dark places

  • Dark Places (2015) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De 40-jarige Charlize Theron is een veelzijdige actrice. Enerzijds zien we haar opduiken in allerhande reclamespotjes, speelt ze een stoute heks in de sprookes-adaptatie Snow White and the Huntsman (2012), een koele officier in het science-fiction drama Prometheus (2012) en binnenkort met kortgesneden kapsel in het actie-spektakel Mad Max: Fury Road (2015).

    dark_places_2015_poster.jpg

    Charlize heeft 11 jaar geleden de Oscar gewonnen voor Beste Actrice in Monster (2003) waarin ze een gigantische metamorfose onderging. In Dark Places (2015) zien we nog een ander facet van haar, een ingetogen en getormenteerde zijde. Toch denk ik niet dat ze met deze prent nog maar een Oscar-nominatie zal opstrijken.

    Korte inhoud: Libby Day (Charlize Theron) is een vrouw die op 7-jarige leeftijd een bloedbad overleeft. Ze getuigt hierbij tegen haar broer die hun familie vermoord heeft. Vijfentwintig jaar later wordt ze benaderd door Lyle (Nicholas Hoult), lid van een groep die geobsedeerd is met het oplossen van beruchte misdrijven haar met vragen over de gruwelijke gebeurtenis. Zij lijken er overtuigd van te zijn dat haar broer Ben Day (Tye Sheridan/Corey Stoll) onschuldig is. Libby heeft geen zin om het verleden opnieuw op te rakelen, maar uit geldnood beslist ze toch op het voorstel in te gaan en stilaan begint ze te twijfelen aan de gebeurtenissen van toen.

    De thriller Dark Places is gebaseerd op een boek van Gone Girl (2014)-auteur Gillian Flynn, maar is een stuk minder aangrijpend dan de Fincher prent, hoewel de intrige hier ook wel voldoende aanwezig is. Je blijft gissen wat er zich precies heeft afgespeeld tijdens deze bloederige avond, en het acteerwerk is ook van een hoog niveau. Ook al heb ik wat moeite met het acteerwerk van Chloë Grace Moretz zet ze hier één van haar betere vertolkingen neer. Maar iedereen wordt toch van het scherm gespeeld door Christina Hendricks (pics), die de moeder speelt. We krijgen scènes van haar te zien via flash-backs en komen zo stukje bij beetje meer te weten over de omstandigheden van het bloederig familiedrama.

    De regie en het scenario waren afkomstig van de Fransman Gilles Paquet-Brenner, die met het succes van Gone Girl meteen een duwtje in de rug kreeg om het project gefinancierd te krijgen. Maar het spijtige aan deze thriller is dat de regisseur er maar niet in slaagt het personage van Charlize Theron interessant te maken. Er was nochtans een manier via de ontmoeting met Lyle, maar die relatie blijft al zo onderkoeld en belangeloos als de ontmoeting die ze heeft met haar bezopen vader, die als zwerver door het leven slentert. Ook al was de rol van de moeder uiteindelijk een bijrol, ga je als kijker meer gaan meeleven met haar dan met het hoofdpersonage. En dat voelt bijzonder vreemd aan, zeker ook omwille het feit dat Hendricks (Mad Men) als actrice toch een stuk minder bekend is dan Charlize. En dat lag niet aan de vertolking van Charlize - die nota bene de film zelf heeft geproduceerd - dan wel aan de keuzes in het script.

    dark_places_2015_pic01.jpgdark_places_2015_pic02.jpgdark_places_2015_pic03.jpg
    dark_places_2015_pic04.jpgdark_places_2015_pic05.jpgdark_places_2015_pic06.jpg

    Dark Places speelt zich niet af in de stad maar in afgelegen stadsbuurten en rurale gebieden. Typisch voor dergelijke films zijn dan ook de kleurrijke personages die we ontmoeten. Zo ontmoet Libby op een zeker moment het vriendinnetje van haar broer Lyle, de wat onbesuisde Diondra, die we hebben ontmoet als teenager (Chloë Grace Moretz) en nadien als volwassen vrouw (Andrea Roth). Een alleenstaande moeder, die er niet voor terugschrikt om naar een wapen te grijpen wanneer haar leven en dat van haar dochter bedreigd wordt. De ontmoeting tussen het personage van Libby en Diondra levert ook een beklemmende scène op. Ook de muziek van Gregory Tripi wist met zijn eenvoud dat rurale karakter perfect weer te geven.

