dante spinotti

  • L.A. Confidential (1997) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Dat Titanic (1997) de Oscar voor Beste film won en niet het veel betere L.A. Confidential (1997) blijft één groot raadsel. Nu ja, het productiebudget van de film van James Cameron was 'titanesk', de opkomst was massaal en de film werd uitgebracht in december en was dus nog fris in het geheugen van The Academy, in tegenstelling tot de september release van de film van Curtis Hanson. Deze neo-noir film gebaseerd op de roman van James Ellroy won wel de Oscar voor Beste Actrice (Kim Basinger) en beste script van Brian Helgeland en Curtis Hanson.

    the_cell_2000_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Los Angeles, de jaren '50. Ed Exley (Guy Pearce) doet er alles aan om hogerop te komen, zolang het maar volgens de regels gebeurt. Bud White (Russell Crowe) hanteert zijn eigen regels, maar heeft problemen om z'n woede onder controle te houden. Jack Vincennes (Kevin Spacey) vindt het onderhouden van zijn contacten in Hollywood minstens even belangrijk als het politiewerk. Na een brute schietpartij in een restaurant proberen deze drie agenten van het corrupte politiekorps achter de waarheid te komen.

    Dit is misschien wel de beste noir film sinds Chinatown (1974) van Roman Polanski. Voor diegene die het ingewikkelde boek van Ellroy hebben gelezen weten des te meer hoe slim het script in elkaar steekt. Het moet geen eenvoudige klus geweest zijn om honderden personages, tien grote plotlijnen en een tijdsverloop van 8 jaar te moeten condenseren in een 138 minuten durende film. Het resultaat is een superspannende thriller die het ranzige kantje van Hollywood uit de jaren '50 bloot legt. In het begin van de film wordt L.A. nog afgeschilderd als een paradijs van stranden, palmbomen en fonkelende filmsterren, maar al snel valt de schijn weg en blijkt de 'city of angels' niet meer dan een wespennest van verraad, corruptie en moord. Ook racisme en vuile seksschandalen met luxe-call-girls kunnen er ongebreideld hoogtij vieren, terwijl sensatie journalisten zoals Sid Hudgens (Danny DeVito) hiervan rijk worden. En zelfs vandaag is L.A. met zijn rassengeweld, corrupte LAPD, stinkende smog en overbevolking slechts een schim van wat het ooit had kunnen zijn.

    Het acteerwerk is van het beste wat je te zien zult krijgen, en dat was nog de periode waarin zowel Russell Crowe als Guy Pearce nog nobele onbekenden waren. En dat was uiteindelijk een goede zet van de regisseur, gezien het verhaal hier echt wel op de voorgrond moet komen en het publiek niet afgeleid mag worden door een sterren-catwalk. Zelfs Kevin Spacey kreeg een rol die hij nog nooit eerder had gespeeld, de gladde en ijdele flik. Veel van de acteurs hebben zelfs hun leading man status te danken aan deze prent. Het was voor elk van hen een volwassen vertolking waarmee ze meteen een stuk serieuzer genomen werden.

    Niets is wat het lijkt in L.A. Confidential. Het personage van Wendell "Bud" White is eigenlijk geen toonbeeld van een goede flik. Hij is een immoreel man die gretig misbruik maakt van zijn badge, en je let maar beter op je tellen wanneer je wordt tegengehouden door deze flik. Maar gaandeweg zien we hem veranderen. Hij lijkt niet zo'n brutaal leeghoofd voor wie kapitein Dudley Smith (James Cromwell) hem aanziet. Hij heeft zelfs een hart op de juiste plaats en ontpopt zelfs een beetje als de enige echte held van de film.

     L.A. Confidential animated picture L.A. Confidential animated picture

    De plot is ingewikkeld, zoals we dat van Ellroy adaptaties gewend zijn, en je moet er dus wel het kopje bijhouden anders mis je heel veel van de onderliggende intrige. En vele zaken worden soms tussen twee dialogen gemompeld en connecties tussen personages worden amper gesuggereerd. En dat is nu net het geniale aan deze prent. De intrige wordt ons niet ingelepeld zoals tegenwoordig veel misdaadfilms dat willen doen. De regisseur en de scenarist komen met een film die zowel cynisch als slim in mekaar steekt, zonder de actie te verwaarlozen. Beschouw het als een actiefilm voor een volwassen publiek.

