013 review animated picture

    Maar ik vraag me in ieder geval af of de vorige versie van het script door Christopher McQuarrie (The Usual Suspects, Valkyrie) niet iets meer klauwen had. Het had eigenlijk een Darren Aronofsky prent moeten worden, met een stevig R-rated label, beladen met brutaal geweld en stomende (hetero-) seksscènes (in plaats van de huidige homo-erotische frivoliteiten). Maar Fox kon niet leven met het R-rated script en Darren trapte het dan maar af. De studio bedacht wel een drogreden voor het vertrek van de regisseur – alsof hij de lange filmperiode in het buitenland ver weg van zijn familie te moeilijk zou vinden. Wisten zij veel dat Darren eigenlijk toen al gescheiden was van Rachel Weisz. Als de geruchten echter kloppen zou er wel een R-rated versie zijn op de Blu-ray, maar in deze oude verkooptruc val ik al lang niet meer.

     The Wolverine 2013 review animated picture The Wolverine 2013 review animated picture
     The Wolverine 2013 review animated picture The Wolverine 2013 review animated picture

    Ik ben zelf nooit geen grote fan geweest van het Wolverine personage, maar de film biedt voldoende ontspanning om hiervan toch te kunnen genieten. The Wolverine is echter geen hoogvlieger, zeker omwille van het al te brave PG-13 karakter, die iets teveel op veilig wou spelen in plaats van de regels op zijn kop te zetten en ons mee te voeren in een compleet nieuwe benadering van het personage. Ik heb niets tegen PG-13 vehikels op zich, maar dit personage in deze context snakte wel naar een iets meer kick-ass benadering. Mangold slaagt er niet voldoende in om deze comic-adaptatie uit het slijk van een ordinaire actiefilm te halen, de vertolking van Viper door Svetlana Khodchenkova is ronduit lachwekkend en op het randje van de pulp (...kan mij trouwens iemand vertellen wat haar motivatie was?) en het script mocht zeker wel iets ambitieuzer zijn met meer intrige. De prent had het ook kunnen stellen met een pak minder clichés en voorspelbare plotwendingen. En blijf vooral NIET zitten in de zaal want je zou wel eens serieus geïrriteerd kunnen raken door de sullige uitsmijter die ze nog in petto hadden na de eindgeneriek. The Wolverine is vanaf 23 juli 2013 bij ons in de zalen. (quotering 3/5)

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 24 juli 2013

    ***Related Post***
    28/03/2013: The Wolverine trailer

  • The Wolverine trailer goes Batman style

    Pin it!

    We krijgen binnenkort een nieuwe Wolverine film. The Wolverine (2013) wordt het vervolg op X-Men Origins: Wolverine (2009), gebaseerd op de comic van Frank Miller. Deze keer heeft Marvel James Mangold (3:10 to Yuma, Walk the Line, Identity) kunnen strikken als regisseur, want een heel interessante keuze kan zijn.

    The Wolverine 3D animated picture

    Ik had gehoopt dat het uiteindelijk Darren Aronofsky zou worden maar Mangold is zeker geel slechte tweede keuze, zeker wanneer je vergeet dat hij ook verantwoordelijk was voor die stinker Knight and Day (2010). De trailer ziet er wel heel Christopher Nolan-achtig uit. Hopelijk gaan ze nu niet dezelfde toer op qua sfeer zoals de Batman trilogie. We zijn in ieder geval ver van de X-Men wereld die Bryan Singer heeft geschapen. De premisse ruikt trouwens enorm naar die van de League of Shadows, de orde die Batman heeft opgeleid.

    Korte inhoud: 'The Wolverine' is het vervolg op X-Men 3: The Last Stand, met Logan de zich als de eeuwige krijger en buitenstaander doorheen Japan reist. Daar zal het staal van een samoerai botsen met het 'adamantium' van Logans klauwen, wanneer deze laatste het moet opnemen tegen een mysterieuze figuur uit zijn verleden in een epische strijd die hem voorgoed zal veranderen.

    Veel is er dus nog niet bekend, wel dat Wolverine naar Japan reist om er opgeleid te worden door een samoerai. Ook al is het een sequel, wordt de film ook gezien als een stand-alone-film, vandaar de titel zonder cijfer. In de hoofdrol zien we opnieuw Hugh Jackman waarvan we eerder al een indrukwekkende afbeelding kregen met zijn gespierde torso. Op de nieuwe poster lijken zijn afgetrainde lichaam wel iets meer realistisch. Scenaristen van dienst zijn Mark Bomback (Unstoppable, Total Recall remake, Live Free or Die Hard) en Christopher McQuarrie (Valkyrie, The Usual Suspects)

    Ik was eigenlijk wel teleurgesteld door de eerste film. De backstory viel nog wel mee, maar nadien zakte het verhaal in mekaar als een pudding. De rol van Liev Schreiber viel nog wel mee, maar de interacties tussen beiden werkten niet. Gavin Hood was gewoon veel te zwak als regisseur voor een dergelijke 150 miljoen dollar film in goede banen te leiden. De gevecht-scènes waren zowaar nog slechter in beeld gebracht dan The Bourne Supremacy (2004). Ook de kwaliteit van de speciale effecten was gewoon ondermaats, om nog maar te zwijgen van het zwakke scenario die van het ene genre in het andere sprong. Aan Jackman had ik niets op aan te merken. Hij IS en blijft Wolverine.

    De casting bestaat uit een pak Aziaten, waaronder Hiroyuki Sanada die we nog kennen van The Last Samurai. Ook de Russische Svetlana Khodchenkova en de halve alien Rila Fukushima. Ook Famke Janssen is terug als Jean Grey! De film zou op 24 juli 2013 bij ons in de zalen moeten draaien.

    *** The Wolverine trailer ***

    ***Related Post***
    24/07/2013: The Wolverine review