    Het heeft een lange tijd geduurd maar Dark Places komt uiteindelijk vanaf morgen uit op DVD en Blu-ray met Nederlandse ondertitels via Dutch Film Works. Op de schijf staan spijtig genoeg geen extraatjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 24 maart 2016

     

    *** Dark Places trailer ***

  • Solace (2015) *½ review

    Pin it!

    Het is alweer een tijdje geleden dat we met een old school serial-killer thriller werden geconfronteerd, maar Solace (2015) bracht hier verandering in. Een film waarvan ik nog nooit had gehoord. Ondanks het feit dat deze Hollywood prent bezet was met een aantal A-list acteurs, was er niet veel geld over voor een adequate promotie. Enkele dagen voor de release was slechts deze miserabele Solace poster voor handen en onze Franse zuiderburen hebben dan maar een eigen affiche gemaakt onder de naam 'Prémonitions'. Toch een goede zaak dat E-One Solace heeft opgekocht van het failliete Relativity Media voor de Belgische markt, anders was deze prent gedoemd voor de DVD-markt.

    solace_2015_poster2.jpg

    Korte inhoud: John Clancy (Anthony Hopkins) is een gepensioneerde helderziende misdaadanalist. Wanneer de FBI-agent Joe Merriweather (Jeffrey Dean Morgan) en zijn partner Katherine Cowles (Abbie Cornish) te maken krijgt met een reeks bizarre moorden wordt Clancy erbij geroepen om te helpen bij het oplossen van de zaak en de seriemoordenaar te vinden.

    Gezien ik geen enkele trailer heb willen bekijken en zelfs geen korte inhoud heb gelezen kon ik spoiler free van deze neo-noir thriller genieten. En als je dit ook wil ervaren zou ik hier stoppen met deze review te lezen. Maar een prent met personages die in de toekomst kijken, en waar de regisseur Afonso Poyart het zo nodig vond om ad nauseam flash forwards te laten zien van wat komen zal, is de film één torenhoge spoiler op zich. Ja, net zoals het superieure Se7en (1995) wordt de identiteit van de serial killer pas op het einde onthult, maar wanneer ze overal uitpakken met de naam van Colin Farrell, weet je ondertussen al hoe laat het is. Sommige korte inhouden doen zelfs de moeite niet meer om deze naam te verbergen. Hadden ze het mysterie willen aanhouden, dat had de naam van Farrell niet bekend mogen worden in de outlets zoals Imdb, promo-affiches of had hij nergens moeten opduiken in trailers. Maar spijtig genoeg was een gebrek aan discipline het minste van de problemen met Solace. De film had tevens in een ver verleden (10 tot 15 jaar gelden) een sequel moeten zijn op Se7en, vandaar de vele gelijkenissen. Maar we zijn mijlenver van het werk van David Fincher en het script van Andrew Kevin Walker.