    Op de Blu-ray vinden jullie een pak making of filmpjes en off the record interviews. Laat u wel niet misleiden door de zogenaamde 'audio-commentaar'. Dit zijn gewoon losse interview quotes van Andrew Sarris, James Ellroy, Russell Crowe, Kevin Spacey, Guy Pearce, James Cromwell, Ruth Myers, David Strathairn, Kim Basinger, Brian Helgeland, Jeannine Oppewall, Dante Spinotti, en Danny DeVito. Er was geen audio-commentaar van de regisseur te bespeuren.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 1 april 2015

  • The Insider (1999) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Tot mijn verbazing hadden we zowel Heat (1995) van regisseur Michael Mann besproken als Collateral (2004), Miami Vice (2006) en Public Enemies (2009), maar nog niet The Insider (1999). Hier is dan het inhaalmanoeuvre. De komende weken zal de Ali (2001) bespreking nog volgen.

    the_insider_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Producer Lowell Bergman (Al Pacino) van het programma '60 minutes' ruikt een verhaal wanneer Jeffrey Wigand (Russell Crowe), voormalig onderzoeker bij tabaksfabrikant Brown & Williamson, niet met hem wil praten. Wanneer de fabrikant Wigand dwingt om een overeenkomst na te komen, besluit hij toch om Bergman in vertrouwen te nemen en de waarheid over zijn werkgever naar buiten te brengen. Zowel Bergman en Wigand komen er echter achter dat dit niet zo makkelijk is als gedacht.

    The Insider is niet alleen een verhaal van David tegen Goliath, maar in essentie eigenlijk een verhaal van journalistieke integriteit tegenover de belangen van de tabaksindustrie. Het is vooral een meeslepende thriller gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. Michael Mann slaagt er in om een vrij saai proces uit 1996 om te buigen tot een bigger-than-life verhaal. Mann schreef het scenario samen met Eric Roth (Ali, Munich, Forrest Gump), maar het is niet meteen duidelijk in hoeverre wer afgeweken van datgene wat 'echt' is gebeurd. In ieder geval kloppen alle grote lijnen. Over de doodsbedreigingen die Wigand kreeg gaat Mann ook niet beginnen fantaseren met deep throat toestanden in de parking van Brown & Williamson. We zien nooit van wie deze dreigementen komen, maar uiteraard hebben we wel een flink vermoeden.

    Het acteerwerk van zowel Pacino als Crowe zijn bangelijk sterk. Vooral die laatste is onherkenbaar. Vergelijk deze vertolking maar eens met deze uit Gladiator (2000), een rol die hij een jaar later had vertolkt. De film werd dan ook genomineerd voor 7 Oscars en 5 Golden Globes, maar won uiteindelijk geen enkele award. De grote boosdoener was American Beauty (1999) die zo goed als alles in de wacht sleepte. The Insider was tevens een controversiële prent, omdat de reputatie van de gerespecteerde 60 Minutes reporter Wallace, gespeeld in de film door een indrukwekkende Christopher Plummer, een ferme deuk had gekregen. Volgens het script van Roth en Mann zou Wallace uiteindelijk hebben gekozen voor de CBS-top in het licht van een mogelijke rechtszaak die de geplande verkoop van CBS aan Westinghouse op de helling kon zetten. Volgens Bergman zou de populariteit van de film ervoor gezorgd hebben dat zowel Don Hewitt als Mike Wallace hem de rug hadden toegekeerd. Mann vindt van zichzelf dat hij recht in zijn schoenen staat. De regisseur hield geen rekening met de vrij naïeve voorstelling van de feiten door Wallace, en ging af op feiten die zwart op wit in de kranten stond gedrukt.

    the_insider_1999_blu-ray_pic01.jpgthe_insider_1999_blu-ray_pic02.jpg

    De karakters in het verhaal, met al hun zwakheden, complexen, frustraties en contradicties, worden tot het uiterste gedreven. Soms gedreven door hun ego, soms compleet verblind door de omstandigheden, stellen ze zichzelf en anderen teleur. Kortom, het zijn mensen van vlees en bloed. Bergman gaat er prat op dat hij zijn bronnen niet in de koude laat staan, terwijl het op zich een soort verkoopargument is naar diegene die hun verhaal kwijt willen. Anderzijds is er Wigand die voor een tabaksgigant gaat werken om zo zijn salaris te zien verdubbelen, met als smoes dat hij kan werken aan een minder schadelijke sigaret. Ze worden met de rug tegen de muur gezet en gedwongen keuzes te maken die hun gehele leven verder zal bepalen. Anderzijds is het ook een film over het juridische apparaat in de States en hoe machtige mannen met hun leger aan top-advocaten met alles kunnen wegkomen.

    De camera van Dante Spinotti zit letterlijk en figuurlijk op de huid van de personages. Je ademt met hen mee, voelt was ze voelen, zowel hun twijfels als hun angsten. Als toeschouwer voel je de onwennigheid van het hoofdpersonage als hij plots niet meer wat hij moet zeggen of hoe hij zich moet gedragen. Maar ook van de muziek van Pieter Bourke en Lisa Gerrard gaan onze nekharen rechtstaan. Kortom, een sterk verhaal vertolkt door talentvolle acteurs en in beeld gebracht door een meester, wat wil je nog meer.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 14 februari 2015

     

    *** The Insider trailer ***