    De premisse van Sean Bailey en Ted Griffin was in essentie eigenlijk nog zo slecht niet, en met een andere regisseur achter de camera had dit nog wel een deftige thriller kunnen worden, mits een aantal broodnodige script-aanpassingen. Maar het was van de eerste minuten duidelijk dat de regisseur geen flauw benul had waarmee hij bezig was. De film begint met een oerlelijke close-up van het gezicht van een dode man. Het eerste slachtoffer van de serial killer. Alles werd heel statisch in beeld gebracht en de mise-en-scene leek wel op die van een eerstejaars student aan de filmschool. Momenten later, klaarblijkelijk op aangeven van de producer die in slaap was gedommeld, begint hij met zijn camera hevig te schudden. Zelfs bij scènes waar er NIETS in gebeurd en gewoon twee mensen een gesprek voeren. Hij zwiert er zelfs een aantal zoom-effectjes bij. Maar in de volgende scènes lijkt hij zich dan wat te herpakken, maar het blijft van een amateuristisch en smaakloos niveau, dat ik niet snap dat niemand van de productie het roer overnam. Dat je stuntelt bij een kortfilm, met beginnende acteurs en een minuscuul filmbudget kan ik nog begrijpen. Maar ik ga er van uit dat je met zo'n cast toch een regisseur achter de camera wil zetten met voldoende hersencellen om het verschil aan te voelen tussen actie-scène en een emotioneel dramatische scène.

    De regisseur slaagt er niet alleen in om de film te verneuken met zijn onbegrijpelijk camerawerk en zijn pseudo-artistieke visuele effecten, Afonso Poyart liet zijn gebrekkige smaak ook tot uiting komen in de muziek. Die kerel laat geen kans onbenut om muziek te gebruiken, zelfs om momenten waar stilte het dramatisch effect van de scène enkel maar kunnen versterken. De score komt van Brian Wayne Transeau, beter bekend als BT, die eerder een knappe muziekscore schreef voor Dark Places (2015). De muziekscore in deze Solace is van het slechtste wat ik in jaren heb gehoord.

    solace_2015_pic02.jpgsolace_2015_pic01.jpgsolace_2015_pic03.jpg
    solace_2015_pic04.jpgsolace_2015_pic05.jpgsolace_2015_pic06.jpg

    Zoals ik al eerder zei heeft deze Solace geen slechte premisse. Het lijkt me een interessant gegeven een serial killer op te voeren die in de toekomst kan kijken. Maar op scenariovlak rammelt het aan alle kanten. Ondanks het feit dat de serial killer weet hoe alles zich zal ontrollen is het onlogisch voor de agenten om een "helderziende" te contacteren voor een moordzaak die op zich niets met 'helderziendheid' te maken heeft. Deze seriemoordenaar is geen John Doe uit Se7en, die met zijn intelligentie kon bepalen hoe alles zich ging afspelen of een soort duivel die de daden van agenten kan manipuleren. Eigenlijk had de FBI al tot de conclusie moeten komen dat deze killer in de toekomst kon kijken, om dan pas beroep te doen op een helderziende om hen bij te staan. Hier contacteren de agenten een helderziende, en toeval wil dat ook de serial killer een helderziende is. What are the odds?

    Solace - de originle titel van de film - wijst tevens op de boodschap die de film wil meegeven, daar waar 'Prémonitions' wijst op de eigenschap die de hoofdpersonages bezitten. Want ja, in plaats van een intelligente thriller uit te werken, wilden de makers blijkbaar ook nog eens een absurd verhaal vertellen over euthanasie van mensen die lijden of ongeneselijk ziek zijn. Een delicaat gegeven die hier bij de haren wordt bij gesleurd en waarover ik verder niet veel kan vertellen zonder het verhaal nog meer te spoilen, maar het slaat nergens op en te krankzinnig om het in woorden uit te leggen. Ook de figuur van Christus en de symboliek van het kruis komt hier aan bod. Maar ook het geloof heeft zo goed als niets met dit verhaal te maken. Daarbovenop krijgen we een potentieel dramatisch scène - compleet verknoeit door visuele effecten - waarin het personage van Hopkins de FBI agente Katherine wil confronteren met haar verleden waarin ze een kind heeft afgestaan voor adoptie. Dit had een sterke scène moeten zijn, al is het me een raadsel wat de bedoeling was. Het personage van Katherine kent op geen enkel moment een loutering, en bijgevolg komt zoiets bijzonder goedkoop over.

    Maar gelukkig is het altijd wel genieten om naar acteurs als Hopkins te kijken. Zij hebben geen regisseur nodig om een scene naar hen toe te trekken. Ook Abbie Cornish (pics) is een actrice die ik graag bezig zie, ook al wordt ze hier compleet onderbenut. Er zit ook een klein rolletje in de film voor de Bates Motel acteur Kenny Johnson. Maar het is allemaal verloren moeite. Volgende week op 16 september 2015 komt de film bij ons uit in de bioscoop.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 11 september 2015

     

    *** Solace trailer ***

  • De FilmBlog geeft 10 duo-tickets weg voor Dark Places

    Pin it!

    Charlize Theron en Nicholas Hoult zullen in de bioscoop kunnen genieten van Dark Places (2015). De thriller Dark Places is gebaseerd op een boek van Gone Girl (2014)-auteur Gillian Flynn.

    Korte inhoud: Libby Day (Charlize Theron) is een vrouw die op 7-jarige leeftijd een bloedbad overleeft. Ze getuigt hierbij tegen haar broer die hun familie vermoord heeft. Vijfentwintig jaar later wordt ze benaderd door Lyle (Nicholas Hoult), lid van een groep die geobsedeerd is met het oplossen van beruchte misdrijven haar met vragen over de gruwelijke gebeurtenis. Zij lijken er overtuigd van te zijn dat haar broer Ben Day (Tye Sheridan/Corey Stoll) onschuldig is. Libby heeft geen zin om het verleden opnieuw op te rakelen, maar uit geldnood beslist ze toch op het voorstel in te gaan en stilaan begint ze te twijfelen aan de gebeurtenissen van toen.

    Dark Places wedstrijd quiz

    En bij deze gelegenheid geeft De FilmBlog 10 duo-tickets weg voor deze film in een bioscoop naar keuze. Om in de prijzen te vallen stuur je een mailtje naar filmblog[a]gmail.com met de correcte namen van de filmpersonages, alsook een antwoord op de schiftingsvraag. Vermeld hierbij jullie naam, voornaam, officiële adres en laat ons weten of jullie fan van De FilmBlog zijn (die hebben zoals altijd een streepje voor). Jullie persoonlijke adresgegevens zullen niet publiek gemaakt worden of verzonden aan derden voor commerciële doeleinden.

    Opgelet! Jullie antwoorden moeten verstuurd worden ten laatste op dinsdag 19 mei 2015. Jullie eerste email telt. Antwoorden ingestuurd na de deadline, of antwoorden zonder adres of zonder antwoord op de schiftingsvraag, worden niet meer in rekening genomen. Wanneer ik ook maar het minste vermoeden heb van samenwerkende vennootschappen, copy-paste mailtjes of andere oneerlijke praktijken, behoud ik mij het recht voor om de inzendingen te verwijderen. Slechts één email per persoon/familie/adres. Elk correct antwoord levert één punt op. Tien deelnemers zullen in de prijzen vallen en winnen een duo-ticket voor de film in een bioscoopcomplex naar keuze waar de film draait. In geval van ex aequo zal de winnaar bepaald worden aan de hand van de schiftingsvraag. Succes!

    Dark Places loopt ondertussen al in de bioscopen.

     

    [ Hoe heten deze Filmpersonages? ]

     

    filmquiz01.jpg
    filmquiz02.jpg
    filmquiz03.jpg
    filmquiz04.jpg
    filmquiz05.jpg
    filmquiz06.jpg
    filmquiz07.jpg
    filmquiz08.jpg
    filmquiz09.jpg
    filmquiz10.jpg

     

    [ Geef een antwoord op de Schiftingsvraag ]

     

    Schiftingsvraag: Hoeveel minuten hebben we aan deze quiz gewerkt?

     

    ***Related Post***
    30/04/2015: Dark Places review

    Categories: Wedstrijd 0 comments